အခန်း ၉၀

အခန်း (၉၀) တောင်ပေါ် ဓားပြတွေကို မဖြစ်မနေ နှိမ်နင်းရမယ်

"ကျန်းချဲ့ မင်းက ပုန်ကန်ချင်နေတာလား"

ကျောက်မင်ချန်က မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး ကျန်းချဲ့ကို ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

သူ့နာမည်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ရဲရုံသာမက လူအများကြီး ရှေ့မှာ သူ့လူကိုပါ ရိုက်ရဲ​ခြင်းက သူ၏ မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး ဤအရာကို အခွင့်ကောင်း ယူကာ အာဏာ ပြချင်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"တပ်မှူးချုပ်ကျူး ကို ဘယ်သူ သတ်တာလဲ"

ကျန်းချဲ့က ကျောက်မင်ချန်ကို လုံးဝ အဖတ်မလုပ်ဘဲ ဘေးတွင် ရပ်နေသော လျိုကျစ် ဘက်သို့ အကြည့် ရွှေ့ကာ မေးလိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲ နေရာက သဲလွန်စ တွေ အရ သေချာ ပေါက် ပြောလို့ ရတာက ဝေါ့ဟူတောင် ရဲ့ ဝူရှောက်လင် လက်ချက်ပဲ အကြောင်းပြချက် အရရော စွမ်းအား အရရော သူက အဖြစ်နိုင်ဆုံး လူပဲ"

လျိုကျစ်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို ခရိုင်ဝန် ကျောက် က ဘယ်လို လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ ဓားပြ တွေကို သွားနှိမ်နင်းမှာလား"

"ခရိုင်ဝန် ကျောက် က အမှန်တရား ကို သေချာ စုံစမ်းပြီးမှ ဆုံးဖြတ်မယ်လို့ ပြောပါတယ်"

လျိုကျစ်က ယခုအချိန်တွင် ကျောက်မင်ချန်၏ ရာထူး အဆင့်အတန်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျန်းချဲ့ နှင့် အတူတူ အပေးအယူ ညီညီ ဖန်တီး ပြောဆိုနေပေသည်။

"ဒီကိစ္စ က သေချာ မသိရသေးဘူး တစ်ယောက်ယောက် ကများ တမင် သက်သက် အပြစ်ပုံချ တာများလား ဆိုတာ လည်း မသေချာသေးဘူး ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ကို မင်းက ဘာများ ပြောချင်လို့လဲ"

ကျောက်မင်ချန်က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ကသာ သွေးကြောပွင့် အဆင့် စွမ်းအားကို ပြသထားခြင်း မရှိပါက သူက လူခေါ်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို ဖမ်းဆီးခိုင်းနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာပြောချင်လို့လဲ ဟုတ်လား ဒါပေါ့ ပြောစရာ ရှိတာပေါ့ ဝူရှောက်လင် က လူသတ်သမား ဆိုတာကို ပြသနေတဲ့ သက်သေ အထောက်အထား တွေ အလုံအလောက် ရှိနေတာကို မင်းက ဘာလို့ အချိန်ဆွဲ နေတာလဲ မင်း ရင်ထဲမှာ တစ်ခုခုများ ကြောက်နေလို့လား ဒါမှမဟုတ် မင်း ကျောက်မင်ချန် ကများ တပ်မှူးချုပ်ကျူး ကို လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်တဲ့ နောက်ကွယ်က တရားခံ လား"

ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်း အော်ဟစ် မေးမြန်းလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို တိုက်ရိုက် စွပ်စွဲလိုက်သည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ မင်းက ခရိုင်ဝန် ကို လာစွပ်စွဲရဲတယ်ပေါ့ အထက်လူကြီး အောက်လက်ငယ်သား တွေရဲ့ စည်းမျဉ်း တွေကို တကယ်ပဲ နားမလည်တော့ဘူးလား"

ဘေးတွင် ရှိနေသော ဒုတိယ ခရိုင်ဝန် ယန်ရှန်းက ချက်ချင်း ဝင်ရောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာ မင်း စကားပြောဖို့ အရည်အချင်း ရှိလို့လား မသေချင်ရင် ပါးစပ် ပိတ်ထား"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင် နှင့် လူသတ်ငွေ့များက ယန်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မင်း တကယ် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

ကျောက်မင်ချန်က ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လက်နက် အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည် များကို ကြည့်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ပုန်ကန်တဲ့ ဓားပြ တွေကို နှိမ်နင်းပြီး တပ်မှူးချုပ်ကျူး အတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ ပေါ့"

