အခန်း (၅၇၅-၅၇၆)

အခန်း(၅၇၅)

မိုက်ကယ်ကတော့ ဝုန်းခနဲ မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရပြီး၊ အဖြူရောင် ဝှိုက်ဟိုးရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ ဆွဲအားတွန်းကန်မှုဒဏ်ကြောင့် တောအုပ်မြေပြင်အောက်ခြေအထိကို လုံးဝ ဖိသိပ်ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပါပြီ။ ပြုတ်ကျလာတဲ့ အရှိန်အဟုန်က ပြင်းလွန်းလှတာကြောင့် ထိမှန်သွားတဲ့ နေရာမှာတင် ဧရာမ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဆတ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ အဖြူရောင်စက်ဝန်းကြီးကတော့ ၎င်းရဲ့ မယုံနိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအားလှိုင်းတွေကို အပြင်ဘက်ဆီ တရစပ် ဆက်တိုက် မှုတ်ထုတ်နေတုန်းပါပဲ။

ကျောက်ခဲတွေ၊ မြေကြီးတွေနဲ့ သစ်ပင်တွေဟာ ဘေးပတ်ပတ်လည်ဆီ လွင့်စင်ထွက်သွားကြရပြီး မိုက်ကယ်ကတော့ အရှိန်နဲ့အတူ ချိုင့်ခွက်ထဲကို ပိုပြီးတော့သာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နစ်ဝင်သွားရရှာတယ်။

ဒါတင် မလုံလောက်သေးသလိုမျိုး ဘိုးရဲ့ ကြယ်ရှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာသတ္တဝါကြီးတွေကပါ သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက် ဝိုင်းအုံထားလိုက်ကြပြီး၊ မိုက်ကယ် အဖြူရောင်ဝှိုက်ဟိုးထဲကနေ ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားတွေကို သုံးပြီး အပိုင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြပါတယ်။

အကြွင်းမဲ့သဟဇာတအကာအကွယ်ကို ပိတ်လိုက်တာမို့ ဘိုးတစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ ဘာအတားအဆီးမှမရှိဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ထွက်ခွင့် ရသွားခဲ့ပါပြီ။ သူမက မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ ဗဟိုချက်ဆီကို ချက်ချင်း ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်ပြီး၊ အဝေးက ဖန်ခုံးကြီးဆီကိုပဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း စိုက်ကြည့်နေတော့တယ်။

သူမက မိုက်ကယ်ရှိရာဆီကို တစ်ချက် ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်မိတယ်။ ဒါဟာ သူမရဲ့ အောင်ပွဲကို သေချာပေါက် ဆုပ်ကိုင်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲလေ။ သူ့ကို ဆက်တိုက်နေရင် သူက ပိုပြီးတော့တောင် သန်မာလာဖို့ပဲ ရှိတာကိုး။

သူမရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်က သူ့ကို ပိတ်လှောင်ထားဖို့ပါပဲ။ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင်တောင် လုပ်လို့မဖြစ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူ့ကို စွမ်းရည်ဆင့်တက်ခါနီးအခြေအနေဆီ ပိုပြီး တွန်းပို့လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လေ။

ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း အဖြူရောင်စက်ဝန်းနဲ့ အခြား ကြယ်ရှစ်ပွင့်မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုအောက်မှာ သူဟာ သူမရဲ့နောက်ကို လောလောဆယ် ဘယ်လိုမှ အမှီလိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။

နောက်ဆုံးတော့ သူမက သစ်ပင်ထိပ်ဖျားတွေရဲ့ အပေါ်ဘက်ဆီ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊ သူမရဲ့ ဆုလာဘ်ကို အမိအရ ယူဖို့အတွက် ဖန်ခုံးကြီးဆီကို တည့်တည့်မတ်မတ် တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်သွားပါတော့တယ်။

ဝေဟင်အပေါ်ကနေ ဒါကို စောင့်ကြည့်နေကြတဲ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေအားလုံး မိုက်ကယ်ရဲ့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုအပေါ်မှာ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်ကြရတယ်။

တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ အဆင့် ၄ နဲ့ အဆင့် ၆ ကြားက တန်ခိုးကွာဟချက်က တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းလှပါတယ်။

"ဝိုး... သူ သူမကို နိုင်ခါနီးလေးတင်ဗျာ။ အကယ်၍ သူ့မှာ ဖွံ့ဖြိုးဖို့ အချိန်နည်းနည်းလောက်သာ ပိုရခဲ့ရင် ဒီနေ့ သူမကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့မှာ သေချာတယ်"

