အခန်း ၁၆၁

(၁၆၁) ဝိညာဉ်စင်မြင့်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း... နတ်ဘုရားအလင်းကို ထွန်းတောက်စေခြင်း

ကျန်းချဲ့၏ အတွေးဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် မူလက ရှေးဟောင်းဆန်ကာ ငြိမ်သက်နေသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်သည် ပိုမိုနက်နဲဆန်းကြယ်သော အပြောင်းအလဲများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျဉ်းကြောင်းများက တဖြည်းဖြည်း ထွန်းတောက်လာသည်။ သွေးရောင်အလင်းတန်းများက အဆက်မပြတ် တလက်လက် တောက်ပနေပြီး ပိုမိုတောက်ပလာကာ အလွန်တရာ နက်နဲဆန်းကြယ်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

အခန်း

ထို့နောက် ကောင်းကင်ကျောက်တိုင် အတွင်းမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထိုးထွက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်တိုင် နေရာလွတ်အတွင်းရှိ အရွက်ကိုးရွက် ဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၊ ရွှမ်ယွမ် ဝိညာဉ်အရည်၊ ဗာဂျရာဓာတ်တော် နှင့် ယွမ်ကျောက်တုံး တစ်ရာတို့ကို လုံးဝ စုပ်ယူဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ထို့နောက် အသက်စွမ်းအင် တစ်ခုလည်း ချက်ချင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။ သက်တမ်း ငါးနှစ် လျော့ကျသွားလေပြီ။ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ ပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းနောက်တွင် မူလက ငြိမ်သက်နေသော ပတ်ဝန်းကျင် လေဟာနယ်က စတင် တုန်ခါလာပြီး သန့်စင်သော မူလစွမ်းအင် အမျှင်တန်းများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေကာ မူလစွမ်းအင် လေဝဲကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

အတွင်းအားများ ဆူပွက်လာပြီး သွေးချီများ လှုပ်ရှားလာသည်။ ပူပြင်းသော အငွေ့အသက်များက အတွင်းမှနေ၍ အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံးကို ပေါင်းအိုးထဲ ထည့်ပေါင်းထားသကဲ့သို့ အဖြူရောင် ရေနွေးငွေ့များက ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် ဖြည်းညင်းစွာ စိမ့်ထွက်လာတော့သည်။

အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း စတင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး စတင် လှုပ်ရှားလာသည်မှာ ကျန်းချဲ့၏ ဒန်တျန်းအတွင်းရှိ အတွင်းအားများပင် ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ခု၏ ဆွဲငင်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားလာကာ ဆူပွက်နေသော ရေနွေးအိုးကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေတော့သည်။

ရွှေရောင် မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ ကလည်း တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထွန်းတောက်နေပြီး ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်နေသည့်ဟန် ရှိပေသည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းချဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အကြောစုံချက် ကိုးနေရာလုံး တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုစည်းနေသော သန့်စင်သည့် မူလစွမ်းအင်များက ထိုစုံချက်များမှတစ်ဆင့် သွေးကြောများ အတိုင်း ဒန်တျန်းအတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားကြသည်။

မူလက ကျန်းချဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ယွမ်ဟိုင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အတွင်းအားများမှာ ပြည့်ဝနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ပြည့်ဝနေသည့်အပေါ် ထပ်မံဖြည့်တင်းနေသဖြင့် ဒန်တျန်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မည့် ခံစားချက်ကိုပင် ရရှိနေပေသည်။

သို့သော် အခြေအနေက ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ယခင်က ချီဆန်းကျား ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်း မှတ်စုစာအုပ်ကို သူ ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစာအုပ်ထဲတွင် ချီဆန်းကျား တစ်သက်တာ ကျင့်ကြံခဲ့သမျှ အတွေ့အကြုံများ ပါဝင်ပြီး မွေးရာပါ အစပိုင်းအဆင့်မှ မွေးရာပါ အထွတ်အထိပ်အဆင့်၊ ရှန်ကွမ်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်အထိ အားလုံးကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားပေသည်။

