အခန်း ၃၂

အခန်း (၃၂) အသက်နဲ့ ရင်းခဲ့ရတာ

'ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ရဲ့ ဟာကွက်ကို စမ်းသပ်ဖို့အတွက်... တကယ် အရေးကြီးတဲ့ သိုင်းကျမ်း အပိုင်းအစကို ဘာလို့ သုံးရမှာလဲ...'

'ဟာကွက်ကို စမ်းသပ်ဖို့ သိုင်းကျမ်း အပိုင်းအစ တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးလိုက်လို့ ရနေတာပဲ မဟုတ်လား...'

'ဥပမာ... လျိုကျစ်ဆီကနေ ဓားသိုင်းကျမ်း အပြည့်အစုံ တစ်အုပ်ကို ယူလာပြီး အကုန်လုံးကို မဖတ်ဘဲ... အပိုင်းလေး တစ်ပိုင်းကိုပဲ ဖတ်ပြီး ဓားသိုင်း အပြည့်အစုံကို လေ့ကျင့်ကြည့်လို့ ရတယ်လေ...'

'အကယ်၍ အဲဒီလို လုပ်လို့ ရတယ်ဆိုရင်... ကြမ္မာသုံးပါး ထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားသိုင်းကိုလည်း အပြည့်အစုံ လေ့ကျင့်လို့ ရမှာ သေချာတယ်...'

ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိသွားသောအခါ ကျန်းချဲ့မှာ လုံးဝ ပေါ့ပါးလွတ်လပ် သွားတော့သည်။

အကယ်၍ စမ်းသပ်မှု မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်လည်း သူ ဘာမှ ဆုံးရှုံးမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင်တော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ငယ်သားက လောဘကြီးလွန်းရင် အန္တရာယ်ရှိတယ် ဆိုတာကို သိပေမဲ့... ဒီကြမ္မာသုံးပါး ထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားသိုင်းက တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ ဓားသိုင်းမို့လို့... လက်လွှတ်ရမှာ နှမြောနေမိတယ်... အဲဒါ... ကြမ္မာသုံးပါး ထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားသိုင်းနဲ့ လေခွင်းဓားသိုင်း နှစ်အုပ်လုံး ယူသွားလို့ ရမလား..."

"ရတာပေါ့..."

လျိုကျစ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဓားသိုင်းကျမ်း နှစ်အုပ်လုံး ရပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က လျိုအိမ်တော်တွင် အချိန်အကြာကြီး ဆက်မနေတော့ပေ။ လေခွင်းဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ရန် လျိုကျစ်၏ လမ်းညွှန်ပေးမည့် အစီအစဉ်ကိုပင် သူ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ကိုသာ အားကိုးတော့မည် ဖြစ်သည်။

ညအချိန်ရောက်သောအခါ ကျန်းချဲ့က ကျူးအိမ်တော်သို့ မပြန်တော့ဘဲ တည်းခိုခန်း တစ်ခုတွင် အခန်းငှားကာ စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က အဝတ်ထုပ်ထဲမှ လေခွင်းဓားသိုင်းကျမ်းကို ထုတ်ကာ သူ့ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတော့ ဤဓားသိုင်းက သိပ်ပြီး ထူးခြားလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်လို အခြေခံ ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ထက် အနည်းငယ် ပိုကောင်းရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး သိပ်ပြီးတော့လည်း မကွာခြားလှပေ။ ငွေကုန်ကြေးကျ ခံနိုင်ပါက ထိုက်အန်းပြည်နယ်ရှိ သိုင်းကျောင်း အများစုတွင် ဤဓားသိုင်းမျိုးကို သင်ယူနိုင်ပေသည်။

သူက ဤဓားသိုင်းကို ရွေးချယ်ရခြင်းမှာ သာမန် ဓားသိုင်းကို ယဇ်ပူဇော်ပါက လိုအပ်မည့် ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများကလည်း ပိုမို ရိုးရှင်းလွယ်ကူမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူ တကယ် လိုချင်နေသည်က ကြမ္မာသုံးပါး ထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားသိုင်း ဖြစ်ပြီး အပိုင်းအစကို အပြည့်အစုံ ဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်မည့် စွမ်းရည်ကိုသာ လိုချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဓားသိုင်းကို လိုချင်၍ မဟုတ်ပေ။

လေခွင်းဓားသိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော စာအုပ်မှာ စာရွက် ဆယ်ရွက်ကျော်ခန့်သာ ရှိသည်။ ကျန်းချဲ့က မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး သေချာစွာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ မှတ်မိပြီဟု သေချာသွားသောအခါ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အာကာသထဲသို့ စိတ်အာရုံကို ဝင်ရောက်စေလိုက်သည်။

【ပူဇော်မည့် ရည်မှန်းချက် - လေခွင်းဓားသိုင်းကို အောင်မြင်စွာ လေ့ကျင့်ရန်။】

သို့သော် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသော စာလုံးလေးများက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

