အခန်း ၁၂၁

အခန်း (၁၂၁) ယဇ်ပူဇော်ခြင်း - နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ်

"ကျန်းချဲ့က ချန်မိသားစု ခြံဝင်းမှာ လူတွေကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ... သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက လမ်းစဉ်မှန်က သိုင်းသမားတွေနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး... ဘုန်းဘုန်းမှာလည်း မူလကတည်းက မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းချင်တဲ့ ဆန္ဒရှိနေတာပါ... လုဒါယကာကြီးက ဒီလောက်တောင် ခိုင်မာနေမှတော့ ဘုန်းဘုန်း အနေနဲ့ တူတော်မောင် ရိခုန်း ကို သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ဖျောင်းဖျပေးပါ့မယ်... ထိုက်အန်းဒေသ က ပြည်သူတွေနဲ့ ဒကာ ဒကာမတွေ အတွက် ဒီအန္တရာယ်ကောင်ကြီးကို ရှင်းလင်းပေးမှာပါ..."

ကျဲထန် ဘုန်းကြီး၏ မျက်နှာက လေးနက်သွားပြီး ယခင်က ငြင်းဆန်နေသည့် အမူအရာနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လုအိမ်တော်သခင် ပေးအပ်သည့် အရာများက အရမ်း များပြားလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျဲထန် ဟူသည် လောဘကို ရှောင်ကြဉ်ရန် အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သူ့ကို ဤဘွဲ့အမည် ပေးထားရခြင်းမှာ သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်က လောဘကြီးပြီး အကျိုးအမြတ်ကို မြင်လျှင် သဘောကျတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ကိုယ်တိုင်ကပင် သူ လောဘစိတ်ကို ဘယ်အချိန်မှာ ထိန်းချုပ်နိုင်မလဲ၊ အဲဒီအချိန်ကျမှသာ သူ ရှန်ကွမ်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မှတ်ချက်ချဖူးပေသည်။

လုရှင်းယွင် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဤအရာက သူ မျှော်မှန်းထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤပစ္စည်းများက အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှသော်လည်း နှစ်ရာချီ သက်တမ်းရှိသော လုမိသားစု အတွက်တော့ အခြေခံကို ထိခိုက်စေလောက်သည် အထိ မဟုတ်ပေ။ ဤပစ္စည်းများဖြင့် ကျန်းချဲ့ ဟူသော ရင်ဘတ်ထဲမှ ဆူးတစ်ချောင်းကို ဖယ်ရှားနိုင်မည် ဆိုလျှင်တော့ လုံးဝ တန်ပေသည်။

သူ အသုံးပြုလိုက်သည်မှာ ပေါ်တင် ကြံစည်မှု ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက် လုပ်ကြံမှု မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချဲ့၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို မဖြစ်မနေ ဖျက်ဆီးပစ်ရမည် ဖြစ်ပြီး အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်း ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ပြဿနာများ ပေါ်လာနိုင်သည်ဟု သူ စိုးရိမ်မိသည်။ သို့သော် လုမိသားစုက ကျန်းချဲ့နှင့် မကြာသေးမီကမှ ရန်ငြိုး ဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လုပ်ကြံသူများကို စေလွှတ်၍ ရှင်းလင်းမည် ဆိုပါက အလွန် မိုက်မဲလွန်းရာ ကျပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အများရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ဘာမှ မကွာခြားပေ။

ချီဆန်းကျား က ထိုက်အန်းဒေသတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေချနေထိုင်ခဲ့ပြီး အလွန် ပါးနပ်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လုမိသားစု လုပ်သည်ကို သူ သေချာပေါက် သိရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချီဆန်းကျား အမျက်ထွက်ပြီး စစ်တပ်ကြီး စေလွှတ်လာပါက လုမိသားစု အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

အင်အားစု ခြောက်ခု ဆိုသည်မှာ အပြင်ပန်း နာမည်သာ ကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့တွင် မည်သည့် အင်အားစုကမျှ အစိုးရကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း နှင့် ဖူလုံကျောင်းတော် ပင်လျှင် ခက်ခဲလှရာ လုမိသားစု အတွက်တော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