ရှန်ကွမ်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုပါက အရေးအကြီးဆုံးမှာ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ဝိညာဉ်စင်မြင့်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး နတ်ဘုရားအလင်းကို ထွန်းတောက်စေရန်ပင် ဖြစ်သည်။ မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ ကတော့ အဓိက အကျဆုံး အရာပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထို့ကြောင့်လည်း မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ပို၍ တန်ဖိုးကြီးမားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို ဝိညာဉ်အလင်းတန်းကို ထွန်းတောက်စေရန် မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ လိုအပ်ရုံသာမက နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ်များနှင့်လည်း အလွန် နက်ရှိုင်းစွာ ပတ်သက်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ များပြားလှသော အတွင်းအားများကို အသုံးပြု၍ မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ကို အားဖြည့်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မှသာ နတ်ဘုရားအလင်းကို ထွန်းတောက်စေနိုင်မည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ယခု များပြားလှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များ စီးဝင်လာခြင်းက တွန်းအားပေးခြင်းနှင့် အားဖြည့်ပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့သာ မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းကို မြင်တွေ့နိုင်မည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် များပြားလှသော မွေးရာပါ အတွင်းအားများ အားလုံးက မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ဆီသို့ စုစည်းသွားကြပြီး ထွန်းတောက်နေသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကလည်း ပိုမို တောက်ပလာသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်မှ ပြောင်းလဲလာသော အတွင်းအားများကလည်း ဒန်တျန်းအတွင်း၌ ဟန်ချက်ညီညီ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့ စုပ်ယူနေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များ ပိုမို များပြားလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် နောက်ဆုံး၌ လေဝဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မူလစွမ်းအင် လေဝဲကြီးကလည်း ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာတော့သည်။ ဆယ်ပေကျော်ခန့် အထိ ကြီးမားသွားခဲ့သည်။

"ဝုန်း ဝုန်း"

ရိုင်းစိုင်း ကြမ်းတမ်းသော မူလစွမ်းအင်များက စုစည်းလာချိန်တွင် ဟိန်းဟောက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ တောတောင်များ အတွင်း၌လည်း လှုပ်ရှားသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ကျား၊ သစ်၊ ဝံပုလွေ အစရှိသည့် တိရစ္ဆာန်များနှင့် ငှက်များ အင်းဆက်များ အားလုံး လန့်နိုးသွားကြလေသည်။ လရောင်က ဖြာကျလာပြီး ကျန်းချဲ့ကို လွှမ်းခြုံထားရာ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က အရာအားလုံးကို မျိုချပစ်မည့် လေဝဲကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များကို ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူနေပြီး လေဟာနယ်ထဲရှိ လေဝဲကြီးကလည်း ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။

များပြားလှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များ ပံ့ပိုးမှု အောက်တွင် ကျန်းချဲ့၏ ဒန်တျန်းအတွင်းရှိ မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့က ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး အဝေးမှ ကြည့်မည်ဆိုပါက ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုတည်းကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်။

အတွင်းအားများ အမြင့်ဆုံး အမှတ်သို့ စုစည်းသွားချိန်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော ကျန်းချဲ့က လက်အုပ်ချီလိုက်ရာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ထဲမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အထက်သို့ တည့်တည့် တိုးဝင်သွားကာ ကြီးမားပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက ကျန်းချဲ့၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

"ဒိုင်း"

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ပင်... ကျန်းချဲ့က သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လျှင် ယခုအချိန်၌ တုန်ယင်နေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကြားနိုင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့၏ ခေါင်းထဲတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ အလွန်အမင်း တောက်ပလာခဲ့သည်။ တစ်ပေခန့် အရွယ်အစားရှိသော ဝိညာဉ်စင်မြင့် တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်ဟလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆန်စေ့အရွယ်ခန့်ရှိသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခုက ဝိညာဉ်စင်မြင့် အတွင်းတွင် လွင့်မျောနေပြီး ရှုပ်ထွေးသော ကမ္ဘာကြီးထဲမှ တောက်ပသော အလင်းရောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းကို လမ်းညွှန်ပြသနေပေသည်။

ဤအချိန်လေးအတွင်း ကျန်းချဲ့က သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးလောက်အောင် ကြည်လင်ပြတ်သားနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး အားနည်းသော ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင် ပေအနည်းငယ် အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နေရပေသည်။

မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ရှိ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အင်းဆက်ငယ်လေးများ အော်မြည်နေသည်ကိုပင် အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး မြေမှုန့်လေး တစ်မှုန့်ချင်းစီကိုပင် အတိအကျ မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။

နတ်ဘုရားအလင်း အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားရာ ကျန်းချဲ့က ယခုအခါ မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း အံ့ဩစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ သွေးကြောများ၊ လျှို့ဝှက် အကြောစုံချက်များ နှင့် ဆူပွက်နေသော သွေးချီများကိုပါ အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။

