အခန်း (၅၉၉-၆၀၀)
Vol. 50 Ch. 599-600
အခန်း(၅၉၉)
အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ဆီက အဲဒီစကားတွေကို ကြားလိုက်ရတော့ မိုက်ကယ် တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။
စွမ်းရည်တစ်ခုလား ဘယ်လိုမျိုးလဲ။
| ငှဲ..ငှဲ…... ဒါက ငါ့ရဲ့တန်ခိုးကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုးပဲ စွမ်းရည်တန်ခိုးပေါ့ ရော့ ဒီမှာ ကြည့်လိုက်|
အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ရဲ့ ဧရာမပုံရိပ်ကြီးက သူ့ရဲ့ စက်ရုပ်လက်နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေပေါ်က အလင်းတန်းတွေဟာ တန်ခိုးတွေ ပိုမိုပြင်းထန်လာသလိုမျိုး တဖျတ်ဖျတ်နဲ့ စတင်လှုပ်ရှားလာတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။
ပြီးတော့ ဒါဟာ သူ့စိတ်အာရုံရဲ့ နက်ရှိုင်းရာအရပ်က ကိုယ်ပိုင်အာကာသဟင်းလင်းပြင်ဖြစ်နေပေမဲ့လည်း အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တခြားကမ္ဘာတစ်ခုထဲကို ရောက်နေသလိုမျိုး သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။ အဲဒီကောင် ထုတ်လွှတ်နေတဲ့ တန်ခိုးက ဒါကို လက်တွေ့ဘဝမှာ တကယ်မြင်နေရတာလို့ ယုံကြည်သွားလောက်အောင်ကို ပြင်းထန်လွန်းလှတယ်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်တွေနားမှာ လက်တွေ့လောကကြီးက ကွေးညွတ် ကမောက်ကမ ဖြစ်လာတယ်။
သူ့တံတောင်ဆစ်နောက်ဘက်တွေမှာ နာနိုမှုန်တွေ စုစည်းလာပြီး ဧရာမ ရော့ကတ်ဒုံးပျံအောက်ခြေစွန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။
ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ အပြာရောင်စီးကြောင်းကြီး အပြင်ဘက်ကို ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲမထွက်လာခင်မှာ အဲဒီအောက်ခြေစွန်းကနေ တောက်ပတဲ့ လိမ္မော်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု စတင်ဖြာထွက်လာတယ်။
အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ရဲ့ လက်မောင်းတွေဟာ အာကာသယာဉ်တစ်စင်းလိုမျိုး စွမ်းအင်တွေ ပြည့်လျှံသွားတယ်။
ဒီလို ထပ်တိုးတွန်းကန်အားက အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ရဲ့ လက်မောင်းတွေဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဧရာမအင်အားစုကို ပြန်လည်ခုခံဖို့အတွက် လက်တွေ့လောကကြီးကို သူ့အလိုလို ခေါက်ချိုးလိုက်သလိုမျိုး ပိုပြီးတော့တောင် ကွေးညွတ်သွားစေတယ်။
တန်ခိုးတွေ တိုးပွားလာတာနဲ့အမျှ အလင်းတန်းတွေက တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပရင်း ပိုပြီးတော့ လင်းထိန်လာတယ်။
လက်တွေဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ စူးရှတဲ့အသံက အချိန်မရွေး အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်တော့မလိုမျိုး ပိုပြီးတော့ စူးရှသထက် စူးရှလာတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူက သူ့လက်တွေကို ပူးကပ်လိုက်ပြီး အာကာသဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ တည်ဆောက်ပုံကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တယ်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။
မိုက်ကယ် ပတ်ပတ်လည်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူက သူ့နောက်ကျောဘက်မှာ ရောက်နှင့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ့တံတောင်ဆစ်နောက်ဘက်က ရော့ကတ်တွေကတော့ စွမ်းအင်တွေ ပိတ်သွားပြီးသားဖြစ်ကာ ပုံမှန်အခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်နေပြီ။
