အခန်း ၁၅၁

အခန်း (၁၅၁) လောင်ချီ ထွက်ပေါ်လာခြင်း... (ဆက်လက်)

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အားလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများက သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။

အနိုင်အရှုံးက ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဖြေပေါ်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

'သူတို့ က အဆင့်တူ သိုင်းသမား တွေ မဟုတ်ဘူးလား...'

လူအများအပြားက လုမိသားစု ဘိုးဘေး လုကျန်းဟယ် ၏ ယခင်က နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးကြပြီး၊ ခရိုင် တစ်ခုလုံး၏ မြို့စောင့် တပ်မှူးချုပ် နေရာကို ရယူရန် အတွက် အနည်းဆုံး ရှန်ကွမ်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိရမည် ဆိုသည်ကိုလည်း သိထားကြသည်။

သာမန် စည်းမျဉ်းများ အရ ဆိုလျှင် အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ရန် အနည်းဆုံးတော့ အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်ရမည် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ အကြားရှိ ကွာဟချက်က ဤမျှလောက် အထိ ကြီးမားနေလိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

ချီဆန်းကျား က လေဟာနယ်ထဲတွင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှံကို ကိုင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး စောစောက တိုက်ပွဲ အပေါ် အနည်းငယ်မျှပင် အံ့အားသင့်မှု မရှိသကဲ့သို့ လုကျန်းဟယ်ကို ငုံ့ကြည့်နေပေသည်။

"ဒီလောက်လေး စွမ်းအား ရှိတာ နဲ့တင် ဒီအရာရှိ ဆီကနေ အဖြေ တောင်းဖို့ အရည်အချင်း ရှိပြီလို့ ထင်နေတာလား..."

သူ က အလွန် ရှားပါးစွာသာ တိုက်ခိုက်လေ့ ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင်မူ ထိုက်အန်းဒေသ ၌ လူ အနည်းငယ်မှ လွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလေးမထားပေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များက နယ်စပ်တွင် နိုင်ငံခြား သိုင်းသမား များနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က နေ့ရော ညပါ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး သွေးချောင်းစီးနေသော အလောင်းကောင်များ ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သိုင်းလောက အင်အားစု အချို့မှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကလေး ကစားစရာ သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

လုကျန်းဟယ်၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ချီဆန်းကျားကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ တစ်လုံးချင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်း... မင်း က ရွှမ်တန်အဆင့် ကို ရောက်သွားပြီလား..."

"ဒီအရာရှိ မှာသာ သိုင်းဆရာကြီး အဆင့် စွမ်းအား ရှိနေရင်... မင်း လှံတစ်ချက် တောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မြစ်ရေလှိုင်း တွေ က အဟောင်း ကို ဖယ်ရှားပြီး အသစ် ကို ဖန်တီးတယ် ဆိုသလိုပဲ... ချီဆန်းကျား... ဒီအဘိုးကြီး က မင်း ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး..."

ဤသည်မှာ အမှန်တရား ဖြစ်ပြီး လုကျန်းဟယ် အနေဖြင့် ဝန်ခံရမည် ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ကွမ်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှု တူညီနေသော်လည်း သူက လှံတစ်ချက် သာ ခံနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

တိုက်ခိုက်မှု မစတင်မီက ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"မင်း က အရင်တုန်းက ထိုက်အန်းဒေသ မှာ နာမည် အတော်လေး ရခဲ့တဲ့ သူ ဆိုတော့... ဒီအရာရှိ က မင်း ကို သိက္ခာရှိရှိ သေဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမယ်... ကိုယ့်ဘာသာ သတ်သေလိုက်ပါ..."

ချီဆန်းကျားက သူ့ကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုကျန်းဟယ်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သတ်သေမယ်... ဟီးဟီး... အကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ သာ ငါတို့ လုမိသားစု ဝင် လူတစ်ထောင် ကျော် ရဲ့ အသက် တွေ ရှေ့မှာ တောင်းပန်မယ် ဆိုရင် ဒီအဘိုးကြီး သတ်သေရတာ ကိစ္စ မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ လုမိသားစု ရဲ့ သွေးကြွေး ကို မဆပ်ရသေးဘဲ ဘယ်လို လုပ် မျက်နှာငယ် နဲ့ သတ်သေနိုင်မှာလဲ...

