အခန်း (၅၈၅-၅၈၆)

အခန်း(၅၈၅)

"လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ... စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ဆီ ငါးစက်အတွက် ဒီညရဲ့ လေလံပွဲမှာ အနိုင်ရရှိသွားသူကို ကြိုဆိုပေးကြပါဦး။ သူတို့ကတော့ မိုက်ကယ်နဲ့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

ဘာနာဘီစတင်ဆင်ရဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမှုအပြီးမှာပဲ မိုက်ကယ်နဲ့ ရီနေးတားအဖွဲ့သားတွေဟာ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကနေ စင်မြင့်ပေါ်ကို ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြတယ်။

ခဏချင်းမှာပဲ လေလံပွဲတက်ရောက်လာတဲ့ လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး နေရာကနေ ထရပ်ပြီး သူတို့ ရှိနေခြင်းအတွက်... မဟုတ်ဘူး သူ့ရဲ့ ရှိနေခြင်းအတွက် သောင်းသောင်းဖျဖျ အော်ဟစ်အားပေးကြတော့တယ်။

ဘယ်သူမှ ဒီလိုရလဒ်မျိုး ထွက်လာမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားကြဘူး။ တချို့က ဘိုးအနေနဲ့ အနည်းဆုံး နှစ်စက်လောက် ရလိမ့်မယ်၊ ကျန်တဲ့ သုံးစက်ကိုတော့ အခြား ရိုင်းဇင်းဆစ် အဖွဲ့တွေကြားထဲ ခွဲဝေယူကြလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ မိုက်ကယ်က ငါးစက်လုံးကို သိမ်းကျုံးရရှိသွားခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်ဟာ ရိုင်းဇင်းဆစ်အဖွဲ့တွေနဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ သူတို့အားလုံးရဲ့ အပေါ်ကိုပါ ကျော်တက်သွားနိုင်တဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ပြသလိုက်ပြီ။

ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း အံ့ဩဖို့ကောင်းတာက ရီနေးတားအဖွဲ့သားလို့ ခေါ်တဲ့ သူ့ရဲ့ နောက်လိုက်တွေပဲ။ ဘယ်သူမှ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးတဲ့ ဒီလူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေဟာ သူတို့ကုမ္ပဏီက တခြားသူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကြောင်း ပြသတဲ့ အင်အားမျိုးကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ကြတယ်။

သူတို့ဟာ ပိရမစ်ဒစ် ကျူဇင်းရဲ့ အထူးစစ်သည်တော်တွေကို လူတွေ မျက်စိနဲ့တောင် လိုက်မကြည့်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်တဲ့အရှိန်နဲ့ အနိုင်ယူခဲ့ကြတာ။ ဒါက ဂိမ်းတစ်ခုကို အလွယ်ဆုံးအဆင့်နဲ့ ဆော့နေသလိုမျိုးပဲ။

ဒီအချိန်ကျမှပဲ လူတွေဟာ မိုက်ကယ်တစ်ယောက်တည်းတင် အဓိကအင်အားစုကြီးတွေထဲ ဝင်ဆံ့ဖို့ ထိုက်တန်တာမဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုလုံးကပါ ထိုက်တန်နေတာဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားကြတော့တယ်။

လူအများစုက မိုက်ကယ်တစ်ယောက်တည်းသာ ကုမ္ပဏီကို ထိန်းထားနိုင်လောက်အောင် သန်မာတာလို့ ထင်ပြီး ရီနေးတားကို အထင်သေးခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရီနေးတားအဖွဲ့သားတွေက သူတို့ ထင်တာတွေ လုံးဝမှားကြောင်း သက်သေပြလိုက်ပြီ။

အခုတော့ အဖြေက ရှင်းသွားခဲ့ပါပြီ။ ရီနေးတားကုမ္ပဏီဟာ အင်အားပိုင်းမှာ ဘိုးနဲ့ ပိရမစ်ဒစ် ကျူဇင်းကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ပြီး ရိုင်းဇင်းဆစ်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာကို တဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ။

ဒါကြောင့် မိုက်ကယ် စင်ပေါ်ကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါ လူတွေက သူ့ကို အသေအချာ ကြည့်ခွင့်ရသွားပြီး သူ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ အင်အားပြသမှုအတွက် မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်အောင် ငေးကြည့်ပြီး လက်ခုပ်တီးပေးခဲ့ကြတယ်။