သူက မှောင်မိုက်တဲ့ မြူခိုးတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ရဲ့ ဦးခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုတွေ အထင်းသား ပေါ်နေတယ်။
'ငါ ဒါကို လုံးဝ မမြင်လိုက်ရပါလား မှော်ပညာလည်း လုံးဝမပါဝင်ဘူး'
မှော်စွမ်းအင် နဲ့ မှော်ပညာအပေါ် သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက ဘယ်သူနဲ့မှမတူဘဲ ထိပ်တန်းပဲလေ။ ဒါကြောင့် အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ လုပ်ဆောင်သွားတဲ့ ရုတ်တရက် နေရာရွှေ့ပြောင်းမှု ဟာ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့မှ မှော်မန္တန် ဒါမှမဟုတ် မှော်စွမ်းအင်ကြောင့် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ အသေအချာ သိနေတယ်။
ဒါက သူ့ကို စွမ်းရည်တွေကို သွားသတိရစေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆန်းကြယ်တာက သူ အရင်က မြင်ဖူးသမျှ အခြားစွမ်းရည်တွေနဲ့ နည်းနည်းလေး ကွဲပြားနေသလိုပဲ။
သူ မြင်ဖူးသမျှ စွမ်းရည်တွေအကုန်လုံးက တန်ခိုးတစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် ပစ္စည်းတစ်ခုခုနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်။ ပြီးတော့ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို အဲဒီဆန်းကြယ်တဲ့တန်ခိုး ဒါမှမဟုတ် စွမ်းရည်တန်ခိုးက အဲဒီလူက လက်တွေ့လောကထဲကို ပစ်လွှတ်လိုက်သလိုမျိုး အပြင်ဘက်ကနေ လာတာဖြစ်တယ်။ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ လက်တွေ့လောကအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိစေတာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ဒါကတော့ ကွဲပြားခြားနားပုံရတယ်။ စွမ်းရည်တန်ခိုးက အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ရဲ့ အတွင်းထဲမှာပဲ သိုလှောင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာပဲ သက်ရောက်မှုရှိစေကာ လက်တွေ့လောကကြီး ပြောင်းလဲသွားသလိုမျိုး သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ပြောင်းလဲစေတာ ဖြစ်နေတယ်။
| ဒါကို ကျွန်ုပ်က ကွမ်တမ်ခြေလှမ်း လို့ ခေါ်တယ် |အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူက ရှင်းပြတယ်။
| ဒါက တခြားသူတွေထက် ခေါင်းတစ်လုံး ပိုမြင့်ပြီး ထူးချွန်အောင် မင်း လုပ်ရမယ့်အရာပဲ |
မိုက်ကယ် တကယ်ပဲ အကြီးအကျယ် စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ အဲဒီလှုပ်ရှားမှု ဘယ်လောက်အထိ မြန်လဲဆိုတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တခြား မက်ဂ်နက်တစ် တွေကို အံ့အားသင့်သွားစေဖို့ သူ့အတွက် လိုအပ်နေတဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
အခုအချိန်မှာတော့ သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွေက သဟဇာတသေနတ် နဲ့ အသစ်တွေ့ရှိထားတဲ့ သဟဇာတဓါး ပဲ ရှိသေးတယ်။
သူ့သေနတ်က ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျည်ပြန်ဖြည့်ဖို့နဲ့ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ဖို့ အချိန်အများကြီး လိုအပ်တယ်။ သို့သော်လည်း သဟဇာတဓါး ကိုတော့ တခြားလက်နက်တစ်ခုလိုပဲ သုံးနိုင်ပြီး အဆင့်မြင့် မက်ဂ်နက်တစ် တွေကိုတောင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်တဲ့ ပြင်းထန်လွန်းတဲ့ တန်ခိုးတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်။
