အခန်း (၄၇၇-၄၇၈)

အခန်း (၄၇၇) - ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲကြီး စတင်လေပြီ

ဒေါင်.... ဒေါင်.... ဒေါင်....

ခေါင်းလောင်းသံ သုံးချက်သည် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီတိုင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ပျံ့လွင့်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံကိုပင် ထိုးဖောက်တက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုခဏအတွင်းမှာပင် မရေတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူအလင်းတန်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာကာ ကြီးမားလှသော တောင်ငါးလုံးဆီသို့ ဦးတည်၍ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာကြတော့သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးတွင် ချီစွမ်းအင်များ တောက်ပလင်းလက်နေပြီး ရောင်စုံအလင်းတန်းများအဖြစ် ဖြာထွက်နေသည်။ ထိုအလင်းတန်းများကြား၌ ကျင့်ကြံသူတို့၏ အလင်းတန်းများမှာလည်း ဓာတ်ကြီးငါးပါး၏ အရောင်အသွေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိုးကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ရောင်စုံပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပစွာ ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အခြေတည်ကျင့်ကြံသူအများအပြားပင် မိမိတို့၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဝတ်ရုံရှည်များကို ဝတ်ဆင်လျက် မိုးတိမ်များကို စီးနင်းကာ ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြသည်။ လေထုတစ်ခွင်လုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အားအင်ပြည့်ဝသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

လော့ချန်နှင့် ထောင်ရိရှန်းတို့သည်လည်း ထိုလူအုပ်ကြီး၏ အလယ်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို လော့ချန်တစ်ယောက် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း စိတ်အာရုံများ ဝေဝါးသွားခဲ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလွန်းသော အခင်းအကျင်းမျိုးသည် ယခင်က သူမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသမျှအရာအားလုံးထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားများ၏ စုဝေးပွဲဟု ဆိုလျှင်ပင် လွန်လွန်ကဲကဲ မဟုတ်ဟု ထင်ရလောက်အောင် ထူးခြားကြီးကျယ်လှသည်။ ယခင် ဒန်ရှားတောင်၌ ကျင်းပခဲ့သော လော့ထျန်းအခြေတည်အဆင့် အထိမ်းအမှတ်ပွဲသည် ဤပွဲကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက ကလေးကစားပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ပင် အားနည်းလှသည်။ ကျင့်ကြံလောကကြီးအတွင်းတွင် အခြေတည်ကျင့်ကြံသူများအတွက် သီးသန့် အထိမ်းအမှတ်ပွဲများ မရှိသလောက်ဖြစ်နေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများ၏ ကြီးမားလှသည့် ပွဲများနှင့် ယှဉ်လျှင် သာမန်အထိမ်းအမှတ်ပွဲများမှာ အလွန်သေးငယ်သွားပြီး အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

လော့ချန်သည် အတွေးများကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်စုစည်းလိုက်ပြီးနောက် မိမိတို့အုပ်စုကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထောင်ဝမ်က အရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေပြီး ထောင်တောက်နန်နှင့် ချီလင်ယွမ်တို့က ဘေးတစ်ဖက်စီမှ ကာကွယ်ပေးထားကြသည်။ ထို့အပြင် ယခင်ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ဖူးသော အခြေတည်အဆင့် (၈) အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးလည်း ပါဝင်နေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲအတွက် အဓိကအင်အားစုမှာ အပြည့်အစုံ စုစည်းပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအစုအဖွဲ့အလယ်တွင် ရှိနေသော လော့ချန်မှာလည်း ဒုတိယပွဲစဉ်ဖြစ်သည့် ဆေးဖော်ပြိုင်ပွဲကို တစ်ဦးတည်း ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။

ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူအများစုမှာမူ ထောင်ဝမ်ကို အားပေးရန် လိုက်လာကြသော မိတ်ဆွေများနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထောင်ရိရှန်းက လော့ချန်ဘက်သို့ လှည့်၍ ရှင်းပြလာသည်။

“ခေါင်းလောင်းသံ သုံးချက်ဆိုတာက ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပတော့မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ပါ…."

သူ ခဏရပ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

“ခြောက်ချက်တီးခတ်ရင်တော့ ဂိုဏ်းထဲမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအသစ်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာတာကို ဆိုလိုတာပါ၊ ကိုးချက်တီးခတ်တဲ့အခါမျိုးဆိုရင်တော့.... ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်အဆင့်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးအတွက် အသက်အန္တရာယ်ကြီးမားတဲ့ အရေးပေါ်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပွားတာ အဲဒီနှစ်မျိုးထဲက တစ်မျိုးပါပဲ"

လော့ချန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဒီစနစ်က ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတည်းမှာပဲ သတ်မှတ်ထားတာလား.... ဒါမှမဟုတ် အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင်က တခြားဂိုဏ်းကြီးတွေမှာလည်း ဒီလိုပဲလား”

ထောင်ရိရှန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြေလိုက်သည်။

“အားလုံးနီးပါးက ဒီလိုစနစ်ပဲ သုံးကြပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ အတွေးအမြင်များထဲတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု တောက်ပလာခဲ့သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် အခွင့်အရေးရှိလာပါက သူ၏ကိုယ်ပိုင် လော့ထျန်းအဖွဲ့ကြီး အတွက်လည်း ဤကဲ့သို့ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု ထားရှိနိုင်မည်ဟု စိတ်ကူးမိသွားသည်။ သို့သော် စံနှုန်းကိုမူ အနည်းငယ်လျှော့ချရမည်သာဖြစ်သည်။ ဥပမာရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါမျိုးကိုပင် ကိုးချက်အထိ တီးခတ်ပစ်မည်ဆိုသည့် အတွေးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ အတွေးများ လွင့်မျောနေစဉ်မှာပင် လူအုပ်ကြီးသည် တောင်ငါးလုံးကို ကျော်ဖြတ်၍ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုအခါ လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ခဏတာသာ ဝေးကွာနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကြီးမားလှသော စင်မြင့်ကိုးခု၏ အခြေခံတည်ဆောက်မှုများသည်ပင် ယခုအခါတွင် အလုံးစုံ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝှမ်းကို ဖုံးလွှမ်းကာကွယ်ထားသည့် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ကောင်းကင်ယံထက်၌ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသော ရှူမဝ မြင်ကွင်းများမှာ တစ်ပြိုင်နက် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတစ်ဝှမ်းတွင် မိုးထိလုနီးပါး မြင့်မားလှသော အဆောက်အအုံကြီးများ အစီအရီတည်ရှိနေပြီး ထိုအဆောက်အအုံများ၏ အောက်ခြေဘက်တွင်မူ လက်ရည်စမ်းပြိုင်ပွဲများ ကျင်းပရန် အထူးပြင်ဆင်ထားသည့် စင်မြင့်များမှာ တစ်ခုချင်းစီ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရှိနေကြသည်။

ထိုအရာများထဲတွင် ထူးခြားထင်ရှားသည်မှာ စင်မြင့်ကိုးခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် အစီအရီ ဝန်းရံထားကာ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်၌မူ အရွယ်အစားကြီးမားလှသည့် စင်မြင့်ကြီးတစ်ခုက ခန့်ညားသိမ်မွေ့စွာ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ယခုအချိန်အထိ ထိုစင်မြင့်ကြီးမှာ ဖွင့်လှစ်ခြင်းမရှိသေးဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်း မသိရသည့် နန်းတော်ကြီးတစ်ခု လွင့်မျောတည်ရှိနေပြီး ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးမှ စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုနန်းတော်ကြီးထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော တရိပ်ရိပ်လှုပ်ရှားနေသည့် ပုံရိပ်များ ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အရိပ်များမှာလည်း ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ကြသည်။

