အခန်း ၁၆၃

အခန်း (၁၆၃) ငါ့လမ်းစဉ်ကို တားဆီးသူမှန်သမျှ သေစေရမည်

ကျန်းချဲ့က သူ၏စွမ်းအားများကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ကာ ထိုက်ရှန်းမြို့ထဲမှနေ၍ မင်ဟယ်တောက်ရန် နှင့် သီးခြားစီ ခွဲထုတ်ရန် သူ့ကို ငါးစာချ မျှားခေါ်လာခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိသွားချိန်တွင် ဆရာတော်ချန်မေ၏ ရင်ထဲ၌ အန္တရာယ် အငွေ့အသက်များကို ကြိုတင် ခံစားမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ယခု လက်ရှိ အခြေအနေအောက်တွင် သူ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သို့သော် သူက အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး မသေဆုံးမီ ကျန်းချဲ့ကိုပါ အတူတူ ဆွဲခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကျင်းယွမ်ကျောင်းတော် အတွက် ဤကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခကြီးကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်မည် ဆိုပါက သူ၏ သေဆုံးခြင်းက တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စူးရှ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံနေလေပြီ။

နဖူးပြင် ဝိညာဉ်စင်မြင့်မှ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများကို အတင်းအကျပ် လှုံ့ဆော်ကာ သွေးချီများနှင့် မူလစွမ်းအင်များကို မီးရှို့လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းအားများက သမိုင်းတစ်လျှောက် အမြင့်မားဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မထိန်းထားနိုင်သော်လည်း ယခု လက်ရှိ စွမ်းအားဖြင့် ကျန်းချဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်ပြီဟု သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။

"အပေါ်ယံ ဟန်ဆောင်ကောင်းနေတာပဲ ကျုပ်မျက်စိထဲမှာတော့ ခင်ဗျားတို့ကမှ သိုင်းလောကကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ သူခိုးဂျပိုးတွေပဲ"

ကျန်းချဲ့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ကြီးမား ခမ်းနားလှသော နဂါးပုံစံ အတွင်းအား လှိုင်းကြီးက လေဟာနယ်ထဲတွင် ဟိန်းဟောက်ကာ တစ်ဖက်လူဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အရှေ့ရှိ ဘုန်းကြီးအိုနှင့် စကား အချေအတင် ပြောနေရန် သူ့တွင် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ဘဲ ရင်ထဲ၌ အတွေး တစ်ချက်တည်းသာ ရှိနေပေသည်။

သတ်ပစ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း ကျင်းယွမ်ကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးမည့် အချိန်တွင် အတားအဆီး ဖြစ်လာမည့် ရန်သူတစ်ယောက်ကို ကြိုတင် ရှင်းလင်းထားရန် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ထိုးနှက်လိုက်သော နဂါးပုံစံ အတွင်းအားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဆရာတော်ချန်မေက အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ ကာကွယ်ရန် လုံးဝ မကြိုးစားတော့ဘဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အားကောင်းလှသော အတွင်းအားများကို စုစည်းကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဝုန်း"

ပြင်းထန် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုစလုံး လေထဲတွင်ပင် ပျက်စီး ကြေမွသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂယက်လှိုင်းများက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လွင့်စင် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

သို့သော် ဤမျှ ကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုက အစပြုခြင်း သက်သက်သာ ရှိသေးသည်။

ကြိုတင် တိုင်ပင်ထားသကဲ့သို့ ကျန်းချဲ့နှင့် ဆရာတော်ချန်မေတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ယောက်ဆီသို့ တစ်ယောက် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ယခုအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များသာ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"ဘန်း"

"ဘန်း"

"ဘန်း"

စူးရှ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုက လေဟာနယ်ထဲတွင် ယှက်နွယ်သွားပြီး အဆက်မပြတ် ထိပ်တိုက် ဝင်ဆောင့်ကာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ မြေကြီးပေါ်မှနေ၍ မော့ကြည့်မည် ဆိုပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် နေမင်းသုံးစင်း ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ လင်းထိန်နေပေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မိမိတို့၏ အမြင့်မားဆုံးသော စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးထားကြသည်။

ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အတွင်းအားများကို အသက်သွင်းကာ အစွမ်းထက်ဆုံးသော သိုင်းကွက်များကို အသုံးပြုနေကြသည်။ ဝိညာဉ်အာရုံများဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ လွင့်မျောနေသော စွမ်းအင်များကိုပါ ဆွဲငင် ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် သူတို့၏ ထိခိုက်မှုတိုင်းက ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော မိုးကြိုး ပစ်ခတ်မှုများကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဂယက်များကြောင့် မြေကြီးများပင် အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေလေသည်။ လွင့်စင်လာသော အတွင်းအား လှိုင်းများကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းပေါက်ကြီးများ အများအပြား ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ မြစ်ငယ်လေး တစ်ခုဆိုလျှင် သူတို့ နှစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရေစီးကြောင်းပင် ပြတ်တောက်ကာ နောက်ပြန် စီးဆင်းသွားရသည်အထိ ဖြစ်သွားလေသည်။

ဤသည်မှာ တကယ့် ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ၏ အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကျန်းချဲ့ ဖြစ်စေ ဆရာတော်ချန်မေ ဖြစ်စေ ယခုအချိန်တွင် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးထားကြသော်လည်း အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ သူတို့ နှစ်ယောက်က အရှုံးအနိုင် မပေါ်ဘဲ အင်အား တူညီနေကြသည်။

ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ယခင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော လွတ်လပ် ပေါ့ပါးမှုကို ခံစားနေရသည်။ သူ၏ သွေးချီများက အဆက်မပြတ် ဆူပွက် လှုပ်ရှားနေပြီး ထိုအရာကပင် သူ့ကို လက်သီးချက်များကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ဆက်တိုက် ပစ်သွင်းရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအားများကို အားကုန် ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

သို့သော် ဆရာတော်ချန်မေကမူ မျက်မှောင်များကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်ထားပြီး အမူအရာက အလွန် လေးနက်နေပေသည်။

သူက အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ သွေးချီများနှင့် မူလစွမ်းအင်များကို မီးရှို့လိုက်သဖြင့် စွမ်းအားများ အဆမတန် မြင့်တက်လာချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ရလဒ်ကမူ တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ပို၍ပင် လေးလံသွားခဲ့ရသည်။

သူက တစ်ချိန်က ကျင်းယွမ်ကျောင်းတော်၏ အကြီးအကဲများထဲတွင် ထိပ်ဆုံးမှ ဦးဆောင်ခဲ့သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာ သိုင်းပညာများကို အမြင့်မားဆုံး အဆင့်အထိ လေ့ကျင့် ကျွမ်းကျင်ထားပြီး သူ၏ တိုက်ပွဲဝင် အတွေ့အကြုံများမှာလည်း နှစ်ပေါင်းရာချီ၍ လေ့ကျင့် ပွတ်သတ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်မူ မည်သည့် အသာစီးမှ မရရှိခဲ့ပေ။

ထိုမျှမကသေးဘဲ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်က ရှန်ကွမ်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တွက်ဆကြည့်မည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သူ၏ လက်အောက်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တောင့်ခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိသင့်ပေ။ သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသော ရလဒ်က သူ့ကို လုံးဝ ထင်မှတ်မထားနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲ မစတင်မီက ဤကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ။ ထို့အပြင် အချိန်တိုအတွင်း အနိုင်အရှုံးကိုလည်း လုံးဝ မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဤကျန်းချဲ့ ဆိုသော မိစ္ဆာကောင်လေးက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။

ယခုအချိန်မှာပင် ဤမျှလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းနေပြီ ဆိုလျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဘယ်လောက်အထိ ဖြစ်လာမည်နည်း။

"ဘန်း"

"ဘန်း"

"ဘန်း"