'ကောင်းပြီ ဒါကို ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ'
သူက အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ပေးတော့မယ့် မှတ်စုတွေကို စာရွက်နဲ့ခဲတံယူပြီး စတင်မှတ်သားဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ သူ့ရဲ့ ဒီဗာ က ဆရာဖြစ်ပြီး သူကတော့ တပည့်ပေါ့။
| ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ…။ လွယ်ပါတယ် မင်းရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်တွေပေါ်မှာ စွမ်းရည်တန်ခိုးကို အသုံးပြုပြီးတော့ ဆွဲထုတ်လိုက်ရုံပဲ |
သူ့ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ မျက်နှာကြီးက ချက်ချင်းပဲ ပျက်ဆင်းသွားတယ်။
ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ရှင်းပြချက်လဲ။ လူတစ်ယောက်ကို လိပ်စာမပေးဘဲ ဘဏ်ကိုသွားခိုင်းနေသလိုပဲ။
| ဟင် ငါပြောသလိုပဲလေ မင်းရဲ့လက်တွေထဲမှာ စွမ်းရည်တန်ခိုးကို စုစည်းလိုက်ပြီး အဲဒါတွေကို ကွမ်တမ်နယ်ပယ်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ အသုံးပြုလိုက်ပေါ့ ပြီးရင်တော့ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲကိုပဲ ခုန်ဝင်လိုက်ရုံပဲ ဘာမှ မခက်ခဲပါဘူး ဒါကို ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲနေရတာလဲ ငါတော့ မသိဘူး |
သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။ အခုအချိန်အထိ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူက သူ့ကို လူသားအစစ်တစ်ယောက်လိုမျိုး စကားပြောနေခဲ့တာမို့ သူတောင် လူသားတစ်ယောက်လို့ မှားယွင်းထင်မှတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ။
သူက ဒီဗာ တစ်ကောင် ဖြစ်တယ် ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ လက်တွေ့လောကအပေါ် ခံယူချက်က တခြားလူသားတွေနဲ့ အလွန်အမင်း ကွဲပြားခြားနားနေတာပေါ့။ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဒါက သူ့ကို လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်မလာစေဘူး။
| ငါ မင်းကို ဒီထက်ပိုပြီး မသင်ပေးနိုင်တော့ဘူး မင်းဘာသာမင်းပဲ အားထုတ်ပြီး သင်ယူရလိမ့်မယ် |
သူ အဲဒီအမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်။ အဲဒီ 'ကွမ်တမ်ခြေလှမ်း' ဒါမှမဟုတ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ အဲဒါကို လုပ်ဆောင်ဖို့ မှန်ကန်တဲ့နည်းလမ်းကို မတွေ့မချင်း သူ မှားလိုက်ပြင်လိုက်နဲ့ပဲ စမ်းသပ်ရတော့မှာပေါ့။
အဲဒီနောက် သူ မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်တွေ့လောကထဲကို ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။
'အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူက ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တန်ခိုးကို သုံးပြီး လက်ကောက်ဝတ်တွေမှာ စုစည်းဖို့ ပြောခဲ့တယ်'
ပြောဖို့က လွယ်ပေမဲ့ လုပ်ဖို့က ခက်ခဲတာပေါ့။ သူ့မှာ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ လိုမျိုး စက်ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ရှိမနေဘူး သူ့တံတောင်ဆစ်နောက်ဘက်မှာ တွန်းကန်အားတွေ ဖန်တီးပေးနိုင်တဲ့ နာနိုမှုန်တွေလည်း ရှိမနေဘူး။ သူ့မှာ ပုံမှန်လူသားခန္ဓာကိုယ်ပဲ ရှိတာမို့ အဲဒါနဲ့ပဲ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ရတော့မယ်။
