အခန်း ၁၈၅

အခန်း (၁၈၅) အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း... ရှန်ကွမ်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်

လီတောက်ဖျင်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန်မှာ အမှန်တကယ် အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ပူဇော်မှုပြုလုပ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနည်းငယ် အရေးပါမှု လျော့နည်းနေသေးသည်။ သူ ယခင်က ပြောခဲ့သလိုပင် လီတောက်ဖျင်ကို အစွမ်းကုန် လိုက်မီအောင် ကြိုးစားခိုင်းမည်ဆိုလျှင်တောင် သူ၏ ကျောပြင်ကိုပင် မမြင်နိုင်အောင် ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်မည့် အရည်အချင်း သူ့တွင် ရှိနေပေသည်။

ဤသည်မှာ ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အထူးစွမ်းရည်မှ မြစ်ဖျားခံလာသော ကြီးမားလှသည့် ယုံကြည်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကန်းတာပြောင်ကို ဖမ်းဝရမ်း ထုတ်ရန် အမိန့်ပေးပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ထိုက်ရှန်းမြို့မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး မြို့ပြင်ရှိ တောင်တန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ တိတ်တဆိတ် အဆင့်တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သိုင်းလောကတွင် ပျံ့နှံ့နေသော သူက မွေးရာပါအဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သိုင်းသခင်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်သည် ဆိုသည့် ကောလာဟလမှာ ယခုလောလောဆယ်တွင် အမည်နှင့် လက်တွေ့ ကိုက်ညီမှု မရှိသေးပေ။ သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက ရှန်ကွမ်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်တော့ အမည်နှင့် လက်တွေ့ လုံးဝ ကိုက်ညီသွားမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားပေသည်။

ထိုက်အန်းဒေသ... ချင်းချွမ်မြို့နယ်... စားသောက်ဆိုင် တစ်ဆိုင် အတွင်း၌...

သိုင်းလောကမှ သိုင်းသမား အများအပြား စုရုံးနေကြပြီး ဖူလုံကျောင်းတော် ပျက်သုဉ်းသွားသည့် ကိစ္စနှင့် ကျန်းချဲ့က ရှန်ကွမ်းအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ သိုင်းသခင်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည့် သတင်းကို ကျယ်လောင်စွာ ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြကာ အံ့အားသင့်နေသော အသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆွေးနွေးမှုများကို ပြုံးရွှင်စွာ နားထောင်နေပြီး စိတ်ဝင်စားမှု အလွန် မြင့်မားနေပုံ ရပေသည်။

ထိုအစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသား၏ ဘေးတွင်တော့ ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ နှင့် ရုပ်သွင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ဆင်တူသော လူငယ်တစ်ယောက် ထိုင်နေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ အင်္ကျီလက်အောက်ရှိ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပေသည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသားက လူငယ်ကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်း ဒေါသထွက်နေလား... ကလဲ့စားချေချင်လား..."

"လင်းအစောင့်အရှောက်... ကျွန်တော့်အဖေ အတွက် ကလဲ့စားချေပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်... ကျွန်တော် ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ကို ဝင်ပြီး ခရမ်းရောင်နဂါး တရားမင်း ရဲ့ လက်အောက်မှာ တပည့်ခံပါ့မယ်..."

ကျောက်ပေယန် က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူက ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ ၏ တရားမဝင် သားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး လီတောက်ဖျင် က တပည့်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဂိုဏ်းမှ မထွက်ခွာမီ အချိန်ကတည်းက...

ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ က သူ့အတွက် လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင် စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ချင်းထျန်းဂိုဏ်း မှ လင်းအစောင့်အရှောက် ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားရန် ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ ၏ အမြင်တွင် အကယ်၍ ဖူလုံကျောင်းတော် သာ မပျက်သုဉ်းခဲ့လျှင် ကျောက်ပေယန် အနေဖြင့် နဂါးဟိန်းသံ ခန္ဓာကိုယ် ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ချင်းထျန်းဂိုဏ်း မှ တရားမင်း ၏ လက်အောက်တွင် တိုက်ရိုက်တပည့် အဖြစ် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို လင်းအစောင့်အရှောက် ထံသို့ အပ်နှံထားခြင်းက ပိုမို သင့်တော်သည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဖူလုံကျောင်းတော် ပျက်သုဉ်းသွားမည် ဆိုပါကလည်း အစိုးရ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှု မှ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်ရာ လီတောက်ဖျင် ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်း က အလွန် အန္တရာယ် များလွန်းပြီး လင်းအစောင့်အရှောက် ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်း က ပိုမို ဘေးကင်း လုံခြုံပေမည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်ထဲရှိ အရင်းအမြစ် အချို့ကို ကျောက်ပေယန် ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စကို သိရှိသူ မနည်းလှသော်လည်း ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ က ကျောင်းတော်သခင် ဖြစ်နေခြင်း ကြောင့် မည်သူကမျှ ဖွင့်ချ မပြောဆိုရဲခဲ့ကြပေ။

ဖူလုံကျောင်းတော် အတွင်း၌လည်း ကျောက်ပေယန် က သူ၏ တရားမဝင် သားဖြစ်ကြောင်း ကောလာဟလ မျိုး ထွက်ပေါ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ယခုအချိန် အထိ ကျန်းချဲ့ တို့ အနေဖြင့် လီတောက်ဖျင် မှလွဲ၍ အခြား အကြွင်းအကျန် များ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်းကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်လေး... မင်း တစ်ခုခုကို အထင်လွဲနေတာလား..."

လင်းအစောင့်အရှောက် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဘာ... ဘာကိုလဲ..."

ကျောက်ပေယန် က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲတွင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"ခရမ်းရောင်နဂါး တရားမင်း က လိုချင်တဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် က နဂါးဟိန်းသံ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်မှသာ သူရဲ့ ပညာတွေကို ဆက်ခံနိုင်မှာလေ... အခု မင်းက နဂါးဟိန်းသံ ခန္ဓာကိုယ် ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာလား... မြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းတော် က မင်းကို လာတောင်းပန်နေတယ်လို့များ ထင်နေတာလား..."

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

ကျောက်ပေယန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

ဖူလုံကျောင်းတော် သို့ သွားရောက်ပြီး မြေနဂါးစွမ်းအင် ကို ယူဆောင်နိုင်ပါက နဂါးဟိန်းသံ ခန္ဓာကိုယ် ကို ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဆိုသည့် စကားမျိုးကို သူ မပြောရဲပေ။ ထိုသို့ ပြောလိုက်ပါက အလွန် မိုက်မဲရာ ကျလွန်းလှပေသည်။ အမှန်တရားကို လက်ခံရုံသာ ရှိတော့သဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ဒီလို ဆိုမှတော့... မျိုးဆက်သစ် က လင်းအစောင့်အရှောက် ကို ဆက်ပြီး အလုပ်မရှုပ်စေတော့ပါဘူး... ခွင့်ပြုပါဦး..."

ပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်ပေယန် က ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"နေဦးလေ... ငါကိုယ်တော် က မင်းကို သွားခွင့်ပြုတယ်လို့ ပြောလိုက်မိလို့လား..."

လင်းအစောင့်အရှောက် က စားပွဲကို ခေါက်လိုက်ပြီး အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လင်းအစောင့်အရှောက်... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား ဘာများ အမိန့်ရှိပါသေးလဲ..."

ကျောက်ပေယန် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ က အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အတင်း အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ကြားရသလောက်တော့ ဟိုတပ်မှူး ကျန်း ဆိုတဲ့လူ က မြက်ကို ရှင်းရင် အမြစ်ပါ မကျန်အောင် ရှင်းပြီး ဂိုဏ်းတွေကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ရတာကို နှစ်သက်တယ်တဲ့... သူ မင်းကို စိတ်ဝင်စားမယ်လို့ ငါထင်တယ်... ငါက သူနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်တာ ဆိုတော့ မင်းကို တွေ့ဆုံလက်ဆောင် အနေနဲ့ ပေးလိုက်မလို့ စီစဉ်ထားတယ်..."

