အခန်း ၁၅

အခန်း (၁၅) သိုင်းပညာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ

ဂိုပုယီ သေဆုံးသွားသည့် ကိစ္စအပေါ် လျိုကျစ်လည်း ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့က လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝူအမာရွတ်ကြီးတို့ကို ဖမ်းဆီးနေချိန်တွင် သူ့ကို တပ်မှူးချုပ်ကျူးက စစ်တဲအတွင်းသို့ ခေါ်ယူကာ နှစ်သိမ့်စကားအချို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုစကားများ၏ ဆိုလိုရင်းကို သေချာနားထောင်ကြည့်သောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် သိပ်ပြီး အဆင်မပြေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူနှင့် ဂိုပုရန်တို့ကြားတွင် မူလက မည်သည့် ရန်ငြိုးမှ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ အရိပ်အမြွက် ပြသမှုတစ်ခုကြောင့် သူ ထိုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ ဂိုပုယီ၏ ကိစ္စကို အစပြု၍ သူတို့နှစ်ယောက်သည် သေခန်းပြတ် ရန်သူများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယနေ့ ကျန်းချဲ့ကို ခေါ်ယူတွေ့ဆုံချိန်တွင် မသိစိတ်မှ အလိုအလျောက် ထိုစကားတစ်ခွန်းကို ထုတ်ပြောမိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူးရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်ရက်က... မင်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်နိုင်ခဲ့ရင် မင်းကို ငါ့ဘေးမှာ ခေါ်ထားမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်... အခု အဲဒီကတိကို တည်ရမယ့် အချိန်ရောက်လာပြီ..."

"ဒါပေမဲ့... မကြာခင်မှာ ငါက ဖုန်းတပ်ရင်းကနေ ပြောင်းရွှေ့ရတော့မယ်... မင်းက ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မလား... ဒါမှမဟုတ် တပ်စခန်းထဲမှာပဲ ဆက်နေခဲ့မလား... မင်း စိတ်ချပါ... ငါ ထွက်သွားရင်တောင် မင်းအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်လမ်းစတစ်ခုကို ချန်ထားပေးခဲ့မှာပါ..."

လျိုကျစ်က ဆက်ပြောနေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်များက ကျန်းချဲ့ကို မကြည့်ဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ အဖြေကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သို့သော် သူ၏ ထိုအတွေးများမှာ ကျန်းချဲ့ကို အနည်းငယ် အထင်သေးလွန်းရာ ရောက်သွားပေသည်။ လျိုကျစ်၏ စကားအဆုံးတွင် ကျန်းချဲ့က မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် သူ၏ သဘောထားကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"တပ်မှူးက ကျွန်တော့်ကို ဒုက္ခတွင်းထဲကနေ ကယ်တင်ပေးခဲ့တယ်... ပြီးတော့ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကိုပါ ဖြေရှင်းပေးခဲ့တယ်... ဒီလို ကျေးဇူးကြီးမားမှုကို ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ပြန်ဆပ်ဖို့ ခဲယဉ်းပါတယ်... တပ်မှူးရဲ့ ဘေးမှာနေပြီး မြင်းဇက်ကြိုးကိုဆွဲ ခြေနင်းခုံချပေးရတဲ့ ကျွန်ယုံတစ်ယောက်လိုမျိုးပဲ စိတ်အေးလက်အေး နေချင်ပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ လေးနက်မှုများက ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း မြင်ရသောအခါ လျိုကျစ်က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

"မင်း သေချာ စဉ်းစားနော်... ငါနဲ့လိုက်လာရင် ကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ် ရလိမ့်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး... နောက်ပြီးတော့ ငါ ဒီလိုပြောတာက မင်းကို စမ်းသပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး... ရေစက်တစ်ခုကို ဖန်တီးချင်ရုံ သက်သက်ပါပဲ..."

"တပ်မှူး ဘယ်သွားသွား... ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့က ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းက ယန်ဂူခရိုင်ကလူလို့ မှတ်မိနေတယ်... ဟုတ်လား..."

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လျိုကျစ်က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော်က ယန်ဂူခရိုင်ကပါ... အရင်တုန်းက မြစ်ကမ်းဘေးမှာ ငါးဖမ်းတဲ့ တံငါသည် တစ်ယောက်ပါ... ခရိုင်ထဲက ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကို ရန်စမိသွားလို့ နယ်စပ်ကို အပို့ခံရတဲ့ အဖြစ်ကို ရောက်သွားတာပါ..."