ချီဆန်းကျား... မင်း ရဲ့ စွမ်းအား က အစွမ်းထက်တာ မှန်ပါတယ်... ဒီအဘိုးကြီး လည်း မင်း ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ ဝန်ခံပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ ထွက်သွားချင်တယ် ဆိုရင်လည်း မင်း တားလို့ မရနိုင်ပါဘူး..."

သတ်သေဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သွေးကြွေး မဆပ်ရသေးဘဲနဲ့ ဘိုးဘေး တစ်ယောက် အနေဖြင့် အောက်လမ်းက အသတ်ခံရတဲ့ သားမြေး မျိုးဆက် တွေကို ဘယ်လို မျက်နှာ နဲ့ သွားတွေ့နိုင်မည်နည်း။

လူသတ်သမား ကျန်းချဲ့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးမှသာ သူ၏ ရင်ထဲရှိ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများ အားလုံးကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားနိုင်မည် ပင် ဖြစ်သည်။

"ထွက်သွားမယ်... ဟီးဟီး... ဒီအရာရှိ ရဲ့ လှံတစ်ချက် ကိုတောင် မခံနိုင်ဘဲ နဲ့များ ထွက်သွားချင်သေးတယ် ပေါ့... ကောင်းပြီလေ... မင်း က သိက္ခာရှိရှိ မသေချင်ဘူး ဆိုမှတော့... ဒီအရာရှိ ကိုယ်တိုင် မင်း ကို သိက္ခာရှိအောင် လုပ်ပေးရတာပေါ့..."

ချီဆန်းကျား က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဤအဘိုးကြီး က မျက်နှာသာ ပေးတာကို အခွင့်အရေး မယူတတ်ဘူး ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဒီလို ဆိုမှတော့... သေလိုက်တော့...

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် ချီဆန်းကျား ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော အတွင်းအားများ က လေဟာနယ်တွင် ငွေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပကာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ဖြင့် တစ်ဖက်လူကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထား ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။

လုကျန်းဟယ် မျက်နှာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော အန္တရာယ် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ချီဆန်းကျားနှင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်မည့် အတွေးများကို လုံးဝ ဖယ်ရှားလိုက်ကာ ချက်ချင်း လှည့်၍ လေဟာနယ်ကို ခွင်းကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် အရှိန်အဝါဖြင့် ပစ်မှတ်ထား ချုပ်နှောင်ခံရပြီးနောက် လုကျန်းဟယ် အနေဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်သို့ တက်ရသကဲ့သို့ ခက်ခဲသွားပြီ ပင် ဖြစ်သည်။

ချီဆန်းကျား၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင်လည်း အေးစက်သော အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

နောက်ထပ် တောက်ပသော ငွေရောင် လှံအလင်းတန်း တစ်ခု က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အကြား လင်းလက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသော မိုးကြိုး တစ်ခု ကဲ့သို့... ချီဆန်းကျား လှံဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်နှင့် အတူ အဆုံးအစ မရှိသော အရှိန်အဝါများ စုစည်းကာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

လုကျန်းဟယ် မျက်နှာထား လေးနက်သွားပြီး ယခင်က လုရှင်းယွင် ကဲ့သို့ပင် လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ဓား၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအင်များကို လုံးဝ အသုံးပြုလိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော စစ်မှန်သော ယွမ် စွမ်းအင်များ က အပြာရောင် အတွင်းအား အကာအကွယ် တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ချီဆန်းကျား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကိုသာ တားဆီးနိုင်မည် ဆိုပါက သူ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိလာမည် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

ချီဆန်းကျား နှင့် သူ၏ အကြား ကွာဟချက် က အရမ်း ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။ ရှန်ကွမ်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှု တူညီနေသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကဲ့သို့ ကွာခြားနေကာ သူ ဖန်တီးထားသော အကာအကွယ် နည်းလမ်းများ အားလုံးမှာ ချီဆန်းကျား၏ ဖျက်ဆီးမှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ရင်ဘတ် မှာလည်း ငွေရောင် အလင်းတန်း ဖောက်ထွက်သွားပြီး လက်သီးဆုပ် အရွယ်အစား အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ကြီးမားလှသော အတွင်းအားများ က သူ၏ သက်စောင့် အင်အားများကို အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်နေပေသည်။

"ဖူး..."