ဘေးနားတွင် ရပ်သော ထောင်ရိရှန်းက လော့ချန်အား ရှင်းပြလာသည်။

“ဒီကောင်းကင်နန်းတော်ကြီးက တကယ်တော့ မှော်ရတနာအဆင့်ရှိတဲ့ လက်နက်တစ်ခုပါပဲ.... ပုံသဏ္ဌာန်သာ နန်းတော်နဲ့ တူနေခဲ့တာ၊ ကျုပ်တို့ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ခရီးသွားလာတဲ့အခါ စီးနင်းအသုံးပြုတဲ့ ရတနာလည်း ဖြစ်တယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲက အလျင်စလို ဖြစ်သွားပေမဲ့ ပြင်ဆင်မှုပိုင်းမှာတော့ လုံးဝလျော့သွားတာ မရှိဘူး၊ တောင်ငါးလုံးက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးတွေပါ လာကြည့်ကြတာပါ၊ ဟိုဘက်မှာ မြင်နေရတဲ့ အခြေတည်အဆင့်ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ တခြားဂိုဏ်းတွေက ပွဲကြည့်ဖို့ ရောက်လာကြတဲ့ လူတွေပါ၊ နောက်ခဏနေရင် အစ်ကိုလော့လည်း အပေါ်ကို တစ်ခေါက် တက်ရမယ်”

လော့ချန် မေးလိုက်သည်။

“ဆေးနည်းကို သွားယူဖို့လား”

“ဟုတ်ပါတယ်”

“တန်ရန်တောင်ဘက်က နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း စေလွှတ်လေ့ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီးတွေက ဆေးဖော်ပညာရှင်များအသင်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေဖြစ်တယ်၊ ဆေးနည်းအသစ်အများစုကလည်း အဲဒီအသင်းကနေသာ ထွက်ပေါ်လာတာ”

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။ သူ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ရင်ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်တစ်စွန်းတစ်စ စတင်ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။

မကြာမီ ထောင်ရိရှန်း၏ စကားဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တောင်ငါးလုံးအတွင်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ မိုးတိမ်များကို စီးနင်းကာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာကြတော့သည်။ သူတို့၏ ထွက်ပေါ်လာမှုတိုင်းသည် လေထုတစ်ခုလုံးကိုပင် တုန်ခါစေသကဲ့သို့ ရှိပေသည်။

ထောင်ရိရှန်းက ထိုသူများအား တစ်ဦးချင်းစီ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

ချင်ယွင်တောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသူကား ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဖြစ်ပြီး၊ တန်ရန်တောင်မှ ရောက်ရှိလာသူမှာ ဆေးဖော်ပညာရှင်များအသင်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်သည်။ ထို့အတူ လုံရှို့တောင်မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီးသည်လည်း နာမည်ကျော်ကြားလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။

“လော့ကျားတောင်က အဲဒီဆရာကြီးကတော့ ကျုပ်အစ်မရဲ့ ဆရာဖြစ်တဲ့ ပိုင်စုပါပဲ.... ဆရာက ရွှေအမြုတေ အစောပိုင်းအဆင့်မှာ ရှိတယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် သူမကိုယ်တိုင် ပွဲကြည့်ဖို့ ရောက်လာတာဆိုတော့ အစ်မကို အားပေးဖို့လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

လော့ချန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ယခင်က ထောင်ဝမ်၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမျှ မရှိဟုသာ လူအများက ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေသည် ထင်ထားသည့်အတိုင်း မရိုးရှင်းကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့လေပြီ။

သူတို့၏ စကားဝိုင်း မပြီးဆုံးမီပင် ယွမ်ဟွာတောင်ဘက်မှ နောက်ထပ် အလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အားလုံးမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြသည်။

“အဲဒါတွေက ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းခုနစ်ခုက ပွဲကြည့်ဖို့ လာကြတဲ့သူတွေပါ၊ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အရင်လို လူအင်အားမများတော့ဘူး…. ကြားသိရသလောက် တိမ်ပြိုဂိုဏ်း၊ အိုက်လောင်တောင်၊ ဘုရင်မပန်းဂိုဏ်းနဲ့ ရေခဲခံတပ်တို့ကပဲ လူလွှတ်လာတာတဲ့”

ထိုစကားအရ ကျောက်စိမ်းအိုးဓားဂိုဏ်းကြီးခုနစ်ခုအတွင်း၌လည်း အုပ်စုများ ကွဲလာနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရင်မပန်းဂိုဏ်းကဲ့သို့ ကြားနေဝါဒကိုသာ အခြေခံသည့် ဂိုဏ်းများပင်လျှင် ယခုအခြေအနေတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ရေခဲခံတပ်ကမူ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်ကို ဆယ်နှစ်တာ စီမံခန့်ခွဲခွင့်ရထားသော်လည်း ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ဂိုဏ်းအကြား စစ်ပွဲတွင်မူ အမြဲ မပြတ်သားသည့် အနေအထားကိုသာ ထိန်းထားခဲ့သည်။

လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လှိုင်းထန်လာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ထောင်ဝမ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ပထမဆုံး စင်မြင့်တစ်ခုကို လုယူရမယ်…. အဲဒီနောက် ဆယ့်ငါးရက်တိုင်တိုင် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ရင် ရွေးချယ်ခံမျိုးဆက်ကိုးဦးထဲ ဝင်ခွင့်ရမယ်၊ တန်ချန်ဇီ.... မင်း အပေါ်ကိုတက်ပြီး ဆေးနည်းကို သွားယူလို့ရပြီ”

ထိုစကားသံနှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အကြည့်များသည် လော့ချန်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအကြည့်များထဲတွင် စူးစမ်းမှု၊ သံသယ၊ မနာလိုမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ ရောယှက်နေသည်။ သို့သော် ထိုအကြည့်များအောက်တွင် လော့ချန်မှာမူ မယိမ်းယိုင်သည့် တည်ငြိမ်မှုဖြင့် ရပ်နေခဲ့သည်။

သူ ဝတ်ရုံလက်ကို တစ်ချက် ခါလိုက်ပြီးနောက် မိုးတိမ်တစ်စင်းကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ထိုမိုးတိမ်သည် သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် တိတ်တဆိတ်ပင် ချောမွေ့စွာ ဖြန့်ကျက်သွားကာ ပွဲကြည့်စင်မြင့်ဘက်သို့ ဦးတည်၍ တဖြည်းဖြည်း လွင့်မြောတက်သွားလေတော့သည်။

လေထဲတွင် ပျံသန်းရင်း သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။ ထိုအခါ သူကဲ့သို့ပင် မရေတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ စုစည်းလာကြကာ နန်းတော်ရှိရာသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးတည်ပျံသန်းနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

“ဒီလူတွေက.... ဒုတိယပွဲစဉ်မှာ ငါနဲ့ ပြိုင်ရမယ့်သူတွေ ဖြစ်မယ်....”

လော့ချန် ပြုံးရယ်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်မြန်မြန် အရှိန်မြှင့်ကာ ပွဲကြည့်စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ခြေချလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အကြည့်နှစ်ခုမှာ သူ့ထံသို့ စုပြုံကျရောက်လာသည်။ ထိုအကြည့်များမှာ မည်သည့်ဖုံးကွယ်မှုမျိုးမှ မရှိဘဲ ပေါ်တင်ဖြစ်နေသည်။

လော့ချန် လှည့်ကြည့်လိုက်မိရာ ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သည့် အေးစက်စက် မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် မတော်တဆ အကြည့်ချင်းဆုံသွားခဲ့သည်။

‘ရေခဲခံတပ်ရဲ့ ကရုဏာမဲ့နတ်သမီး.... သူကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာလား....’

