အခန်း ၂၄

အခန်း (၂၄) ယဇ်ပူဇော်စရာများ ရပြီ

ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော ခိုယွမ်ရှန်း၏ အမည်ကို ကျန်းချဲ့က လုံးဝ သူစိမ်းမဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူ့ကို နောက်ကွယ်မှနေ၍ ဒုက္ခပေးခဲ့သူမှာ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း ဖြစ်ကြောင်း သိရကတည်းက ရွှီဆန်းအာကို လွှတ်ကာ အမြဲတမ်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းခိုင်းထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ လုံးဝ မသိကျွမ်းသေးသူများ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ အမူအရာတွင် မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ မပြသဝံ့ပေ။

"ဪ... ဂိုဏ်းချုပ်ခိုကိုး... ကျွန်တော်လည်း နာမည်ကို ကြားဖူးနေတာ ကြာပါပြီ..."

ကျန်းချဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အဲဒါက နာမည်လေး နည်းနည်း ထွက်နေရုံပါ... တပ်မှူးကျန်းလို လူငယ်လေးကမှ တကယ် အရည်အချင်းရှိပြီး အနာဂတ်မှာ အများကြီး တောက်ပဦးမယ့်သူပါ..."

ခိုယွမ်ရှန်းကလည်း အလွန် ပွင့်လင်းဖော်ရွေဟန်ဖြင့် အရက်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ ကျန်းချဲ့နှင့် အတူတူ သောက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျန်းက တပ်မှူးချုပ်ကျူးရဲ့ လူယုံဖြစ်တဲ့အပြင်... အနောက်မြို့တံခါးရဲ့ ဒုတိယတပ်မှူးလည်း ဖြစ်တယ်လေ... ဂိုဏ်းချုပ်ခိုရဲ့ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း ပိုင်ဆိုင်မှု အများစုက အနောက်မြို့နယ်ထဲမှာ ရှိနေတာဆိုတော့... တပ်မှူးကျန်းနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး တစ်ခွက်လောက်တော့ သောက်သင့်တာပေါ့..."

စုံထောက်ချုပ်ချန်ကလည်း အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ဝင်ရောက် ထောက်ခံပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်လား... ဒါဆို နောက်ပိုင်းကျရင် တပ်မှူးကျန်းဆီကနေ အကူအညီတွေ အများကြီး တောင်းရတော့မှာပဲ..."

ခိုယွမ်ရှန်းက ဟားဟားဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဒုတိယတပ်မှူး လေးပါ... အကူအညီ တောင်းချင်တယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်ခိုက တပ်မှူးလျိုကို သွားပြောမှ ပိုအဆင်ပြေမှာပါ..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းယမ်းကာ ငြင်းလိုက်သည်။

လျိုကျစ်က သူ့ကို အလေးထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူက လျိုကျစ်ထက် သာလွန်သည်ဟု တွေးကာ အတင့်ရဲ၍ မရနိုင်ပေ။

"ဟားဟားဟား... ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်..."

အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော လူများအားလုံးက ခိုယွမ်ရှန်းကဲ့သို့ သိုင်းလောကမှ ဂိုဏ်းချုပ်များ သို့မဟုတ် ယန်ဂူခရိုင်အတွင်းရှိ မိသားစုကြီးများမှ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အဓိက ပစ်မှတ်မှာ တပ်မှူးချုပ်ကျူးနှင့် ခရိုင်ဝန် ကျောက်မင်ချန်တို့ ဖြစ်သော်လည်း ဤအခန်းတွင်းရှိ တပ်မှူးများနှင့် အရာရှိများကိုလည်း လျစ်လျူရှုထား၍ မရပေ။

ထို့ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးက အလွန်တရာ ရင်းနှီးဖော်ရွေစွာဖြင့် စကားပြောဆိုနေကြလေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ခိုယွမ်ရှန်းက လူအများစုနှင့် စကားပြောပြီးသောအခါ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာကာ ကျန်းချဲ့ထံသို့ ထပ်မံ ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျန်းက ကျုပ်တို့ ယန်ဂူခရိုင်ဇာတိပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် လုံးဝ မထင်ထားဘူး... အခုမှပဲ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက် သိကျွမ်းခွင့်ရတာ တကယ် နှမြောစရာပဲ..."

"ကျွန်တော်က အရင်က သာမန်လူ တစ်ယောက်တည်းဆိုတော့... ဂိုဏ်းချုပ်ခို မသိတာက ပုံမှန်ပါပဲ..."

