အခန်း ၁၀၉

အခန်း (၁၀၉) ယန်ဂူခရိုင် ဇာတ်သိမ်းခြင်း

"ဒီခရီးက အရမ်း ခက်ခဲလိမ့်မယ် အစ်ကိုချီ ခရီးလမ်းမှာ ဘေးကင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ အတွင်း၌ ကျန်းချဲ့က လက်ထဲရှိ အရက်ပန်းကန်ကို မြှောက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။

"ချီ ကလည်း ညီလေးကျန်း ထိုက်ဆန်း မှာ အောင်မြင်မှုတွေ အများကြီး ရရှိပြီး ဟို သိုင်းလောက အဖွဲ့အစည်း ခြောက်ခု ဆိုတဲ့ ကောင်တွေကို အောက်မှာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"

ချီဟွမ်က ဟားဟား ရယ်မောကာ အလွန် ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့ ငါက မင်းရဲ့ ယောက်ဖ လုပ်ဖို့တောင် စဉ်းစားထားသေးတာ ပြောရရင် မင်းက တကယ် ပေါင်းသင်းလို့ ကောင်းတဲ့ သူပဲ အစ်မလှလှလေး ရှိတာတောင် တကယ် မိတ်ဆက်ပေးတယ်"

ကျန်းချဲ့ ကလည်း လိုက်လံ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ချီဟွမ်ကို နောက်ပြောင်ရင်း အလွန် ရင်းနှီးသည့်ဟန် ပြသနေပေသည်။

"မင်းကတော့လေ ငါ့ယောက်ဖ လုပ်ချင်ရင်လည်း အရည်အချင်း ပြည့်မပြည့် အရင် ကြည့်ရဦးမယ် မင်း ဘယ်တော့ အဲဒီ သိုင်းလောက အဖွဲ့အစည်း ခြောက်ခု ကို ဖိနှိပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ပြီးမှ ယောက်ဖ လုပ်ဖို့ ကိစ္စကို ဆက်ပြောတာပေါ့"

ချီဟွမ်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ၏ ဖခင်ပင် မလုပ်နိုင်သော ကိစ္စကို ကျန်းချဲ့ တွင် အစွမ်းအစ အနည်းငယ် ရှိလျှင်တောင်မှ လုပ်ဆောင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေမည်။

"အစ်ကိုချီ အဲဒီနေ့ ရောက်လာတာကို မြင်ရမှာပါ"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ငါ စောင့်နေမယ်"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းချဲ့က ချီဟွမ် ကို အထူး သွားရောက် နှုတ်ဆက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ချီဆန်းကျား ၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်နေရသူ ဖြစ်ရာ ချီဟွမ် နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်အောင် တည်ဆောက်ထားပါက အဆိုး မရှိနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် ချီဟွမ် ဤကောင်လေး က အနည်းငယ် မာနကြီးသော်လည်း ဘယ်သူ့ အပေါ်လဲ ဆိုတာကိုလည်း ကြည့်ရသေးသည်။

အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဖက်လူက သူ၏ အကြိုက်နှင့် ကိုက်ညီသည်ဟု ခံစားရပြီး ချီဆန်းကျား ၏ ဆက်ဆံရေး မရှိလျှင်တောင်မှ သူတို့ နှစ်ယောက် သူငယ်ချင်း ဖြစ်သွားနိုင်လောက်ပေသည်။

နှစ်ယောက်သား အရက်သောက်ပြီးနောက် အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

မထွက်ခွာမီ ချီဟွမ်က ကူးယူထားသော ချီဆန်းကျား ၏ ကျင့်ကြံရေး မှတ်စုများကို ကျန်းချဲ့ ထံသို့ ပေးအပ်ကာ သေချာ မှာကြားလိုက်သည်။

"ညီလေးကျန်း အခု မင်းက ငါ့ထက် အရင် မွေးရာပါအဆင့် ကို ရောက်သွားပြီ ဆိုပေမဲ့ ငါ ပြန်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် မင်း ငါ့ကို သေချာပေါက် မမီတော့ဘူး လို့ ငါ ယုံကြည်တယ် ကြိုးစားပါကွာ ငါ ချန်ထားခဲ့တာ အရမ်း နောက်မကျန်စေနဲ့"

