အခန်း ၉၁

အခန်း (၉၁) ဆံပင်ကို သိမ်းလိုက်စမ်း

"တပ်မှူး"

တန်ယန်က ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး လက်ဝါးချင်းယှက်ကာ အရိုအေသက်ပေးလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ကျန်းချဲ့က မသိမသာဖြင့် စာအိတ်ကို ဝတ်ရုံလက်အင်္ကျီထဲသို့ ထည့်လိုက်ရင်း သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သစ္စာဖောက်ကို ရှာတွေ့ပါပြီ"

တန်ယန်က ခေါင်းမော့ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ယခင်က ချန်မင်ယာ၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရစဉ်ကတည်းက လက်အောက်တွင် သတင်းပေးနေသူ တစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က သူ၏ အာရုံအားလုံးက တပ်မှူးချုပ်ကျူးနှင့် ဝူရှောက်လင်တို့အပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သဖြင့် ထိုသစ္စာဖောက်ကို အရေးယူရန် အချိန်မရခဲ့ဘဲ ဤကိစ္စကို တန်ယန်နှင့် ကန်းတာပြောင်တို့ထံ လွှဲအပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသူနှစ်ယောက်၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းက တကယ်ကို ထက်မြက်လှပြီး ဤမျှလောက် အချိန်တိုအတွင်း သစ္စာဖောက်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဟူအန်"

တန်ယန်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး နာမည်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို သူ့ဆီ ခေါ်သွား"

ကျန်းချဲ့က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဟူအန်အကြောင်းကို ကျန်းချဲ့ လုံးဝ မစိမ်းလှပေ။ သူက အလုပ်များသဖြင့် အချိန်အတော်များများတွင် အနောက်မြို့နယ် တပ်စခန်း၌ မရှိသော်လည်း တန်ယန် ဟူအန်နှင့် ကျန်းသွားကြီး သုံးယောက်စလုံးက တပ်စခန်းဟောင်းတွင် အရှိန်အဝါ အတန်အသင့် ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ယခင်က သူ အားလပ်ချိန်တွင် ထိုသူများကို ခေါ်ယူကာ အရက်တိုက်ဖူးသေးသည်။

တန်ယန်က စကားနည်းပြီး ကျန်းသွားကြီးက အလွန် လျှပ်ပေါ်လော်လီကာ သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေကိုင်းညွတ်တတ်သည်။

ဟူအန်ကမူ ထူးခြားသော သွင်ပြင်လက္ခဏာ မရှိဘဲ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် နေရာတွင် ကျန်းသွားကြီးကို မမီသလို စွမ်းအား နေရာတွင်လည်း တန်ယန်ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ သို့သော် တပ်စခန်း၏ အလုပ်အများစုတွင် ကျန်းချဲ့က ထိုသူများကိုသာ အားကိုးခဲ့ရသည်။

တန်ယန်၏ ပြောပြချက်အရ ဟူအန်ကို ဖမ်းမိရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူက ကန်းတာပြောင်ထံသို့ မကြာခဏ လာရောက်ကာ အရက်တိုက်ပြီး လက်ဆောင်များ ပေးကာ ဆက်ဆံရေး ပိုမို ရင်းနှီးလာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကန်းတာပြောင်၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ကျန်းချဲ့၏ သတင်းများကို စုံစမ်းရန် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤမျှလောက်သာ ဆိုလျှင် ဟူအန်က ကျန်းချဲ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိသည်ဟု ပြော၍ ရသော်လည်း ယမန်နေ့က ကန်းတာပြောင်က ဟူအန်၏ နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်လံ စောင့်ကြည့်ခဲ့ရာ စားသောက်ဆိုင် တစ်ခုအတွင်း၌ သူနှင့် ဒုတိယခရိုင်ဝန် ယန်ရှန်းတို့ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် သီးသန့်အခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်သွားကြသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အရာအားလုံးက ထင်ရှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ခိုင်လုံသော သက်သေ အထောက်အထားများပင် ရှာဖွေနေရန် မလိုတော့ပေ။