ထိုအမျိုးသမီး၏ ဘေးတွင် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ရပ်နေကြသည်။ ထိုထဲမှ တစ်ဦးမှာ ရှီလန် ဖြစ်သည်။ ရှီလန်သည်လည်း ယခုအခါ အခြေတည်အဆင့်သို့ တက်ရောက်အောင်မြင်ထားပြီးဖြစ်ကာ ကရုဏာမဲ့နတ်သမီး၏ အနီးတွင် ရပ်တည်ခွင့်ရခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အလွန်အရေးပေးခံထားရသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

သို့သော်လည်း စောနက သူ့အား စိုက်ကြည့်ခဲ့သည့် အကြည့်နှစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုမှာ ရှီလန်ထံမှ မဟုတ်ကြောင်း လော့ချန် ချက်ချင်းသတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်ပြီး ထိုအခြားသော အကြည့်များလာရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူမှာ လော့ကျားတောင်မှ ပိုင်စု၊ ထောင်ဝမ်၏ ဆရာသခင်ပင် ဖြစ်သည်။

“မင်းက ဝမ်ဝမ် ဖိတ်ကြားထားတဲ့ ဆေးဖော်ဆရာလား.... ဒုတိယပွဲစဉ်မှာ အကောင်းဆုံး လက်စွမ်းပြနော်”

ထိုအသံသည် လော့ချန်၏ နားထဲသို့ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်လာပြီး အနည်းငယ် နူးညံ့သလို၊ ကလေးဆန်သလို ရှိနေသည်။ သို့သော် ထိုစကားလုံးများ၏ နောက်တွင် ဖိအားတစ်မျိုးကလည်း မသိမသာ လွှမ်းခြုံနေသည်။

လော့ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားပြီး လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားပါမယ်”

ပိုင်စု နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ထပ်မံစကားမဆိုတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဆေးဖော်ဆရာများအားလုံးကို ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ တပည့်များက လမ်းညွှန်၍ ကောင်းကင်နန်းတော်အတွင်းရှိ ကြီးမားလှသည့် နန်းဆောင်တစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

ထိုနေရာတွင် ဆံပင်ဖြူဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦးက စိတ်မရှည်သလို မျက်နှာထားဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

“စည်းမျဉ်းတွေတော့ အားလုံးသိပြီးသား ဖြစ်မယ်လို့ ယူဆတယ်၊ ပြိုင်ပွဲမှာ သုံးတဲ့ ဆေးနည်းတွေကို ကိုယ်တိုင် လေ့လာပြီး ဖော်စပ်ခွင့်ရှိပေမယ့် အပြင်ကို မပေါက်ကြားရဘူး၊ ရောင်းချတာလည်း လုံးဝ မလုပ်ရဘူး”

သူ ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“အခု ငါတို့ ဆေးညွှန်းတွေကို မင်းတို့အားလုံးကို ကြိုပြီး ပေးမယ်၊ ဆယ့်ငါးရက်အတွင်းမှာ ဖော်စပ်နိုင်မနိုင်ကတော့ မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းရည်ပေါ်ပဲ မူတည်မယ်”

ပေးမည့် ဆေးနည်းများမှာ နှစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့်တို့ ပါဝင်သည်။ ထိုဆေးနည်းများမှာ မကြာသေးမီကမှ တီထွင်ထားသည့် အသစ်အဆန်းများ ဖြစ်နေသဖြင့် လေ့လာရခက်ခဲမှုနှင့် ဖော်စပ်ရခက်ခဲမှုတို့က အလွန်မြင့်မားလှသည်။ ဆယ့်ငါးရက်သာ အချိန်ရရှိသည်ဆိုသည့် အချက်ကပင် လူအများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအရိပ်အယောင်များကို ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာစေသည်။ သို့သော် ဤနေရာအထိ ရောက်လာသူများမှာလည်း မည်သူတစ်ဦးမျှ လွယ်လွယ်နှင့် နောက်ဆုတ်မည့်သူများ မဟုတ်ကြပေ။

မကြာမီ ပထမဆုံးသူတစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းသွားကာ ဆေးနည်းကို ယူလိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသဖြင့် အခြားသူများသည်လည်း အလိုအလျောက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

“သူက....”

“ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး တန်ရန်ဇီပဲ”

ထိုအသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ လော့ချန် ဘေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိရာ ရွှမ်ယွင်ကျီကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှမ်ယွင်ကျီက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်စကားဆိုလာသည်။

“မိတ်ဆွေလော့.... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်”

လော့ချန်သည်လည်း လေးစားမှုဖြင့် ပြန်လည် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်.... မိတ်ဆွေ၊ နေကောင်းရဲ့လားဗျာ”

ရွှမ်ယွင်ကျီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တန်ရန်ဇီဘက်သို့ တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဆေးဖော်ပညာရှင်များအသင်းမှ ထိုရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ လွယ်လင့်တကူ ရင်းရင်းနှီးနှီး ဆက်ဆံလေ့မရှိသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ တန်ရန်ဇီကို မြင်လိုက်ရသည့်ခဏ၌ပင် မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးရိပ်တို့ အလိုအလျောက် ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။

ထွက်ခွာခါနီးတွင် သူသည် တန်ရန်ဇီ၏ ပုခုံးကိုပင် ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက်ပုတ်လိုက်သေးပြီး အားပေးသည့်စကားများကိုပင် ဆိုလိုက်သည်။

“နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ.... အစ်ကိုကြီးသာ အမှားတစ်ခုမလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ထပ်ပြီး ဝင်ပြိုင်နေစရာတောင် မလိုခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့်လည်း.... ကံကြမ္မာက အံ့ဩစရာကောင်းတယ်ဆိုရမယ်…. အဲ့ဒီလိုဖြစ်ခဲ့လို့ပဲ ငါတို့လိုလူတွေ ကျော်ကြားမှုကို ရှာဖွေခွင့် ရလာတာပေါ့”

ထိုတိုးတိတ်လှသော ရေရွတ်သံများကို နားထောင်ရင်း လော့ချန်လည်း အခြားသူများနည်းတူ တန်ရန်ဇီကို မသိမသာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

တန်ရန်ဇီ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့် အမူအရာသည် အမှန်ပင် သာမန်ထက် လွန်ကဲစွာ ထူးခြားနေ၏။ သူ၏ တည်ငြိမ်မှုသည် မည်သည့်အခြေအနေကိုမဆို ပြန်လည်စတင်နိုင်သကဲ့သို့၊ အရာရာကို လွယ်ကူစွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည့် ယုံကြည်ချက်တစ်ခုနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မျက်ခုံးအစုံအောက်မှ အကြည့်များသည် ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းတည်ငြိမ်နေပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ စိုက်ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းများအကြား၌ပင် သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် တစ်စက်မျှ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ နန်းဆောင်ကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

“ဒါက ပထမပွဲစဉ် စင်မြင့်ထက်တိုက်ပွဲအတွက် သွားပြင်ဆင်တာ ဖြစ်မယ်.... အစ်ကိုကြီးအတွက်တော့ ဒီတစ်ကြိမ်ခရီးက မလွယ်ကူလောက်ဘူး”

ရွှမ်ယွင်ကျီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း တိုးတိတ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

လော့ချန် သူ၏အကြည့်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ရင်ထဲတွင်မူ ဖိအားတစ်ခုကို မသိမသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ တန်ရန်ဇီသည် ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ယခုမျိုးဆက်အတွင်း၌ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ဓားသိုင်းလမ်းစဉ် နှစ်ခုစလုံးတွင် ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဘက်၌မူ သူသည် ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ပါရမီရှင် ခုနစ်ဦးအနက် ထိပ်ဆုံးနေရာကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သူပင်။

ထိုသို့သော ပြိုင်ဘက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဆိုလျှင် ထောင်ဝမ်အား အဆင့်တက်နိုင်ရန် ကူညီလိုသည့် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည်လည်း သေချာပေါက် အတားအဆီးကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆန်းကြယ်သည်မှာ ရွှမ်ယွင်ကျီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ သိသိသာသာ ရှိမနေခြင်းပင်။

လော့ချန် စမ်းသပ်သည့်လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“မင်းက မင်းတို့ အစ်ကိုကြီးအတွက် သိပ်စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံမရဘူးနော်.... ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ ဆေးဖော်ပညာက သူ့ထက်သာနေလို့လား”

ရွှမ်ယွင်ကျီက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါယမ်းလိုက်ပြီး မသိမသာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဆေးဖော်ပညာက တစ်ဂိုဏ်းလုံးမှာ နာမည်ကျော်ပြီးသားပါ၊ အသက်မပြည့်သေးပေမယ့် ဆေးဖော်ပညာရှင်များအသင်းထဲမှာတောင် မှတ်တမ်းတင်ခံထားရတဲ့သူပါ၊ ကျွန်တော်လို နောက်ပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာတဲ့လူက သူနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး....”

သူ၏ စကားသံသည် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သည့်အရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒါပေမယ့်.... ဆေးဖော်စပ်တယ်ဆိုတာ စိတ်အခြေအနေပေါ်မှာ မူတည်တဲ့အရာပဲ၊ အစ်ကိုကြီးက ပထမပွဲစဉ်ကို အရင်ဖြတ်ကျော်ရဦးမယ်၊ ပြီးမှ ဒုတိယပွဲစဉ်ကို ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ထိ သူ့ဘေးမှာ ကူညီပေးမယ့်သူလည်း မရှိဘူး၊ နောက်ဆုံးအနေနဲ့.... သူ အားထားဆုံးဖြစ်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်မီးလျှံကိုလည်း အသုံးပြုခွင့် မရဘူးဆိုတော့....”

