အခန်း ၄၁

အခန်း (၄၁) နှလုံးသွေး ရရှိခြင်း

ရွှီဆန်းအာက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ထို့နောက် သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စစ်သည် အနည်းငယ်က အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှေ့တိုးလာပြီး ဝမ်ချန်အန်း၏ ပါးစပ်ကို အတင်း ဖြဲလိုက်ကြသည်။

"ကျန်း... ကျန်း... ဝူး... ငါ သရဲဖြစ်သွားရင်တောင် မင်းကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်ဘူး..."

ဝမ်ချန်အန်းက အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေပြီး ကျန်းချဲ့ကို အမုန်းတရားများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောယှက်နေသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပေသည်။ သို့သော် သူ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများမှာမူ လုံးဝ ပီသခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကျန်းချဲ့က နားကို ကလော်လိုက်ပြီး ကျောခိုင်းလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းများကို သူ လုံးဝ မကြည့်ရက်ပေ။

"အစ်ကိုချန်... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အားနာလိုက်တာဗျာ..."

ကျန်းချဲ့က စုံထောက်ချုပ်ချန်ကို အားနာနေသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်ကာ စကားပြောရန် ခက်ခဲနေသည့်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ညီလေးကျန်း ပြောစရာ ရှိရင် တိုက်ရိုက်သာ ပြောပါ..."

စုံထောက်ချုပ်ချန်က ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စောစောက ကျွန်တော်က ဝမ်ချန်အန်းကို ဒီအတိုင်း ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ စဉ်းစားထားတာ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အထဲရောက်သွားတော့... အဲဒီကောင်က ကျွန်တော် သူ့ကို အပြစ်ပေးမှာ ကြောက်ပြီး လျှာကိုကိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်..."

"ဘာ..."

စုံထောက်ချုပ်ချန်၏ မျက်နှာက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူက ငွေကို လက်ခံယူထားပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကတိမတည်မှုလည်း ပါပါတယ်... ဝမ်ချန်အန်းကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ စစ်သည် နှစ်ယောက်ကိုလည်း ကျွန်တော် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးလိုက်ပါပြီ... အစ်ကို ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို လုပ်မလဲ... အလောင်းကို ယူသွားမလား... မယူဘူးဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်ပဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မြှုပ်နှံပေးလိုက်ပါ့မယ်..."

"မင်း..."

စုံထောက်ချုပ်ချန်က ကျန်းချဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာက အလွန် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

သူက လူအ မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချဲ့၏ စကားများကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်ပါ့မလား။

သို့သော် အခြေအနေက ဤအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူ့အနေဖြင့် မည်သည့် နည်းလမ်းမှ မရှိတော့ပေ။

အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် အကျဉ်းသား သုံးယောက်ကို ပြန်တောင်းရန်မှာလည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ မဟုတ်လျှင် ကျန်းချဲ့က သူတို့ တွေ့တွေ့ချင်းမှာပင် ထိုအကျဉ်းသားများကို ချက်ချင်း ခေါ်ထုတ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

'ဒီကောင်လေးက... အလုပ်လုပ်တာ တကယ်ကို လည်လွန်းတယ်...'

"အစ်ကိုချန်... စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီတစ်ခေါက်က တကယ်ကို ဝမ်ချန်အန်းကို သေချာ မစောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားပါ... ဟူး... ခဏလေး ပေါ့လျော့သွားတာနဲ့..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဟန်ဆောင်ကောင်းမှုကို အမြင့်ဆုံး အဆင့်အထိ ပြသလိုက်သည်။

"ညီလေးကျန်းရယ်... မင်း ဒီလို လုပ်လိုက်တော့... ယွီကျုံးဖိန်ကို ငါ ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ..."

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... အစ်ကိုချန်က အကုန်လုံးကို ကျွန်တော့်ခေါင်းပေါ် ပုံချလိုက်ပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့နှစ်ယောက်က ရန်သူတွေ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့... နောက်ထပ် ရန်ငြိုးတစ်ခု ထပ်တိုးလာလည်း ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး... အစ်ကို့ကို သေချာပေါက် အခက်မတွေ့စေရပါဘူး..."

"ဟူး... ထားလိုက်ပါတော့... ငါပဲ အလောင်းကို အရင် ယူသွားလိုက်ပါ့မယ်..."

အခြေအနေက ဤအဆင့်အထိ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ စုံထောက်ချုပ်ချန် အနေဖြင့် ဒေါသထွက်ချင်လျှင်တောင်မှ ဘာမှ လုပ်၍ မရတော့ပေ။ ထို့အပြင် ဤကိစ္စတွင် သူကလည်း ငွေအများအပြားကို အမြတ်ထုတ်ထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့ ပြောသည့်အတိုင်း အရာအားလုံးကို ကျန်းချဲ့၏ ခေါင်းပေါ်သို့သာ ပုံချလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသော စုံထောက်ချုပ်ချန်တို့ လူစု၏ ကျောပြင်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်မယ့်သူ ရှာတွေ့ပြီလား..."