သူ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ့နှလုံးသားထဲက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေ တင်းမာလာပြီး အသက်ရှူရပ်သွားပေမဲ့ သူ့နှလုံးသားထဲကနေ စွမ်းရည်တန်ခိုးကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူဖို့ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားကြိုးစား ဘာမှ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ဘူး။
'ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တန်ခိုးကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ သုံးနိုင်မှာလဲ'
သူ့အိတ်ကပ်ထဲကို နှိုက်ပြီး သုံးဖို့အတွက် ခလုတ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်တယ်။
သူ့ဘေးနားက သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ကန်လိုက်ပြီးတဲ့နောက် သစ်ရွက်တွေဟာ သူ့ဆီကို ရုတ်တရက် လွင့်ပျံဝဲကျလာကြတယ်။
ပြီးတော့ လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးလိုက်ရုံနဲ့ အဲဒီခလုတ်က ကြွေကျနေတဲ့ သစ်ရွက်တစ်ရွက်မှာ ကပ်ပါသွားပြီး အရှိန်အဟုန်ကို လုံးဝ ရပ်တန့်သွားစေတယ်။ အခုတော့ အဲဒါက အချိန်ကာလထဲမှာ ခဲပိတ်အေးခဲသွားပြီ။
'ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်တန်ခိုးက ဘယ်လိုမျိုး အလုပ်လုပ်တာလဲ'
သူ့နှလုံးသားပေါ်က နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေဆီကနေ ခလုတ်ဆီကို စီးဆင်းလာမယ့် တန်ခိုးကို ခံစားမိဖို့ ကြိုးစားရင်း သူ ထပ်ပြီးတော့ အာရုံစူးစိုက်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့တန်ခိုးတွေကို အခြေခံပြီး လက်တွေ့လောကကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ဖို့ အဲဒီနှစ်ခုကြားမှာ မမြင်ရတဲ့ ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ရှိနေရမယ်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာလည်း သူ ကံမကောင်းခဲ့ပြန်ဘူး။ ခလုတ်နဲ့ ဆက်သွယ်ထားတယ်လို့ ခံစားရစေတဲ့ ဝေဝါးဝေဝါး ခံစားမှုတစ်ခုကိုပဲ သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူ အိတ်ကပ်ထဲကနေ ပြောင်းပြန်ဂရပ်ဖိုက်တုံးကို ထုတ်ပြီး ကြွေကျနေတဲ့ သစ်ရွက်ပုံထဲကို ပစ်ချလိုက်တယ်။
ရုတ်တရက် သစ်ရွက်အနည်းငယ်ဟာ မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း အရှိန်အဟုန်တွေ လုံးဝပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး စ်ပင်ဆီကို အပေါ်ဘက် ပြန်လည်လွင့်ပျံတက်သွားကြတယ်။
သူက အဲဒီ ပြောင်းပြန်ဂရပ်ဖိုက်တုံးပေါ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး အဲဒါနဲ့ ခလုတ်ကြားက ကွဲပြားခြားနားမှုကို ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။
'မဆိုစလောက် ကွဲပြားမှုကို ငါ ခံစားမိတယ် ဒါပေမဲ့ ထောက်ပြဖို့ကျတော့ သိပ်ခက်ခဲလွန်းတယ်'
သူနဲ့ သူ့ရဲ့ နည်းပညာတုံးတွေကြားက ဆက်သွယ်မှုဟာ သူ ပိုပြီး အာရုံစူးစိုက်လေလေ ပိုပြီးတော့ ဝေဝါးလာလေလေဖြစ်တဲ့ မြူခိုးတွေလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
သူ အဲဒီနှစ်ခုကို ခွဲခြားဖို့ ကြိုးစားရင်း မိနစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ဖြုန်းပြီး လေ့လာနေမိတယ်။
အကယ်၍ သူ အဲဒီ ကွမ်တမ်ခြေလှမ်း ကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သင်ယူချင်တယ်ဆိုရင် မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ စွမ်းရည်တန်ခိုးက ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်လဲဆိုတာကို သူ အဖြေရှာရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက သော့ချက်ပဲ။
