အခန်း ၉

အခန်း (၉) နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်... အဆင့်ငယ်

"ပစ္စည်းတွေ ယူလာခဲ့ပြီလား..."

တပ်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျန်းချဲ့သည် ကန်းတာပြောင်ကို ချက်ချင်း သွားရှာလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ရိုးသားသော ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သဖြင့် သူကလည်း လှည့်စားရန် မရည်ရွယ်ဘဲ ကျန်ရှိနေသော ငွေများကို ပေးအပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

"အင်း..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် အထုပ်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးပြီးဖြစ်ရာ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိကြောင်း သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့၏ အတည်ပြုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကန်းတာပြောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်းချဲ့အပေါ် ကျန်ရှိနေသည့် သံသယအနည်းငယ်မှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကျန်းချဲ့ ပြောဆိုခဲ့သမျှကို သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက သတင်းစကား ပါးနိုင်ရုံသာရှိပြီး ပစ္စည်းများကို တပ်စခန်းအတွင်းသို့ သွင်းယူရန်မူ လုံးဝ မတတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့က ဤကိစ္စကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းကပင် သူ၏ အဆက်အသွယ်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက ကျန်တဲ့ငွေတွေပါ..."

ကျန်းချဲ့က ငွေစအချို့ကို ကန်းတာပြောင်၏ လက်ပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ကန်းတာပြောင်က ချက်ချင်း လက်မခံခဲ့ပေ။ သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားနေပြီးနောက် ထိုငွေများကို မယူတော့ဘဲ ကျန်းချဲ့ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ဘာသဘောလဲ..."

ကျန်းချဲ့က တစ်ဖက်လူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အခုမှပဲ ငါ့ကို အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ကနေ ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မင်းဆီမှာရှိတယ်ဆိုတာ ငါ တကယ်ယုံသွားပြီ... ဒီကိစ္စက မလွယ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ဒီငွေတွေကို မင်း အဆက်အသွယ်ရှာတဲ့နေရာမှာ သုံးဖို့အတွက်ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ... ငါ့ကို စစ်မှုထမ်းရတဲ့ဒုက္ခကနေ တကယ်လွတ်အောင် ကူညီပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုချင်တယ်..."

ကြည့်ရသည်မှာ ကန်းတာပြောင်တွင်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး အနည်းငယ်တော့ ရှိပုံရပေသည်။

အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့မှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး နယ်စပ်သို့ သွားရောက် အသေခံစရာ မလိုပါက ဤငွေလေးများမှာ ပေးရကျိုးနပ်လှပေသည်။

ကျန်းချဲ့သည် လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ငွေစများကို ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်တော့ လက်ခံယူလိုက်သည်။ ယခင်က ကန်းတာပြောင်ကို အယုံသွင်းရန် ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုသို့သော အတွေးမျိုး အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဤလူထွားကြီးသည် ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ မိမိ၏ လက်အောက်သို့ သိမ်းသွင်းနိုင်ပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် အလွန် အသုံးဝင်လာနိုင်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုကိစ္စအတွက် အခြေခံအချက်မှာ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်နိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မှသာ လျိုကျစ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ အထင်ကြီးလေးစားမှုကို ခံရလောက်သော တန်ဖိုး ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီကိစ္စအတွက် ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်..."

"ငါ မင်းကို ယုံတယ်..."

"နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ကို မင်း အရင်ယူသွားလိုက်... မနက်ဖြန်မှ ငါ့ကို ပြန်ပေး... ပြဿနာမရှိဘူး မဟုတ်လား..."

"ငါ စာဖတ်တတ်တယ်... စာလုံးတွေလည်း နားလည်တယ်... တစ်ညတည်းနဲ့ မှတ်မိအောင် ကျက်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်..."

ကန်းတာပြောင်နှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် စစ်တဲအတွင်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အိပ်ရာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပေးထားပြီး အရန်စစ်သည် အချို့ကလည်း အပြုံးမျက်နှာများဖြင့် မျက်နှာချိုသွေးကာ ကြိုဆိုကြသည်။

အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့မှာ မကြာမီ တပ်ထွက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့၏ အဆက်အသွယ်များနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များအရ နောင်တွင် သူတို့ကို အုပ်ချုပ်မည့်သူ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း တွေးမိကြသည်။

ယခုအချိန်ကတည်းက မျက်နှာချိုသွေးထားပါက နောင်တွင် ဒုက္ခခံရမှု နည်းပါးနိုင်ပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ပိုများလာနိုင်မည်ဟု တွေးတောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ အဆုံးတွင်တော့ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရပေမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့သည် အစကတည်းက နယ်စပ်သို့ သွားရောက် အသေခံရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့်ပင်။

ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် စကားအနည်းငယ် ပြန်ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ပင်ပန်းနေသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ဖိနပ်ချွတ်၍ အိပ်ရာဝင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် အိပ်ရာပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ရွှီစန်းက အနီးသို့ ကပ်လာပြီး တစ်ခုခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေသည့် အမူအရာကို ပြသနေသည်။

"အစ်ကိုရွှီ... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ..."

