အခန်း ၁၀၆

အခန်း (၁၀၆) သခင်မကြီး ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အရမ်း စိတ်ပျက်စေတာပဲ

"ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ် အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းက ခင်ဗျားနဲ့ ပိုပြီး ကိုက်ညီတယ်"

ကျန်းချဲ့က အဆင့်ခြောက် တပ်မှူးကြီး၏ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်လိုက်သောအခါ လျိုကျစ်က ဤအမြင်ကို အလွန် သဘောတူပေသည်။

သူက ဆယ်နှစ်ကျော် သွေးထွက်သံယို ကြိုးစားခဲ့ရပြီးမှ အဆင့်ကိုး တပ်မှူး နေရာကို မနည်း ရခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ အကူအညီကြောင့်သာ အဆင့်ရှစ် ဒုတိယခရိုင်ဝန် နေရာကို ရရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ကတော့ လအနည်းငယ် အတွင်း ရာထူးတွေ အကြိမ်ကြိမ် တက်ခဲ့သည်။

သိုင်းပညာ အစပိုင်း ဘဝမှ မွေးရာပါအဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားရုံသာမက သူ၏ ရာထူး တက်လှမ်းမှု ကလည်း သာမန် လူများ လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဤကဲ့သို့သော သူက တကယ့် ပါရမီရှင် ပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက စောစောကတည်းက စိတ်ကို ဖြေလျှော့ထားနိုင်ခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက စိတ်ဓာတ်ကျပြီး အရူး ဖြစ်သွားလောက်ပေသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူက အစကတည်းက တစ်ဖက်လူကို အမြဲတမ်း ကူညီပေးခဲ့ပြီး အထက်လူကြီး၏ ဖိအားပေးမှုများကိုလည်း လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့သောကြောင့်သာ ယနေ့၏ အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရက်အနည်းငယ် အတွင်း အထက်က အမိန့်စာ ကျလာလိမ့်မယ် မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူတွေ ငါနဲ့ လိုက်ချင်လဲ"

ကျန်းချဲ့က ဆက်မေးလိုက်သည်။

"လက်အောက်ငယ်သား လိုက်ချင်ပါတယ်"

"လက်အောက်ငယ်သား လိုက်ချင်ပါတယ်"

"ကျွန်တော် လည်း တူတူပါပဲ"

ကန်းတာပြောင် က အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီခရီးက အရမ်း ခက်ခဲလိမ့်မယ် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရနိုင်တယ် အချိန်မရွေး သေဆုံးသွားနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် ရှိတယ် ငါတို့က သိကျွမ်းလာတာ ကြာပြီဆိုတော့ ယန်ဂူခရိုင်မှာ ကျန်ခဲ့မယ် ဆိုရင်လည်း ငါ အပြစ်မတင်ပါဘူး အလောတကြီး ဆုံးဖြတ်ချက် မချပါနဲ့"

ဤစကားက ကျန်းချဲ့ တမင် စမ်းသပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

တကယ်ကို ရင်တွင်းမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဆန်း စောင့်ကြပ်ရေး တာဝန်က သိုင်းလောက အင်အားစု အများအပြား နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်ရာ အန္တရာယ် အလွန် များပေသည်။ အကယ်၍ ရွှီဆန်းအာ၊ ကန်းတာပြောင် တို့က နောက်ဆုတ်ရန် ရွေးချယ်ပါကလည်း သူက အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျောက်ချီနျန် နှင့် ဆုန့်ကျိ တို့ကိုတော့ မရပေ။ သူတို့ နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့၏ ဆက်ဆံရေးက အလွန် တိမ်ယဉ်လွန်းရာ အကယ်၍ သူတို့က အေးချမ်းစွာ နေလိုပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် နည်းလမ်း အချို့ အသုံးပြုကောင်း အသုံးပြုရပေမည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့၏ စကားများက ထိုလူများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လုံးဝ မပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပေ။