"အစ်ကိုချီ ငါက တကယ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိတာလေးတွေ မင်းကို နည်းနည်းလောက် ဝေမျှပေးချင်တာ"

"ဟားဟားဟား တို့တွေ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

"နောက်မှ တွေ့ကြမယ်"

"နောင်မှ ပြန်တွေ့ကြမယ်"

ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ တံခါးဝတွင် ကျန်းချဲ့က မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ရင်းနှီးသလို စိမ်းသက်နေသော ဖုန်းတပ်ဖွဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချီဟွမ် ကို အနည်းငယ် လက်ဝါးချင်းယှက် နှုတ်ဆက်ကာ မြင်းကြိုးကို ဆွဲပြီး မြင်းခေါင်းကို လှည့်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အနည်းငယ် မှောင်နေသော ညကောင်းကင်ယံ အောက်တွင် ကျန်းချဲ့က တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားပြီး အမည်းစက်လေး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချီဟွမ်က အချိန်အနည်းငယ် ရပ်ကြည့်နေပြီး ကျန်းချဲ့၏ ကျောပြင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ သွားရောက်မည့် နေရာမှာ ယန်ဂူခရိုင် မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုနေရာတွင် သူ ပြင်ဆင်စရာ ရှိသည်များကို ပြင်ဆင်ပြီး ယူဆောင်သွားရမည့် ပစ္စည်းများကိုလည်း အကြမ်းဖျင်း ပြင်ဆင်ပြီး ဖြစ်ကာ လက်အောက်ရှိ တပ်ဖွဲ့ကြီးများ ကလည်း ယခုအခါ စတင် ထွက်ခွာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

မူလ အနောက်မြို့နယ် တပ်စခန်း မှ လက်အောက်ငယ်သား ငါးပုံ သုံးပုံကျော် က သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့ကဲ့သို့ ရက်ရောသော အထက်အရာရှိမျိုး က အလွန် ရှားပါးလှပြီး ယခင်က ဝေါ့ဟူတောင် တွင် သိမ်းသွင်းခဲ့သော ဓားပြ အချို့ နှင့်ပါ ပေါင်းလိုက်မည် ဆိုပါက

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းချဲ့က စစ်သည် အင်အား ငါးရာ ခန့် နှင့် လက်နက် ခဲယမ်း အမြောက်အမြား ကို ယူဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

လျိုကျစ် က ဒုတိယခရိုင်ဝန် နေရာဖြင့် ယန်ဂူခရိုင် ကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားပြီး ရွှီဆန်းအာ ကမူ ယန်ဂူခရိုင် နှင့် ချင်းကျန်းခရိုင် တို့၏ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းများကို ဆက်သွယ်နေကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အပြစ်သက်သေများ ရှိနေသဖြင့် ငွေရှာရန်မှာ အချိန်ပြဿနာ သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချဲ့ က ထိုက်ဆန်းမြို့ တွင် ခြေကုပ် ရသွားသည် နှင့် ထျန်းယာဂိုဏ်း ကလည်း ကျန်းချဲ့၏ အင်အား ချဲ့ထွင်မှု နှင့်အတူ အင်အားကို ထိုနေရာ အထိ တိုးချဲ့သွားမည် ဖြစ်ပြီး စာပေ နှင့် သိုင်းပညာ၊ အတွင်း နှင့် အပြင် ပေါင်းစပ်ကာ ကျန်းချဲ့ အတွက် အကောင်းစား စစ်သည် အင်အား တစ်ခုကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရွှီဆန်းအာ အတွက် လုံလောက်သော လူအင်အား ချန်ထားပေးရန် အတွက် ကျန်းချဲ့ က ယခုအချိန်အထိ ယန်ဂူခရိုင် ၏ အစိုးရ အဖွဲ့အစည်းကို ထိန်းချုပ်ထားရုံသာမက သူ၏ လူများကို ရုံးတော် အသီးသီး နှင့် တပ်စခန်း အသီးသီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ထည့်သွင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝေါ့ဟူတောင် တွင်လည်း အရေးပေါ် လှုပ်ရှားနိုင်သော အင်အားစု တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး သူ၏ အမိန့်ကို နာခံစေမည် ဖြစ်သည်။