"ရပါတယ်ဗျာ၊ သူက သိပ်ငယ်သေးတာပဲ၊ ကြီးထွားဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ရိုင်းဇင်းဆစ် တွေထဲမှာ သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်အရည်အသွေးက အမြင့်ဆုံးလို့ ပြောရင် အမှားမရှိလောက်ဘူး။ နောက်တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်ဆို ဘိုးဆီကနေ ထိပ်ဆုံးနေရာကို သူ လုယူနိုင်တာကို ငါတို့ သေချာပေါက် င်ရလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ နေဦး။ ဟိုမှာကြည့်စမ်း။ သူ လှုပ်ရှားနေတုန်းပဲ"

မိုက်ကယ်တစ်ယောက် လက်လျှော့အရှုံးပေးတော့မယ်လို့ သူတို့ ထင်မှတ်နေတဲ့ အချိန်မှာတင်၊ ဧရာမ အဖြူရောင်ဝှိုက်ဟိုးကြီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ချိုင့်ခွက်နက်ကြီးထဲမှာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို သူတို့ ဖြောင်းခနဲ မြင်လိုက်ရပြန်ပါတယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ချိုင့်ခွက်ထဲကနေ ရုန်းထွက်ဖို့အတွက် အတင်းအကျပ် ကုတ်ကတ် ကြိုးစားနေတာကို သူတို့ မြင်လိုက်ရတာ ဖြစ်လို့ပါပဲ။

သူ ဘယ်လောက်ပဲ အားစိုက်ပြီး ကြိုးစားပါစေ၊ အဖြူရောင်စက်ဝန်းရဲ့ စွမ်းအားလှိုင်းက သူ့ကို အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားဆဲပါပဲ။

ဒါတင်မကသေးဘဲ ချိုင့်ခွက်အထက်က ကြယ်ရှစ်ပွင့်မိစ္ဆာ သတ္တဝါ ခြောက်ကောင်ဟာလည်း သူ့ရဲ့ ဒရုန်းက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ကြားကနေ ကူညီလို့မရအောင် သေသေချာချာ ပိတ်ဆို့တားဆီးနေကြတာကိုး။

ပေါင်မုန့်ဆင်ကြီးနဲ့ ဂျယ်လီမျောက်တို့က စူးစမ်းချင်စိတ်ပြင်းပြနေတဲ့ သတ္တဝါတွေလိုမျိုး ဒရုန်းဆီကို လက်နဲ့ လှမ်းပုတ်နေကြပြီး၊ ဝေဟင်မှာ မနည်းပျံသန်းနေရတဲ့ ဒရုန်းကို လေထဲမှာတင် ဖြတ်ရိုက်ချနေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျားသစ်ကြီးက လေထဲကို ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်ပြီး ဒရုန်းကို သူ့ရဲ့ မေးရိုးတွေနဲ့ အမိအရ ကိုက်ခဲလိုက်ကာ၊ သတ္တုကိုယ်ထည်ကို ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ အစင်းရာလေးတစ်ခုတောင် ထင်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ဒါကို ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြည့်နေကြတဲ့ ရက်ပ်တာ၊ အာလော့စ်နဲ့ အခြား ရိုင်းဇင်းဆစ် အဖွဲ့ဝင်တွေဟာ မိုက်ကယ်အတွက် တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိကြရတယ်။

သူဟာ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းသလို၊ တစ်ဖက်မှာလည်း တကယ့်ကို ကံဆိုးလှတာကိုး။

သူ့အတွက် စွမ်းရည်ဆင့်တက်ခါနီး အခြေအနေကို ရောက်ရှိနေတာက သိပ်ပြီး ကံကောင်းလှပေမဲ့၊ အခုလိုမျိုး ဘိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်နေရတဲ့ အချိန်ကျမှ ဒါမျိုး ဖြစ်လာတာကတော့ တကယ်ကို ကံဆိုးလွန်းလှပါတယ်။