"ရှာနေတုန်းပါပဲ... ခရိုင်ထဲက အင်အားစု တော်တော်များများက ကျွန်တော်တို့ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းဆီကနေ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းလာမှန်း သိကြတော့... ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကို ကြောက်လို့ ဘယ်သူမှ မဝယ်ရဲကြဘူး... အဲဒါကြောင့် တခြားခရိုင်က ကုန်သည်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်ကြည့်နေပါတယ်..."

ရွှီဆန်းအာက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အမြန်ဆုံး လုပ်လိုက်..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စုံထောက်ချုပ်ချန်... ငွေနှစ်ရာလျန် ပေးလိုက်တာက အလောင်းသွားကောက်ဖို့လား..."

အဖြူရောင် အဝတ်လွှမ်းထားသော အလောင်းကို ကြည့်ရင်း ယွီကျုံးဖိန်၏ မျက်နှာက အလွန်တရာ မည်းမှောင်နေပေသည်။ သူ၏ လေသံကလည်း ယခင်ကလို ယဉ်ကျေးမနေတော့ဘဲ စစ်ဆေးမေးမြန်းနေသည့် အဓိပ္ပာယ်များပင် ပါဝင်နေပေသည်။

"ဒီကိစ္စက ကျန်းချဲ့ ဒီလောက်ထိ ရက်စက်လိမ့်မယ်လို့ ငါလည်း မထင်ထားခဲ့ဘူး... ငွေကို လက်ခံပြီးတော့ ဝမ်ညီလေးကို သေချာ မစောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့ဘူး... သူ လျှာကိုကိုက်ပြီး သေသွားတယ်..."

စုံထောက်ချုပ်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အားနာနေသည့်ဟန် ပေါ်နေပေသည်။

သို့သော် သူ့ကို ငွေပြန်အမ်းခိုင်းမည် ဆိုလျှင်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

'မမေးနဲ့... မေးရင်တော့ ငွေတွေ အကုန်လုံးကို ကျန်းချဲ့ဆီ ပေးလိုက်ပြီ လို့ပဲ ပြောမှာပဲ...'

သူက ဒီအတိုင်း သက်သက် အကူအညီ ပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာ..."

ယွီကျုံးဖိန်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သွားကြိတ်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီရန်ကြွေးကို မဆပ်နိုင်ရင်... ငါ ယွီကျုံးဖိန်က လူမဟုတ်တော့ဘူး..."

"ချန်အန်း..."

ဝမ်ကတော်မှာ ခြေလှမ်းများ ယိုင်နဲ့ကာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အလောင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်များက ထိန်းချုပ်၍ မရအောင် စီးကျလာခဲ့ပြီး ဝမ်ချန်အန်း၏ အလောင်းပေါ်တွင် မှောက်ကာ အော်ဟစ် ငိုယိုတော့သည်။

သူမတွင် ဤမောင်လေး တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူက အခြားသူများအပေါ် မည်သို့ပင် ဆက်ဆံပါစေ... အစ်မဖြစ်သူ သူမအပေါ်တွင်မူ ပြောသမျှ နားထောင်သူ ဖြစ်သည်။

သူတို့ မောင်နှမ၏ ဆက်ဆံရေးက အလွန် ကောင်းမွန်ပေသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆွေမျိုး ဖြစ်သလို နောင်တစ်ချိန်အတွက် အားကိုးရာလည်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ထိုသို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူမ၏ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မငိုပါနဲ့တော့... ချန်အန်းအတွက်... ကိုယ် ကျန်းချဲ့ဆီကနေ သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပေးပါ့မယ်..."

ငိုသံများကို ကြားရသောအခါ ယွီကျုံးဖိန်၏ ခေါင်းထဲတွင် အူနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသည့်တိုင်အောင် မည်သူကမျှ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ မလှောင်ပြောင်ရဲခဲ့ပေ။

ဒါက အရှက်တကွဲ ဖြစ်မှုပဲ...

'ကျန်းချဲ့... ကျန်းချဲ့... ကျန်းချဲ့…’

ထိုနာမည်က ဝမ်ကတော်၏ နားထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ယခင်က မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် ဖော်ထုတ်မိသွားသည်။

'ဒီလူက... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လကျော်လောက်က ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်က သူမမောင်လေးကို သွားပြီး ဒုက္ခပေးခိုင်းတဲ့ ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ လူပဲ မဟုတ်လား…’

ခိုင်လုံသော သက်သေ အထောက်အထားများ မရှိသေးသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲရှိ အလိုလိုသိစိတ်က ထိုသို့ ပြောနေပေသည်။

ခေါင်းမော့ကာ ယွီကျုံးဖိန်ကို ပြောပြရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူမတို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်ကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြရန် ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်၏ သတိပေးချက်ကို သတိရသွားသဖြင့် ပါးစပ်ဖျားသို့ ရောက်နေသော စကားလုံးများကို ပြန်မြိုချလိုက်သည်။

