အခန်း ၁၅၉

အခန်း (၁၅၉) ရှန်ကွမ်းအဆင့်အောက်တွင် ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေလောက်သော နဂါးဟိန်းသံကြီးတစ်ခုက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့၏ ကြီးမားလှသော စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင်များ၏ အထောက်အပံ့အောက်တွင် ယခုအခါ ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးဟိန်းသံက ယခင် ရိခုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကထက် အများကြီး ပိုမိုပြင်းထန်လှပေသည်။ အသံလှိုင်းများက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကြီးမားသော ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေသော တိုက်ခိုက်မှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ဆေးဘုရင်တောင်ကြားအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျသော တပည့်များအားလုံးမှာ အတွင်းကလီစာများ ပေါက်ကွဲပြီး မျက်နှာပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများယိုစီးကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လဲကျသွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သေဆုံးပုံက အလွန်သနားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ဧရိယာကျယ်ပြန့်သည့် တိုက်ခိုက်မှုက ထိခိုက်မှုဧရိယာ ကျယ်ပြန့်သော်လည်း သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကတော့ အားနည်းပေသည်။ သွေးကြောပွင့်အဆင့်နှင့် အထက်ရှိသော သူများဆိုလျှင် အားယူပြီး တောင့်ခံထားနိုင်ကြပေသည်။

သို့သော်လည်း နဂါးဟိန်းသံ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆေးဘုရင်တောင်ကြားအတွင်းရှိ လူများ၏ ဆယ်ပုံခုနစ်ပုံခန့် သေဆုံးဒဏ်ရာရသွားခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို အလွန်ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆေးဘုရင်တောင်ကြားအတွင်းမှ ပုံရိပ်သုံးခုက ချက်ချင်း ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး အလင်းတန်းသုံးခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျန်းချဲ့၏ နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဖူလုံကျောင်းတော်၏ စတုတ္ထမြောက် အကြီးအကဲ ရွှမ်ကျန်း တာအိုဆရာ ဆေးဘုရင်တောင်ကြား၏ တောင်ကြားသခင် ဝမ်ဖျင်ကျီး နှင့် အခြား လူတစ်ယောက်ကတော့ ဆေးဘုရင်တောင်ကြားမှ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော ဆေးဘုရင်တောင်ကြားအတွင်းရှိ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား အားလုံးပင် ဖြစ်သည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ... ဘယ်သူက ဒီမှာ လာပြီး ဆူပူအုံကြွအောင် လုပ်ရဲတာလဲ..."

ပြင်းထန်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက လင်းလက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကျန်းချဲ့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုက ယခုအခါ ကျန်းချဲ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။ ကျန်းချဲ့က လက်သီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းက လုံးဝ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လူသုံးယောက်စလုံး လေဟာနယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းချဲ့၏ ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အားလုံး မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားကြသည်။

ဝမ်ဖျင်ကျီး၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ စိုးရိမ်မှုက တကယ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့က တကယ် ရောက်လာခဲ့ပြီး ဤသို့ လူသိရှင်ကြား နည်းလမ်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ နဂါးဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကတည်းက ဘယ်သူဆိုတာကို သူ ရင်ထဲမှာ သိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်လေး တစ်ခုကိုတော့ ထားရှိခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး အကြောက်တရားများသာ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ကျန်း... တပ်မှူးကြီးကျန်း... ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတာလဲ... အဘိုးကြီးက သေချာ မကြိုဆိုနိုင်ခဲ့လို့ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

ဝမ်ဖျင်ကျီးက တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး ရင်ထဲရှိ အကြောက်တရားများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အတင်းပြုံးပြလျက် ကျန်းချဲ့နှင့် ဆက်ဆံရေးကို အနည်းငယ် ပြေလည်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ အဖိုးအခအချို့ ပေးဆပ်ရမည်ဆိုလျှင်တောင် ယခုအခါ သူက စွန့်လွှတ်ရဲပေသည်။

"ဝမ်ဖျင်ကျီး... ဒီလူက အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ မင်းရဲ့ တပည့်တွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာ... ဘာလုပ်ဖို့ လာတာလဲဆိုတာ ပြောနေစရာ လိုသေးလို့လား... ကောင်းကင်ဘုံက လမ်းပြပေးတာကို မသွားဘဲ ငရဲပြည်ကို အတင်း ဝင်လာတာပဲ... ကျုပ်က မင်းကို လိုက်ရှာနေတာ..."

