အခန်း ၇၉
Vol. 8 Ch. 79
အခန်း (၇၉) မင်းလည်း သဘောတူမယ် မဟုတ်လား
မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး...
သခင်မကြီးကျူးက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ တပ်မှူးချုပ်ကျူးက မေ့သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ တမင်သက်သက် လုပ်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမတွင် အသိအာရုံ ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်း ရှိသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိထားသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် တမင်သက်သက် လုပ်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
'ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ့ကို မေ့ဆေးပေးပြီး ဘယ်လိုလုပ် သူခိုး အဖြစ် ဟန်ဆောင်လို့ ရမှာလဲ' ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ သခင်မကြီးကျူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက မသိမသာ ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။
သခင်မကြီးကျူးက အသင့်ပြင်ထားသော်လည်း သူမ မျှော်လင့်နေသော အယောင်ဆောင် သူခိုးက သူမ အနီးသို့ လုံးဝ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ အခန်းထဲတွင် တစ်ခုခုကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေပုံ ပေါက်နေပေသည်။
ဒီတစ်ခါ ပုံစံသစ်လား...
သခင်မကြီးကျူးက ဖြည်းညင်းစွာ ထထိုင်ပြီး သေချာ ကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုက ကျန်းချဲ့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့ပြီး အိပ်ရာဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
မေ့ဆေးက အလုပ်မလုပ်ဘဲ သခင်မကြီးကျူး နိုးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အိပ်ရာအနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကာ သူမ၏ လည်ပင်းကို သံမဏိ လက်ချောင်းများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားလိုက်သည်။
"ဟူး ဟူး"
သခင်မကြီးကျူးက အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာပြီး ကျန်းချဲ့၏ လက်ကို ဖယ်ရှားရန် အတင်းအကျပ် ရုန်းကန်နေသော်လည်း အားနည်းသော မိန်းမသား တစ်ယောက် အနေဖြင့် သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်၏ အားကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။
"အသံမထွက်နဲ့ မဟုတ်ရင် မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"
ကျန်းချဲ့က အသံကို တမင် နိမ့်ထားကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
သခင်မကြီးကျူးက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်တောင် အကြိမ်ကြိမ် ခတ်ကာ သဘောတူကြောင်း ပြသလိုက်သည်။
'ဒီတစ်ခါ သခင်ကြီးက အားနည်းနည်း ပြင်းသွားတယ် ငါ့ကို အသက်ရှူတောင် မရအောင် လုပ်ထားတယ် ဟန်ဆောင်တာ အရမ်း တူလွန်းလို့ ငါတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး'
"ဟူး ဟူး"
ကျန်းချဲ့က လက်ကို အနည်းငယ် လျှော့ပေးလိုက်ရာ သခင်မကြီးကျူးက လေကို အဝရှူသွင်းလိုက်သည်။
"မြေကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ဘယ်မှာလဲ"
ကျန်းချဲ့က စကားများများ ပြောမနေဘဲ တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။
"ရဲတင်းလှတဲ့ သူခိုး မင်း ဒါ ဘယ်နေရာလဲ ဆိုတာ သိရဲ့လား"
သခင်မကြီးကျူးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟန်ဆောင် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဟက်"
"ငါက ဘယ်သူ့ရဲ့ မိန်းမလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား"
သခင်မကြီးကျူးက အခန်းကဏ္ဍတွင် အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဆက်တိုက် မေးခွန်းထုတ်နေပေသည်။
"ငါ မေးနေတာ မြေကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ဘယ်မှာလဲ လို့"
ကျန်းချဲ့၏ လေသံက အေးစက်သွားပြီး လက်ချောင်းများက အနည်းငယ် ပိုမို တင်းကျပ်လာခဲ့သည်။
"အိပ် အိပ်ရာအောက်က သေတ္တာထဲမှာ"
မှောင်မည်းနေသော ညအချိန်တွင် လရောင်၏ အလင်းရောင် အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း သခင်မကြီးကျူးက တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်သည့် လူသတ်ငွေ့များကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျောရိုး တစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားခဲ့သည်။
