အခန်း ၁၇၅

အခန်း (၁၇၅) ချီမိသားစုမှ ညီအစ်မအမြွှာပန်း

ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းက သိုင်းလောကသား အများအပြားကို သံသယဖြစ်ကာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်မှာ ယုံမှားဖွယ် မရှိပေ။ ဤမတိုင်မီက အစိုးရနှင့် သိုင်းလောကသားများကြား စစ်ပွဲစတင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အပြန်အလှန် ရွှံ့စေးများ ပက်နေခဲ့ကြသဖြင့် လူအများအပြားမှာ ယိမ်းယိုင်နေကြပြီး ဤကိစ္စတွင် မပါဝင်လိုကြပေ။

သို့သော် လူအများစု၏ အမြင်တွင် ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်းနှင့် ဖူလုံကျောင်းတော်တို့သာ အနိုင်ရရှိပြီး အစိုးရကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ အမြစ်တွယ်နေသော ပုံသေ အမြင်တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အစိုးရနှင့် သိုင်းလောက အကြား ပဋိပက္ခမှာ လောကကြီး၏ ပုံမှန် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ထိုက်ရှန်းဒေသ အတွင်း၌မူ ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်းနှင့် ဖူလုံကျောင်းတော်တို့၏ အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် လွန်ခဲ့သော အနှစ်လေးဆယ် ကတည်းက အစိုးရမှာ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုက်ရှန်းမြို့၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ အလွန် မှေးမှိန်လှပေသည်။

အပြင်ပန်းတွင် အစိုးရက အရာအားလုံးကို အုပ်ချုပ်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ့် လက်တွေ့တွင်မူ မည်သည့် အင်အားစုမဆို ဂိုဏ်းတည်ထောင်လိုသည်ဖြစ်စေ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်း ဖွင့်လိုသည်ဖြစ်စေ ထိပ်တန်း အင်အားစု ခြောက်ခု၏ သဘောတူညီချက်ကို ရယူရန် လိုအပ်ပေသည်။ ထိုအထဲတွင် ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်းနှင့် ဖူလုံကျောင်းတော်တို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က အဓိက အကျဆုံး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ယွီရှန်း လုမိသားစုနှင့် ဆေးဘုရင်တောင်ကြားတို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အရှင်သခင် အင်အားစုကြီး တစ်ခုဖြစ်သော ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပင်လျှင် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရလေပြီ။ ဤသည်က မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ဆောင်နေသနည်း ဆိုသည်ကို လူတိုင်းက အလွန် ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစိုးရက တကယ် အလုပ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ထိုက်ရှန်းဒေသ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင်လည်း ကြီးမားလှသော မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု တိုက်ခတ်လာတော့မည်ကို အားလုံး သဘောပေါက်နေကြသည်။ ယခုအခါ ကျန်းဟိုင်နန်းတော်နှင့် ဝမ်ရှိုခြံဝင်းတို့ ကလည်း အစိုးရဘက်တွင် ရပ်တည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဖူလုံကျောင်းတော် တစ်ခုတည်းသာ အံကြိတ် ခံစားနေရတော့သည်။ အကယ်၍ ဖူလုံကျောင်းတော်သာ ထပ်မံ ပျက်သုဉ်းသွားမည် ဆိုပါက ၎င်းသည် အခြေအနေ အရပ်ရပ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဆိုသည်ကို ကိုယ်စားပြုနေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဤဒေသကို ခြယ်လှယ်မည့်သူမှာ ထိပ်တန်း အင်အားစု ခြောက်ခုမှနေ၍ အစိုးရ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ပင် ဖြစ်သည်။

လူအများအပြားက ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို မလိုလားကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သိုင်းလောကနှင့် အစိုးရမှာ မွေးရာပါ ရန်သူများ ဖြစ်ကြပြီး အုပ်ချုပ်မှုကို မခံလိုကြပေ။ သို့သော် သူတို့ မကျေနပ်လျှင်ကော ဘာများ တတ်နိုင်မည်နည်း။ ယခုအခါ ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပျက်သုဉ်းသွားသည်မှာ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော အင်အားကြီးသူများနှင့် ဖူလုံကျောင်းတော် က မည်သည့် ကလဲ့စားချေမည့် အသံမျှ ထွက်မလာဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်နေကြသည်။ အစိုးရ၏ ဖိအားအောက်တွင် လုံးဝ အသံတိတ်သွားသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