တစ်ချက်ကိုတော့ သူမ ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ယွီကျုံးဖိန်သာ ကျန်းချဲ့ကို သတ်နိုင်စွမ်း ရှိပါက သူမ၏ မောင်လေးသည်လည်း အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်ကို သွားရှာမှ ရတော့မည်... သေချာပေါက် သွားရှာရမည်။

အနောက်မြို့နယ် စစ်စခန်း၊ အချုပ်ခန်း။

အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် သိုင်းသမား သုံးယောက်မှာ လက်ဝါးကပ်တိုင်များပေါ်တွင် တစ်ယောက်စီ ကြိုးတုပ်ခံထားရသည်။ ကျန်းချဲ့က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ လူအားလုံးကို အပြင်ထွက်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် ထိုလူသုံးယောက်၏ အရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"သခင်ကြီး... အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

"ငယ်သားက သခင်ကြီးအတွက် အသက်ပေးပြီး အလုပ်လုပ်ပေးပါ့မယ်..."

"ဟက်..."

လူသုံးယောက်လုံးမှာ အသိစိတ်များ ကြည်လင်နေကြပြီး သူတို့၏ အပြုအမူများကလည်း ကွဲပြားနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ သုံးယောက်လုံးမှာ တူညီသော အချက်တစ်ချက် ရှိနေပေသည်။ ထိုအချက်မှာ ကျန်းချဲ့က သူတို့ကို အချုပ်ခန်းထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိနေခြင်းပင်။

သူတို့ကို သိမ်းသွင်းပြီး အလုပ်အကျွေးပြုခိုင်းဖို့ပဲ...

ဤကဲ့သို့သော သာဓကများမှာ အများအပြား ရှိပေသည်။ စွမ်းအားအနည်းငယ် ရှိသော သိုင်းသမားများမှာ အင်အားကြီးသူများကို သွားရောက် မစော်ကားမိသရွေ့ သူတို့ကို အသေဟန်ဆောင်ခိုင်းပြီး အမည်နာမ အသစ်ဖြင့် အလုပ်အကျွေးပြုရန် ခိုင်းစေလေ့ ရှိကြသည်။

တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်မှာ သူတို့ထဲမှ နှစ်ယောက်က ဤနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်သွားလိုကြပြီး နောက်ဆုံး တစ်ယောက်ကမူ သူ၏ စွမ်းအားက အခြားနှစ်ယောက်ထက် သာလွန်သည်ဟု ယူဆကာ သူ၏ တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ကျေနပ်လောက်သည့် အခွင့်အရေးများ ပေးကာ လေးလေးစားစား ဖိတ်ခေါ်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့...

သူတို့ အားလုံး ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိပ်မကြာမီမှာပင် သိလိုက်ရသည်။

ကျန်းချဲ့က သူတို့ကို လိုချင်ရခြင်းမှာ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ စကားများကိုပင် အာရုံမစိုက်ဘဲ အရင်ဆုံး သူတို့၏ ပါးစပ်များကို ပိတ်စများဖြင့် ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် အင်္ကျီလက်ထဲမှ ဓားငယ်လေး တစ်လက်ကို ထုတ်ကာ လူတစ်ယောက်၏ ရင်ဘတ်ကို ခွဲလိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်များက တည်ငြိမ်နေပြီး အောက်ဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲချလိုက်သည်။

တောက်...

တောက်...

တောက်...

ပထမလူမှာ သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့ပြီး ဒုတိယနှင့် တတိယ လူများ၏ အကြည့်များမှာ လျင်မြန်စွာပင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို သိမ်းသွင်းရန် လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့ကို သတ်ဖို့ လာတာပဲ...

ပထမဆုံး ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းတစ်ခု ရရှိသွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က သိုင်းသမား၏ နှလုံးသွေးများ ပါဝင်သော ပန်းကန်လုံးကို ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အာကာသထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် တည်ငြိမ်သော အကြည့်များဖြင့် သူတို့၏ အင်္ကျီများကို ပြန်လည် ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုယ်တိုင် လူသတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်ကူးထားသကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

တည်ငြိမ်မှုများသာ ရှိနေခဲ့သည်။

လူသုံးယောက် သေဆုံးသွားခြင်းက သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်မျှပင် မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

သူတို့ကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရကတည်းက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သူတို့ကို လူများအဖြစ် မသတ်မှတ်တော့ဘဲ သန့်စင်သော ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ အဖြစ်သာ မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အချုပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ကန်းတာပြောင်တို့ကို အလောင်းများကို သေချာစွာ ရှင်းလင်းရန် အမိန့်ပေးပြီးမှသာ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

သူ၏ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များသာ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားပါက...

မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လူယုတ်မာ ဆိုသည့် နာမည်ဆိုးကို သေချာပေါက် တပ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းက သူ့အတွက် အလွန် အန္တရာယ် များပေသည်။

သူက ဖြောင့်မတ်ပြီး ခမ်းနားသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ထားသူ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ဝိုင်းဝန်း ရိုက်နှက်ချင်သည့် မိစ္ဆာ တစ်ကောင် မဟုတ်ပေ။