တိုက်ပွဲက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေပြီး ပိုမို၍ပင် ကြမ်းတမ်းလာလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ဖြစ်စေ ဆရာတော်ချန်မေ ဖြစ်စေ ယခုအခါတွင် အသက်ကို ပဓာနမထားသော တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကာ တစ်ဖက်လူကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်နေကြသည်။ လက်သီး စွမ်းအားများက လေဟာနယ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး မူလစွမ်းအင်များက အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေလေသည်။ ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်း ရွှေရောင် နဂါး အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအားများက ထွက်ပေါ်နေသည်။

အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေရင်းဖြင့် သူတို့ နှစ်ယောက် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားရာ နေရာကလည်း အစပိုင်းက နေရာနှင့် အလွန် ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အောက်ဘက်ရှိ သစ်တောအုပ်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ တိုက်ပွဲ ဂယက်များကြောင့် ရှင်းလင်း ပြောင်သလင်း ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး အနိမ့်ပိုင်းရှိ တောင်ကုန်းငယ် တစ်ခု ဆိုလျှင် ပြိုကျ ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။

"အဟွတ်"

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဆရာတော်ချန်မေ၏ သိုင်းကွက် တစ်ခုတွင် ဟာကွက် ဖြစ်သွားသည်ကို ကျန်းချဲ့က ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ဖြောင့်လက်သီး တစ်ချက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ လေးလံသော တူရွင်းကြီး တစ်ခုဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သကဲ့သို့ တစ်ဖက်လူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျရောက်သွားပြီး ရင်ဘတ် တစ်ခုလုံး ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။

ဆရာတော်ချန်မေ မှာလည်း ထိုကြီးမားလှသော အားကြီးကြောင့် သွေးများ အဆက်မပြတ် အန်ကျလာခဲ့သည်။

"အား"

ဟာကွက်ကို အမိခံလိုက်ရသော ဆရာတော်ချန်မေ အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့က အသာစီး ရယူကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းပြီး နောက်ဆုတ်သွားသင့်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူက မျှော်လင့်မထားသော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ဆီသို့ ပြန်လည်၍ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းက ရန်သူကို ထိခိုက်မှု ခြောက်ရာ ပေးနိုင်ရန် မိမိကိုယ်ကို တစ်ထောင့်နှစ်ရာ ထိခိုက်ခံမည့် နည်းလမ်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ သို့သော် သူ့တွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် သူက မိမိ၏ အသက်ကို မီးရှို့ကာ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုတ်လမ်း မရှိတော့ရုံသာမက ဤအခြေအနေကို အချိန်ကြာမြင့်စွာလည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်မျှ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေရမည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့ လှုပ်ရှားစရာပင် မလိုဘဲ သူကိုယ်တိုင် အလိုအလျောက် ပြိုလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့ကို ဒဏ်ရာရစေရန် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆရာတော်ချန်မေ၏ အသက်လု တိုက်ခိုက်မှု အောက်တွင် ကျန်းချဲ့လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်း ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး အသံတိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်မိသည်။

သွေးချီများက အဆက်မပြတ် ဆူပွက်လာပြီး လည်ချောင်းဝအထိပင် ရောက်ရှိလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူက ရရှိလာသော ဒဏ်ရာများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ပိုမို ကြမ်းတမ်း ရက်စက်စွာဖြင့် စုဆောင်းထားသော စွမ်းအားများကို တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

အသက်လု တိုက်ခိုက်ခြင်းကို သူလည်း လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။

မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်ပါစေ သူက အမြဲတမ်း အသာစီး ရနေမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုတိုက်ခိုက်မှု အပြီးတွင် ကျန်းချဲ့က တစ်ဖက်လူနှင့် ဆက်လက်၍ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ အကွာအဝေး တစ်ခုအထိ ခွာလိုက်သည်။

သူက အသက်လု တိုက်ခိုက်ရသည်ကို မကြောက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ အားအင် ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် အသက်ချင်း လဲရန် သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာချင်း လဲရန် ဘာကြောင့် အန္တရာယ် ခံရမည်နည်း။

