အခန်း ၁၃၁
Vol. 14 Ch. 131
အခန်း (၁၃၁) ယဇ်ပူဇော်ခြင်း - ယွမ်ဟိုင်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခြင်း
"အစ်ကိုကြီး..."
ဝမ်ဖန်ယွင်က မျက်နှာပွင့်လန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေး ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားရန် ကျန်းချဲ့က သူ့ထက်ပင် ပို၍ မျှော်လင့်နေကြောင်း သူ မသိခဲ့ပေ။
တစ်ယောက်တည်း အင်အားဖြင့် ထိုက်အန်းဒေသရှိ အင်အားစု ခြောက်ခုကို လှုပ်ခတ်ရန် ဆိုသည်မှာ ပြောရန် လွယ်ကူသော်လည်း လက်တွေ့တွင် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့၏ အစောပိုင်း အစီအစဉ်မှာ ရန်သူများကို ခွဲထုတ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီ ဖြိုခွဲရန်ပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူက လမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
လုမိသားစုကိုသာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပါက ကျန်းချဲ့၏ နေရာနှင့် စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။
သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည် အသီးသီး ရှိနေကြပြီး အလွန် ရင်းနှီးစွာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။
"အစ်ကိုကြီး... ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ဘယ်လောက်တောင် မြတ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး..."
အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ယောက်က အဓိက ကိစ္စများကို စတင် ပြောဆိုလာကြပြီး ဝမ်ဖန်ယွင်က ဤတစ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို ပြောပြလာရာ နှုတ်ခမ်းများက နားရွက်အထိပင် ချိတ်လုမတတ် ပြုံးရွှင်နေပေသည်။ ဤသည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤတစ်ကြိမ် အကျိုးအမြတ်က လုံးဝ မနည်းကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။
ကျန်းချဲ့က လက်တစ်ချောင်း ထောင်ပြကာ မေးလိုက်သည်။
"ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်လား..."
သူက လောကကြီး အကြောင်း မသိသည် မဟုတ်သော်လည်း ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ အင်အားစု ခြောက်ခု ပင်လျှင် ဤမျှလောက် များပြားသော ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး များကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
နှစ်တစ်ရာ နီးပါး ရပ်တည်ခဲ့သော မွေးရာပါအဆင့် ချန်မိသားစု ခြံဝင်းကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ရရှိခဲ့သော ဝေစုမှာပင် ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး အခု နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ် ခန့်သာ ရှိပေသည်။
မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား များ အတွက် ၎င်းမှာ တကယ့်ကို အဖိုးတန်သော အရင်းအနှီး ပင် ဖြစ်သည်။
"အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆက်အသွယ် တွေနဲ့ ဝမ်ရှိုခြံဝင်း ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို အထင်သေးနေတာပဲ... ဟား ဟား ဟား..."
ဝမ်ဖန်ယွင်က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ ကိုယ်တိုင်သာ လောင်းကြေးဒိုင် ဖွင့်ခဲ့ပါက ဤမျှလောက် ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး များကိုသာ ဆွဲဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် သူက ဘယ်သူနည်း။
ထိုက်အန်းဒေသ အင်အားစု ခြောက်ခု ထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သော ဝမ်ရှိုခြံဝင်း ၏ ခြံဝင်းသခင်လေး မဟုတ်ပါလား။
ဤတစ်ကြိမ် လောင်းကြေးဒိုင် ဖွင့်ရာတွင် အခြားသူများ က နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို လုံးဝ စိတ်ပူစရာ မလိုဘဲ နိုင်ပါက လောင်းကြေး လက်မှတ် ဖြင့် ဝမ်ရှိုခြံဝင်း သို့ သွားရောက်၍ အကျိုးအမြတ်ကို အလွယ်တကူ ထုတ်ယူနိုင်ပေသည်။
ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့ က အစကတည်းက သူ နိုင်နိုင်ခြေ ကိုးဆယ့်ရှစ် ရာခိုင်နှုန်း ရှိကြောင်း ပြောထားသဖြင့် ဝမ်ဖန်ယွင် က သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကောလာဟလ များကို အသုံးပြုကာ ကျန်းချဲ့ ၏ အနိုင်ရနိုင်ခြေ အချိုးအစား ကို အတင်းအဓမ္မ ဖိချလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ အမှန်တကယ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရနေကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် အဆက်မပြတ် အချိန်ဆွဲနေကြောင်း သတင်းများကို ဝမ်ရှိုခြံဝင်း မှ လူများကို ဖြန့်ခိုင်းလိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် ကျန်းချဲ့ ဆိုသော ထိုက်ဆန်း မြို့စောင့် ၏ ပုံရိပ် က လုံးဝ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
သိုင်းသမား အယောက် တစ်ရာ တွင် ရှစ်ဆယ် ခန့်က ရိခုန်း နိုင်မည်ဟု လောင်းကြေး ထပ်ခဲ့ကြပြီး ကျန်းချဲ့ ရှုံးမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
ကျန်ရှိနေသော နှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း သော အကျိုးအမြတ် များကို ဖယ်လိုက်လျှင်ပင် ဤတစ်ကြိမ် တွင် သူက လက်ညောင်းသည် အထိ ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး များကို ရေတွက်ခဲ့ရပြီး ကျန်းချဲ့ ထံသို့ လက်ဖြန့် ပြလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး... ဒီတစ်ခေါက် လောင်းကြေး မှာ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး ငါးဆယ် ကျော်တောင် မြတ်ခဲ့တယ်..."