"ကျွန်တော် တပ်မှူးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

တန်ယန်က ကျန်းချဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဟူအန်ထံသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူက တပ်စခန်းရှိ စစ်သည်များကို လေ့ကျင့်ပေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ချက်ချင်း လက်ဝါးချင်းယှက် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး အကြည့်ကို မြေကြီးပေါ်သို့တန်ထားလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က ပြုံးကာ စစ်သည်များကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ ချီးကျူးစကား အချို့ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟူအန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ပခုံးကို ဖွဖွလေး ပုတ်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ ယန်ရှန်းနဲ့ တွေ့ရင် ငါ့ကိုယ်စား နှုတ်ဆက်ပေးလိုက်ဦး"

ဟူအန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း မှေးကျဉ်းသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ထူးခြားချက်မျှ မပြသဘဲ နားမလည်သည့်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ကျွန်တော့်ကို ယန်ရှန်းဆီ သွားခိုင်းတာလား"

"အချို့ စကားတွေကို ငါ အရမ်း ရှင်းအောင် ပြောမနေချင်ဘူး မင်းက ဉာဏ်ရှိတဲ့သူ ဆိုရင် ဟန်ဆောင် မနေသင့်ဘူး မမဟုတ်ရင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက် ကို မင်း ကောင်းကောင်း သိမှာပါ"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဟူအန်က တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး ဆက်လက် လိမ်ညာရန် ကြိုးစားချင်သော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ အကြည့်ကို ဆုံလိုက်ရချိန်တွင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သတ္တိ ရှိတော့မည်နည်း။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခရိုင်ဝန်ရုံးတော်အတွင်း၌ လုံးဝ သတိပြန်ဝင်လာသော ခရိုင်ဝန် ကျောက်မင်ချန်ကလည်း အလွန် ဒေါသထွက်ကာ အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

"တောက် တကယ့်ကို အစုတ်အပဲ့တွေ"

ကျောက်မင်ချန်က အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီး သူ အလွန် တန်ဖိုးထားသော ကြွေခွက်ကို ထပ်မံ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြန်သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်လကျော် ကာလက သူ၏ ဘဝတွင် အဒေါသထွက်ရဆုံး ကာလ ဖြစ်ပေသည်။

အစပိုင်းတွင် တပ်မှူးချုပ်ကျူးက သူ့ကွယ်ရာ၌ ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်သဖြင့် သူ၏ မျက်နှာ အလွန် ပျက်ခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဝေါ့ဟူတောင်မှ ဓားပြများက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ဘဲ မြို့တွင်း၌ ကျန်းချဲ့ကို ရက်ရက်စက်စက် ဝင်ရောက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှပေသည်။ ကျန်းချဲ့က အဆင့်ကိုး တပ်မှူးလေး တစ်ယောက် သက်သက် ဖြစ်သော်လည်း ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ စစ်ကူများ ငှားရမ်းကာ ဖုန်းတပ်ဖွဲ့၏ တပ်မှူးချုပ်ချီကို အားကိုးပြီး သူ့ကို လုံးဝ အဖတ်မလုပ်တော့ပေ။

သူ့နာမည်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ရုံသာမက မျက်နှာချင်းဆိုင်၌ ဆဲဆို ခြိမ်းခြောက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်သို့ ညစ်ပတ်သော အပြစ်များကိုပါ ပုံချရန် ကြိုးစားနေပေသည်။

အဓိက အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူက ဤကဲ့သို့သော လက်အောက်ငယ်သားကို ဘာမှ လုပ်၍ မရဘဲ ဒီအတိုင်း အောင့်သက်သက်ဖြင့် ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ မည်မျှပင် ဒေါသထွက်နေပါစေ တပ်မှူးချုပ်ချီကို သွားရောက် ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲသလို သူ၏ လက်အောက်တွင်လည်း သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်မှ မရှိသဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