"သူက ဒီလောက်တောင် ငယ်သေးတာကို မယုံနိုင်စရာပဲ"

"ဒီရီနေးတားအဖွဲ့သားတွေက ဘယ်လိုမျိုးနွယ်တွေလဲ။ ပုတ်သင်ညိုတွေ ဘာတွေနဲ့ တူတယ်"

"သူတို့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဘယ်ကရလဲ သိချင်မိတယ်။ ငါ့စိတ်ထဲမှာတော့ သူတို့လက်နက်တွေက ပုံမှန် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေထက် အများကြီး ပိုသန်မာသလိုပဲ ခံစားရတယ်"

* * * * * * * *

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အပေါ်က ဗီအိုင်ပီအခန်းတွေထဲက တစ်ခုမှာတော့ ရေလူသားတွေ စုဝေးနေကြပြီး အောက်က ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေကို စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ငုံ့ကြည့်နေကြတယ်။

"ငါတစ်ယောက်တည်းပဲလားတော့ မသိဘူး... သူတို့ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုနဲ့ တူနေသလိုပဲ"

"မဟုတ်နိုင်တာ။ တကယ်လို့ ဟုတ်တယ်ဆိုရင် သူတို့က ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေမှာလဲ။ သူတို့က သာမန်လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေလိုမျိုး ဒီမှာ ဟန်ဆောင်နေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

"သူတို့က အဲဒီ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တွေနဲ့ ဆင်တူတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခြားနားစေတဲ့ အချက်တချို့တော့ ရှိတယ်။ သူတို့က လူသားတွေရဲ့ လက်နက်တွေကို သုံးနေကြတာ"

သူတို့အားလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အမျိုးသမီးဆီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ သူမရဲ့ မျက်နှာကို အရိပ်တစ်ခုက ဖုံးကွယ်ထားပေမဲ့ အမှောင်ထဲမှာတောင် ထင်ထင်ရှားရှား မြင်နေရတာကတော့ သူမရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်အထိ ဖြာကျနေတဲ့ တောက်ပတဲ့ ဆံပင်အနီရောင်တွေပဲ။

"သူတို့ မဟုတ်ဘူး" လို့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။ "သူတို့က ကွဲပြားတယ်... သူတို့က ပိုပြီးတော့…"

သူမ စကားကို ရပ်လိုက်တယ်။ သူမ စိတ်ထဲ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေပေမဲ့ သေချာတော့ မသိသေးဘူး။

ဒီနဂါးလိုလို လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေက တခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အားနည်းနေသေးပေမဲ့ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သူမတောင် ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်တဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်နေရတယ်။ သူတို့ရဲ့ အလားအလာက အဆုံးမရှိသလိုပဲ။ ဒါက ဖြစ်နိုင်ချေမရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့လည်းပေါ့။

"သခင်မ... ကျွန်တော်တို့ သူတို့နဲ့ စကားသွားပြောသင့်လား" လို့ သူမရဲ့ သက်တော်စောင့်တွေက မေးလိုက်ကြတယ်။

"မလိုသေးပါဘူး။ သူတို့က အချိန်ပေးရလောက်တဲ့အထိ တန်ဖိုးမရှိသေးဘူး" လို့ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

ပြီးနောက် သူမက အောက်ဘက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့က အော်ဟစ်အားပေးမှုနဲ့ လက်ခုပ်သံတွေကို ရယူနေတဲ့ ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့်နေမိတယ်။

"ဒါပေမဲ့ သူလိုကောင်လေးက အဲဒီ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို သူ့ဘာသာသူ ဘယ်လိုရအောင် ယူနိုင်ခဲ့လဲဆိုတာတော့ ငါ စိတ်ဝင်စားမိသား"

* * * * * * * *

မိုက်ကယ်နဲ့ ရီနေးတားအဖွဲ့သားတွေဟာ လေလံပွဲရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာရှိတဲ့ သူတို့ရဲ့ ဗီအိုင်ပီအခန်းဆီကို ပြန်လာခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီမှာ မိုက်ကယ်ဟာ သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း ပြေးဖက်လိုက်တဲ့ မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ ကြိုဆိုမှုကို ခံလိုက်ရတယ်။

