အခန်း ၁၁

အခန်း (၁၁) အဓိကတဲကြီးအတွင်းမှ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု

စစ်တဲ၏ တံခါးကာလိပ်ကို လှန်တင်လိုက်ပြီးနောက် အဝတ်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဂိုပုယီထက် အရပ်အနည်းငယ် ပိုရှည်ပြီး မျက်လုံးများက သေးသွယ်ရှည်လျားကာ နှာခေါင်းမှာ လင်းယုန်နှုတ်သီးကဲ့သို့ ချွန်ထက်နေသည်။ ရုတ်တရက်ကြည့်လိုက်လျှင် သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ဂိုပုယီနှင့် သုံးပုံခန့် တူညီနေပေသည်။

သူ တဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျန်းချဲ့နှင့် လျိုကျစ်တို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခဲ့သည်။

မိတ်ဆက်ပေးစရာပင် မလိုတော့ဘဲ ဤလူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းသိရှိနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

ဂိုပုယီက ခပ်ဖွဖွ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ အနည်းငယ် ဖယ်ပေးလိုက်သည်။

ဂိုပုရန်၏ အကြည့်များက ကျန်းချဲ့အပေါ်သို့ တစ်ချက်မျှသာ ကျရောက်သွားပြီး သိပ်ပြီး အရေးတယူ လုပ်ပုံမရပေ။ ထို့နောက် အထက်ပိုင်းနေရာတွင် ထိုင်နေသော လျိုကျစ်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက တော်တော်လေး ဩဇာကြီးနေတာပဲ... မသိတဲ့လူတွေဆိုရင် မင်းက ငါတို့ ဖုန်းတပ်ရင်းရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တပ်မှူးချုပ် ကျူးလို့တောင် ထင်သွားနိုင်တယ်..."

သူသည် တဲဝသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လျိုကျစ် ပြောဆိုလိုက်သော စကားများကို ကွက်တိ ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလက လေသံကို လျှော့ကာ နှစ်ဖက်စလုံး မျက်နှာပန်းလှအောင် ဖြေရှင်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုအခြေအနေအရ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီးဂိုနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ကျုပ်က ဘယ်မီပါ့မလဲ... အနည်းဆုံးတော့ သူများတဲထဲကို အတင်းဝင်လာတဲ့ အလုပ်မျိုးကို ကျုပ် မလုပ်နိုင်ပါဘူး... တပ်မှူးကြီးဂိုက ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ကျုပ်ရဲ့ အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ကို လုံးဝ အရေးမစိုက်တဲ့ပုံစံမျိုး လုပ်နေရတာလဲ..."

လျိုကျစ်၏ လေသံမှာလည်း ယဉ်ကျေးမနေဘဲ နှစ်ဖက်စလုံး၏ စကားများတွင် ပေါက်ကွဲတော့မည့် တင်းမာမှု အငွေ့အသက်များ အနည်းငယ် ရောနှောနေပေသည်။

"ဟက်..."

ဂိုပုရန်က ခပ်ဖွဖွ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဂိုပုယီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်းချဲ့ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းပြောတဲ့ ကောင်လေးဆိုတာ သူလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်... သူပဲ..."

ဂိုပုယီ၏ စကားအဆုံးတွင် ဂိုပုရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အကယ်လို့ ဒီတပ်မှူးက ဒီကောင်လေးကို မဖြစ်မနေ ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင်... ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

ဂိုပုရန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး မေးစေ့ကို အနည်းငယ် ပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အကယ်လို့ ခင်ဗျားက ကျန်းချဲ့ကို မဖြစ်မနေ ခေါ်သွားမယ်ဆိုရင်... တပ်မှူးကြီးဂိုရဲ့ လက်ကရော ပါးစပ်လိုပဲ မာကျောရဲ့လားဆိုတာကို ကျုပ်က စမ်းသပ်ကြည့်ရမှာပေါ့... ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို တပ်မှူးချုပ် ကျူးဆီကိုလည်း သတင်းပို့ရလိမ့်မယ်... ဒီဖုန်းတပ်ရင်းကြီးက ဘယ်အချိန်ကစပြီး ဂိုမျိုးနွယ်ပိုင် ဖြစ်သွားတာလဲဆိုတာကို သိရအောင်လို့လေ..."