တစ်ဖက်လူ၏ ရမ်းကားမှုကို ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျောက်မင်ချန်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန်အတွက် ကိစ္စနှစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက နောက်ပိုင်း ယန်ဂူခရိုင်တွင် သူ ဆက်လက် ရပ်တည်ရန် ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ပထမ အချက်မှာ ဝေါ့ဟူတောင်သို့ ချက်ချင်း လူလွှတ်ပြီး စာပို့ကာ ကျန်းချဲ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူက ကျန်းချဲ့ ဓားပြ နှိမ်နင်းရေးတွင် ရှုံးနိမ့်ပြီး အသက် သေဆုံးသွားရန် အလွန် မျှော်လင့်နေပေသည်။

ဒုတိယ အချက်မှာ စာတစ်စောင်ကို အမြန်ဆုံး ရေးသားပြီး ထိုက်အန်း ဒေသမြို့တော်ရှိ ခရိုင်ဝန်ကြီးထံသို့ အလျင်အမြန် ပေးပို့ တိုင်တန်းရန် ဖြစ်သည်။

တပ်မှူးချုပ်ချီ၏ ရာထူးနှင့် အာဏာက သူ့ထက် အများကြီး သာလွန်ကြောင်း သူ သိရှိထားသော်လည်း သူက မရင်ဆိုင်နိုင်လျှင်တောင်မှ ခရိုင်ဝန်ကြီးက မရင်ဆိုင်နိုင်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အထက်သို့ သတင်းပို့လိုက်ပါက သူလည်း အပြစ်ပေးခံရနိုင်ပြီး ရာထူး ပြောင်းရွှေ့ခံရနိုင်သော်လည်း တပ်မှူးချုပ်ချီက ခရိုင်အတွင်း ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤအရာက သေးငယ်လွန်းလှပေသည်။

တိုင်းပြည်၏ စည်းမျဉ်းများအရ စာပေအရာရှိနှင့် သိုင်းအရာရှိဟူ၍ ရာထူးများ ခွဲခြားထားပြီး စာပေအရာရှိက ပြည်သူများ၏ လူနေမှုဘဝကို စီမံကာ သိုင်းအရာရှိက ဓားပြနှိမ်နင်းရေးနှင့် ဖမ်းဆီးရေး လုပ်ငန်းများကို စီမံကြသည်။

ဤသည်မှာ လမ်းကြောင်းနှစ်ခု ဖြစ်ပြီး အချင်းချင်း ကြားတွင် အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိသဖြင့် မည်သူက ပို၍ စွမ်းအားကြီးသည်ဟု ပြော၍ မရပေ။ သို့သော် ဤနှစ်များအတွင်း နေရာအနှံ့အပြား၌ ဓားပြများ သောင်းကျန်းလာသဖြင့် သိုင်းအရာရှိများက ပိုမို အာဏာရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက သူတို့ကို အရာရာကို မထီမဲ့မြင် ပြုလုပ်ခွင့် ပေးထားသည်ဟု မဆိုလိုပေ။

ဤကိစ္စကို အထက်သို့ တိုင်တန်းလိုက်ပါက ခရိုင်ဝန်ကြီးက သေချာပေါက် ဒေါသထွက်မည်ဖြစ်ပြီး အမိန့်စာ တစ်စောင် ထုတ်ပြန်ကာ ကျန်းချဲ့ကို ရာထူးမှ ဖြုတ်ချပြီး အခြားသူများကို သတိပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဟူအန်က ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့၌ ဆက်လက် ဖုံးကွယ်မထားရဲတော့ဘဲ သူ၏ အပြစ်များကို ဆက်လက် ဝန်ခံနေခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ဉာဏ်နည်းသွားလို့ပါ တပ်မှူးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ယန်ရှန်းဆီ တိတ်တဆိတ် သတင်းပို့ခဲ့မိပါတယ်။ ကျွန်တော်က အရင်ကတည်းက ယန်ရှန်းရဲ့ လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး အားကိုးစရာ နောက်ခံ တစ်ခု ရှာချင်ရုံ သက်သက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ တပ်မှူးက ရာထူးတက်လာပြီး ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ယန်ရှန်းက ကျွန်တော့်ကို အတင်း ဖိအားပေးလို့..."