လုကျန်းဟယ် ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ အောက်တွင် သူ၏ အသက်ရှူသံများ လျင်မြန်စွာ အားနည်းသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြိုးပြတ်သွားသော စွန် တစ်ကောင် ကဲ့သို့ လေဟာနယ် ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြုတ်ကျလာပြီး အပျက်အစီးများ ကြားသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်သွားပြီး အငွေ့အသက်များ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။

လုကျန်းဟယ် က ရင်ဘတ်ရှိ ထူးဆန်းသော ဒဏ်ရာ ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် အလိုအလျောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

'မူလ က ကလဲ့စားချေ ဖို့ လာတာ... ဒါပေမဲ့ အသေခံ ဖို့ လာသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်...'

'လုမိသားစု ရဲ့ မျိုးဆက် တွေ... နောက်ဆုံးတော့ ဘိုးဘေး က အရည်အချင်း မရှိလို့ပါ...'

"လုမိသားစု တစ်မျိုးနွယ်လုံး ပျက်စီးသွားပြီ... မင်း တစ်ယောက်တည်း ပဲ ကျန်တော့တာ... တစ်မိသားစုလုံး အတူတူ ရှိနေတာ ကမှ အရေးအကြီးဆုံး လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား... ဒီအရာရှိ က မင်း ကို သားမြေး မျိုးဆက် တွေ နဲ့ သွားတွေ့ဖို့ ပို့ပေးမယ်..."

ချီဆန်းကျား က သားရဲကြီး ကို စီးနင်းကာ လေဟာနယ် အတွင်း တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာပြီး လုကျန်းဟယ် အနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာရာ ကြီးမားလှသော ဖိအားများ က ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ရွှံ့နွံ အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားစေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

"ချီဆန်းကျား... မင်း အရမ်း မမောက်မာ နဲ့... ထိုက်အန်းဒေသ သိုင်းလောက က..."

"ဘုန်း..."

လုကျန်းဟယ်၏ စကား မဆုံးခင်မှာပင် ငွေရောင် လှံတစ်လက် က လေကို ခွင်း၍ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော အတွင်းအား အရှိန်အဝါ များကို သယ်ဆောင်ကာ သဘာဝ ယွမ်ချီ စွမ်းအင်များကို မွှေနှောက်လျက် အတွင်းအား ဖျက်ဆီးရေး မြား ကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သူ့ကို မြေကြီးပေါ်တွင် အသေသံမှို ရိုက်ပစ်လိုက်သည်။

လုကျန်းဟယ် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပါးစပ်ကို ဟထားသော်လည်း ယခုအခါ စကားပြောရန် အားမရှိတော့ပေ။ မြှောက်ထားသော လက် လည်း အားနည်းစွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး မျက်လုံးများ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားကာ အသက်ရှူ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

အစအဆုံး ချီဆန်းကျား က လှံလေးချက် သာ ထိုးခဲ့သည်။

လှံလေးချက်တည်းဖြင့် ရှန်ကွမ်းအဆင့် ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်...။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြည့်ရှုနေသူများ၊ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသူတိုင်းမှာ ဆွံ့အ အံ့ဩသွားကြပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

'စွမ်းအား ကြီးမားလွန်းတယ်…’

'တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှတယ်…’

'ရှန်ကွမ်းအဆင့် အင်အားကြီးသူ တွေ က ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား…’

"တပ်မှူးချုပ် ချီ ရဲ့ စွမ်းအား က တကယ်ကို အံ့မခန်း ပါပဲ..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများအပြားမှာ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာ မှသာ ညည်းတွား ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျုပ် လည်း ဒီတပ်မှူးချုပ် ချီ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားတာ ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပဲ... ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းလိမ့်မယ် လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒီလို စွမ်းအား မျိုး က ထိုက်အန်းဒေသ တစ်ခုလုံး မှာတောင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ သူ မရှိသလောက် ရှားပါလိမ့်မယ်..."

