အခန်း ၁၇၇

အခန်း (၁၇၇) အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်မည်

ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကြီးက စူးရှတောက်ပနေပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

သို့သော် ထိုလက်ဝါးကြီး မကျဆင်းလာမီမှာပင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ပြေးဝင်သွားပြီး လက်ဝါးကြီးအပေါ်တွင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ကာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှေရောင် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကြီး ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"ဘာ..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖူလုံကျောင်းတော်မှ လူများအားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ။

ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး အစွမ်းကုန် ရိုက်ထုတ်လိုက်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ကျန်းချဲ့က လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်လား။

ဒါက တကယ်ပဲ ယွမ်ဟိုင်အဆင့်ကို စတင်ဝင်ရောက်ကာစ သိုင်းသမား တစ်ယောက် ဟုတ်လို့လား။

မှန်ပေသည်။ ထိုနေ့က ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များ မပေါက်ကြားခဲ့ရုံသာမက ကျန်းချဲ့က ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် စွမ်းအားများ ပြသခဲ့သည့် ကိစ္စကလည်း လုံးဝ ပေါက်ကြားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ယခင်က ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ချီဆန်းကျားက အနားယူရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ဖူလုံကျောင်းတော်မှ လူများကို အံ့အားသင့်သွားစေရန် ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော စစ်သည်များ အားလုံးနှင့် ကျန်းဟိုင်နန်းတော်၊ ဝမ်ရှိုခြံဝင်းမှ တပည့်များ အားလုံးကို စခန်းပြင်ပသို့ ထွက်ခွာခွင့် လုံးဝ ပိတ်ပင်ထားခဲ့သည်။ ဖူလုံကျောင်းတော် ဘက်ကလည်း ချီဆန်းကျားက အခြားပြည်နယ်များမှ အင်အားကြီးသူများကို အကူအညီ တောင်းခံထားသည် ဟုသာ ထင်မှတ်နေခဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ အပေါ်သို့ လုံးဝ တွေးမထားခဲ့ကြသဖြင့် အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများလည်း မလုပ်ခဲ့ကြပေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သော စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့ အားလုံး အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှန်ကွမ်းအဆင့်..."

ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာက ဤဓားချက်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ စကားလုံး နှစ်လုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်ပြောလိုက်ပြီး မျက်နှာထားက အလွန် လေးနက်သွားခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်းအဆင့် အမှန်တကယ် ဖြစ်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက ဤစကားလုံး အနည်းငယ်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

'ရှန်ကွမ်းအဆင့် လား'

'ကျန်းချဲ့က ရှန်ကွမ်းအဆင့်ကို ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားပြီလား'

'ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...'

သူ ယွမ်ဟိုင်အဆင့်ကို ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်တာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသေးလို့လဲ။

ကျန်းချဲ့ အတွက် အဆင့်တက်တယ် ဆိုတာက ထမင်းစား ရေသောက် သလိုများ လွယ်ကူနေလို့လား။

လူတိုင်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပြီး အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်နေကြပေသည်။

အခံစားရဆုံးသူမှာ ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်က ဒေါသတကြီးဖြင့် သစ္စာဖောက် ရိခုန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလက သူ့ကို တားဆီးမည့်သူမှာ ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် ချီဆန်းကျား ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် တားဆီးလိုက်သူက ကျန်းချဲ့ ဖြစ်နေမည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ဆီသို့ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ဤသည်က သူ့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ရှန်ကွမ်းအဆင့် အင်အားကြီးသူ တစ်ဦးကို ဒေါသထွက်စေပြီး အစီအရင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို ကျန်းချဲ့ ဘယ်လိုလုပ် လက်လွှတ်ခံနိုင်မည်နည်း။

ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ကို အရင် ဖယ်ရှားနိုင်လျှင် သူတို့၏ အားသာချက်က တစ်မှတ် ထပ်တိုးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က သူ၏ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီးနောက် မည်သည့် ဖုံးကွယ်မှုကိုမျှ မလုပ်တော့ဘဲ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်ကာ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သေချာသည်မှာ ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး ကလည်း အသုံးမကျသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း တွင် ကျန်ရစ်သော တစ်ဦးတည်းသော ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားက ကြမ်းတမ်းသော်လည်း စွမ်းအား ကတော့ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ချန်မေဘုန်းကြီး နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုံးဝ မနိမ့်ကျပေ။

ကျန်းချဲ့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ က ချက်ချင်း ခုခံကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လက်အုပ်ချီကာ ဘုရားစာများကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး အတွင်းအားများ ထွက်ပေါ်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကိုယ်ပတ်လည်တွင် ပုံရိပ်ယောင် ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ ဓားချက်ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ယခု လက်ရှိ ကျန်းချဲ့ က ယခင် ကျန်းချဲ့ မှ မဟုတ်တော့ဘဲ။

ယခင်က သူ သည် ချန်မေဘုန်းကြီး ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဝမ်ကျဲ့ မိစ္ဆာဓားကို ရရှိထားသဖြင့် ကျားကို အတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ နှင့် မိစ္ဆာဓား၏ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်သည့် အငွေ့အသက်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ကိုယ်ပိုင် နတ်စွမ်းရည် တစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးထားခဲ့သည်။

သွေးပင်လယ်... သတ်ဖြတ်ခြင်း ကပ်ဆိုး...

စောစောက ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကြီး ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော ဓားချက် က ဤသည်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကြီး ကို ခုတ်ပိုင်းရန် အတွက် စမ်းသပ်ကြည့်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ မှသာ သူ၏ တကယ့် အစစ်အမှန် စွမ်းအား အပြည့်ကို ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မှနေ၍ ကျဆင်းလာပြီး ပေနှစ်ဆယ် နီးပါး ရှည်လျားကာ ဓားစိတ်ဆန္ဒ များ ပါဝင်နေပြီး ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်း အပေါ်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ဝမ်ချန်ဆရာတော် တို့ လူစု လည်း ဤဓားချက်ကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုနေကြပြီး ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအား အစစ်အမှန် ကို ခန့်မှန်းရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ နောက်တစ်ခဏ တွင်တော့ သူတို့ အားလုံး သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုဓားချက် က အလွန် ထက်မြက်သည် ဟု ထင်ရသော်လည်း ကြီးမားသော ပျက်စီးမှု တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။ ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်း တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးမသွားခဲ့ပေ။

ကျန်းချဲ့ က အစွမ်းထက်သော်လည်း သူတို့ လက်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာ အတွင်း၌သာ ရှိနေသေးပေသည်။

သို့သော် မည်သူကမျှ သတိမထားမိလိုက်သည့် အချက်မှာ ဖူလုံကျောင်းတော် မှ အကြီးအကဲချုပ် ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ ၏ မျက်နှာထား က အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့အားသင့် သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဦးလေးတော်... မြန်မြန် ပြန်..."

ဝမ်ချန်ဆရာတော် က ဦးလေးတော် ချန်ဖုန်း ဘာမှ မဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အစီအရင် အတွင်းသို့ ပြန်လာရန် ချက်ချင်း အော်ဟစ် ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ယခုအခါ အစိုးရ ဘက်မှ စွမ်းအားများ အားလုံး အပြည့်အဝ မပေါ်ထွက်သေးရာ သူတို့ သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

အစီအရင်ကို အားကိုးပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ခြင်း ကသာ အလုံခြုံဆုံးသော နည်းလမ်း ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့သည့် အချက်မှာ သူ၏ ခေါ်ဆိုမှုကို ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်း အတွင်းရှိ ချန်ဖုန်းတာအိုဆရာ က လုံးဝ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ လေဟာနယ် ထဲတွင် ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

ကျန်းချဲ့ ကလည်း လက်ထဲရှိ ဝမ်ကျဲ့ မိစ္ဆာဓား ကို ဖြည်းညင်းစွာ အောက်သို့ ချလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