"မင်းက ကိုယ့်ဘာသာ အသေခံဖို့ လာပို့ပေးတယ်ဆိုတော့... ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဓားချက်ကို ခံစမ်း..."

ဝမ်ဖျင်ကျီးကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် ရွှမ်ကျန်း တာအိုဆရာက အမဲလိုက်ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်ပလာပြီး ကျန်းချဲ့ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေပေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ နာမည်ကို သူ ကြားဖူးသော်လည်း သူ၏ စွမ်းအားကို သူ အလွန် ယုံကြည်ချက် ရှိပေသည်။

ဖူလုံကျောင်းတော်အတွင်း ရှန်ကွမ်းအဆင့် ပြီးလျှင် အင်အားအကြီးဆုံးသူ အနေဖြင့် သူက အမြဲတမ်း မောက်မာတတ်သူ ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့နှင့် တစ်ပွဲတစ်လမ်း တိုက်ခိုက်ကြည့်ချင်စိတ် ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘာမှ အပိုပြောမနေတော့ဘဲ လက်ဖြင့် သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အင်္ကျီလက်အတွင်းမှ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်တွင် လှည့်ပတ်နေကာ လက်သင်္ကေတအချို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင်များ အပြင်သို့ လျှံထွက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုဓားရှည်က တစ်ချောင်းမှ နှစ်ချောင်း... နှစ်ချောင်းမှ လေးချောင်း...

ကွဲပြားပွားများသွားသကဲ့သို့ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ရာကျော်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်း ဖြစ်ပြီး သူ ဂုဏ်ယူရဆုံးသော အရာလည်း ဖြစ်သည်။

သူက အပြင်ပန်းတွင် အထင်သေးသကဲ့သို့ ပြသနေသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဤသို့ မဟုတ်ပေ။ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် သုံးယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်သော ကျန်းချဲ့က သာမန်မဟုတ်ကြောင်းကို သူ နားလည်ထားပြီး မဟုတ်လျှင် ဤကဲ့သို့သော နာမည်ဂုဏ်သတင်းမျိုးကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ခုတ်စမ်း..."

ရွှမ်ကျန်း၏ ဓားညွှန်ပြမှုအောက်တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဓားအလင်းတန်း တစ်ရာကျော်က လေဟာနယ်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကျန်းချဲ့ဆီသို့ လေခွင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

ဓားများက မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ မျက်လုံးအောက်ခြေတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးရောင်အလင်းတန်းများသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများက အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝ ယွမ်ချီစွမ်းအင်များလည်း ဆူပွက်နေပေသည်။

ဓားမိုးများကို ရင်ဆိုင်လျက် ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်သီး ထိုးလိုက်သည်။

ဆယ်ပေကျော် အရွယ်အစားရှိသော နဂါးပုံသဏ္ဍာန် အတွင်းအားကြီးတစ်ခုက ချက်ချင်း ဖန်တီးဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်သီးထိုးနှက်မှုနှင့်အတူ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်သွားပြီး စစ်မှန်သော နဂါးကြီး ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ ဓားအလင်းတန်းများ အားလုံး လုံးဝ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ကလိထိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အတွင်းအား အကာအကွယ်ကို လုံးဝ မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။

'ဘာ...'

ဤကဲ့သို့သော ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ရွှမ်ကျန်း တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

'ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား...'