လင်းအစောင့်အရှောက် က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကား က ကျောက်ပေယန် ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"လင်းအစောင့်အရှောက်... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို လုပ်ရက်ရတာလဲ..."

"ဖူလုံကျောင်းတော် က ပျက်သုဉ်းသွားပြီ... ရွှမ်ဟယ် လည်း သေသွားပြီ... မင်းဆီမှာ အသုံးချစရာ တန်ဖိုး ဘာမှ မရှိတော့ဘူးလေ... ငါ ဒီလို လုပ်တာက အသင့်တော်ဆုံး နည်းလမ်း မဟုတ်ဘူးလား... ဟိုတပ်မှူး ကျန်း ဆိုတာက တကယ့်ကို ရှားပါးလှတဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ပဲ... မင်းဘာသာမင်း စဉ်းစားကြည့်လေ... မင်းတို့ နှစ်ယောက် ထဲမှာ ဘယ်သူက ပိုအရေးပါလဲ ဆိုတာကို..."

"အစောင့်အရှောက်... ကျွန်တော့်အဖေ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး... မျိုးဆက်သစ် ကို တစ်ကြိမ်လောက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ဒီကြီးမားလှတဲ့ ကျေးဇူးကို မျိုးဆက်သစ် က ရင်ထဲမှာ အမြဲ မှတ်ထားပါ့မယ်... နောင်တစ်ချိန်ကျရင် သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်..."

ကျောက်ပေယန် က နှစ်ဖက် စွမ်းအား ကွာဟချက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် ပြန်လည် ခုခံရန် လုံးဝ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု များက စားသောက်ဆိုင် အတွင်းရှိ အခြား သိုင်းသမား များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားစေပြီး အားလုံးက လှမ်းကြည့်လာကြသည်။

သို့သော် လင်းအစောင့်အရှောက် က ပတ်ဝန်းကျင်မှ အကြည့်များကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ လက်တစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော ဆွဲငင်အား တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်ပေယန် ၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ညှစ်ထားလိုက်ကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နောင်တစ်ချိန် ဆိုတာ မလိုပါဘူး... အခု ချက်ချင်းပဲ ကျေးဇူးဆပ်လိုက်ပါတော့..."

အကယ်၍ ကျောက်ပေယန် ကသာ လီတောက်ဖျင် ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်မည် ဆိုပါက လင်းအစောင့်အရှောက် အနေဖြင့် သူ့ကို ကျန်းချဲ့ ထံသို့ တွေ့ဆုံလက်ဆောင် အဖြစ် ပေးရန် သေချာပေါက် နှမြောနေမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုကဲ့သို့သော သူများက ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် မျိုးစေ့များ ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ကျောက်ပေယန် က ဘာများ အရေးပါလို့လဲ။ အသက် သုံးဆယ် နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မွေးရာပါအဆင့် အစပိုင်း ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသေးသည်။ ထို့အပြင် ရွှမ်ဟယ်တာအိုဆရာ က အရင်းအမြစ် အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုပြီး မြှင့်တင်ပေးထားသော အမှိုက် တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ရာ လီတောက်ဖျင် နှင့် သွားရောက် နှိုင်းယှဉ်ရန် ဘယ်လိုလုပ် ထိုက်တန်မည်နည်း။

အကယ်၍ နဂါးဟိန်းသံ ခန္ဓာကိုယ် ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက တော်သေးသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