သူ အာရုံစူးစိုက်နေတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားတယ်။
'နေဦး ငါ အဲဒါကို သုံးလို့ရတာပဲ'
သူ့ရဲ့ ဒရုန်း အတွက် အဆင့်မြှင့်တင်မှုအသစ်မှာ တကယ့်ကို လန်းတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ပါဝင်လာတယ်ဆိုတာ သူ အခုမှပဲ သတိရမိတော့တယ်။
အဲဒါက မှန်ဘီလူးတစ်ခုကနေတစ်ဆင့် စွမ်းရည်တွေကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးထားပြီး အပူလှိုင်းပုံရိပ်ဖတ် စကင်နာကနေ ကြည့်နေရသလိုမျိုး ဖြစ်စေတာပဲ။
* * * * * * * *
စာစဉ်(၅၀)
အခန်း(၆၀၀)
သူ့ရဲ့ ဒရုန်းကို လွှတ်တင်လိုက်ပြီး အံဆွဲထဲကနေ အဆင့်မြှင့်တင်ထားတဲ့ မျက်မှန်အသစ်ကို ထုတ်ယူကာ အမြန် တပ်ဆင်လိုက်တယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ ဒရုန်းကင်မရာကနေ မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်းက သဘာဝမျက်စိနဲ့ ကြည့်နေရသလိုမျိုး အတိုင်းသား ရှင်းလင်းပြတ်သားလာတော့တယ်။
ဒရုန်းက အပေါ်ကို ပျံတက်သွားချိန်မှာ သူကတော့ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားသွားလာရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ ဒရုန်းကိုပါ ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းကျောင်းမောင်းနှင်နေခဲ့တယ်။ ဒရုန်းမှာ ပါရှိတဲ့ ၃၆၀ ဒီဂရီ ကင်မရာကြောင့် နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်မြင်ခွင့် ရလိုက်ပြီ ဖြစ်တယ်။
အပူလှိုင်းပုံရိပ်ဖော်စကင်ဖတ်စွမ်းရည်ကို ဘယ်လိုအသက်သွင်းရမလဲဆိုတာ သူ သဘာဝအတိုင်း သိနေခဲ့တယ်။ မျက်မှန်ကို သုံးချက်လောက် ခေါက်လိုက်တဲ့အခါ ရုတ်တရက်ဆိုသလို လိမ္မော်ရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခုက မြင်ကွင်းထဲကို ဖြတ်သန်းဆင်းသက်လာပြီး ဒရုန်းကနေ မြင်ရတဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက တခြားကမ္ဘာတစ်ခုလို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့တယ်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က သက်မဲ့အရာအားလုံးဟာ အပြာရောင်ကနေ ခရမ်းရင့်ရောင် သန်းနေတဲ့ အရောင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အရောင်တူနေတာကြောင့် ပုံသဏ္ဌာန်အနားသတ်လိုင်းတွေကို ကြည့်ပြီး ခွဲခြားရတာကလွဲရင် တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရောထွေးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ့အကြည့်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဆီ လှည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရင်ဘတ်ကနေ တောက်ပတဲ့ လိမ္မော်ရောင်သန်းနေတဲ့ ဝါကျင်ကျင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူက တကယ့်ကို ပူပြင်းတောက်ပနေတာပဲ။ အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ နှလုံးသားက နေမင်းကြီးတစ်စင်းလိုမျိုး ထိန်ထိန်လင်းနေခဲ့တယ်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ နှလုံးသားကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တောက်ပတဲ့ လိမ္မော်ရောင် စွမ်းအင်လိုင်းတွေက သံခလုတ်နဲ့ ပြောင်းပြန်ဂရပ်ဖိုက်တုံးဆီကို ဦးတည်ဖြာထွက်နေတာကိုပါ မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒါဟာ သူတို့အချင်းချင်းကြားမှာ ရှိနေတဲ့ မျက်စိနဲ့မမြင်နိုင်တဲ့ ဆက်နွှယ်မှုပဲပေါ့။
'ဒါဆို ဒါက တန်ခိုးစွမ်းရည်ပေါ့လေ...'