အနည်းဆုံးသော ပေးဆပ်မှုဖြင့် တစ်ဖက်လူကို ဒဏ်ရာရစေရန် ပြုလုပ်ခြင်းကသာ သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စ ဖြစ်သည်။

"မိစ္ဆာကျန်း မင်းကလည်း ဒီလောက်ပါပဲ"

ဆရာတော်ချန်မေက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ သွေးများက အဆက်မပြတ် စီးကျနေပေသည်။

ကျန်းချဲ့ကမူ တစ်ဖက်လူ၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့်သာ စွမ်းအားများကို ဆက်လက် ထုတ်လွှတ်နေသည်။ အရာအားလုံးက သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တစ်ခဏတာ အနိုင်အရှုံးအတွက် တစ်ဖက်လူနှင့် အငြင်းပွားနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ချက်ချင်းပင် လက်ကို နောက်ပြန် ဝှေ့ယမ်းကာ နဂါးပုံစံ အတွင်းအား လှိုင်းတစ်ခုကို ထပ်မံ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

"ဟား"

"ဟား"

"ဟား"

ကျန်းချဲ့က လက်မောင်း နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ဝတ်ရုံများ အားလုံး စုတ်ပြဲ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ကို ရူးသွပ်စွာ လှုံ့ဆော်လိုက်သဖြင့် ဒန်တျန် အတွင်းရှိ မူလစွမ်းအင်များက ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ဆူပွက်လာပြီး သွေးကြောများမှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လျှံထွက်လာကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လှည့်ပတ်နေတော့သည်။

ကျန်ဟိုင် သိုင်းကျမ်း၏ နတ်ဘုရား စွမ်းရည် နဂါးကိုးကောင် ကောင်းကင်ကို မျိုချခြင်း။

နဂါးပုံစံ အတွင်းအားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် ရွှေရောင် နဂါးပုံစံ အတွင်းအား ကိုးခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေလေပြီ။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ လေပြင်းများက အဆက်မပြတ် တိုက်ခတ်နေပြီး လေဟာနယ် အတွင်းရှိ ရာသီဥတု အခြေအနေကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

"သတ်"

တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံ တစ်ချက်နှင့်အတူ ကျန်းချဲ့က လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ နဂါးပုံစံ အတွင်းအား ကိုးခုက ဆက်တိုက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး ဆရာတော်ချန်မေ ဆီသို့ အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။

"နှိမ်နင်းစမ်း"

ဆရာတော်ချန်မေက ရွှေရောင် အကာအကွယ် တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးလိုက်ပြီး ပါးစပ်မှလည်း ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ မန္တန်များကို အဆက်မပြတ် ရွတ်ဆိုကာ စွမ်းအားများကို ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့၏ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသော ပြင်းထန်သည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် အားကောင်းလှသော တိုက်ခိုက်မှု ကိုးခု ဆက်တိုက် ကျရောက်လာသော အခါ သူ ဖန်တီးထားသော ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်း အကာအကွယ်တွင် ပျက်စီးတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ခေါင်းလောင်း တစ်ခုလုံးတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားလုနီးပါး ဖြစ်နေပေပြီ။

ထိုပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ ဒဏ်ရာများကလည်း ပိုမို ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ ပါးစပ်မှ သွေးများကလည်း ထိန်းချုပ်၍ မရတော့သည့်အလား နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှနေ၍ အဆက်မပြတ် စီးကျနေတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အနိုင်အရှုံးက ပြတ်သားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆရာတော်ချန်မေက ရင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ မိမိအနေဖြင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းချဲ့ကို သာမန် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်သာ ရရှိစေခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမျိုးပင် မပေးနိုင်ခဲ့ကြောင်း တွေးမိကာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ တစ်ဖက်လူကလည်း သူ၏ အခြေအနေ အစစ်အမှန်ကို ရိပ်မိသွားပုံ ရသည်။ သူ့ကို အသက်လု တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ဘဲ အားအင်များ ကုန်ခမ်းသွားအောင်သာ အချိန်ဆွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲနေမည် ဆိုပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ သေဆုံးခြင်းကလည်း မည်သည့် တန်ဖိုးမှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဆရာတော်ချန်မေက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး အဝေးတွင် ရှိနေသော ကျန်းချဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ နောက်ဆုံး အကြိမ် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဆရာတော်ချန်မေ က ဘာလို့ အခုထိ ပြန်မလာသေးတာလဲ"