ခိုယွမ်ရှန်းက သူ့နောက်ခံကို စုံစမ်းသိရှိထားခြင်းအပေါ် ကျန်းချဲ့ လုံးဝ မအံ့ဩမိပေ။

တကယ်တမ်း သူ့ကို သံသယဝင်သွားစေသည်မှာ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို တကယ်ပင် မသိရှိသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခြင်းကိုပင်။ သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါက ၎င်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။ အကယ်၍ ခိုယွမ်ရှန်း ကိုယ်တိုင်ကသာ သူ့ကို ဒုက္ခပေးချင်ခဲ့ပါက သူ အရန်စစ်သည်တပ်ဖွဲ့သို့ ရောက်သည့်နေ့အထိပင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်အောက်ခံ တစ်ယောက်ယောက်က သူနှင့် ရန်ငြိုးရှိနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"တပ်မှူးကျန်း... ကျုပ်မှာ အကူအညီတောင်းစရာ ကိစ္စလေး တစ်ခုရှိလို့ ကူညီပေးနိုင်မလား..."

အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုပြီးနောက် ခိုယွမ်ရှန်းက သူ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကို စတင် ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ခို ပြောစရာရှိတာ ပြောပါ... ကျွန်တော် တတ်နိုင်တာဆိုရင် သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့က ရင်ဘတ်ကိုပုတ်ကာ ကတိပေးလိုက်သည်။

"ကျုပ်က တပ်မှူးချုပ်ကျူးနဲ့ တစ်ခေါက်လောက် တွေ့ချင်လို့... အဲဒါ တပ်မှူးကျန်းကများ ကြားကနေ ချိတ်ဆက်ပေးလို့ ရမလား..."

ကျန်းချဲ့တွင် အနာဂတ် အလားအလာ ကောင်းများ ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူက ဒုတိယတပ်မှူး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ရာထူးတက်မည်ကိုလည်း သေချာ မသိနိုင်သေးပေ။

သို့သော် တပ်မှူးချုပ်ကျူးကမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ လုံခြုံရေးတပ်မှူး တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ အာဏာက အလွန် ကြီးမားလှသည်။ အထူးသဖြင့် ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကဲ့သို့ သိုင်းလောကမှ အဖွဲ့အစည်းများအတွက် ပို၍ပင် အရေးကြီးပေသည်။ တပ်မှူးချုပ်ကျူးက အခုမှ ရောက်လာခါစ ဖြစ်သော်လည်း သူသာ ခြေကုပ် မြဲသွားပါက ယန်ဂူခရိုင်၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် ရပ်တည်မည့်သူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကြိုတင်၍ သွားရောက် ဂါရဝပြုပြီး ငွေကြေးများ ဆက်သထားရမည် ဖြစ်သည်။

သူ စုံစမ်းသိရှိထားချက်များအရ ဤကိစ္စအတွက် ကျန်းချဲ့မှာ အသင့်တော်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာတွင် တွန့်ဆုတ်သွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ခိုလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ... တပ်မှူးချုပ်ကျူးက အခုမှ ရာထူးတက်လာတာဆိုတော့ အလုပ်တွေ အရမ်းများနေတယ်... ဒီကိစ္စက... သိပ်ပြီး မလွယ်လှဘူးထင်တယ်..."

မလွယ်ကူဘူး ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မကူညီနိုင်ဘူးဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချဲ့၏ ဆိုလိုရင်းကို ခိုယွမ်ရှန်းက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး လက်တစ်ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။

"ငွေတစ်ရာလျန် ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

"ငွေတစ်ရာလျန်..."

ကျန်းချဲ့က နွားရိုးနှင့် နွားသား ကတ်တစ်ရာစီ၏ တန်ဖိုးကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ငွေတစ်ရာလျန်ဖြင့် လုံးဝ မရနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

'ဒီကောင်လေးရဲ့ လောဘက တော်တော် ကြီးတာပဲ...'

ခိုယွမ်ရှန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရင်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ပေါက်ဈေးအရ ငွေတစ်ရာလျန်မှာ မိတ်ဆက်ပေးသည့် အခကြေးငွေအနေဖြင့် အလွန် များပြားလှပေသည်။ တစ်ဖက်လူက ကျေနပ်မည် မဟုတ်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"ဒါဆိုရင် တပ်မှူးကျန်းပဲ ဈေးတစ်ခု ပြောကြည့်ပါလား..."