"ခရိုင်စောင့် တပ်မှူးချုပ် ပီသ ပါပေတယ်..."

"အရှိန်အဝါ တွေ အပြည့် ပဲ..."

ချီဆန်းကျား၏ အကြည့်များ က လူအုပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာရာ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများကြောင့် အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသော လူအချို့မှာ နေရာတွင်ပင် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး သူ့ကို မကြည့်ရဲဘဲ မြေကြီးကိုသာ ငုံ့ကြည့်နေကြပေသည်။

"လုမိသားစု က ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်တယ်၊ လုကျန်းဟယ် က အစိုးရ ကို တိုက်ခိုက်ပြီး အပြစ်မဲ့ ပြည်သူ တွေကို သတ်ဖြတ်တယ်... သေဒဏ် ပေးသင့်တယ်... ထိုက်ဆန်းမြို့ က စစ်သည် တွေ ဘယ်မှာလဲ... ဒီနေရာ ကို ရှင်းလင်း ကြစမ်း..."

သူ၏ စကားသံ အဆုံးတွင် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားသော ကန်းတာပြောင် နှင့် တန်ယန် တို့က လူအုပ်ကို ဖယ်ရှားကာ အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"ထိုက်ဆန်း မြို့စောင့် တပ်မှူး ကျန်း ရဲ့ လက်အောက်ခံ တပ်မှူး ကန်းတာပြောင်... တပ်မှူးချုပ် ချီ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ထိုက်ဆန်း မြို့စောင့် တပ်မှူး ကျန်း ရဲ့ လက်အောက်ခံ တပ်မှူး တန်ယန်... တပ်မှူးချုပ် ချီ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"တပ်မှူးကြီး ကျန်း ဘယ်မှာလဲ..."

"တပ်မှူးကြီး က မြို့ထဲမှာ မရှိပါဘူး... တပ်မှူးကြီး ဘယ်မှာ ရှိလဲ ဆိုတာ လက်အောက်ငယ်သား တို့ လည်း မသိပါဘူး..."

"လူအင်အား စုစည်းပြီး မြို့တော်ဝန်ရုံး အပျက်အစီး တွေကို ရှင်းလင်းစမ်း... ဒီလူ ရဲ့ အလောင်း ကို သေချာ စစ်ဆေးပြီး မြို့တံခါး မှာ ချိတ်ဆွဲကာ မြို့တစ်ခုလုံး ကို ပြသထားလိုက်... အထက်လူကြီး ကို ထပ်ပြီး စော်ကားရဲတဲ့ သူ ဘယ်သူမဆို သတ်ပစ်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လုကျန်းဟယ်၏ သေဆုံးမှုက ဤကလဲ့စားချေ တိုက်ပွဲကို လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားစေခဲ့သည်။ ကန်းတာပြောင် နှင့် တန်ယန် တို့၏ စီစဉ်မှု အောက်တွင် မြို့ထဲရှိ နေရာအနှံ့ ပုန်းခိုနေသော စစ်သည်များကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းကာ မြို့တော်ဝန်ရုံး အပျက်အစီး များကို စတင် ရှင်းလင်းကြတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲ အပြီးတွင် မြို့တော်ဝန်ရုံး က အခြေခံအားဖြင့် ပြိုကျ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ပြီး နောက်ဖေးခြံဝင်း နှင့် ဧည့်ခန်းမဆောင် လေး သာ ဂယက် မရိုက်ဘဲ ကျန်ရှိခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်သူများ ကလည်း ယခုအခါ အသီးသီး လူစုကွဲသွားကြပြီး ဤတိုက်ပွဲ၏ ဇာတ်သိမ်း အကြောင်းကို ဆွေးနွေး ပြောဆိုနေကြပေသည်။