ဤသည်က ထိုက်ရှန်းဒေသ အတွင်းရှိ သိုင်းသမားများ အတွက် ယုံမှားဖွယ်မရှိ ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းသည် လူအများစု၏ အမြင်တွင် သိုင်းလောက အင်အားစုများ၏ ကျဆင်းခြင်းဟု မှတ်ယူကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော အစိုးရက ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်လာနိုင်ခြင်းကို အမှတ်အသား ပြုနေပေသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုက်ရှန်းမြို့စောင့် တပ်မှူးကြီး ကျန်းချဲ့ကို မကြာခဏ ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလာကြပြီး သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်း က အခြားသော ပြည်နယ်နှင့် မြို့တော်များအထိပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့လေပြီ။

ထိုက်ရှန်း မြို့တော်ဝန်ရုံး နောက်ဘက်ခြံဝင်း အပြင်ဘက်၌။ ကန်းတာပြောင် က အပြင်ဘက်တွင် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး နားနှင့် နှာခေါင်း နှာခေါင်းနှင့် စိတ်နှလုံးကို အာရုံပြုကာ သစ်သားရုပ် တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေပေသည်။

"ကျွီ"

အခန်းတံခါး ပွင့်သွားပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဟွမ်ရှန်းရှန်း ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ပုံမှန် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများမှာ အေးစက်စက် နိုင်သော ပုံစံမျိုးကို အဓိကထားပြီး ဤသည်ကပင် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသော အလှတရားကို ပေါ်လွင်စေသည်။ အပြင်လူများ အရှေ့တွင် ရေခဲတမျှ အေးစက်နေတတ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့တွင်မူ အလွန် နူးညံ့သိမ်မွေ့ လွန်းလှပေသည်။

"သခင်မလေး..."

ကန်းတာပြောင် က ခါးညွှတ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး အကြည့်များကို မြေကြီးပေါ်သို့ ချထားလိုက်သည်။ ဟွမ်ရှန်းရှန်း က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ အခန်းပေါက်ဝမှ တည့်တည့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ပေပေါင်းများစွာ အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသော အခါမှသာ အင်္ကျီလက် အတွင်းမှ ပဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကြည်လင်နေသော တံတွေးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူမက တမင်တကာ မာနကြီးပြီး စကားမပြောခြင်း မဟုတ်ဘဲ တကယ်ကို အဆင်မပြေ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ..."

ကျန်းချဲ့ က အင်္ကျီကို သေသပ်အောင် ပြင်ဝတ်လိုက်ပြီး ခါးကို ဆန့်ကာ အမှတ်တမဲ့ မေးလိုက်သည်။ ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပျက်သုဉ်းသွားသည့် နေ့မှစ၍ ကျန်းချဲ့၏ တင်းကျပ်နေသော စိတ်နှလုံးမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့သည်။ ဖူလုံကျောင်းတော်မှ ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်မည်ကို ကာကွယ်နေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကလောက် တင်းကျပ်မနေတော့ပေ။ သင့်တော်သလို အနည်းငယ် အနားယူလိုက်သည်။ ဟွမ်ရှန်းရှန်း နှင့် အများအပြား ဆွေးနွေးပြောဆိုခဲ့ခြင်းကလည်း သူ့ကို အများကြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ အရိုးခြစ်ဓားက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အများအပြားကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ ဤသည်က ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ဖူလုံကျောင်းတော်ကို အထင်သေးပြီး တစ်ဖက်လူကို မျက်စိထဲ မထားခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူ အနားယူနေခြင်းမှာ နောက်ပိုင်း လှုပ်ရှားရန်အတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တိုက်ပွဲကြီး အပြင် သူက ယဇ်ပူဇော်ပြီး အဆင့်တက်ရန် လိုအပ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

"တပ်မှူးချုပ်ချီ က လူကြီးမင်းကို လာရှာခိုင်းလို့ပါ... တိုင်ပင်စရာ အရေးကြီး ကိစ္စရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်..."

ကန်းတာပြောင် က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အို..."

ကျန်းချဲ့ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် က တွန့်ကွေးသွားပြီး မျက်လုံးထဲရှိ ပေါ့ဆမှုများက လေးနက်မှု အဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

'နောက်ဆုံးတော့... စတင် လှုပ်ရှားတော့မှာလား...'