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် အခုလေးတင် ဖြစ်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန် လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ဆုတ်ခွာရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဖူလုံကျောင်းတော်မှ အင်အားကြီးသူများ ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပါက ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအား ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားနေပါစေ ဘာမှ အသုံးဝင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"လူကြီးမင်းတို့ စိတ်အေးအေးထားပါ... စိတ်အေးအေးထားပါ..."

ဝမ်ဖျင်ကျီးမှာလည်း ယခုအခါ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး ဝင်ရောက် တားဆီးချင်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီပင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အထိ ချီးကျူးခံထားရသော ရွှမ်ကျန်း တာအိုဆရာက ကျန်းချဲ့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။

သူတို့ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်ရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဘယ်သူက သူ့ကို ဂရုစိုက်တော့မည်နည်း။

ရွှမ်ကျန်း တာအိုဆရာက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဓားအလင်းတန်းအချို့ကို ကျန်းချဲ့ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဖူလုံကျောင်းတော် ရှိရာဘက်သို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ပေနှစ်ဆယ်လောက်တောင် မပျံသန်းရသေးခင် သံညှပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့သော လက်မောင်းတစ်ခုက သူ၏ ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော အတွင်းအားများက ရွှမ်ကျန်း တာအိုဆရာ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူ၏ အကြောများကို အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်နေကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့က သူ့ကို ဘာပြန်လည် ခုခံခွင့်မှ မပေးတော့ဘဲ သူ၏ ဒန်တျန်ကို လက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ရွှမ်ကျန်း တာအိုဆရာက သွေးအိုများ ပန်းထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ထိတ်လန့်သွားကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျန်းချဲ့... ကျုပ်..."

သူ၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းချဲ့က လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရွှမ်ကျန်း တာအိုဆရာ၏ ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ကြီးမားလှသော အတွင်းအားများ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာပြီး တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ ခေါင်းက နေရာတွင်ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းအစလေးကသာ လေဟာနယ်ထဲမှ ပြုတ်ကျသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အလွန် အကြိတ်အနယ်ရှိသော တိုက်ပွဲတစ်ပွဲက အပူတောင် မပေးရသေးဘဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤအပေါ်တွင် ကျန်းချဲ့က ဘာခံစားချက်မှ မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို နားလည် သဘောပေါက်ထားခြင်း၊ ယွမ်ဟိုင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း၊ ထိပ်တန်း ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံထားခြင်း...

ဤအရာများ အားလုံး ပေါင်းစပ်ထားပါက အကယ်၍ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း အဆင့်တူ သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးဆိုလျှင် သူ ဘာဖြစ်လို့ ယဇ်ပူဇော်ဖို့ ဒီလောက် ကြိုးစားနေရမှာလဲ...

ယခုအခါ သူက အနည်းငယ်မျှ မောက်မာခြင်း မရှိဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောရဲပေသည်။

'ရှန်ကွမ်းအဆင့်အောက်တွင်... ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ...'

ရှန်ကွမ်းအထက်ကိုတော့ မတိုက်ခိုက်ဖူးသေးသဖြင့် ဘယ်လောက်အထိ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မလဲဆိုတာ မသိသေးပေ။ သို့သော် တစ်ယောက်တည်း ဆိုလျှင်တော့ ကျန်းချဲ့က သူ့ကို မယှဉ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူးဟု ထင်ပေသည်။

စက္ကန့် ဆယ်ဂဏန်းလောက် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ရွှမ်ကျန်း သေဆုံးသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းအစလေးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဤကိစ္စက ဝမ်ဖျင်ကျီးနှင့် အခြား ဆေးဘုရင်တောင်ကြားမှ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမားကို ချက်ချင်း ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့ အစွမ်းထက်တယ်၊ နည်းလမ်းတွေ များတယ်ဆိုတာကို သူတို့ သိထားကြပါသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး...

'သူ ရှန်ကွမ်းအဆင့်ကိုများ ရောက်သွားပြီလား...'

'မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ...'

'ဒါက လုံးဝ သဘာဝမကျဘူး...'

