အခန်း ၉၄

အခန်း (၉၄) မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ရောက်ရှိလာခြင်း

ကျန်းချဲ့၏ လက်ဝါးက သံမဏိညှပ်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဝူရှန်းဖျင်၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်ထားလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာက ပြာနှမ်းလာပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုံးဝ မရနိုင်ပေ။

"ဟူး ဟူး"

ဤအချိန်တွင် ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ တံတိုင်းပေါ်တွင် ဝူရှန်းဖျင်ကို ဝိုင်းရံထားသော ဓားပြများက တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ လုံးဝ မလှုပ်ရှားရဲကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ကျန်းချဲ့က ဝူရှန်းဖျင်ကို သတ်ပစ်လိုက်မည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ အကျိုးဆက်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

"အကုန်လုံး လက်နက်တွေ ချဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်"

ကျန်းချဲ့က နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အစကတည်းက ကျန်းချဲ့ ပစ်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ ရတနာများသာမက ဝေါ့ဟူတောင် တစ်ခုလုံးကို ဖြစ်သည်။ ဖုန်းတပ်ဖွဲ့နှင့် အင်အား ညီမျှသော အကောင်းစား မြင်းစီးတပ်သား ခုနစ်ဆယ်နှင့် စွမ်းအားမြင့်မားသော ဓားပြများ ပါဝင်ပေသည်။ ဤလူများကိုသာ သိမ်းသွင်းနိုင်ပါက ကျန်းချဲ့၏ အင်အားက ချက်ချင်း တက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ဤလူများ အားလုံးက နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏လူများ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မြင်းစီးတပ်သားများကို သူ၏လူများအဖြစ် စောစောကတည်းက သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"မင်း အိပ်မက်သာ မက်နေလိုက်"

ဝူရှန်းဖျင်က ရုန်းကန်နေရင်း မခံချင်စိတ်ဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ တောင်းဆိုမှုကို တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းချဲ့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ဝူရှန်းဖျင်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲဖြဲကာ တံတိုင်းပေါ်မှ ပစ်ချလိုက်သည်။

"မင်းမှာ ဈေးဆစ်ခွင့် မရှိဘူး သူတို့ အားလုံးကို ငါ မသတ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

"အား"

ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသော နာကျင်မှုကြောင့် ဝူရှန်းဖျင်က မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ လည်လာကာ ပြာနှမ်းနေသော မျက်နှာက ပိုမို ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့က သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးတော့ဘဲ လည်ပင်းကို ညှစ်ကာ မြှောက်တင်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ ဓားပြများကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

"ဝူရှန်းဖျင် ရှုံးသွားပြီ မသေချင်ရင် အခုချက်ချင်း လက်နက်ချစမ်း"

ဓားပြစခန်း အပြင်ဘက်တွင် မြင်းစီးတပ်သားများနှင့် ကျန်းချဲ့ ခေါ်ဆောင်လာသော ဖုန်းတပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်များ တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် ကျန်းချဲ့က ဝူရှန်းဖျင်ကို မြှောက်တင်လိုက်သောအခါ လူတိုင်း၏ အာရုံက သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အသံများ တိတ်ကျသွားသည်။

မြင်းစီးတပ်သား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက စုဝေးသွားကြပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်နေကြသည်။ လှုပ်ရှားလို့လည်း မရ မလှုပ်ရှားဘဲ နေလို့လည်း မရပေ။ လူတစ်ယောက်ယောက်က အမိန့်ပေးမည့်အချိန်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေကြရသည်။