"ဒါက ကံဆိုးတာပဲဗျာ။ စွမ်းရည်ဆင့်တက်ဖို့ နီးကပ်လာလေလေ လူတစ်ယောက်က ပိုပြီး ထိခိုက်လွယ်လေလေ ဆိုတာ အားလုံးအသိပဲလေ၊" လို့ အာလော့စ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။ "မိုက်ကယ်ရဲ့ စိတ်က သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အသစ်ကို နိုးထစေဖို့ အတွက်ပဲ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေရတာ၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီချုပ်နှောင်မှု အခြေအနေကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာရပ်မန္တန်တွေကိုတောင် မသုံးနိုင်ရှာတော့ဘူး"

သိသာလှပါတယ်။ အကယ်၍ မိုက်ကယ်သာ ဘိုးနဲ့ တိုက်ခိုက်နေရင်းနဲ့တင် သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အသစ်ကိုပါ အောင်အောင်မြင်မြင် နိုးထစေနိုင်ခဲ့ရင်၊ သူ့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားက ယာယီအားဖြင့် အကြီးအကျယ် မြင့်တက်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုလိုမျိုး အသက်လုတိုက်ပွဲ အလယ်ခေါင်ကြီးမှာ ဒါမျိုးကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။

အခုဆိုရင် သူ စွမ်းရည်အသစ်ကို နိုးထစေနိုင်ခဲ့ရင်တောင် တော်တော်လေး နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ။ ဘိုးကတော့ ဘာအတားအဆီးမှမရှိဘဲ ဖန်ခုံးကြီးဆီကို အဟုန်ပြင်းစွာ ဦးတည်သွားနေပြီလေ။

ကယ်လို့ မိုက်ကယ်တစ်ယောက် အဖြူရောင်စက်ဝန်းရဲ့ ပိတ်လှောင်မှုကနေ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ပဲ ရုန်းထွက်နိုင်ပါစေဦးတော့၊ သူ ဆက်ပြီး ရင်ဆိုင်ရမယ့် ကြယ်ရှစ်ပွင့်မိစ္ဆာ သတ္တဝါကြီးတွေက အရှေ့မှာ ရှိနေသေးတာပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ တော်ပါစေဦးတော့၊ ဘိုးကို အချိန်မီ အမှီလိုက်နိုင်ဖို့အတွက် သူတို့ကို ချက်ချင်း အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်တာကတော့ အသေအချာပါပဲ။

"မင်း အခုပဲ လက်လျှော့လိုက်ပြီး ဒီရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုတွေနဲ့ ဝေးရာမှာ တရားထိုင်ဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာသင့်ပြီ၊ မဟုတ်ရင် စွမ်းရည်ဆင့်တက်မယ့် အခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားလိမ့်မယ်" လို့ ရက်ပ်တာက မိုက်ကယ် သူ့ရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို ကြားနိုင်မလားဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးဆီ လှမ်းအော်ပြောလိုက်တယ်။

* * * * * * * *

အဖြူရောင်တွင်းနက်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တွန်းကန်အားအောက်မှာ ရှိနေပေမဲ့လည်း မိုက်ကယ်ကတော့ ဘာမှ မခံစားရသလိုပါပဲ။ သူက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကိုတောင် အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။

သူ ဘာမှ မတွေးနိုင်တော့ပါ။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတာကတော့ သူ့ဦးနှောက်ထဲမှာ မြစ်တွယ်လာတဲ့ အတွေးအမြင် အစပျိုးမှုအသစ်လေး တစ်ခုတည်းပါပဲ။

သူဟာ အဆုံးမရှိတဲ့ ဟာလာဟင် ဟာသပြင်ကျယ်ကြီးထဲ ရောက်နေပြီး သူ့ရှေ့မှာ အလေးချိန်မရှိတဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်း တန်းနေသလို ခံစားနေရတယ်။

သူက အဲဒီကြိုးဆီ ကူးခတ်သွားဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါတိုင်း မသိမသာ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ကြိုးနဲ့ ဝေးရာဆီ အနည်းငယ် တွန်းထုတ်ပစ်တယ်။

ဒါပေမဲ့လည်း သူ ကြိုးဆီ ကူးခတ်သွားတဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ မဆိုစလောက်သော အတိုင်းအတာလေးတွေနဲ့ ကြိုးဆီ ပိုပိုပြီး တိုးကပ်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါဟာ သူ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ပေးရတဲ့ ပင်ပန်းဆင်းရဲလှတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

သူဟာ တစ်နာရီလောက်ကြာအောင် ဆက်တိုက် ကူးခတ်နေခဲ့ပြီးတဲ့နောက် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လှမ်းခုန်လိုက်ကာ ကြိုးကို ဖမ်းကိုင်မိသွားခဲ့တယ်။