အားလုံးက ကျန်းချဲ့နှင့်အတူ လိုက်ပါပြီး အလုပ်လုပ်လိုကြောင်းသာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ရွှီဆန်းအာ က သူ၏ အခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်ပေသည်။ ကျန်းချဲ့ကြောင့်သာ ယနေ့၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ လုံးဝ သစ္စာဖောက်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသို့မှသာ သူ၏ သား ဖြစ်သော ရွှီချန်ဟူ အတွက် အနာဂတ် ရှိမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ မရှိပါက သူ၏ လက်ထဲရှိ ငွေများက မည်မျှ ကြာကြာ ခံမည်နည်း။

အကယ်၍ ကျေးဇူးကန်းသူ အဖြစ် သတင်းထွက်သွားပါက ရွှီမိသားစု က ယန်ဂူခရိုင် တွင် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက အလွန် ခိုင်မာပေသည်။

သူ့ထက် ပိုမို ခိုင်မာသူများမှာ ကန်းတာပြောင် နှင့် တန်ယန် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ကန်းတာပြောင် က အချိန်အတော်ကြာ လိုက်ပါလာခဲ့သဖြင့် ကျန်းချဲ့ ၏ အနီးနားတွင် နေရန် အကျင့်ပါနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ဉာဏ်မကောင်းသော်လည်း ကျန်းချဲ့ကသာ သူ့အပေါ် ရိုးသားစွာ ဆက်ဆံမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။

ထို့အပြင် ကန်းမိသားစု၏ သွေးကြွေး ကိုလည်း ကျန်းချဲ့၏ လက်ကို အသုံးပြု၍သာ ကလဲ့စားချေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တန်ယန် ကမူ မိသားစု မရှိသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သူ့ကို တန်ဖိုးထားသူမှာ ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ ကြီးမားသော အရင်းအမြစ်များ၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် ယခုအခါ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ ၏ အနီးနားမှ လုံးဝ မထွက်ခွာလိုပေ။

ဆုန့်ကျိ က အေးချမ်းစွာ နေလိုသော အတွေး ရှိသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူက ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိစွာ နေထိုင်ပြီး ယခင်က လုပ်ရပ်များနှင့် ကင်းကွာရန် အရာရှိ ဖြစ်မှ ရမည်။ အရာရှိ ဖြစ်ရန်အတွက် ဘာကြောင့် ကျန်းချဲ့၏ အနီးနားတွင် မနေရမည်နည်း။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ နောက်ခံ မရှိပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ဓားပြ ဟောင်း အဖြစ် စွပ်စွဲပြီး ရှင်းလင်းပစ်လျှင် ဘယ်လို လုပ်မည်နည်း။

ကျောက်ချီနျန် လည်း အသိဉာဏ် ထက်မြက်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ စမ်းသပ်မှု တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသဖြင့် အညံ့ခံထားသော သူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ရွေးချယ်စရာ မရှိကြောင်း သိရှိကာ မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ပြသရမည် ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် လည်း လိုက်ချင်ပါတယ်"

ဤသည်မှာ လျိုကျစ် ၏ အဖြေပင် ဖြစ်သည်။

အသက်စွန့်ပြီး မတိုက်ခိုက်လိုတော့သော်လည်း အခြားသူများ အားလုံးက လိုက်ပါမည်ဟု ပြောဆိုနေချိန်တွင် သူက မလိုက်ပါက အဖွဲ့နှင့် မကိုက်ညီသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ပေသည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"တာပြောင် တန်ယန် ဆုန့်ကျိ နဲ့ ချီနျန် တို့က ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ရမယ် ဟိုရောက်ရင် တပ်မှူး နေရာတွေ ပေးမယ် လောင်ရွှီ ကတော့ ထျန်းယာဂိုဏ်း ကို ဆက်လက် အုပ်ချုပ်ရမယ် အခုမှ စတင်ခါစ ဆိုတော့ မင်း မပါလို့ မရဘူး