"ဒီလောက်တောင် များတာလား..."
ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားခဲ့သည်။
ဤတိုက်ပွဲကို အသုံးချပြီး ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး များ တတ်နိုင်သမျှ ပြန်လည် စုဆောင်းရန် သူ စဉ်းစားထားသော်လည်း ဝမ်ဖန်ယွင် က ဤမျှလောက် အများကြီး မြတ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ နှစ်ယောက် အချိုးကျ ခွဲဝေလိုက်လျှင်ပင် ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ့်ငါးတုံး ကျော် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။
သူ အဆင့်တက်ရန် အသုံးပြုခဲ့သော ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး သုံးဆယ် နီးပါး ပြန်လည် ရရှိသွားပြီ ပင် ဖြစ်သည်။
"အစ်ကိုကြီး အချိန်ရရင် အဲဒီ လီတောက်ဖျင် နဲ့ နောက်တစ်ခေါက်လောက် စိန်ခေါ် တိုက်ခိုက်ပါလား... ကျွန်တော်တို့ ထပ်ပြီး အကြီးအကျယ် မြတ်နိုင်သေးတယ်..." ဝမ်ဖန်ယွင် က အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အကြံပြုလိုက်သည်။
သို့သော် ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"လီတောက်ဖျင် က လက်ခံမလား လက်မခံဘူးလား ဆိုတာကို အသာထားဦး... လက်ခံတယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလောက် အများကြီး မြတ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ဤတစ်ကြိမ် တွင် ဤမျှလောက် အများကြီး မြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ လုမိသားစု နှင့် ဝမ်ရှိုခြံဝင်း တို့က ရိခုန်း ကို နောက်ကွယ်မှ သွေးထိုး လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ခြင်း၊ အပြင် သူ ကိုယ်တိုင် အဆက်မပြတ် အချိန်ဆွဲနေခဲ့ခြင်း တို့ကြောင့် အပြင်လူများ က သူ၏ စွမ်းအား မလုံလောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာ ရနေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်သွားပြီး အနိုင်ရနိုင်ခြေ အချိုးအစား ကို မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရိခုန်း က လီတောက်ဖျင် နှင့် နာမည်ချင်း တူညီသော သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ က ရိခုန်း ကို အနိုင်ယူလိုက်သည် ကို မြင်သော လူအများအပြား ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူ က လီတောက်ဖျင် ကိုလည်း အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်သွားကြမည် ဖြစ်ပြီး တခြားလူများ ကလည်း သူ နိုင်မည်ဟုသာ လောင်းကြေး ထပ်ကြမည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ က ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး များ ရရှိရန် အတွက် တမင်တကာ အရှုံးခံမည် ဆိုလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။
ဒါပေမဲ့... အဲဒီလို လုပ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား...