'သခင်ကြီး' က ဆက်လက် ဟန်ဆောင်လိုနေသည်ကို မြင်သဖြင့် သူမကလည်း ဆက်လက် ပူးပေါင်း ပါဝင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းချဲ့က သူမကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အိပ်ရာအောက်သို့ နှိုက်ရှာကြည့်ရာ အေးစက်နေသော ကျောက်စိမ်း သေတ္တာလေး တစ်လုံးကို စမ်းမိသွားခဲ့သည်။ သေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ရှိနေသော ပစ္စည်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လက်ဖဝါး အရွယ်အစားခန့် ရှိပြီး တစ်ခုလုံး အမည်းရောင် ဖြစ်နေသည်။ လရောင် အောက်တွင် ပုံမှန် မဟုတ်သော မျဉ်းကြောင်း အများအပြားကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး လက်ဖြင့် ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်သော ခံစားမှု တစ်ခုက ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ လျိုကျစ် ပြောပြခဲ့သော မြေကမ္ဘာ ကျောက်တုံး အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။
ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းချဲ့က ဆက်လက် နေရန် မစဉ်းစားတော့ဘဲ သခင်မကြီးကျူးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူက လူမိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အသက်ရှင်လျက် ထားရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။
သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင် သခင်မကြီးကျူးက သူ၏ လက်ကို ရုတ်တရက် လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"သူခိုးကြီး မင်းလည်း ဒီကိစ္စကို တပ်မှူးချုပ်ကျူး သိသွားတာမျိုး မလိုချင်ဘူး မဟုတ်လား"
ကျန်းချဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းသွားပြီး နေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် မေးခွန်းပေါင်း များစွာ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
'ဘာအခြေအနေလဲ ဒါက ဘာအခြေအနေလဲ အကယ်လို့ တစ်ခုခု မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိရင်တောင်မှ ဒီစကားက ငါ့ဘက်က ပြောရမှာ မဟုတ်ဘူးလား'
"သခင်မကြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းပါဦး"
ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူက လူသတ်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဤသို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
'လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ဘူး သခင်မကြီးကျူးက အရမ်း ဆာလောင်နေလို့လား'
ကျန်းချဲ့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သခင်မကြီးကျူး၏ ရင်ထဲတွင် အမှန်ပဲ ဟု အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ ယခင်က သူတို့ ဇနီးမောင်နှံက ဤသို့သော ကစားနည်းများကို ကစားလေ့ ရှိသော်လည်း သူမကသာ အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့် ခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ... သူမက အခန်းကဏ္ဍကို ပြောင်းလဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် သူမက ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲခွာလိုက်သည်။ မျက်နှာဖုံး အောက်ရှိ မျက်နှာက ကျန်းချဲ့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သော်လည်း သူမ လုံးဝ မအံ့ဩခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တပ်မှူးချုပ်ကျူးက ရုပ်ဖျက် ပညာကို ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ပုံစံ ဖန်တီးထားသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် ပထမဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဘာကြောင့်မှန်း မသိ သူမက ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ လေကို ခပ်ဖွဖွ မှုတ်ထုတ်ရင်း တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"တပ်မှူးကျန်း မင်းလည်း ဒီကိစ္စကို သခင်ကြီး သိသွားတာမျိုး မလိုချင်ဘူး မဟုတ်လား"
သခင်မကြီးကျူး၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုက ကျန်းချဲ့ကို အလွန် အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။
သခင်ကြီး က ဘာမှ မလှုပ်ရှားသဖြင့် သခင်မကြီးကျူးက အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း ဆက်လက် ဟန်ဆောင်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသာ စကားနားမထောင်ရင် အခုချက်ချင်း အော်ပြီး လူခေါ်လိုက်မယ်"
"စိတ်ချပါ ဒီနေ့ ကိစ္စကို မင်းသိ ငါသိ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးပဲ သိတယ် တတိယ လူ တစ်ယောက် လုံးဝ သိမှာ မဟုတ်ဘူး"
"တကယ်လား"
"တကယ်ပါ"
---
ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်းတွင် လျိုကျစ်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စကို ကန်းတာပြောင် ဆီကနေ ကြားခဲ့တာ ဆိုတော့ လုံးဝ မမှားနိုင်ဘူး"
"ခိုယွမ်ရှန်း"
တပ်မှူးချုပ်ကျူးက လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပေသည်။
"ဒါကြောင့် ကျန်းချဲ့က ငါ့ကို ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးဖို့ မြှောက်ပေးခဲ့တာကိုး အကုန် ဖျက်ဆီးပြီးတာနဲ့ ခိုယွမ်ရှန်းကို ချက်ချင်း ဖမ်းထားပြီး သူရဲ့ သား ခိုချင်းကိုလည်း ဖမ်းဖို့ ဒီလောက်တောင် အားထုတ်နေတာ ကြည့်ရတာ သူက ခိုယွမ်ရှန်း လက်ထဲမှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်း ရှိနေတယ် ဆိုတာကို စောစောကတည်းက သိထားပုံပဲ"
"ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ် ကျန်းချဲ့က ဖုံးကွယ်ထားတာ အရမ်း နက်ရှိုင်းတယ် အကယ်လို့သာ ကန်းတာပြောင်ကို ကျွန်တော် လာဘ်မထိုးနိုင်ခဲ့ရင် ဒီကိစ္စက အခုချိန်ထိ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်နေဦးမှာပဲ"
လျိုကျစ်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
တပ်မှူးချုပ်ကျူးက နောက်သို့ မှီထိုင်လိုက်ပြီး ဆက်မေးလိုက်သည်။
"ခိုယွမ်ရှန်း ကို အခု ဘယ်မှာ ဖမ်းထားလဲ"
လျိုကျစ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး -
"ကျန်းချဲ့က အရမ်း သံသယ ကြီးတယ် ကန်းတာပြောင် တောင် မသိဘူး ကျွန်တော်လည်း ဆက်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားပါတယ် ဒါပေမဲ့ ခိုယွမ်ရှန်းက မြို့ထဲမှာပဲ ရှိနေဦးမယ်လို့ ထင်ပါတယ် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကို မရသေးသရွေ့ ကျန်းချဲ့က သူ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်း ဒီကိစ္စကို အရမ်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် နောက်ပိုင်း မင်းရဲ့ အဓိက တာဝန်က ကျန်းချဲ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တွေကို ဆက်ပြီး လာဘ်ထိုးဖို့ပဲ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ဖုံးကွယ်ထား ဖုံးကွယ်ထား သဲလွန်စလေးတောင် မကျန်ခဲ့အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး လို့ ငါ မယုံဘူး"
"ခိုယွမ်ရှန်း ကို ဘယ်မှာ ဖမ်းထားလဲ ဆိုတာကို ရှာတွေ့ရင် မင်းကို ဒုတိယခရိုင်ဝန် နေရာ ပေးမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ် အကယ်လို့ ငါသာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ရပြီး မွေးရာပါ အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် မင်းရဲ့ ကျေးဇူးကို လုံးဝ မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"
တပ်မှူးချုပ်ကျူးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"အခုချက်ချင်း ကျန်းချဲ့ကို ဖမ်းလိုက်ရင်ရော"
"မရဘူး အခု ဖမ်းလိုက်ရင် ခြောက်လှန့်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမယ် ကျန်းချဲ့ကို ဖမ်းမိရင်တောင် သူက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကို ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး တိတ်တဆိတ် ဆက်ရှာရမယ် ခိုယွမ်ရှန်းကို တွေ့မှ သူ့ကို သတ်ဖို့ အချိန်ကျပြီ အခုတော့ သူ့ကို ရက်အနည်းငယ်လောက် ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားလိုက်ဦး"
တပ်မှူးချုပ်ကျူးက အလွန် သေချာစွာ စဉ်းစားထားပေသည်။ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိစ္စက အလွန် အရေးကြီးသဖြင့် အမှားအယွင်း အနည်းငယ်မျှပင် အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။
"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"
လျိုကျစ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာ အပြောင်းအလဲမျှ မပြသခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ကျန်းချဲ့၏ ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်းကို ချီးကျူးနေမိသည်။ တပ်မှူးချုပ်ကျူးက ကျန်းချဲ့ကို တကယ်ပင် ချက်ချင်း အရေးယူမည် မဟုတ်ပေ။
တပ်မှူးချုပ်ကျူးက စားပွဲကို လက်ချောင်းများဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါက်ရင်း ရက်အတော်ကြာအောင် ကျန်းချဲ့ကို မတွေ့ရသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ အခု ကျန်းချဲ့ ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား"
ကျန်းချဲ့က သူ့ကို တမင် ရှောင်နေသကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရပေသည်။
ကျန်းချဲ့ ဘယ်မှာလဲ... ခင်ဗျား အိမ်မှာလေ...
