အခန်း ၈၂၅

အခန်း (၈၂၅) -သံသရာဘေးဒုက္ခနှင့် နတ်ဘုရားဖြစ်တည်ခြင်း သိုင်းကျမ်း (၅)

ဤသံသရာဝဲဩဃအတွင်း သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော သေဆုံးခြင်း အဖုံဖုံကို အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူး၏။

ထိုကဲ့သို့သော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများနှင့် ပြိုလဲပျက်စီးရသည့် အိပ်မက်ဆိုးကြီးက သူ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာအထိ တဆစ်ဆစ် နာကျင်စွာ အမြစ်တွယ် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့မြေပြင်တွင်မူ

ယခုအခိုက်အတန့်။

ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင် ဆိုင်နောက်ဖေး မြက်ခင်းပြင်ကွက်လပ်၌ စုယွီ၏ မျက်ဝန်းအစုံသည် ရွှေရောင် ဝင်းလက်တောက်ပလာပြီး ဟူရှောက်အား စေ့စေ့ ကြည့်လိုက်၏။

သံသရာဘေးဒုက္ခ နတ်ဘုရားသိုင်းပညာရပ်ကို လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟူရှောက်၏ မျက်လုံးအစုံသည် မျက်ဖြူလန်သွားတော့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးလည်း ဗီဇအသိဉာဏ်အရ အသည်းအသန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေမိပြီးမှ အားအင်မဲ့စွာ ပစ်လဲကျသွားတော့၏။

ဟူရှောက်သည် သံသရာ၏ အိပ်မက်ဆိုးကြီးအတွင်းသို့ တစ်ချီပြီးတစ်ချီ သက်ဆင်းနှစ်မြုပ်နေရသဖြင့် သူ၏ မူလဝိညာဉ်အရှိန်အဝါမှာ မှေးမှိန် အားလျော့လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လန်ကူ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၌ တရားထိုင်နေရာမှ ရုတ်တရက် နိုးထလာသော ဟူရှောက်၏ မူလခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပျက်ယွင်းတုန်လှုပ်လျက် ရှိနေတော့၏။

နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်ကာ ကိုယ်ပိုင်ဂူစံအိမ်အတွင်းဝယ် လဲကျသွားရရှာသည်။

တမော့သောက်ချိန်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်

ဟူရှောက်၏ အသက်ရှုသံများ တဖြည်းဖြည်း ပြတ်တောက်သွား၏။ သူ၏ မူလဝိညာဉ်သည်လည်း တိတ်တဆိတ် ကွဲအက်ပျက်စီးကာ မိမိ၏ ဂူစံအိမ်အတွင်း၌ပင် အပြီးတိုင် အသက်ပျောက်ကွယ် သေဆုံးသွားရတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ

ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင် ဆိုင်ခန်းအတွင်း၌ ဆံဖြူအဘိုးအို၏ အရိပ်အယောင်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ အသက် လုံးဝချုပ်ငြိမ်းနေသော ဟူရှောက်၏ ရုပ်အလောင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။

ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင်မှ အခြားသော သိုင်းသမားများအားလုံးသည်လည်း သံသရာဘေးဒုက္ခ၏ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ခံရသဖြင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရုန်းထွက်နိုင်ဘဲ ဝိညာဉ် ကွဲကြေကာ အသက်ပျောက်ကွယ် သေဆုံးကုန်ကြသည်။

ဆိုင်ခန်းတစ်ခုလုံး ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ဤအဖြစ်မှာ သံသရာဘေးဒုက္ခ နတ်ဘုရားသိုင်းပညာရပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းသတ္တိပင်တည်း။

အတွင်းပိုင်း ဂူစံအိမ်ဝယ်၊

စုယွီသည် ထိုနေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို လေးနက်စွာ စဉ်းစားတွေးတောနေမိ၏။

