အခန်း ၁၃၄

အခန်း (၁၃၄) ကျုပ်က ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ရမယ်... ဟုတ်လား...

ကျန်းချဲ့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကျူးချင်ချင် ဤအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားဖူးသည်ကို သေချာပေါက် မှတ်မိနေပေသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်စွမ်းရည်အရ လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယခု တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရင်ထဲတွင် တစ်ချက် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ရက်အနည်းငယ် မတွေ့ရသည့် အတွင်း သခင်မကြီးကျူး က ပိုပြီး ကစားတတ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သခင်မကြီးကျူး က ကျန်းချဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာ ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး တံခါးကို အလျင်အမြန် ပိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"စောစောက ချင်ချင် ရဲ့ အခန်းထဲမှာ မျက်နှာသစ်ရင်း အဝတ်အစားတွေ မတော်တဆ စိုသွားလို့ သူ့အဝတ်အစား တစ်ထည် ယူဝတ်လာတာပါ... လူကြီးမင်း အထင်မလွဲပါနဲ့..."

"ဒီလိုကိုး..."

ကျန်းချဲ့ က သူမကို ပြုံးစိစိ ဖြင့် ကြည့်နေပြီး အမှန်ကို မဖော်ထုတ်လိုက်ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ ထင်ထားသလိုပင် သခင်မကြီးကျူး က ကျန်းချဲ့ကို ပိုမို ဆန်းသစ်သော ခံစားမှုများ ပေးစွမ်းနိုင်ရန် နှင့် သူ့ကို ကျေနပ်စေရန် အတွက် ကျူးချင်ချင် ၏ အဝတ်အစား အချို့ကို ခိုးယူလာခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကျိုးသက်ရောက်မှု က သိပ်မကောင်းလှပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ နှစ်ယောက် တွင် တစ်ယောက် က ပိန်ပါးပြီး တစ်ယောက် က အလွန် ပြည့်ဖြိုးနေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

မတော်သည့် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် အလွန် တင်းကျပ်နေသော်လည်း သူမ ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်း များကို အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေစေသည်။

"သခင်မကြီး ထိုင်ပါ..."

သခင်မကြီးကျူး က ခေါင်းညိတ်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ရဲ့ သား က ခင်ဗျား ဆီ လာရှာပြန်ပြီ မဟုတ်လား..."

"အင်း... သူ က ကျွန်မကို သူ့အတွက် စကား တစ်ခွန်း ထပ်ပြောပေးဖို့ တောင်းဆိုတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာကိစ္စ လဲ ဆိုတာတော့ မပြောပြဘူး... အရမ်း အန္တရာယ် များလို့လားဟင်..."

သခင်မကြီးကျူး က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမ ၏ ဘဝ တွင် အရေးအကြီးဆုံး ယောကျာ်း နှစ်ယောက် ရှိရာ တစ်ယောက် က ကျန်းချဲ့ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက် က ကျူရှု ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"သူ့ဘာသာသူ ကြောက်နေတာပါ... တကယ်တမ်း ကတော့ ဘာအန္တရာယ် မှ သိပ်မရှိပါဘူး... စိတ်ချပါ..." ကျန်းချဲ့ က လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် တော်သေးတာပေါ့..." သခင်မကြီးကျူး က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အခန်းတွင်းရှိ လေထုက အနည်းငယ် ရင်ခုန်ဖွယ် ကောင်းလာပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သခင်မကြီးကျူး က ကျန်းချဲ့ နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူကာ ကျန်းချဲ့ ၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်မ အပေါ်က နေချင်တယ်... ရမလား..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..." ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီနေ့က ဘုန်းကြီးကို အနိုင်ယူလိုက်တဲ့ ရှင် ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အရှိန်အဝါ တွေကို ကျွန်မ အရမ်း သဘောကျတယ်... ရှင့် ရဲ့ အရာအားလုံး ကို ကျွန်မ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထဲကို ပေါင်းစပ် ထည့်သွင်းချင်လို့ပါ..." သခင်မကြီးကျူး က မျက်လုံးများ မှေးစင်းကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုနေ့က ကျန်းချဲ့ က ရိခုန်း ဘုန်းကြီး နှင့် တိုက်ခိုက်ချိန် တွင် လေဟာနယ် ပေါ်၌ ရပ်နေပြီး နေရောင်ခြည် များ ကျရောက်နေကာ နတ်မင်း တစ်ပါး ကဲ့သို့ တောက်ပနေသော မြင်ကွင်း က သူမ ၏ ရင်ထဲတွင် အခိုင်အမာ စွဲထင်နေခဲ့သည်။

