အခန်း ၃၂၉

အပိုင်း(၃၂၉)

ခရီးစဉ် စတင်ခဲ့ကတည်းက ကျန်းလျိုသည် ရှားဝူကျင်းနှင့် အနည်းငယ် ကင်းကွာနေခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူပင် ရှားဝူကျင်းသည်လည်း နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးစေရန်အတွက်သာ လိုက်ပါလာသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့သည်။ သို့ဆိုလျှင် ရှားဝူကျင်းက တကယ်တမ်း ဘာတွေတွေးနေခဲ့သနည်း။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် စကားလုံးများကို စီစဉ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တပည့်တို့... ဒီနေရာကနေ အနောက်အရပ် ခရီးစဉ်ကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မိုင်တစ်သိန်းလောက် သွားရဦးမှာ… လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ငါ့ကို လိုက်လံစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးရဦးမယ်..."

"ဆရာတော်က ဘာတွေပြောနေတာလဲ… ကျွန်တော် ဝက်ကြီးနဲ့ ဆရာတော်က တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်းသွားတွေ ဖြစ်နေပြီလေ..."

ကျန်းလျို၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျူးပါကျဲက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာတော်... ဒီအနောက်အရပ် ခရီးစဉ်မှာ ကျွန်တော်က အားစိုက်ထုတ်မှု အနည်းဆုံးမို့လို့ ဒီလိုစကားမျိုးကို လက်မခံနိုင်ပါဘူး..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှားဝူကျင်းက မျက်နှာပေါ်တွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသော အရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မူရင်း ဇတ်လမ်းတွင်လည်း ကြမ်းကြုတ်သော မိစ္ဆာဆိုးများအားလုံးကို စွန်းဝူခုန်းနှင့် ကျူးပါကျဲတို့က သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့ကြပြီး ရှားဝူကျင်းအတွက်မူ ပစ္စည်းများ သယ်ဆောင်ရသည့် အလုပ်နှင့် မိစ္ဆာအသေးအမွှားများကို သတ်ဖြတ်ရုံသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ကျန်းလျိုက နေရာယူ၍ သယ်ဆောင်ပေးထားသောကြောင့် ရှားဝူကျင်းမှာ ထမ်းပိုးရမည့် ဝန်များ မရှိတော့ချေ။

ထို့အပြင် ကျန်းလျိုကိုယ်တိုင်က မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်သော စွမ်းရည်များ ရှိနေသဖြင့် ထိုမိစ္ဆာငယ်များကို ရှင်းလင်းရန် ရှားဝူကျင်း၏ အကူအညီကို မလိုအပ်တော့ပေ။ ကျန်းလျို တစ်ယောက်တည်းဖြင့်ပင် ဖြေရှင်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအနောက်အရပ် ခရီးစဉ်အဖွဲ့ထဲတွင် ရှားဝူကျင်း၏ တန်ဖိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် မပြောပလောက်သည့် အနေအထားဟု ယူဆ၍ ရနိုင်လေသည်။

"အဟွတ် အဟွတ်... ဒီအနောက်အရပ် ခရီးစဉ်မှာ ငါ့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က…သတ္တဝါအပေါင်းကို ဆင်းရဲဒုက္ခပင်လယ်ထဲကနေ ကယ်တင်ပြီး တစ်ဖက်ကမ်းကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ ကျမ်းစာတွေကို ရယူဖို့ပဲ… ဒါဆို မင်းတို့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်တွေကရော ဘာတွေလဲ..."

လည်ချောင်းရှင်းပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် ရှားဝူကျင်းကို အပြစ်မကင်းသလို ခံစားသွားစေသည့် စေတနာ အထူးစွမ်းရည်ကြောင့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားခဲ့ပြီး ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မူလရည်ရွယ်ချက်လား... ကျွန်တော် ဝက်ကြီးက ဆရာတော်ဆီကနေ မိန်းကလေးတွေကို ဘယ်လို ပရောပရည်လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို သင်ယူချင်လို့ပေါ့ ဟီးဟီး... ဒီခရီးတစ်လျှောက် တွေ့ခဲ့ရတာတွေ… တွေးခဲ့ရတာတွေအရ ဆရာတော်ဆီကနေ အခြေခံတွေကိုတောင် ကျွန်တော် နားလည်နေပြီလို့ ခံစားရတယ်..."