ဓားပြ များကို မနှိမ်နင်းပါက ကျန်းချဲ့က ဘာကြောင့် စစ်တပ်မှ စစ်သည် များကို ငှားရမ်းမည်နည်း။ ငွေကျပ် သောင်းဂဏန်းလောက် အကုန်ခံပြီး နောက်ခံ တစ်ခုကို ဘာကြောင့် ရှာဖွေမည်နည်း။ ပုန်ကန်သော ဓားပြများကို မနှိမ်နင်းပါက သူ ဤမျှလောက် ကြီးမားသော ငွေကြေးများကို ဘယ်လို လုပ်ပြီး ပြန်ရှာမည်နည်း။

ဓားပြ များကို မနှိမ်နင်းပါက ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း များကို သူ ဘယ်လို လုပ်ပြီး ရှာဖွေမည်နည်း။

ဓားပြ များကို မနှိမ်နင်းပါက ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံးကို သူ ဘယ်လို လုပ်ပြီး အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်နည်း။

အချုပ်ပြောရလျှင် တောင်ပေါ် ဓားပြ များကို မဖြစ်မနေ နှိမ်နင်းရမည် ဖြစ်သည်။

မနှိမ်နင်းလို့ လုံးဝ မရပေ။

"မင်းက အနောက်မြို့နယ် တပ်စခန်း ရဲ့ တပ်မှူး တစ်ယောက်ပဲ မင်းရဲ့ တာဝန် က အနောက်မြို့နယ် ကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ ဓားပြ နှိမ်နင်းရေး ကိစ္စက မင်း ဆုံးဖြတ်လို့ ရတဲ့ ကိစ္စလား တကယ်ပဲ ငါ့ကို အရုပ် တစ်ရုပ် လို့ ထင်နေတာလား အခု ချက်ချင်း မင်းလူတွေကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွား ငါ မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးမယ် မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ အကျိုးဆက် ကို စဉ်းစားထား"

ကျောက်မင်ချန်က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာ လာပြီး ပါးစပ်သရမ်း မနေနဲ့ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် တပ်မှူးချုပ်ကျူး က မသေခင် ကတည်းက ဓားပြ တွေရဲ့ ပုန်ကန်မှု ကို ကာကွယ်ဖို့ ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ ဆီကနေ စစ်ကူ တောင်းဖို့ ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် လွှတ်လိုက်တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါ ပြန်မလာခင်လေးတင် တပ်မှူးချုပ်ကျူး က သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတယ် ဒီဓားပြ တွေကို ငါ သေချာပေါက် နှိမ်နင်းရမယ် ဘယ်သူ လာတားတား အလကားပဲ"

ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ လူတိုင်းကို ပြသလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသော အရာရှိများ အားလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ အဘယ်ကြောင့် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို နားလည်သွားကြသလို ယခု ရုတ်တရက် စစ်သည် အများအပြား ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကိုလည်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

''ဒါတွေ အားလုံးက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ရဲ့ အစီအစဉ် တွေ ဖြစ်နေတာကိုး''

ကျန်းချဲ့ ဤသို့ ပြောလိုက်ခြင်းမှာ သူ ပျောက်ဆုံးနေမှု အတွက် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာဖွေလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ တပ်မှူးချုပ်ကျူး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သက်သေ ပြစရာ လည်း မရှိတော့သဖြင့် အနည်းငယ် လွဲချော်မှု ရှိလျှင်တောင်မှ ဘာမှ ပြဿနာ မရှိပေ။

ဤနေရာတွင် ရှိနေသူများ အထဲ၌ အမှန်တရားကို ခန့်မှန်းနိုင်သူ သိပ်မများလှပေ။ လျိုကျစ် က တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဂိုပုရန် က လည်း တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ကျန်းချဲ့၏ အရှိန်အဝါကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် လုံးဝ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုရဲပေ။

ကျန်းချဲ့က သူ့ကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်မည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာသာ နေလိုက်သည်။

"ဒါက တပ်မှူးချုပ်ကျူး ရဲ့ အမိန့် ဆိုတာကို ဘယ်သူက သက်သေပြနိုင်မှာလဲ"