သူ ခပ်ပါးပါး ရယ်မောရင်း အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

“ဒီလိုအခြေအနေမျိုးဆိုရင်.... ငါတို့လည်း သူနဲ့ တစ်ခါလောက် အားရပါးရ ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်လို့ ရပြီပေါ့”

ထိုစကားများကို ကြားရသည့်အခါ လော့ချန်သည် အရှေ့ပိုင်းအကြောင်းအရာများကို များစွာ လက်ခံသဘောတူမိသော်လည်း ကိုယ်ပိုင်မီးလျှံဆိုသည့် စကားလုံးကိုမူ မသိမသာ စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်။ ထိုခဏ၌ပင် ထောင်ဝမ် ပြောခဲ့သည့် ပြိုင်ဘက်များအကြောင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိလာသည်။ တန်ရန်ဇီသည် အမှန်ပင် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝမကျော်လွှားနိုင်သော တောင်ကြီးတစ်လုံးတော့ မဟုတ်သေးပေ။ အခြေတည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထည့်သွင်းသိုလှောင်ထားသော ကောင်းကင်ခရမ်းမီးတောက်ကို အားထား၍ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းလမ်းစဉ်တွင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းစွမ်းရည် အများစုသည် ထို ကိုယ်ပိုင်မီးလျှံအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးဖော်စပ်သည့်အခါ ထိုမီးလျှံကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ပါက သူ၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းသည်လည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမည်မှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။

“နိယာမ မီးလျှံ…. ကိုယ်ပိုင်မီးလျှံ....”

လော့ချန် ထိုစကားလုံးများကို တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိပြီး ရင်ထဲ၌ မသိမသာ မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု လှိုင်းထလာခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံလောကအတွင်းတွင် ထူးဆန်းဆန်းပြားသော ရတနာများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိသည်။ ထိုအထဲမှ ကောလာဟလအဖြစ် မကြာခဏ ကြားရသော အရာများမှာ ကောင်းကင်ဘုံရေစင်၊ နိယာမ မီးလျှံ၊ ကောင်းကင်လေညင်း နှင့် အသံမဲ့မိုးကြိုးတို့ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအရာတစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပါက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လမ်းစဉ်၊ တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်နှင့် အမျိုးမျိုးသော အတတ်ပညာများသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်လာနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ဆေးဖော်ဆရာများအတွက်မူ ကောင်းကင်ဘုံရေစင် သို့မဟုတ် နိယာမ မီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းသည် အတောင်ပံတပ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ အလွန်ကြီးမားသော အထောက်အပံ့တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

လော့ချန်သည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းလမ်းစဉ်အတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော ဗဟုသုတများကို အခြေခံ၍ မီးလျှံ ထိန်းချုပ်သည့် အဆင့်လေးဆင့်ကို ခန့်မှန်းကောက်ချက်ချထားခဲ့ဖူးသည်။ မီးထိန်းချုပ်ခြင်း၊ မီးပေါင်းစပ်ခြင်း၊ မီးသိမ်းဆည်းခြင်း၊ မီးပြောင်းလဲခြင်း တို့ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နိယာမ မီးလျှံတစ်မျိုးကို ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့ပါက ထိုအရာသည် ကိုယ်ပိုင်မီးလျှံအဖြစ် ပြောင်းလဲအောင်မြင်သွားပြီးနောက် ဆေးဖော်ပညာရပ်အပေါ်တွင်လည်း ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည်မှာ မလွဲမသွေပင်။

“နိယာမ မီးလျှံတစ်မျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ငါ သိထားပြီးသားပဲ.... နောက်ပိုင်း လက်တွေ့ စမ်းသပ်ကြည့်ရင်ကောင်းမလား...”

လော့ချန်၏ စိတ်အတွင်း၌ ထိုအတွေးများ တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ ယခင်က လော့ထျန်းအဖွဲ့၏ စာကြည့်တိုက်အတွင်း ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများကို လှည့်လည်ရှာဖွေစဉ်က ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသော မှတ်တမ်းတစ်ခုကို သူ ပြန်လည်သတိရလာခဲ့သည်။ ထိုမှတ်တမ်းတွင် မြစိမ်းမီးလျှံ ဟု ခေါ်သော မီးဓာတ်မှော်အတတ်တစ်မျိုးအကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းမှတစ်ဆင့် ချင်းယန်မီးလျှံကို ဖန်တီးကျင့်ကြံနိုင်ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ထိုနည်းလမ်းသည် တားမြစ်ချက်များစွာဖြင့် ချုပ်နှောင်ထားသော်လည်း ဆေးဖော်ဆရာတစ်ဦးအတွက်မူ ထိုမှ ရရှိနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အဆုံးမဲ့နီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လော့ချန်၏ စိတ်အတွင်း၌ စမ်းသပ်လိုစိတ်များ တဖွားဖွား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ အတွေးများ နက်ရှိုင်းနေစဉ်တွင် ဘေးနားရှိ ရွှမ်ယွင်ကျီက ရုတ်တရက် စကားဆိုလာသည်။

“ငါတို့အလှည့် ရောက်ပြီ”

“အင်း”

လော့ချန် ချက်ချင်းပင် စိတ်အာရုံများကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ လှမ်းလျှောက်သွားကာ ဆေးနည်းကို လက်ခံရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ ထိုအခိုက် သူ့အပေါ်ကျရောက်လာသည့် အကြည့်စူးစူးတစ်ချက်ကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။

ထိုသူမှာ ဟွမ်ဟယ်ဇီ ပင်ဖြစ်၏။

သို့သော် လော့ချန်၏ မျက်နှာထားမှာ မည်သို့မျှ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ ထိုနာကျည်းမှုနှင့် အမုန်းတရားတို့ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ကို မမြင်သကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဆေးဖော်ပညာရှင်အသင်း၏ အကြီးအကဲရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ လက်သီးဆုပ်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

“ငါတို့ ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ဆေးဖော်ဆရာ မဟုတ်ဘူးလား”

“အငယ်တန်း လော့ချန်က အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်ဗျာ”

အကြီးအကဲသည် သူ့အား တစ်ချက်မျှ စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် စာချုပ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

“အင်း.... ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးပဲ၊ ဆေးနည်းကို ယူသွားနိုင်ပြီ၊ ဆေးဖော်ပညာရှင်အသင်းက မင်းတို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေကို ပံ့ပိုးပေးလိမ့်မယ်၊ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ စိတ်ကြိုက် စမ်းသပ်ဖော်စပ်နိုင်တယ်”

“အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

တိုတောင်းလှသော စကားလုံးများဖြင့် အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် လော့ချန်သည် ဆေးနည်းကျမ်းနှစ်စောင်ကို လက်ဝယ်ရရှိလိုက်သည်။ ကောင်းကင်နန်းတော်အတွင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာသည့်အခါ အောက်ဘက်မှ တိုက်ပွဲများမှာ အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်စွာဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“မိတ်ဆွေ၊ ဒီနေရာမှာပဲ လမ်းခွဲကြတာပေါ့၊ ဒုတိယပွဲစဉ်ကျ ပြန်တွေ့ကြမယ်”

“ကောင်းပါပြီဗျာ”

ရွှမ်ယွင်ကျီသည် နှုတ်ဆက်စကားပြောပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်နန်းတော်အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။

လော့ချန် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထိုမြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ထက်တွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ရပ်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူလည်း မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ မိုးတိမ်ကို စီးနင်းကာ အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားတော့သည်။

....

“အစ်ကိုကြီးချန် ကြိုးစားထား….”

“အစ်ကိုကြီးယွင်ရဲ့ ဓားသိုင်းက တကယ်ပဲ ခန့်ညားပါပေတယ်….”

“ညီလေးကျိုးက အသက်ငယ်ပေမယ့် ကျင့်ကြံနှုန်းကတော့ မယုံနိုင်စရာပဲ....”

