အခန်း ၈၅

အခန်း (၈၅) ပုစဉ်းရင်ကွဲကို ဖမ်းသည့် ပုစဉ်းခေါင်းတို

ရွှီအိမ်တော်။

တပ်မှူးချုပ် အိမ်တော်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က မိမိ၏ အရိပ်အယောင်များကို ဖုံးကွယ်ကာ ရွှီအိမ်တော်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လမ်းတွင် ဝယ်လာသော လက်ဆောင် ထုပ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရွှီအိမ်တော်၏ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ရွှီအိမ်တော်မှာ ယခင်က ငှားရမ်း နေထိုင်ခဲ့ရသော အိမ်ငယ်လေး မဟုတ်တော့ပေ။ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း နှင့် ပိုင်ယောင်ဆေးဆိုင် တို့ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ လူယုံများ ဖြစ်ကြသော ရွှီဆန်းအာ နှင့် ကန်းတာပြောင် တို့သည်လည်း အကျိုးအမြတ် အများအပြား ရရှိခဲ့ကြသည်။

ကန်းတာပြောင်က တစ်ကိုယ်တည်း သမား ဖြစ်ပြီး အိမ်ရာ အတည်တကျ ထူထောင်လိုစိတ် မရှိသော်လည်း ရွှီဆန်းအာ ကမူ မတူညီပေ။ သူက ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များသော်လည်း သူ၏ ဇနီးသည် နှင့် မိသားစု အတွက် စဉ်းစားပေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က ခြံဝင်းနှစ်ခု ပါဝင်သော အိမ်တော် တစ်ခုကို ဝယ်ယူ ပေးခဲ့သည်။

ယခုအခါ ရွှီဆန်းအာက ထျန်းယာဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်နေပြီး အရှိန်အဝါ အတန်အသင့် ရှိလာကာ အပြင်ထွက်ပါက သူ့ကို ရွှီသခင်လေး ဟု ခေါ်ဝေါ်သူများပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့က ဤကိစ္စကို သဘောကျပေသည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ကြီးပွား ချမ်းသာသည်ကို သူ လုံးဝ မနာလို မဖြစ်တတ်ပေ။ အခြားသူများက မိသားစုကို ပစ်ထားပြီး အသက်စွန့်ကာ သူ့အတွက် အလုပ် လုပ်ပေးနေသည်မှာ ဘာအတွက်လဲ။

စံပြ ရည်မှန်းချက်တွေ အတွက်လား...

သူ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အရည်အချင်းတွေ ကြောင့်လား...

မဟုတ်ဘူး... သူတို့ လိုချင်တာက ချမ်းသာ ကြွယ်ဝမှုပဲ...

ဒီအရာတွေကို ကျန်းချဲ့က ပေးဖို့ လုံးဝ ဝန်မလေးပါဘူး။

အချိန် အနည်းငယ် အကြာတွင် တံခါး ပွင့်လာပြီး အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသမီး တစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက ရွှီဆန်းအာ၏ ဇနီး ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩ ထိတ်လန့်သွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း ရွှီဆန်းအာ ပြောပြသဖြင့် သူမ သိထားပြီး ထိုသတင်း ကြားစဉ်က သူမ အလွန် လန့်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု ရွှီမိသားစု၏ ချမ်းသာ ကြွယ်ဝမှုများကို မည်သူက ပေးထားသနည်း ဆိုသည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။

"ကျန်း"

သူမ၏ စကား မဆုံးသေးမီမှာပင် ကျန်းချဲ့က လက်ပြကာ တားလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ အခြေအနေ ကောင်းသည်ဟု ယူဆမှသာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဖော်ပြလိုသည်ကို မြင်သောအခါ အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသမီးကလည်း ချက်ချင်း ပါးစပ် ပိတ်လိုက်သည်။ သူမက ကျေးလက်တွင် နေထိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဉာဏ်မနည်းလှပေ။ အလျင်အမြန် တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

"တပ်မှူး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ရောက်လာတာလဲ"

ရွှီဆန်းအာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩနေသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပြီး ကျန်းချဲ့ ဤအချိန်တွင် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"နှစ်သစ်ကူးတော့မယ် ဆိုတော့ လမ်းကြုံလို့ ဝင်လာတာပါ"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးကာ လက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကို ချလိုက်သည်။