ဆုန့်ကျိက ထိုအချိန်တွင် ထွက်လာပြီး ခေါင်းဆောင်းကို ချွတ်ကာ သူ၏ မျက်နှာအစစ်ကို ပြသလိုက်ပြီး အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့ ဟော့ရှောက်စန်း နဲ့ ယွီရှောက်ဖုန်း တို့ သေသွားပြီ ဝူရှောက်လင် လည်း ပျောက်ဆုံးနေတယ် အခု တောင်ပေါ်မှာ တပ်မှူးကျန်း ကို တားဆီးနိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး ငါနဲ့ အတူတူ တပ်မှူးကျန်း ဆီမှာ ခိုလှုံပြီး အစိုးရ အရာရှိ ဘဝနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ နေကြရအောင် ငါတို့ ဓားပြ လုပ်တာ ဘာအတွက်လဲ အသက်ရှင်ဖို့ အတွက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်သူက မွေးကတည်းက ဓားပြ လုပ်ပြီး တစ်သက်လုံး အပြောခံချင်မှာလဲ သေသွားရင်တောင် ငရဲပြည်မှာ ဘိုးဘေးတွေကို မျက်နှာပြရဲမှာလား လက်နက်ချရင် အသက်ရှင်မယ် ဆက်ပြီး ခုခံနေရင် မင်းတို့ သေရုံတင် မကဘူး တောင်ပေါ်က မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုတွေလည်း ဘယ်သူမှ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါပြောတာကို နားထောင်ကြပါ လက်နက်ချပြီး အညံ့ခံကြပါ"

"ဆုန့်ကျိ မင်းလို ခွေးသူတောင်းစား ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး က မင်းအပေါ် မဆိုးခဲ့ပါဘူး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သစ္စာဖောက်ရက်တာလဲ မင်း"

တံတိုင်းပေါ်ရှိ ဓားပြ ခေါင်းဆောင်ငယ် တစ်ယောက်က မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ဆုန့်ကျိကို အော်ဟစ် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူက အောက်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသွားပြီး ဤကျေးဇူးကန်းသော သစ္စာဖောက်ကို သတ်ပစ်ချင်နေပေသည်။ သို့သော် သူ၏ စကားမဆုံးသေးမီမှာပင် ကျန်းချဲ့က လက်ကို မြှောက်ကာ အားအနည်းငယ် သုံးလိုက်ရာ အမည်းရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင် တစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

ကြီးမားသော စွမ်းအားက သူ့ကို လွင့်စဉ်သွားစေပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်ကာ အသက်ငွေ့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"လက်နက်မချရင် သေမယ်"

ကျန်းချဲ့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံက ဤနေရာတွင် ရှိနေသော လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဆုန့်ကျိ၏ စည်းရုံးမှု ကြောင့်လား သို့မဟုတ် ကျန်းချဲ့၏ ပြတ်သားသော သဘောထား ကြောင့်လား မသိ နောက်ဆုံးတွင် ဖိအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ လက်နက်ချကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ အညံ့ခံသူ ရှိလာခဲ့သည်။ တစ်ယောက်က စတင်လိုက်သည်နှင့် အခြားသူများလည်း ဒိုမီနို အတုံးများ ပြိုကျသကဲ့သို့ ဆက်တိုက် လိုက်ပါလာကြပြီး ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ဓားပြ အများစုက ခုခံလိုစိတ် လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ လက်နက်များကို စွန့်ပစ်ကာ ဒူးထောက် အညံ့ခံလိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ လက်နက်ချရင် တပ်မှူးကျန်း က ကျွန်တော်တို့ကို ဘယ်လို စီစဉ်ပေးမှာလဲ"

မြင်းစီးတပ်သားများ အလယ်တွင် ရှိနေသော ခေါင်းဆောင်က မြင်းကို စီးကာ အရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ကျန်းချဲ့ကို မော့ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူက ဝေါ့ဟူတောင်ပေါ်တွင် အာဏာ အရဆိုလျှင် ဂိုဏ်းချုပ် သုံးယောက် ပြီးနောက် အမြင့်ဆုံးသူ ဖြစ်ပြီး မြင်းစီးတပ်သား ခုနစ်ဆယ်လုံးက သူ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိနေသည်။ ဝူရှောက်လင် အပေါ် အလွန် သစ္စာရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ယခု အခြေအနေ အရ...

သူ လက်နက်မချပါက သေရမည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ညီအစ်ကိုများ သာမက မိသားစုဝင်များပါ သေရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုက သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း အဓိက အချက်မှာ ဝူရှန်းဖျင် ကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီးခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက ဝူရှောက်လင် ပြန်လာချိန်တွင် သူတို့ကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးမည်နည်း။

"ငါ့လက်အောက်မှာ မြင်းစီးတပ်မှူး နေရာ လွတ်နေတယ် မင်းသာ လက်နက်ချမယ် ဆိုရင် ဒီနေရာကို မင်းအတွက် ချန်ထားပေးမယ် မင်းလက်အောက်က ညီအစ်ကို တွေကို နှစ်ဖွဲ့ ခွဲပြီး တစ်ဖွဲ့ကို ဆုန့်ကျိ ဆီ ပေးလိုက်ရမယ်"

သူက အရည်အချင်း ရှိသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ဆုန့်ကျိက သူ၏ အကြောင်းကို ယခင်က ပြောပြဖူးပြီး အကယ်၍ သူသာ သွေးကြောပွင့် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက သူ၏ စွမ်းအားက ဟော့ရှောက်စန်း နှင့် ယွီရှောက်ဖုန်း တို့ထက် လျော့နည်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ...