သူ အချိန်အတော်ကြာ သည်းခံနေခဲ့ရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ချီဆန်းကျား ၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာစေရန်နှင့် ဖူလုံကျောင်းတော်မှ ထိုရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင်ကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုလက်ရှိ စွမ်းအား အရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူကသာ အဓိက အင်အား ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဟက်ဟက်... ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်း တွေးတာ မှားသွားပြီ... မင်းကို ခေါ်လိုက်တာ ကိစ္စနှစ်ခု ရှိလို့ပဲ..."

မြို့တော်ဝန်ရုံး အတွင်း၌။ ချီဆန်းကျား က ကျန်းချဲ့ လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ တွေးထင်ထားမှု မှားယွင်းနေကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ဘယ်ကိစ္စ နှစ်ခုလဲ..."

ကျန်းချဲ့ က မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ယွင်ပြည်နယ် ပင်မမျိုးနွယ်စု က စာပြန်လာပြီ... မိသားစု ခေါင်းဆောင် က ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို မြောက်ပိုင်း ကို ခေါ်သွားပြီး မင်္ဂလာ ကိစ္စ ဆွေးနွေးစေချင်နေတယ်..."

ချီဆန်းကျား ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်သည့် အမူအရာများ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး ချီမိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်မည့်သူမှာ ကျန်းချဲ့ မဟုတ်ဘဲ သူ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်္ဂလာကိစ္စ ဆွေးနွေးမယ်..."

ကျန်းချဲ့ က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ချီမိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်ရေး ကိစ္စကို သူက အကျိုးစီးပွား အရ လက်ထပ်ခြင်း တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဇနီး ဖြစ်လာမည့်သူမှာ မည်သူနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ သူ ယခုအချိန်တွင် ကြိုတင် မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပေ။ သို့သော် ချီမိသားစု က ထိပ်တန်း အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ရာ မိသားစု အတွင်းရှိ ပင်မ မျိုးဆက် သားသမီးများကို သေချာပေါက် ကောင်းစွာ ပျိုးထောင်ထားမည်ဟု သူ ထင်မြင်ပေသည်။ စာပေ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး သဘောထား ပြည့်ဝကာ ရုပ်ရည် အသင့်အတင့် ရှိမည်ဆိုလျှင် သူက ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။

'ချီမိသားစုဆီကို သီးသန့် သွားရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး...'

"ဒါက သဘာဝပဲလေ... စာထဲမှာ ငါက မင်းကို ရှားပါးတဲ့ သိုင်းလောက ပါရမီရှင် တစ်ယောက် အဖြစ် ချီးကျူးထားခဲ့တာ... ချီမိသားစု ကလည်း ငါ့ရဲ့ တစ်ဖက်သတ် စကားကိုပဲ ယုံကြည်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို တစ်ခေါက်လောက် တွေ့ပြီး မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်မှာပဲ... ချီမိသားစု လို မိသားစုကြီး တွေမှာ စည်းကမ်း အရမ်း ကြီးတယ် ဆိုတာ မင်း နားလည်ထားသင့်တယ်... မယားငယ် က မွေးတဲ့ သမီး နဲ့ ပင်မ ဇနီးကြီး က မွေးတဲ့ သမီး တွေရဲ့ အဆင့်အတန်း က အရမ်း ကွာခြားတယ်... ပင်မ ဇနီးကြီး က မွေးတဲ့ သမီး တွေ အချင်းချင်း တောင် အဆင့်အတန်း ခွဲခြားထားသေးတာ... မင်း က ချီမိသားစု နဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်ချင်တယ် ဆိုရင်... မင်း ဘက်ကလည်း အဲဒီ အဆင့်အတန်း နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ပါရမီ အရည်အချင်း မျိုးကို ပြသနိုင်ရမယ်... ဒါမှသာ ပင်မ မျိုးနွယ်စု က မင်း နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ သမီး တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပေးမှာ... ဒါက ချီမိသားစု ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထားရှိခဲ့တဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ..."

ချီဆန်းကျား က ကျန်းချဲ့ နားမလည်သည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"သြော်... ဒီလိုကိုး..."