သာမန် မွေးရာပါအဆင့် အင်အားစုများနှင့် ယှဉ်လျှင် လုမိသားစုတွင် မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား ငါးယောက်ခန့် ရှိပြီး ရှန်ကွမ်းအဆင့် ရောက်နေသော လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးပါ ရှိနေသဖြင့် အလွန် မြင့်မားလှသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ချီဆန်းကျား အတွက်မူ စစ်တပ်များကို အသုံးချရန် မလိုသလို၊ အစိုးရရုံး၏ အင်အားများကိုပင် အသုံးချရန် မလိုပေ။ သူ ကိုယ်တိုင်နှင့် သူ၏ လက်အောက်ရှိ တပ်မှူးကြီး အနည်းငယ်ကိုသာ အသုံးပြုရုံဖြင့် လုမိသားစုကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ပေသည်။

သူ လောင်းကြေး မထပ်နိုင်သလို၊ လောင်းကြေးထပ်ရန်လည်း သတ္တိမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ရိခုန်း ဘုန်းကြီး အပေါ်တွင်သာ ပုံအပ်ထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွယ်တူချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် တစ်ခုခု မတော်တဆ ဖြစ်သွားပါက ချီဆန်းကျား အနေဖြင့်လည်း ဘာမှ အပြစ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ဆရာတော်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့..."

လုရှင်းယွင် က ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"အမိတာဘ..."

ကျဲထန် ဘုန်းကြီးက ခေါင်းတစ်ချက် ညိတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ယှက်ကာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"အဖေ... ဒါက အဖေ မှာထားတဲ့ အကောင်းဆုံး ဟယ်ရှင်း လက်ဖက်ရည် ပါ..."

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အချိန်အနည်းငယ်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော လုဖျင်ကျိုး က အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ကျဲထန် ဘုန်းကြီး၏ အရှေ့တွင် လက်ဖက်ရည် ဗန်းကို ချပေးလိုက်ကာ ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လုရှင်းယွင် ၏ အကြံအစည်များကို သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ကြီးပြင်းလာစေရန် ဤကိစ္စ၏ အကြောင်းစုံကို ပြောပြထားပြီး တံခါးအပြင်ဘက်တွင်လည်း နားထောင်ခိုင်းထားခဲ့သည်။

ထိုးနှက်ချက် တစ်ကြိမ် ခံရခြင်းက ဆိုးရွားသော ကိစ္စ မဟုတ်ဟု လုရှင်းယွင် ထင်မြင်မိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် ဖျင်ကျိုး ၏ စိတ်နေစိတ်ထားက အတော်လေး ရင့်ကျက်လာခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံရေး အတွက် အကျိုးရှိစေမည် ဖြစ်သည်။

"လုဒါယကာလေး လည်း အားနာစရာကြီး..."

ကျဲထန် က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်ပြီး လက်ကတော့ လောဘတကြီးဖြင့် လက်ဖက်ရည် အထုပ်ပေါ်သို့ ရောက်သွားကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဤလက်ဖက်ရည်မှာ အပြင်ဘက်တွင် တန်ဖိုး ဖြတ်မရအောင် ရှားပါးလှပေသည်။

ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းဖြင့် လုံးဝ ဝယ်ယူ၍ မရနိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလက်ဖက်ရည်က ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေရုံသာမက စိတ်အာရုံကိုလည်း ကြည်လင်စေသဖြင့် သိုင်းသမားများ အတွက် အမြဲတမ်း သောက်သုံးပါက အလွန် အကျိုးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အကြိုက်ဆုံး အရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သာမန် အချိန်များတွင် လုမိသားစုက သာမန် လက်ဖက်ရည်များကိုသာ ဆက်သလေ့ရှိပြီး အရေးကြီးသော ကိစ္စများ ကြုံတွေ့ရမှသာ ဤအကောင်းဆုံး လက်ဖက်ရည်ကို နှမြောတွန့်တိုစွာ ထုတ်ပေးလေ့ ရှိပေသည်။

"ကျွန်တော်နဲ့ ကျဲထန် ဆရာတော် ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စလေးတွေ ရှိသေးတယ်... ဖျင်ကျိုး... မင်း အရင် ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံနေတော့လေ..."