ယခင်က အခွင့်အရေး ရတုန်း ဝင်လုပ်လိုက်ခြင်း သာ ဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စ အပေါ်တွင် အချိန် အများကြီး ပေးရန် လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။
"အစ်ကိုကြီး ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပဲ... ညီလေး တွေးတာ မှားသွားတယ်..." ဝမ်ဖန်ယွင် က ရယ်မောလိုက်ပြီး ယခုမှ သတိဝင်လာခဲ့သည်။
"ဒီလို အကျိုးအမြတ် မျိုးက ရှာလို့ ရတာ မဟုတ်ဘူး... ညီလေး ကလည်း ဒီအပေါ်မှာချည်းပဲ စိတ်ဝင်စား မနေနဲ့... ကျင့်ကြံဖို့က အဓိကပဲ... ပြီးတော့... အရင်က အရွက်လေးရွက် လင်ကျီး ကိစ္စ... ညီလေး အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေတဲ့ အခါ အရင်ဆုံး နုတ်ထားဖို့ မမေ့နဲ့နော်..."
"အစ်ကိုကြီးက ဘာစကားတွေ ပြောနေတာလဲ... ဆေးဖက်ဝင် အပင် တစ်ပင်လေးများ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သံယောဇဉ် နဲ့ ယှဉ်လို့ ရမလား... အဲဒီ လင်ကျီး က အစ်ကိုကြီး အတွက် ညီလေး ရဲ့ လက်ဆောင် လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ... ကျန်တဲ့ ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး တွေကို လူလွှတ်ပြီး ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်..."
ဝမ်ဖန်ယွင် က အရမ်းကြီး ဂရုမစိုက်သည့် ဟန်ဖြင့် လက်ကာပြလိုက်သည်။
အရွက်လေးရွက် လင်ကျီး က တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး အနည်းငယ်သာ တန်ဖိုး ရှိပေသည်။
ဒီတစ်ခေါက် ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ် နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး လေ...
ကျန်းချဲ့ နဲ့ ညီအစ်ကို ဖွဲ့လိုက်ရတာ ကမှ တကယ့် အဓိက ကိစ္စ ပဲ...
"ဒါဆိုရင် အစ်ကို ကလည်း အားမနာတော့ဘူးနော်..."
"လုံးဝ အားနာစရာ မလိုဘူး... မဟုတ်ရင် ညီလေး နောက်ပိုင်း အစ်ကိုကြီး ကို မျက်နှာပြစရာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
"ညီလေး က တကယ် သဘောထား ပြည့်ဝတာပဲ..."
"ဟား ဟား ဟား..."
"ငါတို့ ညီအစ်ကို တွေ့တာနဲ့ ရေစက် ပါခဲ့တယ်... အစ်ကို က အရမ်း ဝမ်းသာတယ်... အကယ်လို့ အားရင် ညီလေး ရဲ့ အဖေ နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါဦး... အစ်ကို က ဦးလေး နဲ့ အတူတူ လုပ်ချင်တဲ့ စီးပွားရေး တစ်ခု ရှိသေးတယ်..."
ကျန်းချဲ့ က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ဖန်ယွင် က ခြံဝင်းသခင်လေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး တကယ့် ဆုံးဖြတ်ချက် များကို ချမှတ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။
ကျန်းချဲ့ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ချင်သူမှာ သူ၏ ဖခင် ဝမ်ရှိုခြံဝင်း ၏ ခြံဝင်းသခင် ပင် ဖြစ်ပေသည်။
"ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ အဖေ့ ကို ဒီကိစ္စ တင်ပြလိုက်ပါ့မယ်... အစ်ကိုကြီး ကို စိတ်မပျက်စေရပါဘူး..."
ဝမ်ဖန်ယွင် က အချိန်အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။
"လူလာစမ်း... အရက် ယူခဲ့... ဒီနေ့ ကျုပ် ညီလေး နဲ့ အမူးသောက်မယ်..."
ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း၊ အဓိက ခန်းမ ၌။
ရိခုန်း ဘုန်းကြီး နှင့် ကျဲထန် ဘုန်းကြီး တို့က တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ၏ အမိန့်ဖြင့် ဘုရားရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အပြစ်ကို ဆင်ခြင်နေရပေသည်။
ယခုအချိန် အထိ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင် တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသည့် အချိန် မှသာ ဝမ်ချန် ဆရာတော် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာ ဖြင့် ကိုယ်ထင်ပြလာခဲ့သည်။
"ကျဲထန်... မင်း အပြစ် မင်း သိရဲ့လား..."
