အခန်း ၄
Vol. 1 Ch. 4
အခန်း (၄) ကျွန်တော် တိုးတက်ချင်လွန်းလို့ပါ
စစ်တဲအတွင်း၌ အမာရွတ်နှင့်လူသည် မှီလျက်သား လှဲလျောင်းနေသည်။
မျက်နှာတွင် အဖြူရောင်ပတ်တီးများ စည်းနှောင်ထားပြီး အင်္ကျီဗလာဖြစ်နေသော အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်တွင်မူ အညိုအမည်းစွဲနေသော ဒဏ်ရာများက နေရာအနှံ့အပြား၌ ရှိနေသည်။
ဂိုပုယီက သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး အသံကိုနှိမ့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... မင်းက အရန်စစ်သည်လေး တစ်ယောက်ကိုတောင် မနိုင်ဘူးလား"
"ခွေးမသား... အဲဒီကောင်လေးက အဲဒီလောက် အင်အားကြီးမယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ... အရင်က သိုင်းကျင့်ဖူးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ငါသာ မြန်မြန်မအော်လိုက်ရင် အဲဒီကောင်က ငါ့ကို တကယ် ရိုက်သတ်မယ့်ပုံပဲ"
ထိုသို့ပြောရင်း အမာရွတ်နှင့်လူက ဂိုပုယီကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ့ကြောင့်သာမဟုတ်လျှင် ယနေ့ကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခမျိုး ကြုံတွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။ တကယ်ကို ကံဆိုးလွန်းလှသည်။
အရှက်ရလွန်းသဖြင့် မျက်နှာပြစရာနေရာပင် မရှိတော့ချေ။ ဖုန်းတပ်ရင်း တစ်ခုလုံးတွင် အရန်စစ်သည်လေး တစ်ယောက်၏လက်ထဲ၌ သေလုမျောပါး အရိုက်ခံလိုက်ရသည့် သူ့အကြောင်းကို ပြောဆိုလှောင်ပြောင်နေကြလောက်ပြီဟု တွေးမိလေ ဒေါသထွက် ရှက်ရွံ့ရလေပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ ကျန်းချဲ့ကို အထင်သေးသွားမိတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း စိတ်ချပါ... အရန်စစ်သည်လေး တစ်ယောက်ပါပဲ... ဒီရန်ငြိုးအတွက် မင်းကိုယ်စား ငါကလဲ့စားချေပေးပါ့မယ်"
ဂိုပုယီက အမာရွတ်နှင့်လူ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့တွေးနေမည်ကို ခန့်မှန်းမိသဖြင့် သူ၏ သဘောထားကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
အမာရွတ်နှင့်လူနှင့် သူသည် အချိတ်အဆက်များစွာ ရှိပြီး ယခုပြဿနာမှာလည်း သူ့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူက လျစ်လျူရှုထားမည်ဆိုပါက အခြားသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဝင်လာနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ကျန်းချဲ့တွင် ဤမျှလောက် စွမ်းရည်ရှိပြီး အမာရွတ်နှင့်လူကိုပင် အလဲထိုးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
အမာရွတ်နှင့်လူသည် စစ်တပ်ထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး သိုင်းပညာကိုလည်း တတ်ကျွမ်းထားသူ ဖြစ်သည်။
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုဖြင့် နာမည်ကြီးပြီး အရန်စစ်သည် တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ အရာတစ်ခုကဲ့သို့ လွယ်ကူကာ အမြတ်အစွန်းပင် ရနိုင်သေးသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ရလဒ်ကတော့...