"ဒီတစ်ခေါက် ငါ ပြောင်းရွှေ့ရမယ့် နေရာကလည်း ယန်ဂူခရိုင်ပဲ... အဲဒီမှာ အဆင့် ၉ မြို့တံခါးတပ်မှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမယ်..."

လျိုကျစ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောပြလိုက်သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် တပ်မှူး..."

သူ ဤကမ္ဘာသို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့သည်မှာ တစ်လကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်များ အားလုံးကို လက်ခံရရှိထားသဖြင့် တပ်စခန်းရှိ ဒုတိယတပ်မှူးနှင့် မြို့တံခါးတပ်မှူးတို့ကြားရှိ ခြားနားချက်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ပေသည်။

မြို့တံခါးတပ်မှူးသည် အစိုးရအရာရှိ အဆင့်အတန်း ရှိသော်လည်း တပ်စခန်းရှိ ဒုတိယတပ်မှူးမှာမူ ထိုကဲ့သို့ အဆင့်အတန်း မရှိပေ။ ထို့အပြင် သူတို့ နှစ်ဦးကြားရှိ လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာမှာလည်း အလွန်တရာ ကွာခြားလှပေသည်။

ဖုန်းတပ်ရင်း တစ်ခုလုံးတွင် ပင်မတပ်ရင်းမှ စစ်သည် ငါးရာခန့်သာ ရှိပြီး တပ်မှူး အများအပြားက အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ယခုလက်ရှိ လျိုကျစ်၏ အာဏာဖြင့် စစ်သည် ငါးဆယ်ခန့်ကိုသာ အုပ်ချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ကို ကြီးကြပ်ရခြင်းမှာလည်း ယာယီ တာဝန်ပေးချက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆင့် ၉ မြို့တံခါးတပ်မှူးမှာမူ ခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံး၏ လေးပုံတစ်ပုံကို အုပ်ချုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်အောက်တွင် သောင်းနှင့်ချီသော ပြည်သူများ ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ လူတကာက ဦးညွှတ်ရမည့် နေရာတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

"မင်းနဲ့ငါ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြီးပြီဆိုတော့... ငါလည်း တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောမယ်... အကယ်လို့ မင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... မင်းကို ဒုတိယတပ်မှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ တပ်မှူးချုပ်ကျူးဆီမှာ ငါ ထောက်ခံပေးမယ်... ပြီးရင် အဲဒီနေရာကို အုပ်ချုပ်နိုင်ဖို့ မင်းက ငါ့ကို ကူညီပေးရမယ်..."

လျိုကျစ်က ကျန်းချဲ့ကို လေးနက်စွာ ကြည့်ကာ ကတိပေးလိုက်သည်။

ယခင်က ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ခုနစ်ရက်အတွင်း နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ့ကို မြေတောင်မြှောက်ပေးရန် လုံလောက်ပေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သာမန် အရန်စစ်သည်လေး တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရာထူးသုံးဆင့်ခန့် ခုန်ကျော်သွားရန်မှာ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"တပ်မှူးအတွက် အသက်ပေးဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး..."

ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်းပင် အရိုအသေပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လျိုကျစ်က အချိန်မီ ဖမ်းဆွဲထားလိုက်ပြီး သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးစကား ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ငါ့ရဲ့ အသက်က သိပ်မကွာပါဘူး... နောက်ပိုင်းဆိုရင် ညီအစ်ကိုလိုပဲ ခေါ်ကြတာပေါ့... ယန်ဂူခရိုင်က မင်းရဲ့ ဇာတိဆိုတော့... နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့ကို အများကြီး ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

"မင်းကို အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ကနေ ထုတ်မယ့် ကိစ္စကို ငါ လူလွှတ်ပြီး စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်... တခြားနေရာက သေဒဏ်ကျနေတဲ့ အကျဉ်းသား တစ်ယောက်ကို မင်းနေရာမှာ အစားထိုးပြီး နယ်စပ်ကို ပို့လိုက်မယ်..."

"ဟို... တပ်မှူး... ကျွန်တော် တောင်းဆိုစရာလေး တစ်ခု ရှိလို့ပါ..."

ကျန်းချဲ့က အချိန်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။

"ပြောလေ..."

"နေရာလွတ်... နေရာလွတ် တစ်ခုလောက် ထပ်ပေးလို့ ရမလား... ကျွန်တော် အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့ထဲကနေ အကူအညီပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်လောက် ခေါ်သွားချင်လို့ပါ..."