"အို... မေမေ့ရဲ့ သားချောလေးပဲ" လို့ သူမက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

"အမေ... သားတို့ နိုင်ခဲ့ပြီလေ" လို့ သူက သတိပေးလိုက်ရတယ်။

သူမက မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်ရင်း "အမေ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ပြီးရင် မင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို လိုချင်တဲ့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီး ရှိလာတော့မယ်ဆိုတာကို တွေးမိလို့ပါ"

သူက အမေဖြစ်သူကို မျက်စိစောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

"ဒါနဲ့ မင်းတို့တွေ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြာနေရတာလဲ" လို့ သူက တစ်ယောက်ချင်းစီကို မျက်မှောင်ကုတ်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ "ငါ ခန့်မှန်းကြည့်ရမလား... မင်းတို့ ပျင်းနေကြတာ၊ ရှက်နေကြတာ၊ ဒါမှမဟုတ် မေ့သွားကြတာ။ ပြီးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် ထပ်ပြီး ရန်ဖြစ်နေကြတာမလား"

သူတို့က အဲဒီစွပ်စွဲချက်တွေကို ချက်ချင်း ငြင်းဆိုကြပြီး သူက သူတို့ကို မယုံသလိုမျိုး လုပ်ပြနေကြတော့တယ်။

"သခင်... လုပ်ပါဦး၊ ကျွန်တော့်အကြောင်း သိသားနဲ့။ ကျွန်တော်က သော့ကို အမြန်ဆုံးရခဲ့တဲ့သူပါ" လို့ ဂျာကူက လိမ်ညာလိုက်တယ်။

"သူမက စတာဗျ။ သူမက ကျွန်တော့်ကို အာရုံနောက်အောင် လုပ်တာ" လို့ ဇိုင်ယွန်က ရှီနာကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"သခင်မိုက်ကယ်... ကျွန်မက သူ အမှားမလုပ်မိအောင် စောင့်ကြည့်ပေးနေရုံတင်ပါ"

"ငါ မလုပ်ပါဘူး"

ယူမီစုကတော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ဆင်ခြေတချို့ ပေးနေပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ သေချာ ကြားပုံမရဘူး။

စစ်သူကြီးဂရီးဗပ်စ်ကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဘာမှနောင်တမရတဲ့ ပုံစံနဲ့ ရှိနေခဲ့တယ်။

"ဟို ဟိုး ဟိုး... ငါ မေ့သွားလို့"

မိုက်ကယ် သက်ပြင်းချရင်း ခပ်တိုးတိုး ရယ်မိလိုက်တယ်။ သူတို့တွေ ကလေးဆန်နေကြတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင်တော့ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ကြမှန်း သူ သိပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ကြတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ဂရီးဗပ်စ်သာ ကံကောင်းလို့ သော့ကို မတော်တဆ မတွေ့ခဲ့ရင် သူ ဝိညာဉ်ဆီ တစ်စက် ဆုံးရှုံးရတော့မှာ သေချာသလောက်ပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ တံခါးခေါက်သံကို သူ ကြားလိုက်ရတယ်။

"မိုက်ကယ်... ငါ ဝင်လာလို့ ရမလား"

တက်ကြွတဲ့ အဘွားအိုတစ်ယောက်ရဲ့ ရင်းနှီးနေတဲ့ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒါက တခြားသူမဟုတ်ဘဲ မက်ထရိုပိုလစ်ကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ မြို့စားကတော် ရီဂျီနာပဲ ဖြစ်နေတယ်။

သူမ ဗီအိုင်ပီအခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဗန်ဒါဘစ် အဖွဲ့သားတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လေးလေးစားစား ဦးညွှတ်လိုက်ကြတယ်။

"မြို့စားကတော်ကြီး"

"အို... လုပ်ကြပါနဲ့။ အခမ်းအနားတွေ မလိုပါဘူး။ ငါက မိုက်ကယ်ရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ" လို့ သူမက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

သူမ တစ်ခုခု လိုချင်နေတယ်လို့ ငါ ဘာလို့ ခံစားနေရတာပါလိမ့်။

"မြို့စားကတော်... ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတာလဲ"

သူမက သူမဆီကနေ တစ်ခုခု လိုချင်လို့ လာလည်တယ်လို့ တွေးမိတဲ့အတွက် စိတ်ဆိုးသွားတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ အပြစ်ကင်းတဲ့ မျက်နှာထား လုပ်ပြလိုက်တယ်။