"တပည့်တော်... အပြစ်ကို သိပါပြီ..."
သူက ရိခုန်း နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့၏ တိုက်ပွဲကို နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ခဲ့ပြီး နိုင်လျှင်တော့ ပြဿနာ မရှိ၊ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် က ဤကိစ္စကို မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ထားလိုက်မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး လူအများရှေ့တွင် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။
ရိခုန်း ၏ ဗုဒ္ဓဘာသာ စိတ်ထား ကို ထိခိုက်စေခဲ့ရုံသာမက ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ၏ မျက်နှာကိုလည်း အကြီးအကျယ် ပျက်စေခဲ့သည်။
ယခုအခါ အပြင်ဘက်ရှိ ကောလာဟလ များကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။
ဤအမှားများ အားလုံးကို သူ တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။
"ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်... တပည့်တော် မှာလည်း အပြစ် ရှိပါတယ်..."
ရိခုန်း က ခေါင်းငုံ့ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျဲထန်... ဒီနေ့ ကစပြီး မင်းရဲ့ အကြီးအကဲ ရာထူး ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်တယ်... သိုင်းစာကြည့်တိုက် ကို သွားပြီး သုံးနှစ် တိတိ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ရမယ်... ရင်ထဲက လောဘစိတ် တွေ အကုန် ပျောက်သွားမှ နောက်ထပ် ဆုံးဖြတ်မယ်... မကျေနပ်တာ ရှိလား..."
"တပည့်တော် ပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူပါတယ်..."
အကြီးအကဲ ရာထူး ကိုသာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ခြင်း က ကျဲထန် အတွက် လက်ခံနိုင်စရာ ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ယနေ့မှစ၍ သူ၏ ယခင်က ဝင်ငွေ လမ်းကြောင်း များ အားလုံး ပြတ်တောက်သွားပြီ ပင် ဖြစ်သည်။
"ရိခုန်း... မင်း ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ စိတ်ထား က မခိုင်မာဘူး... ဗုဒ္ဓဘာသာ အပေါ် သစ္စာမရှိဘူး... ဒါကြောင့် ကျန်းချဲ့ ရဲ့ ဟာကွက် ရှာတာကို ခံလိုက်ရပြီး ကျင့်ကြံရေး စိတ်ထား ပျက်စီးခဲ့ရတယ်... မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ထဲကို ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ထာဝရ နစ်မွန်းတော့မလို့ပဲ... သိုင်းစာကြည့်တိုက် ထဲက တရားစာ တွေကို သုံးခေါက် ကူးရေးရမယ်... စိတ်တည်ငြိမ်အောင် အရင် လုပ်ပြီးမှ တခြား ကိစ္စ တွေ ပြောကြတာပေါ့..."
ဝမ်ချန် ဆရာတော် က အလွန် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ကျဲထန် ၏ ပါရမီ က အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ တစ်သက်တာလုံး ရှန်ကွမ်းအဆင့် ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ပို၍ မြင့်မားသော ကျင်းကန်းအဆင့် ကို ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ရိခုန်း က မတူညီပေ။ သူ၏ ပါရမီ က အလွန် ထူးချွန်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်း အောင်မြင်မှု က ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခုလုံး လိုက်မီနိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
သူ အပါအဝင် ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း မှ ဆရာတော်ကြီး များ အားလုံး က သူ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားစွာ ထားရှိကြပေသည်။
"မှန်လှပါ ဘုရား... တပည့်တော် နားလည်ပါပြီ..."
ရိခုန်း က ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး စကား တစ်ခွန်းမျှ မပြောတော့ပေ။
ကျဲထန် က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်... အဲဒီ ကျန်းချဲ့ က ဗုဒ္ဓဘာသာ ကို အထင်သေးတယ်... ရူးသွပ်နေတယ်... သူ့ကို ဆက်ထားရင် ဗုဒ္ဓဘာသာ အတွက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ဆရာတော် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားပြီး အဲဒီ မိစ္ဆာ ကို ဖိနှိပ်ပေးဖို့ တပည့်တော် တောင်းဆိုချင်ပါတယ်... ဒါမှ ဗုဒ္ဓဘာသာ အတွက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ် ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ရုံသာမက ထိုက်အန်းဒေသ က ဒကာ ဒကာမ တွေ အတွက်ပါ ရက်စက်တဲ့ အရာရှိ တစ်ယောက် ကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်မှာပါ..."