သူ့နှလုံးသားကနေ စွမ်းအင်တွေ ပုံမှန်စီးဆင်းပေးနေပြီး သူ့ရဲ့ နည်းပညာတုံးတွေကို လက်ရှိအမှန်တရားကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ထောက်ပံ့ပေးနေတာပဲ။ ဒါကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ စွမ်းရည်တွေရဲ့ သဘာဝ ပုံသဏ္ဌာန်အစစ်အမှန်ကို သူ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီလေ။
နည်းပညာတုံးတွေနားကို ပိုနီးကပ်သွားအောင် ဒရုန်းကို မောင်းနှင်လိုက်ပြီး ပထမဆုံးအနေနဲ့ ခလုတ်ကို လေ့လာကြည့်လိုက်တယ်။ ခလုတ်မှာ ကပ်နေတဲ့ သစ်ရွက်လေးက တောက်ပတဲ့ လိမ္မော်ရောင် အလင်းပူဖောင်း တစ်မျိုးနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတာကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ဘယ်အရာတွေက စွမ်းရည်ရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရလဲဆိုတာ ခွဲခြားရ လွယ်ကူသွားစေတယ်။
အဲဒီနောက် သံမဖြူတုံးဆီ ဒရုန်းကို ရွှေ့ကြည့်လိုက်တော့လည်း အလားတူအရာကိုပဲ မြင်လိုက်ရပြန်တယ်။ သစ်ရွက်လေးရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ကာကွယ်ရေးပူဖောင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ အဲဒါက လက်ရှိကမ္ဘာကို စိုးမိုးထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ သက်ရောက်မှုကို မခံရအောင် ကာကွယ်ပေးထားတာပဲ ဖြစ်တယ်။
စွမ်းရည်တွေနဲ့ တကယ်နီးကပ်သွားအောင် ဒရုန်းကို ပိုတိုးမောင်းလိုက်ပြီး နီရဲပူပြင်းနေတဲ့ အလင်းတန်းစီးကြောင်းကို အနီးကပ် စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဒရုန်းကင်မရာမှာ အနီးကပ်ချဲ့ကြည့်လို့ရတဲ့စနစ် မပါရှိပေမဲ့ နီရဲပူပြင်းနေတဲ့ စွမ်းအင်စီးကြောင်းတွေက ကြိုးမျှင်လေးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာကိုတော့ သူ သေချာ မြင်လိုက်ရတယ်။ ကြိုးမျှင်တစ်ခုချင်းစီက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ထပ်တူညီနေပြီး တခြားအရာတွေလိုပဲ အရှိန်နှုန်းတစ်ခု၊ လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း စီးဆင်းနေကြတယ်။
အဲဒီကြိုးမျှင်က အဖြောင့်ကြီးလည်း မဟုတ်ပြန်ဘူး။ သိုးမွေးကြိုးတစ်မျှင်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ချလိုက်လို့ ထူးဆန်းတဲ့ အကွေ့အကောက်တွေ၊ အလိပ်တွေ ဖြစ်နေသလိုမျိုး ကျပန်းပုံစံ ဖြစ်နေတာ။
အဲဒီနောက် တခြား စွမ်းအင်စီးကြောင်းဆီ သူ ရွှေ့ကြည့်လိုက်တော့ အဲဒါကလည်း တောက်ပတဲ့ လိမ္မော်ရောင် ကြိုးမျှင်တစ်မျိုးနဲ့ပဲ ပြုလုပ်ထားတာကို တွေ့ရပြန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ကြိုးမျှင်တွေက ပထမတစ်ခုနဲ့ လုံးဝ မတူညီတဲ့ ပုံစံမျိုးစုံနဲ့ ကွေးကောက်၊ လိပ်ခွေပြီး ထုံးဖွဲ့နေကြတယ်။
မတူညီတဲ့ ကြိုးမျှင်ပုံသဏ္ဌာန်တွေကြောင့်ပဲ စွမ်းရည်တစ်ခုချင်းစီကို တစ်ခုနဲ့တစ်ခု မတူကွဲပြားတဲ့ တန်ခိုးတွေ ဖြစ်လာစေတာလို့ ကောက်ချက်ချဖို့အတွက် ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေစရာတောင် မလိုပါဘူး။
ဒါဆို စွမ်းရည်တွေက တန်ခိုးစွမ်းရည်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပေါ့။ ပြီးတော့ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုအတိုင်း စီစဉ်ထားတဲ့ သန်းပေါင်းများစွာသော ကြိုးမျှင်လေးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပဲ။ စွမ်းရည်တစ်ခုချင်းစီမှာ ကြိုးမျှင်တွေ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုစီ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ယူဆရတာ စိတ်ချရပါတယ်။
ဆိုလိုတာက အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ပြသခဲ့တဲ့ ကွမ်တမ်ခြေလှမ်း ကို သူ လိုက်တုပချင်တယ်ဆိုရင် အချက်နှစ်ချက်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကွမ်တမ်ခြေလှမ်းက ပုံဖော်ထားတဲ့ ကြိုးမျှင်ရဲ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို သူ သိဖို့ လိုတယ်။
ဒုတိယအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေကနေ စွမ်းအင်တွေ ထွက်လာတဲ့အခါ အဲဒီလို ကြိုးမျှင်မျိုး ဖြစ်အောင် ဘယ်လိုပုံဖော်ရမလဲဆိုတာ သူ သိဖို့ လိုလိမ့်မယ်။
ကြားရတာတော့ သိပ်လွယ်ကူပုံရပေမဲ့ အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုတော့ သူ လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတယ်။ သူက ပုံသေနည်းကို သိပေမဲ့ တွက်ချက်ပုံစနစ်က ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်လဲဆိုတာကို မသိတာလေ။
သူ မျက်လုံးတွေကို ပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲက ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ကျယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားကာ၊ သူ့အပေါ်ကနေ ငုံ့မိုးကြည့်နေတဲ့ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူရဲ့ ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးကို ပြန်လည်အာရုံပြုကြည့်လိုက်တော့တယ်။
"ငါ့ဒရုန်းကို ဒီထဲအထိ ယူလာပြီး အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူဆီက ထွက်လာတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် ကို လေ့လာကြည့်လို့ရရင် ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာပဲ"
| ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ… မင်းက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ယောက်လို လုပ်နေတာလဲ။ ကျောင်းတုန်းကလည်း အဲလောက် တော်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ |
သူ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပေမဲ့ ဒါက အမှန်တရားပဲလေ။
"ကောင်းပြီ၊ နိုဗာက အခုလောလောဆယ် ဒီမှာ ရှိမနေတော့ ငါ့ဘာသာပဲ ဒီအကြောင်းကို တွေးရတော့မှာပေါ့"
သူ့ရဲ့ အေအိုင်သာ ဒီမှာ ရှိနေရင် တွေးတောရမယ့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အဲဒီဆော့ဝဲလ်ဆီပဲ ပုံချလိုက်မှာ။
| မင်း သူ့ကို မလိုပါဘူး။ မင်းမှာ ငါရှိနေပြီပဲ |
သူ မျက်လုံးအောက်စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ "မင်းက တကယ်တမ်း ဘာမှ ကူညီနေတာမှ မဟုတ်တာ။"
| ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ..ငှဲ… မင်း တွေးနေဖို့ မလိုဘူး။ ခံစားကြည့်ဖို့ပဲ လိုတာ။ မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေက မင်းအလိုရှိတာကို လုပ်ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်။ မင်း ယုံကြည်ဖို့ပဲ လိုတယ်|
အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူရဲ့ စကားတွေက ဘာအနှစ်သာရမှမရှိတဲ့ အလကားစကားလုံးတွေ ဖြစ်နေပြန်ပြီ။ တကယ်တမ်းကျတော့လည်း သူ့ကို ဘာမှ ကူညီနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ တခြား အားကိုးစရာ လမ်းစမရှိတော့တာမို့ ယုံကြည်ဖို့ပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတော့တယ်။
သူ မျက်လုံးတွေကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး နှလုံးသားထဲက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေဆီကို စိတ်အာရုံ အပြည့် သွင်းလိုက်တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူ့စိတ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ပလူတစ်ယောက်လို ဘေးကနေ ကြည့်နေသလိုမျိုး ဖြစ်လာပြီး နှလုံးသားထဲက တန်ခိုးစွမ်းရည်ကို သိမ်းငှက်တစ်ကောင်လို စူးစူးစိုက်စိုက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။
သူ့ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကို ဆွဲထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ကြိုးစားကြည့်မိတယ်။ အသက်အောင့်တာ၊ ကြွက်သားတွေကို တင်းခံတာကအစ တရားထိုင်တာအထိ အကုန်လုပ်ကြည့်ပေမဲ့ မထူးခြားလာဘူး။
'ယုံကြည်ရမယ်... ငါ ယုံကြည်မှဖြစ်မယ်...'