သူက ဝူရှောက်လင် နောက်သို့ လိုက်လာသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးပြီး ငယ်ရွယ်စဉ်က နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့၏ အကောင်းစား စစ်သည် တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ကာ နောက်ပိုင်းမှသာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သိမ်းသွင်းခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စည်းရုံးသင့်သူ ဖြစ်ပေသည်။

ကျောက်ချီနျန် က အချိန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ လှံရှည်ကို အောက်သို့ ချကာ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းပြီး ကျန်းချဲ့ကို ဦးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"တပ်မှူး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"တပ်မှူး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျောက်ချီနျန် ၏ အနောက်တွင် မြင်းစီးတပ်သား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက တစ်ပြိုင်နက် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ ကျန်းချဲ့ကို အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။ ဝူရှန်းဖျင် က ရုန်းကန်ပြီး ကျောက်ချီနျန် ကို ကျေးဇူးကန်းသူ အဖြစ် ဆဲဆိုချင်သော်လည်း စကား တစ်ခွန်းမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ ကျောက်ချီနျန် ၏ လက်နက်ချမှုက ဝေါ့ဟူတောင် ဓားပြများ၏ ခုခံလိုစိတ်ကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။ တပ်မှူးကျောက် တောင်မှ လက်နက်ချပြီ ဆိုတော့ သူတို့က ဘာများ လုပ်နိုင်မှာလဲ။

ဝူရှောက်လင် ၏ သစ္စာခံ အနည်းငယ်ကသာ လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသူ အားလုံးက လက်နက်ချ အညံ့ခံလိုက်ကြသည်။ ကျန်းချဲ့ ကလည်း ထိုအနည်းငယ်သော သူများကို ထပ်မံ စည်းရုံးရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ပေ။ အမိန့် တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်နှင့် ကန်းတာပြောင်၊ တန်ယန် နှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားကာ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသူများကို သတ်ဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့ လက်အောက်ရှိ စစ်သည်များက ဓားပြစခန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် နေရာယူကြတော့သည်။ ကျန်းချဲ့က ဝူရှန်းဖျင် ကို စောင့်ကြပ်ထားရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ အမိန့် အချို့ကို ချမှတ်လိုက်သည်။

ပထမအချက် ဝေါ့ဟူတောင် ၏ ဂိုဒေါင်များကို ချိပ်ပိတ်ပြီး ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုရန်။

ဒုတိယအချက် စခန်းအတွင်းရှိ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများ အားလုံးကို စုစည်းပြီး ဤနေရာတွင် မရှိသော ဓားပြများကို ရှာဖွေရန်၊ ခုခံသူ မည်သူ့ကိုမဆို မိသားစုဝင်များပါမကျန် သတ်ဖြတ်ပြီး အခြားသူများကို သတိပေးရန်။

တတိယအချက် ဒဏ်ရာရရှိသော စစ်သည်များကို ကုသပေးရန် ၎င်းတွင် ဒဏ်ရာရပြီး လက်နက်ချလိုသော ဓားပြများလည်း ပါဝင်သည်။

စတုတ္ထအချက် ဆုန့်ကျိ ကို တာဝန်ခံစေပြီး စခန်းအတွင်းရှိ ဓားပြများ အားလုံးကို စစ်ဆေးကာ ရွေးချယ်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ လက်အောက်သို့ ထည့်သွင်းရန် လှည့်စားလိုသူများ သို့မဟုတ် ဟန်ဆောင် လက်နက်ချသူများကို သေဒဏ်ပေးရန်။