ဟူအန်က သူနှင့် ယန်ရှန်းတို့၏ အတိတ်က ကိစ္စရပ်အားလုံးကို တစ်ခုမကျန် ဖွင့်ဟ ပြောပြလိုက်သည်။ သူက အသက်ချမ်းသာပေးရန် မတောင်းဆိုရဲတော့ဘဲ မိသားစုဝင်များကိုသာ ဘေးအန္တရာယ် မပြုရန် အသနားခံလိုက်သည်။

ယန်ရှန်းက အစပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့ကို ပစ်မှတ်ထားရခြင်းမှာ ကျန်းချဲ့က ပိုင်ယောင်ဆေးဆိုင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်သဖြင့် သူနှင့် ရန်ငြိုး ဖြစ်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူက ဟူအန်ကို ကျန်းချဲ့၏ သဲလွန်စများကို သေချာ စောင့်ကြည့်ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ချန်မင်ယာ၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအချက်များကို ကျန်းချဲ့က ကောင်းစွာ ဆက်စပ်မိသွားပြီး အံ့ဩခြင်းလည်း မရှိပေ။ ခရိုင်မြို့အတွင်းရှိ ဆက်ဆံရေးများက ရှုပ်ထွေးလှပြီး မည်သူက မည်သူ့ထံတွင် ခိုလှုံနေသနည်း ဆိုသည်ကို အတိအကျ ပြောရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ သို့သော် ခရိုင်ဝန် ခရိုင်တပ်မှူးချုပ်နှင့် ဒုတိယခရိုင်ဝန် စသည့် ခေါင်းဆောင် အသီးသီးကို အခြေခံပြီး အချင်းချင်း ပတ်သက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း သစ္စာဖောက် တစ်ယောက်ရဲ့ အဆုံးသတ်က ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို သိမှာပါနော်"

ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဟူအန်တွင် အကြောင်းပြချက်များစွာ ရှိနေပါစေ သူက ကျန်းချဲ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်မှာ ငြင်း၍မရသော အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ တိတ်တဆိတ် သွေးကြောပွင့် အဆင့်သို့ ကြိုတင် မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါက ထိုတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲက သူ့အတွက် သေလမ်း ဖြစ်သွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဟူအန်က သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်သည်။ သူ မသေပါက လက်အောက်ငယ်သားများကို စည်းကမ်း ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ နောက်ပိုင်း လူများကလည်း အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုး ပေးကာ မိမိတို့က အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုလာပါက ကျန်းချဲ့က သူတို့ အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ပေးရမည်လော။

'ခေါင်းဆောင်ကောင်းက စစ်သည်တွေအပေါ် သနားညှာတာလွန်းလို့ မရဘူး စီးပွားရေးသမားကလည်း သူတော်ကောင်း လုပ်နေလို့ မရဘူး'

ယခုအချိန်မှစ၍ သူက စံနမူနာပြ တစ်ခု ပြသရမည် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်က သေဒဏ်ကနေ မလွတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပါတယ် တပ်မှူး အနေနဲ့ ကရုဏာရှေ့ထားပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုတွေကို ချမ်းသာပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုချင်ပါတယ် နောက်ဘဝကျရင် လူအဖြစ် ပြန်ဖြစ်ရင် တပ်မှူးရဲ့ ကျေးဇူးကို သေချာပေါက် ဆပ်ပါ့မယ်"

ဟူအန်က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အဆက်မပြတ် ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ အပြစ်ကို သိရှိသွားသည့် အချိန်မှစ၍ သူ သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

"ငါ့အတွက် ကိစ္စတစ်ခု လုပ်ပေးမယ် ဆိုရင် မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ လက်ခံပေးမယ်"

