အခန်း ၄၄

အခန်း (၄၄) ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခြင်း

လူဦးရေ တစ်သိန်းကျော်သာ ရှိသော ခရိုင်မြို့လေး တစ်ခုအတွင်း သတင်းပျံ့နှံ့မှုမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။ ကျန်းချဲ့က အနောက်မြို့နယ်ရှိ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း ဆိပ်ကမ်းတွင် ပြဿနာ သွားရှာခဲ့သည့်နေ့မှ နောက်တစ်နေ့တွင်ပင် နာမည်ရ လူတိုင်းနီးပါး သတင်းရရှိသွားခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် သတင်းများမှာ ပျံ့နှံ့လေလေ၊ ပိုမို ချဲ့ကားလာလေ ဖြစ်နေပေသည်။

တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်နားဖြင့် သတင်းများမှာ ပိုမို ကြီးမားလာမည့် အရိပ်အယောင်များပင် ရှိနေပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြဿနာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော နှစ်ဖက်စလုံး၏ နောက်ခံမှာ သာမန် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အင်အားစုမျိုး ဖြစ်သနည်း။

ယန်ဂူခရိုင်၏ နံပါတ်တစ် အင်အားစုကြီး ဖြစ်ပြီး အနောက်မြို့နယ်တွင် အခိုင်အမာ ခြေကုပ်ယူထားကာ အခြားမြို့နယ်များသို့ပါ ၎င်းတို့၏ အင်အားများကို ဖြန့်ကြက်ရန် ကြိုးစားနေပေသည်။ သူတို့၏ ရေကြောင်းကုန်သွယ်မှု လုပ်ငန်းမှာ ယန်ဂူခရိုင်ကို ကျော်လွန်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခရိုင်များအထိပင် နာမည်ကျော်ကြားပေသည်။

ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ တည်ရှိလာခဲ့ပြီး သူတို့ကို သွားရောက် ပြဿနာ ရှာရဲသူ အလွန် ရှားပါးလှသည်။

အစိုးရ အရာရှိများပင်လျှင် ခရိုင်ဝန်နှင့် တပ်မှူးချုပ်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း အကြီးအကဲများမှလွဲ၍ ကျန်အရာရှိများက ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ သူတို့၏ အကျိုးအမြတ် ဆက်နွယ်မှုများမှာလည်း အလွန် နက်ရှိုင်းပြီး ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

'ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေး... ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေး... ချင်းလင်မြစ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သူဌေး...' ဆိုသည့် ကလေးများ ဆိုသော ကဗျာလေးပင် ရှိနေသေးသည်။

သူတို့၏ အရှိန်အဝါက မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သိသာလှပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်မှာလည်း သာမန် မဟုတ်ပေ။

ယန်ဂူခရိုင်၏ အသက်အငယ်ဆုံး ဒုတိယတပ်မှူး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော မှတ်တမ်းများကလည်း လူတိုင်းကို အံ့ဩလေးစားသွားစေသည်။ လအနည်းငယ်ဆိုသော အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် ချင်းလင်မြစ်တွင် ငါးဖမ်းကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေရသော လူငယ်လေး တစ်ယောက် ဘဝမှ အစိုးရ အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဒုတိယတပ်မှူး တန်ယန်ကိုပင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဒူးထောက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ယခုမှ ရာထူးတက်လာသော တပ်မှူးချုပ်၏ မျက်မှန်းတမ်း ခံရဆုံးသော လူယုံ တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအင်အားစု နှစ်ခု၏ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှုက လူတိုင်းကို အတွေးများစွာ ဝင်သွားစေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ လုပ်ရပ်များက အလွန် ပြတ်သားလွန်းလှသည်။ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း၏ ကုန်ပစ္စည်း တစ်သင်္ဘောစာကို ချိတ်ပိတ် သိမ်းဆည်းလာရုံသာမက ရေနက်ဂိုဏ်းခွဲမှူး ယွီကျုံးဖိန်၏ ယောက်ဖ ဝမ်ချန်အန်း၏ လက်တစ်ဖက်ကိုပါ ဖြတ်တောက်ပြီး အနောက်မြို့နယ် စစ်စခန်းသို့ ဖမ်းဆီး ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

နာရီအနည်းငယ် အကြာတွင်တော့ ဝမ်ချန်အန်းက မတ်တတ် ဝင်သွားရာမှ အလောင်း အဖြစ်ဖြင့် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

လျှာကိုကိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတယ်...