ထိုက်ရှန်းမြို့ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မင်ဟယ်တောက်ရန်၏ ရင်ထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပိုမို သိသာထင်ရှားလာခဲ့သည်။ အတွေးပေါင်းများစွာကလည်း ခေါင်းထဲတွင် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေပေသည်။

ဆရာတော်ချန်မေ၏ စွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် တိုက်ပွဲက စောစောကတည်းက ပြီးဆုံးသွားသင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခုအချိန်အထိ ကြန့်ကြာနေရသနည်း။ တစ်ဖက်လူ စတင် ထွက်ခွာသွားချိန်မှ စ၍ ယခုအချိန်အထိ ဆိုလျှင် အချိန် တစ်နာရီနီးပါးခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုတိုင်အောင် မည်သည့် သတင်းအစအနမျှ မရရှိသေးပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် တွက်ဆကြည့်မည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားဖြင့် ဤမျှလောက် အချိန်ကြာအောင် ဆွဲထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

'ဒါမှမဟုတ် တကယ်ပဲ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားလို့လား…’

အကြောင်းရင်းကို သေချာ မသိသော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် ယခင်က ဆရာတော်ချန်မေ အတွက် တွက်ချက်ပေးခဲ့သော ကြီးမားသော ကံဆိုးမှုနိမိတ် ကို အဆက်မပြတ် ပြန်လည် စဉ်းစားမိနေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် နောက်ထပ် ဗေဒင် တစ်ပုဒ် ထပ်မံ တွက်ချက်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မင်ဟယ်တောက်ရန်က စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လိပ်ခွံကို ကိုင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ခါလိုက်ရာ ကြေးပြားအချို့က ဆက်တိုက် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသော နိမိတ်လက္ခဏာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ မင်ဟယ်တောက်ရန်၏ မျက်လုံးအိမ်များက ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု ထွက်ပေါ်လာသော နိမိတ်မှာ ကြီးမားသော ကံဆိုးမှုနိမိတ် မဟုတ်တော့သောကြောင့်ပင်။ ၎င်းက အလွန် ဆိုးရွားသော ကံဆိုးမှုနိမိတ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်က မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သနည်း ဆိုသည်ကို ဗေဒင်ပညာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာလိုက်စားလာခဲ့သော မင်ဟယ်တောက်ရန်က အသိဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် သေရမည့် နိမိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တာလဲ"

ယခုအချိန်တွင် မင်ဟယ်တောက်ရန်၏ ရင်ထဲ၌ ဤအတွေး တစ်ချက်တည်းသာ ရှိနေတော့သည်။ ဘာကြောင့် ကျန်းချဲ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရာတွင် သေချာပေါက် သေရမည့် နိမိတ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရသနည်း။

'ဒါမှမဟုတ် အရင်က တွက်ချက်ရရှိခဲ့တဲ့ ကြီးမားသော ကံဆိုးမှုနိမိတ် ဆိုတာက ကျန်းချဲ့ဆီကနေ လာတာများလား…’

ဆရာတော်ချန်မေက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို ကိုယ်တိုင် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးရန် သွားရောက်ခဲ့ခြင်းက သူကိုယ်တိုင် သေလမ်းကို ရှာဖွေလိုက်ခြင်းများ ဖြစ်နေမလား...။

နိမိတ်က လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

'ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…’

အပြန်ပြန်အလှန်လှန် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် မင်ဟယ်တောက်ရန်၏ အကြည့်များက မြို့စားအိမ်တော်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