ဒုတိယခရိုင်ဝန်မင်း ကတော့ ဒုတိယခရိုင်ဝန် နေရာကို လက်လွတ်ခံလို့ မရဘူး ထျန်းယာဂိုဏ်း တိုးတက်ဖို့ အတွက် ယန်ဂူခရိုင် ကို ဗဟိုချက်မ အဖြစ် ထားရမယ် ကျောက်မင်ချန် ကို ငါ မယုံဘူး အစိုးရ အဖွဲ့ထဲမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေမှ ဖြစ်မယ်

တစ်ခုတည်းသော နှမြောစရာက ခင်ဗျားရဲ့ လုပ်သက်နဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် တွေက မလုံလောက်သေးလို့ပဲ မဟုတ်ရင် ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် နေရာတောင် မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်တယ်"

ကျန်းချဲ့က ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် နေရာကို ရနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ရခြင်းမှာ သူ့တွင် အားကိုးစရာ ရှိသောကြောင့်ပင်။ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ဖြစ်ခြင်း၊ ဓားပြများကို နှိမ်နင်းခဲ့ခြင်း၊ ပုန်ကန်သူ မွေးရာပါအဆင့်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းများ အပြင် ချီမိသားစု၏ ဆက်ဆံရေးများပါ ရှိနေသဖြင့် ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် နေရာ ရရန် လုံးဝ စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

သို့သော် လျိုကျစ် က မတူညီပေ။ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည် နှင့် လုပ်သက်များက မလုံလောက်သလို ကျန်းချဲ့ ကလည်း ချီဆန်းကျား ၏ မျက်စိကျမှုကို ယခုမှ ခံရကာစ ဖြစ်ရာ ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် နေရာကို ထပ်မံ တောင်းဆိုရန် အဆင်မပြေပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လက်နက်ကိုင် စစ်တပ်စခန်း နှင့် ခရိုင်ရုံးတော် တို့က ကွဲပြားသော စနစ် နှစ်ခု ဖြစ်ကြပေသည်။

ချီဆန်းကျားကို ခရိုင်ဝန်ကြီး နှင့် သွားရောက် အပေးအယူ လုပ်ခိုင်း၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် လျိုကျစ် က လောလောဆယ် ဒုတိယခရိုင်ဝန် နေရာကိုသာ ယူထားရမည် ဖြစ်သည်။

နောင်တွင် အခွင့်အရေး ရှိပါက ဆက်လက် ရာထူးတိုးနိုင်ပေသေးသည်။

လျိုကျစ် ၏ ရင်ထဲတွင် ပေါ့ပါးသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ သူက အထက်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြီးမားသော ဆန္ဒများ မရှိတော့ဘဲ အေးချမ်းသော ခရိုင်မြို့တွင် အရာရှိ လုပ်ရသည်ကို အလွန် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ အနီးနားတွင် လိုက်ပါလျှင် ပိုမို တိုးတက်နိုင်သော်လည်း...

အန္တရာယ်များလည်း များပြားလှပေသည်။

ထို့အပြင်

သူနှင့် ကျန်းချဲ့ တို့၏ ဆက်ဆံရေးက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပေသည်။ သူက တစ်ဖက်လူ အပေါ် ကျေးဇူးရှိပြီး တစ်ဖက်လူ ကလည်း သူ့ကို လေးစားမှု ရှိသော်လည်း သူတို့ ကြားတွင် အထက်အောက် ဆက်ဆံရေး ဖြစ်နေသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံရန် ရေရှည် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးမှာ ခွဲနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သူ၏ ကျေးဇူးကို ဆက်လက် အောက်မေ့နေစေရန်သာ ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် အကျိုးအမြတ် အချို့ ရရှိနိုင်သေးသည်။

အကယ်၍ အနီးနားတွင် နေပြီး လက်အောက်ငယ်သား လုပ်ရပါက နှစ်ယောက်စလုံး အနေရခက်ပေမည်။

"ကောင်းပြီ ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ မင်းတို့ ပြန်ပြီး ပစ္စည်းတွေ သိမ်းထားကြ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ငါတို့ ခရီးထွက်ရမယ်"

ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"ထိုက်ဆန်း စောင့်ကြပ်ရေး အဆင့်ခြောက် တပ်မှူးကြီး"

ခရိုင်ရုံးတော် အတွင်း၌ ကျောက်မင်ချန် က ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ ဝမ်းသာရမလား ဝမ်းနည်းရမလားပင် မသိအောင် ဖြစ်နေပေသည်။

အသက် နှစ်ဆယ် ပြည့်ခါစ လူငယ်လေး တစ်ယောက်က သူ့ထက် ပိုမို မြင့်မားသော ရာထူးကို ရရှိသွားခဲ့ပြီး အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဤသည်က အမည်ခံ ရာထူး မဟုတ်ဘဲ တကယ့် အာဏာရှိသော ရာထူး ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဆယ်နှစ်တာ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ထက်ပင် သာလွန်သွားခဲ့သည်။

သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည် ဆိုပါက သူက အချည်းနှီး အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်မှ ပြန်တွေးကြည့်မည် ဆိုပါက။

ကျန်းချဲ့ ထွက်သွားခြင်းက သူ့အတွက် သတင်းကောင်း တစ်ခု ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် ဖြစ်လာပါက အပြစ်သက်သေများ ရှိနေသဖြင့် သူက အရာရာကို ကြောက်ရွံ့နေရမည် ဖြစ်ပြီး ဘဝ တစ်သက်တာလုံး ကျန်းချဲ့၏ ဩဇာအောက်တွင်သာ နေထိုင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ထွက်သွားပါက ဆက်လက် ထိန်းချုပ်ခံရဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း မျက်စိအောက်တွင် မရှိတော့သဖြင့် သားအရွယ် လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို အချိန်တိုင်း အရိုအသေပေး ဒူးထောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

"တပ်မှူးကြီးကျန်း ရာထူး တက်သွားတဲ့ အတွက် လက်အောက်ငယ်သား ဝမ်းသာပါတယ်"

ကျောက်မင်ချန် က ရင်ထဲရှိ အတွေးများကို ဖိနှိပ်ထားကာ ကျန်းချဲ့ ကို လေးနက်စွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက ထွက်သွားတော့မည် ဖြစ်ရာ သူက ပို၍ပင် ရိုသေလေးစားမှု ပြသရမည် ဖြစ်သည်။

ယန်ရှန်း သေဆုံးမှု ကို နောက်ပိုင်းတွင် သူ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် စဉ်းစားကြည့်ရာ ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့လာခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ က ပုံမှန် အတိုင်း အလုပ်လုပ်သူ မဟုတ်ဘဲ လူသတ်ချင်စိတ် ဖြစ်လာပါက တကယ် သတ်ဖြတ်ရဲပြီး ပါးစပ်မှ ပြောရုံ သက်သက် မဟုတ်ပေ။ တစ်နေ့နေ့တွင် သူက လူတစ်ယောက် လွှတ်ပြီး သူ့ကို သတ်ဖြတ်သွားမည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ တစ်ဖက်လူက သူတစ်ပါးကို အသုံးချပြီး လူသတ်ရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်ပြီး လူသတ်ပြီးနောက် သူ့ကို လုံးဝ သံသယ ဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူ နှင့် ချီမိသားစု တို့၏ ဆက်ဆံရေး အရ နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ က အလွန်အကျွံ လုပ်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ ရှိနေပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဩဇာကြီးမားသူ ကို သူ လုံးဝ မခံနိုင်ပေ။

"လောင်ကျောက် ငါက တခြား နေရာကို ပြောင်းရွှေ့သွားပေမဲ့ ယန်ဂူခရိုင် က ငါ့ရဲ့ မွေးရပ်မြေပဲ ဒါက ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး ထျန်းယာဂိုဏ်း ရဲ့ နောက်ပိုင်း တိုးတက်မှု တွေ အတွက် မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်"

