အခန်း ၁၃၃

အပိုင်း(၁၃၃) ပြင်ဆင်ခြင်း

ချန်းရီက သူ၏ကားကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကားတစ်စီးကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့်ကိစ္စကို လူအချို့က ဝူကျန့်ရှန်းထံသို့ တိုင်ကြားခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူကျန့်ရှန်းသည် စတုတ္ထထပ်ရှိ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ရပ်နေကာ အားကစားကွင်းထဲရှိ အရာအားလုံးကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ရှုနေ၏။

ချူချယ်နှင့် ချန်းရီတို့ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူတို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ဟိုချန်းရီက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနဲ့ ရင်းနှီးတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကားတစ်စီးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်... သူ ဒီလိုလုပ်တာ အရမ်းလွန်လွန်းနေပြီ"

"သူ့ကားကို အဆင့်မြှင့်တင်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ကို တစ်ခွန်းလောက် ပြောလိုက်ရုံပဲ... ကျွန်တော်တို့ဘက်က ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတွေကို လွှတ်ပြီး သွားကူညီခိုင်းလို့ ရတာပဲကို"

"ဒါပေမဲ့ သူ အခုလို လုပ်ရပ်မျိုးကျတော့"

ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်းရီ ဖျက်ဆီးလိုက်သော ထိုကားမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူက လမ်းစဉ်အစွမ်းပိုင်ရှင်ကို ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ရဲသဖြင့် ဝူကျန့်ရှန်းထံသို့သာ လာရောက် တိုင်ကြားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူကျန့်ရှန်းက လက်ကို အသာမြှောက်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် ဒေါသအရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ ဖျက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဖျက်ပါစေလွှတ်ထားလိုက်"

"အရမ်းကြီး မလွန်ကျူးသရွေ့ လောလောဆယ် သူတို့နဲ့ ပြဿနာမဖြစ်စေနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

၎င်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အလိုဆန္ဒဖြစ်သဖြင့် လက်အောက်ငယ်သားများအနေဖြင့် မည်မျှပင် သဘောမတူနိုင်စရာ ရှိနေပါစေ၊ ယခုလောလောဆယ်တွင် ကြိတ်မှိတ်သည်းခံနေရုံသာ ရှိတော့သည်။

မရဏနတ် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဝူကျန့်ရှန်းသည် အကြွင်းမဲ့ အာဏာကို ပိုင်စိုးထားသူဖြစ်ပြီး မည်သူကမျှ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မေးခွန်းထုတ်ရဲခြင်း မရှိပေ။

"ဒါနဲ့... နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... သူတို့က မနက်ဖြန်ကျရင် ရိက္ခာထွက်ရှာဖို့ စီစဉ်နေကြတယ်... ဒီကနေ ထွက်သွားချင်နေတဲ့ပုံပဲ... အဲဒါကို ဘယ်လို သဘောရလဲ"

ထွက်သွားမယ် ဟုတ်လား။

ဝူကျန့်ရှန်းက စိတ်ထဲမှနေ၍ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လက်ရှိ အခြေအနေအရ ရုံမြို့တစ်မြို့လုံးရှိ ထူးဆန်းသောအရာများ အားလုံးသည် ဤနေရာသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့မဆိုထားနှင့်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။

သူတို့ ရိက္ခာထွက်ရှာချင်ကြသည်ဆိုလျှင်လည်း အပြင်ဘက်အခြေအနေ မည်သို့ရှိနေသည်ကို သူတို့မှတစ်ဆင့် စုံစမ်းရန် အခွင့်ကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝူကျန့်ရှန်းသည် လမ်းပြသူ လမ်းစဉ်မှ မဟုတ်ပေ။ မရဏနတ်သမီးထံမှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ရှိ အန္တရာယ်များကို ဝေဝါးဝါး ခံစားသိရှိနိုင်သော်လည်း ချူချယ်လောက်တော့ တိကျပြတ်သားမည် မဟုတ်ချေ။

"သူတို့ကို သွားမတားနဲ့... သွားပါစေ... ငါတို့ဆီမှာ ရိက္ခာ ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ"