"ငါက သူငယ်ချင်းဟောင်းဆီ လာလည်လို့ မရဘူးလား"

မိုက်ကယ်ကတော့ သူမကို လုံးဝ မယုံတာ အမှန်ပဲ။

"အဟမ်း... ကောင်းပြီလေ။ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတာတော့ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ငါ့အပြစ်မဟုတ်ဘူးနော်။ မင်းက မင်းရဲ့ ရီနေးတားအဖွဲ့သားတွေကို ဒီအချိန်အထိ ဖုံးကွယ်ထားတာကိုး။ မင်းတို့အားလုံးမှာ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေ ရှိနေတာကို မင်း ငါ့ကို တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး"

သူက ပခုံးတွန့်လိုက်ရင်း "ဒါက လက်နက်အချို့ပါပဲ"

သူမက သူ့ဆီကို ချက်ချင်း ခြေလှမ်းအပြည့်နဲ့ တိုးလာခဲ့တယ်။ "ဒါက လက်နက်အချို့တင် မဟုတ်ဘူး မိုက်ကယ်။ မင်းကြောင့်မို့လို့ လူတွေဟာ အခုဆို မိမိကိုယ်ပိုင် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ရဖို့အတွက် အသည်းအသန် ဖြစ်နေကြပြီဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။

အဲလ်ရစ်၊ အဲရစ်၊ ဘော်ဘီနဲ့ အဓိကအင်အားစုကြီးတွေထဲက တခြားသူတွေအားလုံးဟာ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေအကြောင်း ပြောပြီး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေကြပြီ။ အဲဒါတွေက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးပြီး တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးရဲ့ အလှည့်အပြောင်းကို ဘယ်လို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို လူတိုင်း မြင်သွားကြပြီလေ။

ပြီးတော့ မင်းမှာ အဲဒါမျိုး လေးခုတောင် ရှိနေတာ"

သူက လက်ကို အမြန်မြှောက်ပြီး သူမကို အမှန်ပြင်ပေးလိုက်တယ်။ "အင်း... တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အဲဒါထက် ပိုရှိတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ထားလိုက်ပါတော့"

ဒါပေမဲ့ မြို့စားကတော်က သူပြောတာကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ့ကို ဆက်ပြီး ညည်းတွားနေခဲ့တယ်။

"အခုတော့ အနီရောင် ချောက်ကြီးထဲက ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအသစ်ကြောင့် လူတွေက သူတို့အတွက်လည်း မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ တွေးနေကြပြီ။ မင်းရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းကို ကင်းစ်နယ်မြေထဲက မင်းရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာလို့ပဲ သူတို့ကို ပြောလိုက်ပါတော့"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အဲဒီမှာ ရှာတွေ့တာ မဟုတ်ဘူးလေ" လို့ သူက သူမကို ပြောလိုက်တယ်။

"အို... ဒါဆို မင်း အဲဒါတွေကို ဘယ်ကရတာလဲ။ အဲဒါက ရှေးဟောင်းခေတ်က စစ်တပ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့တဲ့ လူမသိသေးတဲ့ ဧရာမ ဂူဗိမာန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်"

"ဂူဗိမာန်တွေ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာ"

မြို့စားကတော်က သူမ ခုနက ကြားလိုက်ရတဲ့ မယုံနိုင်စရာ စကားတွေကို ခေါင်းထဲကနေ ထုတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း "ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ကျွန်တော် မပြောရသေးတာ မေ့သွားလို့ပါ။ ကျွန်တော် လူပုနိုင်ငံတော်ဆီ သွားခဲ့ပြီး အဲဒါတွေကို ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့တာ"

* * * * * * * *

စာစဉ်(၄၉)

အခန်း(၅၈၆)

မြို့စားကတော်ဟာ သူ့လည်ပင်းမှာ အကြီးအကျယ် နာကျင်သွားတဲ့အတိုင်း ခေါင်းကို နောက်လှန်ပစ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ဆရာဝန်တွေလည်း ချက်ချင်းပဲ ဗီအိုင်ပီခန်းထဲကို ပြေးဝင်လာပြီး သူ့ခေါင်းနောက်စေ့ကို သာသာယာယာလေး နှိပ်နယ်ပေးကြတယ်။