ကျန်းချဲ့က အချိန်အနည်းငယ် ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်။သည်။

"တပ်မှူး အမိန့်ပေးပါဗျာ"

ဟူအန်၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်။ မိသားစုဝင်များ အသက်ရှင်ခွင့် ရနိုင်မည် ဆိုပါက သူ မည်သည့် အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်ရန် အသင့် ရှိနေပေသည်။

"မင်းရဲ့ လူတွေကို ယန်ရှန်းဆီ သတင်းသွားပို့ခိုင်းလိုက် မနက်ဖြန် ဝေါ့ဟူတောင်ကို တိုက်ခိုက်မယ် ဆိုတာက ငါ့ရဲ့ လှည့်ကွက် သက်သက်ပဲ တကယ့် တိုက်ခိုက်မယ့် အချိန်က နောက်တစ်နေ့ ညသန်းခေါင်ယံ အချိန်ကျမှ ဝေါ့ဟူတောင်ကို အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မှာ ဖြစ်တယ်လို့ သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်"

ဝေါ့ဟူတောင်၏ လက်လှမ်းမှုက ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားပြီး ယန်ရှန်း ကလည်း သူတို့နှင့် ပတ်သက်မှု ရှိနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ယခုအခါ ဝေါ့ဟူတောင်ပေါ်တွင် မည်သည့် သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမားမျှ မရှိတော့သော်လည်း အမြဲတမ်း သတိကြီးစွာ ထားတတ်သော သူက လုံးဝ ပေါ့ဆမည် မဟုတ်ပေ। ယခုအခါ ဟူအန်ကို တွေ့ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လှည့်ကွက် တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေါ့ဟူတောင်မှ လူများကို ယန်ရှန်းနှင့် ကျောက်မင်ချန်တို့ ပေးပို့သော သတင်းများအပေါ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေရန် လုပ်ဆောင်ပြီး သူက ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဝေါ့ဟူတောင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သိမ်းပိုက်ပြီး ယန်ဂူခရိုင် အတွင်း၌ သူ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို အပြည့်အဝ ချမှတ်ရန် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် အမိန့်အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်"

ဟူအန်က လုံးဝ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုညတွင်။

ကျန်းချဲ့က သခင်မကြီးကျူး၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ ကျူးအိမ်တော်သို့ တိတ်တဆိတ် လာရောက်ခဲ့သည်။ တပ်မှူးချုပ်ကျူး သေဆုံးသွားသည့် သတင်းက အတည်ပြုပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ကျူးအိမ်တော် တစ်ခုလုံး၌ အဖြူရောင် ပိတ်စများ ဆွဲချိတ်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အိမ်တွင်းရှိ လေထုကလည်း အလွန် လေးလံနေပြီး ဝမ်းနည်း ပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ အလောင်းက လောလောဆယ် စစ်ဆေးနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ခေါင်းသွင်း၍ မရသေးသော်လည်း အသုဘခန်းမကိုတော့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားရပေသည်။

ကျန်းချဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ အသုဘခန်းမ၌ အသုဘ စောင့်နေသော သခင်မကြီးကျူးကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူမက အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖျာပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပေသည်။ အနောက်မှ ကြည့်မည် ဆိုပါက သူမ၏ လှပသော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းက အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးထားပြီး အဝေးမှ ကြည့်လျှင် အေးစက်ပြီး ကျက်သရေ ရှိလှပေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

''လင်သေမယားလား''

''ဒါက တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတဲ့ အခြေအနေပဲ''

"ရှပ် ရှပ်"

ကျန်းချဲ့က ခြေလှမ်းများကို ရွှေ့လိုက်ရာ အသံအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်သွားပြီး အရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော သခင်မကြီးကျူးကို သတိပြုမိသွားစေသည်။ သူမက အလိုအလျောက် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူရိပ်တစ်ခုကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်က လန့်ပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရောက်လာသူမှာ ကျန်းချဲ့ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသော အခါမှသာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချကာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

