အခန်း ၁၀၀

အခန်း (၁၀၀) ခရိုင်ဝန် ဒူးထောက်ခြင်း

"ငါက မင်းကို ဒူးထောက်ခိုင်းနေတာ နားမလည်ဘူးလား"

ကျန်းချဲ့၏ အသံက ကျောက်မင်ချန်၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာကို လုံးဝ ထောက်ထားမည့်ဟန် မရှိပေ။

ယခုအခါ သူက ဤအရည်အချင်းမျိုး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ဖြစ်ရုံသာမက ယန်ဂူခရိုင်ရှိ အရာရှိ အတော်များများ၏ အပြစ်သက်သေများကိုပါ လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့က ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ကြီး ဖြစ်နေပြီဟု ရဲရဲဝင့်ဝင့် ပြောဆိုနိုင်ပေသည်။

ယခင်က ကျောက်မင်ချန်က အရာရှိ အာဏာကို အသုံးပြုကာ သူ၏ အရှေ့တွင် မောက်မာခဲ့ပေသည်။

ယခုအခါ ပြန်လည် ပေးဆပ်ရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း"

ကျောက်မင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အရှက်ရသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက အဆင့်ခုနစ် အရာရှိ တစ်ယောက်၊ ခရိုင်ဝန် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင် အာဏာအရှိဆုံး သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ ပုံမှန် အချိန်များတွင် မည်သူက သူ့ကို ဤသို့ ပြောရဲမည်နည်း။

အထက် အရာရှိများပင် သူ့ကို ဤမျှအထိ စော်ကားမည် မဟုတ်ပေ။

သူက ပြန်လည် ဆဲဆိုရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ အေးစက်သော အကြည့်များကို ကြည့်ရင်း ယခင်က ယန်ရှန်း၏ အဆုံးသတ်နှင့် ကျန်းချဲ့ ရွတ်ပြခဲ့သော သူ၏ အပြစ်သက်သေများကို ပြန်လည် တွေးတောမိကာ လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သွားကြိတ်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့တွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကျောက်မင်ချန် တပ်မှူးကျန်းကို အရိုအသေပေးပါတယ်"

ယခုနှစ်တွင် ကျန်းချဲ့ အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်လို မရပ်တည်ရတော့ပေ။

ကျန်းချဲ့က သေချာပေါက် သာမန် လူသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားကို အသေအလဲ လိုချင်နေခြင်းက ဘာအတွက်လဲ။

ဒီအချိန်လေး အတွက် မဟုတ်ဘူးလား။

ကျောက်မင်ချန် ဒူးထောက်ချလိုက်သည့် အချိန်တွင် ကျန်းချဲ့၏ အောင်မြင်မှု ခံစားချက်က အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"လောင်ကျောက် မင်းလည်း ဒီကိစ္စတွေ အပြင်ကို ပေါက်ကြားသွားတာ မလိုချင်ဘူး မဟုတ်လား"

"တပ်မှူးကျန်း က တောင်းဆိုချက်တွေ ပြောပါ ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ အကုန် ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်"

ကျောက်မင်ချန်က ခေါင်းမော့ကာ ကျန်းချဲ့ကို သူ၏ ရိုးသားမှုကို ပြသလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူလည်း သိရှိနေပေသည်။ ဤအရာများကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤသည်က အဆိုးရွားဆုံး အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပေ။

ဤအရာများ မြို့တော်ရုံးချုပ်သို့ ရောက်သွားမည်ကို သူ တကယ် ကြောက်ရွံ့နေပေသည်။ အကယ်၍ ဤအရာများ ပေါက်ကြားသွားပါက သူ သေချာပေါက် သေရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီအပြစ်သက်သေတွေ အားလုံး ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိတယ် ကောင်းကင် သိတယ် မြေကြီး သိတယ် မင်း သိတယ် ငါ သိတယ် မင်းသာ ရိုးရိုးသားသား အလုပ်လုပ်မယ် ဆိုရင် ဒီအရာတွေက မြို့တော်ရုံးချုပ်ကို ဘယ်တော့မှ ရောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းသာ ရိုးရိုးသားသား မလုပ်ဘူး ဆိုရင် ငါ နေရထိုင်ရ ခက်ရင် မင်း မိသားစု တစ်ခုလုံးလည်း နေရထိုင်ရ ခက်စေရမယ်"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်"