ကုန်းစွန်းဟုန်ရှန်း သေဆုံးသည့်ကိစ္စတွင်ဖြစ်စေ၊ ဟူရှောက် သေဆုံးသည့်ကိစ္စတွင်ဖြစ်စေ အစအနဟူ၍ စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေစုံစမ်းသော်လည်း မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မိမိထံသို့ ခြေရာခံ ရောက်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဟူရှောက်သည် ယခင်က ကုန်းစွန်းမိသားစု၏ အကြောင်းကို စုံစမ်းရန်အတွက် ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင်၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးချခဲ့ဖူးသည်သာမက ကုန်းစွန်းဟုန်ရှန်း၏ ခြေရာကို လိုက်လံထောက်လှမ်းရင်း အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ပြုမူခဲ့ဖူးသဖြင့် မည်မျှပင် တိတ်တဆိတ် ဆောင်ရွက်သည်ဆိုစေ သူတို့၏ လက်ရာခြေရာများ ထင်ထင်ရှားရှား ကျန်ရစ်ခဲ့ပေမည်။

ယခုအခါ ဟူရှောက် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်၍ ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင် အနေဖြင့် ဒေါသအမျက် ခြောင်းခြောင်းထွက်ကာ ဤအဖြစ်ကို အပြင်းအထန် စုံစမ်းစစ်ဆေးကြတော့မည်သာ။

နောက်ဆုံးတွင် ဤပြဿနာကြီးသည် ကုန်းစွန်းမိသားစုနှင့် ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင်တို့အကြား ရန်ကြွေးဆပ်ရမည့် ပြဿနာကြီးအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားတော့မည် ဖြစ်ရာ မိမိနှင့်မူကား ဘာမျှ သက်ဆိုင်တော့မည်မဟုတ်။

စုယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှိုက်ထုတ်လိုက်၏။

'ငါ သူတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့ပြီးသားပဲ... ငါ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ဆိုတာမျိုးက လွယ်လွယ်နဲ့ ယူလို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို...'

ကုန်းစွန်းဟုန်ရှန်းသည် မိမိ အပေါ်တွင် မသမာသော စိတ်ကူးဖြင့် ကြည့်ကတည်းက သူ၏ ကံကြမ္မာဆိုးသည် သေဒဏ်အဖြစ်ဖြင့် အပြီးသတ် ဆုံးဖြတ်ခြင်းခံရပြီး ဖြစ်သည်။

ဟူရှောက် ဆိုသော သူသည်လည်း လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မကောင်းဆိုးဝါးချီ အငွေ့အသက်များသည် နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ရာ အစဦး၌ အပိုင်းအစကလေး လှုပ်ရှားလာသည်ကို တွေ့ရသည်နှင့် ၎င်းအား အစကလေးကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးချရန် အောက်တန်းကျစွာ ကြံစည်လေသည်။

မကြာသေးမီကပင် ဟူရှောက်သည် ကုန်းစွန်းဟုန်ရှန်းကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ် ရှာဖွေစုံစမ်းခြင်း ပြုခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ မိမိတွင်သာ ထက်မြက်သော သိုင်းပညာစွမ်းအား မရှိခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် မိမိသည်ပင်လျှင် ငါးမျှားချိတ်တွင် မိသော သားကောင်ဖြစ်ရုံမက ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခံရပြီး ဝိညာဉ်အစုံအလင်ကိုပါ နှိုက်ချွတ်စုံစမ်းခံရမည်မှာ သေချာလှတော့၏။

စုယွီ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုအပိုင်းအစကလေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ စိတ်ကူးရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချီသန့်စင်အိုး ကိုပါ လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြန်၏။ ချီသန့်စင်အိုး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်

တစ်ပြိုင်နက် အင်မော်တယ် အလင်းရောင်စုံ ဖြာထွက်လာသည်။ အလွန်အားကောင်းသော ဆွဲငင်အင်အားဖြင့် ထိုအပိုင်းအစကလေးကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူကာ အိုးအတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

ဆန်းကြယ်သော အင်မော်တယ် အလင်းရောင်တန်းများ တောက်လောင်လာချိန်တွင် ချီသန့်စင်အိုး၏ နံရံများသည် ရေပြင်လှိုင်းတံပိုးပမာ လှုပ်ရှားယိမ်းနွဲ့လျက် ထိုအပိုင်းအစကလေးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူလျက် တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်လိုက်၏။

အချိန်ကာလသည် တရိပ်ရိပ်ဖြင့် ကုန်လွန်၍ သွားသည်။

“ဝုန်း...”