"တစ်လစာတော့ လောက်သေးတယ်"

"တစ်လစာဆိုရင်... လုံလောက်ပါတယ်... အချိန်စောင့်ဖို့ပဲ လိုတာ... မင်း အရင်ထွက်သွားလိုက်တော့"

ဝူကျန့်ရှန်းသည် စကားကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ပြောပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် စကားစကို အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ကာ သူ့အနောက်ရှိ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ကို ထွက်သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်သည် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ဆရာများ နားနေခန်းထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်သည် စင်္ကြံလမ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အလုပ်ရှုပ်နေသော ချန်းရီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့၍ မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ အလွန် နှမြောတသဖြစ်နေသော အမူအရာက အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။

အပြင်ဘက်ရှိ နှင်းထုကြီးမှာ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် လက်မ (၂၀) ခန့် ထူထဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နှင်းမုန်တိုင်းကြီးမျိုးမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကပင် အလွန် ရှားပါးလှသော ဖြစ်ရပ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရိက္ခာထွက်ရှာရန်ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲရှုပ်ထွေးလှသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားတွင် လက်ရှိတပ်ဆင်ထားသည်မှာ မြေပြင်အနေအထား မျိုးစုံသုံး တာယာများ ဖြစ်သော်လည်း နှင်းပြင်ပေါ်တွင် မောင်းနှင်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။

ချန်းရီသည် မရဏနတ် ဂိုဏ်း၏ ကားပေါ်မှ သံမှိုပါသော နှင်းပြင်သုံး တာယာ လေးလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

သူ ဖြုတ်လဲလိုက်သော မြေပြင်အနေအထားမျိုးစုံသုံး တာယာ လေးလုံးမှာမူ ယခင်က ယာဉ်တိုက်မှုကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သော နေရာမှ သူ ရယူလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်းရီသည် ထိုတာယာလေးလုံးကို ပြန်ပေးရန် လုံးဝ စိတ်ကူးမရှိဘဲ ကားနောက်ခန်း ကိုယ်ထည်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ချိတ်ဆွဲထားလိုက်သည်။

မြေပြင်အနေအထားမျိုးစုံသုံး တာယာ လေးလုံးကို ချိတ်ဆွဲထားရသည့် အလေးချိန်မှာ များပြားလွန်းလှသဖြင့် ကားနောက်ခန်းရှိ သံပြားများပင် အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားခဲ့၏။

သို့တိုင်အောင် ချန်းရီသည် ကားနောက်ခန်းတွင် အပိုတာယာများ ချိတ်ဆွဲမည့် အစီအစဉ်ကို လက်လွှတ်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

ချန်းရီသည် စနစ် အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ကားနောက်ခန်းကိုပါ တစ်ပါတည်း အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သတ်ဖြတ်မှတ် အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် ချွေချွေတာတာ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက လုံလောက်နိုင်ပေသည်။

နှင်းပြင်ပေါ်တွင် မောင်းနှင်ရချိန်၌ လမ်းအခြေအနေကို သေချာစွာ မမြင်ရနိုင်သဖြင့် မည်သည့်အချိန်တွင် မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ကြုံတွေ့ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤမြေပြင်အနေအထားစုံသုံး တာယာ လေးလုံးကို ယူဆောင်သွားခြင်းက အရေးပေါ် အခြေအနေအတွက် အကောင်းဆုံး ပြင်ဆင်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ချန်းရီက နောက်ထပ် သံမှိုပါသော နှင်းပြင်သုံး တာယာ လေးလုံးကိုပါ ထပ်မံ လိုချင်သေးသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မရဏနတ် ဂိုဏ်းဘက်တွင်လည်း မရှိတော့ချေ။ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော နှင်းပြင်သုံး တာယာ လေးလုံးကိုလည်း ချန်းရီက ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားကားများအားလုံးသည်လည်း သာမန် နှင်းပြင်သုံး တာယာများပေါ်တွင် နှင်းချော်ကာကွယ်ရေး ချိန်းကြိုးများကိုသာ တပ်ဆင်အသုံးပြုထားကြရသည်။

နှင်းချော်ကာကွယ်ရေး ချိန်းကြိုး ဆိုပါလား...