သူက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကိုယ်ကို ဆွဲတင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အပေါ်ဘက်ဆီ လွင့်ပျံသွားပြီး တောက်ပတဲ့ အဖြူရောင်အလင်းတန်းကြီးထဲကို တိုးဝင်သွားပါတော့တယ်။

ရုတ်တရက်ပဲ အတွေးအမြင်အစုအဝေးတွေ သူ့စိတ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာတယ်။ ဒါက ဒြပ်ရှိအရာတစ်ခု မဟုတ်သလို စကားလုံးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ အတွေးအယူအဆသက်သက်သာ ဖြစ်တယ်။

ဒါက ရိုးရိုးအတွေးတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်အသစ်အကြောင်း ဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ အသိပညာတွေပဲ ဖြစ်နေတော့တယ်။

သူ ချက်ချင်း မျက်လုံးပွင့်လာပြီး သူ့အပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ အဖြူရောင်တွင်းနက်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရတုန်းပဲဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။

အဲဒီ အတွေးအမြင်အစုအဝေးတွေက သူ့ခေါင်းထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာပြန်တယ်။

သူ့ရဲ့ ဒီဗာက သူ့ခေါင်းအထက်မှာ ပျံဝဲလို့ ပေါ်လာခဲ့ပါပြီ။

လက်နှစ်ဖက်က လှုပ်ရှားသွားပြီး မိုက်ကယ်အတွက် အဖြူရောင်တွင်းနက်ကြီးကို မပင့်ပေးထားသလိုမျိုး အပေါ်ဘက်ဆီ လှမ်းပင့်လိုက်တယ်။

အဲဒီနောက် ရုတ်တရက်ဆိုသလို အဖြူရောင်တွင်းနက်ရဲ့ တွန်းကန်အားကြီး ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်။

ခဏလောက်အတွင်းမှာပဲ အဲဒါက မိုက်ကယ်ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်ကနေ အပေါ်ကို ကြွတက်သွားပြီး သူ့လက်တွေကို လှုပ်ရှားဖို့ လုံလောက်တဲ့ နေရာအနည်းငယ် ရသွားစေတယ်။

သူ့အတွက် ရရှိလာတဲ့ ဒီနေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးကို သုံးပြီး သူက သူ့အိတ်ကပ်ထဲကို လက်နှိုက်ကာ ဆင်စွယ်တစ်မျိုးမျိုးနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အရာဝတ္ထုအသေးလေးတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်တယ်။

ဒါက အိုကာရီနာပါပဲ။

သူက အိုကာရီနာကို သူနဲ့ အဖြူရောင်တွင်းနက်ကြားက နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲ အတင်းထည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အသက်ရှူအားအားလုံးကို သုံးကာ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုလုံးကို မမြင်နိုင်တဲ့ တုန်ခါမှုလှိုင်းတွေ ပျံ့နှံ့သွားစေမယ့် အက်ကွဲကွဲအသံတစ်သံကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မြေပြင်ကြီး တုန်ဟည်းသွားခဲ့တယ်။

အပေါ်က ကြယ်ရှစ်ပွင့်မိစ္ဆာ အစားအစာတွေဟာ ခေါင်းမော့လာကြပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေ ရိပ်ဖြတ်သွားကြတယ်။

ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာတော့ ဧရာမ မြေတူးတီကောင်ကြီးတစ်ကောင်က ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ အပေါ်ယံလွှာကို ဖြတ်သန်းကူးခတ်လာတာမို့ မြေကြီးတွေ၊ ကျောက်ခဲတွေနဲ့ သစ်ပင်တွေဟာ လေထဲကို ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်ကြတယ်။ သူ့ရဲ့ ဦးတည်ရာလမ်းကြောင်းမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးဟာ လည်ပတ်နေတဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ သွားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ဧရာမပါးစပ်ကြီးထဲ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရတယ်။

ဘိုးရဲ့ မိစ္ဆာတွေဟာ သဘာဝအသိစိတ်အရ အန္တရာယ်ကို သိလိုက်တာမို့ ထွက်ပြေးဖို့ ချက်ချင်း ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ။

ဧရာမ မြေတူးတီကောင်ကြီးက သူ့လမ်းကြောင်းမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တာမို့ သူတို့ ရပ်နေတဲ့ မြေပြင်ကြီးဟာ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားခဲ့ရတယ်။