ဤကိစ္စများကို လက်အောက်ငယ်သားများထံ လွှဲအပ်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ အာရုံက ဝူရှောက်လင် စုဆောင်းထားသော မွေးရာပါ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် ကူညီပေးမည့် ရတနာများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုအထဲတွင် ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ ပါဝင်မည်ဟု မျှော်လင့်နေပေသည်။ ဤအရာများကို ဝူရှောက်လင် က ဂိုဒေါင်ထဲတွင် သေချာပေါက် ထားရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချဲ့က အစပိုင်းတွင် ဝူရှန်းဖျင် ကို နှိပ်စက် မေးမြန်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း ဤကောင်လေးက အလွန် ခေါင်းမာပြီး လုံးဝ မပြောပြပေ။

ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့ကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်သေးသည်။

"ကျန်းချဲ့ ငါ့အဖေ ပြန်ပေါ်လာရင် ဒီနေ့ကိစ္စအတွက် ဆယ်ဆ မက ရာဆမက ပြန်ပြီး ကလဲ့စားချေလိမ့်မယ် အရမ်း ပျော်မနေနဲ့"

သူက နီရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ သွားကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ မိမိကိုယ်ကို အသုံးမကျဟု မုန်းတီးနေပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ ဆယ်နှစ်ကျော် စုဆောင်းလာခဲ့သော အမွေအနှစ်များကို သူ မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။ စခန်းအတွင်းရှိ လူအများစုက လေတိုက်ရာ ယိမ်းတတ်သူများ ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း မုန်းတီးမိသည်။

ပုံမှန် အချိန်များတွင် အရက်ကောင်း အသားကောင်းများ ကျွေးမွေးခဲ့သော်လည်း ဒုက္ခရောက်ချိန်တွင် တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် လက်နက်ချတာ ပိုမြန်နေကြသည်။ ဆရာလျန် က ချင်းထျန်းဂိုဏ်း မှ မွေးရာပါ အဆင့် သံတမန်ကို အဘယ်ကြောင့် ယခုတိုင် ခေါ်မလာသေးသည်ကိုလည်း မုန်းတီးမိသည်။ ကျန်းချဲ့ ထွက်သွားပြီးမှ ပေါ်လာဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား။

ကျန်းချဲ့က အထင်သေးစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး အနီးသို့ တိုးသွားကာ သူ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း စိတ်ပျက်ရတော့မယ် ထင်တယ် မင်းအဖေ က စောစောကတည်းက သေသွားပြီ ငါ့လက်သီး အောက်မှာ သေသွားတာ မသေခင်မှာတောင် မင်းနဲ့ မင်းအမေ ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါ လို့ ငါ့ကို မှာသွားသေးတယ်"

"ဘာ"

ဝူရှန်းဖျင် ၏ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

'အဖေ သေသွားပြီလား'

"မဖြစ်နိုင်ဘူး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး မင်း ငါ့ကို လာလိမ်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့"

ဝူရှန်းဖျင် က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ရင် မင်းအဖေ က အခုထိ ဘာသဲလွန်စ မှ မရှိတာ ဘာဖြစ်လို့လို့ ထင်နေတာလဲ သူ့ကို ချင်းလင် မြစ်ထဲမှာ ငါ အလောင်းဖျောက်ခဲ့တာ ကြာပြီ သေခါနီးမှာ ငါ သူ့ကို အလောင်း အပြည့်အစုံ ကျန်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ ငါ မမျှော်လင့်ပါဘူး မင်းအဖေ ရဲ့ လျှို့ဝှက် ဂိုဒေါင် ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာကို ပြောပြရင် ရပြီ မဟုတ်ရင် မင်းက မသေရတာကို မကြောက်ပေမဲ့ မင်းအမေ ကရော မကြောက်ဘူးလား"

ဝူရှန်းဖျင် က သွားကြိတ်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် လှောင်ပြောင် သရော်သည့် အရိပ်အယောင်များ အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သိခွင့် ရမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ် ငါ့အမေ သေသွားတာ ကြာပြီ ဒီအကြောင်းပြချက် နဲ့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်လို့ ရမယ် ထင်နေတာလား အိပ်မက်သာ မက်နေလိုက်"

"လူလာစမ်း"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်သွားခဲ့သည်။

"တပ်မှူး"

"ဒုတိယတပ်မှူး ကန်းတာပြောင် ဆီ ပေးလိုက် ငါ အမဲသား စားချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်"