လျိုကျစ်က ဤအကြောင်းကို အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ကျန်းချဲ့နှင့် အတူတူ တိုင်ပင်ပြီး တပ်မှူးချုပ်ကျူးကို အိမ်မှ ထွက်လာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ တွေးမိလျှင်တောင်မှ... ထိုအတိုင်း ပြောပြ၍ မရပေ။ မဟုတ်ပါက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ကို လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်ပေသည်။
"ကျန်းချဲ့ က အခု ခိုယွမ်ရှန်း ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ အတွက် ခိုချင်းရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာနေလောက်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်"
"သေချာ စောင့်ကြည့်ထား မင်းနဲ့ သူက အရင်းနှီးဆုံး ဆိုတော့ သူက မင်းကို ယုံကြည်ဦးမှာပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"
လျိုကျစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
တပ်မှူးချုပ်ကျူးက အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မည်းနေသော ညဉ့်ယံကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး ငါလည်း ပြန်နားတော့မယ် မင်းလည်း ပြန်တော့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
လျိုကျစ်က အချိန်ကို မှန်းဆကြည့်ရာ အချိန် အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ ကိစ္စများလည်း ပြီးစီးလောက်ပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။
---
"သခင်မကြီး အိပ်ပြီလား"
အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသော တပ်မှူးချုပ်ကျူးက တံခါးကို ခပ်ဖွဖွ ခေါက်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
အိပ်ရာပေါ်တွင် ရှိနေသော သခင်မကြီးကျူးက အသံကြားလိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်နေခြင်းမှ ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရင်းနှီးသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပြန်ထူးလိုက်သည်။
"အိပ်တော့မလို့ပါပဲ"
'သခင်ကြီး ဟန်ဆောင်တာ တကယ် ပီပြင်တာပဲ စောစောက သူခိုးက သူ မဟုတ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့'
ကျီ...
တပ်မှူးချုပ်ကျူးက အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ ဖယောင်းတိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်ပြီး အပြင်ဝတ်ရုံကို ဘေးရှိ စင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
"စောစောက ကိစ္စလေး နည်းနည်း ရှိလို့ အချိန်လင့်သွားတယ် သခင်မကြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်"
"ဟက်"
သခင်မကြီးကျူးက သခင်ကြီး ဟန်ဆောင်နေသည်ကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေလိုက်သည်။
"အခန်းထဲမှာ ဘာအနံ့တွေလဲ"
သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက် ဖြစ်သော တပ်မှူးချုပ်ကျူးက အာရုံ ခြောက်ပါး အလွန် ထက်မြက်သဖြင့် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထူးဆန်းသော အနံ့ တစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် သခင်မကြီးနှင့် နီးကပ်လာလေလေ ထိုအနံ့က ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သဖြင့် သံသယ ဝင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သခင်မကြီးကျူးက သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ဖွင့်ချရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တပ်မှူးချုပ်ကျူး အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ယခင်က တိုက်ခိုက်မှု အတွင်း သူမက သခင်ကြီး ၏ လည်ပင်းတွင် သိသာထင်ရှားသော အနီကွက်ကြီး တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုအရာက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေပေသည်။
ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ သူမက ရုတ်တရက် လန့်နိုးသွားပြီး စောစောက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။
သူခိုး နှင့် သခင်ကြီး တို့ ကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားချက်များ ရှိနေကြောင်း သေချာပေသည်။ အထူးသဖြင့် သူခိုး က သခင်ကြီး ထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမား တောင့်တင်းပေသည်။
"သခင်မကြီး သခင်မကြီး"
သခင်မကြီးကျူး မှင်တက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တပ်မှူးချုပ်ကျူးက ဆက်တိုက် ခေါ်လိုက်သည်။
"ဟင်"
သခင်မကြီးကျူးက ရင်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများကို အတင်းအကျပ် မြိုသိပ်ထားလိုက်သည်။
"ငါ မေးနေတာလေ"
"အော် ဒီနေ့ အပြင်သွားတုန်းက အနံ့ဆိုး တစ်ခုခု ကပ်လာတာ နေမှာပါ ရေအကြိမ်ကြိမ် ချိုးတာတောင် မပြောင်သေးဘူး"
သခင်မကြီးကျူးက မိုက်မဲသူ တစ်ယောက် မဟုတ်သဖြင့် အမှန်တရား အားလုံးကို ပြောပြမည် မဟုတ်ပေ။
'ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဒီကိစ္စကို အမှန်တိုင်း ပြောပြလိုက်ရင် ငါ အိမ်ပေါ်က ဆင်းရမှာ သေချာတယ်' ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး သူမနှင့် သူခိုးသာ သိသော လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု အဖြစ်သာ ထားရှိရတော့မည်။
သို့သော် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူမက သူခိုး၏ မျက်နှာဖုံးကို ဆွဲခွာလိုက်စဉ် တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာ ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုသူခိုးက တကယ့် ကျန်းချဲ့ အစစ်များ ဖြစ်နေမလား...