'ဒါမှမဟုတ် တပ်မှူးချုပ်ချီ က မြို့စားအိမ်တော်ထဲမှာ တကယ် မရှိနေတာများလား ကျန်းချဲ့ ထွက်သွားတာက တကယ်တော့ ထောင်ချောက်တစ်ခု သက်သက်ပဲလား…’

"ဟူး"

မင်ဟယ်တောက်ရန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ခုကို ချလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ သွားရောက် ကူညီပေးမည် ဆိုပါက ထိုနိမိတ်က ပြောင်းလဲသွားနိုင်မလားဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်ပါ သေလမ်းကို သွားရှာသလို ဖြစ်သွားရင်ရော။ သူက အလွန် တွေဝေသွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း တွန့်ဆုတ်နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

ကျန်းချဲ့က နဂါးပုံစံ အတွင်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပစ်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆရာတော်ချန်မေ ဖန်တီးထားသော ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရကာ သူ၏ အရှိန်အဝါများကလည်း လျင်မြန်စွာ ထိုးကျသွားခဲ့သည်။

ကျန်းချဲ့က လက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ဖက်လူကို အနောက်ဘုံသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် မှေးကျဉ်းသွားခဲ့သည်။

ဆရာတော်ချန်မေက နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေသည့် အရှိန်ကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လေထဲမှနေ၍ သူရှိရာသို့ ပြန်လည်၍ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မျက်နှာ တစ်ပြင်လုံး သွေးများ ပေကျံနေပြီး သူ၏ အကြည့်များက အလွန် ပြတ်သားနေပေသည်။

"မိစ္ဆာကျန်း မင်းက ငါတို့ ကျင်းယွမ်ကျောင်းတော်က ဆရာတော်ရိခုန်း ရဲ့ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ် ဒီနေ့တော့ ဘုန်းဘုန်းက မင်းရဲ့ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို ပြန်ပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက ဒန်တျန် အတွင်းရှိ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လက်ဝါးဖြင့် ချက်ချင်း ရိုက်ချလိုက်ပြီး ထိုစွမ်းအင်ကို အတင်းအကျပ် မီးရှို့လိုက်သည်။ မျက်လုံး နှစ်လုံး အတွင်း၌ စူးရှ တောက်ပသော ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

မှန်ပါသည်။ ဆရာတော်ချန်မေ ပြင်ဆင်ထားသော နောက်ဆုံး အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု ဆိုသည်မှာ မိမိ၏ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို အသုံးပြုပြီး ကျန်းချဲ့နှင့် အတင်းအကျပ် ဝင်တိုက်ကာ ပေါင်းစပ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲနေမည် ဆိုပါက သူက ကျန်းချဲ့ကို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ ရစေနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ထို့ကြောင့် အခြား လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို ထိခိုက်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ သိုင်းပညာ တိုးတက်မှုကို ရပ်တန့်သွားစေနိုင်ပြီး သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကိုပင် ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။ ဤသည်က ယခု လက်ရှိ အချိန်တွင် သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဆိုသည်မှာ ရွှမ်တန်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းမီ အချိန်လေးတွင် အပြင်းထန်ဆုံးသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ ဆရာတော်ချန်မေက အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ကလည်း သွေးပင်လယ် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို အမြဲတမ်း လှုံ့ဆော်ထားသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ထိုစိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ယခင်က ဆရာတော်ရိခုန်း နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ နှစ်ခုက အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားကြလေသည်။

သွေးရောင်နှင့် ရွှေရောင်များ လွှမ်းခြုံနေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ကျန်းချဲ့နှင့် ဆရာတော်ချန်မေတို့က မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် ကြီးမားလှသော သွေးပင်လယ်ကြီး ရှိနေပြီး အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ ဗုဒ္ဓ၏ အလင်းရောင်များက လင်းထိန်နေပေသည်။ တစ်ဖက်တွင် မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းများမှာ အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်ခြင်းများ ဖြစ်ပြီး အခြား တစ်ဖက်တွင် မြင်တွေ့နေရသည်မှာမူ သတ္တဝါဝေနေယျများကို ကယ်တင်နေသည့် မြင်ကွင်းများ ဖြစ်ပေသည်။

