အခန်း ၃၃၀

အပိုင်း(၃၃၀)

ကျူးပါကျဲ၏ အသနားခံသံကို ကြားသောအခါမှသာ စွန်းဝူခုန်းသည် သူ၏ လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ကျန်းလျိုအား ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဆရာတော်... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းက အိမ်မှာမရှိလို့ ဇီရှားကိုပဲ ခေါ်လာခဲ့ရတာပါ..."

"အိမ်မှာမရှိဘူးပေါ့လေ... ဒါဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့… ဒီလို သတိရပေးတာလေးကပဲ လုံလောက်နေပါပြီ… မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းလည်း ကျေးဇူးတင်မှာပါ ဒါပေမဲ့ ဝူခုန်း... ခုနက ပါကျဲက မင်းကို မိန်းမလှလေးမြင်တော့ သူငယ်ချင်းကို ပစ်တယ်လို့ ပြောတုန်းက မင်းက ရှင်းပြဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိပုံ မပေါ်ဘူးနော်..."

"အဲဒီအစား မင်းက ပါကျဲရဲ့ နားရွက်ကို သွားလိမ်နေတယ်ဆိုတော့... တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ကြိုးစားနေသလိုပဲ..."

ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီးနောက် ကျန်းလျိုက စကားကို အလှည့်အပြောင်းလုပ်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်ပြီး စွန်းဝူခုန်းအား ကြည့်လျက် ရယ်မောလိုက်သည်။

ကျန်းလျိုသည် စွန်းဝူခုန်းနှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က သူ့ကို ချိုသာသော စကားများဖြင့် မြှောက်ပင့်ပေးခဲ့ရာ ဝူခုန်းမှာ ဝမ်းသာလုံးဆို့ကာ ပြုံးရွှင်သွားခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ အနောက်အရပ်သို့ ခရီးစဉ်စတင်ခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ များစွာ ပိုမိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့လေပြီ။

အားလပ်ချိန်များတွင် မျောက်လေးကို နောက်ပြောင်ရသည်မှာ အတော်လေး ပျော်စရာကောင်းကြောင်း ကျန်းလျို တွေ့ရှိလာခဲ့သည်။

"ဆရာတော်... မနောက်ပါနဲ့ဗျာ..."

ကျန်းလျို၏ နောက်ပြောင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စွန်းဝူခုန်းသည် ကျူးပါကျဲကို လုပ်သကဲ့သို့ နားရွက်ကို သွားဆွဲလိမ်ရန် မဝံ့ရဲသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ညိုမှိုင်းသွားကာ မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလျိုနှင့် စွန်းဝူခုန်းတို့၏ အပြန်အလှန် နောက်ပြောင်နေမှုများကို နားထောင်ရင်း ဝူခုန်း၏ ကူကယ်ရာမဲ့နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျူးပါကျဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး အသံထွက်ကာ ရယ်မောမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် စွန်းဝူခုန်းက သူ့ကို စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျူးပါကျဲက စကားလမ်းကြောင်းကို အလျင်အမြန် လွှဲလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ ကဲ... စကားဆက်မပြောကြနဲ့တော့… စားကြရအောင်… အခုအသစ်ထုဆစ်ထားတဲ့ ဒီအိုးကြီးက တော်တော်လေး ထူးခြားမယ့်ပုံပဲ… မြည်းကြည့်ကြရအောင်..."

"အင်း... ဇီရှား… မင်း အရင် စမ်းစားကြည့်ပါဦး… ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မင်း အစပ်မကြိုက်ဘူးလို့ ပြောထားလို့ ဒီတစ်ခေါက် ဆရာတော်က ယင်ယန်အိုးကို ပြုလုပ်ပေးထားတာဆိုတော့ မင်းအကြိုက်နဲ့ ကိုက်ညီမှာပါ..."

ဝူခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးရှိ ဇီရှားအား ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာတော်..."