မည်သူမဆို မနာခံပါက သိုင်းလောက နှင့် အစိုးရ နှစ်ဖက်စလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဖြေရှင်း၍ မရသေးပါက ကျန်းချဲ့ က ထိုက်ဆန်းမြို့ မှ စစ်သည်များ စေလွှတ်ကာ ယန်ဂူခရိုင် တွင် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှု အာဏာကို ခိုင်မာစေမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ စုရပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ စစ်တဲများ ထိုးထားပြီး ဖြစ်ကာ လူများ လှုပ်ရှားနေပြီး မီးရောင်များ တောက်ပနေကာ စောင့်ကြပ်နေသော မြင်းစီးတပ်သားများ က ကျန်းချဲ့၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို မေးမြန်းပြီးမှသာ စစ်တဲ အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ စစ်တဲသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း ကြားသိရသောအခါ တန်ယန်၊ ကန်းတာပြောင်၊ ဆုန့်ကျိ နှင့် အခြားသူများ က ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

"ကိစ္စတွေ ဘယ်လို ဖြစ်သွားလဲ"

လူတိုင်း၏ ခြံရံမှုဖြင့် ပင်မစစ်တဲ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ကန်းတာပြောင် ကို လှည့်မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီ သားအမိ နှစ်ယောက် ကို အရေခွံဆုတ်ပြီး အရွတ်တွေ ထုတ်လိုက်တယ် ခေါင်းတွေကိုလည်း ဖြတ်ပြီး ကျွန်တော့် အမေရဲ့ သင်္ချိုင်း ရှေ့မှာ သွားထားလိုက်တယ် တပ်မှူးကြီး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝုန်း ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကန်းတာပြောင် က ကျန်းချဲ့ ကို နေရာမှာတင် ကြီးမားသော အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များ လည်နေပေသည်။

သူ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ သွေးကြွေး က တစ်ကြိမ်တည်း နှင့် ပြန်လည် ဆပ်နိုင်ခဲ့ရာ ထိုခံစားချက်က အလွန် တုံးအသော သူ့အတွက် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှပြီး ကိစ္စ တစ်ခုတည်းကိုသာ သူ သိရှိပေသည်။

ဒီနေ့ ကစပြီး သူရဲ့ အသက်က ကျန်းချဲ့ ရဲ့ အသက်ပဲ။

ကျန်းချဲ့ ရဲ့ ကျေးဇူးကို တစ်သက်လုံး ဆပ်လို့ ကုန်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"ကလဲ့စား ချေပြီးပြီ ဆိုတော့ နောက်ပိုင်း ကျရင် အတိတ်က ကိစ္စတွေ အပေါ်မှာပဲ စိတ်မထားနဲ့တော့ နောက်ဆို သေချာ ကျင့်ကြံပြီး မိန်းမ ယူ ကလေး ယူဖို့ စဉ်းစားတော့"

ကျန်းချဲ့က ကန်းတာပြောင် ကို ထူမကာ သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

လူယုံ လက်အောက်ငယ်သားများ အတွက် သူ က လုံးဝ နှမြောတွန့်တိုမည် မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးကြီး"

ကန်းတာပြောင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီး ကျွန်တော် တပ်မှူးကြီး အတွက် ပြဿနာ ရှာပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ အဲဒီ အဘွားကြီး ရဲ့ အနောက်မှာ လုမိသားစု ရှိနေတာ"

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို အရင်က မင်း ငါ့ကို ပြောခဲ့ဖူးတယ် မင်းကို ပြဿနာတွေကို မကြောက်ဖို့ ပြောကတည်းက အဲဒီ လုမိသားစု ကို ငါ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး သမီး မပြောနဲ့ သားသမီး အရင်းအချာ တွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ငါတို့ကို လာရန်စရင် သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သန်းခေါင်ယံ အချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က ချီဆန်းကျား ထံမှ ရရှိလာသော အသိအာရုံ ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်း ကို ပွတ်သပ်ရင်း ထိုက်ဆန်းမြို့ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဘာဆက်လုပ်ရမည် ဆိုသည်ကို စဉ်းစားနေပေသည်။

ယခုအခါ ကြမ္မာသုံးပါး ထိတ်လန့်ဖွယ်သိုင်း အခြေခံ အောင်မြင်မှု ရရှိရန် လိုအပ်သော ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း အများစု ကို စုဆောင်း ရရှိပြီး ဖြစ်သည်။