"ကျန်းချဲ့ မင်းက ဘုန်းဘုန်းရဲ့ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရင် မင်း အနိုင်ရလိမ့်မယ် အကယ်လို့ မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့ ဘုန်းဘုန်းက အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး မင်းကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ပေါ်မှာတော့ အမာရွတ် တစ်ခု ချန်ထားခဲ့နိုင်လိမ့်မယ်"

ဆရာတော်ချန်မေက တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အောက်တွင် ရွှေရောင် ကြာပန်း တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားနေပေသည်။ ဖြူဖွေးနေသော မျက်ခုံးမွေးများနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများက သူ့ကို တကယ့် တရားရနေသော ဆရာတော်ကြီး တစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေစေသည်။

"ငါ့ရဲ့ သိုင်းစိတ်ဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးချင်တာလား ဟက် အိပ်မက်သာ မက်နေလိုက်"

ကျန်းချဲ့က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အမိတဘာ"

ဆရာတော်ချန်မေက လက်အုပ်ချီကာ အရင်ဆုံး စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ အဆုံးမရှိသော စိတ်ကူးယဉ် မြင်ကွင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးသား တစ်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီး တစ်ယောက်၏ ပုံရိပ်က ဝေဝါးနေမှုမှ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

ထိုသူများမှာ ကျန်းချဲ့၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ မိဘများပင် ဖြစ်နေပေသည်။

သူတို့က ကျန်းချဲ့၏ လက်ကို ဆွဲကာ မျက်ရည်များ ဝဲလျက် ပြောလိုက်ကြသည်။

"အာချဲ့ အမှားကိုသိပြီး အမြန်ဆုံး ပြင်လိုက်ပါ မကောင်းဆိုးဝါး လမ်းစဉ်ထဲမှာ ဆက်ပြီး မနစ်မွန်းနေပါနဲ့တော့ လက်နက်ကိုချပြီး လူကောင်း ပြန်လုပ်ပါ သား ဒီလို ဖြစ်နေတာကို အမေ တကယ် မမြင်ရက်ဘူး သား သိုင်းလောကထဲကို စတင် ဝင်ရောက်လာကတည်းက သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ လူတွေဆိုတာ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေပြီ သားရဲ့ မျက်စိထဲမှာ လူ့အသက်ဆိုတာ တကယ်ပဲ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိတော့ဘူးလား"

"အာချဲ့ အဖေ အရင်တုန်းက သားကို ဘယ်လို ဆုံးမခဲ့လဲ အေးအေးဆေးဆေး ငါးဖမ်းပြီး ဘဝကို ဖြတ်သန်းပါ သား ချမ်းသာဖို့ကို အဖေ မမျှော်လင့်ပါဘူး တစ်သက်လုံး ဘေးကင်း လုံခြုံဖို့ပဲ ဆုတောင်းပေးတာပါ အခုကျတော့ သားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို ပုံစံ ဖြစ်သွားရတာလဲ"

"အာချဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ထဲကို ဝင်လိုက်ပါ အမေ သားကို တောင်းပန်ပါတယ်"

"ကျန်းချဲ့ မင်းက ဘိုးဘေးတွေကိုတောင် စော်ကားပြီး လူ့ကျင့်ဝတ်တွေကို ချိုးဖောက်ခဲ့တယ် ငါက မင်းကို သားတစ်ယောက်လို သဘောထားခဲ့ပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို ဒီလို ပြန်လုပ်ရက်တယ် မင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာ နောင်တရတဲ့ စိတ်လေး နည်းနည်းတောင် မရှိဘူးလား"

"ကျန်းချဲ့ မင်းက ဒီလိုလူမျိုး ဖြစ်နေမယ်လို့ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး ငါက မင်းအပေါ် တကယ်ကို စိတ်ပျက်မိတယ် မင်း သေချာ ကြည့်စမ်း မင်းရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွား တစ်ခုတည်းကြောင့် ထိုက်အန်းမြို့ တစ်မြို့လုံးက ပြည်သူတွေ အကုန်လုံး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတယ် ငါ ကိုယ်တိုင်လည်း အပြစ်တင်ခံရပြီး ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရတယ်"