ထိုအဖြေကို မည်သူက ယုံကြည်နိုင်မည်နည်း။

ကျန်းချဲ့က ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကို ပြဿနာ သွားရှာလိုက်ခြင်းဖြင့် သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ အလွန် ကြီးမားသွားခဲ့သည်။ အင်အားစု အများအပြားက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်း၏ နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်း ကြည့်နေကြသည်။ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကို တကယ်ပဲ အရေးယူတော့မှာလား။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဆိုပါက ခရိုင်ဝန်ကျောက်မင်ချန် အနေဖြင့် မည်သို့ တုံ့ပြန်မည်နည်း။

နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်သော အားပြိုင်မှု တစ်ခု စတင်တော့မည်လား။

လူအချို့က မျှော်လင့်နေကြပြီး လူအချို့ကတော့ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ လူအချို့ကတော့ ဘေးမှနေ၍သာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

"ငါ သူ့ကို အခု ဖိနှိပ်ထားလို့ ရပေမဲ့... တစ်သက်လုံး ဖိနှိပ်ထားလို့ ရမှာလား..."

"အဖေ အာဏာကျသွားတဲ့ အချိန်... သူ ပြန်ပြီး အင်အား ကြီးလာတဲ့ အချိန်ကျရင်... သူ ဘယ်လို လုပ်မယ်ဆိုတာ မင်း သိလား..."

"ဒီနေ့ အရှက်ခွဲခံရတာတွေ အကုန်လုံးကို... သူက မင်းအပေါ် အဆတစ်ရာ၊ အဆတစ်ထောင် ပြန်ပြီး ကလဲ့စားချေလိမ့်မယ်..."

"ကျန်းချဲ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို အထင်ကြီးလို့ ရပေမဲ့... သွားပြီး အရှက်ခွဲလို့တော့ လုံးဝ မရဘူး... ဂိုပုယီ၊ ဝူချန်ဖုန်းနဲ့ ကျန်းချဲ့ကို ပူးပေါင်းပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အရန်စစ်သည်တွေ... အဲဒီ သူ့ကို စော်ကားဖူးတဲ့ လူတွေ အကုန်လုံးကို သူ အမြစ်ဖြတ် သတ်ပစ်ခဲ့တယ်... ဂိုပုရန်နဲ့ သေရာပါ ရန်ငြိုး ဖွဲ့ရမှာကိုတောင် သူ ဝန်မလေးခဲ့ဘူး... အဲဒီလို လူမျိုးက အရမ်း သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ သည်းခံရတဲ့ အချိန် ကြာလေလေ... ဖိနှိပ်ထားရတဲ့ အမုန်းတရားတွေက ပိုကြီးမားလာလေလေပဲ... အခုချိန်မှာ အဖေ သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တာ မှန်တယ်... ဒါပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန်အတွက် မင်း စဉ်းစားဖူးလား..."

"အဖေ မင်းကို သူနဲ့ လက်ထပ်ခိုင်းတာက... သူ့ကို ကိုယ့်ဘက် ပါလာအောင် သိမ်းသွင်းချင်လို့... သူ့ကို အထင်ကြီးလို့... သူ့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးဖို့ မဟုတ်ဘူး... မင်း အိမ်ပြန်ပြီး သေချာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး... သေချာ မစဉ်းစားရသေးခင် အချိန်တွင်းမှာ သူနဲ့ သွားမပတ်သက်ပါနဲ့ဦး..."

ရက်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ကို ပြန်လည် တွေ့ဆုံချိန်တွင် ကျူးချင်ချင်၏ နားထဲ၌ ဖခင်ဖြစ်သူ ဆူပူထားသော စကားများက အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ကျန်းချဲ့ထံသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် အဆက်အသွယ် မလုပ်ရဲတော့ပေ။

သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်က တစ်ယောက်မှာ တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ လူယုံ ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်မှာ တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ ချစ်သမီး ဖြစ်သဖြင့် အမြဲတမ်းလိုလို ဆုံတွေ့နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ကျူးချင်ချင်က တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ပါးစပ်ဖျားသို့ ရောက်နေသော စကားများကို အတင်းအကျပ် ပြန်မြိုချလိုက်ရသည်။

မနေ့က ကျန်းချဲ့ လုပ်ခဲ့သော ကိစ္စများကို သူမ ကြားသိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ လုပ်ရပ်များက အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး မောက်မာကာ အကြောက်အလန့် ကင်းမဲ့လှပေသည်။ ပုံမှန်အချိန်များတွင် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော သူ၏ ပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေပြီး သူမ၏ ဖခင် ကျန်းချဲ့အပေါ် သုံးသပ်ထားမှုများ အားလုံး မှန်ကန်ကြောင်းကိုလည်း တဖြည်းဖြည်း လက်ခံလာခဲ့သည်။

"သခင်မလေးကျူး..."