"ဟုတ်ကဲ့... သား သွားလိုက်ပါဦးမယ်..."

...

"ရှန်းရှန်း... မင်း ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ပိန်ချုံးသွားရတာလဲ... တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီရက်ပိုင်း သတင်း မပို့နိုင်လို့ မင်း စိတ်ပူသွားတာလား..."

လုမိသားစု အိမ်တော်မှ ထွက်လာပြီးနောက် သူက အနီးနားရှိ ဟွမ်မိသားစုဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ဟွမ်ရှန်းရှန်း ကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မိုးကြိုးပစ်ခံရသလို သူ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်သွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟွမ်ရှန်းရှန်း မှာ မျက်နှာ ချောင်ကျနေပြီး မျက်လုံးများကလည်း အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့နေကာ တစ်စုံတစ်ခုကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ သိုင်းသမား တစ်ယောက် အတွက် ဤသည်မှာ လုံးဝ ပုံမှန် မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ မည်မျှ နက်ရှိုင်းကြောင်းကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ ခံစားခဲ့ရသော အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ဖြစ်မှုများက အချည်းနှီး မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟွမ်ရှန်းရှန်း က အတင်း ပြုံးပြလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။

"အစ်ကို ဘာမှ မဖြစ်ရင် တော်ပါပြီ..."

သူမ ပိန်ချုံးသွားသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း လုဖျင်ကျိုး ကြောင့် မဟုတ်ပေ။ လုမိသားစု၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် လုမိသားစုဝင် မည်သူ့ကိုမျှ သူမက အထင်မကြီးတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် လုဖျင်ကျိုး ထံတွင် ယောကျာ်းပီသသော အသွင်အပြင်ကို လုံးဝ မတွေ့ရတော့ပေ။

လုမိသားစုကိုသာ အားကိုးနေပြီး တိုးတက်လိုစိတ် လုံးဝ မရှိသူ တစ်ယောက်ဟုသာ သူမ မြင်မိသည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ နေ့ရောညပါ သူမ၏ အိပ်မက်ထဲတွင် ထိုနေ့က မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ စွဲထင်နေသော သွေးပင်လယ် ဓားစိတ်ဆန္ဒ ၏ မြင်ကွင်းများက အမြဲတမ်း ပြန်လည် ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ညဘက် အိပ်ပျော်သွားတိုင်း ထိုအချိန်က မြင်ကွင်းများက ခေါင်းထဲတွင် အမြဲတမ်း ပြန်လည် ရှင်သန်လာလေ့ ရှိသည်။

မည်သို့ပင် ရှောင်လွှဲရန် ကြိုးစားစေကာမူ လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူမ အနေဖြင့် ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက လုမိသားစု ရဲ့ အကောင်းဆုံး ဟယ်ရှင်း လက်ဖက်ရည် ပါ... အစ်ကို သိုလှောင်ရုံထဲကနေ နည်းလမ်းရှာပြီး ယူလာခဲ့တာ... မင်း ပြန်ရောက်ရင် မအိပ်ခင် တစ်ခွက်လောက် သောက်လိုက်ပါ... သက်သာသွားမှာပါ..."

လုဖျင်ကျိုး က ဂရုတစိုက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ဟွမ်ရှန်းရှန်း က သူ ပေးသော ပစ္စည်းကို မငြင်းဆန်ဘဲ ယူလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လုဖျင်ကျိုး ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများက ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။ ချန်မိသားစု ခြံဝင်း ကိစ္စ အပြီးတွင် ရှန်းရှန်း က သူ့အပေါ် ပိုမို ကောင်းမွန်လာပြီး သူ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်ပေးရုံသာမက ဤမျှလောက်ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့နေကြောင်း သူ ထင်မှတ်လိုက်သည်။

'ငါ ရှေ့ထွက်ပြီး ကာကွယ်ပေးခဲ့လို့ သူမရဲ့ နှလုံးသားကို နောက်ဆုံးတော့ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီလား...'

