အခန်း ၆၈

အခန်း (၆၈) လမ်းကြောင်းသစ်နှင့် အနာဂတ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ရှန်းယန်နန်းတော်၏ ဘေးဘက်နန်းဆောင်၌ ဖြစ်သည်။

ယင်ကျိန်းသည် စားပွဲခုံနောက်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ရှေ့၌ အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသော လက်ဖက်ရည်ပူတစ်ခွက် ရှိနေ၏။ ထိုလက်ဖက်ရည်ရွက်များမှာ တောင်ဘက်မှ အထူးသယ်ယူလာပြီး ထူးခြားသော နည်းပညာဖြင့် လှော်ထားသဖြင့် မွှေးပျံ့သော အနံ့ကို ဆောင်သည်။

ဝမ်ကျန့်ကော်သည် သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ကူရှင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။ သူသည် ချင်ခေတ်ပုံစံ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အနည်းငယ် အဆင်မပြေဖြစ်နေပုံရသည်။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင်မူ ထူးဆန်းသော စက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အချက်အလက်များက တစ်ခါတစ်ရံ တလက်လက် တောက်ပနေ၏။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် ကျန်းလျန်တို့မှာမူ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေကြသည်။ တစ်ညတာ တွေးတောပြီးနောက် ယင်ကျိန်းသည် အနာဂတ်မှ "အာကာသနှင့် အချိန် စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရို" မှ ကိုယ်စားလှယ်နှင့် အလေးအနက် ဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဝမ်ကျန့်ကော်..."

ယင်ကျိန်းက စတင်စကားပြောလိုက်၏။

“မင်း မနေ့ကပြောခဲ့တယ်... မင်းက အချိန်-အာကာသ ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းကို စုံစမ်းဖို့ ရောက်လာတာလို့... အခု ငါ့ကို အသေးစိတ်ပြောပြစမ်း အဲ့ဒီပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းဆိုတာ ဘာလဲ..."

ဝမ်ကျန့်ကော်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်သွင်းကာ သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အမှတ်အသားကို အရင်ရှင်းပြပါရစေ... ကျွန်တော်မျိုးက အာကာသနှင့် အချိန် ထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့ကနေ လာတာဖြစ်ပြီး တချို့ကတော့ အာကာသနှင့် အချိန် စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုလို့လည်း ခေါ်ကြပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ တာဝန်ကတော့ အချိန်ကာလ အမျိုးမျိုးရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့နဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို အလွန်အမင်း ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်ဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်..."

"သမိုင်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း ဟုတ်လား..."

ယင်ကျိန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ငါ လုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေထဲက ဘယ်အရာက သမိုင်းကို ဖျက်ဆီးတာလို့ သတ်မှတ်တာလဲ..."

ဝမ်ကျန့်ကော်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး လုပ်ဆောင်သမျှ အရာတိုင်းက သမိုင်းကို ပြောင်းလဲနေတာပါပဲ..."

သူသည် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ စက်ကို ကိုင်တွယ်လိုက်ရာ လေထဲတွင် ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်ပုံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတွင် အပြိုင်ဖြစ်နေသော အချိန်လမ်းကြောင်း နှစ်ခုကို မြင်ရ၏။ တစ်ခုမှာ "မူလအချိန်လမ်းကြောင်း" ဟု အညွှန်းတပ်ထားပြီး မီးခိုးရောင်ဖြစ်ကာ အခြားတစ်ခုမှာ "လက်ရှိအချိန်လမ်းကြောင်း" ဟု အညွှန်းတပ်ထားပြီး အနီရောင်ဖြစ်၏။

"ကြည့်ပါ..."

ဝမ်ကျန့်က မီးခိုးရောင် လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက အရှင်မင်းကြီး သမိုင်းကို မပြောင်းလဲခင်က အခြေအနေပါ... ချင်မင်းဆက်က ဒုတိယမြောက်မှာ ပျက်သုဉ်းမယ်၊ ပြီးရင် ချူ-ဟန် စစ်ပွဲတွေဖြစ်မယ်၊ ဟန်မင်းဆက် တည်ထောင်မယ်၊ ပြီးတော့ ထန်၊ စုန်ါ၊ မင်နဲ့ ချင်မင်းဆက်တွေ ဆက်ဖြစ်လာမယ်..."