"တပ်မှူးကျန်း ရောက်လာပြီလား"

သခင်မကြီးကျူးက ခေါင်းမော့ကာ ကျန်းချဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ရှက်ရွံ့နေခြင်းမှာ ယခင်က သူမ ကျန်းချဲ့ကို ပြောခဲ့သော စကားကြောင့် ဖြစ်သည်။

''ဒါက နောက်ဆုံး အကြိမ်ပဲ နောက်ဆိုရင် တို့တွေ ထပ်မတွေ့ကြရအောင်'' ဟု ပြောခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမက မိမိ၏ ကတိကို ဖျက်ပြီး သူ့ကို ကျူးအိမ်တော်သို့ ဖိတ်ကြားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှက်ရွံ့နေခြင်းမှာ ဤနေရာက အသုဘခန်းမ ဖြစ်နေပြီး သူမက ပတ်သက်မှု ရှိဖူးသော အမျိုးသားနှင့် ဤနေရာတွင် တွေ့ဆုံနေရသဖြင့် တပ်မှူးချုပ်ကျူးကို မျက်နှာပြရန် အလွန် ရှက်ရွံ့နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ အလောင်းက ဤနေရာတွင် မရှိပေ။

ပန်းချီဆရာတစ်ယောက် ရေးဆွဲပေးထားသော ဓာတ်ပုံသာ ရှိနေပေသည်။ ဤအချက်က သူမ ရင်ထဲရှိ ရှက်ရွံ့မှုများကို အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားစေနိုင်ပေသည်။

"သိပ်မနောက်ကျဘူး မဟုတ်လား"

ကျန်းချဲ့က စကားပြောရင်း ဓာတ်ပုံအရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ အမွှေးတိုင် အချို့ကို ထွန်းညှိပြီး အိုးထဲသို့ စိုက်လိုက်သည်။

"မ မနောက်ကျပါဘူး"

"နှမြောစရာပဲ ကျွန်တော် ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ကနေ ပြန်လာတာ နည်းနည်း နောက်ကျသွားလို့ တပ်မှူးချုပ်ကြီးက ဓားပြတွေ လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ် ကျွန်တော်သာ စစ်ကူတွေကို အမြန်ဆုံး ခေါ်လာနိုင်ခဲ့ရင် ဒီလို ကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများ ယုံသည်ဖြစ်စေ မယုံသည်ဖြစ်စေ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ယုံကြည်နေပေသည်။ တပ်မှူးချုပ်ကျူးက ဝူရှောက်လင်၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသာ ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်တောင်မှ တပ်မှူးချုပ်ကျူးက တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူက အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဝူရှောက်လင်ကိုပါ တစ်ဆက်တည်း သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ကလည်း တပ်မှူးကျန်းကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး အားလုံးက ကံကြမ္မာ အတိုင်းပါပဲ"

သခင်မကြီးကျူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ရှိနေပြီး ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ လူယုံ မဟုတ်တော့ကြောင်း သူမ ရင်ထဲမှ သံသယ ဝင်နေသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထုတ်ပြောရဲမည်နည်း။

"သခင်မကြီးက ကျွန်တော့်ကို လာခိုင်းတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

ကျန်းချဲ့က တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

"ဒုက္ခရောက်မှ လူ့စိတ်ကို သိရတာပဲ ဒီနေ့ သခင်ကြီး သေဆုံးသွားတာကို ကျောက်မင်ချန်က အမျိုးမျိုး တားဆီးပြီး ကလဲ့စားချေဖို့ ခွင့်မပြုဘူး တပ်မှူးကျန်းကပဲ အားလုံးကို တာဝန်ယူပေးခဲ့လို့ ကျွန်မ အနေနဲ့ ကျေးဇူးတင် အရိုအသေပြုပါတယ်"

