အခန်း ၉၉

အခန်း (၉၉) ငါ အမဲသား မစားဘူး

ကြီးမားရှည်လျားသော လှည်းယာဉ်တန်းကြီးက တောင်ခါးပန်းမှစတင်ကာ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသက်လာကြပြီး လှည်းများပေါ်တွင် ရွှေငွေများ ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များနှင့် ခုတ်ဖြတ်ထားသော ခေါင်းများစွာ ပါဝင်လာပေသည်။

ဝေါ့ဟူတောင်ပေါ်တွင် လူနှစ်ထောင်ကျော်ခန့် ရှိပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်သော စစ်သည်အင်အား စုစုပေါင်းက ရှစ်ရာခန့် ရှိရာ ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ထက်ပင် ပိုမို များပြားနေသော်လည်း ဤလူများ အားလုံးကို ကျန်းချဲ့က သူ၏ လက်အောက်သို့ သိမ်းသွင်းခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သေချာ ရွေးချယ်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ဓားပြ လေးရာခန့်ကိုသာ လက်အောက်ခံအဖြစ် သိမ်းသွင်းခဲ့ပြီး ထိုအထဲတွင် ကျောက်ချီနျန် ဦးဆောင်သော မြင်းစီးတပ်သား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာလည်း ပါဝင်ကာ ကျန်ရှိနေသော ဓားပြများမှာ မကောင်းမှုများ အလွန်အကျွံ လုပ်ထားသူများ သို့မဟုတ် ဝူရှောက်လင်၏ လူယုံများ ဖြစ်နေသဖြင့် ကျန်းချဲ့က လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

ထို့ကြောင့် ထိုလူများကို စစ်ရေးအောင်မြင်မှု အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ယခုမှ သိမ်းသွင်းခါစ ဓားပြများကို ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားမည် မဟုတ်ဘဲ အခြားလူများ သံသယ ဝင်မည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဆုန့်ကျိ နှင့် ကန်းတာပြောင် တို့ကို ဤနေရာတွင် ဆက်လက် နေထိုင်ကာ ကျန်ရှိနေသော ဓားပြများကို ဆက်လက် စည်းရုံးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

အလောတကြီး လုပ်၍မရကြောင်း သူသိထားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ သူ၏ အင်အားက ခိုင်မာနေပြီ ဖြစ်ရာ ဤလူများကို သူ၏ လက်အောက်သို့ အပြီးတိုင် သိမ်းသွင်းရန်မှာ အချိန်ပြဿနာ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ယခု သူက ဝေါ့ဟူတောင်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော စည်းစိမ်များကိုသာ ယူဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျန်းချဲ့က လျိုကျစ် နှင့် စကားပြောလာခဲ့သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို အထက်အောက် ဆက်ဆံရေး ဟု ရိုးရှင်းစွာ သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ဘဲ ကျန်းချဲ့ ကလည်း မိမိ အားနည်းချိန်တွင် သခင် ဟု ခေါ်ပြီး အင်အား ကြီးမားလာချိန်တွင် အောက်ကျို့ဆက်ဆံစေမည့် အလုပ်မျိုးကို လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ယန်ဂူခရိုင်ရှိ အရာရှိ အတော်များများ၏ အပြစ်သက်သေများ ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အချို့သော အရာရှိများကို ရာထူးမှ ဖြုတ်ချပြီး အပြစ်ပေးကာ ထိုနေရာတွင် လျိုကျစ် ကို အစားထိုး ဝင်ရောက်ခိုင်းရန် အပြည့်အဝ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူက လျိုကျစ် အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော နေရာမှာ ယန်ရှန်း ၏ ဒုတိယခရိုင်ဝန် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူက သူ၏ အနီးနားတွင် သူလျှို ထားရှိခဲ့ပြီး သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယခင်က သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် အချိန်မရခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မတူညီတော့ဘဲ တစ်ဖက်လူက သူ၏ လုပ်ရပ်များ အတွက် နောင်တရသွားစေရန် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ခရိုင်ဝန် ကျောက်မင်ချန် ကတော့ သူသာ အခြေအနေကို နားလည်ပါက ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ဘာမှ လုပ်မည် မဟုတ်ဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ ထိန်းချုပ်ထားမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် အပြင်ပန်းရှိ အစိုးရ အရာရှိများမှသည် တိတ်တဆိတ် ဖွဲ့စည်းထားသော ထျန်းယာဂိုဏ်း နှင့် ဝေါ့ဟူတောင်ပေါ်ရှိ ဓားပြ အင်အားစုများ အထိ နေရာသုံးခု ပေါင်းစပ်သွားပြီး ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံးကို အထက်မှ အောက်အထိ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင် ကတော့ သေချာပေါက် ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းမီက ကျန်းချဲ့သည် အမြဲတမ်း သတိထားနေရပြီး မိမိ၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ ထုတ်မပြရဲဘဲ အချို့လူများကို အရင် ရှင်းလင်းရန်သာ နည်းလမ်း ရှာခဲ့ရသည်။