အားပေးသံများ၊ ဆူညံသံများ၊ ဆွေးနွေးသံများက ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လှိုင်းထန်စွာ ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ထိုအသံများသည် နားထဲသို့ မရပ်မနား စိမ့်ဝင်နေသည်။

လော့ချန် မိုးတိမ်ကို စီးနင်းလျက် ဆင်းသက်လာစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။ ထိုအခါ သူ၏ စိတ်အတွင်း၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စင်မြင့်ကိုးခုစလုံးတွင် ကျင့်ကြံသူများ အပြည့်အဝ နေရာယူထားကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သို့သော် အရေအတွက်များလွန်းလာသည့်အခါ ထိုတိုက်ပွဲများမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်သည်ပင် လေထုကို အေးစက်တုန်လှုပ်လာစေတော့သည်။

အလယ်ဗဟိုရှိ စင်မြင့်ကြီးထက်တွင်မူ ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် မတ်တပ်ရပ်လျက် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူသည် လုံရှို့တောင်မှ ရောက်ရှိလာသော ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး ဤတိုက်ပွဲကို ကြီးကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားသူဖြစ်သည်။ အသက်အန္တရာယ်ထိခိုက်နိုင်သော အခြေအနေများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် စောင့်ကြပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“တစ်ကိုယ်တည်း စင်မြင့်ကိုးခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်တဲ့လား.... ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ ငါ ချီသန့်စင်အဆင့်တုန်းက ထင်ထားခဲ့တာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုအားကောင်းလှတာပဲ....”

လော့ချန် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချရင်း တွေးတောနေစဉ်တွင်ပင် ကြီးမားလှသော စင်မြင့်တစ်ခုထက်၌ ထောင်ရိရှန်းက သူ့ဘက်သို့ လက်ဝေ့ယမ်းကာ အချက်ပြနေသည်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

“ထောင်ဝမ်က စင်မြင့်တစ်ခုကိုတောင် သိမ်းယူနိုင်ခဲ့ပြီလား.... အတော် လျင်ပါလား”

လော့ချန် မဆိုင်းမတွပင် မိုးတိမ်ကို စီးနင်းကာ ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်တော့သည်။

သူ စင်မြင့်၏ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည့်အခါ၊ ထိုနေရာတွင် ရောက်ရှိနေပြီးသား ထောင်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ အကြည့်များမှာ သူ့ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုပြုံကျရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအကြည့်များအတွင်း၌ မူလကရှိနေခဲ့သော သံသယအရိပ်အယောင်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ထိုအစား မျှော်လင့်ချက်နှင့် အားကိုးမှုတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

“ဆေးနည်းကို ရခဲ့ပြီလား”

“အင်း”

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်ကာ ဖြေကြားလိုက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်မိသည်။

“ဆေးဖော်ပညာရှင်အသင်း အကြီးအကဲက ကျွန်တော်တို့အတွက် ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ ပြင်ဆင်ထားတယ်လို့ ပြောတယ်.... အဲဒါတွေ ဘယ်မှာထားထားလဲ အစ်မထောင်”

ထောင်ဝမ် နောက်ဘက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

စင်မြင့်တစ်ခုချင်းစီ၏ အရှေ့ဘက်တွင် လက်ရည်စမ်းတိုက်ပွဲများအတွက် စင်မြင့်များ တည်ရှိနေပြီး၊ နောက်ဘက်ပိုင်းတွင်မူ မြင့်မားခန့်ညားသော အဆောက်အအုံများ တန်းစီတည်ရှိနေကြသည်။ ထိုအဆောက်အအုံများအတွင်း၌ မြေအောက်မီးလျှံများကို စုစည်းထားသဖြင့် မည်သည့်အချိန်မဆို ဆေးဖော်ခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။

လော့ချန်အတွက် အချိန်ဆွဲနေရန် လုံးဝမလိုအပ်ပေ။ အချိန်သည် အလွန်အမင်း တိုတောင်းလွန်းလှသည်။ ဆေးနည်းနှစ်မျိုးကို ဆယ့်ငါးရက်ခန့်အတွင်း လေ့လာဖော်စပ် ရမည်ဆိုသည့်အချက်သည် သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် မကြုံဖူးသေးသော အလွန်အရေးတကြီး အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်နေသည်။

သူ ထောင်ဝမ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နောက်ဘက်အဆောက်အအုံများဆီသို့ လှမ်းလျှောက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည့်ခဏတွင်ပင်၊ လက်ရည်စမ်းစင်မြင့်ပြင်ပမှနေ၍ ကျယ်လောင်လှသော အော်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အစ်မထောင်ဝမ်…. ဒီရွေးချယ်ခံမျိုးဆက်နေရာကို ကျွန်တော်လည်း စမ်းသပ်ချင်ပါတယ်.... လမ်းဖယ်ပေးနိုင်မလား”

လော့ချန် ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ လူငယ်တစ်ဦးသည် စင်မြင့်အောက်ခြေမှနေ၍ မိုးတိမ်ကို စီးနင်းကာ အထက်သို့ တက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏နောက်တွင်မူ အခြေတည်အဆင့်နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးသည်လည်း တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာပြီး တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်အနေအထားဖြင့် ရှိနေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ စိတ်အတွင်း၌ တစ်ချက်မျှ တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ထို့နောက် သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ အခြေတည်နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် မည်သည့်အချိန်မှစ၍ ဤမျှလောက်အထိ အရေးမပါတော့သလို ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသနည်း။ ဤကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများ၏ အတွင်းရေးကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ သိမြင်လာလေလေ၊ သူ၏ လော့ထျန်းအဖွဲ့ကြီးသည် မည်မျှအားနည်းပြီး သေးငယ်နေသေးသည်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ခံစားလာရလေလေ ဖြစ်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့.... ငါနဲ့ ဘာမှမသက်ဆိုင်တဲ့ကိစ္စပဲ”

“ငါ့လက်ထဲရောက်လာမယ့် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဖမ်းယူနိုင်ဖို့က အဓိကပဲ”

ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် လော့ချန်သည် တိုက်ပွဲကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ နေရာမှ တည်ငြိမ်စွာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ထောင်ဝမ်သည် သူ၏ နောက်ကျောကို တစ်ချက်ငေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ထောင်ဝမ်ဘက်မှ ချီလင်ယွမ်သည် မည်သည့်စိုးရိမ်မှုမျှ မရှိသကဲ့သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်သောအပြုံးဖြင့် လူအုပ်ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ရည်စမ်းစင်မြင့်ထက်သို့ ခြေချလိုက်တော့သည်။

“ငါက ပထမဆုံးပွဲစဉ်ရဲ့ ချီလင်ယွမ် ပဲ.... ဘယ်သူ အရင်ဆုံး လာစိန်ခေါ်မလဲ”

လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ

အခန်း (၄၇၈) - တန်ရန်ဇီကို စိန်ခေါ်လိုက်သော ချူခွေး

“ကျန်းချန်ဆေးလုံးတဲ့လား....”

“တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းတဲ့ နာမည်ပဲ”

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည့် အခန်းငယ်လေးအတွင်း၌ လော့ချန်သည် မိမိလက်ထဲရှိ ဒုတိယအဆင့် ဆေးနည်းစာအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း လှောင်ပြောင်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ အလွန်တရာ ထူးကဲကောင်းမွန်နိုင်ဖွယ်ရှိသည့် ဆေးလုံးတစ်မျိုးကို ကျန်းချန်(ဖုန်မှုန့်) ဆေးလုံး ဟူသည့် နာမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ထားခြင်းကို သူ လက်မခံနိုင်သလို ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူ့နာမည်ထဲတွင်လည်း ချန် ဟူသော စကားလုံး တိုက်ဆိုင်စွာ ပါနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