သူ၏ အမြင်တွင် ကျောက်ပေယန် က မြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းတော် အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်း များကို အသုံးပြုပြီး အတင်းအကျပ် ဖန်တီးထားသော မွေးရာပါအဆင့် အတု တစ်ယောက် နှင့် ဘာမှ မကွာခြားလှပေ။ ဆက်ထားလျှင်လည်း အသုံးမဝင်ရာ ယခုလို အမှိုက် ကို ပြန်လည် အသုံးချလိုက်ခြင်း က အများကြီး ပိုမို ကောင်းမွန်လှပေသည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ ကို မြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်မည် ဆိုပါက သူ၏ ကုသိုလ် က အလွန် ကြီးမားသွားမည် ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါအဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ရွှမ်တန်အဆင့် ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီ မျိုးက ဂိုဏ်းတော် အတွင်းရှိ မြင့်မြတ်သော သားတော် များနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ရှိခဲ့သော ရန်ညိုးများ ကိုတော့ သူက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

မျှော်လင့်ချက် အလွန် နည်းပါးကြောင်း ကို သူ ကိုယ်တိုင် သိရှိထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ တစ်ကြိမ်လောက် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးပေသည်။

"ဟွတ်... ဟွတ်... ဟွတ်..."

ကျောက်ပေယန် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှု များနှင့် တောင်းပန်မှု များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"အစောင့်... အစောင့်အရှောက်..."

"သွားကြတာပေါ့... ဟိုတပ်မှူး ကျန်း ကို တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ရှာကြည့်ရအောင်..."

ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်ပြီး လင်းအစောင့်အရှောက် က ကျောက်ပေယန် ကို ဖမ်းဆွဲကာ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားပြီး အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံ သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ထိုက်ရှန်းမြို့ အနီး... လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ထွတ် တစ်ခု အပေါ်တွင် ကျန်းချဲ့ က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ အသက်ရှူသွင်း ရှူထုတ် လုပ်ရင်း မိမိ၏ အခြေအနေ ကို ညှိနှိုင်းနေကာ စိတ်အာရုံ က ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် ၏ နေရာလွတ် အတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

(ပူဇော်မှု ပစ်မှတ် - နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် အထွတ်အထိပ်။)

(ပူဇော်မှု အဖိုးအခ - ယွမ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာ၊ မြေနဂါးစွမ်းအင် တစ်ခု၊ ဗောဓိ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ တစ်ခု၊ လင်းမင် သစ်ပင်အနှစ် တစ်ခု၊ သက်တမ်း ဆယ်နှစ် လျှော့ချခြင်း။ ကျန်ရှိ သက်တမ်း - တစ်ရာ့ နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်။ ပူဇော်မှု ပြုလုပ်မည်လား။)

ကျန်းချဲ့ က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အတွေး တစ်ချက်ဖြင့် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

(ပူဇော်မည်။)

သူ၏ အတွေး ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့် တွင် ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျောက်စာများ က အလင်းတန်းများ လျင်မြန်စွာ တောက်ပလာပြီး အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေကာ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည့် အလား ဖြစ်နေပေသည်။

ယခင်က ရှေးကျပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်တိုင် အတွင်းမှ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဗောဓိ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ၊ လင်းမင် သစ်ပင်အနှစ် စသည့် အဖိုးတန် ပစ္စည်းများ အပေါ်တွင် လှည့်ပတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် တောက်ပသွားပြီး အလွန် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်း ဖြင့် ကျောက်တိုင် အရှေ့တွင် ချထားသော ယဇ်ကောင်များ အားလုံးကို ပြောင်စင်အောင် မျိုချသွားကာ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းသွားပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏ တွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ခံစားချက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အသက်ဓာတ် တစ်ခု စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

သက်တမ်း ဆယ်နှစ် လျှော့ချခြင်း။

ယခင်က ငါးနှစ် ခုနစ်နှစ် လျှော့ချခြင်းများထက် အများကြီး ပိုမို များပြားနေပေသည်။ ယခုအချိန် အထိ ကျန်းချဲ့ ၏ သက်တမ်း မှာ တစ်ရာ့ နှစ်ဆယ်နှစ် ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ဤကိစ္စ နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့ က ဂရုမစိုက်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံလောက်မှု ရှိနေသေးသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ရွှမ်တန်အဆင့် သို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သက်တမ်း က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင့်တက်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။

