← Chapters

အခန်း ၇၃

Vol. 8 Ch. 73

အခန်း ၇၃

Vol. 8 Ch. 73

အခန်း (၇၃) မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သဲလွန်စ

"မင်းက ငါနဲ့ ဈေးဆစ်ခွင့် မရှိဘူး"

ခိုချင်းကို ဖမ်းမိရန် အလွန် ခက်ခဲခဲ့သဖြင့် သူ့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည်ဟု ထင်နေခြင်းမှာ ကျန်းချဲ့ကို အရူး တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ဖမ်းဆီးရန်မှာ ယခုကဲ့သို့ လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ မင်းကို မယုံဘူး ငါ ဒီလို လုပ်မှသာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကို မင်းကို ပြောပြနိုင်မယ်... မဟုတ်ရင် မင်းက ကတိဖျက်သွားခဲ့ရင် ငါက ဘာမှ ပြန်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘူး"

ခိုယွမ်ရှန်း၏ စိတ်က အလွန် ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ပြောလိုက်ပါက သူတို့ သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်ပြီး မပြောပါက အသက်ရှင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။

"တာပြောင်"

ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

ကျောက်တံခါး အပြင်ဘက်မှ ကန်းတာပြောင်က ဓားငယ် အချို့ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူက ခိုချင်းကို ဆွဲယူကာ ဘေးရှိ ကြက်ခြေခတ် တိုင်တွင် တိုက်ရိုက် ကြိုးတုပ်လိုက်ပြီးနောက် အရက်ပြင်း တစ်ငုံကို သောက်ကာ ဓားပေါ်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ခိုချင်း၏ အဝတ်အစားများကို စတင် ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။

"သူက ငါ့ညီအစ်ကိုပဲ အရင်တုန်းက သူ့အိမ်က သားသတ်သမား လုပ်တာ အကျွမ်းကျင်ဆုံးက အရေခွံခွာပြီး အသားလှီးတာပဲ... အဘိုးကြီးခို မင်း ဆက်ပြီး ခေါင်းမာချင်လည်း ရတယ် မင်းရဲ့ သားကတော့ အလွယ်တကူ သေသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းချဲ့က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဘေးတွင် ထိုင်နေလိုက်သည်။

ယနေ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကို မရမချင်း သူ လုံးဝ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။

"အဖေ အဖေ ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး အဖေ မြန်မြန် ပြောလိုက်ပါတော့..."

ကန်းတာပြောင် စတင် လှုပ်ရှားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ခိုချင်းက အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မျက်ရည်များနှင့် နှာရည်များ အတူတကွ ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တောင်းပန်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ခိုယွမ်ရှန်းက မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားပြီး သွားကြိတ်ထားလိုက်သည်။

ရွှိ...

ခိုချင်း ကိုယ်ပေါ်ရှိ နောက်ဆုံး အဝတ်အစားကို ဆွဲဆုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကန်းတာပြောင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားဖြင့် စတင် တိုင်းတာနေပေသည်။ အေးစက်သော ဓားသွားက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွေ့လျားသွားပြီး သွေးစက် အနည်းငယ် စတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အား အား အား"

စတင် လှုပ်ရှားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခိုချင်းက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအော်ဟစ်သံများက သံတူရွင်းကြီး တစ်ခုလို ခိုယွမ်ရှန်း၏ ရင်ဘတ်ကို အဆက်မပြတ် ထုနှက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ မခံစားနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ရပ်လိုက် ရပ်လိုက်တော့"

ကျန်းချဲ့က လက်ကို မြှောက်ကာ ကန်းတာပြောင်ကို ရပ်တန့်ခိုင်းလိုက်ပြီး နောက်ကျောဘက်တွင် လက်ကို ပိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြောစမ်းပါ"

"ငါ မင်းကို သတင်း ပြောပြမယ် ချင်းလေးကို လွှတ် လွှတ်ပေးပါ"

"မင်း အရင်ပြော ငါ သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"

ကျန်းချဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ငါ မင်းကို တကယ် တောင်းပန်ပါတယ် ချင်းလေးကို လွှတ်ပေးပါ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကို ငါ ပြောပြပါ့မယ်"

ခိုယွမ်ရှန်း အနေဖြင့် သူ၏ သားအရင်း ကိုယ်တိုင် အရှင်လတ်လတ် အသားလှီးခံရသည်ကို ကြည့်ရန် လုံးဝ မရက်စက်နိုင်တော့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းငုံ့သွားခဲ့ရသည်။