အမှန်ပင် ကျန်းချဲ့က အားနေ၍ အလည်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင် နှင့် ရွှီအိမ်တော်ကို သေချာ စစ်ဆေးပြီး ဘာပြဿနာမှ မရှိမှသာ သူ ကိုယ်ထင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပေါက်ကြားနိုင်မည့် အန္တရာယ် အနည်းငယ် ရှိနေလျှင်တောင်မှ... သူ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရွှီဆန်းအာ၏ လုပ်ဆောင်မှုများက ယုံကြည် စိတ်ချရပေသည်။ အိမ်ရှိ အစေခံများကိုပင် နှင်လွှတ်ထားပြီး သူ့ကို သီးသန့် စောင့်ကြည့်နေသူလည်း မရှိပေ။

"တပ်မှူး အရင် ထိုင်ပါ ကျွန်တော် လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပေးပါ့မယ်"

ရွှီဆန်းအာက အလျင်အမြန် ထကာ လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

"လက်ဖက်ရည်က မဆိုးဘူးပဲ"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပိုင်ယောင်ဆေးဆိုင် ကနေ ယူလာတာပါ ကျွန်တော်က သိပ်ပြီး အရသာ မခံတတ်ပါဘူး နောက်ကျရင် အပြင်မှာ တပ်မှူးရဲ့ မျက်နှာ မပျက်ရအောင် အိမ်မှာ ကြိုပြီး လေ့ကျင့်နေတာပါ"

ရွှီဆန်းအာက လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ကာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က လက်ယမ်းကာ ဤကိစ္စကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးချုပ်ကျူး နဲ့ ခိုယွမ်ရှန်း တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို အစအဆုံး ပြောပြပါဦး"

ကျန်းချဲ့က လက်ရှိ အခြေအနေ အားလုံးကို သိရှိရန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လျိုကျစ် ထံသို့ လောလောဆယ် သွား၍ မရသေးပေ။ စောင့်ကြည့်နေသူများ ရှိနိုင်ပေသည်။

ရွှီဆန်းအာ၏ အရေးပါမှုက သိပ်မမြင့်မားလှပေ။

ထို့အပြင် ထျန်းယာဂိုဏ်း ကလည်း စတင်ကာစသာ ရှိသေးသဖြင့် သူ့ကို သိပ်ပြီး အာရုံစိုက်မည့်သူ မရှိသေးပေ။

ရွှီဆန်းအာက မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး လျိုကျစ်က တပ်မှူးချုပ်ကျူး နှင့် တွေ့ဆုံချိန်မှ စ၍ အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို အစအဆုံး အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။ ကြားထဲတွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ရပ်တန့်ကာ ထိုအချိန်က အခြေအနေများကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေပုံ ပေါက်နေပေသည်။

ကျန်းချဲ့က စားပွဲကို လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ခေါက်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး စဉ်းစားနေလိုက်သည်။

ထိုအချိန်က အခြေအနေများကို ခေါင်းထဲတွင် ပုံဖော်ကြည့်လိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ရွှီဆန်းအာ ပြောပြချက်များ အရ မည်သည့် ထူးခြားချက်မျှ မတွေ့ရဘဲ အရာအားလုံးက သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်း ဖြစ်နေပေသည်။

ယခုအခါ တပ်မှူးချုပ်ကျူး မြို့ပြင် ထွက်လာမည့် အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရန် လိုအပ်ပေသည်။

"ဒါနဲ့ တပ်မှူး ခိုယွမ်ရှန်းက တပ်မှူးချုပ်ကျူးကို ခြိမ်းခြောက် စကား နည်းနည်း ပြောခဲ့သေးတယ် အကယ်လို့ ခိုချင်းကို မလွှတ်ပေးရင် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဝေါ့ဟူတောင်က လူတွေကို သွားပြောမယ့် သူတွေ ရှိတယ်တဲ့"

ရွှီဆန်းအာက ထိုအချိန်က အခြေအနေများကို ပြန်လည် စဉ်းစားရင်း အလျင်အမြန် ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

''ဒီလို ဆိုရင် ခိုယွမ်ရှန်းက တကယ်ပဲ နောက်ကွယ်က အစီအစဉ်လေးတွေ လုပ်ထားပုံရတယ် ဒီလို ဆိုရင် ယွီဟယ်မြစ်ဝမှာ တပ်မှူးချုပ်ကျူး နဲ့ ဝေါ့ဟူတောင်က လူတွေ ထိပ်တိုက် တွေ့ကြမလား''