သက်တမ်းကို အသုံးပြုပြီး ကျင့်ကြံမှုကို လဲလှယ်ရခြင်းက တကယ်ကို တန်လှပေသည်။

ယဇ်ကောင် များ အားလုံး မျိုချခံလိုက်ရပြီးနောက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော အစိမ်းရောင် နှင့် အနီရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု လည်း ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်တိုင် အတွင်း၌ လှည့်ပတ်နေပေသည်။

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ပူဇော်မှု ပြုလုပ်ခြင်း နှင့် ပတ်သက်၍ အခြေခံအားဖြင့် အတွေ့အကြုံ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားလာသည်မှာ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ပင် ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့သည့် အလား တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံး ကလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ကလို မှောင်မိုက်နေသော နေရာလွတ် တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ အဆုံးအစ မရှိသော ပင်လယ်ပြင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။ အဆုံးအစ ကို မမြင်ရသလို မည်သည့် သက်ရှိ သတ္တဝါ မှလည်း မရှိပေ။ လေဟာနယ် ထဲတွင် ပေါက်ကွဲနေသော မိုးကြိုးသံ များကိုသာ အဆက်မပြတ် ကြားနေရပေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ခုခု အလိုအလျောက် ပစ်မှတ်ထား ခံနေရသည့် အလား ဖြစ်နေပေသည်။

ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းချဲ့ က သူ၏ အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်း က အနည်းငယ် ကွာခြားနေကြောင်း ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။ သံသယဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ယခုအခါတွင် လုံးဝ လူသား ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်တော့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

နဂါးပုံစံ တစ်ခု ဖြစ်နေပေသည်။

အနက်ရောင် နဂါးလက်သည်း များက ထက်မြက်ပြီး တောက်ပနေကာ အပေါ်တွင် ရွှေရောင် ရင့်ရင့် နဂါးအကြေးခွံ များ ပြည့်နှက်နေပေသည်။ လက်ချောင်းလေး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားပြီး အတွေး တစ်ချက်ဖြင့် နဂါးခေါင်းကြီး က လှည့်ပတ်သွားကာ ယခင် လူသား ခန္ဓာကိုယ် နှင့် လုံးဝ ကွာခြားလွန်းလှပေသည်။

"ဒါက နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အဆင့် လား..."

သို့သော် ကျန်းချဲ့ ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်စေသည်မှာ နဂါးပုံစံ ပြောင်းလဲသွားရခြင်း က ဘာကြောင့်လဲ ဆိုသည်ကို ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ မေးခွန်းကို မည်သူကမျှ ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိပေ။ သူ့ကို ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်မှာ လေဟာနယ် ထဲတွင် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော မိုးကြိုး ပင် ဖြစ်သည်။

'ချလပ်...'

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း တိမ်မည်း များ ထဲမှ အစိမ်းရောင် မိုးကြိုး တစ်ခု က ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာပြီး ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားစေပြီး အလိုအလျောက် တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်မိသည်။

"ဂါး..."

'ချလပ်...'

'ချလပ်...'

နဂါးဟိန်းသံ က အသုံးမဝင်ပေ။ မိုးကြိုး များက တစ်ခုပြီး တစ်ခု ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ကျန်းချဲ့ ၏ နဂါးခန္ဓာကိုယ် အပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ချနေသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး မည်းတူးသွားခဲ့သည်။ သူ ပင်လျှင် အသားကျက်သွားသော အနံ့ကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသေးသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် အတွေး တစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ့ကို အသားကျက်တဲ့ အထိ မိုးကြိုးပစ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာများလား။

'ဝုန်း...'

'ချလပ်...'