ဒန်တျန်း အတွင်းရှိ လှိုင်းထနေသော ပြည့်ဝသည့် အတွင်းအားများ နှင့် ထိုအတွင်းအားများ ကြားရှိ ရွှေရောင် တာအိုမျိုးစေ့ တစ်ခုကိုပါ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ ဝိညာဉ်စင်မြင့်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး နတ်ဘုရားအလင်းကို ထွန်းတောက်စေလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါများက ချက်ချင်း မြင့်တက်လာပြီး ကြီးမား၍ အန္တရာယ်များသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ယခုမှသာ ရှန်ကွမ်းအဆင့်၏ နက်နဲဆန်းကြယ်မှုများကို သူ အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ မိမိကိုယ်ကို အပြည့်အဝ နားလည် သိရှိသွားသလို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင် အပေါ် နားလည် သဘောပေါက်မှုကလည်း ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ရုံဖြင့် ယခင်ကထက် အများကြီး သာလွန်သော အစွမ်းထက်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်မှသာ ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမားများက မျက်လုံး တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် လူသတ်နိုင်သည် ဆိုခြင်းမှာ တကယ်တော့ ထို ဝိညာဉ်အာရုံကို အားကိုးခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ အမှန်တကယ် နားလည်သွားတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးက အဆင့်နိမ့် သိုင်းသမားများ အတွက်တော့ သေချာပေါက် ကြီးမားသော အားသာချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်မည့် ဝိညာဉ်အာရုံ မရှိပါက သာမန် သိုင်းသမားများ အနေဖြင့် ဝိညာဉ်အာရုံ၏ ဖိအားကို လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်မှာ ချက်ချင်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က လေထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်ပျံတက်သွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ဖုံးလွှမ်း စုစည်းနေသော မူလစွမ်းအင် လေဝဲကြီး ကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတော့ ရှန်ကွမ်းအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မျိုးက ထိုက်အန်း မြို့တော် အတွင်း၌ ဆိုလျှင် ထိပ်တန်း အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူသာ ဆန္ဒရှိပါက အစိုးရ အသိုင်းအဝိုင်းမှ ထွက်ခွာပြီး နှစ်ပေါင်း ရာချီ တည်တံ့မည့် အင်အားကြီး ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုကို လုံးဝ တည်ထောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်ပါက သူ၏ တိုးတက်မှုက သေချာပေါက် အဟန့်အတား ဖြစ်သွားမည်ကို ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ နားလည်ထားပေသည်။ သူ၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုများက အစွမ်းထက်သော ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများနှင့် လုံးဝ ခွဲခွာ၍ မရနိုင်ပေ။ အစိုးရ ဆိုသည့် အားကိုးရာ နောက်ခံ မရှိပါက ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများကို အလိုရှိသလို လုယက်ရန်နှင့် လူများကို အမြစ်ဖြတ် သတ်ဖြတ်ရန် ဆိုသည်မှာ တွေးကြည့်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူက ဆက်လက် ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ချီဆန်းကျား သာ အဆင့်တက်လှမ်း အောင်မြင်သွားပါက နောက်ဆက်တွဲ အနေဖြင့် သူ့အား ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဗုဒ္ဓဘာသာ နှင့် တာအိုကျောင်းတော်များကို အမြစ်ဖြတ် ချေမှုန်းရမည့် အချိန် ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤ ထိုက်အန်း မြို့တော်ကြီး လည်း နောက်ဆုံးတွင် ယန်ဂူ ခရိုင် ကဲ့သို့ပင် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ရွှီး"

ကျန်းချဲ့က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြေကြီးပေါ်မှ ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ထိုက်ရှန်း မြို့ဆီသို့ လေထဲမှ ပျံသန်း သွားတော့သည်။ အားကောင်းသော အတွင်းအားများက လေတိုက်ခတ်မှုများကို ခွင်းထုတ်သွားပြီး အဝေးမှ ကြည့်မည်ဆိုပါက အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ကျဆင်းလာသော ကြယ်တံခွန် တစ်စင်းနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

အဆင့် တက်လှမ်းပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ထိုက်ရှန်း မြို့ထဲတွင် သူ့ကို ချုံခို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော အဘိုးကြီး နှစ်ယောက်လည်း သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် အချိန် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ အဆင့်တက်လှမ်း အောင်မြင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင်။