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်လာပါက ကိစ္စများက ပိုမို လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

သူ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားစရာပင် မလိုတော့ဘဲ သူများ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေသည်ကို အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ကြည့်နေရုံသာ။

သေချာသည်မှာ ကျန်းချဲ့က ဤအရာများ အပေါ် လုံးဝ မှီခိုမနေပေ။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သတိထားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုအချိန်ကျမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာနိုင်သည့် ဝူရှောက်လင် ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားမည် ဖြစ်သည်။

စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ရွှီချန်ဟူ နှင့် ရွှီချန်ပေါင် တို့ အကြောင်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ချန်ဟူ ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေး ပါရမီက မဆိုးဘူး သူ့ကို ငါ အရမ်း သဘောကျတယ် ချန်ပေါင် ကတော့ အခု အသက် ငယ်လွန်းသေးတယ် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ကြီးလာမှ ငါ့ဘေးမှာ အလုပ်လာလုပ်ခိုင်းလိုက်ပေါ့"

"တပ်မှူးရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရွှီဆန်းအာက အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယခု သူ၏ အာဏာများကို ဘယ်သူ ပေးထားသနည်း။

အရှေ့တွင် ရှိနေသော ဤလူငယ်လေးပင် ဖြစ်သည်။

သူက ကျန်းချဲ့၏ ဘေးမှ တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ခွာလာပြီး ထျန်းယာဂိုဏ်း ကို အုပ်ချုပ်နေရသဖြင့် အနာဂတ်တွင် ကျန်းချဲ့၏ စိတ်ထဲ၌ သူ၏ နေရာက လျော့ကျသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သို့သော် သူ၏ သား နှစ်ယောက်က ကျန်းချဲ့၏ ဘေးတွင် အလုပ်လုပ်နိုင်မည် ဆိုပါက...

ဘာပြဿနာမှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုသေးပါဘူး ပြောရမယ် ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကြောင့် ချန်ဟူတို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် မင်းတို့နဲ့ အတူတူ နှစ်သစ်ကူး ဖြတ်သန်းခွင့် မရတော့ဘူး ဒီနှစ်တော့ နည်းနည်း အထီးကျန်နေလိမ့်မယ်"

ကျန်းချဲ့က လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံ သောက်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးက သူတို့ နှစ်ယောက် အတွက် စဉ်းစားပေးလို့ ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ် အခု ကိစ္စတွေက အရမ်း အန္တရာယ် များလွန်းတော့ သူတို့ကို ရှောင်ခိုင်းထားတာ ကောင်းပါတယ် ကျွန်တော် အခြေအနေကို နားလည်ပါတယ်"

ရွှီဆန်းအာက လက်ထဲရှိ ဆေးတံကို ထိုင်ခုံ ခြေထောက်နှင့် ခပ်ဖွဖွ ခေါက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က ဒီလို အဓိပ္ပာယ် မျိုး တကယ် ဆိုလိုတာလား...

လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

ဒါဆို ရွှီဆန်းအာ က တကယ်ပဲ မရိပ်မိဘူးလား ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ အတွက် သား နှစ်ယောက်ကို ဓားစာခံ အဖြစ် အသုံးပြုထားတယ် ဆိုတာကို...

လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရွှီဆန်းအာက အပြင်ပန်းတွင် ကျေးဇူးတင်သည့်ဟန် ပြသရုံသာမက အတွင်းစိတ်တွင်လည်း မည်သည့် မကျေနပ်မှုမျှ မရှိပေ။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ခရိုင် တပ်မှူးချုပ် တစ်ယောက်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရမည် ဆိုသည်မှာ အလွန် အန္တရာယ် များလွန်းလှပြီး အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားပါက အဆုံးသတ်က အလွန် ဆိုးရွားမည် ဖြစ်သည်။

သား နှစ်ယောက် အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေခြင်းက ကောင်းပေသည်။ အကယ်၍ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလျှင်တောင်မှ ရွှီမိသားစု ၏ မျိုးဆက် ပြတ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

"ဟက် ဟက် ဟက်"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ခေါင်း အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

ဒီ ရွှီဆန်းအာ က တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ...

ဉာဏ်ရည် ရှိပြီး သာမန် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် မျိုး သက်သက် မဟုတ်ဘူး...