ကျောက်မင်ချန်က တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ကို ရိပ်မိနေသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လူအများစု၏ အမြင်တွင် ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ လူယုံ တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ ပျောက်ဆုံးသွားချိန်တွင် တပ်မှူးချုပ်ကျူး က အလွန် စိုးရိမ် ပူပန်စွာဖြင့် စစ်သည် အများအပြား ကို လွှတ်ပြီး ရှာဖွေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

သူက ဒီအတိုင်း သက်သက် စောဒက တက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ သက်သေပြနိုင်တယ်"

ထိုအချိန်တွင် အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေသော သခင်မကြီးကျူးက ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်"

လူတိုင်း၏ အကြည့်များက သခင်မကြီးကျူးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ဤအချိန်တွင် သူမက ထွက်လာပြီး ကျန်းချဲ့ကို ထောက်ခံပေးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ ကျူးချင်ချင် ပင်လျှင် အလွန် အံ့ဩနေပေသည်။

"သခင်ကြီး မသေခင် တုန်းက တပ်မှူးကျန်း ကို ညနက်ပိုင်း အိမ်ကို ခေါ်ပြီး တွေ့ခဲ့တယ် အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ လက်ဖက်ရည် လာချပေးရင်း သခင်ကြီး က တပ်မှူးကျန်း ကို အမိန့်ပေးနေတာ ကြားခဲ့တယ်"

သခင်မကြီးကျူးက လိမ်ညာ ပြောဆိုရာတွင် လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

သူမ ဤသို့ ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း များစွာ ရှိပေသည်။

ပထမ အချက် အနေဖြင့် တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ ကလဲ့စားချေခြင်း ကိစ္စ ဖြစ်သည်။ ယခု လက်ရှိ အခြေအနေ အရ သခင်ကြီးက ဝေါ့ဟူတောင်မှ လူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း သေချာနေပြီး သူ၏ သစ္စာရှိသော လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သူ လျိုကျစ် ကလည်း ထိုသို့ ပြောဆိုထားသဖြင့် သူမ ယုံကြည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခရိုင်ဝန် ကျောက်မင်ချန် က တမင်တကာ အချိန်ဆွဲနေချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က ထွက်လာပြီး ကလဲ့စားချေပေးရန် ကြိုးစားနေသည် ဖြစ်ရာ တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ ဇနီး တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မထောက်ခံဘဲ နေမည်နည်း။

ဒုတိယ အချက် အနေဖြင့် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ အရှိန်အဝါ များကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူက ကျောက်မင်ချန်ကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရဲရုံသာမက လေသံကလည်း အလွန် မထီမဲ့မြင် နိုင်လှပြီး နောက်ကွယ်တွင် ခိုင်မာသော အားကိုးစရာ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ယခု တပ်မှူးချုပ်ကျူး သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ...

ကျူးမိသားစုက ချမ်းသာ ကြွယ်ဝမှု များကို မပြောနှင့် ယခု လက်ရှိ အိမ်ရာ များကိုပင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် အလွန် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဘာမှ ပြဿနာ မရှိပါက မကြာမီ အချိန် အတွင်း အစိုးရ အရာရှိ အကြီး အသေး အားလုံးက ကျူးမိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှု များကို ဝင်ရောက် ခွဲဝေ ယူငင်ကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ က နောက်ထပ် အားကိုးစရာ လူတစ်ယောက် ကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့က အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ပင် ဖြစ်သည်။

တတိယ အချက် မှာတော့ ပိုပြီး ရိုးရှင်းလှပေသည်။ ၎င်းမှာ သူမ နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ ကြားရှိ ပတ်သက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သူမ မည်မျှပင် ငြင်းဆန်ချင်ပါစေ ထိုနှစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စများက သူမကို အလွန် လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမလည်း ထိုကိစ္စများကို မမေ့ဖျောက်လိုပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တပ်မှူးချုပ်ကျူး နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျန်းချဲ့က အများကြီး ပိုကောင်းနေသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာမှု နှင့်အတူ သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါ ကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး ယခုအခါ တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် ယောက်ျား ပီသသော အရှိန်အဝါ များကို အပြည့်အဝ ခံစားနေရပေသည်။

သူမ အနည်းငယ် စွဲလမ်းနေမိသည်။

သေချာသည်မှာ သူမ တွင်လည်း သံသယများ ရှိနေသေးသည်။ ကျန်းချဲ့က ညနက်ပိုင်း ကျူးအိမ်တော် သို့ ခိုးဝင်လာခြင်းမှာ ကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း သေချာလှပြီး သူမ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို လက်ခံခဲ့ခြင်း ကလည်း တပ်မှူးချုပ်ကျူးကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ကြောင်း ပြသနေပေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးက အပြင်ပန်း တွင် မြင်ရသလောက် ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ပေ။

