အခန်း ၁၄၀

အခန်း (၁၄၀) ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာကို ဖိနှိပ်ခြင်း...

တွေ့တွေ့ချင်းမှာပင် ချန်ခိုင်ယန်နှင့် အင်အား မတိမ်းမယိမ်း ရှိသော နာမည်ကြီး မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက် နေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သေဆုံးပုံကလည်း အလွန် ဆိုးရွားကာ အလောင်းပင် အပြည့်အစုံ မကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် ကျန်ရှိနေသော လူများ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ မြားက လေးကြိုးပေါ် ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ မပစ်ဘဲနေ၍ မရတော့ပေ။

လုရှင်းယွင်က ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ဆီသို့ ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရာ အေးစက်သော အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကျန်းချဲ့၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်းပင် အင်အားများ စုစည်းကာ စစ်မှန်သော ယွမ် စွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

နဂါး ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခုနှင့် အတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးပုံသဏ္ဍာန် အတွင်းအား ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခုနှင့် အတူ တစ်ဖက်လူ၏ အပြာရောင် ဝိညာဉ်ဓားကို နေရာတွင်ပင် တွန်းဖယ်ပစ်လိုက်သည်။

လုရှင်းယွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီးနှင့် ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီး တို့ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ဆေးဘုရင်တောင်ကြား သခင်က ဂါထာများ ရွတ်ဆိုကာ လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အမြန်နှုန်းကလည်း အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး အပ်များစွာဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးများဆီသို့ ထိုးစိုက်လာခဲ့သည်။

"ထွက်သွားစမ်း..."

ကျန်းချဲ့က ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စစ်မှန်သော ယွမ် စွမ်းအင်များကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်စေလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ရာ နဂါး ဟိန်းဟောက်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော အသံလှိုင်းများက လွှမ်းခြုံသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်ကိုပင် အသံလှိုင်း အထပ်ထပ် ဖြစ်ပေါ်သွားစေကာ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

အကြီးမားဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှု ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံမှာလည်း ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများပင် ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အင်အား အရ ဆိုလျှင် ရိခုန်း ထက် လုံးဝ မလျော့နည်းပေ။ လက်ထဲတွင် ခုနစ်ပေခန့် ရှည်လျားသော ရွှေရောင် ဗာဂျရာ လက်နက်ကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ရတနာ တုတ်တံ တစ်ချောင်းနှင့် တူနေပေသည်။

လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ကာ ရုတ်တရက် ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ အတွင်းအားများကို လှုပ်ခတ်စေကာ ကြီးမားလှသော ခွန်အားများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရသည့် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အတွင်းအား သက်သက်ဖြင့် ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် ကာကွယ်မှသာ ရနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က နောက်ကျောရှိ တန်ဖိုးကြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ရွှမ်း..."

သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် အတွင်းအားများ စုစည်းသွားခဲ့သည်။

ပေပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဓားအလင်းတန်း ကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဘုန်း..."

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး နေရာတွင်ပင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ ပူလောင်သော လေလှိုင်းများက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပြောင်ရှင်းသွားစေခဲ့သည်။

လူသုံးယောက် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်သော်လည်း အချိန်တို အတွင်း ကျန်းချဲ့ကို မနိုင်သေးပေ။

အောက်ဘက်ရှိ သိုင်းသမား အများအပြားက ဤမြင်ကွင်းကို ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားကို အလွန် အံ့ဩ တုန်လှုပ်နေကြပေသည်။

"ဒီထိုက်အန်းဒေသ ကတော့ ဒီနေ့ သေချာပေါက် ကောင်းကင် ပြောင်းလဲသွားတော့မယ် ထင်တယ်..."

"မှန်တယ်..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းလောကသားများက အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေး ပြောဆိုနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုမိသားစု အိမ်တော် အပြင်ဘက်ရှိ မြင်းခွာသံများကလည်း ပိုမို ရှင်းလင်းလာပြီး အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း သိသာလှပေသည်။

လုမိသားစု အကြီးအကဲ တစ်ယောက်က ရင်ထဲတွင် သန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ က ငါတို့ လုမိသားစု ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း နဲ့ သေဆုံးခြင်း ကို ဆုံးဖြတ်မယ့် နေ့ပဲ... သားတို့... ငါနဲ့ အတူ လိုက်ပြီး သတ်ကြ..."