မိစ္ဆာတွေဟာ သူ့ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကို ပြုတ်ကျသွားကြပြီး သူတို့ရဲ့ မှေးမှိန်သွားတဲ့ ပုံရိပ်တွေဟာ အမှောင်ထုထဲ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရတော့တယ်။

သူတို့ ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် ဘိုးရဲ့ အလင်းမှော်စွမ်းအင်တွေဟာလည်း သူတို့နဲ့အတူ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပါပြီ။

မိုက်ကယ်ကို ဖိနှိပ်ထားတဲ့ အဖြူရောင်တွင်းနက်ကြီးဟာ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးတွန်းကန်အားကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် လေထဲမှာ ပျယ်လွင့်သွားတဲ့ သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၄၈)

အခန်း(၅၇၆)

ဖြူဖွေးနေတဲ့ အလင်းပေါက်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့ မိုက်ကယ်လည်း နောက်ဆုံးတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်သွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရှေ့တည့်တည့်မှာတော့ ပါးစပ်ကြီး အကျယ်ကြီး ဖြဲပြီး သူ့ကိုပါ ဝါးမြိုဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေတဲ့ မြေတူးတီကောင်ကြီး ရှိနေတယ်။

သူက ခြေဖဝါးနှစ်ဖက်အောက်မှာ လေမန္တန်နှစ်ခုကို မီးကုန်ယမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ကို မြင့်နိုင်သမျှ မြင့်အောင် ခုန်တက်လိုက်တာကြောင့် မြေတူးတီကောင်ကြီးရဲ့ အငမ်းမရ ဝါးမြိုမယ့် ပါးစပ်ကြီးထဲကနေ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားတယ်။

တီကောင်ကြီးရဲ့ အပေါ်မှာ ပျံဝဲနေရင်း မော့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ဒရုန်းက ပျံဝဲလို့နေတယ်။

သူ့ရဲ့ အမိန့်ပေးချက်နဲ့အတူ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး သဟဇာတသေနတ် နဲ့ ပစ်ခတ်ဖို့ အဆင်သင့် ပြင်လိုက်ကြတယ်။

သူ့ရဲ့ လက်ညှိုးထိပ်နဲ့ ဒရုန်းရဲ့ ပြောင်းဝထိပ်မှာ အလင်းတန်းတွေ စုစည်းလာတယ်။

စွမ်းအင်တွေ ဖြည့်တင်းနေတုန်းမှာပဲ သူက အိတ်ထဲကနေ ခလုတ်တစ်ခုကို အမြန်ဆွဲထုတ်ပြီး ဒရုန်းဆီကို လှမ်းပစ်လိုက်တယ်။

အဲဒီခလုတ်က ဒရုန်းရဲ့ လင်းထိန်နေတဲ့ သေနတ်ပြောင်းဝထိပ်မှာ ကွက်တိ သွားကပ်မိသွားတယ်။

သူ့လက်ညှိုးကိုလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်လိုက်ပြီး အလင်းတန်း ထွက်တော့မယ့် နေရာတည့်တည့်မှာ ခလုတ်တစ်ခု ကပ်လိုက်တယ်။

သဟဇာတသေနတ် ကနေ ပြင်းထန်တဲ့ အလင်းတန်းကြီးက ခလုတ်ဆီကို ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ အလင်းရောင်က အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားတယ်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာတင် သဟဇာတ အလင်းတန်းကြီးက သူ့လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ သံခလုတ်ကို သွားပြီး ရိုက်ခတ်မိတယ်။

ထိခတ်မိတဲ့ အချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်က အလိုလို အလုပ်လုပ်သွားပြီး ခလုတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ့်အစား အလင်းတန်းတွေကို ခလုတ်ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာတင် အေးခဲပိတ်လှောင်ထားလိုက်တယ်။

အခုဆို ခလုတ်တွေထဲမှာ သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေရဲ့ လမ်းကြောင်း၊ အဟုန်နဲ့ အချိန်တွေပါ အကုန် အေးခဲလို့ နေပြီပေါ့။

သူက စွမ်းအင်တွေ ပြည့်နေတဲ့ ခလုတ်နှစ်ခုလုံးကို လက်နဲ့ ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး "ဖွင့်" တဲ့ ခလုတ်ဆီကို လှပပပကလေး တောက်လိုက်တယ်။

သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေက သူ့လက်ထဲကနေ ဆန့်ထွက်သွားပြီး မြေတူးတီကောင်ကြီးရဲ့ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီကို ကွက်တိ သွားမှန်တော့တာပဲ။