"ကဲ အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး ငါ ပြန်တော့မယ်"

ကျန်းချဲ့က လက်ယမ်းကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ရွှီဆန်းအာက အလျင်အမြန် တားလိုက်ပြီး -

"တပ်မှူး အကယ်လို့ အားရင် ဒီမှာပဲ ထမင်းစားသွားပါလား ကျွန်တော့် မိန်းမက အသားနဲ့ ကြက်ဥ ဖက်ထုပ် လုပ်ထားတယ် မြည်းကြည့်မလား"

"ကောင်းပြီလေ မြည်းကြည့်တာပေါ့"

ကျန်းချဲ့ကလည်း အများကြီး ငြင်းဆန်မနေတော့ပေ။

အချိန် အနည်းငယ် အကြာတွင် အသားနှင့် ကြက်ဥ ဖက်ထုပ် ပန်းကန် အချို့ကို ချပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟင်းလျာ လေးပွဲ နှင့် အရက် နှစ်အိုး ပါ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ရွှီဆန်းအာ က ကိုယ်တိုင် ကျန်းချဲ့ အတွက် အရက် ငှဲ့ပေးကာ အားနာသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်မှာ ဒီဟင်းလေးတွေပဲ ရှိတော့တယ် မိန်းမကိုလည်း အပြင် မထွက်ခိုင်းချင်လို့ တပ်မှူး ဒီအတိုင်းပဲ စားလိုက်ပါနော်"

"ဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ အရင်တုန်းက ဆိုရင် ဒီလိုမျိုးတောင် စားဖို့ မလွယ်ဘူး"

ရွှီဆန်းအာ၏ ပွင့်လင်းမှုက ကျန်းချဲ့ကို ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယခုက အရေးကြီးသော အချိန် ဖြစ်ရာ ဟင်း အနည်းငယ် အတွက်နှင့် အပြင်ထွက် ဝယ်ရန် လိုအပ်မည်လား။

အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က လိုက်ကြည့်နေရင်ကော...

အကယ်၍ ရွှီဆန်းအာ၏ ဇနီးက အပြင်ထွက်ပြီး သတင်း သွားပေးရင်ကော...

ရွှီဆန်းအာက မတော်တဆမှု အနည်းငယ်မျှပင် မဖြစ်စေရန် ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ ဒေါသထွက်မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သေချာ ယုံကြည်ထားပေသည်။

ရွှီဆန်းအာ၏ ဇနီး ပြုလုပ်ထားသော ဖက်ထုပ်၏ အရသာက တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှပေသည်။ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်နှင့် အရည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အသားနံ့များ မွှေးကြိုင်နေပေသည်။ ကျန်ရှိနေသော ဖက်ထုပ် တစ်ဝက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်...

ကျန်းချဲ့ ရုတ်တရက် မှင်တက်သွားခဲ့သည်။

''ဒီ ထူထဲတဲ့ ဖက်ထုပ် အရေခွံက အရမ်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ အရင်က ရေထဲမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အခြေအနေကို ပြန်သတိရသွားစေတယ် ကြည့်ရတာ သခင်မကြီးကျူး ကလည်း ဖက်ထုပ် လုပ်တာ တော်တော် ကောင်းပုံရတယ်''

"တပ်မှူး အရသာ ဘယ်လိုနေလဲ"

ရွှီဆန်းအာက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး စကားလုံး အနည်းငယ် ထွက်လာခဲ့သည်။

"အရည်ရွှမ်းပြီး အရမ်း စားကောင်းတယ်"

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းချဲ့က လျိုကျစ် ထံမှ နောက်ဆုံးတွင် အကြောင်းပြန်ချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ တပ်မှူးချုပ်ကျူး က ယနေ့ အနည်းငယ် ထူးခြားနေပြီး ခရီးထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေပုံ ရသဖြင့် သူ့ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရန် အသိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တပ်မှူးချုပ်ကျူး က ဝေါ့ဟူတောင်၏ ဝူရှောက်လင် ကို သတိထားနေသလို သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေမည့် သူလျှို များကိုလည်း သတိထားနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ လူယုံဟု ထင်မှတ်ထားသော လျိုကျစ် ကိုမူ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြီးနောက် သူက တစ်ယောက်တည်း မြို့ပြင်သို့ ထွက်ကာ ယွီဟယ်မြစ်ဝ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားတော့သည်။

ဈေးလမ်းမ တစ်ခုတွင်...

