အခန်း ၂၁၁၆
Vol. 147 Ch. 2116
အပိုင်း ( 2116 ) ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဆယ်ဦး။
လူတိုင်းက ထိုသူငါးဦးအနက် သုံးဦးမှာ ထျန်းမင်၊ ယွမ်ရှင်းနှင့် ပေါင်သဲတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော နောက်ဆုံးလူငယ်သုံးဦး ဖြစ်သည်ကို မှတ်မိလိုက်ကြသည်။
ကျန်ရှိသော လူငယ်နှစ်ဦးမှာလည်း ထျန်းမင်နှင့် ယွမ်ရှင်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။
စုစုပေါင်း ငါးဦး ဖြစ်သည်။
"မင်းတို့ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ"
ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုက မေးလိုက်သည်။
"သူတို့ထဲမှာ တချို့က ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်စာရင်းထဲ ဝင်ဖို့လောက်အထိ မသန်မာကြပါဘူး"
"မှန်ပါတယ်၊ သူတို့က ကံကောင်းလို့ သန်မာတဲ့ပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ မဆုံခဲ့ရတာပဲ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူတို့ကိုတော့ လက်သင့်မခံနိုင်ပါဘူး"
လူငယ်များက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောလိုက်ကြ၏။
လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။
ထိုလူငယ်များသည် ထျန်းမင်၊ ယွမ်ရှင်း၊ အခြားသူများနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကံဆိုးလွန်းသည်ဟု ခံစားနေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများက အလွန်ပင် သန်မာလွန်းသောကြောင့် သူတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။
သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်ထဲမှ ထျန်းမင်နှင့် အခြားသူများကို ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် ဤလူငယ်များက သူတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းမှာ ခွန်အားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ကံတရားကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေခဲ့ကြရသည်။
အထူးသဖြင့် သူတို့၏ အကြည့်များက လုမင်၊ ပေါင်ပေါင်နှင့် ဟန်ရှင်းဟဲတို့ထံသို့ ဝေ့ဝဲသွား၏။
"ငါ နားလည်ပြီ"
ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ ခြေဖဝါးအောက်က ကျောက်စင်မြင့်မှာ ထူးခြားတဲ့ အသွားအလာရှိနေလို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြိုတင်မဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က တိုက်ပွဲမဆင်နွှဲရရင် ကျေနပ်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီလိုလုပ်... ငါ မင်းတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ မင်းတို့က သူတို့ဆယ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမဆို စိန်ခေါ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ မင်းတို့နိုင်ရင် သူတို့နေရာမှာ အစားထိုး ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်"
ဤစကားကို ကြားရသောအခါ လူငယ်များ၏ မျက်ဝန်းများက တောက်ပသွားခဲ့ကြရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များနှင့် သူတို့၏အကြည့်များက လုမင်၊ ပေါင်ပေါင်နှင့် ဟန်ရှင်းဟဲ တို့ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။
သူတို့ဟာ လုမင်တို့ကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့က မိမိကိုယ်ကိုယ် လုမင်၊ ပေါင်ပေါင်နှင့် ဟန်ရှင်းဟဲ တို့ထက် ပိုမိုသန်မာသည်ဟု ခံစားနေကြရ၏။
လုမင်သည် အသန်မာဆုံးနိယာမတရား နှစ်ခုကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ သူသည် မုယန်ကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည် ဆိုသော်ငြား၊ သူတို့ထဲမှ မည်သူက မုယန်ထက် မသန်မာဘဲ ရှိပါ့မည်နည်း။
