အခန်း ၅၂၆
Vol. 53 Ch. 526
အခန်း (၅၂၆)
ရွှေငှက်မွေးမြို့တော်တွင်
မီးရောင်များ ထိန်လင်းနေသည်။ ညအချိန်ဖြစ်နေသော်လည်း နေ့ခင်းဘက်အလား စည်ကားသိုက်မြိုက်နေ၏။
ချန်ကျင်းကျင်းနှင့် ပိုင်ကျင်းတို့ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် နေရာအနှံ့သို့ စတင်ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ချူဖုန်း အရှေ့မှ လမ်းပြနေသော ခုံးယွီကို ပြောလိုက်၏။ “ဒီမြို့မှာ ဘယ်နေရာက အစည်ကားဆုံးလဲ”
“သေချာပေါက် ငှက်နီလမ်းမကြီးပေါ့။ အဲဒီမှာ သူရဲကောင်းစင်မြင့်ရှိတယ်။ နေ့တိုင်း ကျင့်ကြံသူတွေ သူတို့ခွန်အားကို ပြသဖို့ အဲဒီအပေါ်မှာ သိုင်းကွက်ဖလှယ်ကြတယ်။ အကယ်၍ သူတို့ကို ဒေါင်းသွေးမျိုးဆက်ပါတဲ့ မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက် သဘောကျသွားရင် သူတို့ ယွင်လော်ကျွန်းမှာ နေထိုင်ပြီး ဇနီးမယားယူ သားသမီးတွေ မွေးဖွားနိုင်တယ်”
ခုံးယွီ ဤအကြောင်းကို ပြောသောအခါ တောင့်တမှုတစ်ခု သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
“အိုး”
ထိုစကားများကို ကြားတော့ ချူဖုန်း ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
“မင်းတို့ယွင်လော်ကျွန်းမှာ ဒီလို ဓလေ့မျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး”
ခုံးယွီ ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ ယွင်လော်ကျွန်း ဒေါင်းမျိုးနွယ် မျိုးဆက်တွေကြားမှာ အထီးတွေထက် အမတွေ ပိုများနေတာ။ ဒေါင်းမျိုးနွယ် သွေးမျိုးဆက်ကို ဆက်လက်တည်မြဲစေဖို့အတွက် ဒီဓလေ့ တည်ရှိနေတာပါ”
“ဒီလိုဖြစ်နေတာကိုး”
ချူဖုန်း ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့အားလုံး ဒီရောက်နေမှတော့ ဒီနေ့ ဘယ်လို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ပြိုင်ပွဲတွေ ရှိလဲဆိုတာ သူရဲကောင်းစင်မြင့်ဆီ သွားကြည့်ကြတာပေါ့”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
ခုံးယွီ အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်များကို ကြိုဆိုလက်ခံနိုင်စွမ်းရှိသူဖြစ်ရကား သူ့အကဲဖြတ်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းက သာမန် ကျင့်ကြံသူများ ယှဉ်နိုင်သည့်အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။
ဤကာလအတွင်း ဆက်ဆံပြောဆိုမှုများမှတစ်ဆင့် သူ့ရှေ့က စီနီယာချူသည် အဖွဲ့ထဲတွင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း သူ ဆုံးဖြတ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
မဟာပဏ္ဍိတရွှေတောင်ပံပင် သူ့ကို ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် လေးစားရ၏။ မည်သည့် အင်အားစုဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သူ အတိအကျ မသိခြင်းဖြစ်သည်။
သူ မမေးမြန်းသလို အများကြီးလည်း မမေးရဲပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ဒေါင်းမျိုးနွယ်၏ မျိုးဆက်ခွဲကတပည့်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့သည် မြို့ထဲတွင် တစ်နာရီခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် အသံဗလံများ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော လမ်းတစ်လမ်းသို့ ရောက်လာ၏။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချူဖုန်း ချန်ကျင်းကျင်းနှင့် ပိုင်ကျင်းတို့ကို အရသာရှိသော ဒေသထွက် အစားအစာများနှင့် ရှားပါးပစ္စည်းလေးအချို့ ဝယ်ပေးရန် ရံဖန်ရံခါ ရပ်တန့်သည်။
“စီနီယာ ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် ခြေလှမ်း ရာဂဏန်းလောက် လျှောက်သွားရင် သူရဲကောင်းစင်မြင့်ကို ရောက်ပါပြီ။ ဒီနေ့ ဘယ်လို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေရှိမလဲ မသိဘူး”
ခုံးယွီ ပြောနေစဉ် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ချူဖုန်း ရင်းနှီးဖော်ရွေစွာ နောက်ပြောင်လိုက်၏။ “မင်းလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစရာတွေကို ကြည့်ရတာ သဘောကျတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်လို့မမျှော်လင့်ထားဘူး”
“ဟီးဟီး” ခုံးယွီ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ပါရမီက သာမန်ပါပဲ။ ပြီးတော့ ပုံမှန်ရက်တွေဆို လုပ်စရာ ဘာမှမရှိတော့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာလေး ဘာလေး ကြည့်ရတာကို သဘောကျလို့ပါ”
သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောရင်း စင်မြင့်သို့ လျှောက်သွားကြ၏။ သူရဲကောင်းစင်မြင့်ဆီသို့ မရောက်ခင် ချူဖုန်း မြင့်မြတ်သည့် အငွေ့အသက်အနည်းငယ် ယှက်သန်းနေသော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်သည်။