ယခု ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ကျန်းချဲ့က သူ၏ထံမှ အသားများကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းမှာ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်နေသောကြောင့် အစားအသောက် ကြီးမားလာပြီး အသားမပါလျှင် မဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သူ အကဲခတ် မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။
"ဘယ်လို ကလဲ့စားချေမှာလဲ"
အမာရွတ်နှင့်လူက မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။
သူ၏ နံရိုးများ ကျိုးသွားသဖြင့် အနည်းဆုံး တစ်လခန့် လှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့မှာလည်း မကြာမီ ထွက်ခွာရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထို့ထက်ပို၍ ယခင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အခြေအနေများအရ သူသည် ထိုကောင်လေးကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကိုယ်တိုင် သိရှိထားသည်။
ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ဂိုပုယီ၏ အပေါ်သို့သာ ပုံချထားရတော့သည်။
"ငါ့အစ်ကိုဆီ သွားပြောပြမလို့ စဉ်းစားထားတယ်... အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ မထွက်ခွာခင် အဲဒီကောင်လေးကို စားဖိုဆောင်တပ်ဖွဲ့ဆီ အကူအနေနဲ့ ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းလိုက်မယ်... ငါ့လက်အောက်ကို ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ တပ်ထွက်မယ့်နေ့အထိ သူ အသက်မရှင်စေရဘူးလို့ ငါ အာမခံတယ်"
ဂိုပုယီက မျက်လုံးများကို မှေးကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒီ လျိုကျစ်က ကျန်းချဲ့ကို မျက်စိကျနေတဲ့ပုံပဲ... တပ်ပြောင်းဖို့ကိစ္စကို သဘောတူချင်မှ သဘောတူလိမ့်မယ်"
အမာရွတ်နှင့်လူက ဂိုပုယီကို သတိပေးလိုက်သည်။
"လျိုကျစ်က ပါးနပ်တဲ့သူပါ... အရန်စစ်သည် တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါ့အစ်ကိုနဲ့ ရန်သူမဖြစ်ခံပါဘူး"
"နောက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကြောင့် လျိုကျစ်ကို ရှောက်တောင်ကျီအရက် အိုးတချို့ လျော်ပေးလိုက်ရတယ်... အဲဒါက..."
"ကျန်းချဲ့ကို ရှင်းလင်းပြီးသွားရင် မင်းကို ငါ ပြန်ပေးပါ့မယ်"
"မင်းက ဘာလို့များ အဲဒီကောင်လေးကို မျက်စိကျနေရတာလဲ... မင်းတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးများ ရှိနေလို့လား"
အမာရွတ်နှင့်လူက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဖွင့်ဟမေးမြန်းလိုက်သည်။
ဝက်သား အနည်းငယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်အထိ ရန်ငြိုးကြီးသွားသည်ကို သူ အမှန်တကယ် နားမလည်နိုင်ပေ။
အကယ်၍ ဤသို့သာ လုပ်ဆောင်နေမည်ဆိုပါက ဂိုပုယီတွင် နောက်ခံအင်အား ရှိနေလျှင်ပင် ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး... ဒဏ်ရာကိုသာ ဂရုတစိုက် ကုသပါ"
ဂိုပုယီ၏ မျက်နှာထားမှာ ခံစားချက်မဲ့နေသည်။ သေချာသည်မှာ ဝက်သား အနည်းငယ်ကြောင့် ကျန်းချဲ့ကို ဒုက္ခပေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူက ဝက်သား ထပ်ဝယ်လျှင်ပင် ဘာမှ အရေးမကြီးပေ။ အရန်စစ်သည်လေး တစ်ယောက်ဆီကနေ ဘယ်လောက်များ အမြတ်အစွန်း ရနိုင်မည်နည်း။
သို့သော် အခြားသူများ ပေးမည့် ဆုလာဘ်ကတော့ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
သူ မထင်မှတ်ထားမိသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အရန်စစ်သည်လေး တစ်ဦးကို ဒုက္ခပေးရာတွင် ဤမျှလောက်အထိ ပြဿနာ ကြီးထွားသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အမာရွတ်နှင့်လူသည် လူမိုက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် အကြောင်းရင်း အစအဆုံးကို သိရှိရန် မလိုအပ်ပေ။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းချဲ့သည် ယခုအခါ ဒုတိယတပ်မှူးလျိုကျစ်၏ စစ်တဲအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အကြောင်းကြားပြီးနောက် အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်ရောက်သွားရာ အထက်ပိုင်းနေရာတွင် ထိုင်နေသော လျိုကျစ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြင်လိုက်ရသည်။
ခေါင်းငုံ့ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ကျန်းချဲ့... တပ်မှူးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
စစ်တဲအတွင်း၌ အခြားမည်သူမျှ မရှိပေ။ လျိုကျစ်က ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
"ထိုင်လေ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
"မင်းကို ဘာလုပ်ဖို့ ခေါ်လိုက်တာလဲဆိုတာ သိတယ်မလား"