ထို့ပြင် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသော သုံးနှစ်၊ လေးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်ဖြစ်သည့် ပေါင်ပေါင်လည်း ရှိနေသေးသည်။ သူတို့အတွက်မူ ကြောက်ရွံ့နေစရာ ဘာမျှမရှိချေ။
ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ်မျှသာ ရှိသေးသော ဟန်ရှင်းဟဲ အတွက်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ရှေးနတ်ဆိုးအဖို့မူ သူသည် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဗလာနယ်ဧကရာဇ် ဖြစ်သော်လည်း ရှေးဦးနတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်ပြီး သူ၏တိုက်ပွဲစွမ်းရည်က အလွန်သန်မာသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ရှေးနတ်ဆိုးကို အနိုင်ယူရန်အတွက် ယုံကြည်ချက် မရှိကြချေ။
ထျန်းမင်၊ ယွမ်ရှင်း၊ ရဟန်းဝူလျန့်၊ ပေါင်သဲ၊ အောင်ခယ့် နှင့် ယွင်ဟောက်တို့ကိုလည်း သူတို့ ထည့်မတွက်ကြပါ။ ထိုခြောက်ယောက်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကတည်းက သိုင်းဧကရာဇ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြပြီးသားဖြစ်၍ သူတို့၏ ခွန်အားမှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းသည်။
"ငါက အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်မယ်"
ဆံပင်နီနှင့် လူငယ်တစ်ဦးက ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်။
"မင်းမှာ အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ ငါ အရင်သွားမယ်"
"ငါ အရင်သွားရမှာကွ"
စုစုပေါင်း လူငယ်ငါးဦး ရှိပြီး သူတို့အားလုံးက လုမင်ကို အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ အားအနည်းဆုံးသူကို အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်ရန် ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့လျှင် သေချာပေါက် အသာစီးရနိုင်လိမ့်မည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုက မည်သူ အရင်သွားရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန်အတွက် မဲနှိုက်စေခဲ့သည်။
အဆုံးတွင် အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်တစ်ဦးက အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ခွင့် ရရှိသွားခဲ့သည်။
ဤလူငယ်သည် ပေါင်သဲ၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ ယခုအခါတွင်မူ သူက အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်ရမည့်သူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သူ၏အကြည့်က လုမင်၊ ပေါင်ပေါင်နှင့် ဟန်ရှင်းဟဲ တို့အပေါ် ဝဲကျသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟန်ရှင်းဟဲထံ၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
"မင်းက ထာဝရနိယာမကို ကျင့်ကြံတာ မဟုတ်လား။ ထွက်လာပြီး ငါနဲ့ တိုက်စမ်း"
ပိန်ရှည်ရှည် လူငယ်က ပြောလိုက်၏။ အကြောင်းမှာ၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထာဝရနိယာမကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"ငါကလည်း မင်းနဲ့ တိုက်ချင်နေတာ"
ဟန်ရှင်းဟဲ၏ မျက်ဝန်းများက တောက်ပသွားခဲ့သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ သန်မာသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လျက် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လိုက်၏။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထာဝရနိယာမကို ကျင့်ကြံထားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ထာဝရနိယာမကို ကျင့်ကြံထားကြသူက သူတို့နှစ်ဦးတည်းတော့ မဟုတ်ချေ။ သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးက အသန်မာဆုံးများ ဖြစ်ကြသည်ကိုမူ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပါချေ။
"ဝုန်း... ဝုန်း..."