လျှို့ဝှက် အကြံအစည်များဖြင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ မွေးရာပါအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်သော သူက စကားတစ်ခွန်းကို ရဲရဲဝင့်ဝင့် ပြောနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ အမဲသား မစားဘူး"

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က သိမ်းဆည်းရမိသော ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ကာ ခရိုင်မြို့သို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ ယခင်က လျိုကျစ် လွှတ်လိုက်သော စစ်သည်များထဲတွင် အနောက်မြို့နယ် တပ်စခန်းမှ လူများစွာလည်း ပါဝင်ပေသည်။

ကျန်းချဲ့ကို မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်က လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသည့် သတင်းကလည်း ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ထိုသတင်းက ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော ဂယက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဝေါ့ဟူတောင်ကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သော ကျန်းချဲ့က ဤမျှ မြန်မြန် သတ်ဖြတ်ခံရမည့် အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သလို ဝေါ့ဟူတောင်လို နေရာမျိုးတွင် မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မည်ဟုလည်း လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

လီမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် လီထုံဟိုင် က ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ကျန်းချဲ့က တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့ လူစွမ်းကောင်း တစ်ယောက်ပဲ အကယ်လို့ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမားသာ ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် သူက အောင်ပွဲခံပြီး မြို့ထဲ ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံးမှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး နှမြောစရာပဲ နှမြောစရာပဲ"

ယခင်က မွေးနေ့ပွဲတွင် ကျန်းချဲ့က သူ့ကို နှင်းရေကန်ပန်း ပေးရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ လုပ်ရပ်က မှားယွင်းသည်ဟု သူ မထင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်က အမှန်တရားပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ယခုအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် နှမြောတသဖြစ်မှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လီရွှမ်ဖုန်း ကမူ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရည်မှန်းချက် ကြီးမားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

"မွေးရာပါအဆင့် က ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာပဲ အဖေ သား နောက်ပိုင်းကျရင် မွေးရာပါအဆင့်ကို သေချာပေါက် ရောက်အောင် လုပ်ပြီး လီမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်မယ် ပြီးရင် ယန်ဂူခရိုင်ရဲ့ နံပါတ်တစ် မိသားစု အင်အားအကြီးဆုံး မိသားစု ဖြစ်လာအောင် လုပ်မယ်"

"ရည်မှန်းချက် ရှိတာ ကောင်းပါတယ် ဒါပေမဲ့ ထမင်းကို တစ်လုတ်ချင်း စားရသလို လမ်းကိုလည်း တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်ရတယ် အရမ်း အလောတကြီး မလုပ်နဲ့"

"အဖေ အခု ကျန်းချဲ့ သေသွားပြီဆိုတော့ အနောက်မြို့နယ် ဆိပ်ကမ်းကို ဘယ်လို လုပ်မလဲ အခွင့်ကောင်းယူပြီး အကုန်လုံး သိမ်းပိုက်လိုက်ရမလား"

လီရွှမ်ဖုန်း က ဆက်မေးလိုက်သည်။

လီထုံဟိုင် က ပြုံးလိုက်သည်။

"အကယ်လို့ အခွင့်အရေး ရှိရင်တော့ ဆိပ်ကမ်းကို ငါတို့ အပိုင် အဖြစ် လုံးဝ သိမ်းပိုက်ရမှာပေါ့"