ဘာမှ လွဲချော်မှု မရှိလျှင် ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမည်ဟု လုဖျင်ကျိုး က တွေးလိုက်သည်။

"ရှန်းရှန်း... အစ်ကို့ အဖေက ကျန်းချဲ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့နေပြီ... အပြင်က ကောလာဟလတွေကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့... ကျန်းချဲ့ အဲဒီကောင် သိပ်မကြာခင် မောက်မာလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လုဖျင်ကျိုး က သူ၏ စေ့စပ်ထားသူကို ဆက်လက် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ဘာနည်းလမ်းလဲ..."

ကျန်းချဲ့ ဆိုသော နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟွမ်ရှန်းရှန်း ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လုဖျင်ကျိုး ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ဝမ်းသာသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ စေ့စပ်ထားသူ ရှေ့တွင် ယခင်က ဆုံးရှုံးခဲ့သော ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ဆယ်ယူလိုသဖြင့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို့ အဖေက ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း က ရိခုန်း ဘုန်းကြီးကို ကျန်းချဲ့နဲ့ စိန်ခေါ် တိုက်ခိုက်ဖို့ ပင့်ဖိတ်ထားတယ်... ပြီးရင် ကျန်းချဲ့ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်... မင်း မယုံမရှိနဲ့... ရိခုန်း ဘုန်းကြီး နဲ့ ဖူလုံကျောင်းတော် က အဲဒီကောင် ရဲ့ ပါရမီက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်လေ..."

"အသက်အရွယ်က အစ်ကို့ထက်တောင် ငယ်သေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံရေး ပါရမီကတော့ အရမ်း အံ့ဩစရာ ကောင်းတယ်... ရိခုန်း ဘုန်းကြီး ဆိုရင် အရင်တုန်းက မွေးရာပါအဆင့် အထက် က ဆရာတော်ကြီး တွေတောင် အထင်ကြီးခံခဲ့ရဖူးတယ်... ပြီးတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ရဲ့ စိတ်ဆန္ဒ ကိုလည်း နားလည်ထားသေးတယ်..."

"ကျန်းချဲ့သာ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရဲရင် သေချာပေါက် ရှုံးမှာပဲ..."

"တကယ် အဲဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား..."

ဟွမ်ရှန်းရှန်း ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး ရင်ထဲတွင် အလိုလို စိုးရိမ်သွားမိသည်။

"အဲဒါတော့ သေချာတာပေါ့... ရိခုန်း ဘုန်းကြီး က အပြင်ထွက်ပြီး သိပ်မတိုက်ခိုက်ဖူးပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဖူလုံကျောင်းတော် က လီတောက်ဖျင် နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ သတင်းကို အစ်ကို စုံစမ်းသိရှိထားတယ်... သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ စွမ်းအားက မွေးရာပါ ယွမ်ဟိုင်အဆင့် အလယ်အဆင့် က သိုင်းသမားတွေထက် လုံးဝ မနိမ့်ဘူး..."

"ပြီးတော့ သူတို့ဆီမှာ အထောက်အကူပြုမယ့် ရတနာတွေလည်း ရှိသေးတယ်... ကျန်းချဲ့မှာ နည်းလမ်း တစ်ချို့ ရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိမ့်လွန်းတယ်လေ... ဓားစိတ်ဆန္ဒ ကလွဲရင် တခြား ဘာမှ မရှိဘူး..."

"အစ်ကို့ အဖေက ပြောတယ်... ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရိခုန်း နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိတယ်တဲ့..."

"ဒီကျန်းချဲ့က အစိုးရ ရာထူး ရှိနေလို့ သူ့ကို သတ်လို့ မရပေမဲ့ သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာက သတ်တာထက် ပိုပြီး နှိပ်စက်ရာ ကျတယ်လေ... ရှန်းရှန်း... မင်းသာ ကျန်းချဲ့ရဲ့ အရှက်တကွဲ ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်တော့..."