ငါးရက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်သူ၏ ဂူစံအိမ်အတွင်းရှိ အခင်းအကျင်းနယ်မြေဝန်းကျင်၌ ချီသန့်စင်အိုးထံမှ အင်မော်တယ် အရှိန်အဝါများ ရစ်သိုင်းလာချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ ချန်ကု အင်မော်တယ်မြို့တော် အတွင်း၌မူကား ဝိညာဉ်ခွဲထွက် ထိပ်သီးသိုင်းပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အင်အားလှိုင်းများသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင် ဆိုင်းဘုတ်ရှိရာသို့ တစိုက်စိုက် ဦးတည်ပြေးဝင်လာကြပြီတည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းလန် မှော်ခန်းမဆောင်မှ သိုင်းသမားအချို့သည်လည်း နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းကို အသုံးပြုလျက် ချန်ကု အင်မော်တယ်မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိလာကြချေပြီ။

ဂူစံအိမ်အတွင်း၌မူ

ချီသန့်စင်အိုး၏ အလင်းရောင်တန်းများ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်လျော့ကျသွားသောအခါ အိုးမျက်နှာပြင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်ကို စုယွီ စမ်းသပ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။ ယခုအခါ ဤအိုး၏အဆင့်သည် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်များနှင့် တန်းတူရည်တူ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသဖြင့် အလွန်တရာ အံ့ဩမိရုံမက မိမိ၏ အသိဉာဏ်ထဲတွင်လည်း ထူးဆန်းသော အင်မော်တယ် သိုင်းကျမ်းအချို့ ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် အံ့အားသင့်မိတော့သည်။

'နတ်ဘုရားဖြစ်တည်ခြင်း သိုင်းကျမ်းက ကမ္ဘာလောကကြီးရဲ့ သက်ရှိသက်မဲ့ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေနိုင်စွမ်း ရှိတာပါလား...'

စုယွီသည် မိမိ၏ အသိဉာဏ်ထဲသို့ ချီသန့်စင်အိုးထံမှ တစ်ဆင့် စီးဝင်လာသော သိုင်းကျမ်းအစအနများကို စိုက်ငေးကြည့်ရင်း ရင်ထဲဝယ် လွန်စွာ ထိတ်လန့်အံ့ဩမိသည်။

ဤနတ်ဘုရားဖြစ်တည်ခြင်း သိုင်းကျမ်း၏ အရင်းအမြစ်သည်ကား အလွန်တရာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်မှာ သေချာပေ၏။ သိုင်းကျမ်းအစအနတွင် ပထမအဆင့် ခြောက်ဆင့်သာ ပါရှိသေးသဖြင့် အလွန်ဆုံးရှိလှမှ တုန်းရွှီအဆင့် တာအိုသခင်ကြီး တစ်ဦး၏ အဆင့်အထိသာ လေ့ကျင့်နိုင်ဦးမည်။ သိုင်းကျမ်း၏ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ အင်မော်တယ်များကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သော အစွမ်းသတ္တိများ ကိန်းအောင်းလျက်ရှိကြောင်း ရိပ်မိလိုက်ရသဖြင့် စုယွီ၏ နှလုံးသားသည် ဘယ်လိုမှ မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ဘဲ ဒိန်းဒိန်းခုန်လာရတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် အင်မော်တယ်ဟူသောအရာသည် သူနှင့် လွန်စွာ ဝေးကွာလွန်းလှသောကြောင့်ပင်။