မြို့လှည့်နေသော လျိုကျစ်က ဂိုပုရန် ကို မတော်တဆ တွေ့လိုက်ရသည်။ မူလက မသိချင်ယောင် ဆောင်သွားရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လှမ်းခေါ်ပြီး ဖက်ထုပ် တစ်ပွဲ မှာပေးကာ ဘေးတွင် သကြားလုံး နှစ်ချောင်း ပါ ချပေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးဂို က ဘယ်တုန်းက ဒီလို ကလေးတွေ စားတဲ့ အစားအစာကို ကြိုက်သွားတာလဲ"

လျိုကျစ်က နောက်ပြောင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဂိုပုရန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး တစ်ကိုက် ကိုက်ကာ လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။

"မင်း နားမလည်ပါဘူး ဒီလောကမှာ အစားကောင်းဆုံးက သကြားလုံးပဲ ငါ ငယ်ငယ် ကတည်းက အရမ်း ကြိုက်တာ"

"ဒါဆိုရင် မင်း ဘာသာ မင်း စားလေ ငါ့မှာ အလုပ် ရှိသေးတယ်"

လျိုကျစ်က ဂိုပုရန် နှင့် စကားပြောရန် သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အာရုံ အားလုံးက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အပေါ်တွင်သာ ရှိနေပြီး ကျန်းချဲ့ အနိုင်ရပါက သူ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားပါက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ကလည်း သူ သတင်း ပေါက်ကြားစေခဲ့ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသွားမည် ဖြစ်ပြီး သူ့ကို လုပ်ကြံရန် အစီအစဉ်များ ဆွဲမည် ဖြစ်ရာ အဆုံးသတ်က မည်သို့ ဖြစ်မည်ကို မှန်းဆ၍ ရနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သူက မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြသရုံသာမက မိသားစုဝင်များကိုပင် တိတ်တဆိတ် အပြင်သို့ မပို့ရဲပေ။

ဒါက ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု တစ်ခုပဲ...

သတင်း ပြန်မရောက်လာသေးသရွေ့... သူက အမြဲတမ်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု များကို ခံစားနေရမည် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက် အခုလို အတူတူ ထိုင်မစကားမပြောဖြစ်တာ တော်တော် ကြာပြီ ထင်တယ်နော်"

ရုတ်တရက် ဂိုပုရန် က စကား တစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးဂို က မေ့တတ်တာပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်က ငါတို့ အတူတူ အရက် သောက်ခဲ့ကြသေးတယ်လေ"

လျိုကျစ်က ဂိုပုရန် ၏ ရုတ်တရက် ပြောလာသော စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သော်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်လေ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လလောက်က အဲဒီတုန်းက ပုယီ ကလည်း အသက်ရှင်နေသေးတယ် ငါတို့ နှစ်ယောက်က မတည့်ကြပေမဲ့ အပြင်ပန်း မှာတော့ အဆင်ပြေအောင် နေခဲ့ကြတယ် နောက်ပိုင်းကျမှ ဝက်သား နည်းနည်းလေး ကိစ္စနဲ့ ပုယီ နဲ့ ကျန်းချဲ့ တို့ ပြဿနာ ဖြစ်ကြတာလေ အဲဒီ နောက်ပိုင်းက စပြီး ငါတို့ နှစ်ယောက်လည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြတော့တာပဲ"

အမှန်တကယ်တော့ ယခုအချိန်တွင် ဂိုပုရန် က ဂိုပုယီ ကျန်းချဲ့ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ခိုယွမ်ရှန်း၏ ဇနီးက ယခင်က အဆက်အသွယ် များကို အသုံးပြုပြီး ငွေပေးကာ ဂိုပုယီ ကို ကျန်းချဲ့အား ဒုက္ခပေးရန် ခိုင်းစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအကြောင်းကို ပြော၍ မရပေ။

"အဲဒီလိုပါပဲ"

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ငါ မင်းကို တကယ် လေးစားတယ် ကျန်းချဲ့ရဲ့ အလားအလာကို မြင်ပြီး သူ့အပေါ်မှာ အရင်းအနှီး အများကြီး ထည့်ရဲတယ် ငါ ကတော့ မတူဘူး ပုယီ သေသွားတဲ့ အချိန် ကတည်းက ငါ ဆန္ဒ ရှိသည် ဖြစ်စေ မရှိသည် ဖြစ်စေ ငါ နဲ့ ကျန်းချဲ့ က ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ အဲဒီ အကြောင်းပြချက်တွေသာ မရှိဘူး ဆိုရင် ကျန်းချဲ့လို တစ်ချက် ကြည့်ရုံနဲ့ သာမန် လူမဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိသာနေတဲ့ လူငယ်လေးကို ငါလည်း ကူညီပေးမှာပါပဲ"