"အင်း အိပ်တော့"
တပ်မှူးချုပ်ကျူးက သိပ်ပြီး သံသယ မဝင်တော့ဘဲ အိပ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ မသိရှိခဲ့သည်မှာ သခင်မကြီးကျူး တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ခဲ့ဘဲ ကျန်းချဲ့နှင့် တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ မျက်နှာများက သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်နေခဲ့ကြောင်းပင်။
ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ပထမဆုံး အကြိမ် ချိုးဖောက်မှု ဖြစ်သည်။ ထိုခံစားမှုက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။
သခင်မကြီးကျူးက တကယ်ကို ချောမောလှပပေသည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ လုပ်ရပ်များက ကျန်းချဲ့ကို သံသယ ဝင်စေခဲ့သည်။
သူက သခင်မကြီးကျူးကို ယခင်က ကျူးမိသားစု အိမ်တော်တွင် ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သခင်မကြီးကျူးမှာ အလွန် တည်ငြိမ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ ကျူးချင်ချင် နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွာခြားလှပေသည်။
ပထမလူက ကောင်းကင် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယလူက မြေကြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ အလှအပများကို လောလောဆယ် သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားသလို လိုချင်တပ်မက်မှုလည်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ဂူခရိုင်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က သူမကို လုံးဝ မတွေ့ခဲ့ရသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခု တစ်ဖန် ပြန်လည် တွေ့ဆုံချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက ဤသို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
'သခင်မကြီးကျူးက ငါ့ကို အရင်ကတည်းက သဘောကျနေခဲ့တာများလား စဉ်းစားလို့ မရဘူး တကယ်ကို စဉ်းစားလို့ မရဘူး'
ထိုအချိန်က အခြေအနေများအရ သခင်မကြီးကျူးက ဆာလောင်နေသော ကျားရိုင်း တစ်ကောင်လို ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့သာ လူငယ် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ခွန်အား မပြည့်ဝသူ ဖြစ်ပါက သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တကယ်ပင် ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင်မှသာ သူက ကျားခံတွင်းမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့က ထိုရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ယနေ့ည သခင်မကြီးကျူးက သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ သူမ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက လူမိသွားပြီ ဖြစ်သော ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သူမကို အသက်ရှင်လျက် ထားမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် လျှို့ဝှက်ချက် ကိုယ်စီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သတ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ သခင်မကြီးကျူး သေဆုံးသွားပါက တပ်မှူးချုပ်ကျူးကလည်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အချိန်အနည်းငယ် ထပ်မံ ဆွဲထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဒီကိစ္စက သခင်မကြီးကျူး သာ ဉာဏ်မနည်းဘူး ဆိုရင် လုံးဝ ထုတ်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး...
သေချာသည်မှာ ထိုက်သင့်သော သတိထားမှုများကိုတော့ ကျန်းချဲ့က ဆက်လက် ထားရှိမည် ဖြစ်ပြီး တပ်မှူးချုပ်ကျူးက သိရှိသွားပြီဟု မှတ်ယူကာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားမည် ဖြစ်သည်။
မြေကမ္ဘာ ကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူကာ ကျန်းချဲ့က အချိန်အနည်းငယ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ၎င်းကို ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် နေရာလွတ် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ယခုအခါ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ ရရှိပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကူယွဲ့ ရေကန်သို့ တစ်ခေါက် သွားရောက်ရုံဖြင့် သူက သွေးကြောပွင့် အဆင့်ကြီးသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ သူ၏ စွမ်းအားက လုံးဝ အပြစ်အနာအဆာ မရှိတော့ဘဲ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုပါ ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
မွေးရာပါ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးပါက ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင် မည်သူက သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။