“ပင်လယ်လေးစင်းနဲ့ အရပ်ရှစ်မျက်နှာကနေ လာကြတဲ့ တာအိုရောင်းရင်းတို့ လာမဲ့သုံးရက်အတွက် သူရဲကောင်းစင်မြင့်ကို မြို့စားအိမ်တော်ကနေ ယာယီ ပိတ်သိမ်းလိုက်ပါပြီ။ သူရဲကောင်းသိုင်းဖလှယ်ပွဲကို သုံးရက်ကြာ ရပ်ဆိုင်းထားပါမယ်”
ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ မကျေနပ်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။
“မင်းတို့ ရွှေငှက်မွေးမြို့တော်က ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူရဲကောင်းစင်မြင့်ကို ငါတို့ သုံးဖို့ ထားပေးတာလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်ဘူးလား”
“ဟုတ်တယ်၊၊ ငါ့အနာဂတ် လက်တွဲဖော်ရှေ့မှာ ငါ့ခွန်အားကို သေချာလေး ပြသချင်သေးတယ်လေ”
“…”
ထိုအသံကို ကြားတော့ ချူဖုန်းတို့အဖွဲ့ သူရဲကောင်းစင်မြင့်သို့ ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ ၎င်းကို လူများ ဝိုင်းရံထားကြ၏။
သို့သော် မဟာပဏ္ဍိတရွှေတောင်ပံ ရှိနေသဖြင့် သူတို့ လူအုပ်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး စင်မြင့်အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“တိတ်တိတ်နေကြ”
စင်မြင့်ပေါ်တွင် နဖူး၌ ရွှေငှက်မွေးတစ်ချောင်း ထိုးစိုက်ထားပြီး ရွှေရောင်သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး သူ့အသံကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖိအားများလည်း ဖြာထွက်လာသည်။
“နီဗားနားရှင်သန်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူပဲ”
လူအုပ်ထဲ မည်သူ အော်ဟစ်လိုက်မှန်း မသိရသော်လည်း မူလက ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။
သူတို့ ခွန်အားနှင့် ဆွဲဆောင်မှုကို ပြသရန်သာ ဤနေရာသို့ လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး ယွင်လော်ကျွန်းကို ပြဿနာရှာရန် မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် နီဗားနားရှင်သန်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်သလို ရိုးရှင်းပေလိမ့်မည်။
လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေရောင်သံချပ်ကာနှင့် အမျိုးသား ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
“အားလုံးပဲ နောက်ခုနစ်ရက်နေရင် ငါတို့ ယွင်လော်ကျွန်းရဲ့ မင်းသမီးလေး ခင်ပွန်းရွေးချယ်မဲ့နေ့ ရောက်တော့မယ်။ သူ ခင်ပွန်း မရွေးချယ်ခင် သူရဲကောင်းတွေရဲ့ ခွန်အားကို ကြည့်ချင်နေတယ်”
“အဲ့ဒါကြောင့် ဒီကကိစ္စတွေကို ကြီးကြပ်ဖို့ သူ့ကိုယ်ပိုင် အစေခံခေါင်းဆောင်ကို စေလွှတ်ထားတယ်။ မင်းသမီးလေးရဲ့ ခင်ပွန်းရွေးချယ်တဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်လိုတဲ့ ဘယ်အင်အားစုက သူရဲကောင်းမဆို မင်းသမီးလေး ရှေ့မှာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အသွေးတွေကို ပြဖို့ ကြိုထွက်လာလို့ ရပါတယ်”
ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထိတ်လန့်အံ့ဩသံများ ငှက်နီလမ်းမကြီးပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။
“ယွင်လော်ကျွန်း မင်းသမီးလေးက ထူးခြားဆန်းကြယ်တယ်လို့ ကြားဖူးတာ ကြာပြီ။ ဒီနေ့ ဒါကိုမြင်ရတာ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ တကယ်ကို လိုက်ဖက်ညီပါတယ်”
“ခင်ပွန်းရွေးချယ်တဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို မင်းသမီးလေး ကိုယ်တိုင် စဉ်းစားခဲ့တာလို့ ငါ ကြားတယ်”
“ယွင်လော်ကျွန် ခင်ပွန်းရွေးချယ်တဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲကို အလောတကြီး ကျင်းပနေတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ”
“…”
ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ချူဖုန်း မဟာပဏ္ဍိတရွှေတောင်ပံကို တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ရွှေတောင်ပံ မင်း ရည်ရွယ်ထားတဲ့သူက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ်”
မဟာပဏ္ဍိတရွှေတောင်ပံ ပြောလိုက်၏။ “အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို နောက်နေတာ ရပ်လိုက်ပါတော့။ ကျွန်တော် သူ့ကို မတွေ့ဖူးသေးဘူးဆိုတော့ သူ ကျွန်တော် ရည်ရွယ်ထားတဲ့သူ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပါ။ ဒီတစ်ကြိမ် လာတာက ကမ္ဘာကြီးကို မြင်ဖူးချင်လို့ သက်သက်ပါ”
“အင်း ငါ မင်းကို ယုံပါတယ်”
ချူဖုန်း ယုံကြည်သွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သို့သော် မဟာပဏ္ဍိတရွှေတောင်ပံ အမြင်တွင် ထိုစကားများက ထူးဆန်းနေသော်လည်း ဘယ်နေရာမှာ ထူးဆန်းနေလဲဆိုတာ သူ မပြောပြနိုင်ပေ။