ခိုယွမ်ရှန်း၏ လေသံက အနည်းငယ် အေးစက်သွားခဲ့သည်။

တပ်မှူးချုပ်ကျူးနှင့် တွေ့ဆုံရန်အတွက် ကျန်းချဲ့ကိုသာ အားကိုးနေရမည် မဟုတ်ပေ။ လျိုကျစ်နှင့် ဂိုပုရန်တို့ကိုလည်း အကူအညီ တောင်း၍ ရနိုင်သေးသည်။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ကသာ အလွန်အမင်း တောင်းဆိုလာပါက သူ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ခိုယွမ်ရှန်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေမည်ကို ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း သူက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ တစ်ကြိမ်တည်းသာ ပြုလုပ်မည့် အရောင်းအဝယ်ဖြစ်ရာ မရရအောင် တောင်းယူရမည် မဟုတ်ပါလား။

"ဂိုဏ်းချုပ်ခိုက ကျွန်တော့်ကို အကျပ်ရိုက်အောင် လုပ်နေတာပဲ... ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်တော်က တပ်မှူးချုပ်ကျူးရဲ့ အိမ်မှာ တည်းခိုနေတာဆိုတော့ တွေ့ဖို့ကတော့ မခက်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ခိုကို ခေါ်သွားပေးရမယ် ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့် နာမည် ပျက်သွားနိုင်တယ်လေ..."

"ဟားဟားဟား..."

ခိုယွမ်ရှန်းက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ရယ်သာ ရယ်နေလိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့၏ ဆိုလိုရင်းမှာ အလွန် ရှင်းလင်းလှပေသည်။

တပ်မှူးချုပ်ကျူးနှင့် တွေ့ချင်သလား... ရပါတယ်...

ပိုက်ဆံ ပိုပေး...

မဟုတ်လျှင် မင်းကို တွေ့ခွင့်မရအောင်... သို့မဟုတ် တွေ့ရင်တောင် အဆင်မပြေအောင် လုပ်ပစ်မည်ဟူသော သဘောပင် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော့် မိဘတွေက ဆုံးပါးသွားတာ ကြာပြီ... အိမ်မှာလည်း ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ရှိတာ... ဒီနှစ်တွေမှာ မိဘတွေကို သေချာ မပူဇော်နိုင်ခဲ့ဘူး... အခု ရွာကို ပြန်ရောက်တုန်းလေး သေချာလေး ပူဇော်ပသချင်လို့ပါ... ဒါပေမဲ့ ယဇ်ပူဇော်ဖို့ ပစ္စည်းလေး နည်းနည်း လိုနေသေးတယ်..."

"ဘယ်လောက် လိုသေးတာလဲ..."

"သိပ်တော့ မများပါဘူး... ဂိုဏ်းချုပ်ခိုအတွက်တော့ အသေးအဖွဲလေးပါ... နွားသား... နွားသွေး... နွားရိုး တစ်ရာစီလောက် ရှိရင် ရပါပြီ..."

ကျန်းချဲ့က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"နွားသား..."

ခိုယွမ်ရှန်းက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ ဤပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးက ငွေတစ်ရာလျန်ထက် အများကြီး ပိုမို များပြားလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ခိုင်းနွားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ဥပဒေနှင့် မလွတ်ကင်းသဖြင့် သာမန်လူများအတွက် ရှာဖွေရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် သူ့အတွက်တော့ သိပ်ပြီး မခက်ခဲလှပေ။

"ကောင်းပြီလေ... တပ်မှူးချုပ်ကျူးနဲ့ သေချာ တွေ့ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဒီကုန်ကျစရိတ်ကို ကျုပ် တာဝန်ယူပေးပါ့မယ်..."

"ကျွန်တော် မနက်ဖြန် ယဇ်ပူဇော်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ..."

"ကောင်းပြီ... မနက်ဖြန် မနက်အစောကြီး ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို တပ်မှူးကျန်းဆီ အရောက် ပို့ပေးလိုက်ပါ့မယ်... ဒါကို ကျုပ်နဲ့ တပ်မှူးကျန်း မိတ်ဆွေဖွဲ့တဲ့ အနေနဲ့ သဘောထားလိုက်ပါ..."