ဒီမိစ္ဆာကြီးက နာကျင်လွန်းလို့ ခေါင်းကြီးကို ဟိုရမ်းဒီရမ်း လုပ်ရင်း လည်ချောင်းသံကြီးနဲ့ အော်ဟစ်တော့တယ်။ ပြီးတော့ သူ့အရေပြားပေါ်မှာ ကပ်ငြိနေတဲ့ နာကျင်စရာ သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ လမ်းမှာရှိတဲ့ သစ်ပင်တွေ၊ ကျောက်တုံးကြီးတွေနဲ့ သူ့ခေါင်းကို အတင်း လိုက်တိုက်တော့တယ်။

ဒါပေမဲ့လည်း သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေက တီကောင်ကြီးရဲ့ အရေပြားထဲအထိ စွဲဝင်လောင်ကျွမ်းသွားတာ ဖြစ်လို့ ဖယ်ထုတ်ဖို့က ဘယ်လိုမှ မလွယ်ကူဘူးလေ။

ဒါက အဲဒီမိစ္ဆာကြီးအတွက် ဘယ်တော့မှ ဖြုတ်လို့မရမယ့် ဇက်ကြိုးကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေက တီကောင်ကြီးဆီမှာ မြဲမြံစွာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားတာနဲ့ သူက ခလုတ်တွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ပြီး မြေတူးတီကောင်ကြီးရဲ့ ခေါင်းဆီကို ကိုယ်ကို ပစ်ချလိုက်ရာ သူ့ရဲ့ သဲလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ အရေပြားပေါ်ကို လှပပပကလေး ဆင်းသက်မိသွားတယ်။

မိစ္ဆာကြီးက သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားပြီး သူ့နာကျင်မှုရဲ့ အရင်းအမြစ်က ဒီကောင်လေးပဲဆိုတာ အမှန်အတိုင်း ရိပ်မိသွားတယ်။

သူ့ကို ခါချပစ်ဖို့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ဟိုဘက်ဒီဘက် အပြင်းအထန် လှုပ်ခါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ ခလုတ်တွေကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားတုန်းပဲ။

တီကောင်ကြီးက မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ သောင်းကျန်းမွှေနှောက်နေစဉ် သူ့ဆီကို လွင့်စင်လာသမျှ သစ်ပင်တွေ၊ ကျောက်ခဲတွေနဲ့ အပျက်အစီး မှန်သမျှကို သူ့ရဲ့ အကြွင်းမဲ့သဟဇာတအကာအကွယ် ကနေ လွှင့်စင် သွားစေတယ်။

သူ့ကို ခါချလို့ မရတဲ့အဆုံး မြေတူးတီကောင်ကြီးက ခေါင်းကို အပေါ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မြေကြီးထဲကို ပိုနက်အောင် ငုပ်လျှိုးပစ်လိုက်တော့တယ်။

မိုက်ကယ်ကတော့ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှာ ဇက်ကြိုးလို ဖြစ်နေတဲ့ သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေကို ကိုင်ထားတုန်းပဲ၊ တီကောင်ကြီး မြေကြီးထဲ ငုပ်လျှိုးသွားတော့မှ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေတာတွေ ရပ်တန့်သွားပြီး ငြိမ်သက်သွားတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် အရာအားလုံး အေးချမ်းသွားတယ်။

ပြီးတော့မှ မြေတူးတီကောင်ကြီးက မြေပြင်ပေါ်ကို ဝုန်းခနဲ ပြန်တက်လာတာကြောင့် မြေကြီးတွေ၊ ကျောက်ခဲတွေ အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ သဲလို ကြမ်းတမ်းပြီး တွန့်လိပ်နေတဲ့ အရေပြားကြီးကို သူ့သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အထင်းသား မြင်လိုက်ရတာပဲ။

မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ရှိနေပြီး သဟဇာတ ဇက်ကြိုးကို အတင်း ဆွဲဆန့်ကာ မိစ္ဆာကြီးကို မြေပြင်ပေါ် ပြန်တက်လာအောင် အတင်း အကျပ် လုပ်လိုက်တာ ဖြစ်တယ်။

မြေတူးတီကောင်ကြီး မြေပြင်ပေါ် ပြန်ကျလာတဲ့အခါမှာတော့ ဇက်ကြိုးရဲ့ နာကျင်မှုကြောင့် သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းကို ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရပြီ။