ကန်းတာပြောင် က သားသတ်သမား ဘဝမှ လာသူ ဖြစ်ပြီး အရေခွံခွာ အကြောနွှာရာတွင် အတော်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ယခင်က ကျန်းချဲ့ က သူ့ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်နှင့် ရန်သူများ အားလုံး မခုခံရဲတော့ဘဲ ရိုးရိုးသားသား လက်နက်ချ အညံ့ခံကြသည်။ အမဲသား စားချင်သည် ဆိုသည်မှာ ကန်းတာပြောင် ကို ဘာလုပ်ရမည်နည်း ဆိုသည်ကို သွယ်ဝိုက် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အခြား တစ်ဖက်တွင် ချင်းထျန်းဂိုဏ်း မှ သံတမန်ကို ပင့်ဆောင်လာခဲ့သော ဆရာလျန် ကလည်း ဝေါ့ဟူတောင် သို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် သွားနေပြီး သူ အနည်းငယ် နောက်ကျသွားပါက ကြိုတင် မခန့်မှန်းနိုင်သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေပေသည်။ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ သူ၏ စိုးရိမ် ပူပန်မှုက ဘာမှ အသုံးမဝင်ပေ။ ထို ချင်းထျန်းဂိုဏ်း မှ သံတမန် က လုံးဝ အလျင်လိုခြင်း မရှိဘဲ မြင်းလှည်း စီးလာရုံသာမက လှည်းပေါ်တွင် သူ့ကို ပြုစု ယုယရန် ပြည့်တန်ဆာမ နှစ်ယောက်ပင် ပါလာသေးရာ အပျော်ခရီး ထွက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"သံတမန် ဟွမ် အရှိန် နည်းနည်းလောက် ထပ်တင်ပေးလို့ ရမလား ကျွန်တော် ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်မှာကို ကြောက်လို့ပါ"

ဆရာလျန် က မြင်းကို စီးကာ လှည်းပြတင်းပေါက် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး အသံကို နှိမ့်ကာ အလွန် ရိုသေသော ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လိုက်ကာ ကို အတွင်းမှ လှန်လိုက်ရာ မိတ်ကပ် အထူကြီး လိမ်းထားသော မျက်နှာ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဘေးတွင် အရပ်ပုပု ရုပ်ဆိုးဆိုး အမျိုးသား တစ်ယောက် ရှိနေသည်။ သူက အမျိုးသမီးကို ဖက်ထားရင်း စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကို လောနေတာလဲ မင်းပဲ အဲဒီ ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ ကောင် က မနက်ဖြန် မှ စလှုပ်ရှားမယ် လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"အဲဒါက လှည့်ကွက် တစ်ခု ဖြစ်နေမှာကို ကျွန်တော် ကြောက်လို့ပါ"

ကျန်းချဲ့ နှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံ ရှိဖူးသော ဆရာလျန် က သာမန် စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများဖြင့် လုံးဝ မတွေးရဲတော့ပေ။

"ဝူရှောက်လင် ရော သူက သွေးကြောပွင့် အဆင့် လေး တစ်ယောက် ကို တောင် မရင်ဆိုင်နိုင်ဘူးလား"

သံတမန်ဟွမ် က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။ ဝူရှောက်လင် အရွေးခံရခြင်း မှာ ယန်ဂူခရိုင် အတွင်းရှိ ဝေါ့ဟူတောင် ၏ အင်အား က ထိပ်တန်း အဆင့်တွင် ရှိနေရုံသာမက သူ၏ စွမ်းအား ကလည်း သာမန် မဟုတ်ဘဲ အခြေခံ ခိုင်မာပြီး ခွန်အား အပြည့်ရှိသော လူလတ်ပိုင်း အရွယ် ဖြစ်နေခြင်း ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ မွေးရာပါ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေပေသည်။