ယခုအချိန် အထိ ထိုမြင်ကွင်း ကို ဖျောက်ဖျက်၍ မရနိုင်သေးပေ။

သာမန် လူသား တစ်ယောက် ၏ နှုတ်ခမ်း ဖြင့် နတ်မင်း တစ်ပါး ကို မျိုချချင်နေမိသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း သခင်မကြီး အပေါ်ကနေ ထိုင်ပါ..."

---

ကျန်းချဲ့ က ကျူရှု ၏ အိမ်ကို မည်သို့ ရှာဖွေခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။ အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် သခင်မကြီးကျူး က ကျန်းချဲ့ ၏ ဆိုလိုရင်း ကို ကျူရှု ထံသို့ ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

တကယ်လို့ ပြဿနာ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ကာကွယ်ပေးမယ့် သူ ရှိနေပြီလေ။

ထို့ကြောင့် နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစော တွင် သူ က ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော သူ၏ ကုသိုလ် မှတ်တမ်း များ နှင့် ယွမ်ချီ ကျောက်တုံး အချို့ ကို ပေါင်းစပ်ကာ ရွှမ်ယွမ် ရေလေး တစ်စက် ကို လဲလှယ်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ဤကိစ္စကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေသော လွီဖျင်ဖုန်း က ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်းချုပ် ချန်ရှန်တုန်း ထံသို့ အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်သည်။

သိုင်းစာကြည့်တိုက် အတွင်း၌။

ရွှမ်ယွမ် ရေလေး ကို ရရှိလိုက်သော ကျူရှု က စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး တောင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ဤပစ္စည်း ကို ကျန်းချဲ့ ထံသို့ ပေးအပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ မထွက်ခွာရသေးမီ ဂိုဏ်းချုပ် ၏ အမိန့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အဓိက ခန်းမ သို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ကို တွေ့ဆုံရန် နှင့် အမှားအယွင်း မရှိစေရန် အမိန့် ပင် ဖြစ်သည်။

ကျူရှု က မိုးကြိုးပစ်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ထိုမတည်ငြိမ်မှု များကို အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားရင်း အဓိက တောင်ထွတ် ပေါ်ရှိ ခန်းမ ကြီး သို့ တက်သွားကာ ဂိုဏ်းချုပ် ချန်ရှန်တုန်း ၏ ကျောပြင် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"တပည့် ကျူရှု ဂိုဏ်းချုပ် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ကျူရှု က ချက်ချင်းပင် ခါးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ချန်ရှန်တုန်း ၏ ကျောပြင် ကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲပေ။

"မင်း ရဲ့ အဖေ နာမည် က ကျူးရှန်း မဟုတ်လား..."

ချန်ရှန်တုန်း က လှည့်လာပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်လိုက်ကာ အရှေ့ရှိ တပည့် ကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သစ္စာဖောက် တပည့် မျိုးကို သူ အလွန် မနှစ်မြို့သော်လည်း ကျန်းချဲ့ နှင့် ပတ်သက်နေပြီး နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် နှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့် သူ မနှစ်မြို့လျှင်တောင် အပြင်သို့ ထုတ်ဖော်ပြသမည် မဟုတ်ပေ။

"အဖေ့ ရဲ့ နာမည် က ကျူးရှန်း ပါ..."

