အခန်း ၇၈

အခန်း (၇၈) ညအချိန် တပ်မှူးချုပ် အိမ်တော်သို့ ခိုးဝင်ခြင်း၊ သခင်မကြီး၏ အထင်လွဲမှု

ဆုန့်ကျိက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ရှည်လျားသော ဆံပင်များက မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် သူ၏ အတွေးများကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ပေ။

တစ်နာရီခန့် အကြာမှသာ သူက ခေါင်းမော့လာပြီး နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ရုန်းကန်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ စကားများက သူ၏ အနာဂတ် လမ်းကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေပေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ဝေါ့ဟူတောင် တစ်ခုလုံးက သူ့ကို သစ္စာဖောက်ဟု ထင်မှတ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သူကမျှ သူ့ကို လာကယ်မည် မဟုတ်ပေ။ လာခဲ့လျှင်တောင်မှ... သူ့ကို သတ်ရန်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သံသယ ဖြစ်စရာ အကြောင်းများကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင်...

ဟော့ရှောက်စန်း၏ ချစ်ရှင်း ဓားကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်ကတည်းက သူ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် တွေ့ဆုံပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်မှာ သေချာပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တတိယ ခေါင်းဆောင်က ထိုဓားကို ရရှိပြီးကတည်းက အလွန် တန်ဖိုးထားပြီး ဘယ်တော့မှ အဝေး မထားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

သူ တစ်ခုတည်း စိုးရိမ်နေသည်မှာ ဝေါ့ဟူတောင်ပေါ်တွင် ရှိနေသေးသော သူ၏ မိသားစုဝင်များကိုပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ပြောပြပါ"

ကျန်းချဲ့က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆုန့်ကျိကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုတွေ တောင်ပေါ်မှာ ရှိနေသေးတယ်"

အက်ရှရှ အသံက ဆုန့်ကျိ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဝေါ့ဟူတောင် မပျက်စီးခင် အချိန်အထိ မင်း ဒီအချုပ်ခန်းထဲမှာ ဆက်နေလို့ ရတယ် သိပ်မကြာခင် အချိန်တွင်းမှာပဲ ဝေါ့ဟူတောင်ကို တိုက်ခိုက် ချေမှုန်းဖို့ ငါ ကိုယ်တိုင် တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး သွားမယ် မင်းရဲ့ မိသားစုတွေကို အသက်ရှင်လျက် ကယ်တင်နိုင်အောင် ငါ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပေးပါ့မယ်"

အကယ်၍ ဆုန့်ကျိသာ ပါးနပ်မည် ဆိုပါက... ကျန်းချဲ့က တကယ်ပင် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

"ဆုန့် ဆုန့်ကျိက တပ်မှူးကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ အသင့်ပါပဲ"

ဆုန့်ကျိက ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ အရှုံးပေးမှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ယင်ရှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ရှိတဲ့ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုကို တကယ် သိပါတယ် ယန်ဂူခရိုင် ကူယွဲ့ ရေကန် မှာ ရှိပါတယ် အဲဒီ နေရာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီက စစ်မြေပြင် တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားဖူးတယ် အချိန်တွေ ကြာလာတော့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေ စုစည်းနေတဲ့ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သွားတာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ထွက်တဲ့ နေရာက ရေကန် အောက်ခြေမှာ ရှိနေတာ ဆိုတော့ သာမန် သိုင်းသမားတွေ အတွက် အသက်ရှူအောင့်ထားဖို့ အရမ်း ခက်ခဲတယ် မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေကို ယူပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ ဆိုတာ အရမ်း ခက်တယ် ပြီးတော့ ဒီနေရာက ဝေါ့ဟူတောင် အတွက် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်ဘူး"

"အချိန်တစ်ခု ရောက်တိုင်း တောင်ပေါ်က လူတွေက လာပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေကို ယူပြီး ပြန်သယ်သွားလေ့ ရှိတယ် တပ်မှူးက အဲဒီမှာ သွားလေ့ကျင့်ချင်ရင် သေချာ သတိထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

သာမန် လူများအတွက် ရေကန် အောက်ခြေမှ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ရယူရန်မှာ တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့ အတွက်ကတော့... ဒါက ပြဿနာ တစ်ခုလား...