"သတ်..."

"သတ်..."

လူတစ်ရာ နီးပါးခန့်၏ အသံများက ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထိုအကြီးအကဲ၏ ဦးဆောင်မှု အောက်တွင် လုမိသားစုကို ဝိုင်းရံထားသော မြင်းတပ်များဆီသို့ ပြေးဝင် သွားကြသည်။

မိသားစု ခေါင်းဆောင်များ၏ တိုက်ပွဲက လေဟာနယ်ထဲတွင် ဖြစ်ပွားနေပြီး သူတို့တွင် လေထဲ၌ ပျံသန်းနိုင်သည့် စွမ်းရည် မရှိသဖြင့် အပေါ်သို့ တက်သွားလျှင်လည်း အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရုံသာ ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ရန်သူမှာ လုမိသားစု အပြင်ဘက်ရှိ စစ်သည်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ရွှီး..."

"ရွှီး..."

"ရွှီး..."

အတွင်းအား ဖျက်ဆီးရေး မြား အများအပြားက ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ လုမိသားစု သိုင်းသမား အများအပြားကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ အချို့ဆိုလျှင် လုမိသားစု၏ နံရံများတွင်ပင် အသေ သံမှိုရိုက် ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အချို့ဆိုလျှင်လည်း နေရာတွင်ပင် သွေးမှုန်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

"ပစ်..."

တပ်မှူး အချို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး မြားမိုးများ ရွာကျလာခဲ့သည်။

လုမိသားစု၏ သိုင်းသမားများက လယ်ကွင်းထဲရှိ ကောက်ရိုးများကဲ့သို့ တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် လဲကျသွားကြသည်။

တစ်ကြိမ်တည်း နှင့်ပင် လုမိသားစု သိုင်းသမားများ၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့် မြားဒဏ်ကြောင့် လဲကျသွားခဲ့ရသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်း...

သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ခြင်း...

လုမိသားစုဝင်များ ထဲတွင် အသက်ကို နှမြောပြီး သေရမှာ ကြောက်သည့်သူ အမျိုးမျိုး ရှိနိုင်သော်လည်း ယနေ့က လုမိသားစု၏ အသက်ရှင်ခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်းကို ဆုံးဖြတ်မည့် အရေးကြီးသော နေ့ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။

'ရှုံးလို့ မရဘူး... ရှုံးသွားရင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ...'

အနိုင်ရမှသာ အသက်ရှင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လုမိသားစု၏ သွေးကြောပွင့် အထွတ်အထိပ် အဆင့် သိုင်းသမား အချို့က မြားမိုးများကို ကျော်ဖြတ်ပြီး စစ်တပ်၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ လက်ဝါး တစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ကြီးမားသော အတွင်းအားများက လွှမ်းခြုံသွားပြီး စစ်သည် အချို့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

"တစ်ယောက်မှ အရှင် မထားနဲ့..."

ကန်းတာပြောင်က မြင်းပေါ်မှ ဓားမကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ခုန်ချကာ ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် လုမိသားစု သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို အသားပုံ အဖြစ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ လေးသည်တော်များက အလျင်အမြန် လမ်းဖယ်ပေးပြီး နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

မြင်းတပ်များ စတင် တိုက်ခိုက်ကြပြီ...

လုမိသားစု ခြံဝင်းက လွင်ပြင်ဒေသတွင် တည်ရှိပြီး အနီးအနားရှိ ယွီရှန်း တောင်တန်းမှလွဲ၍ ဘာအတားအဆီးမှ မရှိပေ။

မြင်းတပ်များ စွမ်းရည်ပြရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ပင် ဖြစ်သည်။

သတ်ဖြတ်မှုကြီး တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း စတင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လုမိသားစု ခြံဝင်း အပြင်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲများက အလွန် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်လှသော်လည်း အာရုံစိုက်သူ သိပ်မရှိလှပေ။ လူအများစု၏ အကြည့်များက လုရှင်းယွင်တို့ အုပ်စုနှင့် ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ပွဲ အပေါ်တွင်သာ ရှိနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲများ မည်မျှပင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်ပါစေ ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။

တကယ့် အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်မှာ လေဟာနယ်ထဲရှိ တိုက်ပွဲသာ ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကမှ တကယ့် အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် စွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

"ဘုန်း..."