ခုံးယွီ အနေရခက်စွာ သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ သူ တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေ၏။
ထိုစဉ် စင်မြင့်ပေါ်က ရွှေရောင်သံချပ်ကာနှင့် အမျိုးသား လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“နောက်ထပ်အနေနဲ့ သခင်မလေးပိုင် စင်မြင့်ပေါ် တက်ရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်”
သူ့အသံ အဆုံးနားတွင် ကောင်းကင်ယံမှ လာသော ပလွေသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။ ချူဖုန်း အပါအဝင် လူတိုင်း ပလွေသံလာရာ အရပ်ဆီသို့ အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အဖြူရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ လူမရောက်လာမီ ပန်းမိုးများ ဦးစွာ ရွာကျလာသည်။
ဤပြကွက်က မူလက ဆူညံနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေပြီး လူတိုင်း၏ အကြည့်များ သူမဆီသို့ ရောက်သွားတော့၏။
သူမက သွယ်လျပြေပြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ မျက်နှာပေါ်တွင် ဇာပဝါတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် လူများ သူမ အသွင်အပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ကြသော်လည်း တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းတစ်စုံက စင်မြင့်အောက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်စဉ် မရေတွက်နိုင်သော လူများ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းကို မြန်ဆန်သွားစေသည်။
အမျိုးသမီးများစွာ မြင်ဖူးသည့် ချူဖုန်းလိုလူပင် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ကြည့်လိုက်မိသည်။
“ဒီအမျိုးသမီးက လူတစ်ယောက်ကို အချစ်ဦးလို ခံစားချက်မျိုး ပေးတာပဲ။ ပြီးတော့ သူ့ဆီကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ မျိုးရိုးမြင့်အငွေ့အသက်က အစေခံတစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတူဘူး”
ထိုစကားများကို ကြားတော့ ခုံးယွီ အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“စီနီယာ မင်းသမီးမြောင်ယွီရဲ့ အစေခံ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့သူတွေ အားလုံးက နာမည်ကြီး မိသားစုတွေရဲ့ မျိုးနွယ်ခွဲတွေကချည်းပါပဲ။ သူတို့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကောင်းမွန်တဲ့ လေ့ကျင့်မှုတွေကို ခံယူထားလို့ မျိုးရိုးမြင့်အမျိုးသမီးတွေထက် နည်းနည်းလေးတောင် မညံ့ကြပါဘူး”
“အဲဒီလိုလား”
ချူဖုန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။
“မင်းတို့ရွှေငှက်မွေးမြို့က တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ”
နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“သူရဲကောင်းတို့ ကျွန်မက သူရဲကောင်းတွေကို အကဲဖြတ်ဖို့ မင်းသမီးမြောင်ယွီကို ကိုယ်စားပြုပါတယ်။ တိုက်ခိုက်နေရင်း ကျွန်မ ရှင်တို့ကို မတော်တဆ ထိခိုက်စေမိသွားရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ”
သူမ အသံက ဘီလုံးငှက်လေးတစ်ကောင်အလား ကြည်လင်ပြတ်သား၏။ ထိုအသံ၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျက်လုံးများ ပေါင်းစပ်သွားလျှင် လူအများကို သူမ ဇာပဝါအား ဆွဲမချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။
ထိုစဉ် လူအုပ်ထဲမှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။
“သခင်မလေးပိုင် အနိုင်အရှုံးကို ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်သလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား။ အရင်ကလိုပဲ စင်မြင့်ပေါ်ကနေ တစ်ဖက်လူ ပြုတ်ကျသွားတာနဲ့ အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်တာလား ဒါမှမဟုတ် တခြား စည်းမျဉ်းတွေ ရှိသေးလား”
“သူရဲကောင်းစင်မြင့်ရဲ့ အရင်စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်းပဲ လိုက်နာမှာပါ”
အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ခဏရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြော၏။
“အားလုံးပဲ မေးစရာတွေ ရှိကြသေးလား”
ထိုအမျိုးသမီးကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လာသည်မှာ တိတ်ဆိတ်မှုသာ ဖြစ်သည်။ သူမ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “အားလုံးမှာ မေးစရာ မေးခွန်းတွေ မရှိကြတော့ဘူးဆိုမှတော့ ရှင်တို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့အရည်အသွေးတွေကို ပြသပေးပါ”