ချန်းရီသည် ရွှီနန်အား အခြားကားတစ်စီးပေါ်မှ နှင်းချော်ကာကွယ်ရေး ချိန်းကြိုး အချို့ကို ဖြုတ်ယူခိုင်းကာ အပိုအဖြစ် ဆောင်ထားလိုက်ပြန်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာယာလေပေါင်ကိုလည်း အနည်းငယ် လျှော့ချထားလိုက်သည်။

ရွှီနန်မှာ အလွန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိ၏။ ဆရာချန်း၏ ကားမှာ အခြားကားများနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်တရာ ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ဘာကြောင့် ကားအသစ်တစ်စီး ပြောင်းမစီးရသနည်း။

သို့သော် ချန်းရီ၏ကားမှာ သာမန်ကားတစ်စီး မဟုတ်တော့ဘဲ သဘာဝလွန်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ဟူသော အမည်နာမတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သာမန်ကားတစ်စီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သော သူ၏အမြင်တွင်မူ ဤကား၏ ထူးခြားချက်ကို လုံးဝ ရိပ်မိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချူချယ်တို့ဘက်တွင်လည်း မနက်ဖြန် ခရီးစဉ်အတွက် ကားအဆင့်မြှင့်တင်မှုများကို စတင် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်မြှင့်တင်ထားသော လမ်းကြမ်းမောင်းကားမှာ အဘက်ဘက်မှ ပြည့်စုံလုံလောက်စွာ ပြုပြင်မွမ်းမံထားပြီးဖြစ်သဖြင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများကို ထပ်မံ ပြုပြင်ရန်မှာ သိသာစွာပင် ခက်ခဲလှသည်။

ဦးလေးအားပေါင်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့ကိုသာ ကားအား အနည်းငယ် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးစီးချိန်တွင် သွေးရောင်လမင်းကြီးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ညအချိန် ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ထူးဆန်းသောအရာများသည် ပိုမို အသက်ဝင် လှုပ်ရှားလာကြ၏။

အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော ညာဘက်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ကျောင်းဝင်းအပြင်ဘက်တွင် ဖော်ပြရန်ခက်ခဲလှသော မျက်လုံးတစ်စုံစီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမျက်လုံးပိုင်ရှင်များသည် အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေရင်း ဤနေရာသို့ ငေးမောကြည့်ရှုနေကြသည်။

တံတွေးများ နှင်းပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး နှင်းထုကို တိုက်စားသွားသော အသံများကိုလည်း မကြာခဏ ကြားနေရသည်။

ထိုမျက်လုံးများ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှ ထူးဆန်းရုပ်ဆိုးသော သတ္တဝါကြီးများ ရှိနေမည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော် အမှောင်ထုထဲမှ ထိုအရိပ်မည်းများသည် ကျောင်းဝင်းထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ ဝင်ရောက်လာရဲခြင်း မရှိကြချေ။

ရွှီနန်ဆိုသော ကောင်လေးမှာမူ အချမ်းဒဏ်ကြောင့် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေပြီး သူ၏ ရုပ်ဆိုးဆိုး မျက်နှာကြီးမှာလည်း ဖြူရော်နေလေပြီ။

ထူးဆန်းသောအရာများ၏ အငွေ့အသက်ကြောင့် ကြောက်လန့်နေခြင်းလော သို့မဟုတ် အချမ်းဒဏ်ကြောင့်လော ဆိုသည်ကိုမူ ခွဲခြား၍မရနိုင်ပေ။