ကျူရှု က ခေါင်းငုံ့ကာ ထစ်အထစ်အ ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ ခန့်မှန်းချက် တကယ်ပင် မလွဲမှားကြောင်း သူ ရင်ထဲတွင် သိရှိသွားခဲ့သည်။

ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း က သူ နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့သည် ဆိုတာ ကို တကယ် သိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း ရဲ့ အဖေ က ယန်ကု မြို့နယ် ရဲ့ မြို့နယ် တပ်မှူး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်... အခု ထိုက်ဆန်း မြို့စောင့် တပ်မှူး ဖြစ်နေတဲ့ ကျန်းချဲ့ က အရင်က မင်း ရဲ့ အဖေ ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား..." ချန်ရှန်တုန်း က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် ပြောတာ... မှန်ပါတယ်..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် က ကျန်းချဲ့ က ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း က ရိခုန်း နဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက ရွှေရောင် နဂါး ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး နဂါး ဟိန်းဟောက်သံ တွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်... ငါတို့ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်တဲ့ နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ထဲမှာ မှတ်တမ်း တင်ထားတဲ့ သိုင်းကွက် တွေနဲ့ လုံးဝ တစ်ပုံစံတည်း ပဲ..."

"ကျူရှု... ဒီကိစ္စ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘာပြောစရာ ရှိလဲ..."

ချန်ရှန်တုန်း က ကျူရှု ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံး ရှိနေသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါ က ကျူရှု ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်သို့ အလိုအလျောက် ကျရောက်လာခဲ့သဖြင့် ကျူရှု ၏ ဒူးများ ညွှတ်ခွေသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ဒူးထောက် ကျသွားခဲ့သည်။

"တပည့်တော် အပြစ် လုပ်မိပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ် အပြစ်ပေးပါ..."

ချန်ရှန်တုန်း က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ မွေးရာပါ အတွင်းအား ဖြင့် ကျူရှု ကို တွဲထူလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မေးမယ်... နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ရဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ ကျမ်းစာ တွေကို ကျန်းချဲ့ ကို မင်း ပေးခဲ့တာလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

ဤအတိအကျ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ရှန်တုန်း ၏ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်နေသော အရာများ နောက်ဆုံးတွင် လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့ ကျင့်ကြံနေသည်မှာ နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ သေချာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရင်ထဲရှိ အံ့ဩ တုန်လှုပ်မှု များ က ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ က တကယ့်ကို ကောင်းကင် က ပေးတဲ့ ပါရမီရှင် ပဲ

မပြည့်စုံတဲ့ ကျမ်းစာ ကိုတောင် ပြန်လည် ပြင်ဆင်နိုင်တယ်။

သတင်း ပျံ့သွားပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် တုန်လှုပ်မှု က ရိခုန်း ကို အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းထက် ပို၍ ကြီးမားမည် သာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"တပ်မှူးကြီးကျန်း က တပည့်တော် အပေါ် ကျေးဇူး ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်... သူ က မွေးရာပါ တာအိုကျင့်စဉ် တွေရဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ ကျမ်းစာ တွေကို စုဆောင်းချင်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ် ဖန်တီးချင်တယ် လို့ ပြောခဲ့လို့ တပည့်တော် က ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့် ကို အလွဲသုံးစား လုပ်ပြီး သိုင်းစာကြည့်တိုက် ထဲကနေ ကျင့်စဉ် တစ်ချို့ ကို ခိုးယူကာ ကျန်းချဲ့ ကို ကူးရေး ပေးခဲ့တာပါ..."

"တပည့်တော် သစ္စာဆို ရဲပါတယ်... ကျန်းချဲ့ က သူ့ရဲ့ စွမ်းအား တွေကို မပြသခင် က သူ ဒီလောက် အထိ လုပ်နိုင်မယ် ဆိုတာ လုံးဝ မသိခဲ့ပါဘူး... သူ က ရည်ညွှန်း ဖတ်ရှုဖို့ လောက်ပဲ လို့ ထင်ခဲ့တာပါ..."

အရှိန်အဝါ ကြီးမားသော ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်းချုပ် ၏ အရှေ့တွင် ကျူရှု က လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားရဲခြင်း မရှိဘဲ ကိစ္စရပ် ၏ အစအဆုံး အကြောင်းရင်း များကို အားလုံး ပြောပြလိုက်သည်။

"ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ် ဖန်တီးချင်တယ်..."