ကျူးပါကျဲက ရယ်မောလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူက ဤအနောက်အရပ် ခရီးစဉ်ကို အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေကြောင်း အထင်အရှားပင် ဖြစ်သည်။

အရသာရှိသော အစားအသောက်များကို စားသောက်ရခြင်း၊ နေထိုင်ရန် နေရာကောင်းတစ်ခု ရှိနေခြင်းနှင့် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ပရောပရည်လုပ်နည်း နည်းစနစ်များကို သင်ယူရခြင်း။

တောင်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာဘုရင် လုပ်နေရသည်ထက် ဤအနောက်အရပ် ခရီးစဉ်က များစွာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ကျူးပါကျဲက ခံစားနေရသည်။

ကျူးပါကျဲ၏ အဖြေမှာ ကျန်းလျို မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ အကြည့်တို့က ဘေးဘက်ရှိ ရှားဝူကျင်းဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

'စေတနာ' ဟူသော အထူးစွမ်းရည်သည် ရှားဝူကျင်း၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သိမ်မွေ့စွာ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့လေသည်။

မူလက ဆရာတော်နှင့် အခြားသူများသည် သူ့ကို တမင်သက်သက် ဖယ်ကြဉ်ထားသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သောကြောင့် ရှားဝူကျင်းမှာ သူတို့၏ အေးစက်သော ဆက်ဆံရေးအပေါ် နွေးထွေးစွာ တုံ့ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခု အတွေးများ ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ရှားဝူကျင်းက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် ခရီးစဉ်တစ်ခုကို အတူတကွ သွားလာနေကြသော တပည့်ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြပြီး မကြာသေးမီက သူတို့သည် မာဂျောင်ကစားကာ အတူတကွ စားသောက်ခဲ့ကြရာ ဆရာတော်က သူ့ကို တမင်သက်သက် ဖယ်ကြဉ်ထားခြင်း မဟုတ်နိုင်ကြောင်း စဉ်းစားမိလေသည်။

အတိတ်က သူသည် သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်ခြင်းကိုပင် တမင်သက်သက် ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ပြီး၊ အနောက်အရပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ဗုဒ္ဓက သူတို့၏ အရက်သောက်ခြင်း၊ အသားစားခြင်းနှင့် လောင်းကစားလုပ်ခြင်းများအတွက် အပြစ်ပေးမည်ကို စောင့်ကြည့်ရန်ကဲ့သို့သော အကြံအစည်လေးများကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ရှားဝူကျင်းသည် သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော စံနှုန်းများဖြင့် အခြားသူများကို အကဲဖြတ်နေခဲ့မိသကဲ့သို့ အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းလျိုအား ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားချက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အနောက်အရပ်သို့ ခရီးစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူ၏တည်ရှိမှုက အမှန်တကယ်ပင် ပိုလျှံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ တန်ဖိုးရှိသော နေရာကို မရှာတွေ့သေးချေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ တန်ဖိုးမဲ့မှုအတွက် ဆရာတော်က သူ့ကို အထင်သေးမည်ဆိုလျှင်လည်း သဘာဝကျလှသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ပုံမှန်အခြေအနေသာဆိုလျှင် ဆရာတော်က ဤခရီးစဉ်အတွက် သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းလာပါက ရှားဝူကျင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ အမှန်တိုင်း ပြောမည်မဟုတ်ချေ။ ယင်းအစား သူသည် သတ္တဝါအပေါင်းကို ကယ်တင်ရန် သို့မဟုတ် လူသားတို့၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် ဟူသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် အကြောင်းပြချက်များကိုသာ ပြောဆိုပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ ရင်ထဲ၌ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရမှုနှင့်အတူ ရှားဝူကျင်းက ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဆရာတော်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဆရာတော်တို့လောက် မမြင့်မြတ်ပါဘူး… တော်တော်လေး သေးသိမ်ပါတယ် ကျွန်တော်က ဒီခရီးစဉ်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ပြီး နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဗုဒ္ဓတွေကြားထဲက ကျွန်တော့်နေရာကို ပြန်ရချင်ရုံပါပဲ… ပြီးတော့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ် ဆက်မနေချင်တော့လို့ပါ..."