ကျောက်မင်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ထတော့ မြေကြီးက အေးတယ် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးလေးက အကြာကြီး ဒူးထောက်နေရင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းချဲ့က ကျောက်မင်ချန် အလွန် လိမ္မာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆက်လက် စော်ကားလိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ထရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျောက်မင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ မြေကြီးက အရမ်း မာသဖြင့် အချိန်တိုလေးသာ ဒူးထောက်ခဲ့ရသော်လည်း ဒူးများ အလွန် နာကျင်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ထိုင်ရန် မပြောသဖြင့် သူလည်း မထိုင်ရဲပေ။

ကျန်းချဲ့၏ ဘေးတွင်သာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ရပ်နေရပေသည်။

"ဒီ ယန်ရှန်း ကို ငါ ဆက်မထားချင်တော့ဘူး သူ့ကို အပြစ် တစ်ခုခု ရှာပြီး ဖယ်ရှားပစ်လိုက် တပ်မှူးလျို ကို သူ့နေရာမှာ အစားထိုးလိုက် ပြဿနာ မရှိဘူး မဟုတ်လား"

ကျန်းချဲ့က တိုက်ရိုက်ပင် သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး ပြဿနာ မရှိပါဘူး ကျွန်တော် လည်း သူ့ကို ကြည့်မရတာ ကြာပါပြီ တပ်မှူးလျိုက တပ်မှူးကျန်းရဲ့ ထောက်ခံချက် ရတယ် ဆိုတော့ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်း အလွန် ကောင်းမွန်မှာ သေချာပါတယ် ယန်ဂူခရိုင်အတွက်တော့ ကံကောင်းတာပါပဲ"

ကျောက်မင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန် မျက်နှာချိုသွေးနေပေသည်။

"ပြီးတော့ ဟို ဂိုပုရန် သူလည်း အသက်ရှင်လို့ မရတော့ဘူး"

"ဒါပေါ့ ဒါပေါ့ တပ်မှူးကျန်း မပြောရင်တောင်မှ ဒီလူကို ကျွန်တော် ဆက်ထားဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး စိတ်ချပါ တပ်မှူးကျန်း ကျွန်တော် သေချာ ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပါ့မယ် တပ်မှူးကျန်း ဆီကို လုံးဝ အရှုပ်အရှင်း မရောက်စေရပါဘူး"

"နောက်ပြီးတော့ တပ်မှူးချုပ်ကျူး လည်း သေသွားပြီ ဆိုတော့ ဒီနေရာကြီးကို အကြာကြီး လွတ်ထားလို့ မရဘူးလေ ငါ့ဆိုလိုရင်းကို မင်း နားလည်တယ် မဟုတ်လား"

ကျန်းချဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် နားလည်ပါတယ် ဒါပေမဲ့..."

ကျောက်မင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခက်ခဲနေသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယမန်နေ့ကပင် ကျန်းချဲ့ကို စွပ်စွဲထားသော စာကို သူ တင်ပြခဲ့ပြီး အဆက်အသွယ်များကိုပါ အသုံးပြုခဲ့ရာ ယခုအခါ ခရိုင်ဝန်ကြီး၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ အထင်လွဲသွားပါက...

ကိစ္စတွေ ဆိုးရွားသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ယခင်က ကိစ္စရပ်များကို တစ်ခုမကျန် ပြောပြလိုက်ပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ခရိုင်ဝန်ကျောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ငါက မျက်စိစူးစရာ ဆူး တစ်ချောင်း ဖြစ်နေပြီ ထင်တယ်"

ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားပြီး အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"အကုန်လုံးက ယန်ရှန်း ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပေးလို့ပါ တပ်မှူးကျန်း အထင်မလွဲပါနဲ့"

ကျောက်မင်ချန်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ရှန်းကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ အရာအားလုံးက တစ်ဖက်လူ၏ အမှားသာ ဖြစ်သွားပေတော့မည်။

"ဒီကိစ္စကို ငါ သိပြီ"