လူလေးယောက် တိုက်ခိုက်နေသော မြင်ကွင်းက အလွန် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။ ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီးမှလွဲ၍ ကျန်လူများ အားလုံးက အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတိုက်ပွဲက လုမိသားစု၏ တိုးတက်ခြင်း နှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း နှင့်လည်း သွယ်ဝိုက်၍ သက်ဆိုင်နေပေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက နောက်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားသော နည်းလမ်းများကိုပါ အကုန်ထုတ်သုံးနေကြသည်။

တိုက်ခိုက်လေ ပိုမို ပြင်းထန်လေ ဖြစ်လာပြီး လှုပ်ရှားမှုများကလည်း ပိုမို ကြီးမားလာသည်။

သဘာဝ ယွမ်ချီ စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် လှုပ်ခတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ အတွင်းအားများ နေရာအနှံ့သို့ လွင့်စင်နေကာ တိုက်ပွဲ၏ ဂယက်ကြောင့် လုမိသားစု၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ အပျက်အစီးများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ လေဟာနယ်ထဲတွင်လည်း မိုးကြိုးသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

မိုးကြိုးများ ကျဆင်းလာသလို၊ မြေကြီးများ လှုပ်ခတ်နေသလို ပင် ဖြစ်သည်။

ဓားအလင်းတန်းများ၊ ဓားချီများ နှင့် လက်သီး အတွင်းအားများ အစရှိသည့် နည်းလမ်း မျိုးစုံ လွှမ်းခြုံနေပေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ လူများ၏ ရင်ထဲတွင် ပို၍ အံ့ဩ တုန်လှုပ်လာကြသည်။

တိုက်ပွဲ မစတင်မီက ဤမျှလောက် အခြေအနေ အထိ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။ တကယ့်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းလောကသားများက အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေး ပြောဆိုနေကြသည်။

အချို့က ကျန်းချဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို ဆွေးနွေးနေကြပြီး တစ်ယောက်တည်းဖြင့် သုံးယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အောက်ကျ နောက်ကျ လုံးဝ မဖြစ်သည်ကို ပြောဆိုနေကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို လီတောက်ဖျင် ပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးဖြင့် ရှန်ကွမ်းအဆင့် အင်အားကြီးသူ မထွက်ပေါ်လာသရွေ့ ဘယ်သူကများ သူ့ကို လှုပ်ခတ်နိုင်မည်နည်း။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေသော လူများက သာမန် လူများ မဟုတ်ကြပေ။ သာမန် ယွမ်ဟိုင်အဆင့် သိုင်းသမားများ မဟုတ်ကြဘဲ အချို့က နာမည်ဂုဏ်သတင်း ထိုက်အန်းဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားနေသော ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း၏ ဗုဒ္ဓဘာသာ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့က ဝိညာဉ် လက်နက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အင်အားစု ကြီးများ၏ ခေါင်းဆောင်များ ပင် ဖြစ်ကြသည်။

သာမန် လူ တစ်ယောက် ဆိုလျှင် စောစောကတည်းက ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ ကတော့ တိုက်ခိုက်လေ ပိုမို ပြင်းထန်လေ ဖြစ်လာပြီး ခွန်အားများ အဆုံးအစ မရှိသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေသည်။

ချန်ရှန်တုန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပေသည်။

ကျန်းချဲ့ အပေါ် သူ၏ အကဲဖြတ်မှုက ပို၍ ပို၍ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပါရမီ မျိုးကို အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ထားရှိခြင်းက တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

အကယ်၍ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာမည် ဆိုပါက ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်းကို အထွတ်အထိပ် အချိန်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိအောင် သေချာပေါက် ဦးဆောင်နိုင်မည် ပင် ဖြစ်သည်။

လီတောက်ဖျင် ကလည်း ယခုအခါ ဆက်လက် အရက်သောက်ရန် အားလပ်ချိန် မရှိတော့ဘဲ သူ၏ အကြည့်များက လေဟာနယ်ထဲရှိ ကျန်းချဲ့တို့ အုပ်စုဆီသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ လေဟာနယ်ထဲရှိ အလင်းတန်းများ ပျံသန်း တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

'ဒီလို စွမ်းအားမျိုး နဲ့ ဆိုရင်... ရိခုန်း ရှုံးတာ မတရားဘူး လို့ မပြောနိုင်ဘူး...'