ကျန်းချဲ့က ကျူးချင်ချင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်လိုက်ပြီး အပြုံးလေးဖြင့် ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျန်း... တပ်မှူးကျန်း..."

ကျူးချင်ချင်က လိုက်လျောညီထွေ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျူးချင်ချင်က ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း ကျန်းချဲ့ကမူ သူမ၏ ဘေးမှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယဉ်ကျေးမှုအရ နှုတ်ဆက်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ လျင်မြန်စွာ ဝေးကွာသွားသော ကျန်းချဲ့၏ ကျောပြင်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း...

ကျူးချင်ချင်၏ ရင်ထဲတွင် အရသာမျိုးစုံ ရောနှောနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

တကယ်တမ်းတော့ သူမက ကျန်းချဲ့အပေါ် အနည်းငယ် မကျေမချမ်း ဖြစ်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွင်း သူမကို ငြင်းဆန်ခဲ့သော ပထမဆုံး အမျိုးသား ဖြစ်ပြီး သူမကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့က သူမနှင့် လိုက်ဖက်သည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ အတွေးများ မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့က သူမနှင့် လုံးဝ ရင်းနှီးလိုခြင်း မရှိပေ။

အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူမ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်ပါသည်။

သူမက ကျန်းချဲ့နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံစဉ်က အထင်သေးကာ စော်ကား ပြောဆိုခဲ့ဖူးသဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် သူမအပေါ် အမြင်မကြည် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင်။ သူမ အနေဖြင့်လည်း ကျန်းချဲ့ ဤမျှ တော်လိမ့်မည်ဟု ကြိုတင် မသိရှိခဲ့ပေ။

ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ကျူးချင်ချင်၏ ရင်ထဲတွင်... အလိုလိုနေရင်း စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းမှု တစ်ခုကို ခံစားနေရပေသည်။

ကျူးအိမ်တော် အတွင်းခန်း။

တပ်မှူးချုပ်ကျူး လက်အောက်ရှိ အာဏာရှိသူများ အားလုံး စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။ ဂိုပုရန်၊ လျိုကျစ် စသည့် လူများ အားလုံး အစောကတည်းက ရောက်ရှိနေကြပြီး ကျန်းချဲ့မှာ နောက်ဆုံးမှ ရောက်လာသူ ဖြစ်သည်။ အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူက လျိုကျစ်ကို အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဂိုပုရန်ကမူ အလွန် အံ့ဩသည့်ပုံ မပေါ်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး ရေနွေးကြမ်း သောက်နေပြီး အန္တရာယ် မရှိသည့် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေပေသည်။

သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ကျန်းချဲ့က ဤလူကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဂိုပုရန်က ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ခေါင်းမာသူ အချို့ကို ပြတ်သားစွာ ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး တောင်ပိုင်းမြို့နယ် စစ်စခန်းနှင့် ယန်ဂူခရိုင် လက်နက်တိုက်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ သိရှိထားပေသည်။

သူ၏ နည်းလမ်းများနှင့် စွမ်းအားကလည်း သာမန် မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သူ၏ အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း လျိုကျစ်ကို ကျန်းချဲ့ မေးမြန်းဖူးသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြသော်လည်း လျိုကျစ်က ထိုအဆင့်သို့ စတင် ဝင်ရောက်ကာစသာ ရှိသေးပြီး ဂိုပုရန်ကမူ ထိုအဆင့်တွင် ရောက်ရှိနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီ တပ်မှူးချုပ်ကျူးက နောက်ဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက် မတ်တတ်ရပ်ကာ လေးစားမှုကို ပြသသည့် အနေဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

တပ်မှူးချုပ်ကျူးက လက်ကို ယမ်းကာ ပြန်ထိုင်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် အထက်ပိုင်း နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရာထူးလာယူတာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့... မင်းတို့ အားလုံး အလုပ်လုပ်တာ တော်တော် ကောင်းပါတယ်... ငါ့ရဲ့ လေတပ်ဖွဲ့ နာမည်ကို မပျက်ရုံတင် မကဘူး... ငါ့ကိုလည်း စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ကြဘူး... တကယ် ကောင်းတယ်..."