ဂိုပုရန် က ပြုံးကာ သကြားလုံးကို ကိုက်စားလိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် ဝါးနေရင်း အသံများပင် သိပ်မပီသတော့ပေ။

"အခု ဒီစကားတွေ ပြောနေလို့လည်း အချိန်နှောင်းသွားပါပြီ"

"ငါက ဒီအတိုင်း ရင်ဖွင့်ချင်လို့ပါ နားညီးတယ်လို့ မထင်ပါနဲ့"

"တခြား ကိစ္စ ရှိသေးလား"

လျိုကျစ်က အနည်းငယ် စိတ်မရှည်တော့ပေ။ သူ နှင့် ဂိုပုရန် က လမ်းကြောင်း မတူသူများ ဖြစ်ပြီး အချင်းချင်း ကြားတွင် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခများ ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို စကားပြောရန် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။

ဂိုပုရန် က စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက် ရန်သူ ဖြစ်တာရော ငါ နဲ့ ကျန်းချဲ့ ရန်သူ ဖြစ်တာရော တကယ်တော့ အားလုံးက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ရဲ့ အစီအစဉ် တွေချည်းပဲ သူက အချင်းချင်း မျှတမှု ရှိအောင် လုပ်ချင်ရုံ သက်သက် ဆိုတာ မင်းလည်း မြင်နိုင်မယ် ထင်ပါတယ် အရင်တုန်းက ငါ့ကို ဖိနှိပ်ခဲ့တယ် အခု ကျန်းချဲ့ကို ဖိနှိပ်နေတယ်"

"ဟက်"

လျိုကျစ်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျန်းချဲ့က အခု သွေးကြောပွင့် အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ ငါ ကြားတယ် ဒီလို သိုင်းပညာ တိုးတက်မှု မျိုးက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ အခု တပ်မှူးချုပ်ကျူး က သူ့ကို ဖိနှိပ်ချင်နေတယ် ဆိုတော့ သူတို့ နှစ်ယောက် ကြားမှာ တစ်ချိန်ချိန်တော့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"

ဂိုပုရန် က ဆက်လက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်ကော"

"မင်း နဲ့ ကျန်းချဲ့ က အခု လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြတာ ခွဲလို့ မရတော့ဘူး ကျန်းချဲ့ ရှုံးရင် မင်းလည်း ဒုက္ခရောက်မှာပဲ ငါ ကတော့ ကျန်းချဲ့ရဲ့ အမုန်းခံနေရတာ ဆိုတော့ သူ နိုင်ရင် ငါ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ် အဲဒါကြောင့် ငါ တောင်းဆိုချင်တာက"

သူ၏ စကား မဆုံးသေးမီမှာပင် လျိုကျစ်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဆုံးဖြတ်ခွင့် မရှိဘူး"

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ အနိုင်ရပါက ဂိုပုရန် သေရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ အကယ်၍ သူက ယခင် ကျေးဇူးတရား များကို အသုံးပြုပြီး တောင်းဆိုပါက ကျန်းချဲ့က သူ၏ မျက်နှာကို ထောက်ကာ ဂိုပုရန်ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးနိုင်သော်လည်း သူက ဘာကြောင့် ထိုသို့ လုပ်ရမည်နည်း။

သူ့ရဲ့ စကား အနည်းငယ် အတွက်နဲ့လား...

နောက်ပြောင် နေတာလား...

သူက ယခုအချိန်တွင် အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ပြီး လုပ်ဆောင်နေရသည် မဟုတ်ပါလော။ ဂိုပုရန် အတွက် ကျန်းချဲ့ကို သွားရောက် တောင်းဆိုပေးမည်ဟု ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ငါက မင်းကို ငါ့အတွက် တောင်းဆိုပေးဖို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး ကျန်းချဲ့သာ နိုင်သွားရင် ငါ သေချာပေါက် သေရမယ် ဆိုတာ ငါ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ မိသားစုတွေကို ချမ်းသာပေးဖို့ ကျန်းချဲ့ကို ပြောပေးနိုင်မလား လို့ တောင်းဆိုချင်တာပါ အဲဒီအတွက် အပေးအယူ အနေနဲ့ အကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ ရှုံးသွားရင် တပ်မှူးချုပ်ကျူး က မင်းရဲ့ မိသားစုတွေကို အရေးမယူဖို့ ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ် ဘယ်လိုလဲ"