လုဖျင်ကျိုး က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့ အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ အမုန်းတရားက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ရှန်းရှန်း မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့... ဒီကိစ္စကို မင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ လျှောက်မပြောနဲ့နော်... တကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ နားထဲ ရောက်သွားပြီး သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားမယ် ဆိုရင် သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့က သိပ်လွယ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ သတိပေးချက်ကို သတိရသွားပြီး သူက အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

ဟွမ်ရှန်းရှန်း က အတွေးထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုက ဘာသဘောလဲ... ညီမကို မယုံဘူးလား..."

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ရပါဘူး... အစ်ကိုက အဲဒီသဘော ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး... မတော်တဆ သတင်း ပေါက်ကြားသွားမှာ စိုးလို့ပါ..."

ဟွမ်ရှန်းရှန်း စိတ်ဆိုးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုဖျင်ကျိုး က အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အစ်ကို ညီမကို မယုံရင်လည်း ဒီကိစ္စတွေ လာမပြောနဲ့လေ... အခု ပြန်သတိပေးနေတာက ညီမကို စိတ်မချလို့ပဲ... ဘာလဲ... ညီမက ကျန်းချဲ့နဲ့ တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းနေတယ်လို့များ အစ်ကို ထင်နေတာလား..."

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး... ရှန်းရှန်း... မင်းက ဘယ်လို လူမျိုးလဲ ဆိုတာ အစ်ကို အသိဆုံးပါ... ဘယ်လိုလုပ် မယုံကြည်ဘဲ နေပါ့မလဲ..."

"ညီမ ပင်ပန်းနေပြီ... အစ်ကို အရင် ပြန်တော့..."

ဟွမ်ရှန်းရှန်း က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို ဆက်မနားထောင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

လုဖျင်ကျိုး တစ်ယောက်တည်းသာ နေရာတွင် ကြောင်အမ်းအမ်း ရပ်ကျန်ခဲ့သည်။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာမှသာ သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး စကားပြော မတတ်သော မိမိကိုယ်ကိုသာ ကျိတ်ပြီး ဆဲရေးနေမိတော့သည်။ ရှန်းရှန်း က သူ့အတွက် စိတ်ပူလို့ ဒီလောက်တောင် ပိန်ချုံးသွားတာကို ထပ်ပြီး သတိပေးနေစရာ လိုသေးလို့လား...

ထို့အပြင် ရှန်းရှန်း ၏ အေးစက်သော စရိုက်အရ သတင်းများကို အပြင်သို့ လျှောက်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။

'ဟူး... ငါ နှစ်ရက်လောက် ဒူးထောက်ထားရလို့ ဦးနှောက်ပါ ထုံသွားတာ ဖြစ်ရမယ်...'

ထိုက်ဆန်း မြို့တော်ဝန်ရုံး။

ကျူရှု ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ထိုင်ခုံတွင် မှီလျက် မျက်လုံးမှိတ်ကာ စဉ်းစားနေသည်။

ကျူရှု နှင့် သခင်မကြီးကျူး တို့ကို ပေးထားသော ကတိများကို သူ အမှန်တကယ်ပင် နှမြောတွန့်တိုခြင်း မရှိပေ။ ကျူရှု ၏ တောင်းဆိုချက် အချို့ကို သူ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး အဆင့်တက်ရန် အထောက်အကူပြုမည့် ရတနာ အချို့ကို သိုလှောင်ရုံထဲမှ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဤအရာများ အားလုံးက ချန်မိသားစုကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော စစ်ပွဲ အကျိုးအမြတ်များ ဖြစ်ပြီး အတော်လေး ပေါများလှပေသည်။

ကျူရှု မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် အရိုအသေပေးကာ နောက်ပိုင်းတွင် အကူအညီ လိုအပ်ပါက ယနေ့ ကျေးဇူးကို လုံးဝ မေ့မည် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း တွင် တစ်ခုခု ထူးခြားပါကလည်း ချက်ချင်း သတင်းပို့မည် ဖြစ်ကြောင်း ကတိပေးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ တကယ် စဉ်းစားနေသော အကြောင်းအရာကိုမူ သူ မသိရှိခဲ့ပေ။