"ဒါပေမယ့် ဒီအနီရောင် လမ်းကြောင်းကတော့ လုံးဝကို ကွဲပြားသွားပါပြီ..."

ရုပ်ပုံထဲတွင် အနီရောင်လမ်းကြောင်းသည် "ချင်မင်းဆက်" ဟူသော နေရာ၌ ရုတ်တရက် ခွဲထွက်သွားပြီး အံ့ဩဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားသည်။ ဟန်မင်းဆက် ရှိသင့်သည့် နေရာတွင် "မဟာချင်အင်ပါယာ (နည်းပညာခေတ်)" ဟု အညွှန်းတပ်ထား၏။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေက တည်ငြိမ်နေတဲ့ ရေကန်ထဲကို ကျောက်တုံးကြီး ပစ်ချလိုက်သလိုပါပဲ... အစပိုင်းမှာတော့ လှိုင်းဂယက်က မသိသာပေမယ့် အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒီလှိုင်းဂယက်တွေက သမိုင်းကြောင်း တစ်လျှောက်လုံးကို ရိုက်ခတ်သွားမှာပါ..."

"ဥပမာ- အရှင်မင်းကြီး တီထွင်လိုက်တဲ့ ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်ပေါ့... နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်လောက်မှ ပေါ်ပေါက်လာသင့်တဲ့အရာက အခုအချိန်မှာ ကြိုတင်ပေါ်လာပြီ... ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ..."

"ဒါက စွမ်းအင်ရှားပါးမှုကြောင့် နှေးကွေးခဲ့ရမယ့် ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုဟာ အခုဆိုရင် လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်ပြီဆိုတာကို ပြသနေတာပါ..."

"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါလောက်နဲ့ မပြီးသေးဘူး..."

ဝမ်ကျန့်က လမ်းကြောင်း၏ အဆုံးပိုင်းကို ညွှန်ပြသည်။

"အဓိကပြဿနာက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမှာပါ..."

"လိပ်ပြာအကျိုးသက်ရောက်မှုဆိုတာ ဘာလဲ..."

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရိုးရိုးပြောရရင် အသေးအဖွဲ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုက ဆက်တိုက်ဆိုသလို ချိတ်ဆက်မှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကြီးမားတဲ့ ဆိုးကျိုးတွေကို သယ်ဆောင်လာတာပါ..."

ဝမ်ကျန့်ကော်က အချက်အလက်များကို ထပ်မံပြသလိုက်သည်။

"ဥပမာ- အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ယမ်းမှုန့်ပေါ့... အဲ့ဒါက နောက်ရာစုနှစ်တွေမှ ပေါ်လာသင့်တာ... အခုတော့ စစ်ရေးအင်အားကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီ... ဟန်မင်းဆက်ကို နှိပ်ကွပ်ရမယ့် ရှန်းနုံမျိုးနွယ်စုတွေက အခုဆိုရင် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ချင်တပ်တွေကြောင့် လုံးဝ ပျက်သုဉ်းတော့မှာပါ..."

"ပိုအရေးကြီးတာကတော့..."

ဝမ်ကျန့်၏ အသံမှာ လေးနက်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက အရာရာကို ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တဲ့အတွက် ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးက လမ်းလွဲသွားပါပြီ... အနာဂတ်မှာ ပေါ်လာသင့်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေက ဒီပြောင်းလဲမှုတွေကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သလို လုံးဝမတူညီတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ပြန်ပေါ်လာနိုင်ပါတယ်..."

ယင်ကျိန်းက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် ဤပြဿနာကို ကြိုတင်တွေးတောမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ရိုက်ခတ်မှု ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့။

"ဒါဆို... မင်းတို့ရဲ့ အာကာသနှင့် အချိန် စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုက ငါ့ကို တားဆီးချင်တာလား..."

"အတိအကျတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

ဝမ်ကျန့်က ခေါင်းခါသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ တာဝန်က ပြောင်းလဲမှုကို တားဆီးဖို့ မဟုတ်ဘဲ... တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ပါ... ပြောင်းလဲမှုတွေက ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ လက်ခံနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမယ့် အရမ်းကို အကြမ်းဖက်ပြီး မြန်ဆန်လွန်းတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက အာကာသ-အချိန် ပြိုလဲခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်..."

"အာကာသ-အချိန် ပြိုလဲခြင်းဆိုတာ ဘာလဲ..."

ကျန်းလျန်က မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက အချိန်လမ်းကြောင်းရဲ့ တည်ဆောက်ပုံ တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားတာပါပဲ... သမိုင်းနဲ့ အနာဂတ်က သူတို့ရဲ့ ဆက်စပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားမယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ လက်တွေ့လောကကြီးပါ ပြိုလဲသွားနိုင်ပါတယ်..."

ဝမ်ကျန့်က အာကာသ-အချိန်၏ "တည်ငြိမ်မှု အညွှန်းကိန်း" ကို ပြသလိုက်သည်။ မူလလမ်းကြောင်းတွင် ဤအညွှန်းကိန်းသည် ၈၅% ဝန်းကျင်၌ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ယခုအချိန်လမ်းကြောင်းတွင် ၇၈% အထိ ကျဆင်းသွားပြီဖြစ်၏။ ဤအတိုင်းဆိုပါက ၆၀% အောက်သို့ ရောက်သွားမည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။

"၆၀% အောက် ကျသွားပြီဆိုတာနဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုက သန့်စင်သူများကို စေလွှတ်ပါလိမ့်မယ်..."

"သန့်စင်သူများ..."

ယင်ကျိန်း၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... သူတို့က မတည်ငြိမ်တဲ့ အချိန်လမ်းကြောင်းတွေကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ဖို့ တာဝန်ပေးထားတဲ့ အဖွဲ့ပါ... သူတို့က ဘယ်သူ့ကိုမှ သတိပေးမှာမဟုတ်သလို ညှိနှိုင်းမှာလည်း မဟုတ်ဘူး... ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေကို ဖြစ်စေတဲ့ အရင်းအမြစ်ကို တိုက်ရိုက် ဖယ်ရှားပစ်လိမ့်မယ်..."

"ဖယ်ရှားပစ်မယ် ဟုတ်လား..."

ယင်ကျိန်း၏ အသံမှာ အေးစက်သွားသည်။

"သူတို့က ဘယ်လိုဖယ်ရှားမှာလဲ..."

"နည်းလမ်းတွေ အများကြီးရှိပါတယ်... အဖြစ်အများဆုံးကတော့ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ဖယ်ရှားတာပါပဲ... ဥပမာ- ဧကရာဇ်တစ်ပါးက သမိုင်းကို အရမ်းပြောင်းလဲပစ်ရင် သူတို့က သဘာဝအလျောက် သေဆုံးစေတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် မတော်တဆမှုတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် သမိုင်းထဲမှာ ရှိနေသင့်တဲ့ လုပ်ကြံသူတွေလက်ချက်နဲ့ပဲ သေဆုံးအောင် လုပ်လိုက်တာမျိုးပေါ့..."

ယင်ကျိန်းသည် လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူနားလည်လိုက်ပြီ။ ဤ "စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရို" ဆိုသည်မှာ "မိုင်းကြောင်း ရဲတပ်ဖွဲ့သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တာဝန်မှာ သမိုင်းကို ကြိုတင်ရေးသားထားသော ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်းသာဖြစ်စေရန် ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ သိပြီ..."

ယင်ကျိန်း၏ အသံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်နေ၏။

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို သတိပေးဖို့ ရောက်လာတာပေါ့..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ယင်ကျိန်းက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ... ဝမ်ကျန့်ကော်.. ဒီသတိပေးချက်တစ်ခုနဲ့ ငါ ရပ်တန့်သွားမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

ဝမ်ကျန့်က အံ့အားသင့်သွား၏။

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး သန့်စင်သူများရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို မသိသေးလို့ပါ..."

"ငါ သိစရာမလိုဘူး..."