ယင်မိစ္ဆာစွမ်းအင် အမျှင်တစ်ထောင်၊ မွေးရာပါအဆင့် နှလုံးသွေး နှင့် အသိအာရုံ ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်း တို့ ရရှိပြီ ဖြစ်ရာ ရွှမ်ယင် သွေးပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုတည်းသာ လိုအပ်တော့သည်။

ချီဆန်းကျား ၏ နှုတ်မှ ကျန်းချဲ့ က ၎င်း၏ သဲလွန်စ ကိုလည်း သိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယွဲ့ရေကန် ချန်မိသားစု။

ချီဆန်းကျား က အဘယ်ကြောင့် သံသယ ဝင်ရသနည်း ဆိုခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ချန်မိသားစု ဘိုးဘေး ၏ အသက်က ယခုအခါ တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် ကျော်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ပုံမှန် အခြေအနေ အရ ဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲလာခဲ့သဖြင့်။

မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက် အနေဖြင့် သက်တမ်း မကုန်ဆုံးသေးလျှင်တောင်မှ သွေးချီများ ကျဆင်းပြီး ခွန်အားများ ဆုတ်ယုတ်လာရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မိသားစု ဘိုးဘေး ချန်ခိုင်ယန် ကမူ မတူညီပေ။ အသက် တစ်ရာကျော် နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆံပင်များ အမည်းရောင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး သွေးချီများ အပြည့်အဝ ရှိနေကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က အခြားသူများ နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာတွင် အကြိမ် တစ်ထောင် ကျော်သည် အထိ အရှုံးမပေးဘဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထူးဆန်းသော အခြေအနေ အမျိုးမျိုး က လူအများအပြား ကို သံသယ ဝင်စေခဲ့သည်။

ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော ချီဆန်းကျား လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးချီများ မကျဆင်းအောင် ထိန်းထားနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ရတနာ တစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း ခန့်မှန်းမိခဲ့ပြီး အဖြစ်နိုင်ဆုံး နှင့် အခွင့်အရေး အများဆုံး ရရှိနိုင်သည့် အရာမှာ။

ရွှမ်ယင် သွေးပုံဆောင်ခဲ ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့ ၏ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းမှာ ချန်မိသားစု ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု လက်ရှိ အခက်အခဲမှာ မွေးရာပါအဆင့် သို့ အခုမှ ရောက်ခါစ ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ မရှိသေးသော ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ချန်ခိုင်ယန် ၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ခြေ များသဖြင့် နည်းလမ်း အချို့ စဉ်းစားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထိုက်ဆန်းမြို့ က ထိုက်ဆန်း တောင်တန်း ၏ ခြေရင်းတွင် တည်ရှိပြီး ထိုက်အန်းဒေသ မြို့တော် နှင့် နာမည် တစ်လုံးတည်းသာ ကွာခြားသော်လည်း ကြီးပွားတိုးတက်မှု တွင်မူ ဒေသမြို့တော် ထက် သိပ်ပြီး မနိမ့်ကျပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာက ထိုက်အန်းဒေသ ၏ နောက်ထပ် ဗဟိုချက်မ နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုက်ဆန်း တောင်တန်း၊ ဝမ်ယွဲ့ရေကန်၊ ကျင်းဆန်း တောင်ကြား၊ ယွီတောင်

ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ် များ ထွက်ရှိသော ဤနေရာများ အားလုံးက ဤဒေသတွင် တည်ရှိနေပြီး အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီ နှစ်များ အတွင်း ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းများ ပြောင်းလဲသွားမှု ကြောင့် ထိုက်အန်းဒေသ တွင်လည်း အထောက်အပံ့ အများအပြား ရရှိကာ ပို၍ပင် ကြီးပွားတိုးတက်လာခဲ့သည်။

ထိုက်အန်းဒေသ ၏ မွေးရာပါအဆင့် အဖွဲ့အစည်း ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း ခန့် က အနီးအနားတွင် အခြေချနေထိုင်ကြသည်။

ယခင်က ထိုက်ဆန်းမြို့ ကို ဒေသမြို့တော် အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် အကြံပြုသူများ ရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။

အဓိက အကြောင်းရင်း တစ်ချက်မှာ အစိုးရ ၏ ဩဇာအာဏာ က ဤနေရာတွင် အလွန် ဖိနှိပ်ခံထားရသောကြောင့်ပင်။