ကျန်းချဲ့က တစ်ဖက်လူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ဟို... ဟိုလေ... ငါ မင်းကို ပြောပြရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ထင်လို့..."

ရွှီစန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရွှီ... ရှိတာကိုသာ တိုက်ရိုက် ပြောပါ..."

ကျန်းချဲ့က ကိုယ်ကိုမတ်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။

ရွှီစန်းက ဘေးနားရှိ အရန်စစ်သည်အချို့ကို တစ်ချက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး အသံကိုနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်းက ကန်းတာပြောင်... ဝူချန်ဖုန်း... လီအာရှန်းတို့နဲ့ ဆက်သွယ်နေတာကို ငါ သတိထားမိတယ်... အဲဒါကြောင့် ငါလည်း မသိမသာလေး စောင့်ကြည့်နေမိတာ... ခုနက ငါ အပြင်ထွက်ပြီး အပေါ့အပါးသွားတော့ ဝူချန်ဖုန်းက လူတစ်ယောက်နဲ့ တီးတိုးတီးတိုး ဘာတွေပြောနေမှန်းမသိဘူး... တွေ့ခဲ့တယ်..."

"ဪ... ဟုတ်ပြီ... အဲဒီလူကို ကြည့်ရတာ ဟိုရက်က အမာရွတ်နဲ့လူနောက်ကနေ လိုက်ပြီး မင်းကို ပြဿနာလာရှာတဲ့လူတွေထဲက တစ်ယောက်နဲ့ တူတယ်... အဲဒါကြောင့် မင်းကို သတိပေးချင်လို့ပါ..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာထားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ စိတ်ထဲတွင်တော့ ခွေးမသား ဂိုပုယီတို့ အုပ်စုသည် သူ့ကို အတော်လေး အာရုံစိုက်နေကြသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စအတွက် သူ့တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုများ ရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှီစန်း၏ သတိပေးမှုကိုတော့ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက တကယ်ကို အရေးကြီးပါတယ်... သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုရွှီ..."

"ဟာ... ဘာတွေ ကျေးဇူးတင်နေတာလဲ... ငါတို့က တစ်ရွာတည်းသားတွေပဲလေ... ဟီးဟီး..."

ရွှီစန်းက နောက်စေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ စိတ်ထဲတွင်တော့ ဟိုကောင်တွေက ကျန်းချဲ့ကို မျက်နှာချိုသွေးဖို့လောက်သာ တွေးနေကြသည်ဟု ကျိတ်၍ လှောင်ပြောင်နေမိသည်။

သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကျန်းချဲ့က အလေးထားလာလောက်အောင် အရည်အချင်းရှိမရှိ ပြန်မကြည့်ကြပေ။ သူကိုယ်တိုင်သာလျှင် တကယ့်ကို ဉာဏ်ကောင်းသူ ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်သော ညအချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းလာပြီး စစ်တဲအတွင်း၌ ဟောက်သံများမှာလည်း တစ်ယောက်တစ်လှည့် ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် အလယ်ဗဟိုတွင် အိပ်နေသော ကျန်းချဲ့သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလွန်တရာ တောက်ပနေပေသည်။

ဂိုပုယီတို့ အုပ်စုက ဤကိစ္စကို အကြောင်းပြု၍ ပြဿနာရှာလာလျှင်ပင် သူသာ လျိုကျစ်၏ အထင်ကြီးလေးစားမှုကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ဤအရာများမှာ ပြဿနာမဟုတ်တော့ပေ။

စစ်တဲအတွင်းမှ အသံမထွက်စေဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် အေးစက်သော လေပြင်းများကို ဖြတ်သန်းကာ မြင်းတင်းကုပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက် နှာခေါင်းကိုပိတ်ကာ အတွင်းသို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။ စစ်မြင်းများကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် ချော့မြူပြီးနောက် မြက်ခြောက်များပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ထက်တွင် ပူဇော်မည့် ရည်မှန်းချက်မှာ နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်မှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ နွားအရွတ် နှစ်လျန်၊ နွားရိုး ဆယ်ကျင်း၊ နွားသွေး နှစ်ဆယ်ကျင်း၊ အမဲသား သုံးဆယ်ကျင်းနှင့် သက်တမ်း ခြောက်လ ဖြစ်သည်၊ ပူဇော်မည်လား။