မနက်ဖြန် မနက် ရောက်သည့် အခါ ဤတိုက်ပွဲကြီး က မြို့ထဲတွင် သာမက ထိုက်အန်းဒေသ တစ်ခုလုံးတွင်ပါ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားမည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ကျန်းချဲ့ က မြို့ထဲသို့ ယခုလေးတင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အပျက်အစီး များ အဖြစ် ပြောင်းလဲနေသော မြို့တော်ဝန်ရုံး ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းချဲ့ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်လုံး အောက်ခြေတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

လေဟာနယ် ထဲမှ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်ဆင်းလာပြီး ကန်းတာပြောင် ဘေးသို့ သွားရပ်လိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"တပ်မှူးကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည် အများအပြားက အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ..."

ကျန်းချဲ့က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီး ကို သတင်းပို့ပါတယ်... လုမိသားစု ဘိုးဘေး လုကျန်းဟယ် ပါ... စောစောက..."

ကန်းတာပြောင်က အကြောင်းရင်း အစအဆုံး အားလုံးကို ကျန်းချဲ့ကို အလျင်အမြန် ပြောပြလိုက်ပြီး ဘာကိုမှ မဖုံးကွယ်ရဲဘဲ ဟွမ်ရှန်းရှန်း၏ အစီအစဉ် များကိုပါ သတင်းပို့လိုက်သည်။

မြို့တော်ဝန်ရုံး သာ ဂယက်ရိုက်ခံရပြီး စစ်သည် အများစုမှာ ဘေးကင်းကြောင်း ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ရုတ်တရက် အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဟွမ်ရှန်းရှန်း၏ အစီအစဉ် က မှန်ကန်ပေသည်။

သူ မရှိသည့် အချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော သူများက လုကျန်းဟယ်၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ အကယ်၍ တက်သွားလျှင်လည်း သေဖို့ သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"သေဆုံးသွားတဲ့ အစေခံ တွေနဲ့ အလုပ်သမား တွေရဲ့ အလောင်း တွေကို သေချာ ဂူသွင်း ပေးလိုက်... လျော်ကြေး တွေကို သူတို့ အိမ် ကို ပို့ပေးလိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

"တပ်မှူးချုပ် ချီ ကော ဘယ်မှာလဲ..."

"အခု ဧည့်ခန်းမဆောင် ထဲမှာ ရှိပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် စကား အနည်းငယ် မှာကြားပြီးနောက် ဧည့်ခန်းမဆောင် ရှိရာ ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ လုကျန်းဟယ် ကဲ့သို့သော ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ကို ကျန်းချဲ့ က အမြဲတမ်း သတိထားနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများကို ရရှိပြီးနောက် ချက်ချင်း ယဇ်ပူဇော်ခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲ မဖြစ်ခင် အဆင့်တက်ရန် မလိုလားခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရလဒ် ကတော့ အချိန် လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

သူ အဆင့်တက်နေချိန်တွင် လုကျန်းဟယ် က မြို့တော်ဝန်ရုံးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အကြီးအကျယ် သတ်ဖြတ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဟွမ်ရှန်းရှန်း၏ သင့်လျော်သော အစီအစဉ် သာ မရှိခဲ့လျှင် ဤတစ်ကြိမ် ကန်းတာပြောင် တို့ အုပ်စု သေချာပေါက် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သေချာပေါက် အသေအပျောက် များသွားမည် ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီဆန်းကျား အချိန်မီ ရောက်လာ၍သာ အပျက်အစီးများကို အနည်းဆုံး သို့ လျှော့ချနိုင်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူ လုကျန်းဟယ်နှင့် နောက်ထပ် တိုက်ပွဲ ကြီး တစ်ပွဲ ထပ်မဖြစ်ရအောင်လည်း ကာကွယ်ပေးလိုက်နိုင်ပေသည်။

သူ၏ ယခု လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားဖြင့် ဆိုလျှင် လောလောဆယ် ထိုက်အန်းဒေသ အတွင်း ရှန်ကွမ်းအဆင့် အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေသော်လည်း ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်တော့ သူ အများကြီး ယုံကြည်ချက် မရှိသေးပေ။