ကျန်းချဲ့က ကျောက်မင်ချန်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က ချီဆန်းကျား သူ့ကို ပခုံးပုတ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် လုံးဝ အတူတူ နီးပါး ဖြစ်ပေသည်။

"တပ်မှူးကြီး စိတ်ချပါ လက်အောက်ငယ်သား အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

"မင်း စိတ်ချပါ ငါက မြင်းကိုသာ အပြေးခိုင်းပြီး မြက်မကျွေးတဲ့ သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး ထျန်းယာဂိုဏ်း က ငွေရှာနိုင်ရင် မင်းလည်း အကျိုးအမြတ် ရမှာပါ ဒီနှစ် အစကစပြီး မင်းအတွက် အမြတ်ငွေ အချိုးကျ ပေးမယ် ငါတို့ အတူတူ ချမ်းသာအောင် လုပ်ကြတာပေါ့"

"ချီးမြှင့်တဲ့ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးကြီး"

ကျောက်မင်ချန် ၏ ခါးက ပို၍ပင် ညွှတ်ကျသွားခဲ့သည်။

အကျိုးအမြတ် များ နှင့် ပတ်သက်၍ ကျောက်မင်ချန် က သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။ ဤနှစ်များ အတွင်း သူ စုဆောင်းထားသော ပိုင်ဆိုင်မှုများက ဘဝ သုံးဆက်တိုင်အောင် စား၍ မကုန်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ကို အရေးမယူဘဲ ရာထူးမှ မဖြုတ်ချသရွေ့ သူ အလွန် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်ပိုင်း ခရိုင်ရုံးတော် ကနေ ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် တစ်ယောက် လွှတ်လိုက်လိမ့်မယ် သူသာ အခြေအနေကို နားလည်ရင် သူ့ကိုလည်း ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ခွဲပေးလိုက်ပေါ့ အားလုံး အတူတူ ချမ်းသာအောင် လုပ်ကြတာပေါ့ သူသာ အခြေအနေကို နားမလည်ရင်တော့ သူ့ကိုလည်း အပြီးတိုင် ပို့လိုက်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာရမှာပေါ့ အချုပ်ပြောရရင်

ယန်ဂူခရိုင် ကို ကျန်း မျိုးရိုးပဲ အုပ်ချုပ်ရမယ် ဘယ်သူ လာပြီး အာဏာပြပြ သူ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ရှင်းပစ်ရမယ်"

"တပ်မှူးကြီး စိတ်ချပါ လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါတယ်"

"မင်းက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ သူပဲ ငါက အဲဒီလို လူမျိုး တွေနဲ့ အလုပ်လုပ်ရတာ သဘောကျတယ်"

"ဒါဆို ပြည်သူတွေ ဆီကနေ ငွေထပ်ကောက်ဖို့ လိုသေးလား အရင်က လုပ်ထုံးလုပ်နည်း တွေကတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲလေ အကယ်လို့ တပ်မှူးကြီး အတွက် အဆင်မပြေရင် နာမည်ပျက် ကို လက်အောက်ငယ်သား ပဲ ခံပါ့မယ်"

ကျောက်မင်ချန်က အကြံပေးလိုက်သည်။

"လူလုပ်ရင် စည်းမျဉ်း ရှိရမယ် ပြည်သူတွေ ဆီကနေ ငွေဘယ်လောက်တောင် ကောက်နိုင်မှာလဲ ငါ လိုချင်တာက ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးပဲ တခြား အင်အားစုတွေ ဆီကနေ ငွေလိုချင်တာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ငွေရှာချင်တာ နာမည်ကောင်း လည်း ရချင်တယ်

နောက်ဆိုရင် ဒီလို အကြံဉာဏ်မျိုး မပေးနဲ့တော့"