'ငါ့ဘဝက နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပိုပြီး မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိလာပြီပဲ' ---
"ညီလေး သုံး အစ်ကို နှစ် က ကျန်းချဲ့နဲ့ တပ်မှူးချုပ်ကျူး တို့ရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီး မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သေချာပေါက် ယဇ်ပူဇော်ပေးပါ့မယ်"
ခရိုင် အတွင်းရှိ အိမ်တော် တစ်ခု အတွင်းတွင် လူအနည်းငယ် ရပ်နေပြီး အရပ်ပုပု လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်က မီးကျွမ်းနေသော အလောင်း တစ်လောင်းရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ပြီး မျက်ရည်များ ဝဲကာ ပြတ်သားစွာ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။
သူက ယွီရှောက်ဖုန်း ဖြစ်ပြီး ဝေါ့ဟူတောင်၏ ဒုတိယ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။
သူတို့ သုံးယောက်စလုံး၏ နာမည်တွင် ရှောက် ဟူသော စာလုံး ပါဝင်ကြပြီး မူလ နာမည်များ မဟုတ်ဘဲ နောက်ပိုင်းမှ ပြောင်းလဲထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ သုံးယောက်က သိကျွမ်းလာသည်မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး ယခင်က စစ်တပ် အတွင်းမှ တပ်မှူးများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အတူတူ ပုန်ကန်ကာ သွေးသောက် ညီအစ်ကိုများ အဖြစ် ကျိန်ဆိုခဲ့ကြပြီး အတူတကွ အသက်ရှင် အတူတကွ သေဆုံးရန် ကတိပြုခဲ့ကြကာ သံယောဇဉ် အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။
ညီလေး သုံး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ သူနှင့် ဝူရှောက်လင် တို့က လုံးဝ အချိန်မဆွဲဘဲ ချက်ချင်း တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာကာ ယန်ဂူခရိုင် အတွင်းရှိ စခန်းသို့ အမြန်ဆုံး လာရောက်ခဲ့ကြသည်။
ထို့နောက် မီးကျွမ်းကာ လူရုပ် မပေါ်တော့သော ညီလေး သုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူက နေရာမှာတင် မျက်ရည်ကျခဲ့ရသည်။
"ညီလေး သုံး ဘယ်လို သေသွားတာလဲ"
ဝူရှောက်လင် က ရုပ်ရည် သာမန် ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်လည်း သာမန်သာ ရှိသော်လည်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှု ဒေါသထွက်မှုများ မမြင်ရသော်လည်း လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားမှုက သူ၏ စိတ်ခံစားချက် အလွန် ဆိုးရွားနေကြောင်းကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေပေသည်။
မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အရေးကြီးသော်လည်း ညီလေး သုံး ကလည်း အရေးကြီးပေသည်။
"အဲဒီနေ့က ကျန်းချဲ့က ခိုယွမ်ရှန်း ရဲ့ သား ခိုချင်းကို ရှာနေတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သတင်းရခဲ့ပါတယ် အဲဒါက သူ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သတင်းကို ရသွားပြီ ဆိုတာ သေချာနေတော့ တတိယ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်တာက..."
ဆရာလျန် က ခါးကို အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်ထားသည်။ ဝေါ့ဟူတောင်တွင် တကယ့် အာဏာ ရှိသူများမှာ သူတို့ ခေါင်းဆောင် သုံးယောက်သာ ဖြစ်ပြီး သူက အကြံပေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သဖြင့် အာဏာ သိပ်မရှိလှပေ။
ထို့ကြောင့် သူက ဘာမှ မထိမ်ချန်ရဲဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။ သို့သော် ခိုချင်းကို ငါးစာ အဖြစ် အသုံးပြုရန် အကြံပြုခဲ့သူမှာ ဟော့ရှောက်စန်း ဖြစ်ကြောင်း လွှဲချလိုက်ပြီး သူက အပြင်းအထန် တားဆီးခဲ့သော်လည်း ဟော့ရှောက်စန်း က လက်မခံသဖြင့် သဘောတူလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် စုံစမ်းကြည့်ရသလောက်တော့ ကျန်းချဲ့က ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရမယ် ဆိုတာကို ကြိုတင် တွက်ဆထားပြီး တပ်မှူးချုပ်ကျူး နဲ့ ပူးပေါင်းကာ တတိယ ခေါင်းဆောင်ကို ပြန်လည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်ရပါမယ်"
ယခုအချိန်အထိ ကျန်းချဲ့၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို သူ မသိရှိသေးသဖြင့် တပ်မှူးချုပ်ကျူး က သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေပေသည်။
"ဒီလိုဆိုရင် အခု ခိုချင်းက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ဆီမှာ ရောက်နေတာပေါ့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
"ဆက်စောင့်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး ကျန်းချဲ့ နဲ့ တပ်မှူးချုပ်ကျူး ကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထား ညီလေး သုံး အတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ သူတို့ကို အမြန်ဆုံး သတ်ရမယ်”