တပ်မှူးချုပ်ချီ၏ ပုံရိပ်ကလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းနှင့်အတူ ရှုပ်ထွေးနေသော လောကကြီး၏ မြင်ကွင်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အင်အားစုကြီး အများအပြားက ပုန်ကန် သောင်းကျန်းနေကြကာ ပြည်သူများက အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ဖြစ်နေကြပြီး နေရာအနှံ့အပြားတွင် အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေကာ သားသမီးများကိုပင် လဲလှယ်၍ စားသောက်နေကြရသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ထိုက်ရှန်းမြို့ အပြင်ဘက်တွင် ဒူးထောက်ကာ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရာရှိ တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် သူ့ကို အဆိုးရွားဆုံးသော စကားလုံးများဖြင့် ကျိန်ဆဲနေကြပေသည်။

"မင်းက ငါ့ကို တစ်ခါမှ မချစ်ခဲ့ဖူးဘူး မင်း သဘောကျတာက အဲဒီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လေး တစ်ခုတည်းကိုပဲ တပ်မှူးချုပ်ကျန်း မင်းရဲ့ စိတ်နှလုံးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ရတာလဲ တကယ်ပဲ နည်းနည်းလေးတောင် မသနားဘူးလား"

ဟွမ်ရှန်းရှန်းက ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က တပ်မှူးနောက်ကို လိုက်လာတာ မျှော်လင့်ချက် ရှိမယ်လို့ ထင်လို့ပါ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တပ်မှူးရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွား တစ်ခုတည်းကြောင့် အပြစ်မဲ့ ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခရောက်စေခဲ့တယ် တပ်မှူးကြီး ကျွန်တော် ကန်းတာပြောင် ကတော့ ဆက်ပြီး မလိုက်နိုင်တော့တာကို ခွင့်လွှတ်ပါ"

"တကယ်တော့ မင်းက ငါ့အဖေနဲ့ အဆက်အသွယ် ရအောင် ငါ့ကို အသုံးချခဲ့တာပဲ ဟက်ဟက် တကယ့် လူယုတ်မာပဲ မင်းနဲ့ငါ ဒီနေ့ကစပြီး ဆက်ဆံရေး အကုန်ဖြတ်တယ် ဘာသံယောဇဉ်မှ မရှိတော့ဘူး"

ချီဟွမ်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့က လူတိုင်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော လူများက သူ့ကို အပြစ်တင်နေကြကာ အမှားကိုသိပြီး အမြန်ဆုံး ပြင်ရန် ဆက်လက်၍ မသတ်ဖြတ်ရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်။

ထိုသူ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက အလွန် သဘာဝကျပြီး တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ဆရာတော်ချန်မေက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။

ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်မြက်သော အပြစ်တင် စကားလုံးများဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ်သော နောင်တတရားများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ဤ သွေးပင်လယ် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ဟု ခေါ်သော အရာက အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းကို ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူလှပေ။

ဤသည်ကပင် သူ အသက်စွန့်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲခေါ်လာရခြင်း အချည်းနှီး မဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

တစ်ခွန်းပြီး တစ်ခွန်း တိုက်တွန်းနေမှုများနှင့် အကြိမ်ကြိမ် စိတ်ပျက်နေသော အသံများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး လေပူတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

မျက်လုံးထဲရှိ သွေးရောင်များက ပိုမို တောက်ပလာပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ကာ ထိုလူများ အားလုံးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အရှေ့တွင် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်များ အားလုံးကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ထိုးနှက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"ငါလုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိပ်ပြာသန့်တယ်"

"ငါ့လမ်းစဉ်ကို တားဆီးသူ မှန်သမျှ အကုန်လုံး သေစေရမယ်"

"ဘုန်းကြီးအို ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာက အရမ်း တုပလွန်းနေတယ်”