ကျန်းချဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အို ယန်ဂူခရိုင် က ပြည်သူတွေ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ တပ်မှူးကြီး လို ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရာရှိမျိုး နဲ့ တွေ့ရတာ လက်အောက်ငယ်သား တကယ်ကို လေးစားမိပါတယ် တပ်မှူးကြီး စိတ်ချပါ နောက်ဆို လက်အောက်ငယ်သား တပ်မှူးကြီး ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ့မယ်"

ကျောက်မင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေပြား တွန့်ခေါက်မှုများက ခြင်ကိုပင် ညှပ်သတ်နိုင်လောက်ပေသည်။

"မင်း အနာဂတ် ရသွားပြီ"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကိစ္စ အဝဝကို စီစဉ်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က လက်ဆောင်များ ယူဆောင်ကာ ကျူးအိမ်တော် သို့ နောက်တစ်ခေါက် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ကျူးရှန်း သေဆုံးမှုက ထာဝရ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ က သူ၏ နာမည်ကောင်းကို ပျက်စီးခံမည် မဟုတ်ပေ။

သူက ကျူးရှန်း အတွက် ကလဲ့စားချေပေးခဲ့ခြင်းက အမှတ်မထင် နာမည်ကောင်း တစ်ခု ရရှိသွားစေခဲ့ပြီး ယခင်က စကားပြောစဉ်ကပင် ချီဆန်းကျား ကိုယ်တိုင်က သူ၏ ကျေးဇူးသိတတ်မှုကို ချီးကျူးခဲ့ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ နှင့် ကျူးမိသားစု တို့၏ ဆက်ဆံရေးက ပိုမို များပြားလေ သူ၏ လူသားဆန်မှုကို လူအများက ပိုမို လေးစားလေ ဖြစ်ပေမည်။

ရက်စက်မှု အပြင် လူသားဆန်မှု အချို့လည်း ရှိသင့်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ဟန်ဆောင်ခြင်း သက်သက် ဖြစ်လျှင်တောင်မှ...

ထို့အပြင် သခင်မကြီးကျူး က အလွန် လှပသဖြင့် သူမ နှင့် လည်း မခွဲခွာရက်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ နောင်တွင် တစ်ယောက်က ထိုက်ဆန်း တွင်၊ တစ်ယောက်က ယန်ဂူ တွင် ရှိနေမည် ဖြစ်ရာ ထပ်မံ တွေ့ဆုံရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပေမည်။

ဆက်ဆံရေး တွေလည်း ဆက်ပြီး ရှိနေဖို့ ခက်ခဲသွားပြီ။

"တပ်မှူးကျန်း ဘယ်လို လုပ်ပြီး ရောက်လာတာလဲ"

အသုဘ စောင့်နေသော ကျူးရွှိ က ကျန်းချဲ့ လက်ဆောင်များ ယူဆောင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

ဒီလောက် မကြာခဏ လာလိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး။

တစ်ဖက်လူက မနက်ဖြန် မြေချမည့် အချိန်တွင် လာရောက်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့က နံ့သာတိုင် အချို့ကို ထွန်းညှိကာ ကျူးရှန်း ၏ ဓာတ်ပုံကို ခါးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်း ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး ကျူးရွှိ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မနက်ဖြန် လုပ်စရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိလို့ တပ်မှူးချုပ်ကျူး မြေချတာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မလာနိုင်လောက်ဘူး ဒါကြောင့် ကြိုပြီး လာကန်တော့တာပါ ပြီးတော့ မင်း အမေ နဲ့လည်း ပြောစရာ ကိစ္စလေး ရှိသေးလို့"

"အမေ က အရမ်း ပင်ပန်းနေတော့ အိပ်သွားတာ နှစ်နာရီလောက်ပဲ ရှိသေးတယ် အရမ်း အရေးကြီးလို့လား မဟုတ်ရင် ချင်အာ ကို သွားခေါ်ခိုင်းလိုက်ရမလား"

"ခဏ စောင့်လည်း ရပါတယ်"

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ကျူးရွှိ နှင့် ဆက်လက် စကားပြောနေလိုက်သည်။