ရုတ်တရက်၊ သူတို့နှစ်ဦးက လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို စတင်လိုက်ကြသည်။ ထာဝရနိယာမနှစ်ခုက ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရိုက်ခတ်မိနေကြပြီး တိုက်ပွဲမှာလည်း အလွန်ပြင်းထန်၏။
အစပိုင်းတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးက အင်အားချင်း မျှတနေခဲ့ကြသည်။ တိုက်ကွက်ကျော်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ဖလှယ်ပြီးနောက်တွင်ပင် အနိုင်ရရှိသူကို ဆုံးဖြတ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သေးသည်။
သို့သော်လည်း တိုက်ကွက်ကျော်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ကျော်သွားပြီးနောက်တွင် ဟန်ရှင်းဟဲက အသာစီးရလာခဲ့ပြီး သူ့ပြိုင်ဘက်ကို စတင်ဖိနှိပ်လာတော့သည်။
"ဟား"
ဟန်ရှင်းဟဲက ဟိန်းဟောက်မာန်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ဆံပင်ရှည်များက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေခဲ့ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာလည်း ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့၏။
လွန်ခဲ့သောအချိန်က သူဟာ လုမင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရဖူးသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် တသီးတသန့် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့ပေသည်။ အဆုံးတွင်၊ သူက အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ကောင်းတယ်... ဟားဟားဟား"
မဟာဧကရာဇ်ဟန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
နောက်ထပ် တိုက်ကွက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဟန်ရှင်းဟဲက သူ့ပြိုင်ဘက်ကို ကျောက်စင်မြင့်ထက်မှ လွင့်စင်ထွက်သွားစေခဲ့ပြီး အနိုင်ရရှိသွားခဲ့တော့သည်။
ပထမဆုံး စိန်ခေါ်မှုက အရှုံးဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရသဖြင့် ကျန်ရှိနေသော စိန်ခေါ်သူများ၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားခဲ့ကြရသည်။
မူလက ဟန်ရှင်းဟဲမှာ သူတို့၏မျက်စိထဲတွင် အားအနည်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း သူသည်ပင် စိန်ခေါ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။
"ကဲ... အခု ငါ့အလှည့်ပဲ"
ထျန်းမင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရဖူးသော မီးတောက်ကဲ့သို့ အနီရောင် ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်က ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့အကြည့်က လုမင် ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။
"လုမင်... ထွက်လာပြီး ငါနဲ့ တိုက်စမ်း"
အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်က လုမင်ကို စိုက်ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့သူလို့ ထင်နေတာလား"
လုမင်က သူ့နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။ အတွေးတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်က ကျောက်စင်မြင့်က ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားခဲ့၏။ တစ်ဖက်လူငယ်ကလည်း ကျောက်စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။
ကျောက်စင်မြင့်က တိုက်ပွဲစင်မြင့်တစ်ခုနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူသည်။
"လုမင်... မင်းက ဧကရာဇ်တစ်ပါး မဖြစ်သေးဘူး။ မင်းက အထွတ်အထိပ်နိယာမနှစ်ခုကို တတ်မြောက်ထားရင်တောင် ငါ မင်းကို အနိုင်ယူ..."
အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်က လုမင်ကို စိတ်ဆွပေးရန် အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"နားညည်းတယ်"
အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်က သူ့စကားများကိုပင် ဆုံးအောင်မပြောနိုင်လိုက်ပါ။ လုမင်က သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီး ကစဉ့်ကလျားနိယာမနှင့် အစီရင်နိယာမတို့ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ နိယာမနှစ်ခုက ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ပြီး ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားလက်ဝါးဖြင့် အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်၏။
အနီရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင် လူငယ်လည်း အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲစေပြီး လုမင်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်တော့သည်။
သို့သော်၊ လုမင်၏ ကစဉ့်ကလျားနိယာမနှင့် အစီရင်နိယာမ ပေါင်းစည်းမှုမှာ သေခြင်းနိယာမနှင့် အစီရင်နိယာမ ပေါင်းစည်းမှုထက် ပိုမိုသန်မာသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ကစဉ့်ကလျား နတ်ဘုရားလက်ဝါးက ကစဉ့်ကလျားနိယာမ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုပင် မဟုတ်ပါလား။
လုမင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများက မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူငယ်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ခဏချင်းမှာပင် သူသည် လက်ဝါးရိုက်ချက်ပေါင်း ရာချီ၍ ထုတ်ဖော်လိုက်၏။
"ဝုန်း... ဝုန်း..."