ဤအရာများ အားလုံးက လုမိသားစု နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ က ကျန်းချဲ့ကို မုန်းတီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ကျန်းချဲ့ က လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးချုပ်ကြီး ချီဆန်းကျား ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံး လူယုံ ဖြစ်နေတယ်... လောလောဆယ် တော့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မလွယ်သေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေး ကို ဆက်ထားလို့တော့ တကယ် မရဘူး... ဒါက ငါတို့ ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ နဲ့ သက်ဆိုင်တယ်... ဆရာတော်ကြီး တွေ က ဒီကိစ္စကို စဉ်းစားနေကြတယ်... အဲဒီ မိစ္ဆာ ကို အချိန်အကြာကြီး မောက်မာခွင့် ပေးထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
ကျန်းချဲ့ နှင့် သူ၏ အချေအတင် ပြောဆိုခဲ့သော စကား အနည်းငယ်ကို ပြန်လည် တွေးမိတိုင်း ဝမ်ချန် ဆရာတော် ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသစိတ် များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူ က ဗုဒ္ဓဘာသာ ကိုသာ အထင်သေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဗုဒ္ဓဘာသာ တရားစာ များကိုပါ အထင်သေးနေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။
ဒါက အယူလွဲ ပဲ...
အကယ်၍ မရှင်းလင်းပစ်ပါက ကြီးမားသော အန္တရာယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
"ဒီလို ဆိုရင်တော့ တပည့်တော် စိတ်အေးရပါပြီ..."
ကျဲထန် ဘုန်းကြီး က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ၏ စွမ်းအား မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သူ ကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ပင် ဖြစ်သည်။ ချီဆန်းကျား က ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေလျှင်ပင် အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ကျောင်းတိုက် အတွင်းရှိ ဆရာတော်ကြီး များသာ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ကျန်းချဲ့ ၏ စွမ်းအား မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ ဖိနှိပ်ခံရမည့် ကံကြမ္မာ မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ရိခုန်း က ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း က ကျန်းချဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည် ကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများထဲတွင် သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ခေါင်းကို ပို၍ ငုံ့ထားကာ ကျဲထန် နှင့် ဝမ်ချန် ဆရာတော် တို့ သူ၏ အပြောင်းအလဲ ကို မသိရှိစေရန် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။
ယွီရှန်း၊ လုမိသားစု။
ယခုအခါ လုမိသားစု တွင် ယခင်က ပျော်ရွှင် ရယ်မောသံ များ လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ ကျန်းချဲ့ က ရိခုန်း ကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီး အလွန် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပြသသွားသည့် မြင်ကွင်း ကို လူတိုင်းက ရင်ထဲတွင် မှတ်သားထားကြပြီး အမှတ်ရတိုင်း ရင်ထဲမှ အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။
လုရှင်းယွင် လည်း ထိုနည်းတူ ပင် ဖြစ်သည်။
သူ က ကျန်းချဲ့ ကို ရဲစွမ်းသတ္တိ ရှိသော်လည်း ဉာဏ်ပညာ မရှိသူ တစ်ယောက် ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက် အရ ကျန်းချဲ့ က ရိခုန်း ၏ တိုက်ခိုက်မှု က လုမိသားစု နှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်နေကြောင်း သေချာပေါက် ခန့်မှန်းမိမည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့ ၏ စရိုက် အရ ပြဿနာ ပြီးသွားပြီးနောက် လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
ဘိုးဘေး ကို ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပေသည်။ မဟုတ်လျှင် ကျန်းချဲ့ တကယ်ပင် လှုပ်ရှားလာပါက လုမိသားစု အတွက် လုံးဝ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ယခု သူ ပြသထားသော စွမ်းအား ကိုသာ ကြည့်မည် ဆိုလျှင်...