ယခု ယန်ဂူခရိုင်၏ အခြေအနေအရ ဆိပ်ကမ်းကိုသာ သိမ်းပိုက်နိုင်ပါက လီမိသားစုက နံပါတ်တစ် အင်အားစု ဖြစ်လာရုံသာမက နောင်အနာဂတ်၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် အင်အားကြီးမားမှု အတွက်လည်း အခြေခံ အာမခံချက် ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ သေဆုံးသွားခြင်းကို သူ နှမြောသော်လည်း ဤသည်က သူ သနားညှာတာပေးမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်းရှိ ကျောက်မင်ချန် ယန်ရှန်း နှင့် ဂိုပုရန် တို့ကလည်း လက်အောက်ငယ်သားများ၏ သတင်းပို့ချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ကျောက်မင်ချန် က မျက်စိတစ်မှိတ်မျှ မှင်တက်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ကျန်းချဲ့ တကယ် သေသွားတာလား"

"မ မသေသေးပါဘူး စစ်သည်တွေ ပြောတာက လေထဲမှာ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သိုင်းသမား တစ်ယောက်က ကျန်းချဲ့ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေတယ် တဲ့ လျိုကျစ် က သူတို့ကို ခရိုင်မြို့ထဲ ချက်ချင်း ပြန်ခိုင်းလိုက်တာပါ"

အမှုထမ်း တစ်ယောက်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"လေထဲ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သိုင်းသမား ဟက်ဟက် ဒါက သေသွားတာနဲ့ ဘာများ ကွာခြားလို့လဲ"

ယန်ရှန်း က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် လုံးဝ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

သူတို့ အားလုံးက သာမန် စစ်သည်များ ကဲ့သို့ ဗဟုသုတ နည်းပါးသူများ မဟုတ်သဖြင့် ထိုအရာက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း ဆိုသည်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားကြသည်။

မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား။

ထိုကဲ့သို့သော သူ၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှုကို ခံရပြီးမှ ဘာများ အံ့ဩစရာ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။

ဂိုပုရန် ၏ ရင်ထဲတွင် အံ့ဩသွားသည့်တိုင် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်မိသည်။

ကျန်းချဲ့ သေဆုံးသွားပါက သူလည်း သေရန် မလိုတော့ပေ။

ယခင်က သူက သေရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ဂိုပုရန် က အလွန် ရိုးသားစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့ကို ပြဿနာရှာရန် လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ နားလည်ထားသောကြောင့်ပင်။

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက ဘာမှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပေ။

ထိုသို့ လုပ်မည့်အစား ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူ၏ မိခင်အိုကြီးကို သေချာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

သို့သော် ထင်မှတ်မထားဘဲ ကောင်းကင်မှ ဝမ်းသာစရာ သတင်းကြီး ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ ဘာအံ့ဩစရာမှ ထပ်မရှိနိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား။

"ဘန်း"

ကျောက်မင်ချန် က စားပွဲပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝေါ့ဟူတောင်မှာ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို ထင်မထားခဲ့ဘူး တပ်မှူးကျန်း အတွက်တော့ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ အသက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အသက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ ဟူး"

ကျောက်မင်ချန် က သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ အတွက် နှမြောနေသည့်ဟန် ပေါ်နေပေသည်။

သို့သော် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အပြုံးများကိုမူ လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

"ငါ့အမြင်အရ ဆိုရင်တော့ ဒါတွေ အကုန်လုံးက ကျန်းမျိုးရိုး ကောင် ကိုယ့်ဒုက္ခ ကိုယ်ရှာတာပဲ လူငယ်တွေ အရမ်း သွေးမဆူဖို့ သူ့ကို စောစောကတည်းက သတိပေးခဲ့ပြီးသား ဒီနေ့လို ဒုက္ခမျိုး ကြုံရတာကလည်း အစောနဲ့အနှောင်းပဲလေ"

ယန်ရှန်း က လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းချဲ့ကို ပြစ်တင် ဝေဖန်လိုက်သည်။

ယခင်က သူ၏ စိုးရိမ် ပူပန်မှုများကို လုံးဝ မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိတော့ပေ။

"လူလာစမ်း ဝေါ့ဟူတောင် ဓားပြတွေဆီမှာ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ပေါ်လာတဲ့ သတင်းကို မြို့တော်ရုံးချုပ်ဆီ ချက်ချင်း သတင်းပို့ပြီး အထက်က ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တောင်းခံလိုက်"

မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ဆိုသည်မှာ အင်အားကြီးသူ တစ်ယောက်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယန်ဂူခရိုင် အတွက် ထိုသို့ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ မတားဆီးပါက သာမန် လူများက မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမားကို လုံးဝ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"အမေ ပြဿနာ တက်ပြီ"