လျိုကျစ်က ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏ တည်ငြိမ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခင်က ကျန်းချဲ့ သရုပ်ပြစဉ်က အရှိန်အဝါထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

ဂိုပုရန်က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များမှာလည်း အလွန်တရာ အန္တရာယ်များနေပေသည်။

ဖုန်းတပ်ရင်း၏ တပ်မှူး ခြောက်ယောက်ထဲတွင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ဒုတိယနေရာတွင် ရှိပြီး ကျန်တပ်မှူး အများစုက သူ့ကို ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ရဲရဲတင်းတင်း စကားပြောဆိုဝံ့သူ မရှိသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် လျိုကျစ်သည် ဒုတိယတပ်မှူး တစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

လေထုမှာ အလွန်တရာ တင်းကျပ်သွားပြီး ကျန်းချဲ့သည်လည်း ယခုအခါ မတ်တတ်ရပ်နေကာ အင်္ကျီလက်ထဲရှိ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဒုတိယတပ်မှူးလျိုက ဒီလောက်တောင် အတင်းကာရော တားဆီးနေမှတော့ ဒီလူကို အတင်းအကျပ် မခေါ်သွားတော့ပါဘူး..."

ထိုစဉ် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဂိုပုယီက တင်းမာနေသော အခြေအနေကို ရုတ်တရက် ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့သည် တစ်ဖက်လူ ဆက်ပြောမည့်စကားမှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စကို သူ လျိုကျစ်ထံသို့ ကြိုတင် သတင်းပို့ရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။

"အင်း..."

ဂိုပုရန်၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ညီဖြစ်သူ၏ စရိုက်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး ပြဿနာကို ငြိမ်းချမ်းစွာ ဖြေရှင်းလိုသူမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း သေချာသိနေသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဂိုပုယီက ဆက်လက်ပြောဆိုလာသည်။

"ဒါပေမဲ့... စစ်တပ်စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ပြီး သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ခိုးသင်ပေးတဲ့ ကိစ္စကိုတော့ သေချာလေး ဖြေရှင်းရလိမ့်မယ်..."

"သေချာ ရှင်းပြစမ်း..."

"ကျန်းချဲ့က သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ခိုးသင်ယူခဲ့ရုံသာမက အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ထဲမှာပါ ကိုယ်ပိုင် ဖြန့်ဝေပြီး ငွေကြေးယူခဲ့တယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် စုံစမ်းသိရှိရပါတယ်... ဒီလိုအပြစ်မျိုးက... သေဒဏ်ပေးရမှာပါ..."

ဂိုပုယီက အသံကိုနှိမ့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သက်သေ ရှိလို့လား..."

ဂိုပုရန်နှင့် ဂိုပုယီတို့သည် တစ်ယောက်တစ်ခွန်းဖြင့် အချိတ်အဆက်မိမိ ပြောဆိုနေကြသည်။

"သက်သေရှိရုံတင်မကဘူး... သက်သေခံမယ့် လူတောင် ရှိသေးတယ်..."

"ဘာ..."

လျိုကျစ်၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အကြည့်များက ကျန်းချဲ့ထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက 'ဒီကိစ္စက တကယ်ပဲလား...' ဟု မေးခွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ကျန်းချဲ့သည် ဤကိစ္စကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းပြန်ယမ်းလိုက်သည်။

"လျိုကျစ်... ဒီကောင်လေးက စစ်တပ်စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ထားတယ်... ဥပဒေအရဆိုရင် သေဒဏ်ပေးရမယ်... အခု ငါ သူ့ကို ခေါ်သွားမယ်ဆိုတာ မင်း ကန့်ကွက်ချင်သေးလား..."

"ခေါ်သွားမယ်... မင်း ဂိုပုရန်က ဘယ်အချိန်ကစပြီး စစ်တပ်ရဲ့ တရားသူကြီး ဖြစ်သွားတာလဲ... စစ်တပ်ဥပဒေတွေကိုပါ လိုက်ပြီး အုပ်ချုပ်နေပြီလား... ကျန်းချဲ့ သင်ယူထားတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ငါ ကိုယ်တိုင် သင်ပေးခဲ့တာ... ခိုးသင်တာ မဟုတ်ဘူး..."

လျိုကျစ်သည် တပ်မှူးချုပ် ကျူး ပြောဆိုခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိပြီး ယခုအချိန်အထိ နောက်ဆုတ်ရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိသေးပေ။

"ဒါဆို သူက သိုင်းကျင့်စဉ်ကို တခြားလူတွေကို သင်ပေးပြီး ငွေကြေးယူခဲ့တာကရော မင်း ခိုင်းတာလား..."