ချန်ရှန်တုန်း ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားပြီးနောက် လေကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူသွင်းကာ ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ဒီ ရွှမ်ယွမ် ရေလေး ကလည်း ကျန်းချဲ့ အတွက် ယူပေးတာလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်..."

"သူ ယွမ်ဟိုင်အဆင့် ကို တက်တော့မှာလား..."

ချန်ရှန်တုန်း က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အကယ်၍ တကယ်ပင် ဤသို့ ဖြစ်ပါက ကျန်းချဲ့ ၏ ဉာဏ်ပညာ နှင့် ပါရမီ က အရမ်းကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှမ်တန်အဆင့် တောင် ကျန်းချဲ့ ၏ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာ မဟုတ်ဘူးဟု သူ ထင်မြင်မိပေသည်။

ဤသို့ သံသယ ဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း ရွှမ်ယွမ် ရေလေး က သိုင်းသမား များ အတွက် အတွင်းအား ကို အရည် အဖြစ် ပြောင်းလဲရာတွင် အသုံးဝင်ပြီး အတားအဆီး များကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အထောက်အကူ ပြုကာ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ၏ လျှို့ဝှက် ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

"အဲဒါ ကိုတော့ တပည့်တော် တကယ် မသိပါဘူး..."

"ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း က သံသယ ဝင်နေပြီ ဆိုတာကို အခု ကျန်းချဲ့ သိနေပြီလား..."

ကျူရှု ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်လှုပ်သွားပြီး စကား ပြန်မပြောပေ။

သို့သော် သူ၏ ဤအမူအရာ က အမှန်တရား ကို ဖော်ပြနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ရှန်တုန်း က အချိန်အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် ကျန်းချဲ့ အပေါ် အကဲဖြတ်မှု တစ်ဆင့် ပိုမို မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း က သံသယ ဝင်နေပြီ ဆိုတာ သေချာ သိနေလျက်နဲ့ တောင် ကျူရှု ကို ရွှမ်ယွမ် ရေလေး လာယူခိုင်းတယ်။

ဘာကို သက်သေပြနေတာလဲ...

ကျန်းချဲ့ က ဘာကိုမှ ကြောက်မနေဘူး ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။

ကျန်းချဲ့ က ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ သူ တစ်ယောက် ဆိုတာ သက်သေပြနေပြီး သူ ကိုယ်တိုင် က ကျူရှု ကို အပြစ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘဲ အဓိက အာရုံစိုက်မှု က နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် အပေါ်မှာ ပဲ ရှိနေမယ် ဆိုတာကိုတောင် တွက်ဆထားနိုင်ခဲ့တယ်။

"ငါ မင်းကို အပြစ် တွေ ချေဖျက်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်... ကျန်းချဲ့ နဲ့ တွေ့ဖို့ အချိန်းအချက် လုပ်ပေး... ငါ သူ့ကို ပြောစရာ စကား ရှိတယ်..."

"မှန်လှပါ ဘုရား... တပည့်တော်... အခုပဲ သွားပြီး ပြင်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်..."

ကျူရှု က စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ ရင်ထဲတွင် ကျန်းချဲ့ ကို လေးစားမှု များ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ တကယ်ကို အနာဂတ် ကို ကြိုသိနေတဲ့ အတိုင်းပဲ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ၏ တုံ့ပြန်မှု များကို သူ ခန့်မှန်းထားသည်မှာ လုံးဝ မလွဲမှားပေ။