ဤသည်မှာ ယခင်က ကန်းတာပြောင်ကို သူ ကတိပေးထားခဲ့သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ ယခု အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ဤကိစ္စအတွက် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးရမည် ဖြစ်သည်။

"ငါ သိသားပဲ... ဒီလိုလုပ်... မင်းအတွက် နေရာလွတ် နှစ်ခု ပေးမယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက အများဆုံးပဲနော်... ဒီထက်ပိုရင် တခြားလူတွေလည်း မျက်နှာပန်းလှမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ကူညီမည်ဆိုလျှင်လည်း အဆုံးတိုင် ကူညီပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် လျိုကျစ်သည် ကျန်းချဲ့၏ အနာဂတ် အလားအလာကို အလွန်အမင်း အလေးထားနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အနာဂတ်အတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ဝန်လေးနေမည် မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူး..."

လျိုကျစ်၏ ကျေးဇူးပြုမှုက အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိပေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့သည် တစ်ဖက်လူကို အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။

စကားစပ်မိရင်းနှင့် ကျန်းချဲ့က သူ၏ စိတ်ထဲရှိ သိချင်နေသော မေးခွန်းအချို့ကို ထုတ်မေးလိုက်သည်။

"သိုင်းကျင့်စဉ်တွေ ရှိနေပြီဆိုတော့... သိုင်းအဆင့် သတ်မှတ်ချက်တွေကော ရှိလားဗျ..."

"ဒါပေါ့ ရှိတာပေါ့... ဒီနေ့ မင်းကို ခေါ်လိုက်တာကလည်း အဲဒီအကြောင်းတွေ ရှင်းပြဖို့ပဲ... မင်းက စမေးလာပြီဆိုတော့လည်း ပြောပြရတာပေါ့... မွေးရာပါအဆင့် မတိုင်ခင်မှာ အဆင့်လေးဆင့် ရှိတယ်..."

လျိုကျစ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြေလိုက်သည်။

"အဲဒီအဆင့် လေးဆင့်က ဘာတွေလဲဗျ..."

"ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ခြင်း... အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း... အရိုးသန့်စင်ခြင်း... သွေးကြောပွင့်လင်းခြင်းဆိုပြီး လေးဆင့်ရှိတယ်..."

"တပ်မှူး... ကျေးဇူးပြုပြီး အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးပါဦး..."

ကျန်းချဲ့က စိတ်ပါဝင်စားစွာ နားထောင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ခြင်းအဆင့်ဆိုတာ သာမန်လူအဆင့်ပဲ... သွေးနဲ့အသားကို အခြေခံပြီးတော့ ခွန်အား ကျင်းတစ်ရာအထက် ရောက်သွားပြီဆိုရင် ဒီအဆင့်ထဲ ဝင်သွားပြီလို့ မှတ်ယူရမယ်..."

"အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်ဆိုတာ အတွင်းအားကို စတင်အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အဆင့်ပဲ... ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ရေးကျင့်စဉ် တစ်ခုခုကို အဆင့်ကြီးအထိ အောင်မြင်အောင် ကျင့်နိုင်ပြီဆိုရင် သွေးနဲ့အသားကနေ အတွင်းအားတွေ ဖြစ်တည်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ လှည့်ပတ်နေလိမ့်မယ်... ခွန်အားကလည်း ကျင်းတစ်ထောင်အထိ ရောက်လာမယ်... ဒါကို အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်လို့ ခေါ်တယ်..."

"အတွင်းအားတွေနဲ့ အရိုးအဆစ်တွေကို အကြိမ်တစ်ထောင်မက သန့်စင်ထုဆစ်ရမယ်... ကျင့်စဉ်တွေ မတူညီတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး အရောင်တွေကလည်း ရွှေရောင် အနက်ရောင် စသဖြင့် အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနိုင်တယ်... လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ ကျောက်တုံးတွေ ကြေမွသွားပြီး မြေကြီးတွေတောင် ကွဲအက်သွားနိုင်တယ်... ခွန်အားကလည်း ကျင်းထောင်ဂဏန်းအထိ ရှိလာမယ်... အဲဒါကို အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်လို့ ခေါ်တယ်..."

"အရိုးနဲ့ အကြောတွေက ပျက်စီးမသွားတော့ဘဲ အတွင်းအားတွေက သွေးကြောရှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားမယ်... ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှာ ပွင့်လင်းသွားပြီး ခွန်အားတွေက ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ နေရာတိုင်းကို ရောက်ရှိသွားမယ်... နံရံတွေပေါ် ပြေးလွှားနိုင်မယ် ရေပေါ်မှာလည်း မနစ်ဘဲ လမ်းလျှောက်နိုင်မယ် မြေပြင်ပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေရသလိုပဲ လွယ်ကူနေလိမ့်မယ်... နတ်ဘုရားတွေ ကူညီနေသလိုမျိုး စွမ်းအားတွေ ရလာမယ်... အဲဒါကို သွေးကြောပွင့်လင်းခြင်းအဆင့်လို့ ခေါ်တယ်..."