ဟွမ်ရှန်းရှန်းက လေဟာနယ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် တိုက်ခိုက်နေသော ကျန်းချဲ့ကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား နေပေသည်။

'ဒါက ငါ့ ရဲ့ ယောကျာ်း ပဲ... ငါ့ ရဲ့ အရာအားလုံး ကို ပေးဆပ်နိုင်တဲ့ ယောကျာ်း ပဲ... အစွမ်းထက်တယ်၊ အရှိန်အဝါ ကြီးမားတယ်... ငါ ရွေးချယ်တာ မမှားဘူး၊ ငါ့ လုပ်ရပ်က မှန်ကန်တယ်... နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် လုဖျင်ကျိုး က အရမ်း သာမန် ဆန်လွန်းပြီး လုမိသားစု ရဲ့ သခင်မလေး နေရာ ဆိုတာလည်း ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး... ငါ က ပင်မ ဇနီး နေရာကို မလိုချင်ပါဘူး... သူ့ရဲ့ ဘေးနားမှာ နေခွင့်ရတဲ့ နေရာလေး တစ်ခု ရှိရင်ပဲ ကျေနပ်ပါပြီ...'

"ဘုန်း..."

နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် တစ်ချက် ကြောင့် ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီးက ကျန်းချဲ့၏ လက်သီးချက်ဖြင့် ဆယ်ပေကျော်ခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး မျက်နှာထားက အလွန် လေးနက်နေပေသည်။

ယခင်က အထင်သေးခဲ့သော စိတ်များ အားလုံးကို လုံးဝ မေ့ပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့နှင့် တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ပြီးမှသာ ကျန်းချဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သူ သတိပြုမိသွားခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါ အလယ်ပိုင်းအဆင့် ယွမ်ဟိုင်အဆင့်သို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်ခါစ ဆိုသော်လည်း စွမ်းအားက သာမန် မဟုတ်ပေ။

သွေးပင်လယ် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒက သူ့ကိုပင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံရေး စိတ်ထားသာ မခိုင်မာပါက ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိသွားနိုင်ပေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားက သူ့လောက် မသန်မာသော်လည်း အားနည်းခြင်း မရှိသည့်အပြင် အလွန် ကြမ်းတမ်းသော အတွင်းအားများနှင့် အဆုံးအစ မရှိသော နည်းလမ်းများလည်း ရှိနေသေးသည်။

အကယ်၍ တစ်ယောက်ချင်းသာ တိုက်ခိုက်ရမည် ဆိုပါက သူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးက လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် မွေးရာပါအဆင့် ထိပ်တန်း အင်အားစု တစ်ခုကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမား မထွက်ပေါ်လာသရွေ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်နေလေလေ ဤလူကို ဤနေရာတွင် ပို၍ ချန်ထားခဲ့ရမည် ပင် ဖြစ်သည်။ ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်းနှင့် သူတို့ အကြားတွင် လုံးဝ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ရန်ငြိုး ဖွဲ့မိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

'ဒီကောင်ကို အမြစ်မဖြတ်နိုင်ရင်တော့ သူ့ရဲ့ တိုးတက်လာမယ့် အရှိန်အဟုန် နဲ့ ဆိုရင် နောက်ပိုင်း ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း အတွက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ...'