တွေ့ဆုံမည့် နေရာ က ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း တောင်တံခါးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျန်းချဲ့ စိတ်ချမည် မဟုတ်သလို မြို့တော်ဝန်ရုံး တွင်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။ ချန်ရှန်တုန်း က သိုင်းလောက တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဂယက် များကို ဂရုစိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသင့်တော်ဆုံး နေရာ မှာ ကျူးအိမ်တော် ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျူရှု ၏ သတင်း ကို ရရှိပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က အဝတ်အစား များကို သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် တွေ့ဆုံပွဲ သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကို ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း က သိရှိသွားမည့် ကိစ္စ အတွက် ကျန်းချဲ့ တွင် စောစောကတည်းက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစော သို့မဟု နောက်ကျမှ ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စ ဖြစ်ပြီး ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း တွင် နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ၏ သိုင်းကွက် များကို မြင်ဖူးသူ လုံးဝ မရှိမှသာ လွတ်ကင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအတွက် ဖြေရှင်းရန်... ကျန်းချဲ့ က ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ကိုလည်း မိမိ၏ အင်အားစု အဖြစ် ဆွဲဆောင်ရန် စဉ်းစားထားပေသည်။

အင်အားစု ခြောက်ခု ထဲတွင် ဝမ်ရှိုခြံဝင်း က ဝမ်ဖန်ယွင် ၏ အဆက်အသွယ် ကြောင့် စောစောကတည်းက သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှိုခြံဝင်း ၏ ခြံဝင်းသခင် က သဘောမတူလျှင်ပင် ကျန်းချဲ့ က လူလွှတ်ပြီး သတင်း ဖြန့်ခိုင်းမည် ဖြစ်သည်။ အစပြုခွင့် က သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေပေသည်။

လုမိသားစု ကတော့ သေချာပေါက် သေလုမတတ် ရန်သူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး စောစော သို့မဟုတ် နောက်ကျ ဖျက်ဆီးပစ်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် ဆွဲဆောင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ဆေးဘုရင်တောင်ကြား နှင့်ကတော့ လောလောဆယ် ဆက်ဆံရေး မရှိသေးသော်လည်း ဖူလုံကျောင်းတော် ကို ဖျက်ဆီးပြီး မှသာ ဆွဲဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ဆေးဘုရင်တောင်ကြား က သီးခြား ရပ်တည်ရန် သတ္တိ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း နှင့် ဖူလုံကျောင်းတော် ကတော့ ကျန်းချဲ့ က အစကတည်းက ဆွဲဆောင်ရန် မစဉ်းစားထားခဲ့ပေ။ ထိုက်အန်းဒေသ သိုင်းလောက ၏ ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦး အနေဖြင့် သူတို့ က နှိမ့်ချပြီး ကျန်းချဲ့ နှင့် ပူးပေါင်းမည် မဟုတ်သလို သူ၏ အရှိန်အဝါ အောက်တွင်လည်း အညံ့ခံမည် မဟုတ်သဖြင့် နှစ်ဖက် အကြား နောက်ဆုံးတွင် သေချာပေါက် တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာမည် သာ ဖြစ်သည်။ အနိုင်ရသူ ကသာ ထိုက်အန်းဒေသ သိုင်းလောက ၏ ဘုရင် ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ ဤကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်း သာ မျှော်လင့်ချက် ရှိတော့သည်။

ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း က ယခင်က ထွန်းတောက်ခဲ့ဖူးပြီး ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းဆရာကြီး များပင် ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ယခင်က ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ၏ အင်အား က အလယ်အလတ် အဆင့် တွင်သာ ရှိတော့သည်။ ဤသည်မှာ အန္တရာယ် အများဆုံး အနေအထား ဖြစ်ပြီး ဖူလုံကျောင်းတော် က အပြင်ပန်းတွင် သူတို့ နှင့် ပူးပေါင်းသကဲ့သို့ ပြသနေသော်လည်း နောက်ကွယ်တွင်မူ သူတို့၏ နေရာကို ခြိမ်းခြောက်လာမည် ကို ကာကွယ်ရန် တိတ်တဆိတ် ဖိနှိပ်နေမည် သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထွက်ပေါက် တစ်ခု ကို မဖြစ်မနေ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမည်လား ဒါမှမဟုတ်... သာမန် ဂိုဏ်း တစ်ခု အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်မည်လား။

၎င်းမှာ အဆွဲဆောင်ရဆုံး အင်အားစု လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျူရှု က ဧည့်ခန်း အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က ထိုင်နေသော မီးခိုးရောင် ဆံပင် နှင့် အဘိုးအို ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား က စီနီယာကြီး ချန် ဖြစ်မယ် ထင်တယ်..."