"ဒါက သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်တဲ့လား..."

ရှားဝူကျင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျို၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားလေသည်။

ဤရည်ရွယ်ချက်သည် အခြေခံအားဖြင့် မမှားယွင်းသော်လည်း ကျန်းလျို ပို၍ စိုးရိမ်နေသည်မှာ ရှားဝူကျင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၏ လူဖြစ်နေမလား သို့တည်းမဟုတ် သူတို့အဖွဲ့ထဲသို့ ရူလိုင်ဘုရား ထည့်သွင်းထားသော မျက်လုံးတစ်လုံး ဖြစ်နေမလား ဆိုသည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် စကားလုံးများကို မစီစဉ်မီ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားခဲ့ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မင်းရဲ့ ဆရာသမားမှာ အခြားသူတွေကို မသိစေချင်တဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စလိုမျိုး တစ်ခုခုရှိနေပြီး… ဗုဒ္ဓက အဲဒီအကြောင်းတွေကို မင်းကို လာမေးမယ်ဆိုရင် မင်း ပြောပြမှာလား..."

"ဒါက..."

ကျန်းလျို၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စကားလုံးများက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟု ထင်ရသော်လည်း ရှားဝူကျင်းသည် ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားကာ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသေချာတော့ချေ။

ပြောပြလိုက်ရမည်လား… ထိုသို့ဆိုလျှင် ဆရာတော်အပေါ် မတရားသလို ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မပြောပြဘဲ နေရမည်လား… ထိုသို့ဆိုလျှင် ဗုဒ္ဓကို မည်သို့ ဖြေရှင်းချက်ပေးနိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် သူ၏ အနာဂတ် အလားအလာများ အားလုံးက ဗုဒ္ဓ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းလျို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ အကြည့်တို့က ရှားဝူကျင်းအပေါ်တွင် ကျရောက်နေကာ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

ရှားဝူကျင်းသည် သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် တာဝန်ဝတ္တရားကြားတွင် ဗျာများလျက် တွေဝေနေခဲ့ပြီး မည်သည့်အဖြေမျိုးကမဆို မှားယွင်းသွားမည့်အလား မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသေချာဖြစ်နေလေသည်။

ဆရာတော်၏ တည်ငြိမ်သော အကြည့်တို့က ရှားဝူကျင်းအပေါ်သို့ ကြီးမားလှသော ဖိအားများကို သက်ရောက်စေနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။

"ဆရာတော်...အစ်ကိုကြီးစွန်း ပြန်ရောက်ပြီ..."

ထိုစဉ်မှာပင် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စွန်းဝူခုန်းသည် ဇီရှားနတ်သမီးနှင့် လက်ချင်းချိတ်လျက် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

"အာ... ဇီရှားနတ်သမီး ကြိုဆိုပါတယ် ကြိုဆိုပါတယ်..."

စွန်းဝူခုန်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းလျိုသည် ဇီရှား၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော စွန်းဝူခုန်းအား လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပုံမှန်လေသံဖြင့်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဟူး..."