ကျူးအိမ်တော် အတွင်း၌ အသုဘ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျူးချင်ချင် က ကျန်းချဲ့ အန္တရာယ် ကြုံနေရသည့် သတင်းကို ကြားသောအခါ အသုဘခန်းမထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး သခင်မကြီးကျူး ကို ထိုကိစ္စ ပြောပြလိုက်သည်။

"ဘာ"

သခင်မကြီးကျူး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"တကယ်ပါ အဲဒါတွေ အကုန်လုံးက ကျန်းချဲ့ ရဲ့ လက်အောက်က စစ်သည်တွေ ဆီကနေ ပြန်ကြားလာရတဲ့ သတင်းတွေပါ"

ကျူးချင်ချင် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ယမန်နေ့ကမှ ကျန်းချဲ့ က သူမတို့ သားအမိ နှစ်ယောက်၏ အားကိုးရာ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ ဤသို့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာခဲ့ရာ ကျူးချင်ချင် က သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ပင်ပန်းနေသည်ဟု ခံစားနေရပြီး ဘာကြောင့် ကံဆိုးမှုများ အားလုံးက သူမတို့ အပေါ်သို့သာ ကျရောက်နေရသနည်း ဟု တွေးနေမိသည်။

"အတည်ပြုပြီးပြီလား"

"အပြင်မှာ သတင်းတွေ ထွက်နေတာက လေထဲ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သိုင်းသမား တစ်ယောက်က သူ့ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေတယ် တဲ့ ကျန်းချဲ့ က တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ဒဏ်ရာရသွားပြီး အမြန် ထွက်ပြေးသွားရတယ် လေထဲ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သိုင်းသမား ကလည်း သူ့နောက်ကို ချက်ချင်း လိုက်သွားတယ် တဲ့"

ကျူးချင်ချင် က သူမ ကြားလာခဲ့သော သတင်းများကို သခင်မကြီးကျူး ထံသို့ တစ်ခုမကျန် ပြောပြလိုက်သည်။

ဤစကားများက သခင်မကြီးကျူး ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း အေးစက်သွားစေခဲ့သည်။

'လေထဲ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ သိုင်းသမား'

'မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား'

ဤကဲ့သို့သော သူကို ကျန်းချဲ့ကို မဆိုထားနှင့် သခင်ကြီး သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေလျှင်တောင်မှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သခင်ကြီး သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က အကြီးမားဆုံး ရည်မှန်းချက်မှာ ဤကဲ့သို့သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သခင်မကြီးကျူး ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ရင်ထဲတွင် အလွန် နာကျင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က တပ်မှူးချုပ်ကျူး သေဆုံးသွားသည့် သတင်း ကျူးအိမ်တော် သို့ ရောက်လာချိန်က ကဲ့သို့ပင်။

သူမက မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မြေကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ယမန်နေ့ညက တိုက်ပွဲက ထာဝရ ခွဲခွာခြင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ကြိုတင် သိရှိခဲ့မည် ဆိုပါက သူမက ရှက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းချဲ့ ၏ တောင်းဆိုမှုများကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ဘာရည်မှန်းချက်နှင့် မျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က တပ်မှူးချုပ်ကျူး သေဆုံးသွားချိန်တွင် သူမက ကျန်းချဲ့ ကို အားကိုးစရာ တစ်ခုအဖြစ် ထားရှိရန် စဉ်းစားခဲ့ပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျူးမိသားစု က အလွန်အမင်း ကျဆင်းသွားမည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ ဘာမှ မရှိတော့ပေ။

'ငါက လင်သေမယ့် ကံကြမ္မာ ပါလာတာများလား'

ယန်ဂူခရိုင် အတွင်း၌ သတင်းများ ပြန့်နှံ့နေပြီး ဆူညံနေပေသည်။

တပ်စခန်းမှ စစ်သည်များ ပြန်လည် သယ်ဆောင်လာသော သတင်းများကြောင့် လူတိုင်းက အံ့ဩ ထိတ်လန့်နေကြပြီး အချို့က နှမြောကြ အချို့က ဝမ်းနည်းကြကာ အချို့ကမူ အလွန် ဝမ်းသာနေကြပြီး မျက်နှာ အမူအရာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေကြပေသည်။

သို့သော် သူတို့ အချိန်အကြာကြီး ဝမ်းသာခွင့် မရလိုက်ပေ။

မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က ကြီးမားလှသော လှည်းယာဉ်တန်းကြီးကို ဦးဆောင်ကာ ခရိုင်မြို့ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