အဓိက မေးမြန်းသည်မှာ ထိုက်ဆန်း တောင်တန်း အနီးတစ်ဝိုက် ရှိ ကိစ္စများ အကြောင်း ဖြစ်ပြီး သူက အခြေအနေကို ပိုမို ပြည့်စုံစွာ သိရှိလိုပေသည်။ ဤသို့မှသာ ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ကျန်းချဲ့က ကျူးရွှိ ၏ နှုတ်မှ လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို ထပ်မံ သိရှိခဲ့ရပြီး သုံးနာရီခန့် အနားယူထားသော သခင်မကြီးကျူး လည်း ယခုအခါ နိုးလာပြီ ဖြစ်ကာ ကျန်းချဲ့ ရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းနည်းနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျန်း ပြောစရာ ကိစ္စ ရှိရင် စာကြည့်ခန်း ထဲကို လိုက်ခဲ့ပါ"

"ကောင်းပါပြီ"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မထွက်ခွာမီ ကျူးရှန်း ၏ ဓာတ်ပုံကို မသိမသာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သေးသည်။

ကျူးရှန်း သာ အသိဉာဏ် ရှိပါက သူက ကျူးရှန်း၏ ဇနီး နှင့် သမီးကို ဤမျှ ဂရုစိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာနေမည်ဟု သူ ယုံကြည်ပေသည်။

"သခင်မကြီး ဘာဖြစ်လို့လဲ ဘာလို့ စိတ်မဝင်စားတဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေတာလဲ"

ကျန်းချဲ့ စာကြည့်ခန်း အတွင်းသို့ ရောက်သွားသောအခါ သခင်မကြီးကျူး က စိတ်ပူပန်နေသော မျက်နှာဖြင့် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသည့်ဟန် ပေါ်နေသဖြင့် ဤမျှ သိသာနေသည်ကို ကျန်းချဲ့ လည်း သဘာဝကျကျ မြင်တွေ့နိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ရွှိအာ က ကျွန်မ နဲ့ ချင်အာ ကို ထိုက်ဆန်း မြို့ထဲ ခေါ်သွားပြီး စောင့်ရှောက်မယ် တဲ့ ကျူးရှန်း လည်း မရှိတော့ဘူး ဆိုတော့ သူက ကျူးမိသားစု ရဲ့ သားအကြီးဆုံး အနေနဲ့ မိသားစု တာဝန်ကို ယူရမယ် တဲ့ ကျွန်မ သူ့ကို လွန်ဆန်လို့ မရဘူး ချင်အာ ကလည်း ကျွန်မ ကို သွားဖို့ တိုက်တွန်းနေတယ်"

သခင်မကြီးကျူး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ထိုက်ဆန်းမြို့ က ထိုက်အန်းဒေသ ရဲ့ ဒုတိယ အကြီးဆုံး မြို့ပဲ ထိုက်အန်းဒေသ မြို့တော် ပြီးရင် အစည်ကားဆုံးပဲ သခင်မကြီး က ဘာလို့ မကြိုက်ရတာလဲ"

ကျန်းချဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

"ရှင် ဘယ်လို ထင်လဲ"

သခင်မကြီးကျူး က ကျန်းချဲ့ ကို မျက်စောင်းထိုးကာ ခေါင်းလွှဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ ကျန်းချဲ့ က သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သူ့ကို နှမြောနေတာကိုး။

ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သခင်မကြီးကျူး က အခုမှ အသက် သုံးဆယ်ကျော်ပဲ ရှိသေးပြီး အရမ်းလည်း နုပျိုနေသေးတယ် အလှဆုံး အရွယ်ပဲ အကယ်လို့ ယန်ဂူခရိုင် ကနေ ထွက်သွားရင် နောက်ဆို သူ့ကို တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါဆိုရင် နေ့တိုင်း ဆင်းရဲဒုက္ခ တွေပဲ ခံစားနေရတော့မှာပေါ့။