တိုက်ခိုက်မှုပေါင်း ရာချီ၍ တွေ့ဆုံမိပြီးနောက်တွင် ပြိုင်ဘက်လူငယ်၏ လက်မောင်းမှာ ထုံကျင်သွားခဲ့ပြီး ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါနေခဲ့ပြီး နောက်သို့သာ ဆုတ်ခွာနေရတော့သည်။
တိုက်ပွဲစတင်ကတည်းက သူသည် လုမင်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရပြီး လုံးဝ အရေးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ သူသည် လုမင်ကို မခုခံနိုင်တော့ဘဲ ကျောက်စင်မြင့်ထက်မှ ဆုတ်ခွာရန် ဖိအားပေးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။
"ဒီအဆင့်နဲ့ မင်းက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲသေးတာလား"
လုမင်က သူ့နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး ကျောက်စင်မြင့်ထံသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
"လုမင်က ကစဉ့်ကလျားနိယာမနဲ့ သေခြင်းနိယာမ ပေါင်းစည်းမှုကို အသုံးမပြုခဲ့ဘူး။ သူ အဲဒီနိယာမတရားနှစ်ခုကို အမှန်တကယ် မပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့သေးတာများလား"
"အန္တိမ နိယာမနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းဖို့ဆိုတာ သဘာဝအတိုင်းပဲ မလွယ်ကူပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်တောင်မှ သူက အရမ်း သန်မာနေသေးတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဟန်ရှင်းဟဲထက် နည်းနည်း ပိုသန်မာတယ်"
လူတချို့က ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။
ကျန်ရှိနေသော စိန်ခေါ်သူများ၏ မျက်နှာများမှာမူ ပို၍ပင် ပျက်ယွင်းသွားကြတော့သည်။
သူတို့က အားအနည်းဆုံးဟု ထင်မှတ်ထားကြသော လူများမှာပင် ထိုမျှသန်မာနေကြသည်။ သူတို့၏ စိန်ခေါ်မှုကလည်း အောင်မြင်နိုင်ပါ့ဦးမလား။
ထို့နောက် လူငယ်တစ်ဦးက ပေါင်ပေါင်ကို စိန်ခေါ်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ပေါင်ပေါင်က သူ၏ မူလခန္ဓာကိုပင် မထုတ်ဖော်ခဲ့ရချေ။ ဆန်းကြယ်သော အချိန်ဟင်းလင်းပြင်နိယာမကို အားကိုးလျက် ပြိုင်ဘက်နှင့် တိုက်ကွက်ကျော်ပေါင်း တစ်ရာ၊ နှစ်ရာခန့်အထိ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည်။ အဆုံးတွင်၊ သူက သူ့ပြိုင်ဘက်ကို ကျောက်စင်မြင့်ထက်မှ လွင့်စင်ထွက်သွားစေခဲ့ပြီး အနိုင်ရရှိသွားခဲ့တော့သည်။
ကျန်ရှိနေသော စိန်ခေါ်သူနှစ်ဦးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူတို့က သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ခေါင်းများကို ခါယမ်းကာ စိန်ခေါ်မှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။
လုမင်၊ ပေါင်ပေါင်နှင့် ဟန်ရှင်းဟဲတို့ပင်လျှင် ထိုမျှသန်မာနေကြသည်။ သူတို့က ကျန်ရှိနေသူများကို စိန်ခေါ်ရန် ယုံကြည်ချက် မရှိကြတော့ချေ။ သူတို့က အရိုက်ခံရရုံသာ ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ မစိန်ခေါ်တာက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
ဤတွင် ထိပ်တန်းဆယ်ယောက်က တရားဝင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စိန်ခေါ်မှု အဆင့်ဆင့် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် လုမင်နှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်ကို မည်သူမျှ သံသယမဝင်ကြတော့ချေ။ သူတို့က ယွမ်လု၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များထဲတွင် အသန်မာဆုံးသော ထိပ်တန်း မျိုးဆက်သစ်ပါရမီရှင် ဆယ်ယောက် ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့တစ်ဆယ်ဦးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဆုံတွေ့မိကြသည့်အခါတွင်မူ စူးရှတောက်ပသော မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြတော့သည်။
အထူးသဖြင့်၊ ယွမ်ရှင်း၏ လုမင်ကိုကြည့်သော အကြည့်များမှာ အေးစက်၍ စူးရှလွန်းပေသည်။