"ဟားဟား... ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ လူတိုင်း သိကြပါတယ်... ကျွန်တော်က မိတ်ဆွေဖွဲ့ရတာကို အကြိုက်ဆုံးပဲလို့..."

ကျန်းချဲ့က အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ယဇ်ပူဇော်ရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများအားလုံး ပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ ထို့အပြင် မည်သည့် ကုန်ကျစရိတ်မျှ မရှိဘဲ အလကား ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပူဇော်ခြင်း ကျောက်စာတိုင်ကို အကောင်းဆုံး အသုံးချနိုင်ရန်အတွက် တပ်စခန်းမှ ထွက်ခွာလာရခြင်းမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

"ဒီခိုယွမ်ရှန်းက ခရိုင်ဝန်ကျောက်နဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးပုံရတယ်... မင်း သူနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ သတိထားဦးနော်..."

အပြန်လမ်းတွင် ကျန်းချဲ့က လျိုကျစ်နှင့် အတူတူ ပြန်လာခဲ့ရာ လျိုကျစ်က ခိုယွမ်ရှန်း၏ အကြောင်းကို သတိပေးလာခဲ့သည်။

"တပ်မှူး ဆိုလိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... တပ်မှူးချုပ် မကြိုက်တဲ့ ကိစ္စမျိုးကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း အဲဒီအကန့်အသတ်တွေကို နားလည်ရင် ရပါပြီ... အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေအတွက်နဲ့ အဓိက အရာကို မပျက်စီးစေနဲ့..."

"ငယ်သား သေချာ မှတ်သားထားပါ့မယ်..."

လျိုကျစ်က အရှေ့ဘက်ကို ငေးကြည့်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် မင်း မြို့စောင့်တပ်မှာ တာဝန်စထမ်းဆောင်ရမယ့် အချိန်ကျရင် သတိထားဦး... အနောက်မြို့နယ်ထဲမှာ လူမိုက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်းက တချို့လူတွေရဲ့ နေရာကို ဝင်ယူလိုက်တာဆိုတော့ မကျေနပ်မှုတွေ ရှိနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း သူတို့ကို နိုင်အောင် နှိမ်ထားနိုင်ရမယ်..."

"ငါ မင်းကို အာဏာ အပြည့်အဝ ပေးထားမယ်... ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်နဲ့နော်..."

"တပ်မှူး စိတ်ချမ်းသာစေရပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့က ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးချုပ်ကျူး ပေးထားသော အမိန့်တံဆိပ်ပြားကို ယူကာ အိမ်တော်နောက်ဘက်ရှိ သိုလှောင်ရုံသို့ သွားပြီး သမင်သွေးမြက်နှင့် အရိုးကြံ့ခိုင်ပန်းတို့ကို သွားရောက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအမိန့်တံဆိပ်ပြားကို တပ်မှူးချုပ်ကျူးက ပြန်လည် သိမ်းယူခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤအထောက်အထား ရှိနေသဖြင့် သူ စကားအများကြီး ပြောနေရန် မလိုတော့ပေ။

သမင်သွေးမြက် ဆယ်ပင်နှင့် အရိုးကြံ့ခိုင်ပန်း တစ်ပွင့်ကို ရရှိပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က နောက်ထပ် ပစ္စည်းများကို ထပ်မံ တောင်းဆိုခြင်း မပြုတော့ပေ။ တပ်မှူးချုပ်ကျူးက ထိုပစ္စည်းများကို ဆုချရခြင်းမှာ သူက လမ်းတစ်လျှောက် အသက်စွန့်ကာ ကျူးချင်ချင်ကို ကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ သူက လောဘတကြီး ထပ်မံ တောင်းဆိုမည်ဆိုပါက တပ်မှူးချုပ်ကျူးက အပြင်ပန်းတွင် မပြောလျှင်တောင်မှ ရင်ထဲတွင် သူ့ကို အထင်သေးသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့အတွက် အလိုအပ်ဆုံးမှာ တပ်မှူးချုပ်ကျူးကဲ့သို့ ကြီးမားသော နောက်ခံတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့ဆိုမှသာ ယန်ဂူခရိုင်အတွင်း၌ သူ ထင်တိုင်းကြဲ၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

"တပ်မှူး... အပြင်မှာ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းက လူတွေလို့ ပြောတဲ့ လူတချို့ မြင်းလှည်းတစ်စီးနဲ့ ရောက်နေတယ်..."

ကန်းတာပြောင်က ကျန်းချဲ့ထံသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။