မိုက်ကယ်က ဇက်ကြိုးကို ဘယ်ဘက်ကို ဆွဲလိုက်တာနဲ့ တီကောင်ကြီးက သူ့ခေါင်းကို အဲဒီ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လှည့်ပေးရတယ်။

သူက သဟဇာတ ဇက်ကြိုးအောက်မှာ လုံးဝ နာခံသွားရပြီး မိုက်ကယ်ကတော့ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ သူ့ကို စီးနင်းပြီး ဖန်ခုံးကြီးဆီကို တည့်တည့်မတ်မတ် မောင်းနှင်သွားနိုင်ခဲ့တယ်။

အပေါ်ကနေ ဒါကို ကြည့်နေတဲ့သူ အားလုံးဟာ ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ အံ့ဩမှင်တက်ရင်း အသက်ရှူဖို့တောင် မေ့နေကြတယ်။

သူတို့ဟာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ အရာတစ်ခုကို အခုတင် မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်လိုက်ရတာလေ။

မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ အားအကောင်းဆုံး အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါကြီးဖြစ်တဲ့ ဧရာမ မြေတူးတီကောင်ကြီးကို ခန္ဓာကိုယ်အဆင့် ၄ လောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ်တဲ့။

"သူ တီကောင်ကြီးကို စီးနေတာပဲ" သူတို့ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြတယ်။

မိုက်ကယ်အနေနဲ့ အရှုံးပေးပြီး လက်နက်ချရလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတဲ့သူ အားလုံးဟာ သူတို့စကားတွေကို သူတို့ ပြန်မျိုချလိုက်ကြရပြီ။

လူတိုင်းက လေလံပွဲထဲက သူ့ရဲ့ ခရီးစဉ် ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ပဲ ထင်ခဲ့ကြတာ၊ သူ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးလို့ပေါ့။

ဘယ်သူမှ သူ အလင်းပေါက်ကြီးထဲကနေ လွတ်မြောက်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ကြဘူး၊ စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ ကြယ် ၈ ပွင့် အစားအစာ မိစ္ဆာတွေကို ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်လို့လည်း ဘယ်သူမှ မတွေးရဲခဲ့ကြဘူး။

သူ ပုန်းနေခဲ့ရင်တောင်မှ ဘိုး ဖန်ခုံးကြီးထဲ မဝင်ခင်မှာ ဘိုးရဲ့ အမှီကို လိုက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူးလို့ ထင်ခဲ့ကြတာလေ။

ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒါတွေ အကုန် မှားကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီ။

မြေတူးတီကောင်ကြီးကို စိတ်ကြိုက် ခိုင်းစေလို့ရနေတာကြောင့် သူက လမ်းမှာ ဘယ်အရာကမှ မတားဆီးနိုင်ဘဲ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ ဖြတ်သန်းမောင်းနှင်နေတယ်။

မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲက အခြား မိစ္ဆာတွေ အကုန်လုံးဟာ တီကောင်ကြီးကြောင့် မြေပြင်ကြီး တုန်ခါလာတာကို ခံစားမိတာနဲ့ အရိုးထဲအထိ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားကြတယ်။ ရင်ဆိုင်ဖို့ သတ္တိရှိတဲ့ ကောင်တွေကျတော့လည်း တီကောင်ကြီးရဲ့ ဗိုက်ထဲကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရတယ်။

ဒါတင်တင် မကသေးဘူး။

"သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါကို ကြည့်လိုက်ဦး၊ သူ အဆင့်တက်သွားပြီ၊ စွမ်းရည်အသစ်တစ်ခုကို နိုးထစေခဲ့တာပဲ" အာလော့စ်က အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်ရာ အခြား ရိုင်းဇင်းဆစ် အဖွဲ့ဝင်တွေလည်း သူ့နည်းတူ မှင်တက်သွားကြတယ်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုတာ သူတို့ သိတယ်။

မိုက်ကယ်က အခု အဆင့်တက်သွားတဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြေးလွှားနေတာ ဖြစ်တယ်။

သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ဒီတွေ့ရှိမှုအသစ်ကြောင့် ယာယီအားဖြင့် မြင့်တက်နေတာ၊ သူ့ရဲ့ ဒီဗာနဲ့ ချိတ်ဆက်မှုကလည်း အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို ရောက်နေပြီး ဧရာမ စွမ်းအားကြီးကို သုံးစွဲခွင့် ရနေတယ်။