လှောင်ပြောင်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းတွင်မူ အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့ တစ်ပြိုင်နက် စိမ့်ဝင်နေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဤဆေးနည်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကအတွင်းတွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှပင် ထွက်ပေါ်မလာဖူးသေးသည့် ထူးခြားသော ဆေးဖော်လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ဖော်ပြထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သာမန်အားဖြင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ၏ အဆီအနှစ်၊ အနှစ်သာရများကို ထုတ်ယူပေါင်းစပ်၍ ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်ဖန်တီးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကျန်းချန်ဆေးလုံးကား ထိုအယူအဆနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၏ အကျွမ်းတဝင်လမ်းစဉ်ကို မလိုက်နာဘဲ အခြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖောက်ထွက်ထားခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ချီကျင့်ကြံခြင်း၏ အခြေခံသဘောတရားမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆီအနှစ်ကို ချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း၊ ထိုချီစွမ်းအင်ကို ဆက်လက်သန့်စင်၍ စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် ချီသန့်စင်အဆင့်၊ အခြေတည်အဆင့်မှစ၍ ရွှေအမြုတေအဆင့်အထိ အဆင့်သုံးခုအတွင်း တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်တက်လှမ်းသွားခြင်းဖြစ်ပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်စွမ်းအားနှင့် အခြေခံအဆီအနှစ်တို့ကို လောင်ကျွမ်းသန့်စင်၍ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်အမြုတေတစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ သို့သော် လူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အားနည်းလွန်းလှသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြားရှိ စွမ်းအားများနှင့် ယှဉ်လျှင် သေးငယ်သိမ်မွေ့လွန်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအတွင်းမှ အဆီအနှစ်တစ်ခုတည်းဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိသော စွမ်းအင်ကို ထုတ်ယူနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့်ပင် ရှေးအခါက ပညာရှိကြီးများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြား လွင့်မျောနေသော သဘာဝချီစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသုံးစွဲသည့် လမ်းစဉ်ကို တီထွင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းအရာကို ပြန်ကြည့်လျှင် ယနေ့ခေတ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သည် မူလခန္ဓာကိုယ်အဆီအနှစ်ကိုသာ အခြေခံသည့် လမ်းကြောင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာလာပြီး ပြင်ပသဘာဝချီစွမ်းအင်ကို အဓိကအဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုနေသော စနစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် မူလအခြေခံအယူအဆပေါ်တွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေသေးသော်လည်း ယခုအသုံးပြုနေသည်မှာ မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အဆီအနှစ်မဟုတ်တော့ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်မှ သဘာဝစွမ်းအင်များသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအပြင် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အဆီအနှစ်၊ ချီနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့ ပေါင်းစပ်တည်ရှိသော သွေးအဆီအနှစ်ကိုပင် သဘာဝအတိုင်း ပေါက်ဖွားလာစေနိုင်ပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်အားဖြည့်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ဤကျန်းချန်ဆေးလုံးကား ထိုအရာအားလုံးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။

၎င်းသည် ပြင်ပမှ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူခြင်းမဟုတ်ဘဲ မူလအရင်းအမြစ်သို့ ပြန်လည်ဦးတည်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အခြေခံအဆီအနှစ်များကို အလွန်ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆွဲထုတ်၍ ချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေမည့် လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အတွင်းပိုင်းမှ အဆီအနှစ်များကို လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားစေမည်ဖြစ်ပြီး ချီစွမ်းအင်သိပ်သည်းဆမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြင့်တက်လာနိုင်သည်။

သို့သော် အကျိုးနှင့်အပြစ်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လိုက်ပါလာသည်။ ဤဆေးလုံးကို အလွန်အကျွံ သောက်သုံးမိပါက မူလက ကြွက်သားနှင့် အရိုးတို့ဖြင့် သန်မာတည်ဆောက်ထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အဆင့်သို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားနိုင်သည်။

ထိုကြောင့်ပင် ဖုန်မှုန့်ကဲ့သို့ ပျက်စီးလွယ်သော ‘ကျန်းချန်’ ဟူသည့် အမည်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ထိုအမည်နာမသည် မထိုက်တန်ဟု မည်သူမျှ ပြောနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်အဆီအနှစ်ကို စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းဆိုသည်မှာ လော့ချန်နှင့် လုံးဝ အစိမ်းသက်သက်မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားတို့၏ မိစ္ဆာဖြိုခွင်းခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ကနဦးတီထွင်ကြံဆခဲ့သည့် အချိန်ကပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ၏ လှုံ့ဆော်မှုကို အခြေခံ၍ သွေးချင်းချင်းနီသော အသက်စွမ်းအားများကို ချီစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အနှစ်ချုပ်လျှင် ဤနှစ်မျိုးစလုံးတွင် အခြေခံသဘောတရားသည် တစ်ထပ်တည်းနီးပါး တူညီနေသည်။ တစ်ခုက သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုကမူ ဆေးလုံး၏ အင်အားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အဆီအနှစ်ကို လှုံ့ဆော်ထုတ်ယူခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤ ကျန်းချန်ဆေးလုံးဟူသည့်အရာကား ထိုအယူအဆနှစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုရိုးရှင်းလွန်ကဲကာ ကြမ်းတမ်းရက်စက်လွန်းနေသည်။ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ ဆေးလုံးများနှင့်ပင် အနည်းငယ်မျှ ဆင်တူနေသဖြင့် ရေရှည်သောက်သုံးပါက ကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အခြေခံတည်ဆောက်ပုံကို ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးသွားစေမည်မှာ မလွဲမသွေပင်။

လော့ချန် တီးတိုးရေရွတ်ရင်း ထိုဆေးလုံးကို ရေရှည်သုံးစွဲနေသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို စိတ်ထဲတွင် မထင်မှတ်ဘဲ မြင်ယောင်လာခဲ့မိသည်။ မူလက သံမဏိကဲ့သို့ ခိုင်မာခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျော့ညံ့သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် သာမန်လူတစ်ဦးထက်ပင် အားနည်းသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ထိုအတွေးတစ်ခုနှင့် မပြီးသေးပေ။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် နောက်ထပ်ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုလည်း ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံအုတ်မြစ်အချို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသားဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဤဆေးလုံးကို သောက်သုံးမည်ဆိုပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဟုန်သည် အလွန်တိုးမြှင့်လာမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်၏ ပျက်ဆီးမှုကိုလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါလော။

ထို့အပြင် အခြားခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းအထောက်အကူပြု ဆေးဝါးများ၊ ဥပမာ ရွှေကျောက်စိမ်းရည်ကဲ့သို့သော အရာများနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုမည်ဆိုပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံ၏ ပြိုလဲမှုကို ထိန်းညှိထားနိုင်မည်လော၊ သို့မဟုတ် ပိုမိုတည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်စေမည်လော။ ထိုအဖြေများကိုမူ လော့ချန် အတိအကျ မသိနိုင်သေးပေ။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း ဆေးနည်းကို ဝတ်ရုံလက်အတွင်းသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်သည် ဤဒုတိယအဆင့်ဆေးနည်းကို လေ့လာရန် အချိန်မသင့်သေးပေ။ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအခြေခံအရ အချိန်တိုအတွင်း ဤကဲ့သို့သော ဆေးနည်းတစ်စောင်ကို လက်တွေ့ဖော်စပ်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ပါရမီရှင် ခုနစ်ဦးအဖို့မူ ဤအဆင့်ကို လွယ်ကူစွာကျော်လွှားနိုင်ကောင်း ကျော်လွှားနိုင်သော်လည်း ယခုလက်ရှိ သူကမူ ထိုအဆင့်နှင့် ဝေးလွန်းသေးသည်။

သို့သော် သူ့တွင် စနစ်ရှိနေသည်။ အချိန်ကျလာသည့်အခါ စနစ်ကိုသုံး၍ အခြေခံအဆင့်သို့ တန်းဝင်ကာ ဖော်စပ်နိုင်သည်။ ဤအချက်ကို အခြေခံ၍ ကြည့်လျှင် ဒုတိယပွဲစဉ်ဖြစ်သော ဆေးဖော်ပြိုင်ပွဲတွင် အောင်မြင်မည်မှာ သေချာလှသည်။

“အောင်မြင်မှုအမှတ်တွေက လွယ်လွယ်နဲ့ မရဘူး....”

လော့ချန် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ရင်း ပထမအဆင့်ဆေးနည်းစာတစ်စောင်ကို ထပ်မံထုတ်ယူလိုက်သည်။

နောက်ထပ် ၁၅ ရက်ကို အခြေခံဆေးနည်းများ လေ့လာရန် အချိန်ပေးမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူ၏ဗဟုသုတနှင့် အတွေ့အကြုံအရ ပထမအဆင့်ဆေးနည်းများကို ဖော်စပ်ရန်မှာ ခက်ခဲမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

“သားရဲအာဟာရဆေးလုံး....”