စွန်းဝူခုန်း စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယင်ယန်အိုးကြီးသည် သူမအတွက် အထူးရည်ရွယ်ကာ ပြင်ဆင်ပေးထားသကဲ့သို့ ဇီရှား ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုတို့ ပြည့်နှက်သွားကာ ကျန်းလျိုအား ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ဝူခုန်းက ချဲ့ကားပြောနေတာပါ… ငါက ယင်ယန်အိုးကို ထုဆစ်ဖို့ အစကတည်းက စီစဉ်ထားခဲ့တာပါ… မင်းတစ်ယောက်တည်းအတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဇီရှားနတ်သမီး၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ကျန်းလျိုက ခေါင်းခါယမ်းလျက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

စကားပြောဆိုနေရင်းဖြင့် ကျန်းလျိုသည် အားလုံးကို နေရာယူထိုင်စေကာ အစားအစာများကို တရားဝင် စတင်စားသောက်ရန် အချက်ပြလိုက်လေသည်။

'စေတနာ' ဟူသော အထူးစွမ်းရည်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်မည်ဆိုလျှင်ပင် ထိုက်ကျိ ယင်ယန်အိုးက ပေါင်းထည့်ပေးသော အရသာရှိမှုနှင့် လတ်ဆတ်မှု စွမ်းရည်များသည် ဟောပေါ့အိုး၏ အရသာကို အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ကြောင်း ဆိုရပေမည်။

ဤအစားအစာတွင် ဇီရှားပင်လျှင် သူမ၏ ရှက်ရွံ့မှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ အစားအသောက်များကို အလုအယက် စားသောက်သည့်အထဲတွင် ပါဝင်လာခဲ့ပုံရလေသည်။

ဟောပေါ့အိုး တစ်နပ်စာအတွက် ပေါင်တစ်ရာခန့်ရှိသော ပါဝင်ပစ္စည်းများအားလုံးမှာ သူတို့အားလုံး၏ ဗိုက်ထဲသို့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။ အများစုမှာ ကျူးပါကျဲ၏ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဟောပေါ့အိုးကို စားသောက်ပြီးနောက် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ စူထွက်လာသော ဗိုက်လုံးလုံးလေးများကို ပွတ်သပ်နေကြလေသည်။

"အရမ်းကောင်းတာပဲ… ဒီဟောပေါ့အိုးက တကယ်ကို အရသာရှိလွန်းတယ်… ဒါမှ အသက်ရှင်ရကျိုးနပ်တာ… ဒီလိုနေ့ရက်မျိုးတွေ ရှိနေမှတော့ ဘယ်သူကများ နတ်ဘုရား ဖြစ်ချင်တော့မှာလဲ..."

အများဆုံး စားသုံးထားခဲ့သော ကျူးပါကျဲသည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရနေပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ဆားနယ်ငါးခြောက် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျင်းရိပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လှဲလျောင်းနေလေသည်။

"ဒုတိယ အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျားပြောတာ မှားနေပြီ… လူတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားသင့်သေးတာပဲလေ… မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ရဲ့ ရပ်တည်ချက်က မမှန်ကန်သလို ပြောတဲ့စကားတွေကလည်း အရာမရောက် ဖြစ်နေမှာပေါ့..."

အနီးနားတွင် ထိုင်နေသော ရှားဝူကျင်းက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက ရှားဝူကျင်းသည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားနှင့် ဗုဒ္ဓဆိုသည့် အဆင့်အတန်းများကို အတန်ဖိုးထားဆုံးသူ ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဆင့်အတန်းသည် ညီအစ်ကို သုံးယောက်အနက် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်နေသောကြောင့် ထိုအဆင့်အတန်းအပေါ် ပိုမို တွယ်တာနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

"နောင်တော်ရှား ပြောတာကလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်..."

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဇီရှားနတ်သမီးသည် 'စေတနာ' အထူးစွမ်းရည်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်မည်၊ သူမကိုယ်သူမ အပြင်လူတစ်ယောက်အဖြစ် မယူဆတော့ဘဲ ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်တော့လေ ကောင်းကင်ဘုံဆိုတာက ကျွန်မအမြင်မှာတော့ အကြံအစည်တွေ ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ… စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကလည်း များလွန်းတယ်… ကိုယ့်မှာသာ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည် ရှိမယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေဖို့တောင် မလိုအပ်ပါဘူး..."

"ဟင်... ဇီရှား… မင်းရဲ့ အမြင်က တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ..."

ဇီရှား၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ၏ များပြားလှသော စည်းမျဉ်းများကို သည်းမခံနိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် စွန်းဝူခုန်းသည် သူမအား အံ့သြတကြီး ကြည့်ကာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဒီလိုအမြင်မျိုး ရှိနေတာက အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး… ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက အရာအားလုံးကို ထိုးထွင်းသိမြင်နေရပေမဲ့ မျောက်လေး လွတ်မြောက်ခဲ့သလိုမျိုး လွတ်မြောက်နိုင်မယ့် စွမ်းရည်မျိုး မရှိတာပါပဲ..."