ကျန်းချဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူက လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသူ မဟုတ်ပေ။ ချီမိသားစု၏ နောက်ခံကို မဆိုထားနှင့် ယခု သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့်ပင် အထက်လူကြီးများ၏ သဘောထားကို ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်ပေသည်။

ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမားတွင် ဤကဲ့သို့သော တန်ဖိုး ရှိနေပေသည်။

"နောက်ပြီးတော့ ဝေါ့ဟူတောင် လည်း ပျက်စီးသွားပြီ လူသတ်သမားလည်း သေသွားပြီ ဆိုတော့ တပ်မှူးချုပ်ကျူး ရဲ့ အလောင်းကို ဒီအတိုင်း ပစ်မထားနဲ့တော့ ကျူးအိမ်တော်ကို ပြန်ပို့ပြီး မိသားစုတွေကို သေချာ မြှုပ်နှံခိုင်းလိုက်"

"ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

ကျောက်မင်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် တွန့်ဆုတ်နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျန်း အကယ်လို့ အပြင်မှာဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာ နည်းနည်းလောက် ပေးလို့ ရမလား"

မည်သို့ပင် ပြောစေကာမူ သူက ဤမြို့၏ အုပ်ချုပ်သူ အရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

တိတ်တဆိတ် အချိန်များတွင် ကျန်းချဲ့ကို ဖားယားပြီး ဒူးထောက် ခေါင်းပြုရသည်မှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် သူ လောင်ကျောက် လည်း မျက်နှာလိုချင်သူ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ကို ဆက်လက် မျက်နှာချိုသွေးနေရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

"ဒါပေါ့ တံခါးအပြင်ဘက်မှာ မင်းက ခရိုင်ဝန်ကျောက် ပဲ တံခါးအတွင်းမှာတော့ မင်းကိုယ်မင်း လောင်ကျောက် လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပေါ့"

ကျန်းချဲ့က မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျောက်မင်ချန်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

ကိစ္စတိုင်းကို အလွန်အကျွံ လုပ်၍ မရပေ။

သူက ကျောက်မင်ချန်ကို သိမ်းသွင်းလိုသဖြင့် တစ်ဖက်လူကို အမြဲတမ်း စော်ကားနေ၍ မရပေ။ မဟုတ်ပါက အပြင်လူများ သံသယ ဝင်လာနိုင်ရုံသာမက ကျောက်မင်ချန် အနေဖြင့်လည်း အစွန်းရောက်သော အတွေးများ ဖြစ်ပေါ်မလာနိုင်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့်ပင် ဂိုပုရန် နှင့် အခြားသူများ ထွက်သွားပြီးမှ ကျောက်မင်ချန်ကို ဒူးထောက်ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျောက်မင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆက်မပြတ် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်းချဲ့က မျက်နှာ တစ်ချက်လေးပင် မပေးပါက သူ၏ မျက်နှာ အလွန် ပျက်ရမည် ဖြစ်ရာ ယခု ကျန်းချဲ့၏ နားလည်ပေးမှုအတွက် ရင်တွင်းမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်မိပေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ထပ်မံ စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းချဲ့နှင့် ကျောက်မင်ချန်တို့က တံခါးကို ဖွင့်ကာ အတူတူ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ လက်နက် ကိုင်ဆောင်ထားသော အမှုထမ်း အမြောက်အမြား စုဝေးနေကြပြီး ယခင်က ဆူညံသံများ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သံသယ ဝင်နေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ကျောက်မင်ချန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး အရှိန်အဝါ အပြည့်ဖြင့် လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ အော်ငေါက်လိုက်သည်။

"ရမ်းကားလိုက်တာ ငါက တပ်မှူးကျန်း နဲ့ ကိစ္စ အချို့ ဆွေးနွေးနေတာ မင်းတို့က ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ အမြန် ထွက်သွားကြစမ်း"

ဂိုပုရန် က အံ့ဩ သံသယများ ဖြစ်နေပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို မသိသော်လည်း ကျန်းချဲ့က ကျောက်မင်ချန် နှင့် တစ်ခုခု သဘောတူညီမှု ရရှိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲရှိ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်လေး လည်း လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာသည့် သတင်းက ယန်ဂူခရိုင်ရှိ အင်အားစု အသီးသီးကို ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားစေခဲ့သည်။

မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တောင်မှ ကျန်းချဲ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးလား။

သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တခြား ဘာနည်းလမ်းတွေ ရှိသေးလို့လဲ။

ယန်ဂူခရိုင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည်ကို လူတိုင်း သိရှိနေကြသည်။

အနောက်မြို့နယ် ဆိပ်ကမ်းကို လုံးဝ ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော လီထုံဟိုင် က ဆိပ်ကမ်း မြေစာချုပ် နှင့် စာရွက်စာတမ်းများ အားလုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်များကိုပါ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ထံ သွားရောက် နှုတ်ဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က ယခုအခါ အင်အား ကြီးမားနေပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် မချဉ်းကပ်ဘဲ ဘယ်အချိန်ကို စောင့်နေရဦးမည်နည်း။

သူနှင့် အတွေးတူသူ အများအပြား ရှိသော်လည်း ကျန်းချဲ့နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ရသူမှာ အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

သိုင်းလောက အင်အားစု အသီးသီးမှ ခေါင်းဆောင်များ ယန်ဂူခရိုင် အတွင်းရှိ အရာရှိ အကြီးအငယ် အသီးသီးက သူတို့၏ အဖိုးတန် ရတနာများကို ထုတ်ယူကာ အနောက်မြို့နယ် တပ်စခန်းသို့ တန်းစီ၍ လာရောက် ပေးပို့နေကြပေသည်။

ကျန်းချဲ့က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ မရှိပေ။

ယခင်က လီမိသားစု၏ မွေးနေ့ပွဲတွင် ကျန်းချဲ့ကို လူတိုင်းက အခက်တွေ့အောင် လုပ်ခဲ့ပြီး မည်သူကမျှ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တမင် ဖယ်ဉ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်က သူ၏ အတွေးကလည်း ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူ အင်အား ကြီးမားလာချိန်တွင် လူအများအပြား အိမ်ရှေ့တွင် တန်းစီနေလိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

ယခုအခါ အရာအားလုံးက လက်တွေ့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်တုန်းကဆိုရင် ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ဘူး"

လျိုကျစ်က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ယခုအခါ သူ့ထက် ရာထူး ကြီးမားသော သူများပင် သူ့ကို တိုးတိုးလေး စကားပြောနေရပေသည်။

လျိုကျစ်နှင့် ကျန်းချဲ့တို့၏ ကျေးဇူးတရားများကို မည်သူမဆို သိရှိထားကြသောကြောင့်ပင်။

အခြေအနေကို ကြည့်ရမည် ဆိုလျှင်လည်း ကျန်းချဲ့က ကျေးဇူးကန်းမည့်ဟန် လုံးဝ မရှိပေ။

ဤသည်က ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

လျိုကျစ် လည်း မကြာမီ ရာထူးတက်တော့မည် ဆိုသည်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရင်က စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ အကြောင်းတရားတွေက ဒီနေ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရလာတာပဲ ဒုတိယခရိုင်ဝန်မင်း ယန်ဂူခရိုင်က ပြည်သူ တစ်သိန်းကျော် အတွက် အမှုထမ်းပေးဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား"

ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်ကာ ကျောက်မင်ချန် နှင့် သူ၏ စကားပြောဆိုမှုများကို ပြောပြလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ ငါ တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားပြီး တပ်မှူးကို ဒုက္ခ မပေးပါဘူး"

လျိုကျစ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယခင်က သူ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးအမြတ်များ ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေငွေ အရင်းအမြစ်များ အမြောက်အမြား ရရှိရုံသာမက အဆင့်ကိုး တပ်မှူး ဘဝမှ အဆင့်ရှစ် ယန်ဂူခရိုင် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီး ယနေ့မှစ၍ သူက ခရိုင်ဝန် နှင့် ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် ပြီးလျှင် အာဏာအရှိဆုံး သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

အရင်က စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ အကြောင်းတရားတွေက ဒီနေ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရလာတာပဲ။

