အခန်း ၃
Vol. 1 Ch. 3
အခန်း (၃) တရစပ် ထိုးကြိတ်ခြင်း
အရန်စစ်သည်များအတွက် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းမျိုး ရှိသည်ကို အမာရွတ်နှင့်လူက ကြိုတင်သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဝါရင့်စစ်သည်များ၏ တန်းစီရာနေရာတွင် ပါဝင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မည်မျှကျယ်ဝန်းကြောင်းကို မသိသော ကျန်းချဲ့အား သေချာစွာ ပညာပေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ပြင်းရှသော ရှောက်တောင်ကျီအရက် နှစ်အိုးဆိုသည်မှာ သူ၏ တစ်လတာ လစာငွေနီးပါးခန့် ရှိပေသည်။
အရန်စစ်သည်လေးတစ်ဦးကြောင့် ဤမျှလောက် ပေးဆပ်လိုက်ရသည်ကို သူ မည်သို့လုပ် သည်းခံနိုင်မည်နည်း။
အမာရွတ်နှင့်လူကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်တွင်ပင် ကျန်းချဲ့သည် ဤတစ်ကြိမ်၌ အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ သိလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ယခင်ကတည်းက ရန်ငြိုးရှိထားပြီးဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူသည် လုံးဝ လက်ညှာနေမည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍ အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆသွားပါက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိသွားနိုင်ပေသည်။
ဒိုင်လူကြီးဆိုသည်မှာလည်း မရှိသလို မည်သည့် အမိန့်ပေးသံမှလည်း မရှိပေ။
ဝါရင့်စစ်သည် တစ်စုသည် အရှေ့သို့ ကြမ်းတမ်းစွာ တိုးဝင်လာကြပြီး ကိုယ်စီ ပစ်မှတ်များကို ရှာဖွေကြသည်။
ထင်သည့်အတိုင်းပင် အမာရွတ်နှင့်လူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ကျန်းချဲ့ဖြစ်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူသည် တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ခုန်တက်သွားကာ တင်းမာနေသော လက်သီးဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာဆီသို့ ထိုးချလိုက်သည်။
တပ်စခန်းအတွင်းရှိ တပ်မှူးများ၏ ရှေ့တွင် ကျန်းချဲ့ကို သတ်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဒုက္ခိတဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်ရန်ကတော့ ပြဿနာမရှိပေ။
သူ၏ လက်သီးချက်သာ တိကျမည်ဆိုပါက ကျန်းချဲ့သည် နယ်စပ်သို့ သွားရမည့်အချိန်အထိ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားသည်။
လေကိုခွဲကာ ဝင်ရောက်လာသော လက်သီးချက်ကြောင့် ကျန်းချဲ့သည် သွားကိုတင်းတင်းကိုက်ကာ ခေါင်းကို အလျင်အမြန် စောင်းရှောင်လိုက်သည်။
အမာရွတ်နှင့်လူ၏ လက်သီးချက် လွဲချော်သွားသော်လည်း နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်က ချက်ချင်းဆိုသလို ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။
ကျန်းချဲ့ ဆုတ်ခွာမည့် လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အသာစီးရယူထားသည်။
အကယ်၍ အလွဲအချော်သာ မရှိခဲ့လျှင် ကျန်းချဲ့သည် ယနေ့တွင် သေချာပေါက် ဒုက္ခိတဖြစ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပူဇော်မှုကို အောင်မြင်ထားပြီးဖြစ်သော ကျန်းချဲ့သည် တပ်စခန်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာစဉ်က အားနည်းလှသော ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။
သောင်းကျန်းတော့မည့် စစ်မြင်းတစ်ကောင်ကိုပင် အတင်းအကျပ် ဖိချနိုင်စွမ်းရှိသည့် သူ၏ ခွန်အားမှာ တစ်ဖက်လူထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ကိုယ်ခံပညာ လှည့်ကွက်များကို မတတ်ကျွမ်းသလို အောက်ပိုင်းအခြေအနေမှာလည်း မခိုင်မာပေ။
သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အင်အားကြီးမားလွန်းပါက ထိုအားနည်းချက်များကို လုံလောက်စွာ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
ယိမ်းယိုင်ကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် သွားကို တင်းတင်းကိုက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်၍ အမာရွတ်နှင့်လူ၏ ခါးကို ဖက်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူသည် အံ့သြသွားပြီး လက်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ရုန်းထွက်သော်လည်း မရခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် စိတ်ထဲမှ အေးစက်စွာ အသံပြုလိုက်ပြီး တံတောင်ဆစ်ကို မြှောက်ကာ အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချလိုက်သည်။
"ဘုန်း"
ပြင်းထန်သော အင်အားသည် ကျန်းချဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အပြည့်အဝ ကျရောက်လာပြီး သူ၏ ခြေထောက်များကို ခွေကျသွားစေလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် အတင်းအကျပ် ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဒူးကိုမြှောက်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ အောက်ပိုင်းဆီသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ချလိုက်တော့သည်။
"အား"
အမာရွတ်နှင့်လူသည် အရေးကြီးဆုံး နေရာကို အလျင်အမြန် ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ ဒူးတိုက်ချက်က သူ၏ ပေါင်အတွင်းဘက်သို့ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
ထိုနေရာသည်လည်း လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အားနည်းသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။
ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သူသည် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။