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီးက ထပ်မံ ပြေးဝင် သွားပြန်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည် ဆိုလျှင် ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီး၏ တွေးတောမှုက ပို၍ ရိုးရှင်းပေသည်။ သူက အသက်လည်း ကြီးနေပြီ ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားများလည်း စတင် ကျဆင်းနေပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ ကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ခြင်းက တကယ့်ကို မိုက်မဲလွန်းလှပေသည်။

လုမိသားစုနှင့် ရှိသော သံယောဇဉ်က သူ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် မတန်ပါချေ။

မတိုက်ခိုက်မီက သူ၏ အကြံအစည်မှာ လူအများ ပူးပေါင်းပြီး ကျန်းချဲ့ကို နောက်ဆုတ်သွားရန် ဖိအားပေးမည်၊ ဤသို့ဖြင့် မျက်နှာလည်း ရမည်၊ အထိနာမည်လည်း မဟုတ်ဟု တွေးထားခဲ့သော်လည်း ကျန်းချဲ့က ဤမျှလောက် ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက သိမည်နည်း။

လုဖျင်ကျိုးကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ရုံသာမက လုမိသားစုကိုပါ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေသည်။ သူ့အတွက် ဆိုလျှင်တော့ မျှော်လင့်မထားသော ဘေးဒုက္ခကြီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်သည့် အချိန်တွင် သူက တစ်ဖက်တစ်ထောင့်ကိုသာ ကာကွယ်ထားပြီး ကျန်းချဲ့ကို သတ်ဖြတ်မည့် နည်းလမ်းများကို အလွန် နည်းပါးစွာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ရှောင်နိုင်လျှင် ရှောင်သည်၊ တိမ်းနိုင်လျှင် တိမ်းသည်။ ဤတိုက်ပွဲက သရေကျပြီး ပြီးဆုံးသွားရန်သာ အကောင်းဆုံး မျှော်လင့်နေမိသည်။

'ဖျင်ကျိုး သေသွားပြီ... လုမိသားစု ရဲ့ နောက်မျိုးဆက် ပြတ်တောက်သွားပြီ... ဟွမ်ရှန်းရှန်း ကလည်း သစ္စာဖောက်သွားလို့ ငါတို့ လုမိသားစု သိုင်းလောကသား တွေ ရှေ့မှာ အကြီးအကျယ် မျက်နှာပျက်ခဲ့ရပြီ... သတ်ရမယ်... ငါ့ သား သေဆုံးသွားရတဲ့ နာကျင်မှုကို ပြေပျောက်ဖို့ ကျန်းချဲ့ ကို မဖြစ်မနေ သတ်ရမယ်...'

နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကိုတော့ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ထို့အပြင် အချိန်တို အတွင်း ကျန်းချဲ့ကို မနိုင်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ပိုမို ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ရရှိရန် အတွက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အတွင်းအားများကိုပင် စတင် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် ယနေ့ တိုက်ပွဲက သူ အမုန်းဆုံး မြင်ကွင်းမျိုးဖြင့် ပြီးဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

တိုက်ပွဲ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေခြင်းနှင့် အတူ ကျန်းချဲ့ကလည်း သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအားများကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူများက သာမန် ယွမ်ဟိုင်အဆင့် သိုင်းသမား သုံးယောက်သာ ဆိုလျှင် သူတို့ အားလုံး အတူတူ ဝင်လာလျှင်တောင် သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ပြဿနာက တစ်ဖက်ရှိ လူသုံးယောက်၏ စွမ်းအားက အလွန် ထူးချွန်နေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းတုံး ဘုန်းကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် အင်အားက အလွန် ကြီးမားလှပြီး အတွင်းအားကလည်း အလွန် ထူထဲကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အလွန် ကောင်းမွန်သည်။ လုရှင်းယွင် ကလည်း အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်နေသဖြင့် ယခင်က ချန်မိသားစု ခြံဝင်း တိုက်ပွဲတုန်းကထက် ပို၍ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်နေသည်။

ထို့အပြင် ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီးကလည်း တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား မပြင်းထန်သော်လည်း အတွေ့အကြုံ များပြားပြီး လည်ဝယ်လွန်းသဖြင့် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အများအပြားကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေပေသည်။

'ဒီလို အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်နေရရင် ဒီလူသုံးယောက်ကို အနိုင်ယူဖို့ အခက်အခဲ မနည်းလှဘူး... ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာ ရသွားနိုင်တယ်... လူသုံးယောက် နဲ့ အချိန်ဆွဲ တိုက်ခိုက်နေတာက ဉာဏ်မရှိတဲ့ လုပ်ရပ် ပဲ... တစ်နေရာတည်း ကို အာရုံစိုက်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ ကို ဖြိုခွဲရမယ်...'