ကျန်းချဲ့၏ စကား အနည်းငယ်က သူ့ကို ပို၍ပင် သက်ပြင်းချသွားစေခဲ့သည်။

ယခင်က သူက ကျန်းချဲ့ကို အလုပ်လုပ်တတ်ပြီး လူမှုဆက်ဆံရေး နားလည်ကာ ကျင့်ကြံရေး ပါရမီလည်း ကောင်းမွန်သဖြင့် အရေးတယူ လုပ်ခဲ့ပြီး သူ့အတွက် နေရာဖန်တီးပေးကာ သူ၏ အရည်အချင်းများကို ပြသခွင့် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက နောင်အနာဂတ်တွင် အောင်မြင်မှု အချို့ ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကရော။

ရလဒ်ကတော့ ယခု အံ့အားသင့်စရာတွေက အရမ်း မြန်မြန် ရောက်လာခဲ့ခြင်းပင်။

"ဒုတိယခရိုင်ဝန်မင်း စကားတွေ အရမ်း လေးနေပါပြီ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က တစ်ဖက်တည်းသားတွေပဲ ဒုက္ခပေးတယ် ဆိုတာမျိုး မရှိပါဘူး"

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျန်း ဒါက အနောက်မြို့နယ် ဆိပ်ကမ်း မြေစာချုပ် တစ်ဝက်ပါ မူလပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်အပ်ပါတယ်"

ပွဲအပြီးတွင် လီထုံဟိုင် သားအဖက ကျန်းချဲ့၏ တွေ့ဆုံမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး သူက လုံးဝ အချိန်မဆွဲဘဲ မြေစာချုပ်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ် တင်ပြီး ကျန်းချဲ့ထံသို့ တွန်းပေးကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"လီအိမ်တော်သခင် က ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ ကျန်းချဲ့က အင်အားသုံးပြီး ဖိနှိပ်မယ်လို့ ထင်နေလို့လား"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

ပြန်ပေးလျှင်တောင်မှ ဤမျှ မြန်မြန် မပေးသင့်ပေ။

မဟုတ်ပါက သူက အင်အားသုံးပြီး ဖိနှိပ်သူ တကယ် ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

"တပ်မှူးကျန်း အထင်လွဲနေပါပြီ ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်တော်တို့ လီမိသားစုရဲ့ စီးပွားရေးတွေ သိပ်အဆင်မပြေလို့ပါ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ အဓိက စီးပွားရေးက ရေကြောင်း ကုန်သွယ်ရေး မဟုတ်တော့ ဒီလို ရှားပါးတဲ့ ဆိပ်ကမ်းကို အလဟဿ ဖြစ်သွားစေမှာပါ ရှေးကတည်းက တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အရည်အချင်း ရှိသူတွေကပဲ ပိုင်ဆိုင်သင့်တယ်လို့ ဆိုကြတယ် ကျွန်တော့် အမြင်မှာတော့ တပ်မှူးကျန်း က အဲဒီ အရည်အချင်း ရှိသူပါပဲ"

လီထုံဟိုင်၏ အပြုအမူက အလွန် နှိမ့်ချနေပေသည်။

ပွဲအတွင်းတွင် သူက အခြား သတင်း တစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ထိုသတင်းမှာ... ကျန်းချဲ့က မွေးရာပါအဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီ ဆိုခြင်းပင်။

အသက် နှစ်ဆယ် မပြည့်သေးသော မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ယွဲ့ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ဘယ်နှယောက်များ ရှိနိုင်မည်နည်း။

မည်သူကများ ကြီးမားသော နောက်ခံ မရှိဘဲ နေမည်နည်း။

ကျန်းချဲ့က ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားက ယန်ဂူခရိုင်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီ ဆိုသည်ကို အရင် မပြောဘဲထားဦး သူ၏ အလားအလာကို လုံးဝ အထင်သေး၍ မရနိုင်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့က မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှုမှ ဘာကြောင့် လွတ်မြောက်လာနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကိုပေါ့။