သူ့တွင် ကျန်းချဲ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် ယုံကြည်ချက် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် မျိုးနွယ်စု သို့ ပြန်ရောက်သည် နှင့် တပြိုင်နက် သူ က ကျန်းချဲ့ လာရောက် ပြဿနာ ရှာမည်ကို ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်း မျိုးစုံ ကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ထားလိုက်သည်။
စာကြည့်ခန်း အတွင်း၌။
လုရှင်းယွင် က စာကြည့်စားပွဲ နောက်တွင် ထိုင်နေပြီး လုဖျင်ကျိုး နှင့် ဟွမ်ရှန်းရှန်း တို့က ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူ၏ သွန်သင်မှု များကို နားထောင်နေကြပေသည်။
"ဒီနေ့ တိုက်ပွဲမှာ ရိခုန်း အကြီးအကျယ် ရှုံးသွားတယ်... ငါတို့ လုမိသားစု ကလည်း အခု လေဆင်နှာမောင်း ထဲ ရောက်နေသလိုပဲ... ဒါကြောင့် ဘိုးဘေး ကို ပြန်ခေါ်ဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပြီ... သိပ်မကြာခင် ဘိုးဘေး ပြန်ရောက်လာတော့မှာပါ..."
လုရှင်းယွင် က ဤသတင်းကို သူတို့ နှစ်ယောက် စိတ်အေးစေရန် ပြောပြလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေး က တကယ်ပဲ ပြန်လာတော့မှာလား..."
လုဖျင်ကျိုး က အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ရင်ထဲမှ အန္တရာယ် ခံစားချက် များ အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းချဲ့ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ ရှန်ကွမ်းအဆင့် အင်အားကြီး သူ ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
"ဘိုးဘေး ပြန်မလာရင် လုမိသားစု က အန္တရာယ် ရှိနေပြီ..."
"ဒါဆိုရင် သား စိတ်အေးရပါပြီ..."
"ဘိုးဘေး ပြန်မရောက်ခင် မင်းတို့ နှစ်ယောက် အရင် မင်္ဂလာဆောင်ရမယ်... မွေးရာပါအဆင့် ကို တက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အထောက်အကူပြု ရတနာ တွေကို ငါ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ... ခုနစ်ရက် အတွင်း ထိုက်အန်းဒေသ ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်... ရှန်းရှန်း... မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ..."
လုရှင်းယွင် က အရှေ့ရှိ အမျိုးသမီး ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ဤအမျိုးသမီး ကို သူ သိပ်မသဘောကျပေ။ သူ၏ သား က သူမ၏ အရှေ့တွင် အလွန် သိမ်ငယ်နေသည် ဟု အမြဲ ထင်မှတ်နေပြီး ဤအမျိုးသမီး ကလည်း ရုပ်ရည် အနည်းငယ် ရှိသည်ကို အားကိုးကာ လုဖျင်ကျိုး ကို မျက်နှာထား တင်းပြရဲပေသည်။
မယားယူလျှင် လိမ္မာရေးခြား ရှိသူကို ရွေးချယ်ရမည်။ သူမ ထံတွင် ရေခဲဖီးနစ် လျှို့ဝှက် ခန္ဓာကိုယ် သာ မရှိပါက ဤမင်္ဂလာ ကိစ္စကို သူ လုံးဝ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။
လုမိသားစု ၏ အမွေဆက်ခံသူ ၏ ဇနီး သည် ဂုဏ်ရည်တူ ဖြစ်သင့်ပေသည်။
"ဦးလေးလု သဘောအတိုင်း ပါပဲ..."
ဟွမ်ရှန်းရှန်း က တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟွမ်မိသားစု အတွက် တင်တောင်းမယ့် ပစ္စည်း တွေကို ငါ ပြင်ဆင်ပြီးပြီ... သုံးရက် နေရင် ပို့လိုက်မယ်... မင်္ဂလာဆောင် ရက် ကိုတော့ ဆယ်ရက် အကြာ လို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်... ဒါက မင်း မွေးရာပါအဆင့် ကို တက်ဖို့ အချိန် နည်းနည်း ပေးလိုက်တဲ့ သဘောပါပဲ..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
"မင်္ဂလာဆောင် ပြီးတာနဲ့ မင်း က လုမိသားစု ရဲ့ သခင်မလေး ဖြစ်သွားပြီ... ဖျင်ကျိုး ရဲ့ အနီးကပ် ဇနီး ဖြစ်သွားပြီ... နောက်ပိုင်း သူ့ကို ကျင့်ကြံဖို့ သေချာ တိုက်တွန်းရမယ်... ဇနီး ကောင်း တစ်ယောက် ရဲ့ တာဝန် ကို ကျေပွန်အောင် လုပ်ရမယ်... လုမိသားစု က နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ သက်တမ်း ရှိပြီး စည်းကမ်း တွေ အရမ်း တင်းကျပ်တယ်..."