ထိုက်အန်း မြို့တော်၏ အပြင်ဘက် စစ်တပ်စခန်း အတွင်း၌လည်း မူလစွမ်းအင်များ စုစည်းနေပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ကာ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်ကြီးများက ပတ်ဝန်းကျင် ပေရာချီ အထိ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့် ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

အောက်ဘက်တွင်မူ စစ်သည် တစ်ထောင်ခန့်က လက်နက် အပြည့်အစုံဖြင့် အဆင့်တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေသော ချီဆန်းကျား ကို စောင့်ကြပ်ပေးနေကြသည်။ မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ အနီးသို့ လာရောက်ခွင့် မပြုပေ။

"ဒိုင်း"

ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ကျယ်လောင်သည့် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုနှင့် အတူ အလွန် သိသာထင်ရှားသော မူလစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာများရှိ တိမ်မည်းများ အားလုံး ပျက်စီးသွားပြီး မြေကြီးများလည်း အကြီးအကျယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချီဆန်းကျား က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံနေပေသည်။

"မွေးရာပါအဆင့်ကို စရောက်ကတည်းက အခုဆိုရင် ဆယ့်ခုနစ်နှစ် ရှိသွားပြီ နောက်ဆုံးတော့ ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ"

ချီဆန်းကျား က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။

သည်းခံခဲ့ရသည်မှာ ဤမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ထိုက်အန်း မြို့တော်ရှိ သိုင်းလောက အင်အားစုများကို ယခင်က နယ်စပ်တွင် လူမျိုးခြားများကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းကို ပြသရမည့် အချိန် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"တာအိုဘုန်းကြီး ချန်မေ ကျုပ် ရင်ထဲမှာ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသလိုပဲ ခင်ဗျားရော အဲဒီလို ခံစားရတာမျိုး ရှိလား"

ထိုက်ရှန်း မြို့ထဲတွင် ကျန်းချဲ့ ထွက်ပေါ်လာစေရန် အတွက် ဟွမ်မိသားစု ကို ဖိအားပေးရန် ဖူလုံကျောင်းတော် သို့ အမိန့်ပေးထားပြီး ဖြစ်သော မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါယကာ မင်ဟယ် က အရမ်း စိုးရိမ်လွန်းနေတာပါ ဘုန်းဘုန်း ကတော့ ဘာထူးခြားမှုမှ မခံစားရပါဘူး"

မျက်လုံးမှိတ်ကာ တရားထိုင်နေသော ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး ၏ မျက်မှောင်များက တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားပြီး ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု ထုတ်မေးလိုက်သည်။

"ဘုန်းကြီး ဝမ်ချန် နဲ့ ရွှမ်ဟယ် တို့ ပြောတာကတော့ ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက အပြင်ပန်းမှာ ရမ်းကားတဲ့ပုံ ပေါက်နေပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အသေးစိတ် တွက်ချက်တတ်ပြီး အကြံအစည် အရမ်း ကြီးမားတယ် တဲ့ ရန်သူရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို အမြဲတမ်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်တယ် တဲ့ အရင်တုန်းက ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စက သက်သေပဲလေ အကယ်လို့ ချီဆန်းကျား သာ ကိုယ်တိုင် ထွက်မလာဘဲ စစ်သည် အများကြီး မခေါ်လာခဲ့ဘူး ဆိုရင် အဲဒီနေ့က သူတို့ လုံးဝ နောက်ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ လုမိသားစု ကိစ္စမှာလည်း ကျန်းချဲ့က လုကျန်းဟယ် အိမ်မှာ မရှိဘူး ဆိုတာကို ကြိုသိနေလို့သာ ရဲရဲတင်းတင်း ဝင်တိုက်ခဲ့တာလေ အဲဒါကြောင့် ကျုပ် ထင်တာကတော့ ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ မိစ္ဆာကောင်က ကျင်းယွမ် ဘုရားကျောင်း နဲ့ ဖူလုံကျောင်းတော် တို့က အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို သေချာပေါက် ခန့်မှန်းမိလို့ ဒီရက်ပိုင်း အတွင်းမှာ လုံးဝ အရိပ်အယောင် မပြဘဲ ပုန်းနေတာများလား"