သူကိုယ်တိုင်က မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

နောင်တွင် ယန်ဂူခရိုင်က အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားရုံသာမက ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်း တကယ် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူက ယခုအခါ လီမိသားစု နံပါတ်တစ် အင်အားစု ဖြစ်လာရန် လုံးဝ မတောင်းဆိုတော့ဘဲ လီမိသားစုက ကျန်းချဲ့ကို ဒေါသ မထွက်စေရန်သာ မျှော်လင့်နေပြီး ဤမျှဖြင့်ပင် သူ အလွန် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"လီအိမ်တော်သခင် က စကားပြော တတ်သားပဲ ဒီလောက်တောင် ဖြစ်နေမှတော့ မြေစာချုပ်ကို ငါ အရင် ယူထားလိုက်မယ် ဒါပေမဲ့ ငါက အင်အားသုံးပြီး ဖိနှိပ်တတ်တဲ့သူ မျိုး မဟုတ်ပါဘူး ခင်ဗျား ရသင့်ရထိုက်တဲ့ အမြတ်ငွေတွေကို တစ်ပြားမှ လျှော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

သူက ဉာဏ်ကောင်းသော သူများကို သဘောကျသည်။

အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေပေးရန်လည်း ဝန်မလေးပေ။

လီထုံဟိုင် က ဤမျှ အခြေအနေကို နားလည်နေမှတော့ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရမ်း အလွန်အကျွံ လုပ်နိုင်မည်နည်း။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ပါမယ်"

လီထုံဟိုင်က မေးအောက်ရှိ မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

ဒီတစ်ခေါက် လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်သွားပြီ။

မရှုံးဘူး။

"ဟဲဟဲဟဲ"

"တပ်မှူးကျန်း ကျွန်တော် တပ်မှူး ကို ဆရာ အဖြစ် ဂါရဝပြုလို့ ရမလား"

သူတို့ နှစ်ယောက် ရယ်မော စကားပြောနေစဉ် အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်နေသော လီရွှမ်ဖုန်း က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရွှမ်ဖုန်း ပေါက်ကရတွေ မပြောနဲ့ တပ်မှူးကျန်း က မင်း တက်မှန်းလို့ ရမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး"

လီထုံဟိုင်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် တားဆီးလိုက်သည်။

လီရွှမ်ဖုန်း၏ စကားများက ကျန်းချဲ့ကို ဒေါသထွက်စေမည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့နေပေသည်။

ကျန်းချဲ့က လက်ကို မြှောက်ကာ လီထုံဟိုင်၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို တားဆီးလိုက်ပြီး လီရွှမ်ဖုန်း ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ငါ့ကို ဆရာ အဖြစ် ဂါရဝပြုချင်ရတာလဲ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဆရာ က စွမ်းအား ကြီးလို့လေ လူတိုင်းက ဆရာ့ ကို ရိုသေလေးစားရလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးလို့ပါ ကျွန်တော် လည်း ဆရာ့ လို လူမျိုး ဖြစ်ချင်လို့ပါ"

လီရွှမ်ဖုန်း က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က သူ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ရာ မကောင်းသော အရိပ်အယောင်များ မတွေ့ရပေ။

လီထုံဟိုင်၏ မျှော်လင့်ချက် နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောယှက်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း သူ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါက ပုံမှန်ဆို အရမ်း အလုပ်များတယ် မင်းကို သိုင်းသင်ပေးဖို့ အချိန် သိပ်မရှိဘူး ဒါပေမဲ့..."

အစပိုင်းတွင် လီရွှမ်ဖုန်း က စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ဒါပေမဲ့ ဟူသော စကားလုံး နှစ်လုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းမော့လာပြီး မျှော်လင့်ချက် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အမည်ခံ တပည့် အဖြစ်တော့ လက်ခံလို့ ရတယ်"

လီရွှမ်ဖုန်း ကို လက်ခံခြင်းက ကျန်းချဲ့ အတွက် အကျိုးရှိပြီး အဆိုး မရှိပေ။

နာမည် တစ်ခုမျှဖြင့်ပင် လီမိသားစု ကဲ့သို့ ဒေသခံ အင်အားစု တစ်ခုကို အပြည့်အဝ ချည်နှောင်ထားနိုင်မည် ဖြစ်ရာ အလွန် တန်လှပေသည်။