''ငါ့မှာ အခု ရွေးချယ်စရာ ရှိသေးလို့လား''

သူတို့ နှစ်ယောက် မတည့်လျှင်တောင်မှ သူမ က ယုံကြည်ဟန် ဆောင်ရမည် ဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စကို အမှန်တရား ဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးရမည် ဖြစ်သည်။

"ကျောက်မင်ချန် မင်း ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ"

ကျန်းချဲ့က သခင်မကြီးကျူး သူ့ဘက်မှ ပါဝင် ပြောဆိုပေးရသည့် အကြောင်းရင်းကို သေချာ မသိသော်လည်း အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိပေသည်။ အမှန်တကယ်ပင် နာမည်ကျော် စာရေးဆရာမ တစ်ယောက်၏ စကားက လုံးဝ မမှားပေ။

သူလည်း ဤအခြေအနေကို သဘောကျပေသည်။ ဤသို့ ဖြစ်လာခြင်းက သူ၏ အကြံအစည် များကို ပိုမို အဆင်ပြေ ချောမွေ့သွားစေလိမ့်မည်။

သခင်မကြီးကျူး၏ အတည်ပြုမှု ပါဝင်လာပြီ ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စက နောက်ထပ် ငြင်းခုံစရာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ ဇနီး ဖြစ်ပြီး ယခု ကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ရာ ငြင်းပယ်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။

ကျောက်မင်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ခက်ခဲနေပြီး ဝေါ့ဟူတောင် မှ ဓားပြ များကို အလွန် ဒေါသထွက်နေမိသည်။ ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး ကို မသိဘဲ ပြဿနာ များကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး အဆုံးတွင် သူက လိုက်လံ ဖြေရှင်းပေးနေရပေသည်။

သူက လှည့်စား ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီလို ဆိုရင်တောင်မှ မင်းက စစ်သည် တွေ ခေါ်လာလို့ မရဘူး မင်းကို စစ်တပ်က စစ်သည်တွေကို ခေါ်ဆောင်ဖို့ ဘယ်သူက အခွင့်အရေး ပေးထားတာလဲ ဒီကိစ္စ ကို ခရိုင်ရုံးတော် ကို သတင်းပို့ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ရမယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျောက်မင်ချန်က လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို စကားပြောခွင့် မပေးလိုတော့ပေ။

သို့သော် ကျန်းချဲ့က စောစောကတည်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ တရားဝင် အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို ရှာဖွေထားပြီး ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် အမည်းရောင် တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ 'ချီ' ဟူသော စာလုံးကြီး တစ်လုံး ပါဝင်နေပေသည်။

အောက်ဘက်တွင်လည်း စာကြောင်း တစ်ကြောင်း ပါဝင်နေသေးသည်။

[ယွဲ့ပြည်နယ် ထိုက်အန်း ဒေသ ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးချုပ်]

"ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးချုပ်ချီ ပေးထားတဲ့ အာဏာပဲ မင်း သွားပြီး တိုင်ချင် တိုင်လို့ ရတယ် ဒါပေမဲ့ မတိုင်ခင် ဒီဓားပြ တွေကို ငါ သေချာပေါက် နှိမ်နင်းရမယ် ဝေါ့ဟူတောင် က ပုန်ကန်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ် ဆိုတဲ့ သက်သေ တွေ အပြည့်အစုံ ရှိတယ် ဘယ်သူမှ လာငြင်းလို့ မရဘူး"

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့က ဓားပြ နှိမ်နင်းရန် ဤမျှလောက် အထိ ပြတ်သားနေရခြင်းမှာ ယခင် အကြောင်းပြချက်များ အပြင် အခြား အကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာ ကျောက်မင်ချန် အပါအဝင် ယန်ဂူခရိုင် မှ အရာရှိ အကြီး အသေး အားလုံး နီးပါးက ဝေါ့ဟူတောင် နှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနေကြောင်း သူ သတိထားမိသွားသောကြောင့်ပင်။