လျိုကျစ်က သိုင်းပညာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ခွန်အား ကျင်းတစ်ရာ... ခွန်အား ကျင်းတစ်ထောင်... တောင်တွေကိုခွဲ ကျောက်တုံးတွေကိုချေ... မြစ်ရေပေါ် လမ်းလျှောက်နိုင်မယ်..."

ကျန်းချဲ့က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် တောင့်တမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါဆို သွေးကြောပွင့်လင်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထက်မှာရော ဘာရှိသေးလဲ..."

သူက ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲဒီအဆင့် လေးဆင့်ရဲ့ အထက်မှာက မွေးရာပါအဆင့်ပဲ... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နက်နဲတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရတယ်... ကြားဖူးတာကတော့ မြစ်တွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး တောင်တွေကိုတောင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်တဲ့... ဒါက ငါတို့လို လူတွေရဲ့ အမြင့်ဆုံး ရည်မှန်းချက်ပဲ..."

ထိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ လျိုကျစ်၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း တောင့်တမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကျင့်စဉ်ရဲ့ အဆုံးစွန်ထိ ရောက်သွားရင်... နတ်ဘုရားတွေနဲ့တောင် တန်းတူ ဖြစ်သွားနိုင်တာပေါ့..."

ကျန်းချဲ့ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

လျိုကျစ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါတွေက ငါတို့လို သာမန်လူတွေ မှန်းဆလို့ ရနိုင်တဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ပါဘူး... လောလောဆယ်တော့ သိုင်းကိုပဲ သေချာ လေ့ကျင့်ပါ... ဒီအဆင့်လေးဆင့်နဲ့ အခက်အခဲ သုံးခုက ကျော်ဖြတ်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ်... ဒါပေမဲ့ အဆင့်တက်သွားပြီဆိုတာနဲ့ မင်းအတွက် အာဏာနဲ့ အဆင့်အတန်းတွေ အလိုလို ရောက်လာလိမ့်မယ်..."

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

စစ်တဲအတွင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့သည် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ထက်ရှိ ပူဇော်မည့် ရည်မှန်းချက်ကို နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ် အဆင့်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲ သတ်မှတ်လိုက်သည်။

လျိုကျစ်၏ ရှင်းပြချက်များကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် ပိုမို ပြင်းပြသော တောင့်တမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကြီးမားမှုကို ပိုင်ဆိုင်လိုခြင်းသည် အကြမ်းဖက်မှုကို နှစ်သက်သော ယောကျ်ားတိုင်း၏ ရည်မှန်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည်လည်း ထိုအထဲမှ တစ်ယောက် အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လမ်းကို တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထမင်းကိုလည်း တစ်လုတ်ချင်း စားရမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သူ၏ ပထမဆုံး ရည်မှန်းချက်မှာ နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်ကြီးအထိ အောင်မြင်အောင် ကျင့်ပြီး အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့က သူ၏ ပူဇော်မည့် ရည်မှန်းချက်ကို နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ် အဆင့်ကြီးအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ထက်ရှိ သွေးရောင် အကြောအရေးအကြောင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း လင်းလက်လာပြီး အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် စာတန်းငယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးများအဖြစ် အမဲသားစိမ်း တစ်ရာကျင်း၊ နွားသွေးစိမ်း တစ်ရာကျင်း၊ နွားရိုးစိမ်း တစ်ရာကျင်း၊ သမင်သွေးမြက် ဆယ်ပင်၊ အရိုးကြံ့ခိုင်ပန်း တစ်ပွင့်နှင့် သက်တမ်း တစ်နှစ် လျော့ကျမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး ပူဇော်မည်လားဟု မေးမြန်းထားပေသည်။

အမဲသားနှင့် နွားသွေး စသည်တို့မှာ ပြဿနာ မရှိလှပေ။ ဈေးကြီးသော်လည်း ငွေရှိလျှင် ဝယ်ယူ၍ ရနိုင်သေးသည်။ သို့သော် သမင်သွေးမြက်နှင့် အရိုးကြံ့ခိုင်ပန်း ဆိုသည်တို့ကိုတော့ ကျန်းချဲ့ တစ်ခါမျှပင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။

သွေးသားမှ အတွင်းအား စတင်ဖြစ်တည်လာစေရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရောက်ရှိနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။