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ထက်တွင် ရေးထွင်းထားသော စာတန်းငယ်များမှာ ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခင်အကြိမ်နှင့် မတူညီသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျောက်တိုင်ရှေ့၌ သူ ပြင်ဆင်ထားသော ပူဇော်ဖွယ်ရာ ပစ္စည်းများကို ချထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်အကြိမ်က အတွေ့အကြုံရှိထားပြီး ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့သည် မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယခင်အကြိမ်ကကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ထက်ရှိ သွေးရောင် အကြောအရေးအကြောင်းများသည် အလျင်အမြန် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျောက်တိုင်ထဲမှ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ချထားသော နွားသွေး၊ နွားရိုး စသည့် ပူဇော်ဖွယ်ရာများကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပူဇော်ဖွယ်ရာများ အားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ် ဟာတာတာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာပြီး ၎င်းမှာ ပူဇော်ခြင်းအတွက် ပေးဆပ်လိုက်ရသော ခြောက်လစာ သက်တမ်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

ပူဇော်ဖွယ်ရာများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏမှာပင် ကျောက်တိုင်အတွင်းမှ အနီရောင်နှင့် အစိမ်းနုရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကျန်းချဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေတော့သည်။

အစိမ်းနုရောင် အလင်းတန်းက ဦးစွာ ရွေ့လျားသွားပြီး ကျန်းချဲ့၏ နဖူးပြင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

စိမ်းသက်နေသော်လည်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသော မှတ်ဉာဏ်များက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။

မပီပြင်သော ပုံရိပ်တစ်ခုက နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်၏ အခြေခံကိုယ်နေဟန်ထား နှစ်ဆယ့်ရှစ်ကွက်နှင့် ၎င်းနှင့် တွဲဖက်ထားသော နွားရိုင်းလက်ဝှေ့သိုင်းများကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် နက်ရှိုင်းစွာ သရုပ်ပြသနေသည်ကို သူ သတိလစ်မတတ် မြင်တွေ့နေရသည်။

မှတ်ဉာဏ်များသည် စိမ်းသက်နေမှုမှသည် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားသည်အထိ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ ခါးနှင့် ကျောပြင်သည် မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ အလိုအလျောက် မတ်မတ်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အချိန်ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ ဘေးတွင် လှည့်ပတ်နေသော အနီရောင် အလင်းတန်းကလည်း ရွေ့လျားလာပြီး ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပူနွေးသော လေစီးကြောင်းတစ်ခုက ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အနှံ့အပြားသို့ ဆက်လက် စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနည်းငယ် တောင့်တင်း ကြံ့ခိုင်လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် အရေခွံလဲကာ အသစ်ပြန်လည် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ သွေးသားများ ဆူပွက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး နီရဲနေကာ ခေါင်းပေါ်မှ အပူငွေ့များပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူသည် ရေနွေးပူဖြင့် ပြုတ်ခံနေရသူ တစ်ဦးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

'ဝှစ်...'

ကျန်းချဲ့သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရာ ပြင်းထန် ရက်စက်သော အငွေ့အသက်များက မသိမသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လက်သီးနှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သောအခါ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်သော ခွန်အားများကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။ အကြောအချို့ ဖောင်းကြွလာပြီး ခွန်အားကြီးမားမှု၏ အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

'ဝှစ်...'

'ဝှစ်...'

'ဝှစ်...'

နွားရိုင်းလက်ဝှေ့သိုင်းကွက်များကို တစ်ကွက်ပြီးတစ်ကွက် ကျန်းချဲ့သည် လေခွင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ အားပါးတရ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းမာမာ ရပ်တည်ထားပြီး အောက်ပိုင်း အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာတည်ငြိမ်နေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ထားသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ သိုင်းကွက်များကို တဖြည်းဖြည်း အစာကြေစေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းချဲ့သည် သိုင်းကွက်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ဆီသို့ မျက်နှာမူကာ အပေါ်သို့ပင့်တင်ပြီးနောက် အောက်သို့ ပြန်လည် လှည့်ချလိုက်ကာ အဖြူရောင် လေငွေ့တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်တော့ အပြုံးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။

အကယ်၍ ယမန်နေ့က လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲတွင်သာ သူ့ထံ၌ ဤကဲ့သို့သော ခွန်အားမျိုး ရှိနေခဲ့လျှင် ဝူအမာရွတ်ကြီး တစ်ယောက်တည်းကိုသာမက ဝင်ဆွဲသည့် ဝါရင့်စစ်သည် အားလုံးကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလဲထိုးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခုရောက်ရှိနေသော အဆင့်အတန်းအရ လျိုကျစ် သတ်မှတ်ပေးထားသော အခြေခံအဆင့်ထက် လုံးဝ သာလွန်ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ကြိမ် ပူဇော်လိုက်ရုံဖြင့် နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်သည် ချက်ချင်းပင် အဆင့်ငယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မနက်ဖြန်တွင်တော့ လျိုကျစ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေရန် သူ ဆက်လက် အစွမ်းပြရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်ကိုမှ မကာကွယ်ပေးလျှင် တစ်ဖက်လူမှာ မျက်ကန်းတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။