တပ်မှူးချုပ်ကျူးက ရေနွေးပန်းကန် အဖုံးဖြင့် ခွက်ကို ပွတ်သပ်နေရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကုန်လုံးက တပ်မှူးချုပ်ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းညွှန်မှုတွေကြောင့်ပါ... ငယ်သားတို့က ဘာမှ ကြိုးစားမှု မရှိပါဘူး..."

ဂိုပုရန်က ပထမဆုံး စတင် ဝင်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်းကို အလွန် နှိမ့်ချထားလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့နှင့် လျိုကျစ်တို့ကလည်း အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်ကာ မြှောက်ပင့် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"ငါက အချည်းနှီး နာမည်ဂုဏ်သတင်းတွေကို မက်မောတဲ့ လူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး... မင်းတို့ ကြိုးစားခဲ့ရင် ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အတိုင်းပဲ... နှိမ့်ချနေစရာ မလိုပါဘူး..."

တပ်မှူးချုပ်ကျူးက လက်ကို ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာနေသည့်ဟန် မပေါ်သော်လည်း မည်းမှောင်နေသည့်ပုံလည်း မရှိပေ။

"ကျန်းချဲ့ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကို မင်းတို့ အားလုံး ကြားပြီးလောက်ပြီ ထင်တယ်... ဘယ်လို မြင်လဲ..."

တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ အကြည့်များက လျိုကျစ်နှင့် ဂိုပုရန်တို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ငယ်သား ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး..."

လျိုကျစ်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငယ်သားက ကန့်ကွက်စရာ မရှိရုံတင် မကပါဘူး... ဒုတိယတပ်မှူးကျန်း လုပ်တာ အရမ်း မှန်တယ်လို့တောင် ထင်မိတယ်... တပ်မှူးချုပ်က ရာထူး အသစ်ဆိုတော့ သေချာပေါက် ကိုယ့်ရဲ့ သဘောထားကို ပြသဖို့ လိုတယ်လေ... အရင်တစ်ခေါက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ ကိစ္စကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိုက်လို့ လုံးဝ မရဘူး... ဒါက တပ်မှူးချုပ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်..."

ဂိုပုရန်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဓားပြနှိမ်နင်းရေး ကိစ္စအတွက်... ငယ်သားလည်း စီစဉ်နေပါတယ်... လက်နက်တိုက်က အသက်ကြီးပြီး အားနည်းနေတဲ့ လူတွေကို အကုန် ထုတ်ပယ်လိုက်ပြီး လူသစ်တွေကို အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ပေးနေပါတယ်... ဝေါ့ဟူတောင်ကို သေချာပေါက် သွေးနဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်..."

"မင်း အလုပ်လုပ်တာကို ငါ စိတ်ချပါတယ်... ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ခေါ်လိုက်တာက ယန်ဂူခရိုင်မှာ ဘယ်လို ခြေကုပ်ယူရမလဲ ဆိုတာကို ဆွေးနွေးဖို့ပဲ... အချုပ်ပြောရရင်တော့..."

"ငါ အသားစားရရင် မင်းတို့လည်း သေချာပေါက် အရိုးကိုက်စရာ မလိုစေရဘူး... ဒါပေမဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်... အားလုံး စည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ အလုပ်လုပ်ကြ... လျှို့ဝှက်ပြီး အချင်းချင်း ပြဿနာ မရှာကြနဲ့... တခြားလူတွေ ဝင်ပါလို့ ရတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး မပေးကြနဲ့..."

တပ်မှူးချုပ်ကျူးက သူတို့သုံးယောက်ကို စိုက်ကြည့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။

သူက စိတ်ထားမတည်ငြိမ်သော ဂိုပုရန်ကို ထိန်းချုပ်ရန် လျိုကျစ်ကို အသုံးပြုသလို ယခုမှ ရာထူးတက်လာသော ကျန်းချဲ့ကို ထိန်းချုပ်ရန်လည်း ဂိုပုရန်ကို အသုံးပြုနေပေသည်။ အတွင်းရေး အားပြိုင်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း မြင်တွေ့ချင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။ အပြင်ပန်းတွင် မပြသဘဲ သူ၏ အစီအစဉ်များကို မထိခိုက်သရွေ့ အားလုံး အဆင်ပြေပေသည်။

"ငယ်သား နားလည်ပါပြီ..."

"ငယ်သား နားလည်ပါပြီ..."

သူတို့ သုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက် ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

"အင်း... ပြီးတော့ မြို့နယ် အသီးသီးမှာ ရှိတဲ့..."

—