မိုက်ကယ် ထုတ်ပြောလိုက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်က ပြင်းထန်လွန်းလို့ မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ မင်းစိုးရာဇာတွေအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။

လူတိုင်းဟာ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ရဖို့ အခွင့်အရေးအတွက်တင် အန္တရာယ်များတဲ့ အနီရောင် ချောက်ကြီးဆီ သွားမယ့် စွန့်စားခန်းကို ဖြတ်သန်းဖို့ အလိုရှိနေကြတာပါ။ ရှေးဟောင်းအတိတ်ကာလက ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာကို ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိသူ ဖြစ်လာဖို့ သူတို့ရဲ့ ငွေကြေး၊ တန်ခိုးနဲ့ အချိန်တွေကို အကုန်အစင် သုံးစွဲဖို့လည်း အသင့်ရှိနေကြတယ်။

မြို့စားကတော်က မိုက်ကယ်ကို ဒါကို အသိပေးဖို့ အဓိက လာခဲ့တာပါ။ သူက မိုက်ကယ်ကို အနီရောင် ချောက်ကြီးအတွက် ပြင်ဆင်ထားစေချင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ရူးချင်စရာကောင်းတာက မိုက်ကယ်အတွက် အဲဒါတွေ မလိုခဲ့ပါဘူး။

တစ်နည်းနည်းနဲ့ သူက... မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို... ဖန်တီးနိုင်နေလို့ပဲ။

ဒီစကားတွေက မြို့စားကတော်အတွက်တော့ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တစ်ခုလို ကြားနေရတယ်။ စက္ကူပုံလေးကို တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ပြနိုင်တယ်လို့ လူတစ်ယောက်က ပြောနေသလိုမျိုးပေါ့။ လကမ္ဘာကြီးကို တည်ဆောက်နိုင်တယ်လို့ လူတစ်ယောက်က ပြောနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

ဒါက လူသားတစ်ယောက် လုပ်ဆောင်နေတဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အလုပ်ပဲလေ။

ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလရဲ့ တန်ခိုးတွေက သိပ်ကို ဆန်းကြယ်ပြီး အနန္တတန်ခိုးနဲ့ ပြည့်စုံလွန်းလို့ ဒီကမ္ဘာက လူတွေက သဘာဝတရားနဲ့ စကြာဝဠာကြီးကိုယ်တိုင်လို့ပဲ ခိုင်းနှိုင်းနိုင်ကြတယ်။ သဘာဝတရားကိုတော့ ဘယ်သူမှ တည်ဆောက်လို့ မရဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ မိုက်ကယ်က လုပ်ပြခဲ့တယ်။

"မင်းက... မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဖန်တီးနိုင်တာလား" မြို့စားကတော်က သူ့နားထင်တွေကို နှိပ်နယ်ရင်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော့် ဒရုန်းကို လုပ်ခဲ့တာလေ" သူက ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဒရုန်းက သူ့အိတ်ကပ်ထဲကနေ ဝုန်းခနဲ ထွက်လာပြီး မြို့စားကတော်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဝဲပျံနေတော့တယ်။

"နားလည်ပြီ၊ နားလည်ပြီ... ဒါပေမဲ့ ဒါက လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်မရှိသေးဘူး" သူက ပြန်ပြောတယ် "ကျွန်မတို့ ဒါကို တခြားအချိန်ကျမှ ဆက်ပြောကြရအောင်။ ကျွန်မ စိတ်နည်းနည်း ပြန်စုစည်းရဦးမယ်..."

မြို့စားကတော်က ခေါင်းကို ခါယမ်းပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ အခန်းထဲကနေ လမ်းလျှောက်ထွက်သွားတယ်၊ စိတ်ထဲမှာတော့ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ မိုက်ကယ်က လူပု ဘုရင့်နိုင်ငံနဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သိရတာတင် သူ အတော်လေး အံ့ဩဖို့ ကောင်းနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကိုပါ လုပ်နိုင်တယ်လို့ သိလိုက်ရတာလား။ အဲဒါက လုံးဝကို အခြားအဆင့်တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ။

ဒါက လူသားထုတစ်ရပ်လုံး အဖြေရှာချင်နေတဲ့အရာ ဖြစ်ပြီး တချို့ဆိုရင် ဒါကို ပြန်လည်ဖန်တီးဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလို့တောင် ထင်နေကြတာ။