ယင်ကျိန်းက ပြတင်းပေါက်ဆီ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါသိရမှာ တစ်ခုပဲရှိတယ်... ငါ့ကံကြမ္မာကို ငါကိုယ်တိုင်ပဲ စီရင်မယ်..."

"သမိုင်းကြောင်းက ချင်မင်းဆက် ပျက်သုဉ်းရမယ်လို့ သတ်မှတ်ထားရင် ငါ အဲ့ဒီသမိုင်းကို ပြန်ရေးမယ်... အနာဂတ်မှာ တရုတ်လူမျိုးတွေ ဒုက္ခရောက်ရမယ်ဆိုရင် ငါ အဲ့ဒီအနာဂတ်ကို ပြောင်းလဲပေးမယ်... သန့်စင်သူများပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အာကာသ-အချိန် ပြိုလဲခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ်..."

ယင်ကျိန်းက ပြန်လှည့်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ စူးရှသော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။

"သူတို့သာ လာရဲရင် ငါ တိုက်ခိုက်ဖို့လည်း ဝန်မလေးဘူး..."

ဝမ်ကျန့်က ယင်ကျိန်းကိုကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် သမိုင်းကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားသူများစွာကို မြင်ဖူးသော်လည်း ယင်ကျိန်းကဲ့သို့ အန္တရာယ်အရှိဆုံး လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်သူမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး နားမလည်တာတစ်ခုရှိသေးတယ်..."

"ငါ နားမလည်စရာ မလိုဘူး..."

ယင်ကျိန်းက ဖြတ်ပြောလိုက်၏။

“မဟာချင်ရဲ့ ပြည်သူတွေက ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်ကို ခံစားဖို့ထိုက်တန်တယ်... ငါ အဲ့ဒီအတွက်ပဲ ဆက်လုပ်သွားမှာ..."

ခန်းမအတွင်း သုဿန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဝမ်ကျန့်က လေးနက်စွာ တွေးတောနေစဉ် ယင်ကျိန်း၏ စိတ်ထဲရှိ အလင်းစခရင်တွင် စာသားများ ရုတ်တရက် တဖျပ်ဖျပ် ပေါ်လာသည်။

[အရှင်မင်းကြီး... ရှောင်ဂျီက ပုံမှန်မဟုတ်တာတစ်ခုကို တွေ့ရှိထားပါတယ်... ဝမ်ကျန့်ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်က စက်က အချက်ပြမှုတစ်ခုကို အဝေးက စနစ်တစ်ခုဆီ ပေးပို့ဖို့ ကြိုးစားနေပါတယ်…]

ယင်ကျိန်း၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ဝမ်ကျန့်... မင်းရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်က စက်က ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

ဝမ်ကျန့်က အံ့အားသင့်သွားပြီး စက်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းပေါ်တွင် "အာကာသ-အချိန် ကွန်ရက်သို့ ချိတ်ဆက်ရန် ကြိုးစားနေသည်... ချိတ်ဆက်မှု မအောင်မြင်ပါ..." ဟု ပေါ်လာသည်။

"ဒီ... ဒါက အလိုအလျောက် ပြန်လည်ချိတ်ဆက်တဲ့ စနစ်ပါ..."

ဝမ်ကျန့်က အဆင်မပြေစွာ ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ စက်က အချိန်တန်တိုင်း စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုရဲ့ ကွန်ရက်ကို ချိတ်ဆက်ဖို့ အလိုအလျောက် ကြိုးစားနေတာပါ..."

ယင်ကျိန်းက စိတ်ထဲတွင် "ရှောင်ဂျီ... အဲ့ဒါကို ရပ်တန့်နိုင်မလား..." ဟု မေးလိုက်သည်။

[ကျွန်တော်မျိုး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ် အရှင်မင်းကြီး... ဒါပေမယ့် ဒီစက်ထဲမှာ တီ-၁၀၄၇ ဆိုတဲ့ အေအိုင်တစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်…]

ယင်ကျိန်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။

“အေအိုင်တစ်ခု ဟုတ်လား”

"ရှောင်ဂျီ... သူနဲ့ စကားပြောကြည့်နိုင်မလား..."

[ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ် အရှင်မင်းကြီး…]

ခဏအကြာတွင် ယင်ကျိန်း၏ စိတ်ထဲ၌ ရှောင်ဂျီနှင့် တီ-၁၀၄၇ တို့၏ "ကုတ်ဘာသာစကား" ဖြင့် ဆွေးနွေးမှုများ ပေါ်လာသည်။ အေအိုင်နှစ်ခုကြားတွင် လူသားတို့ နားမလည်နိုင်သော အချက်အလက်ဖလှယ်မှုများ ဖြစ်ပွားနေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် တီ-၁၀၄၇က "ပြောင်းလဲမှုတိုင်းက ဘေးဒုက္ခကို ဖြစ်စေတယ်" ဟု ပြောပြီး ရှောင်ဂျီက "ပြောင်းလဲမှုမရှိရင် တိုးတက်မှုမရှိဘူး" ဟု ပြန်ချေပလိုက်သည်။

စကားဝိုင်း ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသည်။ ယင်ကျိန်းက အားလုံးကို ခြုံငုံကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ကျန့်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်ကျန့်... ငါ့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက လူတွေရဲ့ အသက်ကို ပိုကယ်တင်နိုင်ပြီး ပိုကောင်းတဲ့ အနာဂတ်ကို ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုတာကို ငါ သက်သေပြနိုင်ရင် မင်းတို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုက သန့်စင်သူတွေကို ဆက်စေလွှတ်ဦးမလား..."

ဝမ်ကျန့်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒီအကြောင်းကိုတော့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အာဏာပိုင်အဆင့်နဲ့ ဖြေလို့မရပါဘူး... ဒါပေမယ့်..."

"ငါ သိတယ်..."

ယင်ကျိန်းက ဖြတ်ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် ငါ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးပါ... ငါ့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက ဖျက်ဆီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ တည်ဆောက်ခြင်းဆိုတာကို သက်သေပြပါရစေ... ငါ မဟာချင်ကို ကမ္ဘာ့အင်အားအကြီးဆုံး နိုင်ငံဖြစ်အောင် လုပ်မယ်၊ သိပ္ပံပညာရဲ့ အလင်းရောင်နဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေမယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်မှာ မင်းတို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးဗျူရိုက ငါ့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက မှားယွင်းတယ်လို့ ပြောနိုင်ဦးမလား..."

ဝမ်ကျန့်သည် ယင်ကျိန်း၏ ဧကရာဇ်ဆန်သော စွဲဆောင်မှုအားကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး ဗျူရိုကိုယ်စား ကတိမပေးနိုင်ပေမယ့် တစ်ခုတော့ ပြောရဲပါတယ်... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေက တကယ်ပဲ ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေ ထွက်ပေါ်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး အမှန်အတိုင်း အစီရင်ခံပါ့မယ်... တကယ်လို့ သန့်စင်သူများရောက်လာရင်လည်း ကျွန်တော်မျိုး တတ်နိုင်သလောက် တားဆီးပေးပါ့မယ်..."

ယင်ကျိန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... အဲ့ဒီတော့ သဘောတူပြီပေါ့... မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ၊ ငါ့ရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ ဒီကမ္ဘာသစ်ရဲ့ မွေးဖွားခြင်းကို မှတ်တမ်းတင်ပေးရမယ်... တစ်နေ့နေ့မှာ သန့်စင်သူတွေလာခဲ့ရင် မင်း ဒီမှတ်တမ်းတွေကို သူတို့ကို ပြလိုက်ပါ... သူတို့လည်း မျက်လုံးရှိပြီး နှလုံးသားရှိကြမှာပါ..."

ဝမ်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော်မျိုး ကတိပေးပါတယ်..."

ယင်ကျိန်းသည် ပြတင်းပေါက်ပြင်ပရှိ တောက်ပနေသော ရှန်းယန်မြို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ လက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ခေတ်သစ်မြို့တော် ဖြစ်၏။ သူသည် အနာဂတ်ကို ဆက်လက် ဖန်တီးသွားမည်။ မည်သည့် အန္တရာယ်ကြီးမားပါစေ၊ မဟာချင်၏ တိုက်ပွဲမှာ သူတစ်ယောက်တည်း တိုက်ရိုက်ရမည့် တိုက်ပွဲမဟုတ်ချေ။