"တပ်မှူးကြီးကျန်း က ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ... ထိုင်ပါ..."

ကျန်းချဲ့ က ချန်ရှန်တုန်း ကို အကဲခတ်နေချိန် တွင် ချန်ရှန်တုန်း ကလည်း မကြာသေးမီ ကမှ နာမည်ကြီးလာသော ဤလူငယ်လေး ကို အကဲခတ်နေပေသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တွင် အရှိန်အဝါ များကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ မောက်မာသော အသွင်အပြင် ကို ပြသနေပြီး လမ်းလျှောက်လာပုံ က နဂါး နှင့် ကျား များ သွားလာနေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤသူ က သာမန် လူ မဟုတ်ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

သာမန် လူ ဆိုလျှင် ယခုလို အခြေအနေ မျိုး အထိ ရောက်ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျုပ် နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံတုန်းက အရင်တုန်းက အရှေ့ပိုင်း က ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခု ပီသတယ် လို့ သက်ပြင်းချမိတယ်... အရှိန်အဝါ က ကြီးမား ခမ်းနားပြီး ကျမ်းစာ တွေက တစ်လုံးချင်းစီ တန်ဖိုး ရှိလှတယ်... ဒီနေ့ စီနီယာကြီး ချန် ကို တွေ့ရတော့ တကယ်ကို နာမည် နဲ့ လိုက်ဖက်တယ် လို့ ခံစားရတယ်..."

တွေ့တွေ့ချင်း မှာပင် ကျန်းချဲ့ က စီးပွားရေး ဆန်ဆန် ချီးကျူး စကားများ ပြောကြားလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ က နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံထားကြောင်း ကိုလည်း လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ တိုက်ရိုက် ဝန်ခံလိုက်သည်။

ချန်ရှန်တုန်း က ပြန်လည် ချီးကျူး စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့ က တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားမည် ကို သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ပွင့်လင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ တကယ်ကို လူငယ်ပီသစွာ ရဲရင့်လှပေသည်။

လက်ကာပြလိုက်ပြီးနောက် ကျူရှု ကို ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ နောက်ဆက်တွဲ စကားများ ကို သူ နားထောင်ခွင့် မရှိတော့ပေ။ ကျူရှု တံခါး ပိတ်သွားပြီးနောက် ချန်ရှန်တုန်း က အပြာရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်းလေး တစ်ခု ကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီးကျန်း... ဒါက မင်း လိုချင်တဲ့ ရွှမ်ယွမ် ရေလေး ပါ... သဘောထား မှန်ကန်ကြောင်း ပြသတဲ့ အနေနဲ့ ကျုပ် သုံးစက် ပြင်ဆင်လာခဲ့တယ်..."

"စီနီယာကြီး ချန် က တကယ်ကို သဘောထား ကြီးတာပဲ..."

ကျန်းချဲ့ က ရွှမ်ယွမ် ရေလေး ကို အားမနာတမ်း ယူလိုက်ပြီး စစ်ဆေး ကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြဿနာ မရှိကြောင်း အတည်ပြုကာ လက်စွပ် အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။ စကား ပြောဆိုရာတွင် အဆင်မပြေ ဖြစ်သွားလျှင်ပင် ကိစ္စ မရှိပေ။ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း ကို ရရှိလိုက်လျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူးကြီးကျန်း... ငါတို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပဲ ပြောကြတာပေါ့... မင်း အခု နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကို ပြန်လည် ပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီလား..."

ချန်ရှန်တုန်း က ကျန်းချဲ့ ရွှမ်ယွမ် ရေလေး ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည့် လုပ်ရပ် ကို မမြင်ဟန် ဆောင်ကာ တိုက်ရိုက် မေးခွန်း ထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်ပြီး...

"မှန်ပါတယ်..."