'ဒါကြောင့်ပဲ ငါ သူ့ကို မပြောခဲ့တာ ဖြစ်မယ်' သူ တွေးတောနေမိတယ် 'သူ နောက်ကျရင် ပြန်လာပြီး မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုလောက် ဝယ်ဖို့ လာတောင်းဆိုဦးမှာ အသေအချာပဲ'

ကယ်လို့ မြို့စားကတော်သာ အဲဒီလောက်အထိ နှလုံးနာကျင်ရလောက်အောင် တုန်လှုပ်မသွားခဲ့ရင် အဲဒါက သူ မိုက်ကယ်ကို ပထမဆုံး မေးမယ့်အရာ ဖြစ်မှာပေါ့။

သူ့အနေနဲ့ လောလောဆယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ရောင်းဖို့ အစီအစဉ်မရှိပေမဲ့၊ တစ်ခုချင်းစီကို သူ့ဘာသာ ဖန်တီးရတာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေအတွက်တော့ သေချာပေါက် ချွင်းချက်အနေနဲ့ လုပ်ပေးမှာပါ။

ဒီအချိန်မှာတင် တံခါးဆီကနေ နောက်ထပ် ခေါက်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြန်တယ်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဘာနာဘီက အလည်လာတာ ဖြစ်နေတယ်။

"မင်း လေလံပွဲကို စီမံမနေဘူးလား"

"အို... ကျွန်တော်တို့ လောလောဆယ် ခဏနားနေတာပါ။ ဒီညအတွက် နှစ်ပစ္စည်းပဲ ကျန်တော့လို့ အဓိက အစုအဖွဲ့ကြီးတွေကို ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်ပေးထားတာပါ" ဘာနာဘီက ပြန်ဖြေတယ် "ဒါနဲ့... ကျွန်တော် မင်းရဲ့ ဆုကို လာပေးတာပါ"

ဘာနာဘီက သူ့လက်တွေကို တီးလိုက်တဲ့အခါ ချက်ချင်းပဲ အိမ်တော်ထိန်းနှစ်ယောက်က တံခါးဝကနေ အသွင်သဏ္ဌာန်တူတဲ့ စားပွဲနှစ်လုံးကို အခန်းထဲကို တွန်းရွှေ့ပြီး ဝင်လာကြတယ်။

"မင်းရဲ့ ပထမဆုံး ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ စာအုပ်ကြီးကို တင်ဆက်လိုက်ပါတယ်"

သူက ထမင်းဟင်းပန်းကန်အဖုံးလို ပုံစံမျိုးကို ဖယ်လိုက်တဲ့အခါ ခေတ်ကောင်းစဉ်အခါကထက် အများကြီး ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် ပေါ်လာတယ်။

ဒီပစ္စည်းကို လေလံဆွဲတဲ့လူ သိပ်မရှိပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အများစုက ဒါကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်လို့မရဘူးလို့ သတ်မှတ်ထားကြလို့ပဲ။ သူ့ရဲ့ စာမျက်နှာတွေ အများကြီး ပျောက်ဆုံးနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က ဒါကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ဖို့ ပိုတောင် ခက်ခဲစေဦးမယ်။

မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ မှော်မျှော်စင်သခင်ကတောင် စမ်းကြည့်ခဲ့သေးတယ်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း စာလုံးတစ်လုံးမှ နားမလည်ခဲ့ဘူးလေ။ တစ်နေ့ကုန် စာဖတ်ပြီး လေ့လာနေတဲ့ မှော်ဆရာတွေတောင် သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မဖော်ထုတ်နိုင်ရင် လက်တွေ့မှာ ဘယ်သူမှ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့။

ဒါကြောင့် အများစုက ဒါဟာ အလှပြမီးလင်းဖိုပေါ်တင်ထားဖို့ပဲ တန်ဖိုးရှိတယ်လို့ ထင်ကြတာ။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ အခြားနည်းအတိုင်း သိနေခဲ့တယ်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ နိုဗာက လှုပ်ရှားနေပြီး ဒီဆန်းကြယ်တဲ့ စာအုပ်ကြီးထဲက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အသိပညာတွေအားလုံးကို စုပ်ယူချင်နေပြီဆိုတာ သူ ခံစားနေရပြီ။