"အော် ဒီလို ကိုး ဒါဆိုရင်တော့ သခင်မကြီး စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး ကျွန်တော် ဒီကို လာတာက သတင်း တစ်ခု လာပြောပြတာပါ"

ကျန်းချဲ့က သခင်မကြီးကျူး ၏ လက်လေးကို ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာသတင်းလဲ"

သူမက ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ထိုက်ဆန်း ကို စောင့်ကြပ်ရေး တပ်မှူးကြီး အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ခံရပြီ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ဆက်ဆံရမယ့် အခွင့်အရေး တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တကယ်လား"

သခင်မကြီးကျူး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာသွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အသံပင် ကျယ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေါ့ ကျွန်တော် စောစောကတည်းက စဉ်းစားနေတာ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် နေရာ ကွဲသွားရင် တွေ့ခွင့် မရရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ လို့ ထင်မထားဘဲ သခင်မကြီး လည်း ထိုက်ဆန်းမြို့ ကို ပြောင်းရမယ် ဆိုတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာ နှစ်ခု ဆုံသွားတာပဲ"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများက ရိုးသားနေပြီး ပုံမှန် မဟုတ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

သခင်မကြီးကျူး လည်း ယခုအခါ ဝမ်းသာ ကြည်နူးမှုများ အတွင်း နစ်မြုပ်နေပြီး အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်နေပေသည်။

"ဒါဆိုလည်း တော်သေးတာပေါ့ ဒါဆိုလည်း တော်သေးတာပေါ့"

"ဒါနဲ့ သခင်မကြီး အရင်က စိတ်ကို ကြည်လင်စေတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား မျိုး သခင်မကြီး လက်ထဲမှာ ရှိသေးလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ သဲလွန်စ မျိုး သိရင်လည်း ရပါတယ်"

ကျန်းချဲ့က လာရင်း ကိစ္စကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

သခင်မကြီးကျူး က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"အဲဒီ ကျောက်စိမ်းပြား က ကျွန်မ မိသားစု အမွေ ပါ ကျွန်မ လက်ထဲမှာလည်း အဲဒီ တစ်ခုပဲ ရှိတော့တာ တခြား ကျောက်စိမ်း တွေရဲ့ သဲလွန်စ ကတော့ ကျွန်မလို မိန်းမ တစ်ယောက် က ဘယ်လိုလုပ် စုံစမ်း ဖူးမှာလဲ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ပေးခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား က မလုံလောက်သေးလို့လား"

"ဟဲဟဲ ဒါပေါ့ လုံလောက်တာပေါ့ ကျွန်တော် က သခင်မကြီး ကို လက်ဆောင်ပေးဖို့ နောက်ထပ် တစ်ခုလောက် ရှာချင်လို့ပါ အများကြီး မတွေးပါနဲ့"

ကျန်းချဲ့က သခင်မကြီးကျူး ထံတွင် အသိအာရုံ ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်း ၏ သဲလွန်စ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အသိအာရုံ ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်း က တန်ဖိုး မဖြတ်နိုင်သော ရတနာ မျိုး မဟုတ်ရာ သူ၏ အဆင့်အတန်း နှင့် ရာထူး အရ ရှာဖွေရန် သိပ်ပြီး ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

"ရှင့် ကျင့်ကြံရေး က မလွယ်ပါဘူး ကျွန်မ အတွက် ဘာမှ စိတ်မပူပါနဲ့"

သခင်မကြီးကျူး က ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး စကား အနည်းငယ် ပြောလိုက်ရာ သခင်မကြီးကျူး က မျက်နှာများ နီရဲလာပြီး အဆက်မပြတ် ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"မရဘူး အဲဒီနေရာမှာတော့ လုံးဝ မရဘူး"

"သခင်မကြီး ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အရမ်း စိတ်ပျက်စေတာပဲ"

"တစ်ခါတည်းပဲနော်"

တွန့်ဆုတ်နေသော သခင်မကြီးကျူး က နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။