မြို့တံခါးဝတွင် စစ်သည် အမြောက်အမြားက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး ဤအရာ အားလုံးကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြကာ အခြား အင်အားစုများမှ သူလျှို အမြောက်အမြား ကလည်း ကျန်းချဲ့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာသည့် သတင်းကို အလျင်အမြန် ပြန်လည် သတင်းပို့လိုက်ကြသည်။

"ခရိုင်ဝန်မင်း ကျန်းချဲ့ ကျန်းချဲ့ သူက"

ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်း၌ အမှုထမ်း တစ်ယောက်က တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။

ကျောက်မင်ချန် က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ ကျန်းချဲ့ ရဲ့ အလောင်းကို ပြန်ပို့လာတာလား"

"မ မဟုတ်ပါဘူး ကျန်းချဲ့ ပြန်ရောက်လာတာပါ"

"ဘာ"

ကျောက်မင်ချန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် အံ့ဩသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်ထဲရှိ စာအုပ်က မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားခဲ့ကာ ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"သူ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာတာလား"

"ဟုတ် ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ပါ"

"ဒဏ်ရာ ရထားလား"

"မ မရထားပုံပါပဲ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သေချာ မြင်လိုက်ရတာပါ"

အမှုထမ်း ၏ စကား မဆုံးသေးမီမှာပင် ယန်ရှန်း နှင့် ဂိုပုရန် တို့လည်း ခရိုင်ရုံးတော်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး သူတို့ လည်း အခြား နေရာများမှ ဤသတင်းကို ရရှိခဲ့ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သူတို့ အချင်းချင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အတွေး တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေတော့သည်။

'ကျန်းချဲ့ က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သတ်ရ ခက်နေရတာလဲ'

ယခုအခါ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တောင်မှ သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးလား။

ဤသို့ဆိုလျှင် ဤလူကို ဘယ်သူကများ ရင်ဆိုင်နိုင်တော့မည်နည်း။

ဂိုပုရန် ကမူ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် အေးစက်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ဝမ်းသာနေသည်မှာ နှစ်နာရီပင် မပြည့်သေးဘဲ ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေသို့ ထပ်မံ ကျဆင်းသွားမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကာ ကောင်းကင်ကြီးက သူ့ကို လှောင်ပြောင် ကစားနေသည်ဟုသာ ခံစားနေရပေသည်။

"ဟူး"

ကျောက်မင်ချန် က သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး လက်ရန်း နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာက အလွန် လေးနက်နေပေသည်။

"ခရိုင်ဝန်မင်း ကျန်းချဲ့ က လူတွေ ခေါ်ပြီး ခရိုင်ရုံးတော် တံခါးဝကို ရောက်နေပါပြီ သူက"

"ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

ကျောက်မင်ချန် ၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး ကျန်းချဲ့ က ရူးသွပ်စွာ လူသတ်နေပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက် လာရောက် သတ်ဖြတ်မည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေပေသည်။

"ခရိုင်ဝန်မင်း နဲ့ တွေ့ချင်လို့ပါ တဲ့"

"သူ့ကို ဝင်လာခိုင်းလိုက်"

ကျောက်မင်ချန် က စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက ခရိုင်ဝန် တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ က သူ့အပေါ် မကျေနပ်မှု ရှိလျှင်တောင်မှ အလွန်အကျွံ လုပ်မည် မဟုတ်ဟု တွေးကာ အဆိုးဆုံး အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူကို အလျှော့ပေးထားပြီး မြို့တော်ရုံးချုပ်မှ အမိန့် ရောက်လာချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ပြဿနာ ရှာခဲ့ပြီးနောက် ကျောက်မင်ချန် က သေချာ စဉ်းစားပြီး ထိုကိစ္စကို မြို့တော်ရုံးချုပ်သို့ တိုင်တန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ အထက် လူကြီးများက ကျန်းချဲ့ ကို ချီမိသားစု နှင့် ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ တို့နှင့် ဤမျှ ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းသင်းနေသည်ကို လက်ပိုက် ကြည့်နေမည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားပေသည်။

'သည်းခံရမယ် သေချာပေါက် သည်းခံရမယ်'