သေချာပေါက် အကျိုးအမြတ် များစွာ ပါဝင် ပတ်သက်နေမည် ဖြစ်သည်။

သူသာ ထိုခိုင်လုံသော သက်သေ အထောက်အထား များကို ရရှိသွားပါက ယခု ဤနေရာတွင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်နေသော အရာရှိများ အားလုံး နောက်ပိုင်းတွင် သူ့ရှေ့၌ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဒူးထောက် လာကြမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ယန်ဂူခရိုင် မှ အရာရှိ အားလုံး ရာထူးမှ မပြုတ်ချင်ပါက သူ၏ အမိန့်ကိုသာ နာခံရမည် ဖြစ်သည်။

ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံး တွင် အသံ တစ်သံတည်းသာ ရှိတော့မည်။

၎င်းမှာ သူ ကျန်းချဲ့၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း"

ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးချုပ်ချီ၏ တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သောအခါ ဤကိစ္စက နောက်ထပ် ငြင်းခုံစရာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

ကျောက်မင်ချန်က တပ်မှူးချုပ် တစ်ယောက် နှင့် ရင်ပေါင်တန်း နိုင်သော်လည်း လက်အောက်တွင် စစ်သည် အင်အား သောင်းချီ ရှိပြီး အဆင့် ငါး ရှိသော ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးချုပ် ကိုတော့...

သူ လုံးဝ ပြန်လည် ချေပရဲမည် မဟုတ်ပေ။

တပ်မှူးချီ၏ ဖခင် ဆိုသော စကား တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူ့ကို နေရာမှာတင် မျက်နှာ ပျက်သွားစေခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့ ထုတ်ပြလိုက်သော တံဆိပ်ပြားကလည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။

သွေးများ ခေါင်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကျောက်မင်ချန်က မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားကာ နေရာမှာတင် မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

''ဒီ ကျန်းချဲ့ က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်ထားနိုင်ရတာလဲ ဒီအရာ အားလုံးကို ကြိုတွက်ထားတာများလား''

ကျောက်မင်ချန်ကို တွဲခေါ်ပြီး ခရိုင်ရုံးတော် ထဲမှ ထွက်သွားကြရာ သူက ဘာမှ ထပ်မပြောရဲတော့သလို အခြားသော အရာရှိများ လည်း ဘာမှ ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။

ခေါင်းငုံ့ကာ ဘာမှ မပြောဘဲ နေလိုက်ကြပြီး ယခင်က အော်ဟစ်နေသော တပ်မှူးကလည်း မျက်လုံး မှိတ်ကာ နေရာမှာတင် သေချင်ယောင် ဆောင်နေပေသည်။

ယန်ရှန်းက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး မျက်နှာက အလွန် ဆိုးရွားနေပေသည်။

ဂိုပုရန် တစ်ယောက်တည်းသာ ခန်းမ ထဲရှိ အလောင်း ကို အဓိပ္ပာယ် ပါပါဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ငါ့ အမိန့်ကို နာခံကြ အနောက်မြို့နယ် တပ်စခန်း က စစ်သည်တွေ ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ က စစ်သည် တွေ ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ကြ မနက်ဖြန် မနက် အစောကြီး ဓားပြ နှိမ်နင်းဖို့ ထွက်မယ် ယန်ဂူခရိုင် က ပြည်သူ တွေ အတွက် အေးချမ်းတဲ့ ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခု ဖန်တီးပေးရမယ်"

ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အနောက်မြို့နယ် တပ်စခန်း အတွင်းတွင်...

ကျန်းချဲ့က ဆုန့်ကျိကို တတိယ အကြိမ် လာရောက် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ပထမ အကြိမ်က လိမ်လည်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ ခြိမ်းခြောက်မှု အောက်တွင် ဝေါ့ဟူတောင် မှ သစ္စာဖောက်လာပြီး နောက်ပိုင်း ဆုန့်ကျိ၏ အပြုအမူ များက အမြဲတမ်း ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

သူ့အတွက် တောင်ပေါ်သို့ ပြန်သွားရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ ကျန်းချဲ့ ထံတွင် ခိုလှုံခြင်းဖြင့်သာ အသက်ရှင်ခွင့် ရနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ဝေါ့ဟူတောင် ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရနိုင်မည်ဟု သူ အမြဲတမ်း မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။

ထိုမျှော်လင့်ချက်က သေးငယ်လွန်းသော်လည်း သူ ဤသို့သာ တွေးတော ဖြေသိမ့်နေခဲ့ရသည်။

"ကျွန်တော် တပ်မှူး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျန်းချဲ့ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆုန့်ကျိက သူ၏ နေရာကို သေချာစွာ သိရှိထားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို ချက်ချင်း အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဒီရက်ပိုင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