ဂိုပုရန်က လျိုကျစ်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အတင်းအကျပ် ဆက်လက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဟာသတွေ... နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ဆိုတာ စစ်တပ်ရဲ့ အခြေခံခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးကျင့်စဉ်ပဲလေ... စစ်သည်တွေအနေနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပြနိုင်ရင် လေ့ကျင့်ခွင့်ရှိတယ်... ပြီးတော့... ငါ့ရဲ့ အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ထဲက ကိစ္စတွေကို ဘယ်အချိန်ကတည်းက မင်း ဝင်ပါခွင့်ရှိသွားတာလဲ..."

"ကောင်းပြီ... ငါ ဝင်ပါခွင့် မရှိဘူးဆိုရင်လည်း တပ်မှူးချုပ် ကျူးကို ဖြေရှင်းခိုင်းတာပေါ့..."

ဂိုပုရန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

ကိစ္စမှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကြီးထွားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဂိုပုရန်က လူလွှတ်၍ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တပ်မှူးချုပ် ကျူးထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် တပ်မှူးချုပ် ကျူးက လူလွှတ်ကာ သူတို့အားလုံးကို အလယ်ဗဟိုရှိ ဆွေးနွေးပွဲတဲကြီးသို့ ချက်ချင်း လာရောက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ မည်သည့် အကြောင်းပြချက်နှင့်မျှ မပျက်ကွက်ရဟုလည်း တင်းကျပ်စွာ မှာကြားလိုက်သည်။

"သိုင်းကျင့်စဉ်ကို တခြားလူတွေဆီ ဘယ်လိုလုပ် ရောက်သွားရတာလဲ..."

လမ်းတွင် လျိုကျစ်က အသံကိုနှိမ့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီး... ကျွန်တော် သိုင်းလေ့ကျင့်နေတုန်း အဲဒီလူတွေက မြင်သွားပြီး အခြေခံကိုယ်နေဟန်ထား တချို့ကို ခိုးသင်သွားကြတာပါ... အဲဒီနောက်မှာ ငွေတွေလာပေးပြီး သိုင်းသင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုကြတယ်... ကျွန်တော်လည်း စဉ်းစားကြည့်တော့ ဒီကျင့်စဉ်က တားမြစ်ထားတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးထင်လို့... သူတို့ကို သင်ပေးလိုက်မိတာပါ... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပေါ့ဆမှုပါ..."

ဤကိစ္စအတွက် ဆင်ခြေပေး၍ မရနိုင်သဖြင့် ကျန်းချဲ့က အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်လည်း ထိုအချိန်က သူ့အတွက် အခြား ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်း မရှိခဲ့ပေ။ သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ရောင်းချ၍ ငွေရှာခြင်းမှလွဲ၍ ပူဇော်ဖွယ်ရာများ ဝယ်ယူရန် ငွေကြေး စုဆောင်းနိုင်မည့် အခြားနည်းလမ်း မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီတပ်မှူးက မင်းကို တကယ် ကာကွယ်ပေးချင်တယ်ဆိုရင် ဒီအမှားလေးက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့... သိုင်းကျင့်စဉ်ကို သင်ယူသွားတဲ့ အရန်စစ်သည်တွေရဲ့ နာမည်တွေကိုတော့ မင်း ငါ့ကို ပြောပြရမယ်..."

လျိုကျစ်က ကျန်းချဲ့၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ စိတ်ပူစရာ မလိုကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြလိုက်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သည် သာမန် အရန်စစ်သည်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယနေ့တွင် သူ သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက သာမန် မဟုတ်ပေ။

ခုနစ်ရက်အတွင်း နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်ငယ်အထိ အောင်မြင်အောင် ကျင့်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို သူ ရှေ့ထွက်၍ ကာကွယ်ပေးရကျိုး နပ်ပေသည်။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တပ်မှူးချုပ် ကျူး ကိုယ်တိုင်လည်း ဤကိစ္စအတွက် ဒေါသထွက်မည် မဟုတ်သည့်အပြင် အလားအလာကောင်းသော လူငယ်တစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့်အတွက် သူ့ကိုပင် ချီးကျူးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

ထိုအချက်ကပင် ကျန်းချဲ့ အရာအားလုံးကို ဥပေက္ခာပြုကာ သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ရောင်းချရဲသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင်များတွင် အမြဲတမ်း အထူးအခွင့်အရေးအချို့ ရှိတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ကန်းတာပြောင်... ကျောက်..."