ချင်းထျန်းဂိုဏ်း က ပြည်နယ် သုံးခုတွင် ပုန်ကန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်အောင် လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့ပြီး တာကျိုး အင်ပါယာ ကို ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် တစ်ခု ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း မွေးရာပါ အဆင့် သိုင်းသမား များ ဆိုသည်မှာ လမ်းဘေးတွင် အလွယ်တကူ တွေ့နိုင်သူများ မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်ချင်းစီ က အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။ လျှို့ဝှက် နည်းစနစ် များကို အသုံးပြုပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို အတင်းအကျပ် စုစည်းကာ မွေးရာပါ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသူများ သာ အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ခုစီတိုင်း က ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး မှ မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန် တန်ဖိုး ကြီးမားလှကာ မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သာမန် လူများနှင့် ကွဲပြားသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအား ကို ရရှိစေနိုင်သည်။ သို့သော် ချင်းထျန်းဂိုဏ်း မှ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး က နှစ်ပေါင်းများစွာ သုတေသန ပြုလုပ်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းသစ် တစ်ခုကို တီထွင်နိုင်ခဲ့သည်။ သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား များကို မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မသုံးဘဲ မွေးရာပါ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပေသည်။ သူကိုယ်တိုင် ကဲ့သို့ပင် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းတွင် တာအိုမျိုးစေ့ ရှိနေသော်လည်း တကယ့် မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ မဟုတ်ဘဲ သက်တမ်းကို မတိုးစေနိုင်သလို စွမ်းအား မှာလည်း တကယ့် မွေးရာပါ အဆင့် နှင့် အများကြီး ကွာဟနေကာ တိုးတက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ အတုအယောင် မွေးရာပါ အဆင့် ဟုသာ ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤသို့ ဆိုလျှင်တောင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား များက အလုအယက် လိုချင်နေကြဆဲပင်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ မွေးရာပါ အဆင့်သို့ မရောက်ပါက သာမန် လူသား ဘဝတွင်သာ အဆုံးသတ်ရမည် မဟုတ်ပါလော။ ဝူရှောက်လင် ကတော့ မတူညီပေ၊ သူ၏ အခြေခံ က ခိုင်မာပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများ ရှိနေပုံရသဖြင့် သူ့ကို စည်းရုံးပြီး ဂိုဏ်းသို့ သတင်းပို့ကာ အဆင့် တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးမည့် ရတနာများ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန် အားဖြင့် ဆိုလျှင် သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရန် အကူအညီ တောင်းခံစရာ လုံးဝ မလိုပေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်... တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပုံ ရသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် သံသယ ဝင်လာခဲ့သည်။

ဆရာလျန် က အမှန်အတိုင်း မပြောရဲပေ။ ဝူရှောက်လင် ပျောက်ဆုံးနေသည့် ကိစ္စကို ဤ သံတမန်ဟွမ် သိသွားပါက ဒေါသထွက်ပြီး ဝေါ့ဟူတောင် ကို သွားရောက် ကယ်တင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် ဝူရှောက်လင် က အခြား နေရာတွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေပြီး လောလောဆယ် ထွက်မလာနိုင်ကြောင်း ဖုံးကွယ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံ နေတယ်"

လက်ထဲရှိ လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သံတမန်ဟွမ် က အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကာ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆရာလျန် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မွေးရာပါ အဆင့်ကို တက်လှမ်း နေတာလား"

"ဒီကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော် လည်း သေချာ မသိပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဟုတ်လောက်ပါတယ်"

ဆရာလျန် က အတင်းအကျပ် ပြောလိုက်သည်။ သံတမန်ဟွမ် က အမှန်တရား ကို သိသွားပါက ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ကို ဒေါသ ဖြေကောင်း ဖြေနိုင်သော်လည်း ယခု အချိန်တွင် အများကြီး စဉ်းစားမနေနိုင်တော့ဘဲ ဖုံးကွယ်နိုင်သလောက် ဖုံးကွယ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ စကား ကြောင့် သံတမန်ဟွမ် ၏ သဘောထား ကလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလို ဆိုရင်တော့ အမြန်ဆုံး သွားကြတာပေါ့ ဒီ ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ ကောင်မှာ ဘာစွမ်းရည် တွေ ရှိလဲ ဆိုတာ ငါ ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ရမယ်"