"သေချာတာပေါ့... မင်း အရမ်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး... ငါ စာပို့တဲ့ အချိန်တုန်းက မင်းကို ယွမ်ဟိုင်အဆင့် အစပိုင်း ပဲ ရှိသေးတယ် လို့ ထင်ထားခဲ့တာ... အခု မင်း က ရှန်ကွမ်းအဆင့် ကိုတောင် ရောက်နေပြီ... ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် နဲ့တောင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်နေပြီလေ... ဒီလို ပါရမီ မျိုး က ချီမိသားစု တစ်ခုလုံး မှာတောင် အရမ်းကို ထူးချွန်လွန်းနေပြီ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆွေမျိုးတော်စပ်မယ့် ကိစ္စ ကို ငါက အာမခံထားတယ် ဆိုတော့ သေချာပေါက် ပြဿနာ မရှိပါဘူး... အရေးကြီးတာက မင်း ဘယ်လို အဆင့်အတန်း ရှိတဲ့ သမီး ကို လက်ထပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာပဲ... ငါ မင်းကို မဖုံးကွယ်ပါဘူး... အခု ချီမိသားစု မှာ အထူးချွန်ဆုံး သမီး နှစ်ယောက် ရှိတယ်... နှစ်ယောက်စလုံး က မိသားစု ခေါင်းဆောင် ရဲ့ သမီးတွေချည်းပဲ... မိခင် တစ်ယောက်တည်း ကနေ မွေးတဲ့ ညီအစ်မ တွေ... ပါရမီ ကောင်းရုံသာမက ရုပ်ရည် ကလည်း နတ်သမီးလေး တွေ လူ့ပြည် ဆင်းလာသလိုပဲ... နာမည်ဂုဏ်သတင်း လည်း အရမ်း ကြီးတယ်... မင်းသာ အဲဒီ ထဲက တစ်ယောက်ကို လက်ထပ်နိုင်မယ် ဆိုရင်... အဲဒီ နောက်ပိုင်း ကစပြီး မင်း အတွက် ဘာမှ ပူပန်စရာ မရှိတော့ဘူး..."

ချီဆန်းကျား က ကျန်းချဲ့ကို ပြုံးရွှင်စွာ ကြည့်ရင်း သွေးဆောင် ဖျားယောင်းလိုက်သည်။

"ချီမိသားစု ခေါင်းဆောင် ရဲ့ သမီး ဆိုရင်... ဂုဏ်ပကာသန တူညီတဲ့ အထက်တန်းလွှာ မိသားစု တွေနဲ့ပဲ လက်ထပ်ပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ကျန်းချဲ့ က ဤအချက်ကြောင့် မည်သည့် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်မျှ မမက်ခဲ့ဘဲ အလွန် လက်တွေ့ကျစွာ ပြောလိုက်သည်။ လူတစ်ယောက် အတွက် အရေးကြီးဆုံးမှာ မိမိ ကိုယ်ကို သိရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူက ပါရမီ အရည်အချင်း ကောင်းမွန်သည်မှာ မှန်သော်လည်း နောက်ခံ အသိုင်းအဝိုင်း က အားနည်းချက် တစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။ တကယ့် အစစ်အမှန် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများ အရှေ့တွင် သူ၏ အခြေအနေက လွတ်လပ်စွာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းပေသည်။

"ဒီကိစ္စ က လုံးဝ အသေ မှတ်ထားလို့ မရဘူး... ဂုဏ်ပကာသန တူညီတဲ့ အင်အားစု တွေနဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်တယ် ဆိုတာ အင်အား မျှခြေ ဖြစ်ဖို့ အတွက်ပဲ... ဒါပေမဲ့ ပါရမီ ထူးချွန်တဲ့ လူငယ် သိုင်းသမား တွေ ရှိလာရင်လည်း... သူတို့က အလေးထားမှာပဲ... ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ပါရမီ ကောင်းတယ် ဆိုတာ ရှေ့ရေး သာယာတယ် ဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုနေလို့ပဲ... မင်း က အထက်တန်းလွှာ မိသားစု တွေကို အထင်သေးလွန်း နေတယ်... သူတို့ က မျက်စိရှေ့က အကျိုးအမြတ် ကို အလေးထားသလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အဝေးကြီးကိုလည်း ကြည့်တတ်ကြတယ်... ချီမိသားစု ဆီ သွားမယ့် ခရီးစဉ် မှာ... ဒီသမီး နှစ်ယောက်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်... အကယ်လို့ တကယ် မရဘူး ဆိုရင်တော့ နောက် တစ်ဆင့် ကို လျှော့ပြီး ရွေးချယ်ရမှာပေါ့... ကျန်းချဲ့... ဒါက မင်း အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ... သေချာပေါက် လက်လွတ် မခံစေနဲ့..."