ကျန်းချဲ့ က အမည်းရောင် သိုင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အစိုးရ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိဘဲ ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ရာ ကျောက်မင်ချန် က စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ လှေကားပေါ်မှ ဆင်းပြီး ကျန်းချဲ့ ကို ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကြိုဆိုကာ လေးစားမှု အပြည့်အဝ ပေးလိုက်သည်။

မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျန်း လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခံနေရတယ်လို့ ကြားရတုန်းက ငါ အရမ်း စိုးရိမ်သွားပြီး မြို့တော်ရုံးချုပ်ကို စစ်ကူတောင်းဖို့ လူလွှတ်မလို့ ပြင်နေတာ တပ်မှူးကျန်း က ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာပါပဲ ဝမ်းသာစရာပါပဲ ဘယ်လိုလဲ ဝေါ့ဟူတောင် ကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား မင်းကို လိုက်သတ်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမားကရော အခု ဘယ်မှာလဲ"

သူက အဆက်မပြတ် မေးမြန်းနေပြီး ဂိုပုရန် နှင့် ယန်ရှန်း တို့၏ အကြည့်များ ကလည်း ကျန်းချဲ့ အပေါ်သို့ အမြဲတမ်း ကျရောက်နေပေသည်။

ဘာကြောင့်မှန်း မသိ တစ်ရက်တည်း မတွေ့ရရုံဖြင့် ကျန်းချဲ့ က လူတစ်ယောက် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်း သူတို့ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

ရုပ်ရည် က ပိုမို ခန့်ညားလာပြီး လမ်းလျှောက်ရာတွင်လည်း နဂါး နှင့် ကျား ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပါဝင်နေသဖြင့် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်နေပြီး သံသယများ ဖြစ်ပေါ်နေကြပေသည်။

ကျန်းချဲ့ က ကျောက်မင်ချန် ၏ မေးခွန်းများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ့ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အလယ်ဗဟိုရှိ ခရိုင်ဝန် နေရာသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားပြီး ဝတ်ရုံကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်မင်ချန် နှင့် အခြားသူများကို အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အသံများ တိတ်ကျသွားသည်။

ကျန်းချဲ့ ထိုင်ချလိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ခရိုင်ရုံးတော် ဧည့်ခန်းမ တစ်ခုလုံးက အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ရမ်းကားလွန်းသည်။ မောက်မာလွန်းသည်။ အရာရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျောက်မင်ချန် က ကျန်းချဲ့ ၏ မောက်မာမှုကို ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး လောလောဆယ် သည်းခံရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း သူက ဤမျှအထိ မောက်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ခရိုင်ဝန် တစ်ယောက် ဖြစ်သော သူ့ကို လုံးဝ အဖတ်မလုပ်ပေ။

ယန်ရှန်း နှင့် ဂိုပုရန် တို့၏ အရှေ့တွင် သူ၏ နေရာ၌ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဝင်ထိုင်နေပေသည်။

ဤသည်က ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။

ကျောက်မင်ချန် က အလွန် ဒေါသထွက်သွားပြီး ဤမျှအထိ သည်းခံရမည် ဆိုပါက သူ့ကို တကယ်ပင် စော်ကားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု တွေးကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ကျန်းချဲ့ ဒါက မင်း ထိုင်ရမယ့် နေရာလား"

"အထက်အောက် ရိုသေလေးစားမှု ဆိုတာကို နားမလည်တော့ဘူးလား"

"ငါက မင်းကို တကယ်ပဲ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

"တကယ်ကို ရမ်းကားလွန်းတယ်"

မေးခွန်းများ အဆက်မပြတ်က ကျောက်မင်ချန် ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယန်ရှန်း လည်း အလွန် ဒေါသထွက်နေပေသည်။

"ကျန်းချဲ့ မင်း ဘာလုပ်နေလဲ ဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း သိရဲ့လား"

"ခရိုင်ဝန်မင်းကို လုံးဝ အဖတ်မလုပ်တာပဲ"

"မင်းက ပုန်ကန်ချင်နေတာလား"

"ဆူညံနေတာပဲ"

ကျန်းချဲ့ က စကားလုံး အနည်းငယ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ယန်ရှန်း ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ယန်ရှန်း ကို ခရိုင်ရုံးတော် ဧည့်ခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စဉ်သွားစေကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။

ဂိုပုရန် ပြောချင်နေသော စကားများလည်း ယခုအခါ ပါးစပ်တွင်ပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

'အရမ်း စွမ်းအားကြီးတာပဲ'