ထို့အပြင် လီရွှမ်ဖုန်း၏ ပါရမီက ယန်ဂူခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလှပြီး အနာဂတ် အောင်မြင်မှုက သွေးကြောပွင့် အဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်နေမည် မဟုတ်ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ့ကို အသုံးပြုစရာ ရှိလာနိုင်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"

လီရွှမ်ဖုန်း က အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျန်းချဲ့ ကို ချက်ချင်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးချ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လီထုံဟိုင် လည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

လီမိသားစု က ဒီတစ်ခါတော့ ကျန်းချဲ့ ရဲ့ လှေကြီးပေါ်ကို အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားပြီပဲ။

မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို ဆရာ အဖြစ် ရရှိခြင်းက လီမိသားစု အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်ပြီး လီရွှမ်ဖုန်း အတွက် ကြီးမားသော အခွင့်အရေး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဤနာမည် တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား မရှိသော အင်အားစုများက လီမိသားစု နှင့် လီရွှမ်ဖုန်း ကို သွားရောက် ထိပါးရဲမည် မဟုတ်ပေ။

လီထုံဟိုင် သားအဖ ကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ဖုန်းတပ်ဖွဲ့သို့ သွားရောက်ကာ ချီဟွမ် ကို တွေ့ဆုံရန် နှင့် ငွေများ ပေးအပ်ရန် အပြင် တပ်မှူးချုပ်ချီ ကို သူ့အတွက် အားပေး ထောက်ခံခိုင်းရန် စဉ်းစားနေပေသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ကျူးမိသားစု၏ ကျေးဇူးတင်စာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သခင်မကြီးကျူး က ကျန်းချဲ့၏ ကူညီပေးမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း နှင့် ခရိုင်ရုံးတော်မှ တပ်မှူးချုပ်ကျူး၏ အလောင်းကို ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြောင်း ရေးသားထားပြီး ညဘက်တွင် ကျူးအိမ်တော်သို့ မဖြစ်မနေ လာရောက်ရန် နှင့် ယခင်က ကတိပေးထားသော ရွှေငွေများကို ပေးအပ်လိုကြောင်း ရေးသားထားပေသည်။

ကျန်းချဲ့က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ရင်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

'သခင်မကြီးကျူး က အခု တွေးတတ်သွားပြီလား'

ထိုညတွင် ကျန်းချဲ့က ကျူးအိမ်တော်သို့ နောက်ထပ် တစ်ခေါက် ရင်းနှီးစွာ သွားရောက်ခဲ့ရာ ယခင်က ခေါင်းမာပြီး ဆိုးသွမ်းသော ကျူးချင်ချင် က သူ့ကို အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ အရိုအသေပေးပြီး အသုဘခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူတို့ နှစ်ယောက် စကား အများကြီး မပြောခဲ့ကြပေ။

ယခင်က မသာယာမှု အနည်းငယ်ကို မည်သူကမျှ ပြန်လည် မပြောဆိုခဲ့ကြပေ။

"အမေ တပ်မှူးကျန်း ရောက်လာပါပြီ"

ကျူးချင်ချင် က တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။

သခင်မကြီးကျူး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းနေသည့်ဟန် ဖန်တီး၍ အတင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျန်း ရောက်လာပြီလား"

"တပ်မှူးချုပ် ကံဆိုးစွာနဲ့ ကွယ်လွန်သွားရတာ သခင်မကြီး လည်း ဝမ်းနည်းမှုကို ဖြေဖျောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ ကျန်းမာရေး က ပိုအရေးကြီးပါတယ်"

"အင်း"

သခင်မကြီးကျူး က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျူးချင်ချင် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ချင်အာ သမီး အရင် ပြန်တော့ အမေနဲ့ တပ်မှူးကျန်း က ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ အမေ လည်း အရမ်း အလုပ်မများစေနဲ့နော် ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်ပါဦး"

"အင်း စိတ်ချပါ"

သခင်မကြီးကျူး က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကျူးချင်ချင် ထွက်သွားပြီးနောက် အစပိုင်းတွင် အေးစက်စက် နိုင်သော အသုဘခန်းမကြီးက သူတို့ နှစ်ယောက်၏ အကြည့်များ အောက်တွင် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ရိုမန်တစ်ဆန်လာခဲ့သည်။