"မင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားရမယ်..."
လုရှင်းယွင် က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဤသည်မှာ သတိပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ ခြိမ်းခြောက်နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ... ရှန်းရှန်း နားလည်ပါပြီ..."
"ဟွမ်မိသားစု က နယ်စွန်နယ်ဖျား မှာ ရှိတော့ ယွမ်ချီ စွမ်းအင် မလုံလောက်ဘူး... လုမိသားစု မှာတော့ ယွမ်ချီ စုစည်းတဲ့ သေးငယ်တဲ့ အစီအရင် တစ်ခု ရှိတယ်... မင်း အဆင့်တက်ဖို့ အတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်... မင်္ဂလာ မဆောင်ခင် အဲဒီမှာ ယာယီ နေလိုက်ပါ... လုမိသားစု ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ ကျင့်ကြံရေး အတွေ့အကြုံ တွေကိုလည်း မင်းကို ပြသပေးမယ်... မင်း မွေးရာပါအဆင့် ကို တက်နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်..."
ပါးစပ်ဝ ရောက်နေသော ဘဲကင် ကို လုရှင်းယွင် က ဟွမ်ရှန်းရှန်း ထံမှ လွတ်ထွက်သွားရန် လုံးဝ အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
လုမိသားစု ၏ ယွမ်ချီ စွမ်းအင်၊ လုမိသားစု ၏ ရတနာ များကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ပြေးရန် လုံးဝ မစဉ်းစားနှင့်။
လုမိသားစု သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ရေခဲဖီးနစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ပေးအပ်ရန်သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး..."
ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဟွမ်ရှန်းရှန်း က စောစောကတည်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။
သူမ တွေးနေသည်မှာ မင်္ဂလာဆောင်မည့် နေ့တွင် ကျန်းချဲ့ ထွက်ပေါ်လာမည့် ပုံရိပ် ကိုသာ ဖြစ်ပေသည်။
"ကောင်းပြီ... မင်း အရင် ထွက်သွားတော့... ငါ ဖျင်ကျိုး ကို သတိပေးစရာ စကား အနည်းငယ် ရှိသေးတယ်..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."
လုရှင်းယွင် ဆိုသော မြေခွေးအိုကြီး ၏ အရှေ့တွင် ဉာဏ်ကောင်းသော ဟွမ်ရှန်းရှန်း က မည်သည့် ထူးခြားမှု ကိုမျှ ပြသမည် မဟုတ်ပေ။
"ဖျင်ကျိုး..."
"အဖေ... ပြောပါ..."
"မင်္ဂလာဆောင် ပြီးတာနဲ့ အချိန် မဆွဲနဲ့... ဟွမ်ရှန်းရှန်း ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်က ရေခဲဖီးနစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် က အဆင့်တက်ဖို့ အရမ်း အသုံးဝင်တယ်... အမြန်ဆုံး အဲဒါကို ကျင့်ကြံမှု အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရမယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်းရဲ့ ပါရမီ နဲ့ အခြေခံ တွေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်... မိန်းမလှလေး ကို သနားငဲ့ညှာတဲ့ စိတ် မထားနဲ့... နားလည်လား..."
"အဖေ... သား..."
"သူမ မွေးရာပါအဆင့် တက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အထောက်အကူပြု ရတနာ တွေက သိုင်းလောက မှာတောင် အရမ်း ရှားပါးတယ်... လုမိသားစု က ကြီးမားတဲ့ အရင်းအနှီး တွေ ပေးပြီးမှ တခြား အင်အားစု တွေ ဆီကနေ လဲလှယ် ရယူခဲ့ရတာ... ဒါကြောင့် လုမိသားစု က အကြီးအကဲ အများအပြား က ကန့်ကွက်ခဲ့ကြတယ်..."
"ဒါပေမဲ့ အဖေ က အတင်းအဓမ္မ လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်... မင်း သိလား... ဘာအတွက်လဲ ဆိုတာကို..."
လုရှင်းယွင် က လုဖျင်ကျိုး ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေပေသည်။
"လုမိသားစု ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ ကို ပြန်လည် မြှင့်တင်ဖို့ပါ..."