"ကျွန်တော် ဒါကို ကိုင်ကြည့်လို့ ရမလား" သူက ဘာနာဘီကို မေးလိုက်တယ်။

"သေချာတယ်။ ဒါ အခု မင်းပိုင်ပြီလေ။ ကျွန်တော်တို့ သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း မင်းလေလံဆွဲထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို မော်တော်ကားလေလံပွဲကနေ မင်းရမယ့် စုစုပေါင်းပမာဏထဲကနေ နှုတ်လိုက်မယ်"

မိုက်ကယ်က စာအုပ်ကြီးဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းကာ အသင့်ပြင်လိုက်တယ်။

သူ့လက်တွေက စာမျက်နှာတွေဆီ သံလိုက်လို ဆွဲငင်ခံနေရသလိုပဲ၊ သူ့ကို ကြိုဆိုနေတဲ့အတိုင်းပေါ့။

ဒါပေမဲ့ သူ မကိုင်မိခင်မှာပဲ သူ့ကိုယ်သူ တားလိုက်တယ်။

'ဒါက အချိန်မှန်ရဲ့လား' သူ တွေးတောနေမိတယ်။

ဒီဘာသာခြားစာသားထဲက အသိပညာတွေအားလုံးကို စုပ်ယူပြီးရင် နိုဗာက နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို တက်လှမ်းသွားလိမ့်မယ်လို့ သူ ခံစားချက်တစ်ခု ရနေတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဆော့ဝဲလ်အပ်ဒိတ် လုပ်ပြီးတိုင်းမှာ သူ လုံးဝ ငြိမ်ကျသွားတတ်တဲ့ အလေ့အထရှိတာကို သူ သိနေတယ်။ သူက နောက်တစ်နေ့မနက် ဒါမှမဟုတ် ရက်အနည်းငယ်ကြာတဲ့အထိ နိုးလာမှာ မဟုတ်ဘူး။

အခြားအခြေအနေတွေမှာဆိုရင် သူ ဒါကို ချက်ချင်း ကြိုဆိုမိမှာပါ။ အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ မိဘတွေနဲ့ မိသားစုတွေ ဝန်းရံထားတဲ့ အချိန်မျိုးမှာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ လေလံပွဲက မပြီးသေးဘူးလေ။

လေလံဆွဲဖို့ ပစ္စည်းနှစ်ခု ကျန်သေးတယ်။ သူ့ရဲ့ မော်တော်ကားနဲ့ အခြား ဝိညာဉ်ဆီ ၁၅ စက်ပေါ့။

သူ အဲဒါကို လက်လွတ်မခံချင်ဘူး။

'လောလောဆယ်တော့ ငါ ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်' သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

[ဆော့ဝဲလ်အပ်ဒိတ် လုပ်နေစဉ်အတွင်း အရေးပေါ် ပိတ်ပစ်မယ့် ဝန်ဆောင်မှုကို ပိတ်ထားချင်တယ်ဆိုရင်၊ ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်ကို အဲဒီအတိုင်း အမိန့်ပေးပါ]

သေချာတာပေါ့၊ နိုဗာက ဒါကို ဘက်လိုက်မှုမရှိဘဲ ပြောနေတာမဟုတ်မှန်း သူ သိပါတယ်။ သူက အချက်အလက်အသစ်တွေကို သိသိသာသာ ဆာလောင်နေတာပဲ။

'မင်း ဒါကို သေချာလို့လား'

[ဟုတ်ပါတယ် မိုက်ကယ်။ အရေးပေါ် ပိတ်ပစ်တာက ဆော့ဝဲလ်အပ်ဒိတ်ကို အမြန်ဆုံး ဖြစ်သွားအောင် သေချာစေဖို့ပဲ ဖြစ်ပေါ်တာပါ။ တကယ်လို့ မင်းအနေနဲ့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ဘူးဆိုရင်တော့ ပိတ်ပစ်ဖို့ မလိုပါဘူး]

ဒါကို သိရတာ သူ သိပ်ဝမ်းသာသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ သေချာမသိသေးဘူး။

'မင်း အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ။ မင်းကို သုံးလို့မရတော့ဘူးလား'

[ကျွန်ုပ်ရဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေကို သုံးလို့ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဆော့ဝဲလ်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကိုတော့ ဒီအတောအတွင်း မင်း သုံးနိုင်ပါလိမ့်မယ်]