သူတို့၏ မူလ အစီအစဉ်က ကျန်းချဲ့ကို မနိုင်ရင်တောင် သုံးယောက်ပေါင်းပြီး အချိန်အနည်းငယ် လောက်တော့ ခုခံနိုင်မည်၊ ဖူလုံကျောင်းတော်က အကူအညီတွေ ရောက်လာရင် ကျန်းချဲ့ကို ပြန်ပြီး ဖိအားပေးနိုင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့တာ...

ဒါပေမဲ့ အခု အခြေအနေအရ ဆိုရင်... သူတို့ တွေးထားတာတွေက လုံးဝ မှားယွင်းနေခဲ့ပြီ။

ကျန်းချဲ့က အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ အချိန်လေးအတွင်းမှာတင် ဆေးဘုရင်တောင်ကြားကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတယ်။

သူတို့မှာ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရှိတော့ဘူး...

"ဝမ်ဖျင်ကျီး... မင်းက ကျေးဇူး မသိတတ်ဘူး... ငါ့ကို စွပ်စွဲခဲ့တယ်... ဒီနေ့ စာရင်းတွေ အားလုံးကို ရှင်းရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ..."

ကျန်းချဲ့က တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာပြီး အင်အားကြီးသူ တစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါများကို အပြည့်အဝ ပြသနေပေသည်။

ဝမ်ဖျင်ကျီး ရင်ထဲတွင် အလွန်ထိတ်လန့်နေပြီး ခြေထောက်များ တုန်ယင်နေကာ သူ အကောင်းပကတိ အခြေအနေတွင် ရှိနေလျှင်တောင် ကျန်းချဲ့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘဲ ယခုအခါ လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားပြီးဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

အခြားသော ဆေးဘုရင်တောင်ကြားမှ အကြီးအကဲ ကလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူ ကျင့်ကြံထားသော နည်းလမ်းများက တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် အားနည်းပြီး ကျင့်ကြံမှုကလည်း မွေးရာပါ အစပိုင်းအဆင့်သာ ရှိသေးရာ ကျန်းချဲ့၏ လက်သီးတစ်ချက်ကိုတောင် ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သေမင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုက သူတို့ နှစ်ယောက်၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ဖျင်ကျီးက ကျန်းချဲ့၏ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ပြီး သွားကို ကိုက်ကာ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ငိုယိုကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

"တပ်မှူးကြီးကျန်း ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... အရင်တုန်းက ကိစ္စတွေက ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ လုံးဝ မသက်ဆိုင်ပါဘူး... ဖူလုံကျောင်းတော်က လူတွေက အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလို့ အဲဒီလို စကားမျိုးတွေ ပြောခဲ့ရတာပါ... သူတို့က ငါမပြောရင် ဆေးဘုရင်တောင်ကြားကို ဖျက်ဆီးမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တာ..."

"ငါ... ငါက ဆေးဘုရင်တောင်ကြားရဲ့ အမွေအနှစ်တွေအတွက် အမိန့် နာခံခဲ့ရတာပါ... တပ်မှူးကြီးကျန်း ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ဒီနေ့ကစပြီး အဘိုးကြီးက လူကြီးမင်းကို သစ္စာခံပါ့မယ်... နှစ်တိုင်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ဆက်သပါ့မယ်..."

"ဒါနဲ့... လူကြီးမင်း သတိထားပါ... ဖူလုံကျောင်းတော်က ဒီကနေ သိပ်မဝေးဘူး... အချိန် မဆွဲပါနဲ့..."

ငိုယိုတောင်းပန်ရင်း မိမိကိုယ်ကို အားနည်းသူ တစ်ယောက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ ရိခုန်း၏ ပါးစပ်မှ အမှန်တရားကို မသိခဲ့ရလျှင် ဝမ်ဖျင်ကျီး၏ စကားကို အမှန်ဟု ထင်မှတ်သွားနိုင်ပေသည်။ အသက်ကြီးမှ မသေချင်ဘူး ဆိုတာက တကယ့်ကို လူလည်ကြီးတွေရဲ့ စရိုက်ပဲ... အမှန်တကယ်ပင် ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလိုလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်... အဘိုးကြီးက အသက်နဲ့ ရင်းပြီး ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်... အကယ်လို့ လိမ်ညာခဲ့ရင် နေရာမှာတင် ချက်ချင်း သေပါစေ..."