အစိမ်းရောင် မိုးကြိုး အလင်းတန်း များ တောက်ပနေပြီး အဆက်မပြတ် ပစ်ချနေသဖြင့် ကျန်းချဲ့ ၏ နဂါးခန္ဓာကိုယ် လည်း အဆက်မပြတ် လှိမ့်နေရကာ ထိုနာကျင်မှုကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားနေပေသည်။ တကယ့် အစစ်အမှန် အတိုင်း ပင် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေစေခဲ့သည်။

လေဟာနယ် ထဲတွင် လှည့်လည် သွားလာခြင်း သို့မဟုတ် ပင်လယ် နက်ကြီး ထဲသို့ ငုပ်လျှိုးခြင်း များက မိုးကြိုး များကို ရှောင်လွှဲရန် အတွက် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ မိုးကြိုးသံ မြည်လာသည် နှင့် သူ သေချာပေါက် မိုးကြိုးပစ် ခံရမည် ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ က သက်ပြင်း တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ဘာမှ မတတ်နိုင်သည့် အမူအရာ များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့မှတော့ တစ်ယောက်တည်း ကြိတ်ခံရုံသာ ရှိတော့သည်။ ထို့နောက် အရာအားလုံးကို လက်လျှော့လိုက်သည့် အလား မျက်လုံးများကို တိုက်ရိုက် မှိတ်ထားလိုက်ပြီး မိုးကြိုးပစ်ခြင်းကို ခံယူနေလိုက်တော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းက စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ပူဇော်မှု အကြိမ်ပေါင်း များစွာကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုမည် ဆိုပါက သူ့ကို ကျင့်စဉ် နားလည်စေရန် ကူညီပေးခြင်းသာ ဖြစ်သင့်ပေသည်။

မိုးကြိုး များက အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေပြီး အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည် နှင့်အမျှ ကျန်းချဲ့ လည်း ယခုအခါ မိုးကြိုး အပစ်ခံရလွန်းသဖြင့် ထုံကျင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး အရာအားလုံးကို ခံယူနေရုံသာ ရှိတော့သည်။ အချိန် ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ ဆိုတာကို သူ ပင်လျှင် မသိတော့ပေ။

မိုးကြိုးသံ များ တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်သွားသော အခါမှသာ သူ၏ နဂါး မျက်လုံး နှစ်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

အပြောင်းအလဲ အချို့ ရှိနေပုံ ရပေသည်။

ကျန်းချဲ့ က ကိုယ်ပေါ်ရှိ အပြောင်းအလဲ များကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။ မည်းတူးနေသော နဂါးအကြေးခွံ များက ဖြည်းညင်းစွာ ကျွတ်ကျလာပြီး အရေခွံ လဲလှယ်သည့် အလား အကြေးခွံ သစ်များ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နဂါးအကြေးခွံ များ ကြီးထွားလာသည် နှင့်အမျှ...

သူ ကိုယ်တိုင်လည်း ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲ တစ်ခုကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသလို ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခုကိုလည်း ပိုမို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အပြောင်းအလဲ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူ က ခုန်ထလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်များ ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကာ တိမ်မည်းများ ကြားတွင် လှည့်ပတ် ကူးခတ်နေလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ ဖော်ပြချင်နေသော စွမ်းအား တစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်း ဆက်လက် မဖိနှိပ်ထားတော့ပေ။

"ဂါး..."

သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့် တွင် နားလည် သဘောပေါက်မှု များက သူ၏ ရင်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့ က နဂါး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဘာကြောင့် မိုးကြိုး အပစ်ခံရသလဲ ဆိုတာကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ့ကို စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာ အတွင်း နဂါး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် နဂါး၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို နားလည် သဘောပေါက်စေရန် အတွက် ပင် ဖြစ်သည်။

'ဝုန်း...'

နောက်တစ်ခဏ တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ပြိုကွဲသွားပြီး ဘာမှ မရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ရာ ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်များ အဆက်မပြတ် တောက်ပနေပြီး သူ၏ နဂါးစိမ်း ကျန်းဟိုင် ကျင့်စဉ် အပေါ် နားလည် သဘောပေါက်မှု များ အားလုံးက အလွန် မြင့်မားသော အခြေအနေ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်းကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဆိုသည်ထက်ပင် ပိုမို သာလွန်နေသေးပေသည်။

နဂါး အရှိန်အဝါ...

ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် ဤအတွေး တစ်ချက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အထွတ်အထိပ် အထွတ်အထိပ်... တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းဟိုင်နန်းတော် မှ အင်အားကြီးသူ များ ပင်လျှင် နဂါး၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေမည်။ ဤသည်က မိမိ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးရာတွင် တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

ကျန်းချဲ့ ဆက်လက် စဉ်းစားရန် အချိန်မရလိုက်မီ နောက်ထပ် အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အနီရောင် အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လေဟာနယ် ထဲရှိ သဘာဝ ယွမ်ချီ စွမ်းအင်များ က အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သိပ်သည်းလာခဲ့သည်။

ယွမ်ချီ စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ ထိုင်နေသော တောင်ထွတ်ကို ဗဟိုပြုကာ ယခင်ကထက် အများကြီး ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော လေဝဲကြီး တစ်ခု အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး သူ၏ ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ဒန်ထျန် အတွင်း၌ စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင် များ အဆက်မပြတ် ဆူပွက်နေပြီး မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ ဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ တာအိုမျိုးစေ့ ကလည်း ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို နေမင်းငယ်လေး တစ်စင်း အလား တောက်ပစွာ ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ က မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ ၏ စွမ်းအား များ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လမ်းကြောင်း တစ်ခု အတိုင်း ဝိညာဉ် နယ်မြေ အတွင်းရှိ နတ်အလင်းတန်း ဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားကြောင်း ကို ခံစားသိရှိနေပေသည်။

ကွင်းဆက် တစ်ခုပြီး တစ်ခု ချိတ်ဆက်နေသည့် အလား ဖြစ်နေပြီး ဤသည်ကသာ နောက်ဆုံး ပန်းတိုင် ပင် ဖြစ်သည်။

မူလက သူ၏ ဝိညာဉ် နယ်မြေ အတွင်းရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်း လေးမှာ ဆန်စေ့ အရွယ်အစား ခန့်သာ ရှိပေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ တွင်တော့ အဆက်မပြတ် လင်းလက်ကာ ကျယ်ပြန့်လာနေပေသည်။ မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ယခုအခါ အရာအားလုံးကို မျိုချနေသော လေဝဲကြီး တစ်ခု အလား ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝ ယွမ်ချီ စွမ်းအင်များကို ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ မျိုချနေကာ လုံးဝ အကန့်အသတ် မရှိသည့် အလား ဖြစ်နေပေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှု များက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ဝုန်းဒိုင်းကျဲ အသံများ မြည်ဟည်းသွားစေခဲ့သည်။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ပြီး တိမ်တိုက်များ စုစည်းလာကာ မိုးကြိုးသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အဆုံးအစ မရှိသော သဘာဝ ယွမ်ချီ စွမ်းအင်များ က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း သွေးကြောများကို ကျယ်ပြန့်သွားစေပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကိုလည်း သန့်စင်ပေးခဲ့သဖြင့် ကျန်းချဲ့ မှာ ယခုအခါ အချိန်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်း တွင် စွမ်းအားများ အဆက်မပြတ် တိုးတက်နေသည့် အလား ခံစားနေရပေသည်။

သွေးချီ များ တုန်ခါ ဆူပွက်နေပြီး စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင် များ ကလည်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအား များ၏ အထောက်အပံ့ အောက်တွင် ဆူပွက်နေပေသည်။ သူ၏ ဒန်ထျန် အတွင်း၌ပင် မွေးရာပါ တာအိုမျိုးစေ့ ကို အချက်အချာ အဖြစ် ထားရှိသော လေဝဲငယ်လေး တစ်ခု အဖြစ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် စုစည်းသွားခဲ့သည်။

အစွမ်းထက်သော စွမ်းအား များကို အဆက်မပြတ် ထည့်သွင်းပေးနေပေသည်။

ဝိညာဉ် နယ်မြေ အတွင်းရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်း လေးမှာ ယခုအခါ အလွန် တိုတောင်းသော အချိန်လေး အတွင်း ဆန်စေ့ အရွယ်အစား မှ လက်သန်း အရွယ်အစား အထိ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်နေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်မည် ဆိုပါက...

ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နေရာတိုင်းတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အချက်အချာ နေရာ တစ်ခု အလား ဖြစ်နေပေသည်။

"ဂါး..."

ကျန်းချဲ့ က စွမ်းအားများ တိုးတက်နေသည့် လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း နစ်မြုပ်နေစဉ် နဂါးဟိန်းသံ တစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက် မှနေ၍ အသံထွက်ပေါ်လာသည့် အလား ဖြစ်နေပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအား တစ်ခု က သူ့ကို ဖြည်းညင်းစွာ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို သတိမထားမိဘဲ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားစေသည့် အလား ဖြစ်နေပေသည်။ သွေးချီ များမှသည် အရိုးနှင့် ကြွက်သား များအထိ၊ စစ်မှန်သော ယွမ်စွမ်းအင် မှသည် တာအိုမျိုးစေ့ အထိ... အတွင်းမှ အပြင်ဘက်သို့... အရာအားလုံး က အပြောင်းအလဲ များ ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။

သွေးကြောများ က ပိုမို ခိုင်မာလာပြီး နဂါး အကြောများ အလား ဖြစ်နေကာ အရိုးများ ကလည်း ပိုမို ကျစ်လျစ်လာပြီး သံမဏိ အလား မာကျောနေပေသည်။ သွေးချီ များ ဆူပွက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ နေရာတိုင်းကို အဆက်မပြတ် ထုဆစ်ပေးနေပေသည်။

ကိုယ်တွင်း အင်္ဂါများ၊ လျှို့ဝှက် အပေါက်များ နှင့် ကိုယ်ပေါ်ရှိ မွေးညင်းပေါက် များ ပင်လျှင် ယခုအခါ အပြောင်းအလဲ များ ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။

ကျန်းချဲ့ က ဤသည်မှာ ဘာလုပ်နေသလဲ ဆိုတာကို သိရှိထားပေသည်။

သာမန် လူသား ခန္ဓာကိုယ် မှ နဂါးဟိန်းသံ ခန္ဓာကိုယ် သို့ ပြောင်းလဲနေခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဘယ်အချိန် ကတည်းက လေဟာနယ် ထဲရှိ ယွမ်ချီ လေဝဲကြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသလဲ ဆိုသည်ကို မသိလိုက်ပေ။ ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော အလင်းရောင်များ ကလည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ စိတ်အာရုံ က ဝိညာဉ် နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ ယခုအခါ သူ၏ ဝိညာဉ် က လုံးဝ ကြည်လင်နေပြီး နတ်အာရုံ ကလည်း ပိုမို အစွမ်းထက်လာကြောင်း ကို ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။

မူလက သူ၏ နတ်အာရုံ ကို ကိုယ်ပတ်လည် ပေလေးငါးဆယ် ခန့်အထိသာ ဖြန့်ကြက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ပေသုံးရာ ပတ်လည် အတွင်းရှိ အရာအားလုံး ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေပြီး နတ်ဘုရား တစ်ပါး အလား ပတ်ဝန်းကျင် အပေါ် အစွမ်းထက်သော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအား ကလည်း ရှိသေးသည်။ ကျန်းချဲ့ က အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ လက်မောင်း အပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်နေသော အကြောစိမ်း များကို ကြည့်လိုက်ပြီး အတွင်း၌ ဆူပွက်နေသော စွမ်းအားများကို ခံစားသိရှိလိုက်ရာ တောင်ငယ်လေး တစ်လုံးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခွဲရန် ဆိုသည်မှာ ပင် လုံးဝ ပြဿနာ မရှိနိုင်ကြောင်း ထင်မြင်မိပေသည်။

တကယ်ကို... နဂါးဟိန်းသံ ခန္ဓာကိုယ် ပေတည်း။