ကျန်းချဲ့က လက်ယမ်းကာ ကန်းတာပြောင်ကို ခိုချင်းနှင့်အတူ ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်း၌ သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။ ကျန်းချဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး ခိုယွမ်ရှန်း စကားစပြောမည်ကို အေးဆေးစွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အခု လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ ဆိုရင် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကို ရရင်တောင် သူများအတွက် သတို့သမီး အဝတ်အစား ချုပ်ပေးသလိုပဲ ဖြစ်မှာပါ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အပင်ပန်းခံနေတာလဲ"

သူ့အမြင်တွင် ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားက အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် လုံးဝ အရည်အချင်း မရှိပေ။

နောက်ကွယ်မှ ခိုင်းစေနေသူမှာ တပ်မှူးချုပ်ကျူးသာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေပေသည်။

"အဲဒါက မင်းနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး"

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလလောက်က ငါကိုယ်တိုင် ကုန်တင်သင်္ဘော တစ်စီးကို ဦးဆောင်ပြီး အနီးအနားက ခရိုင်ကို သွားခဲ့တယ် ယွင်မြစ်ဝ ကို အဖြတ်မှာ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ကောင်းကင်ကို ထိုးတက်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ် ငါလည်း မြစ်ထဲကို ခုန်ဆင်းပြီး ကြည့်လိုက်တော့ မြစ်အောက်ခြေမှာ ရွှေရောင် ငါးကြင်း တစ်ကောင် လှည့်ပတ် ကူးခတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်"

"သူ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကနေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ထွက်ပေါ်နေတယ် အဲဒီ ရွှေရောင် ငါးကြင်းက အရမ်း သတိကြီးပြီး ငါ့ကို မြင်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မြစ်ထဲက ကျောက်ဆောင်တွေ ကြားထဲကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်"

ခိုယွမ်ရှန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

"အဲဒီ ရွှေရောင် ငါးကြင်းက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လား"

"ဟုတ်တယ် ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်မှ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေကို ရှာဖွေ ဖတ်ရှုပြီးတော့ ငါ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တာ ရတနာတွေက အသက်ဝင်လာတတ်တယ် အဲဒီ ရွှေရောင် ငါးကြင်းက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရဲ့ ပုံဆောင်ခဲပဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက မွေးထုတ်ပေးလိုက်တဲ့ အရာ..."

"ဒီလိုဆိုရင် အဲဒီအချိန်တုန်းက သင်္ဘောပေါ်မှာ ရှိတဲ့ လူတွေ အကုန်လုံးက ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ခဲ့ကြတာပေါ့"

ကျန်းချဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ အနည်းငယ် မမှန်ကန်ကြောင်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ အကယ်၍ မျက်မြင်သက်သေ ထိုမျှလောက် အများအပြား ရှိခဲ့မည် ဆိုပါက... ယန်ဂူခရိုင် အတွင်းတွင် သတင်း တစ်စွန်းတစ်စမျှ ထွက်မလာဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ခိုယွမ်ရှန်းက ခေါင်းမော့လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။

"အဲဒီအချိန်တုန်းက အဲဒီအရာက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဟုတ်မဟုတ် ငါ သေချာ မသိခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါက ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခု ဆိုတာကိုတော့ ငါ သိခဲ့တယ် ဒါကြောင့် သတင်းမပေါက်ကြားအောင် အဲဒီ သင်္ဘောပေါ်မှာ ရှိတဲ့ လူတွေ အကုန်လုံးကို ငါ သတ်ပစ်လိုက်တယ်"

"ဒါဆို ဝေါ့ဟူတောင်က လူတွေက ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ"

"ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း ထဲမှာ ဝေါ့ဟူတောင်ရဲ့ သူလျှိုတွေ ရှိတယ် အဲဒီအချိန်တုန်းက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကောလာဟလတွေနဲ့ ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေကို လိုက်ရှာဖို့ လူတွေကို ငါ အထူး တာဝန်ပေးခဲ့တယ် အဲဒီကနေတစ်ဆင့် သတင်းပေါက်ကြားသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"သတင်းလေး တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ဝေါ့ဟူတောင်က လူတွေက ဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားစရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး"

ဟော့ရှောက်စန်းက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဝေါ့ဟူတောင်က ဤသတင်းကို အကြမ်းဖျင်း အတည်ပြုထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သို့သော် ဆုန့်ကျိ သိထားသော သတင်းအရ ဆိုလျှင်မူ သူတို့က သေချာ မသိသေးပေ။

ဒီအချိန် အတောအတွင်းမှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်ခဲ့လို့လား...

"အဲဒါကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး ငါ သိတာကတော့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဝေါ့ဟူတောင်က လူလွှတ်ပြီး ငါနဲ့ အပေးအယူ လာလုပ်တယ် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကို ပြောပြဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ငါက အကုန်လုံးကို ဖုံးကွယ်ပြီး ငြင်းလိုက်တယ်"

"မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိစ္စကို မင်းကလွဲပြီး တခြား ဘယ်သူမှ တကယ် မသိတော့ဘူးလား"

ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းကာ မေးလိုက်သည်။

ခိုယွမ်ရှန်းက အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်မှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အသေးစိတ် နေရာကို သိတာ ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ဒါပေမဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကိုတော့ ငါ့မိန်းမလည်း သိတယ်"

"မင်း သင်္ဘော တစ်စီးလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တုန်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တကယ်ကို မရှိခဲ့ဘူးလား"

"ရှိခဲ့ရင် သတင်းက စောစောကတည်းက ပေါက်ကြားသွားပြီပေါ့"

ခိုယွမ်ရှန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"အဲဒီလူက မင်းရဲ့ မိန်းမများ ဖြစ်နေမလား"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး ကျန်းချဲ့ ငါ့စိတ်ကို လာပြီး မရှုပ်ထွေးအောင် မလုပ်နဲ့"

ခိုယွမ်ရှန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ အော်ဟစ်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ဆက်မေးလိုက်သည်။

"မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဘယ်မှာရှိလဲ သိနေရက်နဲ့ မင်းက ဘာလို့ သွားမယူတာလဲ"

ကျန်းချဲ့က သူ၏ သံသယကို ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သို့သော် ခိုယွမ်ရှန်းက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး -

"ကြည့်ရတာ မင်းလည်း ဘာမှ မသိပါလား ရတနာတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်တတ်တယ် ဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ခြိမ်းခြောက်ခံရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သူ ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ် နာရီဝက် အတွင်းမှာတင် လောကကြီးထဲကနေ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ် သူ့ကို ထည့်ဖို့ မွေးရာပါ ကျောက်စိမ်းတုံး ရှိမှသာ ရနိုင်မယ် မွေးရာပါ ကျောက်စိမ်းတုံး ဆိုတာက အလွယ်တကူ ရှာလို့ ရတဲ့ အရာများ မှတ်နေလား"

"မင်းသာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရချင်ရင် အရမ်း အလောတကြီး မလုပ်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ် မဟုတ်လို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပျက်စီးသွားရင် ငါ့ကို လာအပြစ်မတင်နဲ့"

ခိုယွမ်ရှန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ် မင်း ငါ့ကို မလိမ်ညာထားဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ် မဟုတ်ရင် မင်း သေချာပေါက် နောင်တရလိမ့်မယ်"

ကျန်းချဲ့က ခိုယွမ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"မင်း ကတိပေးထားတယ် ချင်းလေးကို သွားခွင့်ပြုရမယ် မဟုတ်ရင် မင်းလည်း သေချာပေါက် နောင်တရလိမ့်မယ်"

ခိုယွမ်ရှန်းက ကျန်းချဲ့ကို လှမ်းခေါ်ပြီး ရုတ်တရက် ထိုစကား တစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ မင်းက နောက်ကွယ်ကနေ တစ်ခုခု ပြင်ဆင်ထားသေးလို့လား"

ကျန်းချဲ့က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခိုယွမ်ရှန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက မလိုလားအပ်တဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ကြိုတင် ကာကွယ်ထားရုံပါ"

ခိုယွမ်ရှန်းက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ဘဲ ကျောက်တံခါး အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားတော့သည်။

"တပ်မှူး ဒီကောင်လေးကို ဘယ်လို လုပ်လိုက်ရမလဲ"

ကန်းတာပြောင်က အလျင်အမြန် ဆီးကြိုပြီး မေးလိုက်သည်။

"ရွှီဆန်းအာ ဆီကို အပ်လိုက် သေချာ စောင့်ကြပ်ထားဖို့ ပြောလိုက် ပြီးတော့ ခိုယွမ်ရှန်းကို နောက်ထပ် နေရာတစ်ခု ပြောင်းရွှေ့ဖို့လည်း ပြောလိုက် ဒီလူကို လောလောဆယ် ဘာမှ ဖြစ်လို့ မရသေးဘူး"

သတင်း အတိအကျ မသိရသေးမီ အချိန်အထိ မည်သူ့ကိုမျှ သေခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

"ငယ်သား နာခံပါ့မယ်"

တစ်ဖက်တွင်လည်း ကျန်းချဲ့က မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သဲလွန်စကို သိရှိပြီးနောက် လုံးဝ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိစ္စ အမှန်တကယ် ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုရန်အတွက် ယွင်မြစ်ဝ ဆီသို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

All Chapters