"ဒါပေမဲ့ ငါ ရောက်လာပြီဆိုတော့... မင်း ဘာလုပ်ပေးမလဲ..."

ဝမ်ဖျင်ကျီး ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားပြီး ဤတစ်ကြိမ် သူ မသေတော့ဘူးဟု သိလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီးက လူကြီးမင်းရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ပြန်ပေးပါ့မယ်... လူကြီးမင်း... လူကြီးမင်း ဘာလိုချင်လဲ ပြောပါ... အဘိုးကြီး လုပ်နိုင်သမျှ လုံးဝ မငြင်းဆန်ပါဘူး..."

သူက သွေးထွက်အောင် အနစ်နာခံပြီး ကျန်းချဲ့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ငြိမ်းသတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုလည်း မင်း ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ... မင်းဆီမှာ အရွက်ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း နဲ့ မြေနဂါးစွမ်းအင် ရှိရင် ထုတ်ပေး... ဒီလိုဆိုရင် ငါ မင်းကို မသတ်ဘူး..."

ကျန်းချဲ့က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အရွက်ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း က သူ မဖြစ်မနေ လိုအပ်သော အရာဖြစ်ပြီး မြေနဂါးစွမ်းအင် ကတော့ အပိုအနေဖြင့် မေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူက ရိခုန်းကို မေးကြည့်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း အတွင်းတွင် မြေနဂါးစွမ်းအင် မရှိသလို ဤအရာ ဘယ်မှာ ရှိမှန်းလည်း မသိပေ။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က ဤမျှော်လင့်ချက်ကို ဤအင်အားစုကြီးများ၏ အကြီးအကဲများ အပေါ်တွင်သာ ထားရှိလိုက်သည်။

သူတို့၏ အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ ဆိုရင် ဒီအရာ ဘယ်မှာ ရှိလဲဆိုတာ ကြားဖူးနိုင်တယ်လေ...

"မြေနဂါးစွမ်းအင်... အရွက်ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း..."

ဝမ်ဖျင်ကျီးနှင့် ထိုဆေးဘုရင်တောင်ကြားမှ အကြီးအကဲတို့ ချက်ချင်း ကြက်သေသေသွားကြသည်။

ကျန်းချဲ့၏ တောင်းဆိုချက်က ဤမျှလောက် ပြင်းထန်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

"ကျန်း... တပ်မှူးကြီးကျန်း... ဒီမြေနဂါးစွမ်းအင် ကိုတော့ အဘိုးကြီး သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အရွက်ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း ကတော့... ဆေးဘုရင်တောင်ကြားထဲမှာ တကယ် မရှိပါဘူး... နှစ် ခြောက်ရာ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း တစ်ပင်ပဲ ရှိပါတယ်... ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ ရမလား..."

ဝမ်ဖျင်ကျီးက သတိထားပြီး ခေါင်းမော့ကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားပြီး သူ အမှတ်တမဲ့ မေးလိုက်သည့် မေးခွန်းက တကယ်ပဲ မြေနဂါးစွမ်းအင်၏ သတင်းကို ရရှိသွားစေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းပင် ရင်ထဲရှိ ခံစားချက် မျိုးစုံကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မြေနဂါးစွမ်းအင် ဘယ်မှာ ရှိလဲ..."

"ဒီအရာက အဘိုးကြီး ပြောပြရင်တောင် လူကြီးမင်း ရယူနိုင်ဖို့ မလွယ်ပါဘူး... ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ မြေနဂါးစွမ်းအင်က... ဖူလုံကျောင်းတော် ထဲမှာ ရှိနေလို့ပါ..."