အတုအယောင် မွေးရာပါ အဆင့် နှင့် တကယ့် မွေးရာပါ အဆင့် ကြားတွင် ကွာဟချက် က အလွန် ကြီးမားလှသည်။ အကယ်၍ ဝူရှောက်လင် သာ အောင်မြင်စွာ အဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ပါက သူက ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ၏ တကယ့် ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်း အရ ဆိုလျှင် သူက လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မျက်နှာချိုသွေးစရာ မလိုလျှင်တောင်မှ အလေးထား ဆက်ဆံရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ယခင်က သွေးကြောပွင့် အဆင့် နှင့် လုံးဝ မတူညီတော့ပေ။ ထိုအချိန်က သူက ဝေါ့ဟူတောင် မှ လူများကို ဆက်ဆံရာတွင် အပေါ်စီးမှ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သံတမန်"

ဆရာလျန် ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။ သံတမန်ဟွမ် ကို ဝေါ့ဟူတောင် သို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ရန် ခေါ်ဆောင်နိုင်သရွေ့ ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် ကို မပြောနှင့် သွေးကြောပွင့် အဆင့် သိုင်းသမား နောက်ထပ် နှစ်ယောက် ရှိလျှင်တောင်မှ ဘာမှ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ဘဲ ဝေါ့ဟူတောင် ၏ အန္တရာယ် က ချက်ချင်း ရှင်းလင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက် ဆိုလျှင်တော့ ဝေါ့ဟူတောင် ပျက်စီးသွားမည့် အကျိုးဆက် ထက် ပိုပြီး ခံနိုင်ရည် မရှိစရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။ အဆိုးဆုံး ကတော့ သံတမန်ဟွမ် ကို အသေခံပြီး အပြစ် ဝန်ခံရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

"ဝေါ့ဟူတောင် နဲ့ ဘယ်လောက် ဝေးသေးလဲ"

"ဆယ်မိုင် တောင် မလိုတော့ပါဘူး"

ဝူရှန်းဖျင် က နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ခမ်း မဟခဲ့ဘဲ သူ၏ ခေါင်းမာမှု က ကျန်းချဲ့ ကိုပင် အံ့ဩသွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ယခုအခါ ဝေါ့ဟူတောင် ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော ရတနာ များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ အချိန် ပြဿနာ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အဆိုးဆုံး ဆိုလျှင် ဝေါ့ဟူတောင် တစ်ခုလုံးကို သုံးပေလောက် တူးဆွပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။ သူ တကယ် ရှာမတွေ့ဘူး ဆိုတာကို လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။ ဝူရှောက်လင် ၏ လက်ထဲတွင် ဤအရာများ လုံးဝ မရှိခဲ့သည် ဆိုမှသာ ရှာမတွေ့ခြင်း ဖြစ်မည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ အမိန့် တစ်ချက် အောက်တွင် ဝူရှောက်လင် နေထိုင်ခဲ့သော အခန်းကို အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးပစ်ကြတော့သည်။ မြေကြီးကို သုံးပေလောက် တူးမည်ဟု ပြောပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က ကတိ ဖျက်မည် မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို တူးဖော်လိုက်ပြီးနောက် အမည်းရောင် လျှို့ဝှက် လမ်းကြောင်းဝ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကန်းတာပြောင် က ကျန်းချဲ့ ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"တပ်မှူး ကျွန်တော် အရင် ဝင်ကြည့်ရမလား"

"မလိုဘူး မင်း ဒီမှာ စောင့်နေ ငါ ကိုယ်တိုင် သွားမယ်"

ဝူရှောက်လင် လည်း သေသွားပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်ရစ်ခဲ့သော လျှို့ဝှက် လမ်းကြောင်း ထဲတွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့် အရာ ဘာများ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။ အကယ်၍ ရှိခဲ့လျှင် စောစောကတည်းက ဝူရှန်းဖျင် က သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် အသုံးပြုခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့ က သတိထားနေသော်လည်း ဘာအန္တရာယ် မှ ရှိမည်ဟု မထင်မှတ်ထားပေ။

လုံးဝ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ကျန်းချဲ့ က ချက်ချင်း ဝင်သွားလိုက်ပြီး ဖယောင်းတိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်ရာ အလင်းရောင်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အတွင်းတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် သေတ္တာ တစ်လုံးသာ ရှိနေပေသည်။ ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သေတ္တာငယ် သုံးလုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားခဲ့သည်။

'ဒီ သေတ္တာလေး တွေ ထဲမှာ ပါတာက မွေးရာပါ အဆင့် ကို တက်လှမ်းဖို့ ကူညီပေးမယ့် ရတနာ တွေများလား’