မနေ့ညက အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ချက်ချင်းပင် ယဇ်ပူဇော်ရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကို သေချာ ပြန်ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် သံသယ အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျူရှု ကို လျှို့ဝှက်စွာ ခေါ်ယူ၍ မေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျူရှု ပြောပြချက်အရ ဤ နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် မှာ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းစောင့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ၏ အထွတ်အထိပ် အချိန်တွင် မွေးရာပါအဆင့် အထက် ရောက်ရှိနေသော သိုင်းသမားများ ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သိရသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤ နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် က မွေးရာပါအဆင့် အထက် သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိနိုင်သော ကျင့်စဉ် တစ်ခုလား...

ထိုသို့သာ မှန်ကန်ပါက လက်ရှိ မပြည့်စုံသော အခြေအနေ အရ ယဇ်ပူဇော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မပြည့်စုံလေလေ ကျန်းချဲ့ ပေးဆပ်ရမည့် ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများက ပို၍ များပြားလာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဤအချက်ကို ယခင်က မွေးရာပါအဆင့် သို့ အတင်းအဓမ္မ ယဇ်ပူဇော်ပြီး တက်လှမ်းခဲ့စဉ်က သူ သတိပြုမိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သေချာအောင် မေးမြန်းရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျူရှု က သူ၏ သံသယများကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။

နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် က မွေးရာပါအဆင့် ကျင့်စဉ်သာ ဖြစ်ပြီး မွေးရာပါအဆင့် အထက် တွင် ရွှမ်ထျန်း နဂါးအသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ် ဟု ခေါ်သော ကျင့်စဉ် တစ်ခု ရှိသေးကြောင်း ကျန်းချဲ့ သိရှိလိုက်ရသည်။ ထိုကျင့်စဉ် နှစ်ခုက အရင်းအမြစ် တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ပြီး အဆင့်ဆင့် လေ့ကျင့်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့က ကျင့်စဉ် တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။

ရွှမ်ထျန်း နဂါးအသွင်ပြောင်း ကျင့်စဉ် ၏ သတင်းများကို ကျူရှု ကလည်း စာကြည့်တိုက်ထဲမှ မှတ်တမ်းများ အရသာ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းများကို မကြားဖူးသလို ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း တွင် ရှိမရှိ ဆိုသည်ကိုလည်း မသိရှိပေ။

ဤသို့ဆိုမှသာ ကျန်းချဲ့ စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

[ယဇ်ပူဇော်မည့် ပစ်မှတ် - နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် အဆင့်ငယ်]

ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် နေရာ အတွင်း၌ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ယဇ်ပလ္လင် ကျောက်တိုင် ပေါ်တွင် သွေးရောင် မျဉ်းကြောင်းများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အပေါ်တွင် စာကြောင်းလေး တစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

[ယဇ်ပူဇော်ရန် လိုအပ်ချက် - ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး သုံးဆယ်၊ နဂါးသွေးမြက် တစ်ပင်၊ အကောင်းဆုံး လော်ဟန်သီး တစ်လုံး၊ အရွက်လေးရွက် ရွှမ်လင်ကျီး တစ်ပင်၊ သက်တမ်း ငါးနှစ် လျော့ကျမည်... ပူဇော်မည်လား]

နဂါးသွေးမြက်၊ လော်ဟန်သီး၊ အရွက်လေးရွက် လင်ကျီး...

ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ့အတွက်တော့ ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး သုံးဆယ် ဆိုသည်မှာ များပြားသော်လည်း ချန်မိသားစု ထံမှ ရရှိထားသော ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ရောင်းချလိုက်မည် ဆိုပါက လုံလောက်အောင် စုဆောင်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ပြဿနာ အကြီးကြီး မဟုတ်ပေ။

သက်တမ်း ငါးနှစ် ဆိုသည်မှာလည်း သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိ သူ၏ သက်တမ်းမှာ အနှစ် တစ်ရာ့ငါးဆယ် တိုင်အောင် ရှိနေသေးသောကြောင့်ပင်။ လောလောဆယ်တွင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် သုံးစွဲရန် လုံလောက်ပေသည်။

သို့သော် ထိုရတနာ သုံးမျိုးကတော့ အလွန် ထူးခြားလှပေသည်။

ထိုက်ဆန်းမြို့သို့ ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ အရင်ဆုံး လုပ်ခဲ့သည့် အလုပ်မှာ မြို့ထဲရှိ အမျိုးမျိုးသော သဘာဝ ရတနာများ အကြောင်း မှတ်တမ်းများကို ဖတ်ရှုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် အသိပညာ မရှိဘဲ မဖြစ်စေရန် ကြိုတင် လေ့လာထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုရတနာ သုံးမျိုးစလုံးကို သူ ဖတ်ဖူးပေသည်။

ပထမဆုံး နဂါးသွေးမြက် အကြောင်း ပြောရလျှင် ထိုအပင်မှာ တကယ့် နဂါးသွေးဖြင့် စိုက်ပျိုးရခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤကမ္ဘာတွင် သူ သိရှိထားသော မှတ်တမ်းများ အရ တကယ့် နဂါး ဆိုသည်ကို ထားလိုက်ပါဦး... နဂါးနွယ်ဝင် များကိုပင် ရှားရှားပါးပါးသာ ဖော်ပြထားပေသည်။

နဂါး ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ထိုက်ဆန်း တောင်တန်း အတွင်းရှိ သွေးကြော မြွေကြီး ဟု ခေါ်သော ထူးဆန်းသည့် သားရဲ တစ်မျိုးကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမြွေ၏ သွေးများက ကျောက်ဆောင်များ ကြားသို့ ကျဆင်းသွားပြီး အခွင့်အရေး ကြုံကြိုက်ပါက နဂါးသွေးမြက် ကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာက မွေးရာပါအဆင့် အစပိုင်း ကျင့်ကြံရေး အတွက် အလွန် အကျိုးရှိပြီး သွေးသား ခွန်အားကို တိုးတက်စေကာ သွေးကြောများကို ခိုင်မာစေသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အတွက် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်း ဖြစ်ကာ တန်ဖိုးကြီးမားပြီး ရှာဖွေရ အလွန် ခက်ခဲပေသည်။

သာမန်အားဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အင်အားစုကြီးများက လျှို့ဝှက်စွာ လုယက်ကြပြီး သိုလှောင်ရုံထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိသည်။

အကောင်းဆုံး လော်ဟန်သီး ဆိုလျှင်တော့ ပို၍ပင် ထူးခြားလှပေသည်။

ထိုရတနာမှာ ထိုက်အန်းဒေသ ရှိ ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း တွင် ရှိပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ လျှို့ဝှက်နည်းပညာဖြင့် စိုက်ပျိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သာမန် လော်ဟန်သီး ကို သိုင်းသမားများ စားသုံးလိုက်ပါက ခွန်အား တိုးလာပြီး ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းလာစေသဖြင့် ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ၏ အဓိက ဝင်ငွေ ရင်းမြစ် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

တစ်လုံးလျှင် အနည်းဆုံး ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး တစ်တုံး၊ နှစ်တုံးခန့် တန်ကြေး ရှိပေသည်။

အကောင်းဆုံး လော်ဟန်သီး မှာမူ ယခုအချိန်အထိ ထိုက်အန်းဒေသ တွင် တစ်လုံးမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးပေ။

အကောင်းဆုံး လော်ဟန်သီး ကို သဘာဝ ရတနာ တစ်ပါး အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အကယ်၍ ရှိခဲ့လျှင်တောင် ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း က အပြင်သို့ ရောင်းချမည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ ကိုယ်တိုင်သာ အသုံးပြုမည် ဖြစ်သဖြင့် ရရှိရန် အခက်ခဲဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားဖြင့် ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်သလို အတင်းအဓမ္မ လုယူ၍လည်း ရနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