ဝမ်ဖျင်ကျီးက သတိထားပြီး မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက မင်းကို ပြောတာလဲ... သေချာရဲ့လား..."

ကျန်းချဲ့က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ယခင် တောင်ကြားသခင်က အစီအရင်ပညာကို တတ်ကျွမ်းပြီး မြေနဂါးစွမ်းအင် မွေးမြူတဲ့ အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ဖို့ ဖူလုံကျောင်းတော်က ဖိတ်ခေါ်တာ ခံခဲ့ရဖူးပါတယ်... အဲဒီ ဖူလုံကျောင်းတော်ရဲ့ တောင်တန်းတွေ အောက်မှာ သဘာဝ မြေကြောစွမ်းအင် တစ်ခု ဖြစ်တည်လာလို့..."

"ဖူလုံကျောင်းတော်က အဲဒါကို အသုံးပြုပြီး မြေနဂါးစွမ်းအင် တစ်ခုကို မွေးမြူကာ နောက်ပိုင်း မျိုးဆက်တွေရဲ့ ကျင့်ကြံရေးမှာ အသုံးပြုဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာပါ... အကယ်လို့ ပါရမီရှင် တပည့် တစ်ယောက်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒီမြေကြောစွမ်းအင်ရဲ့ အကူအညီကို ရရင်..."

"နောက်တစ်ဆင့်ကို ထပ်ပြီး တက်လှမ်းနိုင်မယ်လေ... ယခင် တောင်ကြားသခင်က ကျုပ်ကို မှာခဲ့တာက နောက်ပိုင်း ဖူလုံကျောင်းတော်က အရမ်း လွန်လာရင် ဒါကို အသုံးချပြီး ခြိမ်းခြောက်လို့ ရတယ်တဲ့... ဒါပေမဲ့ လွယ်လွယ်နဲ့ အပြင်ကို မပြောပြဖို့တော့ မှာထားခဲ့တယ်..."

ဝမ်ဖျင်ကျီးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်ပြီး သူ သိထားသမျှ အရာအားလုံးကို ကျန်းချဲ့ကို ပြောပြလိုက်သည်။

ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေနဂါးစွမ်းအင် သတင်းကို သိရတာ ကောင်းပါတယ်။ ဖူလုံကျောင်းတော်နဲ့လည်း ရန်ငြိုး ရှိပြီးသား ဆိုတော့ ကိစ္စပြီးရင် တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဖြေရှင်းရမှာပဲ...

"အဲဒီ မြေနဂါးစွမ်းအင်ကို မွေးမြူထားတာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ..."

"အစီအရင် တည်ဆောက်ပြီးတဲ့ အချိန်က စတွက်မယ်ဆိုရင်... နှစ်တစ်ရာလောက် ရှိပါပြီ..."

"တပ်မှူးကြီးကျန်း... နှစ် ခြောက်ရာ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း နဲ့ အစားထိုးလို့ ရမလား... ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..." ဝမ်ဖျင်ကျီးက ဆက်ပြီး တောင်းပန်လိုက်သည်။

"နှစ် ခြောက်ရာ သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက မလုံလောက်ဘူး... ကြည့်ရတာ... မင်းတို့ သေရတော့မယ် ထင်တယ်..."

ကျန်းချဲ့က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူက ဝမ်ဖျင်ကျီး အားလုံး ပြောပြထားပြီဟု မယုံကြည်ပေ။ ဤအဘိုးကြီး၏ စရိုက်ဖြင့် ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားဦးမည်ပင် ဖြစ်သည်။

"တပ်မှူးကြီးကျန်း... အဘိုးကြီး တကယ်..."

ပြောရင်းဆိုရင်း သူက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဆေးဘုရင်တောင်ကြားမှ အခြား မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမား အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ဖိနှိပ် ချုပ်နှောင်လိုက်ပြီး တစ်ချက်တည်း ဆွဲမလိုက်သည်။

"ဝမ်ဖျင်ကျီး... မင်းက တကယ်ပဲ ငါ လူသတ်ရတာ မကြိုက်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား..."