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ချီဆန်းကျား ၏ မျက်နှာထား က လေးနက်သွားခဲ့သည်။

"ငယ်သား နားလည်ပါပြီ..."

ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းကို လေးနက်စွာ ညိတ်လိုက်သည်။ ချီမိသားစု၏ အရေးပါမှုကို သူ သဘာဝကျကျပင် နားလည်ထားပေသည်။ ချီမိသားစုကို ကျောထောက်နောက်ခံ အဖြစ် ရရှိသွားသည်နှင့် အင်ပါယာ အစိုးရ၏ နောက်ခံ ကိုပါ ထပ်ပေါင်းလိုက်မည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့၏ ရာထူး တက်လမ်း က အမြန်လမ်းမကြီး ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီကိစ္စ က မလောပါဘူး... သုံးလ အတွင်း သွားရင် ရပါပြီ... ငါကိုယ်တော် က မင်းကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားလို့ ရအောင် ပြောပြတာပါ... ဒီတစ်ခေါက် ခေါ်လိုက်တာ အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စ က... ဖူလုံကျောင်းတော် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စပဲ..."

ပြောရင်းနှင့် ချီဆန်းကျား က စားပွဲပေါ်ရှိ စာအိတ် တစ်အိတ်ကို ကျန်းချဲ့ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ကျန်းချဲ့ က တည်ငြိမ်စွာ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးများက စာထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို လျင်မြန်စွာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

"ဖူလုံကျောင်းတော် က စစ်ပြေငြိမ်းဖို့ တောင်းဆိုလာလိမ့်မယ် လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

စာထဲရှိ အကြောင်းအရာများမှာ ဖူလုံကျောင်းတော်၏ ကျောင်းထိုင် ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပျက်သုဉ်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူက လက်လျှော့ရန် ဆန္ဒရှိလာခဲ့သည်။ သူ၏သားဖြစ်သူ မြေနဂါး စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး နဂါးဟိန်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံမည့် ကိစ္စနှင့် သက်ဆိုင်နေလျှင်တောင် ယခုအချိန်တွင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ယခင်က သူ ချင်းထျန်းဂိုဏ်းမှ ထိုသူကို ကတိပေးပြီး ထိုက်ရှန်းဒေသ အတွင်း အုံကြွမှုများ ဖန်တီးရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ အနိုင်ရနိုင်ခြေ အလွန် မြင့်မားသည်ဟု ခံစားရပြီး စမ်းသပ်ကြည့်နိုင်သောကြောင့် သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဖူလုံကျောင်းတော် ကိုယ်တိုင် အန္တရာယ် အတွင်းသို့ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆက်လက် ခေါင်းမာနေနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ စစ်ပြေငြိမ်းနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပြီး မရလျှင်လည်း စာတစ်စောင် ရေးလိုက်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤသည်မှာလည်း အကြီးအကဲချုပ် ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ ၏ ဆန္ဒ ဖြစ်သဖြင့် သူက နာခံရန်သာ ရှိတော့သည်။ အရှေ့အနောက် သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဤစာကို ရေးသားကာ ထိုက်ရှန်းမြို့သို့ ပို့ဆောင်ခိုင်းလိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"မှန်တယ်... ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လို မြင်လဲ... အခြေအနေ ကောင်းတုန်း ရပ်လိုက်မလား... ဒါမှမဟုတ် အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပြီး နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ တွေကို ဖယ်ရှားပစ်မလား..."

ချီဆန်းကျား က ကျန်းချဲ့ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပေသည်။ ကျန်းချဲ့ က စာကို စားပွဲပေါ်သို့ အမှတ်တမဲ့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီ စစ်ပြေငြိမ်းချင်တဲ့ စာထဲမှာ ဘာရိုးသားမှု မှ မပါဘူး... အရင်က အကျိုးအမြတ် တွေကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားချင်သေးတယ်... ပြီးတော့ လူကြီးမင်း နဲ့ အတူတူ ထိုက်ရှန်း ကို အုပ်ချုပ်ချင်သေးတယ် တဲ့... လူကြီးမင်း က အစိုးရ ကို အုပ်ချုပ်ပြီး ဖူလုံကျောင်းတော် က သိုင်းလောက ကို ဖိနှိပ်မယ် တဲ့... ဒါမှသာ အင်အား မျှခြေ ဖြစ်မယ် လို့လည်း ပြောထားသေးတယ်... ငယ်သား ရဲ့ အကြံပြုချက် ကတော့... အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပြီး နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပါပဲ..."