တိုက်ခိုက်မှု အောင်မြင်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျန်းချဲ့သည် အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မြေကြီးထဲမှ အမြစ်ကို အတင်းဆွဲနုတ်လိုက်သကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ၏ ခါးကိုပွေ့ချီကာ အောက်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ခွထိုင်လိုက်ပြီး သွားကို တင်းတင်းကိုက်ကာ လက်သီးဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးကြိတ်တော့သည်။
"ဘုန်း"
"ဘုန်း"
"ဘုန်း"
အမာရွတ်နှင့်လူသည် လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဖြင့် မျက်နှာကို ကာကွယ်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးထားသည်။
လက်သီးချက် အချို့ကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ခံထားရသဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ လက်သီးချက် အများအပြားကို အလူးအလဲ ခံလိုက်ရသည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ ကျန်းချဲ့သည် ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယမန်နေ့က တစ်ဖက်လူ လာရောက်ပြဿနာရှာစဉ်က မိမိ၏ စွမ်းရည်နှင့် အဆင့်အတန်းကြောင့် ကျန်းချဲ့သည် သည်းခံခဲ့ရပြီး ချမ်းအေးလှသော ဆောင်းရာသီတွင် ဝါဂွမ်းအင်္ကျီကို ချွတ်ပြခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ လက်စားချေရန် အခွင့်အရေး ရလာပြီဖြစ်ရာ သေချာပေါက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ချင်နေသဖြင့် သူက တစ်ဖက်လူကို အရင်ဆုံး ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ရင်ဘတ်... ပခုံး... မျက်နှာ...
လွတ်နေသော နေရာမှန်သမျှကို ကျန်းချဲ့သည် မိမိ၏ ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲစေလျက် လက်သီးဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးကြိတ်ပစ်လိုက်သည်။
"မလုပ်ပါနဲ့တော့... ငါအရှုံးပေးပါတယ်... ငါအရှုံးပေးပါပြီ"
အမာရွတ်နှင့်လူက အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေပြီး သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ပုံပျက်နေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိုးကြိတ်ခံရမှုကြောင့် ယောင်ယမ်းနေပြီဖြစ်ပြီး နံရိုးအချို့လည်း ကျိုးသွားကာ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ ထက်ဝက်ကျော်ခန့်ရှိ လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။
အခြားအကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချဲ့နှင့် တစ်သုတ်တည်းဖြစ်သော အရန်စစ်သည်များ အားလုံးသည် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေကြပြီး ယခင်အသုတ်များမှ အရန်စစ်သည်များ အားလုံးသည်လည်း လှဲချခံထားရသည်။
သူတစ်ယောက်တည်းသာ ဝါရင့်စစ်သည် တစ်ဦးကို ဖိကာ အကြိတ်အနယ် ထိုးကြိတ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူက အရှုံးပေးကြောင်း အော်ဟစ်နေသော်လည်း သူကတော့ ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပေ။
"ဘုန်း"
"ဘုန်း"
"ရပ်လိုက်စမ်း"
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝါရင့်စစ်သည် အချို့သည် အမာရွတ်နှင့်လူနှင့် သိကျွမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူသည် အရန်စစ်သည် တစ်ဦး၏ အရိုက်ခံရ၍ သေဆုံးသွားမည်ကို သူတို့ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လျက် ကျန်းချဲ့ကို ဆွဲဖယ်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။
သို့သော် ကျန်းချဲ့က ရပ်တန့်ရန် မရည်ရွယ်ပေ။ အမာရွတ်နှင့်လူကို ဆက်လက် ဖိကြိတ်နေရင်း အခြား ဝါရင့်စစ်သည်များကိုလည်း ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။
ဆူညံသံများ ပိုမိုကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အစွန်ရှိ တပ်မှူးအချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကိုပါ ရရှိသွားခဲ့သည်။
ဦးဆောင်နေသူသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးရှည်ကို သပ်ကာ ဘေးနားရှိ ဒုတိယတပ်မှူးလျိုကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။
"အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့မှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အရည်အသွေးရှိတဲ့လူ ရှိနေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး... သူ့နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"
"သူ့နာမည်က ကျန်းချဲ့ပါ အရှင်... ယန်ဂူခရိုင်က လာတာပါ... အရင်က တံငါသည် တစ်ယောက်ပါ"
ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့တွင် လူရာနှင့်ချီရှိရာ လူတစ်ယောက်ကို မှတ်မိရန် အလွန်ခက်ခဲပေသည်။
သို့သော် ယမန်နေ့က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပြဿနာကြောင့် သူ့ကို သေချာမှတ်မိသွားစေပြီး တပ်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ အချက်အလက်အချို့ကို ယူဆောင်လာရန် လူလွှတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ မထွက်ခွာမီ နောက်ထပ် ပြဿနာများ မပေါ်ပေါက်စေရန် အနည်းငယ်မျှသာ အာရုံစိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင် ကျန်းချဲ့က ဝူအမာရွတ်ကြီးကို လှဲချနိုင်ပြီး ဤမျှ ထင်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ရန်ငြိုးရှိလို့လား"
တပ်မှူးချုပ် ကျူးက ကွင်းပြင်ထဲရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ဆက်မေးလိုက်သည်။
"မနေ့က..."
ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက ယမန်နေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကို အတိုချုပ် ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။
"အို... ဒီလိုကိုး... သူတို့ကို ရပ်ခိုင်းလိုက်ပါ"
တပ်မှူးချုပ် ကျူးက ခေါင်းညိတ်ကာ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက အရိုအသေပေးကာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အလယ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး သူတို့ကို ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက ဝင်ရောက်တားမြစ်လိုက်သဖြင့် ကျန်းချဲ့သည်လည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အဆင်မပြေတော့ဘဲ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။
အခြား ဝါရင့်စစ်သည်များကလည်း မြေကြီးပေါ်မှ အမာရွတ်နှင့်လူကို ချက်ချင်း ဆွဲထူလိုက်ကြသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာ အားနည်းနေပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးလည်း ဖူးယောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ခေါင်းမော့ကာ ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများက သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ယခင်က တိုက်ခိုက်စဉ်က ပြသခဲ့သော ရက်စက်မှုများကို ပြန်လည်သတိရသွားသည်။
မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး အကြည့်ချင်း မဆုံရဲတော့ဘဲ အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့သွားတော့သည်။
"မင်းက တော်တော်လေး လက်စွမ်းရှိမယ်လို့ မထင်ထားဘူး"
ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက ကျန်းချဲ့ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။
ယမန်နေ့က ဂရုမစိုက်ခဲ့သော အမူအရာနှင့် များစွာ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"တပ်မှူးကြီးက အထင်ကြီးလွန်းပါပြီ... ကျွန်တော် မဝံ့ရဲပါဘူး"
ကျန်းချဲ့က အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"ရပြီ ရပြီ... အရင်ပြန်သွားတော့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
တန်းစီရာနေရာသို့ ပြန်ရောက်သွားချိန်တွင် ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်၌ တည်ငြိမ်မှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရန်စစ်သည်များ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ ပေါ်လွင်နေပြီး သူ့ကို အလှမ်းဝေးဝေးမှသာ နေကြသည်။
အချို့က သူ၏ နာမည်ကို တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်ကိုပင် သူ ကြားလိုက်ရသည်။
လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေပြီး ဝါရင့်စစ်သည်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် နောက်မကျသော လူအချို့လည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ကျန်းချဲ့ကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲဝင်မှတ်တမ်းမျိုး မည်သူကမျှ မရှိခဲ့ပေ။
သူသည် အနိုင်ရရုံသာမက ဝါရင့်စစ်သည် တစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသည်အထိပါ ထိုးကြိတ်နိုင်ခဲ့သည်။
လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် တစ်တဲတည်း အတူအိပ်ခဲ့သော အရန်စစ်သည်အချို့သည်လည်း ကျန်းချဲ့အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ ချီးကျူးမြှောက်ပင့်ကြပြီး သူ့ကို ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်။
အသိသာဆုံး အချက်မှာ ထမင်းစားရန် တန်းစီသည့်အခါတွင် သူ၏ ရှေ့ရှိ လူများက သူ့အတွက် တလိုတလား လမ်းဖယ်ပေးကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထမင်းခူးပေးသော စားဖိုဆောင်မှ စစ်သည်သည်လည်း သူ့ကိုမြင်သောအခါ လက်တုန်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ အဆီအများဆုံး အသားတစ်တုံးကိုပင် ရွေးချယ်ထည့်ပေးလိုက်သေးသည်။
ယခင်က အခြေအနေနှင့် များစွာ ကွာခြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအရာက ကျန်းချဲ့ကို အမှန်တရား တစ်ခုအား ပိုမိုနားလည်သွားစေသည်။
လက်သီးသည်သာ အာဏာဖြစ်သည်။
"ကျန်းချဲ့... ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက မင်းကို အရက်သောက်ဖို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်တယ်"
ထမင်းစားနေစဉ်တွင် စစ်သည်တစ်ဦးသည် ကျန်းချဲ့အနီးသို့ ပြေးလာကာ အရိုအသေပေးလျက် ပြောလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးကျန်နေသော အဆီတုံးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် ပန်းကန်ကို မြေကြီးပေါ် ချထားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ"
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရန်စစ်သည်များရော ပုံမှန်စစ်သည်များပါ အားလုံးက သူ့ကို အားကျသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရန်စစ်သည်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့တော့သည်။