ထိုက်အန်းဒေသ မြို့တော် ကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ဩဇာအာဏာ လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း၊ ဖူလုံကျောင်းတော်၊ ကျင်းယွမ်ကျောင်းတော်၊ ဝမ်ရှိုးခြံဝင်း၊ ယွီတောင် လုမိသားစု၊ ယောင်ဝမ်တောင်ကြား တို့ အားလုံးက ထိုက်ဆန်းမြို့ ပတ်လည် မိုင်ရာချီ အတွင်းတွင် ဖြန့်ကျက် တည်ရှိနေကြပြီး အခြားသော မွေးရာပါအဆင့် အဖွဲ့အစည်း ဆယ်ခုကျော် လည်း ရှိနေသေးသည်။

ဝမ်ယွဲ့ရေကန် ချန်မိသားစု က ၎င်းတို့ အနက်မှ တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဒေသရုံးတော် ကို ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့မည် ဆိုပါက နေရာတိုင်းတွင် ဖိနှိပ်ခံရနိုင်ပေသည်။

ထိုက်ဆန်းမြို့ ၏ မြို့ဝန်၊ စောင့်ကြပ်ရေး တပ်မှူးကြီး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သူ တိုင်းက အလွန် စိတ်ပျက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ အမိန့်များ ချမှတ်ပြီးနောက် မည်သည့် အဖွဲ့အစည်း ကမျှ မျက်နှာ မပေးဘဲ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သိုင်းလောက သမားများ စုပေါင်းပြီး ပုန်ကန်မှုများ ဖြစ်လာမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ကြပေသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုက်ဆန်း စောင့်ကြပ်ရေး တာဝန် ယူသူ အများအပြား က သက်တမ်း စေ့သည် နှင့် ချက်ချင်း ပြောင်းရွှေ့ရန် တောင်းဆိုကြပြီး နောက်ခံ အင်အား ရှိသူများ ဆိုလျှင် သက်တမ်း မပြည့်မီ မှာပင် နည်းလမ်းရှာကာ ပြောင်းရွှေ့သွားကြပေသည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ ယခု ယခင် ထိုက်ဆန်း စောင့်ကြပ်ရေး တပ်မှူးကြီး ယန်ယွမ်ချယ် ကလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူ၏ စွမ်းအားက အမှန်တကယ်တော့ မဆိုးလှပေ။ မွေးရာပါအဆင့် အစပိုင်း တွင် အားကောင်းသူ တစ်ယောက်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖွဲ့အစည်းကြီး များတွင် အင်အားကြီးသူများ ပိုမို များပြားနေပြီး သူက ကျင်းယွမ်ကျောင်းတော် နှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့်။

ချိန်ဆကြည့်ပြီးနောက် အဆက်အသွယ် များကို အသုံးပြုကာ ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာများ က ရာထူး သွားမယူမီ ချီဆန်းကျား က ကျန်းချဲ့ ထံသို့ ပြောပြခဲ့သော အကြောင်းအရာများ ပင် ဖြစ်သည်။

သူက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် အဖွဲ့အစည်း ကြီးများကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ဘဲ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခု အထိ ပိုမို တောင့်ခံနိုင်မည် ဆိုပါက သူ အလွန် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု က မွေးရာပါ အထွတ်အထိပ် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ အလိုအပ်ဆုံးမှာ အချိန် ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ် အတွင်းတွင် မည်သည့် ဆူပူမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်လာစေရန် သူ မျှော်လင့်ပေသည်။

ကျန်းချဲ့ ခေါ်ဆောင်လာသော စစ်သည်များ က တောက်လျှောက် ခရီးဆက်လာခဲ့ပြီး တတိယမြောက်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်း အချိန်တွင် ထိုက်ဆန်း မြို့တံခါး သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ ယန်ဂူခရိုင် မြို့ထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမား ခမ်းနားသော မြို့ကြီးကို ကြည့်ရင်း။

ကျန်းချဲ့ ၏ ရည်မှန်းချက် များ လည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

တခြားလူတွေ မလုပ်နိုင်ဘူး ဆိုတာက သူ လည်း မလုပ်နိုင်ဘူး လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