'ဘာလာ နောက်နေတာလဲ... အကယ်လို့ စစ်ပြေငြိမ်း လိုက်မယ် ဆိုရင်... မြေနဂါး စွမ်းအင် ကို ငါ ဘယ်ကနေ သွားယူရမှာလဲ... မြေနဂါး စွမ်းအင် မရှိဘဲနဲ့ ရှန်ကွမ်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ကို ဘယ်လို လုပ် ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်မှာလဲ... ရှန်ကွမ်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျင့်ကြံမှု မရှိဘဲနဲ့ ထိုက်ရှန်း သိုင်းလောက ကို ဘယ်လို ဖိနှိပ်နိုင်မှာလဲ... ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ကောင်းကင်ကျောက်တိုင် ကိုကော ဘယ်လို ဆက်သုံးနိုင်မှာလဲ... ပြီးတော့ သိုင်းလောက က ဖူလုံကျောင်းတော် ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားမယ် ဆိုရင်... ငါ ဒီလတွေ အကုန်လုံး အလကား အလုပ်ရှုပ် ခဲ့ရတာပေါ့... မဖြစ်ဘူး... လုံးဝ မဖြစ်ဘူး...'

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ပထမ အချက်... ဖူလုံကျောင်းတော် က အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အိတ်ကပ်ထဲက ပစ္စည်း ဖြစ်နေပါပြီ... ငယ်သား က နှစ်ဖက် စွမ်းအား ကို တွက်ချက် ကြည့်ပြီးပါပြီ... ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း က အဲဒီ ခေါင်းတုံး ဘုန်းကြီးတွေကို ထပ်ပေါင်းထည့် လိုက်ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့က အသာစီး ရနေဆဲပါပဲ... အခုလို စစ်ပြေငြိမ်း လိုက်မယ် ဆိုရင် အကျိုးအမြတ်တွေ အရမ်း အများကြီးကို လက်လွှတ် လိုက်ရမှာပါ... ဒုတိယ အချက်... ဖူလုံကျောင်းတော် ရဲ့ သဘောထား က အခုထိ မာနကြီး နေတုန်းပဲ... ကျွန်တော်တို့က စစ်မပြေငြိမ်းဘူး ဆိုရင် သူတို့က အုံကြွမှုတွေ ဖန်တီးမယ် ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ... ဟက်ဟက်... အခုဆို သူတို့က တောင်တံခါးဝ ကနေတောင် အပြင်မထွက်ရဲဘဲနဲ့ ဘာကို အားကိုးပြီး အုံကြွမှုတွေ ဖန်တီးမှာလဲ... လူကြီးမင်း က ထိုက်ရှန်းဒေသ ရဲ့ တပ်မှူးချုပ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေလျက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်မှာလဲ... တတိယ အချက်... တောင်တစ်တောင်တည်းမှာ ကျားနှစ်ကောင် လက်ခံလို့ မရဘူး... အစိုးရ နဲ့ သိုင်းလောက ကြားမှာ အစောပိုင်း မဟုတ်ရင်တောင် နောက်ပိုင်း သေချာပေါက် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ရမှာပဲ... နှစ်ဖက်စလုံး က ရန်ငြိုးတွေ ကြီးမားနေတာ ကြာပြီ ဖြစ်လို့ စကား အနည်းငယ် လောက်နဲ့တော့ ရန်ငြိုး ပြေလည်သွားဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဘာဖြစ်လို့ ကျားကို မွေးပြီး ဘေးဒုက္ခ အဖြစ် ခံမှာလဲ... ဖူလုံကျောင်းတော် က ဂိုဏ်းတည်ထောင်လာတာ နှစ်ပေါင်း ရာချီ ရှိပြီ ဆိုတော့ အခြေခံ အုတ်မြစ် က အရမ်း နက်ရှိုင်းတယ်... အကယ်လို့ သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းနိုင်မယ် ဆိုရင် လူကြီးမင်း အတွက် သေချာပေါက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရရှိမှာပါ... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လိုက်တာနဲ့ ထိုက်ရှန်းဒေသ တစ်ခုလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက် ရောက်သွားမှာပါ... ထိုက်ရှန်းကို တစ်ယောက်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိနေပြီ ဆိုမှတော့ ဘာဖြစ်လို့ တခြား လူတွေနဲ့ ခွဲဝေယူနေဦးမှာလဲ..."