ကျန်းချဲ့၏ တွေးတောမှုများက လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေပြီး အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေနေပေသည်။ လူတစ်ယောက်ကိုသာ သတ်ဖြတ်နိုင်မည် ဆိုပါက ကျန်ရှိနေသော နှစ်ယောက်က သူ့ကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး အောင်ပွဲက သူ၏ ဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်လာမည် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ရွေးချယ်ထားသော ပစ်မှတ်ကတော့ ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီး ပင် ဖြစ်သည်။

'ဒီအဘိုးကြီး မှာ ခွန်အား နည်းနည်း ကျန်နေသေးပေမဲ့ အကုန် ထုတ်မသုံးဘူး... လုမိသားစု အတွက် သူ့ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို အလောင်ကျွမ်း မခံချင်တာ သိသာတယ်... ဒီလူကို အရင်ဆုံး အကွင်းထဲက ထွက်သွားအောင် ဖိအားပေးရမယ်...'

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နဂါးပုံသဏ္ဍာန် အတွင်းအား နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး လုရှင်းယွင်နှင့် ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီးတို့ကို ခဏတာမျှ တားဆီးထားလိုက်ကာ သူ ကတော့ အစွမ်းကုန် အင်အားများကို ထုတ်သုံးပြီး သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ၊ အတွင်းအား၊ နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ်၏ မှော်ပညာများ အားလုံးကို ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်မည့် ပုံစံမျိုးကို ပြသလိုက်သည်။

'ကျစ်... ငါ့ဆီကို ဘာလို့ ပြေးလာတာလဲ...'

မလိုချင်တာ တွေက တမင် ဖြစ်လာတယ် ဆိုသလို... ကျန်းချဲ့က ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တောင်ကြားသခင် အိုကြီးက ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အမြန်နှုန်းက ကျန်းချဲ့ကို မမီသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် အမီလိုက် ခံလိုက်ရသည်။

လက်တစ်ချက် မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်လှသော ဓားအလင်းတန်း ကြီး တစ်ခုက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည့်အလား ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်း ကျဆင်းလာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တောင်ကြားသခင် အိုကြီးမှာ သွေးပင်လယ်ကြီး ထဲတွင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကာ အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး လက်ဝါးရာ တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ကျန်းချဲ့ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခု စလုံး ပျက်စီးသွားသော်လည်း ကျန်းချဲ့က ဤအခြေအနေကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားသကဲ့သို့ နောက်ဆက်တွဲ နည်းလမ်းများက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နဂါး ဟိန်းဟောက်သံက သူ၏ သွေးသားများကို ဆူပွက်သွားစေခဲ့သည်။

"ကျန်းချဲ့... အသက် လာပေးစမ်း..."

"မိစ္ဆာ... မောက်မာ မနေနဲ့..."

လုရှင်းယွင်နှင့် ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီး တို့ကလည်း ယခုအခါ ကျန်းချဲ့၏ အကြံအစည်ကို ရိပ်မိသွားကြပြီး ချက်ချင်း အစွမ်းကုန် အင်အားကို အသုံးပြုကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး တောင်ကြားသခင် အိုကြီး မသေဆုံးစေရန် ဘယ်ညာ ညှပ်ကာ ကျန်းချဲ့ကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ အဆုံးသတ်ကလည်း ကောင်းမည် မဟုတ်ပေ။

"ဘုန်း..."

ကျန်းချဲ့က လုရှင်းယွင်၏ ဓားချီ တစ်ချက်ကို အံကြိတ်ကာ ခံလိုက်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အတွင်းအား အကာအကွယ်က အလွန် ခိုင်မာသော်လည်း ကျောပြင်တွင် အရိုးပေါ်သည် အထိ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာ တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရခြင်းက တန်ပါပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ အဘိုးကြီး အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပြီး လက်တစ်ချက် မြှောက်ကာ လက်သီး တစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက် အောက်တွင် အတွင်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီးမှာ အသံတိတ် ညည်းတွားလိုက်ရကာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံလိုက်ရပြီး အင်္ကျီများပင် စုတ်ပြဲသွားခဲ့ရသည်။

"တောင်ကြားသခင် အိုကြီး... ခဏလောက် တောင့်ခံထားပါဦး... ကျန်းချဲ့ သေချာပေါက် ရှုံးတော့မှာပါ..."