အရောင်းအဝယ် လုပ်ရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း က လုံးဝ ရောင်းချမည် မဟုတ်ပေ။ ချီဆန်းကျား ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြီး မျက်နှာ လုပ်ပေးမှသာ ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း က မျက်နှာနာပြီး ပေးကောင်း ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အရွက်လေးရွက် လင်ကျီး ၏ အခက်အခဲ ကတော့ အကောင်းဆုံး လော်ဟန်သီး ထက် အနည်းငယ် သက်သာပေသည်။ ဤအရာက ဝမ်ရှိုခြံဝင်း ၏ အဓိက ဝင်ငွေ ရင်းမြစ် ဖြစ်ပြီး လင်ကျီး အရွက် အရေအတွက် အပေါ် မူတည်၍ တန်ဖိုး သတ်မှတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောလာဟလများ အရ ဝမ်ရှိုခြံဝင်း တွင် သက်တမ်း အကြာဆုံး အပင်မှာ အရွက် ခုနစ်ရွက် ပါဝင်သော လင်ကျီး ဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။

အရွက်လေးရွက် လင်ကျီး ကလည်း တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခု ကြာလျှင် တစ်ပင်ခန့် အပြင်သို့ ရောက်လာတတ်သည်။ ၎င်း၏ အာနိသင်မှာ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေရန် ဖြစ်ပြီး ရွှမ်ကျီး ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရာတွင် အဓိက အသုံးပြုရသော ဆေးဖက်ဝင် အပင် ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ကျီး ဆေးလုံး မှာမူ မွေးရာပါအဆင့် အစပိုင်း နှင့် အလယ်ပိုင်း အတွက် ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေသော အကောင်းဆုံး ဆေးလုံးများ အနက် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချဲ့က စားပွဲကို လက်ချောင်းများဖြင့် ခေါက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်သည်။

ဘယ်အရာ မဆို ယခုအချိန်တွင် ရရှိရန် သိပ်မလွယ်ကူပေ။

'ဒါက မွေးရာပါအဆင့် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ပဲလား...'

'တကယ်ကို မလွယ်ကူဘူးပဲ...'

'ယန်ယွမ်ချယ် က မွေးရာပါအဆင့် ကို ရောက်နေတာ ဆယ့်နှစ်နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ အခုချိန်ထိ ရွှမ်ချောင် ငါးပေါက်ပဲ ဖွင့်နိုင်သေးတာ မဆန်းပါဘူး... ရွှမ်ချောင် ကိုးပေါက် လုံး ဖွင့်နိုင်ဖို့ အနည်းဆုံး နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရဦးမှာပဲ...'

'သူနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ငါက တိုက်ရိုက် ယဇ်ပူဇော်နိုင်လို့ အများကြီး မြန်ဆန်နေပြီပဲ...'

'ဒါပေမဲ့ ဒီရတနာ သုံးမျိုးကို ဘယ်လို နည်းလမ်းရှာပြီး ယူရမလဲ...'

'နဂါးသွေးမြက် ကိုတော့ ငွေအများကြီး ပေးပြီး ဝယ်လို့ ရနိုင်တယ်... မရရင်လည်း ချီဆန်းကျား ဆီ သွားလို့ ရတယ်... သူက ထိုက်ဆန်း တပ်မှူးချုပ်ကြီး ဆိုတော့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး စုဆောင်းထားမှာပဲ... သူ့လက်ထဲမှာ ဒီပစ္စည်း ရှိဖို့ ရာခိုင်နှုန်း များတယ်...'

'အရွက်လေးရွက် လင်ကျီး ကိုတော့ တစ်ခါ ဆုံဖူးတဲ့ ဝမ်ဖန်ယွင် နဲ့ သွားပြီး အရောင်းအဝယ် ကိစ္စ ဆွေးနွေးလို့ ရတယ်...'

'ဒါပေမဲ့ အကောင်းဆုံး လော်ဟန်သီး ကတော့ သူ့ကို တကယ် အခက်တွေ့သွားစေတယ်...'

'ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ရဲ့ လက်ထဲကနေ ဒီပစ္စည်းကို ဘယ်လို လုပ်ပြီး ယူရမလဲ…’