သခင်မကြီးကျူးက ကျန်းချဲ့ကို ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့ကလည်း မတားဆီးဘဲ ထိုအရိုအသေကို တိုက်ရိုက် လက်ခံလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျန်းကို လာခိုင်းရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက ပထမ တစ်ချက်က ကျေးဇူးတင်ဖို့ ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ တစ်ချက်ကတော့ တပ်မှူးကျန်း အနေနဲ့ တို့မိသားစုကို ကူညီ စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်လို့ပါ တို့ကျူးမိသားစု ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ဖို့နဲ့ အခြား အင်အားစုတွေရဲ့ ဒုက္ခပေးတာကို မခံရဖို့ အတွက်ပါ"

သခင်မကြီးကျူးက ဆက်ပြောလေသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။ တပ်မှူးချုပ်ကျူး သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျူးမိသားစု၏ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူမက ပိုင်ဆိုင်မှု အချို့ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ရွာသို့ ပြန်ချင်လျှင်တောင်မှ အခြားသူများက သားအမိ နှစ်ယောက်ကို လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ကလေးလေးက ရွှေကို ကိုင်ပြီး စည်ကားတဲ့ လမ်းပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေသလိုမျိုး သေချာပေါက် လူတွေရဲ့ လိုချင်တပ်မက်မှုကို ခံရလိမ့်မည်။

ယခု ကျူးမိသားစု၏ အခြေအနေက ထိုသို့ ဖြစ်နေပေသည်။ ရွာသို့ ပြန်လျှင်တောင်မှ ခိုင်မာသော နောက်ခံ အကာအကွယ် မရှိပါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားပြများနှင့် လူဆိုးများက အသားနံ့ရသော ဝံပုလွေများလို ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင် လုယက်ကြမည် ဖြစ်ရာ ခရိုင်မြို့အတွင်း၌ နေထိုင်ခြင်းကမှ ပိုပြီး ဘေးကင်းနိုင်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ထိုလူများက သူတို့ကို သတ်ဖြတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမက နောက်ထပ် အားကိုးစရာ လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် စဉ်းစားခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့ကို သတိရသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့ ပေါ်လာပြီး ကျောက်မင်ချန်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို လုံးဝ ချမှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သခင်မကြီးက ကျွန်တော့်ကို အရမ်း အထင်ကြီးနေပုံပဲ ကျွန်တော်က အင်အားလည်း မရှိ ငွေလည်း မရှိတော့ ကူညီပေးဖို့ ခွန်အား မလုံလောက်မှာကို စိုးရိမ်မိတယ်"

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းယမ်းကာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

'နောက်ပြောင်နေတာလား နှုတ်ခမ်းချင်း ထိရုံလေးနဲ့တော့ မရဘူး နှုတ်ခမ်း နှစ်ဖက်ကို ဖွဖွလေး ထိလိုက်ရုံနဲ့ သူ့ကို အလကား ကူညီခိုင်းချင်နေတာလား အိပ်မက်သာ မက်နေလိုက် ရွှေစင်ငွေသား အစစ်အမှန် ပြသမှသာ ရလိမ့်မည်'

သခင်မကြီးကျူးက ခေါင်းမော့ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနှစ်တွေအတွင်း သခင်ကြီးက စည်းစိမ်တွေ အများကြီး စုဆောင်းထားခဲ့ပါတယ် ကျွန်မကလည်း တပ်မှူးကျန်းကို အလကား ကူညီခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး စည်းစိမ်တွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို လက်ဆောင် အဖြစ် ပေးပါ့မယ် ဘယ်လိုလဲ"

ကျန်းချဲ့က သခင်မကြီးကျူးကို အပေါ်စီးမှ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးတက်သွားကာ ဤအမျိုးသမီးက ကိစ္စရပ်များ၏ အရေးကြီးပုံကို ယခုတိုင် သေချာ မသိသေးကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