သူ့စိတ်က အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ လုပ်ပြသွားတဲ့ ပုံရိပ်ပေါ်ကို ပြန်ရောက်သွားတယ်။ လက်ရှိအမှန်တရားရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ပေါ်မှာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ချပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ထိုပုံရိပ်ကို ပြန်မြင်ယောင်ရင်း နှလုံးသားထဲမှာ ပြင်းပြတဲ့ စိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ရိုက်ခတ်လာတယ်။ သူ အဲဒီစွမ်းအားကို လိုချင်တယ်၊ အဲဒီအတိုင်း လုပ်ချင်တယ်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို နှလုံးသားထဲမှာ တောက်ပနေတဲ့ နေမင်းကြီးဆီက တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားတာကို သူ သတိထားမိလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်နည်းနည်း လွတ်သွားတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ အဲဒီလှုပ်ရှားမှုက ရပ်တန့်ပြီး နှလုံးသားထဲ ပြန်ငုပ်လျှိုးသွားပြန်တယ်။
နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေ တုံ့ပြန်လာအောင် ခုနက ခံစားချက်နဲ့ အတွေးတွေကို ပြန်လည် ပုံဖော်ရင်း သူ ထပ်ပြီး အာရုံစိုက်လိုက်တယ်။
ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ... သန်းပေါင်းများစွာသော ကြိုးမျှင်လေးတွေနဲ့ ရက်လုပ်ထားတဲ့ စွမ်းအင်ကြိုးတစ်မျှင်က နှလုံးသားထဲကနေ အညှောက်ထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် လမ်းကြောင်းရှာရင်း တွားသွားလာတော့တယ်။ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားရလွန်းလို့ နဖူးကနေ ချွေးတွေ တဖြန်းဖြန်း စီးကျလာရတယ်။ စိတ်နည်းနည်း လွင့်သွားတိုင်း အဲဒီကြိုးမျှင်က နှလုံးသားထဲကို ပြန်ဆုတ်သွားတတ်လို့ စိတ်ကို အစွမ်းကုန် ထိန်းထားရတယ်။
နောက်ဆုံးတော့ စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်အသစ်က သူ့ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်အဆုံးဆီကို သေချာပေါက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။
'ဒါပဲ... ဒါက အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ ပြောတဲ့ ငါ့တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ စုစည်းရမယ့်နေရာပဲ။ အခု ငါ ဆွဲထုတ်ဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။'
အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း သူ့လက်ချောင်းတွေကို လိပ်ခွေပြီး လက်သီးကျစ်ကျစ်ဆုပ်လိုက်တယ်။ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်က စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်တွေက လက်တစ်ဝိုက်မှာ အလင်းပူဖောင်းတစ်ခုအသွင် ပြန့်ကားလာပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က အမှန်တရားကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်။
သူ့လက်အနားမှာ တွင်းနက်တစ်ခု ရှိနေသလိုမျိုး လက်ကောက်ဝတ်ဘေးက နေရာလွတ်တွေဟာ စတင် ကွေးညွတ်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါက်ချိုးမိမတတ် ဖြစ်လာတယ်။ အရှိန်နှုန်းနဲ့ ပမာဏကတော့ အနာဂတ်နိမိတ်ဖတ်ကြားသူ လုပ်ခဲ့တာကို လုံးဝ မမှီပေမဲ့ ဒါဟာလည်း နည်းစနစ်တစ်ခု အလုပ်ဖြစ်လာတာပဲ မဟုတ်ပါလား။
'အခု... ဆွဲထုတ်လိုက်ရုံပဲ' သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားပေးလိုက်တယ်။
အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းပြီး လက်ကောက်ဝတ်ထဲက တန်ခိုးစွမ်းရည်အားလုံးကို အပြင်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ကာ ရှေ့က ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ အဲဒီစွမ်းအင်လှိုင်းကို အသုံးချလိုက်တယ်။ သူ့လက်တွေက လက်ရှိအမှန်တရားရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံကို ခဏတာမျှ ပုံဖော် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။
ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ စွမ်းအင်ကြိုးမျှင်က ရုတ်ခြည်း ပြတ်တောက်သွားပြီး စွမ်းရည် ဆက်အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ဘဲ စွမ်းအင်တွေ အကုန် လွင့်ပြယ်သွားရတော့တယ်။
* * * * * * * *