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် ရှိနေသဖြင့် သူက လိုအပ်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ဝေါ့ဟူတောင်ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက် အတိုင်းအတာ ရှိလဲ"

ဒါက ကျန်းချဲ့ အများဆုံး သိချင်နေသော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

ဆုန့်ကျိက လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်က သူ အရှုံးပေးကြောင်း ပြသရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အချက် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် အချိန်အနည်းငယ် ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြောပြလိုက်သည်။

"သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား သုံးယောက် ရှိတယ် သူတို့က ဂိုဏ်းချုပ် သုံးယောက် ဖြစ်ပြီး စွမ်းအား အရမ်း ကြီးကြတယ် အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဝူရှောင်လင် ဆိုရင် သွေးကြောပွင့် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်နေတာ ကြာပြီ ယန်ဂူ နဲ့ ချင်းကျန်း ခရိုင် နှစ်ခုလုံးမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ခုလေးသာ ရလိုက်ရင် သူက သေချာပေါက် မွေးရာပါ အဆင့်ကို ရောက်သွားမှာပဲ"

"အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းသမားက ဆယ်ယောက်လောက် ရှိတယ် အကုန်လုံးက ကျွန်တော်တို့လို တပ်မှူး အဆင့်တွေချည်းပဲ သွေးကြောပွင့် အဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ စတုတ္ထ ဂိုဏ်းချုပ် နေရာကို တန်းရမှာပဲ ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ"

"အတွင်းအားဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်က ဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှိပြီး ကျန်တဲ့ လူတွေကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်ခြင်း အဆင့်တွေချည်းပဲ"

"တခြားရော ရှိသေးလား"

"တောင်ပေါ်မှာ လူဦးရေ နှစ်ထောင်ကျော်လောက် ရှိတယ် မြင်းစီး တပ်သား ခုနစ်ဆယ် ခြေလျင် တပ်သား ခြောက်ရာ ကျန်တဲ့ သူတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေပါပဲ"

ဆုန့်ကျိက သူ သိထားသမျှ အခြေအနေ အားလုံးကို တစ်ခုမကျန် ပြောပြလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဝေါ့ဟူတောင်က ဆယ်နှစ်ကျော်တိုင်တိုင် မပြိုလဲဘဲ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီး အစိုးရက နှိမ်နင်း၍ မရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ပင် မယှဉ်နိုင်ပေ။

မွေးရာပါ အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ကိုယ်တိုင် ပါဝင် တိုက်ခိုက်မှသာ သို့မဟုတ် စစ်သည် အင်အား အဆပေါင်းများစွာ သုံးပြီး တောင်ပေါ်ကို အတင်း တက်တိုက်မှသာ အနိုင်ရနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဒါက တကယ့် ဓားပြဂိုဏ်း အစစ်ပဲ...

ထိုက်အန်း ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် မြင်းစီး တပ်သား အင်အား ရှိသော ဓားပြဂိုဏ်း မည်မျှ ရှိနိုင်မည်နည်း။

မြင်း တစ်ကောင်၏ တန်ဖိုးက အလွန် ကြီးမားလှပြီး စစ်မြင်း အစစ် မဟုတ်လျှင်တောင်မှ... ပမာဏက နည်းနည်းလေး မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားသော မြင်းစီး တပ်သားများ ဖြစ်ရာ ဖုန်းတပ်ဖွဲ့တွင်ပင် မြင်းစီး တပ်သား ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဝေါ့ဟူတောင်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါက သူ၏ အင်အားနှင့် နောက်ခံက ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်သွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ဝေါ့ဟူတောင်က တက်ရ ခက်တယ်လို့ ကြားတယ် ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ဖို့ လျှို့ဝှက် လမ်းလေး ဘာလေးရော သိထားတာ ရှိလား"

ကျန်းချဲ့က သွေးကြောပွင့် အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသဖြင့် ဆုန့်ကျိ ပြောသော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်သေးသော်လည်း...