အကယ်၍ နိုင်လျှင်တောင် သေချာပေါက် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယွမ်ဟိုင် မှ ရှန်ကွမ်း သို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခြင်းက သေးငယ်သော အတားအဆီးလေး တစ်ခု မဟုတ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမားများက ဝိညာဉ်နတ်အလင်း ကို နိုးကြားစေပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ ကိုပါ ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ အကယ်၍ သူ သာ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ကို နားလည် သဘောပေါက်မထားခဲ့လျှင် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်း လုံးဝ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်တွင် အများကြီး တွေးနေ၍လည်း အသုံးမဝင်ကြောင်း သူ သိရှိထားပြီး ရှန်ကွမ်းအဆင့် အင်အားကြီးသူ တစ်ယောက်နှင့် တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြည့်မှသာ သူ၏ ယခု လက်ရှိ စွမ်းအားကို လုံးဝ အတည်ပြုနိုင်မည် ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ဤတစ်ကြိမ်တော့ ချီဆန်းကျားကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးတင်ရမည် ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီဆန်းကျား၏ စွမ်းအားကိုလည်း ကန်းတာပြောင်၏ ပါးစပ်မှ တစ်ဆင့် သူ အကြမ်းဖျင်း သိရှိခွင့် ရခဲ့သည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် လှံလေးချက် သာ ထိုးခဲ့ပြီး လုကျန်းဟယ်ကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

ချီဆန်းကျား၏ စွမ်းအားက အံ့ဩစရာ မရှိဘဲ ရှန်ကွမ်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်လျှင် ဤကဲ့သို့ ဖိနှိပ်နိုင်သော စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချီဆန်းကျား၏ နည်းလမ်းများက သာမန် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်မှသာ သူ တကယ်တမ်း မြင်တွေ့ခွင့် ရလိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

'ကြည့်ရတာ ကျန်းချဲ့ က မြို့ထဲမှာ မရှိလို့ လုံခြုံသွားတာပဲ...'

'မူလ က ကလဲ့စားချေ ဖို့ လာတာ... ဒါပေမဲ့ အသေခံ ဖို့ လာသလို ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်...'

'လုမိသားစု ရဲ့ မျိုးဆက် တွေ... နောက်ဆုံးတော့ ဘိုးဘေး က အရည်အချင်း မရှိလို့ပါ...'

ခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ ကြီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

"လက်အောက်ငယ်သား ကျန်းချဲ့... တပ်မှူးချုပ် ချီ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ဧည့်ခန်းမဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် အထက်တွင် မျက်လုံး မှိတ်ကာ အသက်ရှူ လေ့ကျင့်နေသော ချီဆန်းကျားကို ကျန်းချဲ့ ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး လက်ယှက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ချီဆန်းကျား မျက်လုံးများ ဖွင့်လာပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာကာ...

"သြော်... ဒါက အကြီးအကျယ် နာမည် ကြီးပြီး၊ ရက်စက်တဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်း တွေ လွှမ်းခြုံနေတဲ့ တပ်မှူးကျန်း မဟုတ်လား..."

"လူကြီးမင်း ရှေ့မှာ လက်အောက်ငယ်သား က ဘယ်လို လုပ် အလကား နာမည် တွေ ကို သွားပြီး ပြောရဲမှာလဲ..."

ကျန်းချဲ့က မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်း တပ်မှူးကျန်း က အလကား နာမည် တွေ ယူထားတဲ့ သူမှ မဟုတ်တာ... အခုဆိုရင် ထိုက်အန်းဒေသ တစ်ခုလုံး က လူတွေ ဘယ်သူ က မင်း ရဲ့ နာမည် ကို မသိလို့လဲ... စစ်တပ် ကို ဦးဆောင်ပြီး လုမိသားစု ခြံဝင်း ကို ဝိုင်းတယ်၊ တစ်မိသားစုလုံး ကို သတ်ဖြတ်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်္ဂလာဆောင် နေ့မှာ လုဖျင်ကျိုး ရဲ့ ဇနီး ကိုပါ လုယူခဲ့သေးတယ်...