ကျန်းချဲ့က အာရုံ အားလုံးကို ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီး အပေါ်တွင်သာ ထားရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လုရှင်းယွင်က ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ ဤသို့ဖြင့် ကျန်းချဲ့က သူ့ကို အစွမ်းကုန် ရင်ဆိုင်ရမည့် အချိန်တွင် သူတို့ နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းပြီး ကျန်းချဲ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရစေနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် အပြည့်အဝ ရှိနေပြီ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ တွေးတောမှုက တောင်ကြားသခင် အိုကြီး၏ တွေးတောမှု မဟုတ်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ့ခေါင်းထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်း သာ ရှိတော့သည်။

'သေနာကောင်... ငါ့ ရဲ့ အသက် နဲ့ ကျန်းချဲ့ ရဲ့ အသက် ကို လဲချင်နေတာလား... စိတ်ကူးမယဉ်နဲ့...'

သူနှင့် ကျန်းချဲ့ အကြားတွင် ကြီးမားသော ရန်ငြိုး ရန်စ မရှိဘဲ ကူညီရန် လာရောက်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ကျန်းချဲ့ကို အသံလှိုင်းဖြင့် ဆက်သွယ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီးကျန်း... ကျုပ် က လုမိသားစု ရဲ့ ဖိတ်ကြားချက် အရ လာရုံ သက်သက်ပါ... မင်း နဲ့ အသေအကြေ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒ မရှိပါဘူး... မင်း က တခြား တစ်ယောက် ကို ပစ်မှတ် ပြောင်းလိုက်ပါလား... ကျုပ် က ရှုံးဟန်ဆောင်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

"တောင်ကြားသခင် အိုကြီး က တကယ်ကို အမြင်ကျယ်တာပဲ... လုမိသားစု ရဲ့ သံယောဇဉ် အတွက် အသက် ပေးရတာ တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းပါတယ်... ကောင်းပြီ... ခင်ဗျား ရဲ့ အကြံ အတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့..."

ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက တကယ်ကို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် နဂါးပုံသဏ္ဍာန် အတွင်းအား တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး တောင်ကြားသခင် အိုကြီး၏ အရှေ့သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် အောက်တွင် ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီးက အော်ဟစ် ညည်းတွားလိုက်ပြီး သွေးများ အန်ချဟန်ဆောင်ကာ လေဟာနယ် ထဲမှ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။ အသက်ရှူသံများ အလွန် အားနည်းနေပြီး ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

လီတောက်ဖျင်၏ မျက်လုံးများက မှေးကျဉ်းသွားပြီး ချက်ချင်း ရှေ့တိုးကာ တောင်ကြားသခင် အိုကြီးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ကုသပေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး တောင်ကြားသခင် အိုကြီး၏ မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကလည်း မသိမသာလေး ပွင့်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

'ဟန်ဆောင် နေတာပဲ...'

လီတောက်ဖျင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးလေး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် အိုကြီး ရုတ်တရက် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းက လုရှင်းယွင်နှင့် ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီးတို့ကို အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေပြီး နေရာတွင်ပင် မျက်နှာပျက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

'ဘယ်လို လုပ်ပြီး ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ... တောင်ကြားသခင် အိုကြီး ရဲ့ စွမ်းအား က... ဒီလောက် မအားနည်းသင့်ဘူး... ဘယ်လို လုပ်ပြီး ကျန်းချဲ့ ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက် ကိုတောင် မခံနိုင်ရတာလဲ...'

သို့သော် သူတို့ သေချာ မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက် ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် လုရှင်းယွင်နှင့် ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီး နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့ရာ ကျန်ရှိနေသည့် ကိစ္စများက ပိုမို လွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျဲအဲ့ ဘုန်းကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး လူယောင်ဖန်ဆင်းထားသော နဂါးစစ်စစ် တစ်ကောင် ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ခွန်အားများကို သယ်ဆောင်ကာ သူ့ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးချလိုက်တော့သည်။