သူ၏ အကြည့်များက စာလုံးများပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

“ဒီဆေးလုံးကလည်း.... တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး၊ မကြားဖူးတဲ့ အရာပဲ”

လော့ချန် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းရဲ့ ဆေးဖော်ပညာရှင်အသင်းကတော့ တကယ်ပဲ ထူးခြားလွန်းတယ်.... ဆေးနည်းအသစ်တွေကို ဒီလောက်အထိ ဆက်တိုက် ထုတ်နိုင်တာ”

သူအတွေးများ နက်ရှိုင်းနေစဉ် အပြင်ဘက်မှ အသံများမှာ သူနှင့် လုံးဝ သီးခြားကွဲထွက်နေသလို ဖြစ်နေသည်။ အစီအရင်ကာကွယ်ထားသောကြောင့် အပြင်တွင် မည်မျှပင် ဆူညံနေပါစေ အတွင်း၌မူ လုံးဝ သက်ရောက်ခြင်းမရှိချေ။

ညဉ့်နက်လာသည့်အခါမှသာ အပြင်ဘက်ရှိ ဆူညံသံများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ထောင်မျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံသူများကမူ ယနေ့ရရှိခဲ့သော အောင်မြင်မှုများကို အချင်းချင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သူတို့၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝမ်းမြောက်မှုများက ယနေ့တိုက်ပွဲအခြေအနေသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြနေသည်။

သို့သော် လော့ချန်၏ ခြံဝင်းအနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် သူတို့ ခြေလှမ်းများကို မသိမသာ လျှော့ချသွားကြပြီး အသံများလည်း အလိုလို တိုးညှင်းသွားကြသည်။ ထိုအခန်းအတွင်းရှိ လူသည် ဒုတိယပွဲစဉ်၏ အရေးကြီးသော သော့ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသောကြောင့်ပင်။

....

အစည်းအဝေးခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌….။

ထောင်ဝမ်သည် အောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော လူလေးဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထောင်တောက်နန်၊ ချီလင်ယွမ်၊ ထန်ရှောင်နှင့် ထောင်ရိရှန်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

သူမ၏အသံသည် တည်ငြိမ်သော်လည်း လေးနက်လှသည်။

“ပထမနေ့မှာ စင်မြင့်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့တယ်.... အစ်ကိုချီနဲ့ အစ်ကိုထန်တို့ရဲ့ အားထုတ်မှုကြောင့်ပါ”

ထန်ရှောင်က ခေါင်းကို ခပ်လေးလေးခါလိုက်သည်။

“အရင်ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲတုန်းက ငါတောင် နောက်ဆုံးရွေးချယ်ခံကိုးဦးထဲ မဝင်နိုင်ခဲ့ဘူး.... ဒီတစ်ခါတော့ အသက်ကြီးတဲ့သူက ငယ်တဲ့သူတွေကို လာအနိုင်ကျင့်သလို ဖြစ်နေပြီပဲ”

ထောင်ဝမ်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“စိန်ခေါ်ဖို့ လာတဲ့ မောင်လေးတွေရဲ့ နောက်မှာလည်း အစ်ကိုထန်တို့လို ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲဝင်ပြိုင်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံရှိ အစ်ကိုကြီးတွေပါ ပါလာကြတာပဲ၊ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့တော့ မခေါ်နိုင်ပါဘူး”

သူမ၏ ထိုစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါမှသာ ထန်ရှောင်၏ ရင်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် ကြီးစိုးနေသော အားနာမှုနှင့် ဖိအားများ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။ ယခင်အကြိမ် ပြိုင်ပွဲကြီးအတွင်း၌ သူနှင့်အလားတူ စိတ်ပျက်အားလျော့ခဲ့ရသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အနည်းငယ်မျှမဟုတ်၊ အလွန်အမင်း များပြားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းမျိုးဆက်၏ ရာထူးနေရာကို မရရှိခဲ့ရုံသာမက အရင်းအမြစ်များစွာကို ခွဲဝေရရှိနိုင်မည့် ရွေးချယ်ခံမျိုးဆက် ကိုးဦး အဆင့်သို့ပင် မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဒုတိယအကြိမ် ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲကြီးကိုမူ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းဟု မြင်ကာ မည်သူမဆို လက်လွှတ်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။ အသက်အရွယ်မှာလည်း တစ်ရာ့ငါးဆယ်ကို ကျော်လွန်လာပြီးဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းမျိုးဆက်နေရာကို ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သော်လည်း အရည်အချင်းရှိသည့် လူငယ်များကို နောက်ကွယ်မှ ထောက်ပံ့ကူညီခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နိုင်ကြသည်။

မိမိတို့ရွေးချယ်ထားသော လူငယ်များသာ ဂိုဏ်းမျိုးဆက်နေရာကို ရယူနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့မှတစ်ဆင့် ယခင်ဂိုဏ်းမျိုးဆက်တစ်ဦးရရှိခဲ့သည့် အရင်းအမြစ်များနှင့် မကွာခြားသော အကျိုးအမြတ်များကို မိမိတို့လည်း ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်ကာလကလည်း အလွန်တိုတောင်းလှသောကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် ပြိုင်ပွဲအတွင်း ထန်ရှောင်ကဲ့သို့ ဒုတိယအကြိမ် ပါဝင်လာသည့် အခြေတည်နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ များပြားလှသည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ပထမနေ့ လက်ရည်စမ်းပွဲတိုက်ပွဲများသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ယခင်အခါများ၌ ဤမျှလောက် အခြေတည်နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ တစ်ပြိုင်နက်ဝင်ရောက်လာခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ အများစုမှာ အလယ်အဆင့်နှင့် နှောင်းပိုင်းအဆင့်တို့ ရောနှော၍သာ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအခိုက် ချီလင်ယွမ်က ပြုံးရင်း စကားဆိုလာသည်။

“ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာတော့ အစ်ကိုကြီး တန်ရန်ဇီကလွဲရင် ဝမ်ဝမ်ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိဘူး.... တကယ်လို့ ဒီဂိုဏ်းမျိုးဆက်နေရာကို မင်းမရဘူးဆိုရင် ဘယ်သူကများ ရနိုင်ဦးမှာလဲ”

သူပြောနေစဉ်အတွင်း မျက်ဝန်းများထဲ၌ ဖုံးကွယ်မရနိုင်သော အလင်းတစ်စင်း ထွက်ပေါ်နေပြီး စိတ်ခံစားချက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

ထောင်ဝမ်ကမူ မသိမသာမျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး ထိုအကြည့်များကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ အစ်ကိုတို့လည်း မြင်ခဲ့ပြီးသားပါ.... အစ်ကိုကြီးတန်ရန်ဇီ ထိုင်နေတဲ့ စင်မြင့်ကို စိန်ခေါ်တဲ့သူတွေက သိပ်နည်းလွန်းတယ်၊ ဒါက ကျွန်မတို့ စောစောက ချမှတ်ထားတဲ့ မဟာဗျူဟာနဲ့ မကိုက်ညီဘူး”

ထိုစကားကြောင့် ချီလင်ယွမ်၏ မျက်ခုံးများ ချက်ချင်းကြုတ်သွားသည်။

“သူတို့တွေ.... ကြောက်သွားတာလား….”