လူအများ ၏ မျက်စိရှေ့တွင် တစ်စက္ကန့် အကြာ၌ အက်ကြောင်း အနည်းငယ် သာ ရှိသေးသော ပုံရိပ်ယောင် ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်း ကြီး က မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်း အတွင်းရှိ ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး ၏ မျက်ခုံး ကြားမှ သွေးစက်လေး တစ်စက် စီးကျလာခဲ့သည်။

သူ က မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားသော်လည်း သေချာ ကြည့်မည် ဆိုပါက သူ၏ မျက်လုံးများ ထဲတွင် အသက်ဓာတ် လုံးဝ မရှိတော့ကြောင်း တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏ တွင် လေဟာနယ် ထဲရှိ ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး က ပြုတ်ကျလာသော ကျောက်တုံး တစ်တုံး ကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဖုန်လုံးကြီးများ လွင့်စင်သွားစေကာ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် အသက်ဓာတ် များ လုံးဝ ကင်းမဲ့နေပြီး အသေကောင် တစ်လောင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ဘာ..."

ယခုအခါ နေရာတွင် ရှိနေသော လူတိုင်း၏ အကြည့်များ က ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

လူအများစု၏ မျက်လုံးများ ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှု များသာ လင်းလက်နေပေသည်။

ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး ဆိုသည်မှာ ရှန်ကွမ်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေသော ဝါရင့် အင်အားကြီးသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းအား က အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့၏ ဓားတစ်ချက် ကိုတောင် ဘယ်လိုလုပ် မကာကွယ်နိုင်ရတာလဲ။

အကယ်၍ ယခင်က တစ်ယောက်ယောက် က ဤသို့ ပြောခဲ့မည် ဆိုပါက သေချာပေါက် ဆဲရေး တိုင်းထွာမှု များကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့ အားလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် သွားကြတော့သည်။

အံ့ဩ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ။

ရှန်ကွမ်းအဆင့် အင်အားကြီးသူ တစ်ဦး ကို ဓားတစ်ချက်တည်း ဖြင့် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ခြင်း။

ဤသည်မှာ ခွေး၊ ကြောင် ကဲ့သို့ သာမန် အကောင်များ မဟုတ်ဘဲ တကယ့် အစစ်အမှန် ရှန်ကွမ်းအဆင့် အင်အားကြီးသူ တစ်ဦး ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ နှင့် အဆင့်တူ တည်ရှိမှု မျိုး ဖြစ်သော်လည်း ဓားတစ်ချက် ကိုတောင် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ဝမ်ချန်ဆရာတော် ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး မူလက ရှိနေခဲ့သော တည်ငြိမ်မှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဦးလေးတော်..."

"ဆရာဘိုးဘိုးကြီး..."

"ဦးလေးကြီး..."

ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း မှ ရဟန်းတော် များ၏ ပါးစပ်မှ အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အချို့ ဆိုလျှင် ဖူလုံကျောင်းတော် ၏ အစီအရင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ကာ အခြေအနေကို သွားရောက် ကြည့်ရှုရန်ပင် ကြိုးစားကြသော်လည်း ဘေးရှိ လူများ က တားဆီးထားခဲ့ကြသည်။

ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း မှ လူများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့ ကတော့ မည်သည့် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်မှု မျိုးကိုမျှ မပြသခဲ့ဘဲ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့် ရှိ အပြုံး ကသာ ပျောက်ကွယ် မသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာ ဘာမှ မရှိပေ။

သူ၏ ယခု လက်ရှိ စွမ်းအား ဖြင့် အစွမ်းကုန် ခုတ်ချလိုက်သော ဓားချက်ကို ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး က ဘယ်လိုလုပ် ကာကွယ်နိုင်မည်နည်း။

ဤသည်မှာ နတ်လက်နက် အဆင့်အတန်းရှိသော မိစ္ဆာဓား ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