ဒီကိစ္စက သူ့ရဲ့ ရေရှည် အစီအစဉ်တွေကို လုံးဝ မထိခိုက်စေပါဘူး...

ဝေါ့ဟူတောင်ကို သူ ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီ ဆိုမှတော့ ဒါက သူ့အပိုင် ဖြစ်သွားပြီလေ...

"တောင်ပေါ် တက်တဲ့ လမ်းမှန်သမျှကို အစောင့်တွေ အပြည့် ချထားတယ် ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ဖို့ ဆိုတာ အရမ်း ခက်တယ်"

ဆုန့်ကျိက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"မင်း ဒီနေရာမှာပဲ ခဏလောက် အနားယူနေလိုက်ပါ သိပ်မကြာခင်မှာ မင်းအတွက် အသုံးဝင်မယ့် နေရာ ရှိလာလိမ့်မယ် ငါ့လက်အောက်မှာ လူရည်ချွန်တွေ လိုအပ်နေတယ် ဒီရက်ပိုင်း သေချာ စဉ်းစားထားလိုက်ပါ"

ဆုန့်ကျိကို အနည်းငယ် နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က အချုပ်ခန်းထဲမှ ထွက်သွားတော့သည်။

ကြိုးတုပ်ခံထားရဆဲ ဖြစ်သော ဆုန့်ကျိ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပေသည်။ သူက တောင်ပေါ်မှ သစ္စာဖောက်ပြီး အစိုးရနှင့် ပူးပေါင်းရန် တစ်ခါမျှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော်... ယခု အချိန်တွင် သူ့အတွက် ပိုကောင်းသော ရွေးချယ်စရာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူက သေရမည်ကို မကြောက်သော်လည်း မိသားစုများ ဒုက္ခရောက်မည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ဆုန့်ကျိက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်တော့သည်။

ဆုန့်ကျိကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ယန်ဂူခရိုင် အတွင်းမှ ချက်ချင်း မထွက်ခွာသေးပေ။ ချန်မင်ယာ လိုက်လံ စောင့်ကြည့်နေခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လူအများအပြားက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ယန်ရှန်း၊ ဂိုပုရန်၊ ကျောက်မင်ချန် နှင့် ဝေါ့ဟူတောင် တို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင် နှစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ချန်မင်ယာ နှင့် ဟော့ရှောက်စန်း တို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သတင်းအချက်အလက် မညီမျှမှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူက သွေးကြောပွင့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဆိုသည်ကို တစ်ဖက်လူများ မသိရှိကြသဖြင့် ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ပြီး အနိုင်ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှု ဆိုလျှင်တော့ ဤမျှ လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က မြို့ပြင်သို့ ထွက်မည့် အစီအစဉ်ကို ခဏ ရပ်ဆိုင်းထားပြီး မြေကမ္ဘာ ကျောက်တုံးကို အရင်ဆုံး ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေရန် ကျန်းချဲ့က ကန်းတာပြောင်ကို ခေါ်တွေ့ပြီး တပ်မှူးချုပ်ကျူးက သူ့ကို ခေါ်ယူ တွေ့ဆုံပါက လျိုကျစ်က လာဘ်ထိုးထားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဟန်ဆောင်ရန် သေချာ မှာကြားထားလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ကြိုတင် ကာကွယ်မှု အဖြစ် ကျန်းချဲ့က ရွှီချန်ဟူ နှင့် ရွှီဆန်းအာ ၏ သားငယ်လေးကို ဖုန်းတပ်ဖွဲ့သို့ တိုက်ရိုက် သတင်းပို့ရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ရွှီဆန်းအာကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက မယုံကြည်၍ မဟုတ်ဘဲ ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းကသာ သူ့ကို ပိုမို စိတ်အေးစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက လူများ၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် ခိုယွမ်ရှန်းကို သွားတွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်သူမှာ ရွှီဆန်းအာ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပေသည်။

မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မရရှိသေးမီ အချိန်အထိ သူက ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုပေါင်း များစွာကို လုပ်ဆောင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

ည ဆယ်နာရီဆယ့်ငါးမိနစ် အချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးချုပ် အိမ်တော် အနီးသို့ အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လျိုကျစ်နှင့် သူ ကြိုတင် သဘောတူထားသော အချိန် ဖြစ်ပြီး ည ဆယ့်တစ်နာရီခွဲ မတိုင်မီ အချိန်အထိ သူက တပ်မှူးချုပ်ကျူးကို အတတ်နိုင်ဆုံး အချိန်ဆွဲထားပေးမည် ဖြစ်သည်။

အချိန် နှစ်နာရီ ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် တပ်မှူးချုပ် အိမ်တော် တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် တပ်မှူးချုပ် အိမ်တော် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေပေသည်။

ရံဖန်ရံခါ လှည့်ကင်း လှည့်နေသော အစောင့် အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်သူများ အားလုံး အိပ်မောကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့၏ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်မည့် နေရာမှာ တပ်မှူးချုပ် အိမ်တော်၏ ရတနာတိုက် ပင် ဖြစ်သည်။ အစောင့်များကို ရှောင်ကွင်းပြီးနောက် သူက အတွင်းသို့ ခိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ဘယ်ပြန်ညာပြန် ရှာဖွေကြည့်ရာ အဖိုးတန် ဆေးဘက်ဝင် အပင်များနှင့် ရွှေငွေ ရတနာ အများအပြားကို တွေ့ရသော်လည်း မြေကမ္ဘာ ကျောက်တုံး၏ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် ကျန်းချဲ့က ရတနာတိုက်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြား အခန်းများကို ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ရလဒ်ကတော့ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ အိပ်ခန်းဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

ဤမျှ အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းကို သိမ်းဆည်းနိုင်မည့် နေရာ အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။

အိပ်ခန်း နှင့် စာကြည့်ခန်း တို့က အဖြစ်နိုင်ဆုံး နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။

စာကြည့်ခန်း နှင့် ရတနာတိုက် တို့တွင် မရှိသဖြင့် အိပ်ခန်း တစ်နေရာသာ မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော ကျန်းချဲ့က အိပ်ခန်း အပြင်ဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အထဲမှ ပုံမှန် အသက်ရှူသံများကို ကြားရသောအခါ ကျန်းချဲ့က အသက်ကို အောင့်ထားပြီး ပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ကာ မီးခိုးငွေ့ တစ်ပိုက်ကို မှုတ်သွင်းလိုက်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူက တံခါးကို ဖွင့်ကာ ဝင်ရောက် ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် အိပ်ရာပေါ်တွင် ရှိနေသော သခင်မကြီးက အသံအနည်းငယ် ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံး အနည်းငယ် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အယောင်ဆောင်ထားသော တပ်မှူးချုပ်ကျူး ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနည်းငယ် ထူးခြားနေသည်ဟု တွေးကာ စိတ်ထဲမှ အပြစ်တင်လိုက်မိသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် တစ်ဖက်လူက သတိမထားမိသည်မှာ သူမတွင် မိသားစု အမွေအနှစ် ဖြစ်သော အသိအာရုံ ကြည်လင်စေသည့် ကျောက်စိမ်း တစ်တုံး ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အဆိပ်ငွေ့ သို့မဟုတ် မီးခိုးငွေ့များနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်စိမ်းက အေးစက်သွားပြီး သူမကို ချက်ချင်း နိုးကြားလာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။