"တပ်မှူးကြီးကျန်း က ဘယ်လို လုပ်ပြီး ပြန်လည် ပြင်ဆင်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာ ကျုပ် မေးလို့ ရမလား..."

"ဒီလောကကြီး မှာ ကျင့်စဉ် ကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ သူ ရှိရင် မပြည့်စုံတဲ့ ကျမ်းစာ ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်နိုင်တဲ့ သူ လည်း ရှိတာပဲ လေ... ကျုပ် လည်း ခင်ဗျား ကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး... ကျုပ် လက်ထဲမှာ မပြည့်စုံတဲ့ တာအိုကျင့်စဉ် တွေ အခု နှစ်ဆယ် မက ရှိတယ်... အဲဒါတွေ အားလုံး က ကျုပ် ရဲ့ အရင်းအမြစ် တွေချည်းပဲ... မပြည့်စုံတဲ့ ကျမ်းစာ တစ်ခု ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်တာ ဘာခက်လို့လဲ... ကျင့်စဉ် တိုင်းမှာ တူညီတဲ့ အချက်တွေ ရှိကြတာပဲ လေ... အဆင့် အတားအဆီး တွေ၊ သိုင်းကွက် တွေ နဲ့ မှော်ပညာ တွေ လောက်ပါပဲ..." ကျန်းချဲ့ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ကြွားလုံး ထုတ်လိုက်သည်။

တကယ်တမ်း တွင်မူ နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ၏ အပြည့်အစုံ ကို သူ ကိုယ်တိုင်လည်း မသိပေ။ အပြည့်အဝ အောင်မြင်သွားသည့် အချိန် ကျမှသာ ရင်ထဲတွင် သဘောပေါက် နားလည်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ကျုပ် သိုင်းလောက မှာ လျှောက်လှမ်းလာတာ အနှစ် တစ်ရာ ကျော်ပြီ... တွေ့ဖူးတဲ့ ပါရမီရှင် တွေ၊ သူရဲကောင်း တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားပေမဲ့ တပ်မှူးကြီးကျန်း က သေချာပေါက် ထိပ်ဆုံး နေရာမှာ ရှိပါတယ်... ဒါကြောင့် ကျုပ် မှာ တောင်းဆိုစရာ လေး တစ်ခု ရှိပါတယ်... တပ်မှူးကြီးကျန်း က သဘောတူပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..." ချန်ရှန်တုန်း က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာကြီး ချန် ပြောချင်တာသာ ပြောပါ..."

"ဒီနဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် က ကျုပ် တို့ ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာ ကတည်းက မပြည့်စုံတော့တာ ကျုပ် ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့တာပါ... အခု တပ်မှူးကြီးကျန်း က ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့ အဲဒါကို ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ကို ပြန်ပေးလို့ ရမလား... ကျုပ် သေချာပေါက် ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ..." ချန်ရှန်တုန်း က လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ က ကြားပြီးနောက် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်ပြီး...

"စီနီယာကြီး ချန် ရဲ့ ဝမ်းနည်းမှု က တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျင့်စဉ် ကို ပြန်ပေးဖို့ ဆိုတာတော့... မရဘူး..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..." ချန်ရှန်တုန်း ၏ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

"ဒီကျင့်စဉ် ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ဖို့ အတွက် ကျုပ် အရင်းအမြစ် တွေ အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့ရတယ်... အခုမှ အနည်းငယ် ပြည့်စုံလာတာ ကို စီနီယာကြီး ချန် က ပါးစပ် ဟလိုက်ရုံနဲ့ ကျုပ် ရဲ့ သွေးထွက်အောင် ကြိုးစားထားတဲ့ အရာ ကို ယူသွားချင်တယ် ဆိုတော့ ဘယ်လို လုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ဤအရာ က သူ၏ သွေးထွက်အောင် ကြိုးစားထားသော အရာ ဖြစ်ပြီး နှုတ်ခမ်း အချင်းချင်း ထိရုံဖြင့် ယူသွားချင်သည် ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ငွေ ထပ်ပေါင်းရမယ်….