"ဟက်ဟက်ဟက်... မင်းက စကားပြောတော့ အရမ်း တတ်တာပဲ..."

ချီဆန်းကျား က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့... ငယ်သား ရဲ့ အထင်ကတော့ ဖူလုံကျောင်းတော် ရဲ့ စစ်ပြေငြိမ်းချင်တဲ့ ကိစ္စက အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်... ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ပေါ့ဆသွားအောင် လုပ်ပြီး လုံဟူ တာအိုဂိုဏ်း နဲ့ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း တို့ဆီက အကူအညီ တောင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါကြောင့် ငယ်သား ရဲ့ အကြံပြုချက် ကတော့ စတင် လှုပ်ရှားဖို့ပါပဲ... ချက်ချင်းကို စတင် လှုပ်ရှားရမယ်... ဆန်ပြုတ် ဖြစ်သွားပြီး အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားတဲ့ အချိန်ကျရင် လုံဟူ တာအိုဂိုဏ်း နဲ့ ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း တို့တောင် လာပြီး ပုန်ကန်ရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ကျန်းချဲ့ မှာ ယခုအခါ လုံးဝ မစောင့်ဆိုင်း နိုင်တော့ပေ။

ချီဆန်းကျား ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခင်က သူ က ဖူလုံကျောင်းတော် ဤတစ်ကြိမ်တော့ ကြောက်လန့်သွားပြီ ဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး အချိန်တိုအတွင်း အခြား နေရာများသို့ မတွေးမိခဲ့ပေ။ ကျန်းချဲ့ ပြောသည်မှာ မှန်ပေသည်။ ကျန်းချဲ့ ပင်လျှင် သတင်း အချက်အလက် ကွာဟမှုကို အသုံးချပြီး ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ခေါင်းတုံး ဘုန်းကြီးများ အားလုံးကို လှည့်စားနိုင်ခဲ့သေးသည် မဟုတ်ပါလော။ တစ်ဖက်လူ ကကော ဤနည်းလမ်းကို ဘာကြောင့် အသုံးမချနိုင်ရမည်နည်း။ အကယ်၍ လုံဟူ တာအိုဂိုဏ်း နှင့် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း မှ အင်အားကြီးသူများကို တကယ် ဖိတ်ခေါ်လာနိုင်မည် ဆိုပါက သူတို့ ထပ်မံ လှုပ်ရှားရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ယခု ရရှိထားသော ကြီးမားသည့် အားသာချက်များ လည်း ရေစုန် မျောသွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်း ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့..."

ချီဆန်းကျား က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဖူလုံကျောင်းတော် အတွင်း၌။ ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပျက်သုဉ်းသွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့ အားလုံးက ကျောင်းတော်သို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ကြပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မည့် ဟန်ကို ပြသလိုက်ကာ လီတောက်ဖျင်ကို ဂိုဏ်းတွင်းရှိ လက်ရွေးစင် တပည့် အချို့ ခေါ်ဆောင်ပြီး ကျောင်းတော်မှ အသံတိတ် ထွက်ခွာသွားစေခဲ့သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ က လက်လျှော့ရန် ဆန္ဒရှိနေပြီး ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရနိုင်ခြေ သိပ်မမြင်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဆန္ဒ က လူတိုင်း၏ ဆန္ဒတော့ မဟုတ်ပေ။ ကလဲ့စားချေရန် ကျိန်ဆိုထားသော ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်းကို မဆိုထားနှင့် ဖူလုံကျောင်းတော် အတွင်း၌ ပင်လျှင် လူအများအပြားက ဤကိစ္စကို သဘောမတူကြပေ။