ကျန်းချဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူး ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် တပ်စခန်း က ညီအစ်ကို တွေက ကျွန်တော့် အပေါ် တော်တော်လေး ကောင်းကြပါတယ်"

"ငါ အရင်က ဘာပြောခဲ့လဲ မှတ်မိသေးလား"

ကျန်းချဲ့က ဆက်မေးလိုက်သည်။

ဆုန့်ကျိက ခေါင်းမော့ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

''ကျန်းချဲ့ ဘာပြောခဲ့တာလဲ စကားတွေ အများကြီး ပြောခဲ့တာပဲ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်မှ မသိတာ''

ကျန်းချဲ့က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဆုန့်ကျိ မေ့သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မကြာခင် အချိန် အတွင်းမှာ မင်းကို ခေါ်ပြီး ဝေါ့ဟူတောင် ကို ပြန်သွား တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့ဖူးတယ် အခု အချိန် ရောက်လာပြီ မင်း အစွမ်းပြရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ မနက်ဖြန် မနက် အစောကြီး ဓားပြ နှိမ်နင်းဖို့ ထွက်မယ် မင်းက လမ်းပြ အဖြစ် ဦးဆောင် သွားရမယ်"

ကျန်းချဲ့က ဝေါ့ဟူတောင်၏ အကြမ်းဖျင်း နေရာကိုသာ သိရှိထားပြီး တကယ့် ဓားပြ စခန်း အစစ်အမှန် က ဘယ်နေရာမှာ ရှိသနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ လမ်းပြမည့်သူ တစ်ယောက် လိုအပ်ပေသည်။

ထိုလူက သေချာပေါက် ဆုန့်ကျိ ပင် ဖြစ်ရမည်။

"ဘာ ဓားပြ နှိမ်နင်းမယ်"

ဆုန့်ကျိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩ ထိတ်လန့်သွားသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

''အခု ချက်ချင်း လှုပ်ရှားတော့မှာလား နည်းနည်းတော့ မြန်လွန်း မနေဘူးလား''

ဝေါ့ဟူတောင်၏ စွမ်းအားကို သူ အလွန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ခေါင်းဆောင် သုံးယောက် စလုံး က အလွန် စွမ်းအား ကြီးမားသူများ ဖြစ်ကြပြီး အနည်းဆုံး သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား အများအပြား လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျွမ်းကျင်သော ဓားပြများ နှင့် မြင်းစီး တပ်သား များလည်း ရှိသေးသည်။

"တပ်မှူး ဒီကိစ္စ က နည်းနည်း လောလွန်းနေပြီ မဟုတ်ဘူးလား"

သူက သတိထားပြီး သတိပေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ မင်း မိသားစု တွေကို မကယ်ချင်တော့ဘူးလား"

ကျန်းချဲ့က ပြန်မေးလိုက်သည်။

"မ မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော် က အဲဒီ သဘော ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး ဝေါ့ဟူတောင် ရဲ့ စွမ်းအား က တကယ်လို့ လုံလောက်တဲ့ ပြင်ဆင်မှု မရှိရင် ကျရှုံးဖို့ အရမ်း လွယ်ကူလို့ပါ"

ဆုန့်ကျိက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ ငါ လှုပ်ရှားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဆိုကတည်းက ရာနှုန်းပြည့် သေချာနေလို့ပဲ မင်းတို့ တောင်ပေါ်က ခေါင်းဆောင် သုံးယောက် ထဲက နှစ်ယောက် က ငါ့လက်ထဲမှာ သေသွားပြီ အခု ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ က အကောင်းစား စစ်သည် ငါးရာ ကို ငှားထားတယ် ခရိုင် ထဲက စစ်သည် တွေနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် တစ်ထောင် လောက် ရှိတယ် လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိနေပါပြီ"

ဝူရှောက်လင် သေဆုံးသွားသည့် ကိစ္စက လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ပြောပြရန် မရည်ရွယ်ပေ။ ဝေါ့ဟူတောင်ကို ရှင်းလင်းပြီးပါက အလိုအလျောက် မည်သူကမျှ ဝူရှောက်လင်ကို ဂရုစိုက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘာ"

ဆုန့်ကျိ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဤမျှ အချိန်တို အတွင်း ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကိစ္စကြီး များ ဖြစ်ပျက်သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ အလွန် အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား လာခဲ့သည်။