ဤသည်မှာ ဖုန်းတပ်ရင်း၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တပ်မှူးချုပ် ကျူး၏ အဓိကတဲကြီးအတွင်းသို့ ကျန်းချဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ လျိုကျစ်၏ စစ်တဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တပ်မှူးချုပ် ကျူး၏ တဲကြီးမှာ အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ဂိုပုရန် ညီအစ်ကိုနှင့် ဝူချန်ဖုန်းတို့သည် တဲအတွင်း၌ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသုံးယောက်၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာလည်း ကွဲပြားခြားနားနေကြသည်။

ဂိုပုရန်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေပြီး ဂိုပုယီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်တော့ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေသည်။ ဝူချန်ဖုန်းကမူ မျက်လုံးများကို ဘယ်ညာ ဝေ့ဝဲကာ သူ့ကို လုံးဝ မကြည့်ရဲပေ။

အလယ်ဗဟို အထက်ပိုင်းနေရာတွင်မူ အမည်းရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

သူ၏ အကြည့်များက မီးတောက်များကဲ့သို့ စူးရှနေပြီး မျက်နှာပေါက်မှာ လေးထောင့်ကျကျဖြစ်ကာ မေးစေ့အောက်တွင် မုတ်ဆိတ်မွေးတိုတိုလေးများကို ထားရှိသည်။ သူ၏ ထိုင်ပုံထိုင်ဟန်မှာ မားမားမတ်မတ်ရှိပြီး တောင်ကြီးတစ်တောင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာတည်ငြိမ်သော အငွေ့အသက်များကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ထိုသူမှာ ဖုန်းတပ်ရင်း၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တပ်မှူးချုပ် ကျူးပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်တော်က တပ်မှူးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ကျွန်တော် ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ပြိုင်တူ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

တပ်မှူးချုပ် ကျူး၏ အကြည့်များက ကျန်းချဲ့အပေါ်သို့ တစ်ချက် ရောက်ရှိသွားရာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသည်။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးဂိုက တိုင်ကြားစာ တင်ထားတယ်... မင်း လျိုကျစ်က သိုင်းကျင့်စဉ်ကို ခိုးသင်ပေးတယ်တဲ့... ပြီးတော့ မင်းလက်အောက်က အရန်စစ်သည် ကျန်းချဲ့ကလည်း အဲဒီကျင့်စဉ်ကိုသုံးပြီး အမြတ်ထုတ် ငွေရှာခဲ့တယ်တဲ့... အဲဒါ ဟုတ်သလား..."

လျိုကျစ်၏ နေရာမှာ ကျန်းချဲ့ထက် အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ရောက်နေသဖြင့် တပ်မှူးချုပ် ကျူး၏ အမေးကို ကြားသောအခါ ခါးညွတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီးကို တင်ပြပါတယ်... ဂိုပုရန် ပြောသမျှတွေက အားလုံး စွပ်စွဲချက်တွေချည်းပါပဲ..."

"စွပ်စွဲချက်... မင်းက သူ့ကို နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ် သင်မပေးခဲ့ဘူးလား..."

ဂိုပုရန်က ဝင်ရောက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"သင်ပေးခဲ့ပါတယ်..."

လျိုကျစ်က ခေါင်းမော့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ စွပ်စွဲချက်လို့ ပြောနေသေးတာလဲ..."

"ကျွန်တော် သူ့ကို နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ် သင်ပေးခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက... အရင်တစ်ခေါက် အရန်စစ်သည်တွေ လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲလုပ်တုန်းက တပ်မှူးကြီးက အနိုင်ရတဲ့သူကို ပင်မတိုက်ခိုက်ရေးတပ်ရင်းဆီ ပြောင်းရွှေ့ပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့လို့ပါ... ကျန်းချဲ့က စွမ်းဆောင်ရည် အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး အရန်စစ်သည်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝါရင့်စစ်သည် ဝူချန်တုန်းကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာက စံပြဖြစ်ရပ်တစ်ခုပါပဲ..."

"ဒီလိုလူမျိုးက မကြာခင် အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ကနေ ထွက်ရတော့မှာမို့လို့ ဖုန်းတပ်ရင်းနဲ့ အသားကျအောင် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးကျင့်စဉ်ကို ကြိုတင်သင်ပေးတာက ဘာမှားနေလို့လဲ..."

"အို... ဒီလူက ဟိုတလောက ဝါရင့်စစ်သည်ကို အလဲထိုးနိုင်ခဲ့တဲ့ အရန်စစ်သည်လေးလား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပ်မှူးချုပ် ကျူးက ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။