ရွှမ်ကျန်း သေဆုံးသွားခြင်း နှင့် ဖူလုံကျောင်းတော်၏ အရှင်သခင် နေရာ လှုပ်ခတ်သွားခြင်း တို့ကြောင့် သူတို့ အားလုံးက ဖူလုံကျောင်းတော်၏ ထွန်းတောက်ခဲ့မှုများကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးရာ သူတို့၏ လက်ထက်တွင် ဤသို့ မှေးမှိန်သွားမည်ကို မည်သို့ လက်ပိုက် ကြည့်နေနိုင်မည်နည်း။ ကျန်းချဲ့ တွေးထင်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဖူလုံကျောင်းတော် က အမှန်တကယ်တော့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု နှစ်ခု ပြုလုပ်ထားခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ နှစ်ဖက်စလုံး စစ်ပြေငြိမ်းပြီး ယခင် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန် ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခု မှာတော့ လုံဟူ တာအိုဂိုဏ်း သို့ တပည့်များ စေလွှတ်ပြီး အထက်ဂိုဏ်း မှ အင်အားကြီးသူများကို အကူအညီ တောင်းခံရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ အားလုံးက အလွန် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ယခုအခါ ချီဆန်းကျား နှင့် ကျန်းချဲ့တို့ က အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လုံဟူ တာအိုဂိုဏ်း နှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံရမည် ဆိုပါက သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ဖိနှိပ်ပြီး ဒေါသများကို မျိုသိပ်ထားရုံသာ ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကဲ့သို့သော အင်အားစု မျိုးက ယွဲ့ပြည်နယ် တွင် ထိပ်တန်း အဆင့် ဖြစ်ပြီး အင်ပါယာ အစိုးရ ကိုယ်တိုင် လုံးဝ မျက်ကွယ်ပြု၍ မရနိုင်ရာ သာမန် လူများက ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

ချီမိသားစု ပင်မ မျိုးနွယ်စု က ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မရှိလျှင်ပေါ့။ သို့သော် ချီမိသားစု ပင်မ မျိုးနွယ်စု၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးရာ နယ်မြေများမှာ ယွင်ပြည်နယ် အတွင်း၌သာ ရှိသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ် အတွင်းသို့ ခြေဆန့်ထားသော်လည်း ဒေသခံ အင်အားစုများလောက် အင်အား မကြီးမားပေ။ ထို့အပြင် နှစ်ဖက်စလုံးက အင်အားစုကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိုဏ်းနှင့် မိသားစု၏ အသက်ရှင်သန်ရေး သေဆုံးရေး နှင့် မသက်ဆိုင်လျှင် ပါးစပ်ဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ကြမည် ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျောင်းထိုင် ဆရာတော်... အဲဒီ ကျန်းချဲ့ နဲ့ ချီဆန်းကျား တို့က တကယ်ပဲ လက်လျှော့ ချင်ပါ့မလား..."

ဖူလုံ ပင်မ တောင်ထွတ် ပေါ်တွင်။ မင်ဟယ်တာအိုဆရာ နှင့် ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ တို့ စစ်တုရင် ကစားနေကြပြီး နယ်ရုပ် တစ်ရုပ်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိပါဘူး..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပျက်သုဉ်းသွားပြီး နောက်ပိုင်း... ငါ က ကျန်းချဲ့ နဲ့ ချီဆန်းကျား တို့နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်း အချက်အလက် မျိုးစုံကို သေချာ ပြန်စစ်ဆေး ကြည့်တော့... ကောက်ချက် တစ်ခု ရလာခဲ့တယ်..."

"ဘာ ကောက်ချက် လဲ..."

"ချီဆန်းကျား နဲ့ ကျန်းချဲ့ နှစ်ယောက် ကြားမှာ... တကယ့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချတဲ့သူက ကျန်းချဲ့ ဖြစ်နေနိုင်တယ်..."

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဲဒီ ကျန်းချဲ့ က လက်အောက်ငယ်သား သက်သက်ပဲလေ..."

"မဖြစ်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား... ဟက်ဟက်ဟက်... ကျန်းချဲ့ ရာထူး မတက်ခင် တုန်းက အခြေအနေ က ဘယ်လိုလဲ... သူ ရာထူး တက်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်း အခြေအနေ ကကော ဘယ်လိုလဲ... ငါ့ရဲ့ အမြင် အရ ဆိုရင်... ချီဆန်းကျား ကိုယ်တိုင် က ကျန်းချဲ့ ရဲ့ ဆွဲခေါ်မှု ကြောင့် ဒီအဆင့် အထိ ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"ဒါဆို ကျောင်းထိုင် ဆရာတော် အထင်... ကျန်းချဲ့ က ဘာဖြစ်လို့ ဒီအဆင့် အထိ ဆွဲခေါ်လာရတာလဲ..."

"အဲဒါက ငါ နားမလည်နိုင်တဲ့ အချက်ပဲ... ဒီမတိုင်ခင် ကတည်းက ငါတို့ ဖူလုံကျောင်းတော် ကော ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ပါ... ကျန်းချဲ့ နဲ့ ဘာရန်ငြိုး မှ မရှိခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက ငါတို့ကို ရန်သူကြီး တစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး... တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့် ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားနေတယ်…”