သူက ကျန်းချဲ့ ၏ လှုပ်ရှားမှုကိုပင် မမြင်လိုက်ရပေ။

'ဒါက သွေးကြောပွင့်အဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ရဲ့ ဖိအားလား ဒီလို မဖြစ်သင့်ပါဘူး တပ်မှူးချုပ်ကျူး တုန်းကလည်း ဒီလောက် မကြောက်စရာ မကောင်းပါဘူး'

'ကျန်းချဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းသွားတာများလား'

"ထွက်သွားစမ်း ငါ ခရိုင်ဝန်ကျောက် နဲ့ ပြောစရာ စကား ရှိတယ်"

ကျန်းချဲ့ က ဂိုပုရန် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန် ကျွန်တော် အရင် သွားပါရစေ"

ဂိုပုရန် က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

ကျောက်မင်ချန် ၏ မျက်နှာက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေကာ ဂိုပုရန် ထွက်သွားပြီးနောက် သူက ကျန်းချဲ့ ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ် ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်းမှာ ဒုတိယခရိုင်ဝန်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ် တကယ်ကို ရမ်းကားတာပဲ"

"ပြောလို့ ပြီးပြီလား"

ကျန်းချဲ့ က နားကို ကလော်လိုက်ပြီး သူ့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

ကျောက်မင်ချန် က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ သူ့ကို သတ်ရဲမည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

"ယွမ်ခန် သက္ကရာဇ် တစ်နှစ်မှာ မင်းက ဝေါ့ဟူတောင် ဆီက ငွေကျပ် သုံးထောင် လက်ခံပြီး ယန်ဂူခရိုင် ရဲ့ မူလ ဒုတိယခရိုင်ဝန် ကို ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်"

"ယွမ်ခန် သက္ကရာဇ် နှစ်နှစ် ခုနစ်လပိုင်းမှာ ဝေါ့ဟူတောင် နဲ့ ရန်ငြိုး ရှိတဲ့ သံလက်သီးဂိုဏ်း ကို မင်းက စစ်တပ်လွှတ်ပြီး ရှင်းလင်းခဲ့တယ် ပြီးတော့ ရွှေငွေ ငါးထောင် လေးရာ ခွဲဝေရရှိခဲ့တယ်"

"ယွမ်ခန် သက္ကရာဇ် ခြောက်နှစ်မှာ ဝေါ့ဟူတောင် က မင်းကို နှစ်တစ်ရာ သက်တမ်းရှိ နတ်ဂျင်ဆင်း တစ်ပင် ပေးခဲ့တယ် မင်းက ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း ကို ဖိနှိပ်ပြီး အညံ့ခံအောင် လုပ်ခဲ့တယ် ပြီးတော့ ဝေါ့ဟူတောင် အတွက် လက်နက်တွေ သယ်ယူပို့ဆောင်ခိုင်းခဲ့တယ်"

"ယွမ်ခန် သက္ကရာဇ် ခုနစ်နှစ်မှာ"

"ယွမ်ခန် သက္ကရာဇ် ကိုးနှစ်မှာ မူလ ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် ကို မင်းနဲ့ ဝေါ့ဟူတောင် ပူးပေါင်းပြီး အပြစ်ရှာကာ ရာထူးပြောင်းသွားအောင် ဖိအားပေးခဲ့တယ်"

ကျန်းချဲ့ က မျက်နှာ အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ဤအပြစ် သက်သေများကို အဆက်မပြတ် ရွတ်ပြနေပေသည်။

ကျောက်မင်ချန် ၏ မျက်နှာကလည်း အစပိုင်းတွင် မည်းမှောင်နေရာမှ အံ့ဩ ထိတ်လန့် စိုးရိမ်မှုများမှတစ်ဆင့် ကြောက်ရွံ့မှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး နဖူးပေါ်တွင်လည်း ချွေးစေးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ခြေထောက်များ တုန်ယင်နေပြီး မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်ဟု ခံစားနေရပေသည်။

"မင်း မင်းက ဒါတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ"

ကျောက်မင်ချန် က တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ကျန်းချဲ့ ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်ပြီး မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒူးထောက်စမ်း"

ကျန်းချဲ့ က စကားလုံး အနည်းငယ်ကို ထပ်မံ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်း မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

ကျောက်မင်ချန် က မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ က ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။

"ငါက မင်းကို ဒူးထောက်ခိုင်းနေတာ နားမလည်ဘူးလား”