သူက လအနည်းငယ် အချိန်တို အတွင်းမှာ ယန်ဂူခရိုင် ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ယန်ဂူခရိုင် ရဲ့ ကောင်းကင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထိုက်ဆန်းမြို့ ရဲ့ ကောင်းကင်ကြီး ဖြစ်လာဖို့လည်း အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သည်။

ကိုယ့်ဘာသာ ချန်ခိုင်ယန် ကို မယှဉ်နိုင်ရင် တခြားလူ နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တိုက်မှာပေါ့။

အကျိုးအမြတ် နဲ့ မျှားမှာပေါ့။

ယန်ယွမ်ချယ် က ထိုက်ဆန်းမြို့ ကနေ အရှက်တကွဲ ပြောင်းရွှေ့သွားရတာကို ကျေနပ်နေလိမ့်မယ် လို့ သူ မယုံပါဘူး။

သူ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က မြို့တွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသည်။ လမ်းတွင် လူအများအပြား က မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ စပ်စုစွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းနေကြကာ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် စစ်သည်များ ခေါ်ဆောင်လာရသနည်း ဟု တွေးနေကြပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချဲ့ ရာထူး လာယူမည့် သတင်းက ယခုအချိန် အထိ လျှို့ဝှက်ထားဆဲ ဖြစ်ရာ မည်သူကမျှ ထိုအကြောင်းကို မစဉ်းစားမိကြပေ။

ထိုက်ဆန်း မြို့တော်ရုံးချုပ် အတွင်း၌။

ကျန်းချဲ့ က ယန်ယွမ်ချယ် ကို ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ အနက်ရောင် သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းကာ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပိန်ပါးပြီး ထောင့်မှန် စတုဂံ ပုံစံ ရှိကာ မျက်လုံးများ က အနည်းငယ် သေးငယ်သော်လည်း သူ့ကို အလွန် လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုခဲ့ပေသည်။

"တပ်မှူးကြီးကျန်း ယန် ကတော့ မျှော်နေရတာ လည်ပင်းတောင် ရှည်နေပြီ အခုတော့ ရောက်လာပြီပေါ့"

ယန်ယွမ်ချယ် က အဓိက နေရာမှ ဆင်းလာပြီး ကိုယ်တိုင် လာရောက် ကြိုဆိုကာ ကျန်းချဲ့ ကို ဩဇာအာဏာ ပြသလိုသည့်ဟန် လုံးဝ မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံးဝ မလိုအပ်သောကြောင့်ပင်။

သူတို့က ဒုက္ခရောက်နေသူ အချင်းချင်း ဖြစ်ကြသည်။

သူ က သူ့ကို အစားထိုးမည့် သူကို မနည်း စောင့်မျှော်နေရခြင်း ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ဒေါသထွက်ပြီး တစ်ဖက်လူ က တာဝန် မယူတော့ဘဲ ထွက်သွားပါက အများဆုံး နစ်နာမည့်သူမှာ သူ ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်ပေမည်။

ထို့အပြင် ထိုက်ဆန်း စောင့်ကြပ်ရေး တာဝန် က အကျိုးအမြတ် လုံးဝ မရရှိနိုင်သော တာဝန် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အကျိုးအမြတ် မရှိရင် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလေ။

"ကျန်း လည်း တပ်မှူးကြီးယန် ရဲ့ နာမည်ကို ကြားနေရတာ ကြာပါပြီ"

ကျန်းချဲ့ က ပြုံးလျက် ဆက်ဆံရေး ပိုမို ရင်းနှီးလာအောင် ပြောလိုက်သည်။

"လာ လာ အဓိက နေရာမှာ ထိုင်ပါ"

ယန်ယွမ်ချယ် က ကျန်းချဲ့ ကို ဆွဲကာ အဓိက နေရာသို့ ခေါ်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ က အဆက်မပြတ် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီးယန် က အရမ်း ယဉ်ကျေးနေပါပြီ ကျန်း က အခုမှ ရောက်လာတာ ဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဓိက နေရာကို လုထိုင်လို့ ရမှာလဲ ဒီ အဓိက နေရာက ခင်ဗျား ပဲ ထိုင်သင့်တာပါ"