"တပ်မှူးကြီး လွှတ်လိုက်တဲ့သူ ပြောတာတော့... အရက်သောက်ဖို့လို့ ဆိုပါတယ်"
"မှန်တယ်... အရက်သောက်ဖို့... ဒါပေမဲ့ သောက်ရမှာက ဝူအမာရွတ်ကြီး လူလွှတ်ပြီး ပို့ခိုင်းလိုက်တဲ့ ရှောက်တောင်ကျီအရက်ပဲ... ပြောရရင် ဒီကိစ္စက မင်းကြောင့် စတင်ခဲ့တာဆိုတော့ မင်းကို ချန်ထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူးလေ"
လျိုကျစ်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်မှ အရက်အိုးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
စစ်တဲအတွင်းသို့ ဝင်ဝင်ချင်းပင် အရက်များကို ကျန်းချဲ့ သတိပြုမိခဲ့သည်။
ထို့နောက် လျိုကျစ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခွံများ တွန့်ချိုးသွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
"မနေ့က ကိစ္စအတွက် တပ်မှူးကြီးရဲ့ ကူညီစောင့်ရှောက်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော် ရင်ထဲမှာ အမြဲမှတ်ထားပါ့မယ်... နောက်နောင် တပ်မှူးကြီး အသုံးပြုစရာ ရှိလာခဲ့ရင် အသက်ပေးပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်သွားပါ့မယ်"
မိမိကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော အမာရွတ်နှင့်လူနှင့် ဂိုပုယီတို့ အုပ်စုသည် အလွယ်တကူ ကျေအေးမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။
ညစ်ပတ်သော နည်းလမ်းများကိုပင် အသုံးပြုလာနိုင်ပြီး သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော သိကျွမ်းသူမှာ လျိုကျစ်သာ ရှိပေသည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူက တာဝန်အရ ဝင်ရောက်ပြောဆိုပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျေးဇူးဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြု၍ လျိုကျစ်နှင့် တတ်နိုင်သမျှ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်ရန် သူ ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား... ငါ လူကြည့်မမှားခဲ့ဘူးပဲ... မင်းက သံယောဇဉ်ကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ"
ကျန်းချဲ့ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင် တွေးနေစေကာမူ သူ၏ သဘောထားက လျိုကျစ်ကို အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားစေသည်။
ကျန်းချဲ့သည် မိမိအတွက် အရက်တစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။
"တပ်မှူးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"ကောင်းပြီ"
ပြင်းရှသော အရက်တစ်ခွက် ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ ကျန်းချဲ့သည် မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရသည်။
ဤကမ္ဘာရှိ အရက်သည် ဤမျှလောက် ပြင်းရှလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် ပါးစပ်ကိုပင် အကြိမ်ကြိမ် သပ်မိသွားသည်။
အရက်သုံးခွက်ခန့် သောက်ပြီးနောက် လျိုကျစ်သည် အင်္ကျီလက်ဖြင့် ပါးစပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် အရက်ပန်းကန်ကို ချကာ ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ပြောစမ်းပါဦး... မင်းနဲ့ ဝူအမာရွတ်ကြီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရန်ငြိုးဖြစ်သွားတာလဲ"
စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် ဖုံးကွယ်ထားရန် မရည်ရွယ်တော့ပေ။
သို့သော် အနည်းငယ်တော့ ပြင်ဆင်ပြောဆိုလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ တစ်ရွာတည်းသားများအတွက် ဂိုပုယီထံမှ အသားအနည်းငယ်ကို စားချင်စိတ်ပြေပျောက်စေရန် ဝယ်ပေးခဲ့ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ မက်မောမှုကို ခံရမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် အမာရွတ်နှင့်လူ၏ စွပ်စွဲမှုကိုပါ ခံခဲ့ရကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဂိုပုယီ... ဒီကောင်က အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်လို့ရတဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး... နောက်ပိုင်း မင်း သတိထားမှ ရမယ်"
လျိုကျစ်သည် စားပွဲကို လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ဂိုပုယီက နောက်ခံအင်အား အရမ်းကြီးနေလို့လား"
ကျန်းချဲ့က အခွင့်အရေးယူ၍ စုံစမ်းလိုက်သည်။
"အရမ်းကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့အစ်ကိုက တပ်ရင်းထဲက တပ်မှူးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး တပ်မှူးချုပ် ကျူးရဲ့ အလေးထားမှုကို ခံရတယ်လေ... အဲဒါကြောင့်လည်း အမြတ်အစွန်းများတဲ့ နေရာကို ရထားတာပေါ့... ဒီတစ်ခါ မင်းဆီကနေ အကျိုးအမြတ် မရလိုက်တော့ နောက်ပိုင်းမှာ တခြား အစီအစဉ်တွေ ရှိလာနိုင်တယ်"