အမှန်တော့ ချန်းရီသည် ကား၏ အောက်ခံဘောင်ကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်ချင်နေသေးသည်။ သို့မှသာ အနာဂတ်တွင် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားချိန်၌ ကားအောက်ပိုင်း ထိခိုက်ပွတ်တိုက်မိမည့် ပြဿနာကို ရှောင်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား၏ အောက်ခံဘောင်မှာ မည်သည့် ထိခိုက်ပွတ်တိုက်မှုကိုမျှ မကြောက်ရွံ့သော်လည်း ကားမောင်းနှင်မှုကိုမူ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဤမျှ ထူထပ်သော နှင်းပြင်ကြီးထဲတွင် ကားအောက်ပိုင်း ပိတ်ဆို့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး ကားရှေ့ဆက်မရ ဖြစ်သွားနိုင်ချေ အလွန်များပြားလှသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ပြုပြင်ရမည့် အလုပ်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး လိုအပ်သော အပိုပစ္စည်းများလည်း မရှိပေ။

စနစ်ကို အသုံးပြု၍ ပြုပြင်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ လတ်တလောတွင် ထိုမျှ များပြားသော သတ်ဖြတ်မှတ်များ သူ၏ လက်ထဲ၌ မရှိသေးချေ။

စနစ်ကို လိုအပ်သော ပစ္စည်းများနှင့် လုပ်အားခ အပါအဝင် အားလုံး တာဝန်ယူခိုင်းမည်ဆိုပါက ကုန်ကျစရိတ်မှာ အလွန် ကြီးမားမည် ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ချန်းရီအနေဖြင့် လုံးဝ တတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဦးလေးအားပေါင်သည် ယာဉ်တန်းလက်ထောက်ကို စကားပြောစက် အချို့ ရှာဖွေခိုင်းလိုက်ပြီး ချန်းရီထံသို့ တစ်လုံး လာပေးလေသည်။

ဘယ်နေရာကနေ ရလာသလဲ ဆိုသည်မှာ ရှင်းနေပါသည်။ သေချာပေါက် မရဏနတ် ဂိုဏ်းဆီမှ အခွင့်ကောင်းယူ ခေါင်းပုံဖြတ်လာခြင်းပင် ဖြစ်ရမည်။

"ဆရာချန်း... ဦးလေးအားပေါင်က စကားပြောစက်ကို ပြန်ပေးရမယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်... အဲဒါကြောင့်"

ရှောင်ဝမ် စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောရသေးမီ ချန်းရီက လက်ကာပြကာ သူ့ကို ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ပြန်ပေးရမယ် ဟုတ်လား။

နောက်နေတာလား။

ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာမှတော့ ငါ့ပစ္စည်းပဲ။

နောက်ပိုင်း မရဏနတ် ဂိုဏ်းက ပြန်တောင်းလာခဲ့လျှင်တောင် သူ သွားငှားခဲ့ခြင်း မဟုတ်သဖြင့် ဘယ်သူ ငှားခဲ့သလဲ၊ ငှားခဲ့တဲ့သူဆီပဲ သွားတောင်းခိုင်းလိုက်မည်။

ဦးလေးအားပေါင် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ချန်းရီ ဤမျှလောက် မျက်နှာပြောင်တိုက်ရဲလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

မနက်ဖြန် ရိက္ခာထွက်ရှာမည့် ကိစ္စမှာ သေချာပေါက် သက်သောင့်သက်သာ ရှိမည့် အလုပ်မျိုး မဟုတ်သည်ကတော့ အသေအချာပင်။

ကားမောင်းနှင်ရမည့် ပြဿနာ တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လူတိုင်းကို ခေါင်းကိုက်သွားစေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ထိုအချိန်မှာပင် အဆင့်မြှင့်တင်ထားသော မရဏနတ်သမီး သွေးမျက်ရည် ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ချန်းရီ လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

ချန်းရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မပေါ်လွင်ဘဲ စနစ်ထဲမှတစ်ဆင့် ကားတွင်းရှိ ထိုင်ခုံများကို အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်စေရန် ထပ်မံ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်စေမည့် အချက်အလက်များက ပြည့်စုံနေသဖြင့် စနစ်မှ ပေးအပ်သော အဆင့်မြှင့်တင်မှု နည်းလမ်းမှာ သတ်ဖြတ်မှတ် (၅၀) သာ ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