"သခင်မကြီး ကျွန်တော်သာ လိုချင်တယ် ဆိုရင် တစ်ဝက် မဟုတ်ဘူး ကျူးမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးက ကျွန်တော့်အပိုင် ဖြစ်သွားမှာပဲ သခင်မကြီးက ကျွန်တော့်မှာ ဒီလို အရည်အချင်း ရှိမရှိ လောင်းကြေးထပ်ကြည့်ချင်လို့လား"

"တပ်မှူးကျန်းမှာ တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ အပြင်လူတွေရဲ့ အမြင်မှာ တပ်မှူးကျန်းက သခင်ကြီးရဲ့ လူယုံ တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပဲလေ အခုလို အချိန်မှာ တို့တွေ သားအမိ နှစ်ယောက်ကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်မယ် ဆိုရင် အပြင်လူတွေက ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူလို့ လှောင်ပြောင်ကြမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

သခင်မကြီးကျူးက နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်ကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ငွေက အရေးကြီးလား ဂုဏ်သတင်းက အရေးကြီးလား"

ကျန်းချဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

သေချာသည်မှာ သူ၏အမြင်တွင် ဤအရာ နှစ်ခုစလုံးက အရေးကြီးလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ငွေကိုလည်း သူ လိုချင်သလို ဂုဏ်သတင်းကိုလည်း သူ လိုချင်ပေသည်။

သခင်မကြီးကျူးက အကယ်၍ လုံလောက်သော ရိုးသားမှု မပြသပါက ကျန်းချဲ့က ကူညီပေးမည် မဟုတ်ရုံသာမက ကျူးမိသားစုကို ဝင်ရောက် လုယက်မည့် အဓိက တရားခံ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ယခင်က သူမ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ကျန်းချဲ့က တမင်တကာ ဤသို့ လုပ်ဆောင်နေခြင်းလော ဟုလည်း သူမ မသိနိုင်ပေ။

"ကျွန်မ ချင်ချင်ကို တပ်မှူးကျန်းနဲ့ ပေးစားပါ့မယ် လက်ထပ်လိုက်ရင် ကျူးမိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကို မင်္ဂလာလက်ဆောင် အဖြစ် ပေးပါ့မယ် ဘယ်လိုလဲ"

သူမက ဆက်ပြောလေသည်။

ကျန်းချဲ့က လက်ချောင်းဖြင့် သခင်မကြီးကျူး၏ မေးစေ့ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက မရဘူး သခင်မကြီးက ရတယ်"

"ကျွန်မ ကျွန်မက အိမ်ထောင်ကျဖူးတဲ့သူလေ အခု သခင်ကြီးရဲ့ အလောင်းတောင် မအေးသေးဘူး ကျွန်မ"

"သခင်မကြီး အထင်မလွဲပါနဲ့ ကျွန်တော်က သခင်မကြီးကို လက်ထပ်မယ်လို့ မပြောခဲ့ပါဘူး"

"ဒါဆို ဘာလဲ"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ တစ်ဖက်လူကို ကိုယ်တိုင် နားလည်အောင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

သခင်မကြီးကျူးက ခေါင်းမော့ကာ ကျန်းချဲ့၏ အနီးကပ် မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ ဓာတ်ပုံကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်ကာ စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ရုန်းကန်နေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာတော့ မဖြစ်ဘူး"

"မဟုတ်ဘူး ဒီနေရာမှာတင် လုပ်မှာ"

"တပ်မှူးကျန်း ဒီပစ္စည်းက တကယ်ပဲ စားလို့ ရတာလား"

သခင်မကြီးကျူးက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူမ၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသော အရာကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်များ တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်နေပြီး သံသယ ဝင်နေသည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

သူမက အတွေ့အကြုံ ရှိဖူးသူ ဖြစ်သော်လည်း သိရှိထားသော အရာများကမူ အရှေ့တွင် ရှိနေသော အမျိုးသားကို လုံးဝ မမီနိုင်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

"စကားများမနေနဲ့ ဆံပင်ကို သိမ်းလိုက်စမ်း”