ယခင်ကတည်းက သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဝေဝါးသော အတွေးတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး သံသယ ဝင်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခုလေးတင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အကြောင်းရင်း မရှိဘဲ ထိတ်လန့်သွားသည့် အချိန်မှသာ ဤကိစ္စက တကယ် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို သတင်း သွားပေးမည့်သူ မရှိသည်မှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်ရာ သူက မြို့ဝန် အိမ်တော်ထဲမှ လုံးဝ ထွက်မလာခြင်းက ပုံမှန် မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ လက်စားချေမှု ရှိလာမည်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းမိ၍သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မူလက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင် အနည်းငယ် တောက်ပလာခဲ့သည်။

"ဒါယကာ ဆိုလိုချင်တာက ကျန်းချဲ့ က အခု အချိန်မှာ မြို့ထဲမှာ လုံးဝ မရှိတာ ဒါမှမဟုတ် မြို့ဝန် အိမ်တော် ထဲမှာ ချုံခို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဘုန်းဘုန်းတို့ ထောင်ချောက်ထဲ ဝင်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာလို့ ပြောချင်တာလား"

"ဟုတ်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို သက်သေပြဖို့ ခက်တယ်လေ အကယ်လို့ ချီဆန်းကျား က မြို့ဝန် အိမ်တော် ထဲမှာ ပုန်းနေမယ် ဆိုရင် ဘုန်းဘုန်းတို့ တိတ်တဆိတ် သွားစောင့်ကြည့်တာနဲ့ သေချာပေါက် လူမိသွားလိမ့်မယ် အဲဒီ အချိန်ကျရင် ချုံခို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆိုတာ ပိုပြီး ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး က ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ဘဲ အင်္ကျီလက်ထဲမှ လိပ်ခွံ တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကြေးပြား အချို့ ထည့်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် ပြန့်ကျဲသွားသော ကြေးပြားများက စိန်ပွင့် ပုံစံ အဖြစ် တည်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း မှေးကျဉ်းသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဗေဒင် အဟော အရ အလွန် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ် ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"မြို့ဝန် အိမ်တော် ထဲမှာ သေချာပေါက် ထောင်ချောက် ရှိနေတယ်"

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး က အလွန် သေချာနေသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စ အားလုံးကို ဗေဒင် အဟော အပေါ်မှာပဲ ပုံချထားတာက ဒါယကာ မင်ဟယ် အနေနဲ့ နည်းနည်းတော့ မဆင်မခြင် နိုင်လွန်းမနေဘူးလား"

"ခင်ဗျား ဘာသိလို့လဲ ကျုပ် က ဗေဒင် ပညာကို လေ့လာ လိုက်စား လာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း များစွာ ကြာပြီ အရာအားလုံးကို နတ်ဘုရား တစ်ပါးလို အတိအကျ မဟောကိန်း ထုတ်နိုင်ပေမဲ့ အန္တရာယ် တချို့ကိုတော့ ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း ရှိတယ် ဒီ ဗေဒင် အဟော အရ ဆိုရင် ပြီးတော့ အရင်က ခန့်မှန်းချက်တွေပါ ပေါင်းကြည့်လိုက်ရင် မြို့ဝန် အိမ်တော် ထဲမှာ သေချာပေါက် ထောင်ချောက် ရှိနေတယ် ဆိုတာကို ကျုပ် အတိအကျ ပြောရဲတယ်"

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒါယကာ ရဲ့ သဘောက"

"အရင်ဆုံး ထွက်သွားကြတာပေါ့ ဒီလို အလွန် ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ် အဟော မျိုးကို ကျုပ် က ခင်ဗျား အတွက် တွက်ပေးခဲ့တာ ကျုပ် အတွက်တော့ ဘာမှ ပြဿနာ မရှိနိုင်ပေမဲ့ ခင်ဗျား ကတော့ အခု ချက်ချင်း မထွက်သွားရင် အသက်အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်တယ်နော်"

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး က ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွန့်ဆုတ်သွားသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ဖက်လူ၏ စကားများကို သိပ်ပြီး မယုံကြည်ချင်ပေ။ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် ဆိုလျှင် ချီဆန်းကျား ကို မယှဉ်နိုင်လျှင်တောင်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးက အလွန် များပြားလှပေသည်။ ထို့အပြင် မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး ၏ အကူအညီပါ ပါဝင်မည် ဆိုပါက ထောင်ချောက် ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူ၏ အသက်အန္တရာယ် အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုဟု ထင်မှတ်နေပေသည်။