လုဖျင်ကျိုး က တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"မှန်တယ်... မင်းရဲ့ ပါရမီ က သာမန် မဟုတ်ဘူး... လုမိသားစု ရဲ့ အနှစ် သုံးဆယ် အတွင်းမှာ အကောင်းဆုံး တပည့် ပဲ... ရေခဲဖီးနစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နဲ့သာ ခန္ဓာကိုယ် ကို သန့်စင်လိုက်ရင် လီတောက်ဖျင် နဲ့ ရိခုန်း တို့ကို ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် မင်း လုံးဝ နောက်ကျနေမှာ မဟုတ်ဘူး... ကျန်းချဲ့ က လုမိသားစု ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ် ပဲ... ဒါပေမဲ့ အဖေ က အသက်ကြီးပြီ... နောက်ပိုင်း... ဒီတာဝန် တွေ အကုန်လုံး မင်း လက်ထဲကို အပ်ရတော့မှာ... လုမိသားစု က ဒီနေ့ အချိန်ထိ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အခု အဟန့်အတား တစ်ခု ကို ရောက်နေပြီ... မင်း ရွှမ်တန်အဆင့် ကို ရောက်မှသာ လုမိသားစု ကို ပိုမို ကြီးကျယ် ခမ်းနားတဲ့ အဆင့်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မှာ... ဒါက အဖေ့ ရဲ့ ဆန္ဒ ပဲ... ပြီးတော့ လုမိသားစု ရဲ့ ဘိုးဘေး အဆက်ဆက် ရဲ့ ဆန္ဒ လည်း ဖြစ်တယ်..."
"သား... သေချာ မှတ်ထားပါ့မယ်..."
လုဖျင်ကျိုး က လက်သီး များကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မြို့တော်ဝန်ရုံး၊ အဓိက ခန်းမ အတွင်း၌။
ကျန်းချဲ့ က မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ အသက်ရှူ မှန်မှန် ရှူရှိုက်နေပေသည်။
ဝမ်ဖန်ယွင် ထွက်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူ တွေးနေသည်မှာ နောက်ထပ် ယဇ်ပူဇော်မည့် အကြိမ် ကို ပင် ဖြစ်ပေသည်။
'ဟွမ်ရှန်းရှန်း ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်က ရေခဲဖီးနစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် က အဆင့်တက်ဖို့ အတွက် အလွန် အသုံးဝင်တယ် ဆိုပေမဲ့ တခြား ပြင်ဆင်မှု တွေလည်း လိုအပ်သေးတယ်... တကယ်လို့ ငါ က ယဇ်မပူဇော်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်ခုတည်းကိုပဲ အားကိုးမယ် ဆိုရင် အဆင့်တက်ဖို့ ခက်ခဲနိုင်တယ်... မဖြစ်မနေ ယဇ်ပူဇော်ရမယ်...'
'ပြီးတော့ အရင်က အတွေ့အကြုံ တွေ အရ ယဇ်ပူဇော်မယ့် ပစ်မှတ် ကို အရမ်း မမြင့်မားဘူး လို့ သတ်မှတ်ထားရင် တောင်းဆိုတဲ့ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း တွေကလည်း အရမ်းကြီး ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ဘူး... အများစု က ဘေးနားမှာ ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပဲ ဖြစ်မှာပဲ...'
ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် ယဇ်ပူဇော်မည့် အရာတွင် ရေခဲဖီးနစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်ခြင်း ရှိမရှိ ကို သူ စမ်းသပ် ကြည့်ချင်နေပေသည်။
အကယ်၍ ပါဝင်ခဲ့ပါက ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် က သက်မဲ့ အရာ ဝတ္ထု တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင် ကို အမှန်တကယ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိပြီး အလွယ်ကူဆုံး ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း များကို အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာ အထိ ထုတ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။
ဤသို့ တွေးမိသည် နှင့် ကျန်းချဲ့ က ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် နေရာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
[ယဇ်ပူဇော်မည့် ပစ်မှတ် - မွေးရာပါ အလယ်ပိုင်းအဆင့် ယွမ်ဟိုင်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်ရန်]
[ယဇ်ပူဇော်ရန် လိုအပ်ချက် - ယွမ်ချီကျောက်တုံး…]