''ပြန်တိုက်ခိုက်မယ် မိသားစု တွေကို ကယ်တင်မယ်''

ဓားပြများသာ ဓားပြ၏ အကျင့်စရိုက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ဝေါ့ဟူတောင် တွင် စည်းကမ်းများ ရှိသော်လည်း ဓားပြများ၏ မူလ အကျင့်စရိုက် များကို လုံးဝ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ပေ။ သူ၏ မိသားစုများ မည်မျှ ဒုက္ခရောက်နေမည်ကို သူ တွေးကြည့်ရန်ပင် မရဲတော့ပေ။

"သေချာ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ မနက်ဖြန် စထွက်မယ် ဆိုတာကို မှတ်ထားပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ဆုန့်ကျိက ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး ခေါင်းပေါ် အထိ မြှောက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူး ခုနက ချူး ဆိုတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် က စာတစ်စောင် လာပေးသွားပါတယ် တပ်မှူး ကိုယ်တိုင် ဖတ်ပါတဲ့"

အချုပ်ခန်း တံခါးဝမှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကန်းတာပြောင်က စာအိတ် တစ်အိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်း ဖွင့်မဖတ်သေးဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"တာပြောင် ဆုန့်ကျိ အတွက် သံချပ်ကာ တစ်စုံ နဲ့ လက်နက် တွေ သွားပြင်ပေးလိုက် မနက်ဖြန် သူ့ကို လမ်းပြ အဖြစ် သုံးရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကန်းတာပြောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့က စာအိတ်ကို ဖွင့်ဖတ်လိုက်ရာ စာထဲတွင် ရေးထားသော အကြောင်းအရာ များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

မှန်ပါသည်။ ဤစာမှာ သခင်မကြီးကျူး ရေးသား ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယနေ့ သူမ၏ ကူညီပေးမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်စကား များ ရေးသားထားကာ ကျန်းချဲ့၏ လုပ်ရပ်များကိုလည်း ချီးကျူးထားပြီး သူမ အနေဖြင့် အလွန် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြထားပေသည်။

စာ၏ အဆုံးတွင် ကျန်းချဲ့ အားနေပါက ကျူးအိမ်တော် သို့ တစ်ခေါက် လာရောက် လည်ပတ်ရန် နှင့် အရေးကြီးသော ကိစ္စ တစ်ခု ပြောစရာ ရှိကြောင်း ဖော်ပြထားပေသည်။

''သခင်မကြီးကျူး ရဲ့ စာလား''

စာထဲတွင် မည်သည့် ထူးခြားသော စကားလုံးများ မပါဝင်သော်လည်း သူ၏ အမြင် ကျဉ်းမြောင်းမှု ကြောင့်လား သို့မဟုတ် အခြား အကြောင်းရင်း ကြောင့်လား မသိ ညည်းတွားနေသော ခံစားချက် တစ်ခုကို အလိုလို ရရှိနေပေသည်။

မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး ကျန်းချဲ့က အချိန်အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဤညတွင် ကျူးအိမ်တော်သို့ နောက်ထပ် တစ်ခေါက် သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူက မိန်းမလှလေးများကို လိုချင်ရုံ သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ကျူးမိသားစုတွင် ရှိနေသော ရွှေငွေ ရတနာ လှည်းဆယ်စီး စာခန့်ကိုလည်း စောစောကတည်းက မျက်စိကျနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူက အစောင့် အဖြစ် လိုက်ပါလာခဲ့စဉ်က အပြင်ပန်းတွင် ဘာမှ မပြသခဲ့သော်လည်း မရဲရင့်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူက ဤကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်သော အရည်အချင်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

''ဝက်သတ်ပြီး နှစ်သစ်ကူး မယ် ''

ယခု ဝက်ကို သတ်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဝက်ကိုယ်ပေါ်မှ အဆီများကို သေချာပေါက် ယူပြီး ကောင်းကောင်း စားသောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သခင်မကြီးကျူးက အခြေအနေ များကို သဘောပေါက်ပြီး မိန်းမလှလေး များဖြင့် သူ့ကို အကူအညီ တောင်းရုံ သက်သက် မဖြစ်ပါစေနှင့်ဟု မျှော်လင့်မိပေသည်။

''သေချာပေါက် ပိုက်ဆံ ထပ်တောင်းရမယ်'’