စာအုပ်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ဖတ်ရုံဖြင့် အပြည့်အစုံ ဖြစ်အောင် ဖြည့်ဆည်းရန် မလုံလောက်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် သူက စိတ်မပျက်ဘဲ နောက်ထပ် အပိုင်းတစ်ပိုင်းကို ထပ်မံ ဆုတ်ဖြဲကာ အနည်းငယ်စီ ထပ်ဖတ်လိုက်သည်။

【ပူဇော်မည့် ရည်မှန်းချက် - လေခွင်းဓားသိုင်း အဆင့်ငယ်။】

【ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုး - အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် ရောက်ရှိနေသော ဓားသမားတစ်ယောက်၏ လက်ဖဝါးသွေး ဆယ်စက်၊ သံချေးတက်နေသော ဓားကျိုး သုံးလက်၊ လေဟုန်မြက် ဆယ်ပင်၊ သက်တမ်း ခြောက်လ လျော့ကျမည်... ပူဇော်မည်လား။】

ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

လက်သီးနှစ်ဖက်ကိုလည်း အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်မိသွားသည်။

'တကယ် ရတာပဲ...'

သူက အနည်းငယ်စီ ဖတ်ရှုနေခဲ့ရာ ယခုအခါတွင် ဓားသိုင်းကျမ်း၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ဖတ်ရှုပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်ကလည်း ယဇ်ပူဇော်ရန် လိုအပ်မည့် အရာများကို ဖော်ပြလာခဲ့သည်။

၎င်းက ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်၏ ဟာကွက်ကို အသုံးချခြင်းက တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။

သိုင်းကျမ်းတစ်အုပ်၏ လေးပုံတစ်ပုံကို ဖတ်ရှုနိုင်ပါက ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းများကို ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်က အလိုအလျောက် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က မည်မျှ အရေးပါကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း နားလည်ထားပေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အဆင့်မြင့် သိုင်းကျမ်းများနှင့် သိုင်းကွက်များ၏ အပိုင်းအစများကို အထူးပြု ရှာဖွေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော တန်ဖိုးများကို ပေးဆပ်ရန်ပင် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် ပြဿနာကလည်း သူ့အတွက် အခက်အခဲ မဟုတ်တော့ပေ။

ကြမ္မာသုံးပါး ထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားသိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ထိုငွေရောင်သတ္တုပြားပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်မှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ရှိသည်။ ၎င်းက ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ယခုအကြိမ် ယဇ်ပူဇော်မှုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက...

နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ထိုငွေရောင်သတ္တုပြားပေါ်ရှိ ဓားသိုင်းကို တိုက်ရိုက် လေ့ကျင့်နိုင်မည် ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ပင်။

သူ၏ စွမ်းအားနှင့် အခြေခံများကလည်း ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုကိစ္စများကို အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ ကြမ္မာသုံးပါး ထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်လိုပါက ယခု လက်ရှိ လေခွင်းဓားသိုင်း၏ ယဇ်ပူဇော်မှုကို အရင်ဆုံး ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဓားကျိုး သုံးလက်ကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်ပြီး လေဟုန်မြက် ဆယ်ပင်ဆိုသည်မှာလည်း သိပ်ခက်ခဲလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ရှားပါးသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ချောက်ကမ်းပါးများတွင် ပေါက်ရောက်တတ်သော သာမန် အကြောပြေ သွေးလှည့်ပတ်မှု ကောင်းစေသော မြက်တစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ခုတည်းသော အခက်အခဲမှာ အနည်းငယ် ရှားပါးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သက်တမ်းကလည်း ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိအချိန်အထိ သူက သက်တမ်း တစ်နှစ်ခွဲခန့်သာ ပေးဆပ်ထားရသေးသဖြင့် လုံလောက်နေသေးသည်။

အနည်းငယ် ခက်ခဲမည့်အရာမှာ အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဓားသမားတစ်ယောက်၏ လက်ဖဝါးသွေးပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ရရှိရန် သိပ်မလွယ်ကူလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် နေရာသေးသေးလေး တစ်ခုတွင် အာဏာအချို့ကို သေချာပေါက် ရရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ အစိုးရရုံးတွင် ဆိုလျှင် စုံထောက်ချုပ် ဖြစ်နိုင်ပြီး...

စစ်တပ်တွင် ဆိုလျှင် ဒုတိယတပ်မှူး ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ စုဆောင်းထားသော ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း၏ သတင်းအချက်အလက်များအရ သိုင်းလောက အင်အားစုများတွင်မူ အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်မှာ ဂိုဏ်းခွဲမှူး ရာထူးကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤလောကတွင် ဓားသမားများနှင့် ဓားရေးကျွမ်းကျင်သူများမှာ အလွန် ပေါများသဖြင့် သိပ်ပြီးတော့ ရှားပါးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချဲ့အနေဖြင့် ဓားသမားတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးသွေးကို ယူနိုင်ပါက ယဇ်ပူဇော်မှုအတွက် လိုအပ်ချက် ပြည့်မီသွားမည် ဖြစ်သည်။

တွေးနေရင်းနှင့် ကျန်းချဲ့က တန်ယန်ကို သတိရသွားသည်။

သူက တကယ့် ဓားသမားအစစ် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဓားသိုင်းက အလွန် ထက်မြက်ကာ အခြေခံလည်း ခိုင်မာပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်ကြီးအထိ အမြန်ဆုံး လေ့ကျင့်မထားခဲ့ပါက...

တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူရန် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ် တိုက်ပွဲအရ တန်ယန်သည် အနည်းဆုံးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိပေသည်။

'ဒါက ကိုယ့်ဆီ အလိုလို ရောက်လာမယ့် ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းပဲလေ...'

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ယဇ်ပူဇော်ရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေသော ကျန်းချဲ့က အနောက်မြို့နယ် စစ်စခန်းသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ပြီး ရွှီဆန်းအာကို ယန်ဂူခရိုင်အတွင်း လေဟုန်မြက် ဆယ်ပင် ရှာဖွေပေးရန် ခိုင်းလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ကန်းတာပြောင်၊ ရွှီချန်ဟူတို့နှင့် အတူ လက်ဆောင်အချို့ ဝယ်ယူကာ တန်ယန်ကို သွားရောက် သတင်းမေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ၏ အားကုန်သုံးထားသော လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် တန်ယန်မှာ လဲကျသွားပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။ ရရှိသွားသော ဒဏ်ရာက သိပ်မပြင်းထန်သော်လည်း လုံးဝ သေးငယ်သည်ဟုတော့ မဆိုနိုင်ပေ။ တစ်ဖက်လူက အညံ့ခံလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့က သူ့ကို အိမ်တွင် ရက်အနည်းငယ် အနားယူခွင့် ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟူလေးရဲ့ ပါရမီက ဘယ်လိုနေလဲ..."

ယန်ဂူခရိုင်၏ လမ်းမပေါ်တွင် ကျန်းချဲ့တို့ သုံးယောက် လမ်းလျှောက်လာရင်း ကျန်းချဲ့က အမှတ်တမဲ့ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး သာတယ်... လူရည်ချွန်လေးပါ..."

ကန်းတာပြောင်က ဖြောင့်မတ်သူပီပီ ကျန်းချဲ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောပြလိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ ရွှီချန်ဟူက ခေါင်းကို ကုတ်ကာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပေသည်။

"နောက်ပိုင်း နားမလည်တာ ရှိရင်... ငါ့ကို လာမေးလို့ ရတယ်..."

ကျန်းချဲ့က ရွှီချန်ဟူကို ချီးကျူးလိုက်သည်။ ကန်းတာပြောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး သွေးချီစွမ်းအင်များလည်း ပြည့်ဝသဖြင့် နွားရိုင်းအားအင်ကျင့်စဉ်ကဲ့သို့သော ကြမ်းတမ်းသည့် ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်မျိုးနှင့် အလွန် သင့်တော်လှပေသည်။

ရွှီချန်ဟူက သူ့ထက် ပိုသာလိမ့်မည်ဟု ကျန်းချဲ့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့သဖြင့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ဝမ်းသာနေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါတွင် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ သူ၏ လူယုံများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူး... ငယ်သား... ငယ်သား သေချာ ကြိုးစားပြီး လေ့ကျင့်ပါ့မယ်..."

ရွှီချန်ဟူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုနေ့က ကျန်းချဲ့ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် တန်ယန်ကို ဒူးထောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းက သူ့အတွက် ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အချိန်တိုအတွင်း ဤကိစ္စကို သူ မေ့ပျောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချဲ့က ရွှီချန်ဟူ၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

ပြောစရာ စကားများ အားလုံးက ထိုအပြုအမူလေးထဲတွင် ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူး... ငယ်သားလည်း တပ်မှူးဆီကနေ သင်ယူချင်ပါတယ်..."

ကန်းတာပြောင်ကလည်း အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

သူ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်လာခဲ့သည်မှာ လဝက်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး အဆင့်ကြီးသို့ ရောက်ရှိရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။

"ရတယ်လေ..."

"တပ်မှူး... ငယ်သား ကြားတာတော့ တပ်မှူး သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်တာ သိပ်မကြာသေးဘူး ဆို... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးနေရတာလဲ..."

စကားပြောလာရင်းနှင့် အကြောင်းအရာက ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး ရွှီချန်ဟူက အခွင့်အရေးရခိုက် ဝင်မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးရဲ့ သိုင်းပညာ ပါရမီမျိုးကို ငယ်သား တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး..."

ကန်းတာပြောင်ကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ လုံးဝ ပြတ်ကျန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အားကိုးလျှင်တောင်မှ ကျန်းချဲ့၏ ရိုးရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက်ကို သူ ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက် မရှိပေ။

"ပါရမီ ကောင်းလို့လား... ဟားဟား... အသက်နဲ့ ရင်းခဲ့ရတာပါကွာ..."

သူတို့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့က ခေါင်းယမ်းကာ ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။