"ဟွမ်မိသားစု ဘက်က သတင်းကို အရင် စောင့်ကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ် ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ အကယ်လို့ ကျန်းချဲ့သာ သဲလွန်စ တစ်ခုခု ပြလာခဲ့ရင် အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာ အရမ်း နှမြောစရာ ကောင်းတယ်"

ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး က မုတ်ဆိတ်မွေး ရှည်ကြီးများကို ခပ်ဖွဖွ သပ်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင်။

ညတစ်ဝက်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ထိုက်ရှန်း မြို့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ရုပ်ဖျက်ထားသဖြင့် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သူ့ကို လွှမ်းခြုံ စစ်ဆေးခြင်း မရှိသရွေ့ သူ မည်သူ ဖြစ်ကြောင်းကို လုံးဝ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှန်ကွမ်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမားများ စုစည်းထားသော ဝိညာဉ်အာရုံလေး တစ်ခုဖြင့် ကြီးမားသော ဧရိယာ အတွင်း လိုက်လံ စောင့်ကြည့်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စ အတွက် သူ လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

ကျန်းချဲ့က အရင်ဆုံး စတင် လှုပ်ရှားလိုသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဆေးဘုရင် တောင်ကြား ကိစ္စသာ သတင်း ပျံ့နှံ့သွားပါက သူ့ကို ချုံခို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော ထို ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမား နှစ်ယောက်က သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း လက်လျှော့သွားမည်မှာ သေချာလှသောကြောင့်ပင်။ ထိုသို့ ဆိုလျှင် နောက်ပိုင်း ကျင်းယွမ် ဘုရားကျောင်း နှင့် ဖူလုံကျောင်းတော် တို့ကို အမြစ်ဖြတ် ရှင်းလင်းရန် ပိုမို ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ အဖြစ်ခံမည့် အစား ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူတို့ကို အရင်ဆုံး ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်က ပိုကောင်းပေသည်။ တစ်ယောက်ကိုသာ ရှင်းလင်းနိုင်လျှင်တောင်မှ နှစ်ဖက်စလုံး၏ စွမ်းအား ကွာဟချက်ကို လျှော့ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ချီဆန်းကျား ရွှေအမြုတေ တည်ခြင်း အောင်မြင်လျှင်တောင်မှ နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကွာဟချက်က တကယ်ကို ကြီးမားနေဆဲ ဖြစ်ပေမည်။

နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခု ရှိသေးသည်။ သတင်းများ ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့က ချီဆန်းကျား မြို့ဝန် အိမ်တော် ထဲတွင် မရှိဘူးဟု ထင်မှတ်သွားပြီး အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ လူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဒေါသ ဖြေကြမည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

ဤအရာများ အားလုံးက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော ကိစ္စများပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြေအနေများကို မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်မှ မလွတ်ကင်းစေရန် အတွက် ကျန်းချဲ့က လက်ဦးမှု ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစီအစဉ်မှာ ထိုသူ နှစ်ယောက်ကို တတ်နိုင်သမျှ ခွဲထုတ်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်လံ နှိမ်နင်းရန် ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်မည့် အရာမှာ မြို့ဝန် အိမ်တော် အတွင်း၌ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ချီဆန်းကျား က မြို့ဝန် အိမ်တော် ထဲတွင် ရှိနေကြောင်း ဟန်ဆောင်ကာ သူ့ကို လုပ်ကြံမည့် ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမား နှစ်ယောက်ကို လှည့်စားရန် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ရှန်ကွမ်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားပြီ ဆိုသည့် ကိစ္စကို သူ့အပြင် ကောင်းကင် နှင့် မြေကြီး သာ သိရှိပေသည်။ ထိုသူ နှစ်ယောက်က မည်မျှပင် တွက်ချက် တတ်ပါစေ သူ အဆင့် တက်သွားပြီ ဆိုသည်ကို လုံးဝ ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချီဆန်းကျား ၏ အရှိန်အဝါကို ဟန်ဆောင် ဖန်တီးပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ယွမ်ဟိုင်အဆင့် စွမ်းအားဖြင့်သာ ငါးစာချကာ ဆေးဘုရင် တောင်ကြား ရှိရာဘက်သို့ လေထဲမှ ပျံသန်း သွားတော့သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ကျန်းချဲ့က ရှန်ကွမ်းအဆင့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့် အချိန်တွင် မြို့ဝန် အိမ်တော် ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေသော မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး နှင့် ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို တို့က ချက်ချင်း သတိထားမိသွားကြပြီး သူတို့ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း ကြည့်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာထားများ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒါယကာ မင်ဟယ် ရဲ့ အကြံအစည်က မှန်ကန်ပါတယ် ချီဆန်းကျား က မြို့ဝန် အိမ်တော် ထဲမှာ တကယ်ပဲ ချုံခို နေတာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ သူက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး အရှိန်အဝါကို ထုတ်ပြလိုက်ရတာလဲ"