နှစ်ပေါင်း ရာချီ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး ယခင်ကလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့သော်လည်း ၎င်းမှာ နတ်လက်နက် တစ်လက် ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာစိတ် ရှိသော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်ကာ အလွန် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ ယခင်က မည်သူမျှ မထိန်းချုပ်ထားဘဲ နှင့်ပင် စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာ တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ သွေးပင်လယ် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါ မျိုး ရှိနေခြင်းမှာ အလွန် ပုံမှန် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ထိုဓားချက် တွင် ဝိညာဉ်စင်မြင့် ရှန်ကွမ်း (နတ်အလင်း) ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်နိုင်သော နည်းလမ်း များလည်း ပါဝင်နေပေသည်။

တကယ့် အစစ်အမှန် ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင်များ အတွက် ဤဓားချက် က သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း ရွှမ်တန်အဆင့် အောက်ရှိ သိုင်းသမားများ အတွက်၊ အထူးသဖြင့် ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမားများ အတွက်မူ ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်ရေး လက်နက်ကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမား များက ဝိညာဉ်စင်မြင့် ကို ကနဦး ဖွင့်လှစ်ပြီး ရှန်ကွမ်း ကို လင်းထိန်စေရုံ သာ ရှိသေးပြီး လုံလောက်သော ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းများ မရှိသေးပေ။ စိတ်နှလုံး က ဓားစိတ်ဆန္ဒ ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသည်နှင့် မကာကွယ်နိုင်ပါက ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရမည် ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာလည်း ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သိသာ ထင်ရှားသော ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ နေရာတွင်တင် သေဆုံးသွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်း ပင် ငြိမ်းသွားပြီ ဆိုမှတော့ သေချာပေါက် သေဆုံးပြီ ပင် ဖြစ်သည်။

"မဆိုးဘူး..."

အောက်ဘက်တွင် ချီဆန်းကျား က ဤဓားချက်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မှ ကြည့်မည် ဆိုလျှင်ပင် ဤဓားချက် က အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ အကယ်၍ ရွှမ်တန်အမြုတေ မတည်ဆောက်ရသေးမီ အချိန်က ဆိုလျှင်...

သူ ကိုယ်တိုင် ဤဓားချက်ကို ဘေးကင်းစွာ ကာကွယ်နိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာ သေချာ မပြောနိုင်ပေ။

"မိစ္ဆာဓား..."

ယခုအခါ ဝမ်ချန်ဆရာတော် လည်း သူ၏ အကြည့်များကို ကျန်းချဲ့၏ လက်ထဲရှိ မိစ္ဆာဓား အပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သွားများကို တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ထားလိုက်သည်။

နှစ်တစ်ရာ အားထုတ်မှု က မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ အတွက် အကျိုးရှိသွားစေခဲ့ခြင်း က အလွန် အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

အကယ်၍ ယခု အချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းအား က ကျန်းချဲ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကိုသာ မသိခဲ့လျှင် မိစ္ဆာဓား ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့် တွင်ပင် သူ က အစီအရင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ကာ လုယူရန် ကြိုးစားပြီး ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

"အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားပဲ..."

ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ၊ မင်ဟယ်တာအိုဆရာ နှင့် အခြား ရှန်ကွမ်းအဆင့် သိုင်းသမား အချို့ တို့၏ မျက်နှာထားများ က အလွန် လေးနက်နေကြပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ သူတို့သာ ချန်ဖုန်းဘုန်းကြီး ၏ နေရာတွင် ရှိနေမည် ဆိုလျှင်လည်း ထိုဓားချက်ကို ကာကွယ်နိုင်မည့် ယုံကြည်ချက် လုံးဝ မရှိသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာ ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူတို့ မျက်စိထဲ မထားခဲ့သော တည်ရှိမှု တစ်ခု က ယခုအခါ သူတို့ နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီနေရုံ သာမက စွမ်းအား နှင့် နည်းလမ်းများ အရ သူတို့ကို အလွန် ခက်ခဲအောင် လုပ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု အချိန်တွင် သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အတွေး တစ်ခုတည်း သာ ရှိနေပေသည်။

ရွှမ်တန်အဆင့် အောက်မှာ... ကျန်းချဲ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့မှာ ယုံကြည်ချက် မရှိပေ။

"သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ရဲ့ အငွေ့အသက် နည်းနည်း ရနေပြီပဲ... နှမြောစရာ ကောင်းတာက... မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကို ရောက်သွားတာပဲ..." ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ က မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယခု လက်ရှိ သူ၏ အဆင့် ဖြင့်ပင် သိုင်းစိတ်ဆန္ဒ ၏ အစွန်းကို မထိတွေ့နိုင်သေးပေ။

ကျန်းချဲ့ က အစွန်းလေးကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်ပေ။

ကျန်းချဲ့ သာ ရွှမ်တန်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားသည် နှင့် သူ၏ စွမ်းအားများ က တစ်ရှိန်ထိုး တိုးတက်လာမည် ကို သူ ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

"ဟက်... ကျုပ် က ဗုဒ္ဓ ကိုလည်း မယုံဘူး... တာအို ကိုလည်း မယုံဘူး... ဘာမိစ္ဆာ မှန်းလည်း မယုံဘူး... ကျုပ် လိုချင်တာ က စွမ်းအား တစ်ခုတည်းပဲ... သူ ဘာပဲ ဖြစ်နေပါစေ..." ဤသည်ကတော့ ကျန်းချဲ့ ၏ ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ အပေါ် တုံ့ပြန်မှု ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ က ကျန်းချဲ့ကို တစ်ခဏမျှ စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အကြည့်များကို ချီဆန်းကျား ထံသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တပ်မှူးချုပ်ချီ... လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအား ကို ကျုပ် မြင်တွေ့ပြီးပါပြီ... ဒါပေမဲ့... ဒါကို အားကိုးပြီး ငါတို့ကို အနိုင်ယူဖို့ ဆိုတာ ကတော့ စိတ်ကူးယဉ် နေတာပဲ... အစီအရင် မပျက်စီး သရွေ့... မင်းတို့ လုံးဝ ဝင်လာလို့ မရဘူး... ဒါကြောင့် ကျုပ် က နောက်ဆုံး အနေနဲ့ အကြံပေးချင်ပါတယ်... စောစောစီးစီး တပ်ဆုတ်လိုက်ပါ... ဖူလုံကျောင်းတော် အရှေ့မှာ စစ်သည်တွေ ရဲ့ သွေးတွေ အများကြီး မကျစေချင်ဘူး... ဒါက မင်းရော ငါပါ မမြင်တွေ့ချင်တဲ့ အရာပဲ..."

ယခုအချိန် အထိ ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ က တပ်ဆုတ်သွားမည့် မျှော်လင့်ချက် ကို ထားရှိနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

သူ့မှာ စိုးရိမ် ပူပန်မှုတွေ ရှိနေတယ်။

အစိုးရ ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို စိုးရိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။

ကျန်းချဲ့ ရဲ့ စွမ်းအား ကို စိုးရိမ်နေတာ... အကယ်လို့ ချီဆန်းကျား က သူ့ကို တားဆီးထားမယ် ဆိုရင်... ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်လာပြီး... နှစ်ဖက်စလုံး သွေးချောင်းစီး ကာ... လူအများအပြား ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားရလိမ့်မယ်...

ဝမ်ချန်ဆရာတော် က ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ ကို လေးနက်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

အကယ်၍ ယခင်က သူတို့မှာ အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိခဲ့သည် ဆိုလျှင် ယခုအခါ အနိုင်ရနိုင်ခြေ က အလွန် နည်းပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖုန်းဦးလေးတော် က မျက်စိရှေ့မှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ဖူလုံကျောင်းတော် မှ လူများ က မလှုပ်ရှားသရွေ့ သူတို့ က ဒေါသ အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားမည် ဆိုပါက နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ် က ဘာဖြစ်လာမည် ဆိုသည်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းနေပေသည်။

သို့သော် ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ က စစ်ပြေငြိမ်းချင်သော်လည်း ချီဆန်းကျား ကတော့ သဘောမတူပေ။

သွေးချို ဧရာမသားရဲ ကြီးကို စီးနှင်ပြီး လေဟာနယ် ထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်သွားကာ ချီဆန်းကျား က တစ်ဖက်လူကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လာကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဖူလုံကျောင်းတော် က ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း က အကြွင်းအကျန် တွေကို အပ်ရမယ်..."