အခြေခံအားဖြင့်တော့၊ အေအိုင်တစ်ခု ဖြစ်မယ့်အစား၊ နိုဗာက သာမန်အချက်အလက်ရှာဖွေရေးအင်ဂျင်တစ်ခုပဲ ဖြစ်သွားမှာပေါ့။ အတူတူပဲ ဖြစ်နေတုန်းပေမဲ့၊ လုပ်ငန်းစဉ်က အများကြီး ပိုပြီး ပင်ပန်းရမှာဖြစ်ပြီး အရာရာကို သူကိုယ်တိုင် လက်နဲ့ လိုက်ရှာရတော့မယ်။

'အိုကေ၊ ဒါက မဆိုးတဲ့ လဲလှယ်မှုပဲ။ ကောင်းပြီ နိုဗာ၊ မင်း စားချင်တဲ့အရာကို စားလို့ရပြီ'

သူက စာအုပ်ကြီးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်း လှန်လိုက်ရုံနဲ့ အားလုံးကို ချက်ချင်း စကန်ဖတ်ပစ်လိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ၊ သူ့စိတ်ထဲမှာ နိုဗာ လည်ပတ်နေတာကို သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။

[နောက်ထပ် အပ်ဒိတ်အတွက် တိုးတက်မှုနှုန်း - ၄၅.၇၃%]

[နောက်ထပ် အပ်ဒိတ်အတွက် တိုးတက်မှုနှုန်း - ၇၀.၂၉%]

[နောက်ထပ် အပ်ဒိတ်အတွက် တိုးတက်မှုနှုန်း - ၉၅.၁၈%]

[ဆော့ဝဲလ်အပ်ဒိတ် စတင်နေပါပြီ]

ပြီးတော့၊ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တယ်။

'နိုဗာ... မင်း ရှိသေးရဲ့လား'

ဘာပြန်ထူးသံမှ မရှိဘူး။ သို့သော်လည်း၊ သူ အာရုံစိုက်ပြီး သူထုတ်သုံးရမယ့် မန္တန်တစ်ခုကို တွေးလိုက်မယ်ဆိုရင်တော့၊ မှော်ကျင့်စဉ်က သူ့စိတ်ထဲကို ချက်ချင်း အလိုအလျောက် ရောက်လာတာပဲ၊ နိုဗာ လုံးဝ ထွက်မသွားခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။

'မဆိုးဘူး...'

နောက်တစ်ကြိမ် ဆော့ဝဲလ်အပ်ဒိတ် လိုအပ်လာတဲ့အခါမှာလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒါက မြေပြင်ပေါ်ကို ချက်ချင်း လဲကျသွားပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် သတိမေ့မြောနေရတာထက်စာရင် သေချာပေါက် ပိုကောင်းတယ်။

"မင်း ဝယ်လိုက်ရတာကို သဘောကျရဲ့လား" ဘာနာဘီက မေးလိုက်တယ်။

"အင်း၊ သိပ်သဘောကျတာပေါ့၊ ကျေးဇူးပဲ"

ပြီးတော့ ဘာနာဘီက သူ့မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့အတူ အခြား တွန်းလှည်းစားပွဲဆီကို ရွှေ့သွားပြန်တယ်။

"အခုတော့၊ မင်း ဒါကို သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ" သူက ပြောရင်း သတ္တုအဖုံးကို ဖယ်လိုက်တဲ့အခါ ဝိညာဉ်ဆီ တစ်စက်စီ ပါဝင်တဲ့ ဖန်ပြွန်သေးသေးလေး ငါးခု ထွက်လာတယ်။

"ဒါတွေ အားလုံး မင်းအတွက်ပဲ။ မင်း ဒါနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်" ဘာနာဘီက ချီးကျူးလိုက်တယ်။

သူက ဖန်ပြွန်တွေဆီ လမ်းလျှောက်သွားပြီး မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခုနဲ့အတူ စောင့်ကြည့်နေမိတယ်။ ပြီးတော့ ဘာတွန့်ဆုတ်မှုမှမရှိဘဲ၊ သူက ဖော့ဆို့ကို အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဒရုန်းပေါ်ကို အဲဒီအစက်တွေကို စတင်လောင်းထည့်လိုက်တော့တယ်။

* * * * * * * *