"အဲဒါဆို... ကျွန်တော့်အတွက် လမ်းမှန်တစ်ခုလောက် ညွှန်ပြပေးဖို့ တပ်မှူးကြီးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"
လျိုကျစ်၏ စကားများတွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်ကို ကျန်းချဲ့ ရိပ်မိလိုက်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက ထိုလူအကြောင်းကို ပြောပြမည် မဟုတ်သလို သူ့ကိုလည်း စစ်တဲအတွင်းသို့ ခေါ်ယူ၍ အရက်သောက်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လက်အုပ်ချီကာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ ရှေ့မှာ လမ်းနှစ်သွယ်ပဲ ရှိတယ်... ပထမတစ်ခုက အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့မှာ ရိုးရိုးသားသား နေပြီး နယ်စပ်ကို သွားဖို့ စောင့်နေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ မထွက်ခွာခင်မှာ အန္တရာယ်တွေ ရှိနိုင်တယ်... ဒုတိယတစ်ခုကတော့ အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ကနေ ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်းရှာပြီး မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ့် ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ယောက်ကို ရှာတာပဲ... အဲဒါဆိုရင် အသက်အန္တရာယ် ကင်းရှင်းရုံသာမက နယ်စပ်ကို သွားပြီး အသေခံရမယ့် ကိစ္စကနေလည်း ကင်းဝေးသွားလိမ့်မယ်"
လျိုကျစ်က ကျန်းချဲ့ကို ပြုံးရွှင်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ စကားထဲမှ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိသာနိုင်ပေသည်။
"ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးကြီးအတွက် အသက်ပေးပြီး အမှုထမ်းပါ့မယ်"
စကားက ဤအဆင့်ထိ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့သည် မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူ၏ သဘောထားကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြလိုက်သည်။
"ဒီနေ့ လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲ မစခင်မှာ အနိုင်ရတဲ့သူက ပင်မတပ်ရင်းထဲကို ဝင်ပြီး လစာစားခွင့်ရမယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အရန်စစ်သည် အရေအတွက်က လိုအပ်နေတော့ ဒီကိစ္စက ခက်ခဲတယ်... နောက်ပြီး ဂိုပုယီနဲ့ အကြောင်းမဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ရတာက သိပ်ပြီး မတန်ဘူး... ဒီလိုလုပ်... အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ ထွက်ခွာဖို့ နောက်ထပ် ဆယ်ရက်လောက် လိုသေးတယ်... ငါက မင်းကို ခုနစ်ရက်လောက် ဘေးကင်းအောင် ကာကွယ်ပေးထားမယ်... အဲဒီခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ မင်းက ဒီကျင့်စဉ်ကို အခြေခံဝင်အောင် ကျင့်နိုင်ရင် တပ်မှူးကြီးဆီမှာ ခွင့်တောင်းပြီး မင်းကို ငါ့ဘေးနား ခေါ်ထားပေးမယ်... အကယ်လို့ မကျင့်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့... ငါ့ကို စကားမတည်ဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့တော့"
ပြောရင်းဆိုရင်း လျိုကျစ်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ပါးလွှာသော စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ကျန်းချဲ့ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
ကျန်းချဲ့ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။
ထိုစာအုပ်ပေါ်တွင် ခမ်းနားလှသော စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို ရေးသားထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်။
သိုင်းကျင့်စဉ်။
"ဒီကျင့်စဉ်က ငါတို့ စစ်တပ်ထဲက ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေး ကျင့်စဉ်တွေထဲက တစ်ခုပဲ... ပင်မတပ်ရင်းက စစ်သည်တိုင်း ကျင့်ခွင့်ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျင့်ဖို့တော့ မလွယ်ဘူး... အဲဒါကို စမ်းသပ်မှု သေးသေးလေး တစ်ခုအနေနဲ့ သတ်မှတ်လိုက်ပါ... မင်းက ငါ့အနေနဲ့ ရှေ့ထွက်ပြီး ကာကွယ်ပေးဖို့ တန်မတန် ကြည့်ရအောင်လေ"
လျိုကျစ်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"တပ်မှူးကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ကျွန်တော် လုံးဝ အချည်းနှီး မဖြစ်စေရပါဘူး"
ကျန်းချဲ့က စာအုပ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် အလျင်စလိုပင် စာအုပ်ကို စတင်လှန်လှော ကြည့်ရှုတော့သည်။
"အေးပါ... အခုချက်ချင်း လောစရာ မလိုပါဘူး... အရက်သောက်... အရက်သောက်..."
ကျန်းချဲ့က စာအုပ်ကို ချထားလိုက်ပြီး အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"တပ်မှူးကြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ကျွန်တော်က တိုးတက်ချင်လွန်းနေလို့ပါ"