"ဒီကိစ္စ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ က အရူး မှ မဟုတ်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် လုပ်နိုင်မည်နည်း။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း မှ လူများ က အစီအရင် အတွင်း၌ ရှိနေပြီး သူတို့ ဖူလုံကျောင်းတော် ၏ အင်အား အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ကိုယ့် အင်အား ကို ကိုယ်တိုင် ဘယ်လိုလုပ် လျှော့ချနိုင်မှာလဲ။

"ဒါဆိုရင် စကား ဆက်ပြောစရာ မလိုတော့ဘူး..."

"ကြည့်ရတာ... တပ်မှူးချုပ်ချီ က ငါတို့ ဖူလုံကျောင်းတော် ရဲ့ ဂိုဏ်းစောင့် အစီအရင် ကို ဖြည့်ဖို့ အတွက် လူ့အသက် တွေကို အရင်းအနှီး လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံ ရတယ်..." ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ မဆုတ်ခွာချင်ဘူး ဆိုမှတော့ သူ လည်း တိုက်ခိုက်ဖို့ ဝန်မလေးပေ။

သေကြေ ဒဏ်ရာရတာ သက်သက်ပဲ လေ။

အစီအရင် ရှိနေသရွေ့ သူတို့ရဲ့ သေကြေ ဒဏ်ရာရမှု က အစိုးရ ဘက်ထက် သေချာပေါက် နည်းလိမ့်မယ် ဆိုတာ သူ ယုံကြည်တယ်။

"ဂိုဏ်းစောင့် အစီအရင် ရှိနေရင်... သေချာပေါက် ဘေးကင်း လုံခြုံမယ် လို့ ဘယ်သူက မင်းကို ပြောလဲ... အကယ်လို့ ဒီလိုသာ ဆိုရင် ငါတို့ အင်ပါယာ အစိုးရ ရဲ့ နယ်စပ် တွေမှာ စစ်သည် သန်းချီပြီး ချထားစရာ အကြောင်း မရှိဘူးလေ... အစီအရင် နဲ့ ကာကွယ်ထားရုံ နဲ့ ရပြီပေါ့..."

"အင်း..."

ချီဆန်းကျား ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဖူလုံကျောင်းတော် မှ လူများ အားလုံး မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားကြပြီး မကောင်းသော ကြိုတင် ခံစားချက် အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချီဆန်းကျား က ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှု တွေ လုပ်လာတာများလား။

"မင်းမှာ အစီအရင် ကို ဖျက်ဆီးမယ့် နည်းလမ်း ရှိလို့လား..."

ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ က မျက်နှာထား လေးနက်စွာဖြင့် ချီဆန်းကျား ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တော် က ဒီမှာ မင်းတို့နဲ့ ဘာဖြစ်လို့ စကား အပိုတွေ ပြောနေတယ်လို့ မင်း ထင်လဲ... ဟက်ဟက်... အချိန်ဆွဲနေတာ သက်သက်ပါပဲ..." ပြောရင်းနှင့် ချီဆန်းကျား က အင်္ကျီလက် ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် သန်းနေသော အဝါရောင် ပုတီးစေ့ တစ်လုံး လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အစီအရင် ဖျက် ပုတီးစေ့..."

ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ ၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ချီဆန်းကျား ၏ လက်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုး ရှိနေမည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ချီဆန်းကျား က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ဝိညာဉ် အလင်းတန်း များကို အစီအရင် ဖျက် ပုတီးစေ့ အတွင်းသို့ ရိုက်သွင်းလိုက်သည်။ ယခင်က ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း မှ လူများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်နေစဉ် သူ က ဘာမှ မလုပ်ဘဲ အားနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဖူလုံကျောင်းတော် ၏ ဂိုဏ်းစောင့် အစီအရင် ကို အကဲခတ် နေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အစီအရင် ၏ အားနည်းသော နေရာများကို ရှာဖွေနေခဲ့ပြီး ဤသို့ ပြုလုပ်မှသာ အစီအရင် ဖျက် ပုတီးစေ့ ၏ စွမ်းအား ကို အမြင့်ဆုံး အသုံးချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဘာမှ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ လက်ထဲရှိ အစီအရင် ဖျက် ပုတီးစေ့ ကို လေဟာနယ် ၏ တစ်နေရာ ဆီသို့ အားကုန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

အစီအရင် အတွင်းရှိ ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားပြီး အစီအရင် ဖျက် ပုတီးစေ့ ကို ဖျက်ဆီးရန် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လက်ထဲရှိ ငွေရောင် လက်ကိုင် ပါသော ယပ်တောင် ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလွန် အစွမ်းထက်သော စွမ်းအား တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ချီဆန်းကျား က ဤအဆင့်ကို မမျှော်လင့်ထားဘဲ ဘယ်နေမည်နည်း။

အစီအရင် ဖျက် ပုတီးစေ့ ကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့် တွင် လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ရွှီယွမ်တာအိုဆရာ လှုပ်ရှားသည့် အချိန်တွင် လက်ထဲရှိ ငွေရောင် လှံရှည် ကလည်း ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ငွေရောင် အလင်းတိုင် ကြီး တစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခု က မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပေါင်းဆုံသွားကြပြီး နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အစီအရင် အတွင်းရှိ ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ နှင့် အခြား သူများ ကလည်း အခြေအနေ မကောင်းကြောင်း ရိပ်မိသွားကြပြီး အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားကာ အစီအရင် ဖျက် ပုတီးစေ့ ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ယခုအခါ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အစီအရင် ဖျက် ပုတီးစေ့ က အစီအရင် ၏ အားနည်းသော နေရာသို့ ကျရောက်သွားသည့် အချိန်တွင်...

မူလက သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး အရောင် အဝါ မရှိသော အဝါရောင် ပုတီးစေ့ က မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း စူးရှ တောက်ပသော အလင်းရောင် တစ်ခုကို ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အလင်းရောင် ၏ တောက်ပမှု က နေမင်းငယ်လေး တစ်စင်း ကဲ့သို့ ဖူလုံတောင် တစ်ဝက်ကျော် ကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံသွားစေခဲ့ပြီး အလင်းရောင် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်မှာပင် မူလက အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော ဖူလုံတောင် အစီအရင် ကြီး ၏...

အလင်းရောင် က သာမန် မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

"ဒုက္ခပဲ..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖူလုံကျောင်းတော် မှ လူများ အားလုံး မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဤဂိုဏ်းစောင့် အစီအရင် ကြီး က ဘာမှ အလုပ်မလုပ်ရသေးခင်မှာပဲ ဖျက်ဆီး ခံလိုက်ရပြီ။

သူတို့ နောက်ထပ် ဘာတွေ ရင်ဆိုင်ရမလဲ ဆိုတာ ထပ်တွေးနေစရာ လိုသေးလို့လား။

"နာရီဝက် အတွင်း အစီအရင် ပြန်လည် ပွင့်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါကိုယ်တော့် ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံကြ..."

"သတ်..."

ကျန်းချဲ့ က လက်ထဲရှိ ဝမ်ကျဲ့ မိစ္ဆာဓား ကို အပေါ်သို့ မြှောက်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာထား ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဖူလုံကျောင်းတော် က လူကြီး လူငယ် ဘယ်သူ့ကိုမှ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနဲ့... အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်..."

"သတ်..."

"သတ်..."

တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံး ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သော အစိုးရ ဘက်မှ လူများ က ချက်ချင်း အသံကျယ်ကြီး ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြင့် အရှေ့ရှိ တောင်တံခါး ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြလေတော့သည်။