ဇီရှားက ခေါင်းခါယမ်းလျက် ကူကယ်ရာမဲ့သော အရိပ်အယောင်ဖြင့် စွန်းဝူခုန်း၏ စကားကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် လူတစ်ယောက်၌ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ရှိပါက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရန် မလိုအပ်သော်လည်း သူမတွင် မျောက်လေးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ဇီရှား၏ မှတ်ချက်အပေါ် တုံ့ပြန်လိုက်သော စွန်းဝူခုန်း၏ အသံမှာ မှိုင်းညှို့သွားခဲ့လေသည်။

"လွတ်မြောက်တယ် ဟုတ်လား... တကယ်တမ်းကျတော့ ငါ ရဲ့စွန်းက ဘယ်တုန်းကများ တကယ် လွတ်မြောက်ဖူးလို့လဲ..."

သူသည် ဤအနောက်အရပ် ခရီးစဉ်မှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများအားလုံးကို မှောက်လှန်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများ၏ အကြံအစည်များထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍သာ သူ့တွင် အမှန်တကယ် စွမ်းဆောင်နိုင်ရည် ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက လင်းရှောင် သို့မဟုတ် မဟာမိုးကြိုး ကျောင်းတော်ဆီသို့ ချီတက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီ 'စေတနာ' အထူးစွမ်းရည်က နည်းနည်းတော့ ကြောက်စရာကောင်းတယ်… လူတိုင်းရဲ့ စရိုက်သဘာဝတွေကို သိမ်မွေ့စွာနဲ့ လွှမ်းမိုးသွားတာပဲ..."

ဘေးဘက်တွင် ရပ်ကာ စွန်းဝူခုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်နေသော ကျန်းလျိုသည် စိတ်ထဲမှ အံ့သြမှင်တက်သွားမိသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ့ကိုယ်သူ သတိရှိရှိဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး စကားပြောဆိုရာတွင် အလွန် ဂရုစိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

မဟုတ်ပါက မသိလိုက်ဘဲနှင့် ယခုအချိန်လောက်ဆိုလျှင် မည်သို့သော အံ့သြတုန်လှုပ်ဖွယ် စကားမျိုးတွေများ ထွက်ကျသွားခဲ့မည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

တစ်ခဏမျှ လျှို့ဝှက်စွာ လေ့လာစောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် ထိုက်ကျိ ယင်ယန်အိုး၏ 'စေတနာ' အထူးစွမ်းရည်နှင့် ပတ်သက်၍ အကြမ်းဖျင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် လူသားတို့၏ ဆက်ဆံရေးတွင် "မရင်းနှီးဘဲနှင့် ရင်ဖွင့်ခြင်း" ဟူသော ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အချက်တစ်ချက် ရှိပေသည်။

ဤ "စေတနာ" ဆိုသည့် အထူးစွမ်းရည်သည် မိမိကိုယ်တိုင် မရည်ရွယ်ဘဲ အခြားသူများနှင့် အမှန်တကယ် ရှိနေသည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေးရှိနေသည်ဟု ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေကာ သာမန်အချိန်တွင် မပြောဖြစ်မည့် စကားများကို ပြောထွက်သွားစေရန် တွန်းအားပေးနေပုံ ရလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျူးပါကျဲသည် သာမန်အချိန်များတွင် ထိုက်ရှန်းလောင်ကျွင်းနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးအကြောင်းကို ပြောပြမည် မဟုတ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သူသည် အလိုအလျောက်ပင် ထိုအကြောင်းကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ရှားဝူကျင်းသည် အနောက်အရပ်သို့ ကျမ်းစာပင့်ဆောင်မည့် အဖွဲ့ထဲတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်ရန် မည်သည့်အခါကမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ရုတ်တရက် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်ရှိသလို ခံစားလာရပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သူ မလုပ်တတ်သော စကားစတင်ပြောဆိုခြင်းကိုပင် ဦးဆောင်၍ ပြုလုပ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် စွန်းဝူခုန်းတွင်လည်း သူနှင့် ဇီရှားကြား၌ နားလည်မှုအချို့ ရှိနေနိုင်သော်လည်း သူ့ကို ရှက်ရွံ့သွားစေမည့် ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူက ပြောဆိုလိုသည့် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိနေပုံပေါ်လေသည်။

ကျန်းလျိုသည် ဤအထူးစွမ်းရည်နှင့် ပတ်သက်၍ ကြိုတင်သတိထားနေခဲ့သောကြောင့် မသင့်လျော်သော စကားများကို မပြောမိခဲ့ချေ။ ထို့အတွက်ကြောင့် သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် များစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့လေသည်။

***