သူတို့ ဒါတွေကို သေချာ မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာတင် မြေတူးတီကောင်ကြီးက ဖန်ခုံးကြီးဆီကို နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

မိုက်ကယ်က ဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်တာကြောင့် တီကောင်ကြီးက ပါးစပ်ကြီး ဖြဲပြီး ဖန်ခုံးကြီး တည်ဆောက်ပုံရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တယ်။

အဲဒီလို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာကြောင့် ဖန်သားပြင်တွေ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်ကုန်ပြီး ဖန်ခုံးကြီးရဲ့ ဘောင်တစ်ခုလုံးလည်း သူ့အလေးချိန်နဲ့သူ ပြိုကျပျက်စီးသွားတယ်။

အခုဆို အတွင်းက တည်ဆောက်ပုံကို လူတိုင်း မြင်နေရပြီ။

မိုက်ကယ်က တီကောင်ကြီးကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တယ်။

ဘိုးက သူ့ကို အံ့ဩမှင်တက်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ပြန်ကြည့်နေတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

သူမက ဝိညာဉ်ဆီ ဖန်ပြွန်တွေ ရှိတဲ့ ကျောက်တိုင်တွေနဲ့ မီတာအနည်းငယ်ပဲ ဝေးတော့တာလေ။

သူမက ဆုလာဘ်ကို ရတော့မယ်လို့ ထင်မှတ်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်က မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးနဲ့ အဖျက်စွမ်းအား အကြီးဆုံး မိစ္ဆာကြီးကို စီးနင်းပြီး ဖန်ခုံးကြီးထဲကို မထင်မှတ်ဘဲ ဝုန်းခနဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

သူမ အံ့အားသင့်သွားတယ်ဆိုတာထက် ပိုတဲ့ စကားလုံး မရှိတော့ဘူးပေါ့။

မိုက်ကယ်က ခလုတ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး တီကောင်ကြီးရဲ့ အရေပြားပေါ်က သဟဇာတ အလင်းတန်းတွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်တယ်။

လွတ်လပ်သွားတာနဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာကြီးက ဟိန်းဟောက်ပြီး မြေကြီးထဲကို ချက်ချင်း ပြန်ငုပ်လျှိုးသွားတာကြောင့် ဧရာမ တွင်းကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်က ဘိုးဆီကို ပျံဝဲသွားပြီး နှစ်ယောက်သား တစ်ခါပြန် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်သွားကြတယ်။

သူမက သူ့ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါရင်း ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်တယ် "မင်းကတော့ အရှုံးမပေးဘူးပဲ ဟုတ်လား"

သူက ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်တယ် "မပေးဘူး၊ ငါ လိုချင်တဲ့ အရာဆိုရင်ပေါ့"

သူမက သူ့ကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်တယ်၊ သူမက သူ့ကို ဒေါသလည်း ထွက်မိသလို တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ အလွန်အမင်းလည်း သဘောကျမိနေတယ်။၊ သူမအနေနဲ့ သူ့ကို ဖက်နမ်းချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် လည်ပင်းညှစ်သတ်ချင်တာလား ဆိုတာတောင် မဝေခွဲနိုင်တော့ဘူး။

သူမ သူ့အပေါ် ဘယ်လောက်ပဲ ဒုက္ခပေးပေး သူကတော့ ပြန်ထလာနိုင်တုန်းပဲ။

ပြီးတော့ အခုဆို သူမ စိုးရိမ်ခဲ့တဲ့အတိုင်း သူက အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာလာခဲ့ပြီ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ စွမ်းအားတွေကို သူမ ခံစားနေရတယ်၊ ဒါက သူ အဆင့်တက်သွားပြီး စွမ်းအားတွေ ယာယီ မြင့်တက်နေတဲ့ လက္ခဏာပဲလေ။

စကားပင် ဆိုစရာမလိုဘဲ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲပဲဆိုတာ သူမ သိလိုက်တယ်။

သူမက လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်လိုက်ရာ ဖင်းမ်နဲ့ တန်ဇင်းတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက စွမ်းအားတွေနဲ့အတူ ထွက်ပေါ်လာတော့တယ်။

"နင့်မှာ စွမ်းအားအသစ် ရှိနေရင်တောင်မှ ရလဒ်ကတော့ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး" သူမက ပြောလိုက်တယ်။

* * * * * * * *