"အို အမိန့်စာ လည်း ကျလာပြီ ဆိုတော့ အခု ခင်ဗျား က ထိုက်ဆန်း မြို့ဝန် ဖြစ်နေပြီလေ အကယ်လို့ ကျုပ် က နေရာယူထားရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင်ပြေမှာလဲ"

ယန်ယွမ်ချယ် က အဓိက နေရာတွင် ထိုင်ရန် ငြင်းဆန်နေပေသည်။

ကျန်းချဲ့ လည်း မတတ်နိုင်တော့သဖြင့် နှစ်ယောက်စလုံး အဓိက နေရာတွင် မထိုင်ကြတော့ဘဲ အောက်ဘက် နေရာတွင်သာ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

"ယန် က တပ်မှူးကြီးကျန်း ရဲ့ ရုပ်ရည် က ဒီလောက် ငယ်ရွယ်နေလိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ အသက် သုံးဆယ် ပြည့်ပြီလား"

ယန်ယွမ်ချယ် က သံသယ ဝင်နေသော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ ကိုယ်တိုင် ကလည်း မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ မွေးရာပါ စွမ်းအင်များ က ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးပြီး သက်တမ်းကို တိုးစေကာ အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို အလွန် နှေးကွေးသွားစေကြောင်း သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားသော်လည်း လူငယ် ဘဝသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားစေခြင်းမျိုးတော့ လုံးဝ မရှိပေ။

ကျန်းချဲ့ ၏ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော ရုပ်ရည် က သူ့ကို အလွန် သံသယ ဝင်စေခဲ့သည်။

"ကျန်း က အခုမှ အသက် နှစ်ဆယ် ပြည့်ခါစ ပါ ကံကောင်းလို့ မွေးရာပါအဆင့် ကို ရောက်လာတာပါ"

ကျန်းချဲ့ က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အသက် နှစ်ဆယ်"

ယန်ယွမ်ချယ် က မနေနိုင်ဘဲ လျှာသပ်လိုက်မိသည်။

သူ အဲဒီ အရွယ်တုန်းကဆိုရင် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ဘယ်လို တက်လှမ်းရမလဲ ဆိုတာကိုတောင် ခေါင်းစားနေရတုန်းပဲ။

အချိန်အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူက မနေနိုင်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးကျန်း အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ခင်ဗျား ရဲ့ အသက်အရွယ် နဲ့ ဒီလောက် စွမ်းအားမျိုး ရှိနေတာက ပါရမီ အရမ်း ကောင်းလွန်းပါတယ် ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာရတာလဲ ဒီနေရာက ကောင်းတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"ဟဲဟဲ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျန်း က အတင်း လာချင်လို့ပါ"

"အို ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ယန်ယွမ်ချယ် ၏ သိချင်စိတ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဤနေရာကို ကျန်းချဲ့ အဘယ်ကြောင့် အတင်း လာချင်ရသနည်း ဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

"ထိုက်အန်းဒေသ ထဲမှာ ဒေသမြို့တော် ပြီးရင် ဒီနေရာ က အစည်ကားဆုံး နဲ့ အရင်းအမြစ် အပေါများဆုံးပဲ အရေးအကြီးဆုံးက ဒီနေရာရဲ့ ထူးခြားမှု ကြောင့် တခြား အရပ်ဘက် အရာရှိတွေ မရှိဘူး

စောင့်ကြပ်ရေး တပ်မှူးကြီး ရာထူး က ဒီနေရာမှာ နယ်စားပယ်စား အရာရှိ တစ်ယောက် လိုပဲ အာဏာ အပြည့်အဝ ရှိတယ် အကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ နှစ်အနည်းငယ်လောက် အရာရှိ လုပ်ရရင် သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရလာမှာပဲ"

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးများ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

ယန်ယွမ်ချယ် ကမူ ရင်ထဲတွင် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ညီလေးကျန်း ပြောတာက တကယ်တော့ အမှန်တရား ပါပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက သိုင်းလောက အင်အားစုတွေ ဘယ်လောက် ကြီးမားလဲ ဆိုတာ ခင်ဗျား မသိဘူးလား သိုင်းလောက အဖွဲ့အစည်း ခြောက်ခု က နေရာ တစ်ခုစီ ကို ယူထားပြီး တခြား အဖွဲ့အစည်း အကြီးအသေး တွေ ကလည်း အုပ်စုတွေ ခွဲပြီး အမိန့်ကို မနာခံကြဘူး