ကားနောက်ခန်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ကာ အပိုတာယာချိတ်ဆွဲရန် နေရာများ တိုးချဲ့ခြင်းနှင့် ခံနိုင်ရည်ဝန်ကို မြှင့်တင်ခြင်းတို့ကြောင့် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော သတ်ဖြတ်မှတ် အနည်းငယ်ပါ လုံးဝ ကုန်စင်သွားတော့သည်။

ညစာစားပြီးနောက်။

ချန်းရီသည် လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ခေါင်မိုးထပ်သို့ ထပ်မံ ထွက်လာခဲ့သည်။

ယနေ့ ခေါင်မိုးထပ်တွင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

လူပုံစံ နှင်းလူရုပ်တစ်ခုက နှင်းပြင်ထဲတွင် ထိုင်နေပြီး နှင်းထုကြီးက တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကြားတွင်သာ အသက်ရှူရန် နေရာလွတ်လေး အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသည်။

ချန်းရီ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုသူမှာ တင်းတုံ ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားသည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ယခုအချိန်၌ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပမာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ချန်းရီက တင်းတုံကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ဘဲ သူမနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်း နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သန့်စင်ထားသော မရဏနတ်သမီး သွေးမျက်ရည်ကို ထုတ်ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်၏။

ထို့နောက် သွေးရောင်လမင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ၏ စွမ်းရည်များ တစ်ဖန် တိုးတက်လာပြန်ကြောင်းကို ချန်းရီ သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် မနေ့ကလောက်တော့ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိလှပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သန့်စင်ထားသော မရဏနတ်သမီး သွေးမျက်ရည်အပေါ် ခံနိုင်ရည် ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်သာ သောက်သုံးပြီးပါက ဤသန့်စင်ထားသော မရဏနတ်သမီး သွေးမျက်ရည်များက သူ့အတွက် အသုံးဝင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

ထိုအချိန်လောက်ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း လမ်းစဉ် အဆင့် (၂) သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခင်က တင်းတုံ ရှိနေခဲ့သော နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် လူရိပ်လူယောင်ပင် မတွေ့ရတော့ချေ။

ထိုအခါမှသာ ချန်းရီသည် ခေါင်မိုးထပ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး စတုတ္ထနှစ် အခန်း(၃) အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထယ်ရှီး တစ်ယောက်ကတော့ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဟောက်သံကြီးပေးကာ အိပ်မောကျနေသည်။

ထယ်ရှီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ကုတင်လေးက ထိုမျှ ကြီးမားသော လူကောင်ကြီးကို မဆံ့နိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် ထယ်ရှီးက မွေ့ရာကို ကြမ်းပြင်ပေါ်ချကာ အိပ်ရာခင်း၍ အိပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စောင်မှာ ဘယ်ဆီရောက်သွားမှန်း မသိရတော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်လှသော လေထုထဲတွင် ပေါ်လွင်နေသော်လည်း မည်သည့် မသက်မသာဖြစ်မှုမျိုးကိုမျှ ခံစားနေရပုံ မပေါ်ချေ။

ခေါင်းဆောင်ချူချယ်ကမူ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ဘယ်ဆီရောက်နေမှန်း မသိရပေ။

ချန်းရီ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲအိပ်လိုက်ချိန်ကျမှသာ ချူချယ်တစ်ယောက် အပြင်ဘက်မှ လျှို့ဝှက်စွာ ပြန်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်း ဒီရက်ပိုင်း ညဘက်တွေ ဘာသွားလုပ်နေတာလဲ"

"မင်း ဒီရက်ပိုင်း ညဘက်တွေ ဘာသွားလုပ်နေတာလဲ"

နှစ်ယောက်သား တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် နှစ်ယောက်စလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နားလည်မှု ရှိသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ထားလိုက်တော့... စောစောအိပ်ကြရအောင်... မနက်ဖြန် အလုပ်ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်"

"ထားလိုက်တော့... စောစောအိပ်ကြရအောင်... မနက်ဖြန် အလုပ်ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်"

တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသံထွက်လာပြန်သည်။

ဆက်ရန်...