ပြောရင်းဆိုရင်း အခြား သူများကို သတိပေးရန် အတွက် လက်တွေ့ လုပ်ပြရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ငါ... ငါ သိတယ်..."

ကျန်းချဲ့က ဝမ်ဖျင်ကျီးကို သတိပေး သင်ခန်းစာပေးရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် သူ ဖိနှိပ်ချုပ်နှောင်ထားသော မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းသမားက အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရွက်ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း ဘယ်မှာ ရှိလဲဆိုတာ မင်း သိတယ်ပေါ့..."

ကျန်းချဲ့၏ အကြည့်များက ထိုသူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ယန်မင်... မင်း..."

ဝမ်ဖျင်ကျီး မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်း အော်ဟစ် တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်သော အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ပါးစပ်ဖျား ရောက်နေသော စကားများကို မျိုချလိုက်ရသည်။

"သိ... သိပါတယ်..."

ယန်မင်က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်မှာလဲ..."

"အဲဒီ... အဲဒီ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက တောင်ကြားရဲ့ ယွမ်ချီ စုစည်းမှု အစီအရင်ထဲမှာ ရှိပါတယ်... ဆေးဘုရင်တောင်ကြားရဲ့ အဖိုးတန် ရတနာပါ... အခုချိန်မှာ အဲဒီ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက အရွက်ရှစ်ရွက်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့... ကျုပ်မှာ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်... အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဲဒီ ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းရဲ့ သက်တမ်းကို တိုးအောင် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး... သခင်ကြီး... ကျုပ်ကို အသက်တစ်ချောင်း ချမ်းသာပေးပါ..."

ယန်မင်က အထစ်ထစ် အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အသက်ရှင်ချင်စိတ်များ အပြည့်အဝ ပြသနေပေသည်။

"ယန်မင်... မင်းက သစ္စာဖောက်..."

ဝမ်ဖျင်ကျီး မျက်လုံးများ နီရဲသွားပြီး ယန်မင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

သူက အခုလေးတင် ဤကိစ္စကို ယန်မင်ထံ ပြောပြခဲ့ပြီး တောင်ကြားသခင် နေရာကို သူ့ကို လွှဲပြောင်းပေးရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူက ဒီလောက် ကြောက်တတ်ပြီး သတ္တိနည်းရတာလဲ... ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်ကိုတောင် လွယ်လွယ် ပြောပြရက်ရတာလဲ...

"ဒီမှာ မင်း စကားပြောခွင့် ရှိလို့လား..."

ကျန်းချဲ့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ဖျင်ကျီး၏ အနီးသို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အတွင်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဝမ်ဖျင်ကျီးက ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ဖျင်ကျီး၏ ဒန်တျန်ကို ကျန်းချဲ့က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"ကျန်း... ကျန်းချဲ့... မြေနဂါးစွမ်းအင် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ မင်းကို ပြောပြပြီးပြီလေ... မင်း ကတိပေးထားတယ်... ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးမယ်လို့..."

ဝမ်ဖျင်ကျီးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... ငါက အမြဲတမ်း ကတိတည်တဲ့ သူတစ်ယောက်ပါ..."

ပြောရင်းဆိုရင်း ဝမ်ဖျင်ကျီးကို အဝေးရှိ ယန်မင်ထံသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို သတ်လိုက်... ဒါဆို မင်း အသက်ရှင်ခွင့် ရမယ်..."

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့..."

ယန်မင်က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားကာ ဝမ်ဖျင်ကျီးကို မကြည့်ရဲဘဲ...

"တောင်ကြားသခင် အိုကြီး... ကောင်းကောင်း သွားပါ... တပည့်... တပည့်က ဆေးဘုရင်တောင်ကြားရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းသွားပါ့မယ်..."

ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ရာ လုံးဝန်းသော ခေါင်းတစ်လုံး ပြုတ်ကျလာပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။