ကျန်းလျို ခေါင်းတစ်ဖက်သို့ လှည့်သွားသော အခါမှသာ ရှားဝူကျင်း တစ်ယောက် သူ၏ ပခုံးပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်နိုင်လေတော့သည်။

"ဆရာတော်နဲ့ လူကြီးမင်းတို့အားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ဇီရှားနတ်သမီးသည် ကျန်းလျိုနှင့် အခြားသူများကို ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။ သူမသည် နွယ်ချိုဥယျာဉ်မှ သာမန်နတ်သမီးလေး တစ်ပါးသာ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းလျိုနှင့် ကျူးပါကျဲတို့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိသော်လည်း စွန်းဝူခုန်း၏ မြင့်မြတ်လှသော အဆင့်အတန်းကိုမူ ဇီရှား ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

တူရာတူရာ ပေါင်းသင်းတတ်ကြသည်ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်း သူတို့သည် ကောင်းကင်နှင့်တန်းတူ မဟာပညာရှိကြီး စွန်းဝူခုန်း၏ ဆရာသမားနှင့် တပည့်ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသည်ဆိုလျှင် သူတို့သည်လည်း သာမန်မဟုတ်သော အဆင့်အတန်းရှိသူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဇီရှား အပေါ် မူလကတည်းက ခင်မင်နှစ်သက်မှု ရှိထားခြင်းနှင့် စွန်းဝူခုန်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ရာ အနောက်အရပ်သို့ ကျမ်းစာပင့်ဆောင်မည့် အဖွဲ့သည် သူမကို အတော်လေး သဘောကျ နှစ်သက်ကြလေသည်။

သူမအား နေရာထိုင်ခင်း ပေးပြီးနောက် ကျန်းလျိုက စွန်းဝူခုန်းအား သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝူခုန်း... မင်းက ဘာလို့ ဇီရှားနတ်သမီးကိုပဲ ခေါ်လာတာလဲ… အမ်း... မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကရော ဘယ်မှာလဲ..."

"အစ်ကိုကြီး... မင်းက ဇီရှားနတ်သမီးကိုပဲ သတိတရနဲ့ သစ္စာရှိပြီး ရက်ရောတဲ့ သူငယ်ချင်းကိုကျတော့ မေ့သွားပြီလို့ မပြောနဲ့နော်… မင်းက မိန်းမလှလေးကိုမြင်တော့ ညီအစ်ကိုသံယောဇဉ်ကို ပစ်ပယ်တတ်တဲ့ အပေါင်းအသင်းမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး… ငါ ဝက်ကြီးကတော့ မင်းနဲ့ ပေါင်းသင်းရတာကိုတောင် ရှက်လာပြီ..."

စွန်းဝူခုန်း ပြန်မဖြေရသေးမီ ကျူးပါကျဲက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်ပြီး စွန်းဝူခုန်းအား အထင်သေးလှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"ဒီသစ်တုံးခေါင်းနဲ့ကောင်..."

ကျူးပါကျဲ၏ စကားကို ကြားသောအခါ စွန်းဝူခုန်းသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားဟန်ဖြင့် ကျူးပါကျဲ၏ နားရွက်ကြီးများကို အလွယ်တကူ ဆွဲလိမ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလို သစ်တုံးခေါင်းနဲ့ကောင်ကများ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူများအကြောင်းကို ပြောချင်သေးလား..."

"တကယ်ပါပဲ ဒုတိယ အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးပြောတာ မှန်တယ်… မိန်းမလှလေးကိုမြင်တော့ သူငယ်ချင်းကို ပစ်ပယ်တယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စမှာ ခင်ဗျားက ပြောပိုင်ခွင့်ကို မရှိတာ..."

'စေတနာ' အထူးစွမ်းရည်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ရာ ရှားဝူကျင်းသည် သူ့ကိုယ်သူ အပြင်လူတစ်ယောက်အဖြစ် မသတ်မှတ်တော့ချေ။ သူကလည်း သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စွန်းဝူခုန်းဘက်မှ ဝင်ပါလိုက်လေသည်။

"အား... အား... အား... အစ်ကိုကြီးမျောက်စုတ်... ကျွန်တော် မှားသွားပါပြီဗျာ..."

စွန်းဝူခုန်းက နားရွက်ကို ဆွဲလိမ်ထားသဖြင့် ကျူးပါကျဲမှာ ပြီးလျှင်ပြီးရော အလျင်အမြန်ပင် အသနားခံလိုက်လေသည်။

***