ဒီကိစ္စ ကို ခရိုင်ရုံး က လူတွေ တောင် သိနေကြပြီ... ခရိုင်ဝန်ယန် ကတောင် မင်း ကို မြင်တွေ့ချင်နေပြီး မင်း ကို ခရိုင်ရုံး ကို ခေါ်ကာ စုံထောက်ချုပ် နေရာ ပေးမလို့ လုပ်နေတယ်... ဘယ်လိုလဲ... စိတ်ဝင်စားလား..."

ချီဆန်းကျားက ကျန်းချဲ့ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း က ဒီတစ်ကြိမ် လက်အောက်ငယ်သား အပေါ် ကျေးဇူး ကြီးမားပါတယ်... လက်အောက်ငယ်သား က ကျေးဇူး မသိတဲ့ သူမျိုး ဘယ်လို လုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ခရိုင်ရုံး ဆိုတာ ထားလိုက်ပါဦး... ပြည်နယ် ရုံး က လူလွှတ် ခေါ်ရင်တောင်... လက်အောက်ငယ်သား က လူကြီးမင်း နောက်ကိုပဲ လိုက်မှာပါ..."

ကျန်းချဲ့က အလွန် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ခရိုင်ရုံး...

လုံးဝ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။

ကသောင်းကနင်း ခေတ်ကြီးတွင် သူက နောင်တစ်ချိန်တွင် စစ်တပ် အင်အားကို တည်ဆောက်ပြီး ဒေသ တစ်ခုကို အုပ်စိုးကာ တောဘုရင် လေး တစ်ပါး အဖြစ် နေထိုင်ချင်သူ ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ၏ လက်အောက်တွင် ဝင်ရောက် အမှုထမ်းကာ ထမင်းရှာစား လိုသူ မဟုတ်ပေ။

"မင်း ကောင်လေး စကားပြောတာ တကယ် ကြီးကျယ်လွန်းတယ်... ပြည်နယ် ရုံး... ဘာလို့ တော်ဝင် နန်းတော် လို့ မပြောလိုက်တာလဲ..."

ချီဆန်းကျားက ကျန်းချဲ့၏ လေသံကြောင့် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"နောင်တစ်ချိန် မှာ လက်အောက်ငယ်သား လည်း အဆင့်ဆင့် မြင့်တက်ပြီး တော်ဝင် နန်းတော် ထဲ ဝင်ရတဲ့ နေ့ ရောက်လာနိုင်ချေ မရှိဘူး လို့ ဘယ်သူ ပြောနိုင်မှာလဲ... အဲဒီအချိန်ကျရင်... လက်အောက်ငယ်သား က လူကြီးမင်း ကို အမတ်ချုပ် နေရာ တစ်ခု သေချာပေါက် ပေးပါ့မယ်..." ကျန်းချဲ့ ကလည်း နောက်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်သည်။

မရိုမသေ သဘောဖြင့် ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ အမတ်ချုပ် နေရာ ရမယ့် နေ့ ကို စောင့်နေပါ့မယ်..."

ချီဆန်းကျားက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

နောက်ပြောင် ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် လူကြီးမင်း အချိန်မီ ရောက်လာလို့ တော်ပါသေးတယ်... မဟုတ်ရင် လက်အောက်ငယ်သား တကယ် အန္တရာယ် ရှိသွားနိုင်တယ်..."

"အရင်တုန်းက ငါ မင်း ကို ကတိပေးထားပြီးသား ဆိုတော့ ဒီလုကျန်းဟယ် ကို မင်း ကိုယ်စား ရှင်းပေးမယ် လို့... သေချာပေါက် ကတိတည်ရမှာပေါ့... စိတ်ထဲ ထားစရာ မလိုပါဘူး... မင်း အခု ပူပန်သင့်တာ က ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ဘက်က တုံ့ပြန်မှု ကိုပဲ..."