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘုန်းဘုန်း အမြင်ကို ပြောရရင်တော့ ဘုန်းဘုန်းတို့က အချိန် အကြာကြီး နေတဲ့အထိ မလှုပ်ရှားတော့ သူတို့လည်း ဆက်မစောင့်နိုင်တော့တာ ဖြစ်မယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်တပ် တပ်မှူး တစ်ယောက် အနေနဲ့ ချီဆန်းကျား မှာ ပုံမှန် အချိန်တွေ ဆိုရင် အလုပ် အရမ်း များတယ်လေ ထိုက်ရှန်း မြို့ထဲမှာ အမြဲတမ်း နေဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး သေချာတာကတော့ အခုလို အရှိန်အဝါကို ထုတ်ပြလိုက်တာက တခြားလူတွေကို ခြောက်လှန့်ပြီး ကျန်းချဲ့ အပေါ်ကို ဘာအကြံအစည်မှ မရှိရဲအောင် လုပ်လိုက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ချန်မေ ၏ စကား မဆုံးသေးမီမှာပင် သူတို့ နှစ်ယောက်က ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု မြို့ဝန် အိမ်တော် ထဲမှနေ၍ အနောက်မြောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကျန်းချဲ့ က ဆေးဘုရင် တောင်ကြား ကို သွားပြီး ပြဿနာ ရှာတော့မယ် ထင်တယ်"

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ စောင့်ဆိုင်းမှုက အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ အန္တရာယ်ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ရုံသာမက သားကောင် ထွက်လာမည့် အချိန်ကိုပါ စောင့်ဆိုင်း နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါယကာ မင်ဟယ် ဒီ မိစ္ဆာကောင် ကို ဘုန်းဘုန်းဆီသာ လွှဲထားလိုက်ပါ"

ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဘုန်းဘုန်း က ဒီအနီးအနားမှာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ချီဆန်းကျား က သေချာပေါက် သတိထားမိသွားလိမ့်မယ် အဲဒီကျရင် ဒါယကာ က ဘုန်းဘုန်းကို နည်းနည်းပါးပါး ကူညီပြီး တားဆီးပေးဖို့ လိုလိမ့်မယ် နောက်တစ်ခုက အရင်က ဒါယကာ က ဘုန်းဘုန်း အတွက် ဗေဒင် တွက်ပေးခဲ့တုန်းက အလွန် ကြီးမားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ် အဟော မျိုး ထွက်လာခဲ့တယ် မဟုတ်လား အကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေမယ် ဆိုရင် ချီဆန်းကျား ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေချာပေါက် အသက် ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်"

"အကယ်လို့ ဒါယကာ နဲ့ ဘုန်းဘုန်း နေရာ လဲလိုက်မယ် ဆိုရင် အခြေအနေတွေ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်လေ ဘုန်းဘုန်းရဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ကြီးက ကျန်းချဲ့ အပေါ်မှာ ကျရောက်သွားတာမျိုးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား"

ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြောတာလည်း ယုတ္တိ ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျုပ် တစ်ယောက်တည်း နဲ့တော့ ချီဆန်းကျား ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ခင်ဗျား လှုပ်ရှားမယ် ဆိုရင် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် လုပ်ပါ ကျန်းချဲ့ ကို သတ်ပြီးတာနဲ့ ခင်ဗျား နဲ့ ကျုပ် အတူတူ ပေါင်းပြီး ချီဆန်းကျား ကို ရင်ဆိုင်ကြတာပေါ့"

မင်ဟယ် တာအိုဘုန်းကြီး က အချိန်အနည်းငယ် ကြာအောင် စဉ်းစားခန်း ဝင်ပြီးနောက် သူ၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူ လက်ခံလိုက်သည်။

ချန်မေ ဘုန်းကြီးအို က လက်အုပ်ချီကာ ဂါထာ တစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါယကာ စိတ်ချပါ ဘုန်းဘုန်း က ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ မိစ္ဆာကောင် ကို နှိမ်နင်းပြီးတာနဲ့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်”