ဂိုပုရန် က ခေါင်းမော့လာပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးကြောများ နီရဲနေပေသည်။

ကျန်းချဲ့က သွေးကြောပွင့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဆိုသည်ကို သိလိုက်ရကတည်းက သူ ဤရက်ပိုင်း အတွင်း အလွန် စိုးရိမ်ပူပန် နေခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင်မှ သူ သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်သော်လည်း မိသားစုဝင်များ အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်သေးကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ လျိုကျစ်ကို မတောင်းဆိုပါက ကျန်းချဲ့၏ လုပ်ရပ်များ အရ အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

လျိုကျစ်က အချိန်အနည်းငယ် ကြာအောင် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ ဂိုပုရန်၏ ဆိုလိုရင်းမှာ အန္တရာယ် ကာကွယ်ရေးပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးက အချင်းချင်း၏ မိသားစုဝင်များကို အကာအကွယ် ပေးရန် ဖြစ်ပြီး ကာယကံရှင် များကိုသာ အရေးယူရန် ဖြစ်သည်။ အကြံဉာဏ်က ကောင်းသော်လည်း ဒီကောင်လေးကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် မိသားစုဝင်များ အတွက် စဉ်းစားပြီး ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို တစ်ရက် အချိန်ပေး မင်းကို အဖြေ ပြန်ပေးမယ်"

တစ်ရက် အတွင်း ကျန်းချဲ့ နှင့် တပ်မှူးချုပ်ကျူး တို့ အနိုင်အရှုံး ပေါ်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ဂိုပုရန် က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ အလွန် လျင်မြန်စွာ မြင်းစီးလာသော တပ်မှူးချုပ်ကျူး က နောက်ဆုံးတွင် အချိန် အနည်းငယ် အကုန်ခံပြီး ယွီဟယ်မြစ်ဝ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏ အနောက်တွင် ဝူရှောက်လင် က အဝေးမှနေ၍ အဆက်မပြတ် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သို့သော်...

ဝူရှောက်လင် ၏ အနောက်တွင် ကျန်းချဲ့ ကလည်း အဝေးမှနေ၍ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူက မူလက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ကိုသာ နောက်ယောင်ခံ လိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ကြိုတင် သတိထားမှုများ ရှိနေခဲ့သဖြင့် ဝူရှောက်လင် ပေါ်လာနိုင်မည်ကို အမြဲတမ်း မျှော်လင့်နေခဲ့ရာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က ဤအခြေအနေကို အသုံးချပြီး အကျိုးအမြတ် ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဤသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားစရာ မလိုတော့ဘဲ ဝူရှောက်လင် ကို ချက်ချင်း ရှင်းလင်းနိုင်ကာ နောက်ပိုင်းတွင် ဝေါ့ဟူတောင် ကို သိမ်းပိုက်ရန် အတွက် အခြေခံ အုတ်မြစ် ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တပ်မှူးချုပ်ကျူး က မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲကာ မြင်းပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ရေထဲသို့ ဆင်းကာ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

"ဝူရှောက်လင်"

"မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိတဲ့ နေရာက ဒီနေရာပဲ ဖြစ်ရမယ် တပ်မှူးချုပ်ကျူး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝူရှောက်လင် က ဆက်လက် ပုန်းအောင်း မနေတော့ဘဲ တပ်မှူးချုပ်ကျူး မြင်းပေါ်မှ ဆင်းသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်းကို သူ ရင်ထဲမှ ခန့်မှန်းမိသွားခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ အကယ်၍ ဤနေရာတွင် မရှိလျှင်တောင်မှ သူက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ကို ဖမ်းဆီးပြီး နှိပ်စက် မေးမြန်းမည်သာ ဖြစ်သည်။

အချုပ်ပြောရလျှင် တပ်မှူးချုပ်ကျူး ဤနေရာသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာခြင်းက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဆရာကြီး ညွှန်ကြားထားသည့် အချက်များကို သေချာစွာ မှတ်သားပြီး အတိအကျ ပြင်ဆင်လိုက်ပါပြီ။