ချန်ရှန်တုန်း ၏ ရင်ထဲတွင် စကား မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကျင့်စဉ် ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ခဲ့သည် ဆိုသည်မှာ မှန်သော်လည်း သွေးထွက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည် ဟု ပြောခြင်းမှာ အလွန် အရှက်မရှိလွန်းပေ။

ဤအရာ က ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ၏ သွေးထွက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သော အရာ ဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးများ က ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အချိန်က ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်း ဖြစ်သွားရသနည်း။

"ဒါဆိုရင် တပ်မှူးကြီးကျန်း က ဘယ်လို လုပ်မှ ပြန်ပေးနိုင်မလဲ... စည်းကမ်းချက် တစ်ခု ပြောကြည့်ပါ..."

"ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ထဲမှာ ကောင်းကင်ယံ နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ် ဆိုတဲ့ ရွှမ်တန်အဆင့် ကျင့်စဉ် တစ်ခု ရှိတယ် လို့ ကြားဖူးတယ်... အကယ်လို့ စီနီယာကြီး ချန် က အဲဒီ ကျင့်စဉ် ကို ပေးနိုင်မယ် ဆိုရင် ဒီနဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကို ကျုပ် သေချာပေါက် လက်နှစ်ဖက် နဲ့ လှူဒါန်းပေးပါ့မယ်..." ကျန်းချဲ့ က ပြုံးစိစိ ဖြင့် တစ်ဖက်လူ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ယုန် မတွေ့ဘဲ သိမ်းငှက် ကို မလွှတ် ဆိုသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ရှန်တုန်း က အသက်ကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီးကျန်း မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒီကောင်းကင်ယံ နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ် က ကျုပ် တို့ ဂိုဏ်း ရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပြီး လောလောဆယ် ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ထဲမှာ မရှိဘူး... တကယ်ကို ထုတ်ပေးလို့ မရဘူး... တခြား စည်းကမ်းချက် ပြောင်းလို့ ရမလား..."

"ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ထဲမှာ မရှိဘူး ဆိုတော့ ဘယ်မှာ ရှိနေတာလဲ..." ကျန်းချဲ့ က အံ့ဩသွားသည့် မျက်နှာထား ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ က နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံထားသဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ ကောင်းကင်ယံ နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ် ကိုလည်း အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပေသည်။

"ဒါက..."

ချန်ရှန်တုန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွန့်ဆုတ်နေသည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး... "ဒါက ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်နေလို့ တပ်မှူးကြီးကျန်း ကို ပြောပြလို့ မရနိုင်ဘူး..."

"ဒီနဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ကလည်း ကျုပ် တို့ ကျန်းမိသားစု ရဲ့ နောင်အနာဂတ် မျိုးဆက် တွေ အတွက် ဂိုဏ်းစောင့် ကျင့်စဉ် ဖြစ်လာမှာမလို့ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ကို ပြန်ပေးဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး လို့ ထင်တယ်... သြော်... ဟုတ်သားပဲ... ကျုပ် ရဲ့ မျိုးဆက် သစ် တွေကနေ စပြီး လက်ဆင့်ကမ်း သွားမှာပါ..." ကျန်းချဲ့ က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ကြပြီး လေထု က ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ချန်ရှန်တုန်း က အချိန်အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက် ကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကတည်းက ဒီနဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် နဲ့ ကောင်းကင်ယံ နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ် က ကျုပ် တို့ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ရဲ့ လက်ဆင့်မကမ်းရတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်... အမြဲတမ်း ဂိုဏ်းချုပ် နဲ့ အဓိက တပည့် တွေပဲ ကျင့်ကြံခွင့် ရှိခဲ့တယ်..."

"ကောင်းကင်ယံ နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ် ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ကို တပ်မှူးကြီးကျန်း ကို ပြောပြလို့ မရတာ မဟုတ်ပါဘူး... တပ်မှူးကြီးကျန်း က ကျုပ် တို့ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် အဖြစ် တာဝန်ယူဖို့ သဘောတူမယ် ဆိုရင် ရပါပြီ..."

"စီနီယာကြီး ချန် က နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး နော်…”