ချီဆန်းကျားက ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း အကြောင်း ပြောသည့် အခါ မျက်နှာထား အနည်းငယ် လေးနက်သွားခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်း ကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး... လက်အောက်ငယ်သား က ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ထဲမှာ အတွင်းလူ တစ်ယောက် စည်းရုံးထားပါတယ်... သူ မနေ့က လူလွှတ်ပြီး သတင်း ပို့ခိုင်းလိုက်တာ ကတော့... ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း က အခုချိန်မှာ ဖူလုံကျောင်းတော် နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ထိုက်အန်းဒေသ က သိုင်းလောက အင်အားစု တွေကို လှုံ့ဆော်ကာ ကျုပ် ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်...

အဲဒီ ကနေ တစ်ဆင့် အစိုးရ ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးဖို့ပါ..."

ချီဆန်းကျား မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

"ဒီသတင်း က သေချာရဲ့လား..."

"လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိနိုင်ပါဘူး..."

"ဒါကတော့ အတော်လေး ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စ ပဲ... ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခုတည်း ရဲ့ အင်အား ကတောင် သာမန် မဟုတ်ဘူး... အကယ်လို့ ဖူလုံကျောင်းတော် ကိုပါ ဆွဲသွင်းပြီး အင်အားစု အများအပြား နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်မယ် ဆိုရင်... ဖြစ်လာမယ့် ဆူပူ အုံကြွမှု က အရမ်း ကြီးမားလွန်းသွားလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့... လက်အောက်ငယ်သား မှာလည်း တုံ့ပြန်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်..."

"ပြောစမ်းပါဦး..."

ချီဆန်းကျား မျက်ခုံး ပင့်သွားပြီး ကျန်းချဲ့၏ အကြံအစည်ကို ကြားချင်နေပုံ ပေါ်သည်။

"လူကြီးမင်း ကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး... လက်အောက်ငယ်သား က အခုဆိုရင် ဝမ်ရှိုခြံဝင်း က ဝမ်နျန်ကွေ့ နဲ့ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း က ချန်ရှန်တုန်း တို့ နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ သဘောတူညီမှု ရထားပါပြီ... အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း ကို ဝိုင်းဝန်း သတ်ဖြတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်...

ထိုက်အန်း သိုင်းလောက ရဲ့ အင်အား တွေကို လှုံ့ဆော်ချင်တယ် လို့... ဟီးဟီး... အဲဒီ ခေါင်းတုံး ဘုန်းကြီး တွေ တွေးထားတာ တကယ် ကောင်းတာပဲ..."

ကျန်းချဲ့က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း က တကယ်ပဲ ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း နဲ့ ဝမ်ရှိုခြံဝင်း ကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့တယ် ပေါ့..."

ချီဆန်းကျား မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ တာဝန် စတင် ထမ်းဆောင်သည့် အချိန် တိုတိုလေး အတွင်းမှာ လုမိသားစု ခြံဝင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ကပင် ခက်ခဲလှပြီ ဖြစ်ရာ နောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်စွာ မဟာမိတ် ဖွဲ့သည့် ကစားပွဲများကိုပါ ကစားနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန်ပင် ပြင်ဆင်နေသေးသည်။

ဤသည်က သာမန် လူ တစ်ယောက် လုပ်နိုင်သည့် ကိစ္စ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"လက်အောက်ငယ်သား က တာဝန် စတင် ထမ်းဆောင်ကတည်းက တစ်ယောက်ချင်းစီ ကို ခွဲခြား ဖြိုခွဲဖို့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာပါ... အခုဆိုရင် ဝမ်ရှိုခြံဝင်း ရဲ့ သခင်လေး ဝမ်ဖန်ယွင် နဲ့ ညီအစ်ကို သစ္စာ ဆိုထားပြီး ဝမ်နျန်ကွေ့ ကလည်း အရွက်ခုနစ်ရွက် ဝိညာဉ်မှို တစ်ပင် ကို လက်ဆောင် ပေးပြီး သစ္စာ ရှိကြောင်း ပြသထားပါတယ်...

ချန်ရှန်တုန်း ကတော့... အမှန်တိုင်း ပြောရရင် သူ က လက်အောက်ငယ်သား ကို ကျန်းဟိုင်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် နေရာ ကို ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားပြီး လက်အောက်ငယ်သား ကို အလွန် သဘောကျနေပါတယ်…”