ဒီ စောင့်ကြပ်ရေး တာဝန် က တကယ်ကို လုပ်ရခက်တဲ့ အလုပ်ပဲ"

တကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ ပြောသလို သာ ကောင်းမယ် ဆိုရင် လူတွေ အကုန်လုံး က ဘာလို့ ငြင်းဆန်နေကြမှာလဲ။

ဒီနေရာကို ကိုယ်တိုင် ရောက်လာမှပဲ ဘယ်လောက် ခက်ခဲလဲ ဆိုတာကို နားလည်နိုင်မှာပါ။

"ကျန်း က အခုမှ လူငယ်ပဲ ရှိသေးတယ်လေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖိအားလေး နည်းနည်းတော့ ပေးရမှာပေါ့ မဟုတ်ရင် ဘာစိတ်ဝင်စားစရာ ရှိတော့မလဲ"

ကျန်းချဲ့ က ပြန်လည် မေးခွန်း ထုတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ယန်ယွမ်ချယ် က ကျန်းချဲ့ သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မည်မျှ မြင့်မား ကျယ်ဝန်းသည်ကို မသိသော သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟုသာ ခံစားနေရပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ အရက်ခွက် ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ယန် က တပ်မှူးကြီးကျန်း ဒီနေရာမှာ စွမ်းအားတွေ အပြည့်အဝ ထုတ်ပြနိုင်ပါစေလို့ ကြိုတင် ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်"

"ဟားဟားဟား ဒါဆိုလည်း အစ်ကိုယန် ရဲ့ ကောင်းချီး စကား တွေ အတိုင်း ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်"

ကျန်းချဲ့ က အရက်ကို သောက်လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို သုတ်ကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုယန် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ် စကား တစ်ခွန်းလောက် ပိုမေးချင်လို့ပါ အစ်ကိုယန် ဒီနေရာမှာ တာဝန် ထမ်းဆောင်လာတာ နှစ်အနည်းငယ် ရှိပြီဆိုတော့ ဘာအကျိုးအမြတ် တွေ ရခဲ့လဲ အဲဒါမှ ကျန်း လည်း ကိုးကားလို့ ရမှာလေ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အစ်ကို ရော ကျွန်တော် ရော သိကြပါတယ် ဒီ အရာရှိ လုပ်တယ် ဆိုတာက ရွှေငွေ အကျိုးအမြတ် တွေ အတွက် မဟုတ်ရင် ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မလဲ"

ယန်ယွမ်ချယ် က ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ က ပြောမသင့်တဲ့ စကားကို လာပြောနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီနေရာကနေ အကျိုးအမြတ် ရနိုင်ရင် သူ ဘာလို့ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ တောင်းဆိုနေရဦးမှာလဲ။

ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ က ဆက်လက် မေးမြန်းနေပေသည်။

"အစ်ကိုယန် အားနာ မနေပါနဲ့ အကယ်လို့ အစ်ကို မပြောချင်ဘူး ဆိုရင် ကျန်း က မေးမယ် အစ်ကို က ဖြေပေါ့ အင်း ဒီလောက် ရှိလား"

ကျန်းချဲ့ က လက်ချောင်း သုံးချောင်း ကို ထောင်ပြလိုက်ပြီး ငွေကျပ် သုံးသောင်း ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ယွမ်ချယ် က ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အကြမ်းဖျင်းတော့ အဲဒီလောက်ပါပဲ"

"တကယ်လား အစ်ကိုယန် က ဒီလောက်လေးပဲ ရတာလား ကျန်း က ခရိုင်လေး တစ်ခုမှာ လအနည်းငယ် နေတာတောင် ငါးသောင်းလောက် ရခဲ့တယ် အစ်ကိုယန် က မြို့ကြီး တစ်မြို့ ရဲ့ အာဏာကို ကိုင်ထားပြီးတော့ ခရိုင်တပ်မှူးချုပ် တစ်ယောက်လောက်တောင် မရဘူးလား"

"အစ်ကိုယန် က တိတ်တဆိတ် ချမ်းသာချင်လို့ ကျန်း ကို မပြောပြချင်တာ မဟုတ်လား"

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အောင်မြင်သွားသော အပြုံးများ ပေါ်လာပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်နေပေသည်။