ထန်ရှောင်က တစ်ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးမှ

“အစ်ကိုကြီးက တစ်ယောက်တည်းပဲ ရပ်တည်နေပေမဲ့ သူက ဂိုဏ်းမျိုးဆက်နေရာကို ကြာမြင့်စွာ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့တဲ့သူပဲ.... သူ့နာမည်ဂုဏ်သတင်းက အရမ်းကြီးမားတယ်၊ ဂိုဏ်းတူ ညီငယ်ညီမငယ်လေးတွေ သူ့ကို စိန်မခေါ်ရဲတာလည်း မဆန်းပါဘူး”

အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်သော ထောင်ရိရှန်းက စိုးရိမ်စွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီလိုသာ ဆက်သွားရင်.... သူက အေးအေးလူလူနဲ့ ဆယ့်ငါးရက်လောက် အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား”

ထိုစကားထွက်လာသည့်အခါ အခန်းအတွင်း တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တန်ရန်ဇီ၏ အစွမ်းကို တွက်ချက်ကြည့်ပါက အကယ်၍ ယခုကာလအတွင်း စွမ်းအင်မဖြုန်းတီးဘဲ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါက ဒုတိယပွဲစဉ်ကိုလည်း အလွယ်တကူဖြတ်ကျော်နိုင်မည်သာဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တတိယပွဲစဉ်သို့ ရောက်ရှိသွားလျှင်မူ ထိပ်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထောင်ဝမ်ကဲ့သို့ အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော ပါရမီရှင်များအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။

ရွယ်တူများဖြစ်သော်လည်း တန်ရန်ဇီသည် သူတို့ထက် တော်သော၊ ထက်မြက်သော အကြီးတန်းအစ်ကိုကြီးတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာကပင် အခြေတည်အဆင့် (၈) ဖြင့် ဂိုဏ်းမျိုးဆက်နေရာကို လုယူနိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အခြေတည်အဆင့် (၉) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအခြေအနေတွင် ထောင်ဝမ် သို့မဟုတ် ရှန်ကွမ်းယန်ကဲ့သို့ အသစ်တက်လာသော အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် သူ့အား ယှဉ်နိုင်ရန်မှာ မည်သို့မျှ မလွယ်ကူပေ။

အားလုံးတိတ်ဆိတ်နေစဉ် အိုမင်းလှသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“စိုးရိမ်မနေကြနဲ့.... လောလောဆယ် သူ့ကို အဲဒီနေရာမှာ ခဏပေးနေလိုက်ဦး၊ နောက်ရက်တွေကျ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေ အရေးကြီးလာတဲ့အခါ သူက မလွဲမသွေ အားလုံးရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျမှ သူ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုက အမှန်တကယ် စမှာ”

ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

တိုက်ပွဲမှာ မစတင်သေးပေ။ အချိန်တန်လာသောအခါ တန်ရန်ဇီရင်ဆိုင်ရမည့်သူများမှာ ယခုလို တစ်ယောက်စနှစ်ယောက်စ စိန်ခေါ်လာသူများမဟုတ်တော့ဘဲ ရွေးချယ်ခံမျိုးဆက် ရှစ်ဦးတို့၏ စနစ်တကျ တစ်လှည့်စီ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထောင်ဝမ်က နောက်ဆုံးတွင် ခိုင်မာသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက်

“အစ်ကိုချီ၊ အစ်ကိုထန်.... ဒီနေ့လည်း ပင်ပန်းသွားကြပြီ၊ အမြန်အနားယူကြပါဦး၊ မနက်ဖြန်လည်း အစ်ကိုတို့ကို ထပ်ပြီး အားကိုးရဦးမှာပါ”

နှစ်ဦးစလုံးက မငြင်းဆန်ကြတော့ပေ။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အခြေတည်နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ချီစွမ်းအင်ပမာဏ အလွန်ကြီးမားလာသော်လည်း အလွန်အကျွံသုံးစွဲခြင်းကို မခံနိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့ ရှည်လျားပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများတွင် နေ့စဉ်အနားယူခြင်းနှင့် ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်းသည် မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်။

သူတို့ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထောင်ဝမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထောင်တောက်နန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“အဘိုး.... ဖူမျိုးနွယ်စုဘက်က ဘာများပြောထားလဲ”

ထောင်တောက်နန်က ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး လေးလံသော်လည်း တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဖူမျိုးနွယ်စုက တခြားမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ပူးပေါင်းထားပြီးပြီ.... သူတို့ တန်ရန်ဇီ အင်အားကုန်ခမ်းသွားအောင် ဆက်တိုက် လုပ်လိမ့်မယ်.... အဲ့အချိန်ကျ တန်ရန်ဇီအနေနဲ့ ဂိုဏ်းမျိုးဆက်ပြိုင်ပွဲကို အင်အားအပြည့်နဲ့ ဝင်ပါနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

ထိုစကားကြောင့် ထောင်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားသည်။ သူမ ခဏမျှ ငြိမ်သက်နေပြီးနောက် ထောင်ရိရှန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“တန်ချန်ဇီက အခုထိ သူ့ဘာသူ ဆေးနည်းကို လေ့လာနေတာလား”

ထောင်ရိရှန်း ခေါင်းကို မသိမသာ ကုတ်လိုက်မိသော်လည်း ထောင်ဝမ်၏ အကြည့်များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရသည်။ အစ်မဖြစ်သူက ဤအသေးအဖွဲ အပြုအမူများကိုပင် ရင့်ကျက်မှုမရှိဟု ယူဆတတ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိထားပြီးသားဖြစ်သည်။

စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လည်စုစည်းပြီးနောက် သူ ခပ်အေးအေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အစ်ကိုလော့ကတော့ သူ့ဘာသူပဲ ဆက်လေ့လာနေပါတယ်၊ ကူညီပေးမယ်ဆိုတဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုတွေကိုလည်း အကုန် ငြင်းပယ်ထားပါတယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထောင်ဝမ်၏ မျက်ခုံးများ မသိမသာ ပင့်တက်သွားသည်။

ထောင်တောက်နန်ကမူ နားမလည်နိုင်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“တခြားဆေးဖော်ဆရာတွေဆိုရင် ဆေးနည်းထဲက ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို စမ်းသပ်ဖို့ တပည့်တွေ၊ မီးထိန်းသူတွေ အများကြီးကို အသုံးပြုကြတာပဲ.... ငါတို့ဘက်က လော့ချန်ဆိုတဲ့လူကတော့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မာနကြီးနေတာလဲ”

ထောင်ရိရှန်းက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းကို ယမ်းလိုက်သည်။

“မာနကြောင့်မဟုတ်ပါဘူး.... ယုံကြည်ချက်ကြောင့်ပါ”

သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လော့ချန်အပေါ်ထားရှိသော ယုံကြည်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။

“အစ်ကိုလော့က အခြေခံဆေးဖက်ဝင်အပင်အများစုရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို စာတွေ့လက်တွေ့အကုန်နားလည်ထားပြီးသားပါ.... သူ့အတွက် အပိုအကူအညီတွေ မလိုပါဘူး”

ထောင်တောက်နန်သည် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူတစ်ဦးပီပီ နောက်ထပ်စကားများကို ဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထောင်ဝမ်၏ ကြားဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

“လော့ချန်ကိုတော့ သူ့စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ၊ အမည်စာရင်းကလည်း သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်နေပြီ၊ ပြန်ပြောင်းဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး”

ထိုစကားများကြောင့် ထောင်တောက်နန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ထောင်ရိရှန်း၏ ယုံကြည်ချက်ကို သူ နားလည်နိုင်သော်လည်း ထောင်ဝမ်ကိုယ်တိုင်ပါ ထိုမျှလောက်အထိ ယုံကြည်နေခြင်းက သူ့အတွက်မူ ထူးဆန်းလွန်းနေသည်။

သို့သော် ထောင်ဝမ်ကမူ ဘာမျှ ဆက်မရှင်းပြခဲ့ပေ။ သူမ၏ အကြည့်များသည် အပြင်ဘက် အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်ကြည့်နေသလို မျက်ဝန်းများ တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

သူမ ယုံကြည်သည့်အရာမှာ လော့ချန်၏ ဆေးဖော်စပ်နိုင်စွမ်းမဟုတ်ပေ။ ထိုလူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲမှ အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးများကို အရယူလိုသည့် မလျှော့သော ရည်ရွယ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လူမျိုးသည် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံတတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ပြိုင်ပွဲကြီးထဲတွင်လည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် ရှိမည်မဟုတ်ဟု သူမ ခန့်မှန်းထားသည်။

ယခု မိမိတို့ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။ ပထမပွဲစဉ်တွင် ရလဒ်ကောင်း ရယူထားရန် ဖြစ်သည်။

….

ပြင်ပကမ္ဘာတွင် မည်မျှပင် မုန်တိုင်းများ ထန်နေပါစေ၊ လော့ချန်၏ ကမ္ဘာကမူ တိတ်ဆိတ်ခြင်းဖြင့်သာ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

သူသည် သားရဲအာဟာရဆေးလုံး၏ ဆေးနည်းကို နေ့ရောညပါ မနားမနေ လေ့လာနေခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် အရေးပါလှသည့် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤဆေးသည် လူသားများအတွက် မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ဝိညာဉ်သားရဲများအတွက် သီးသန့်ဖော်စပ်ထားသည့် ဆေးလုံးတစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် မျိုးနွယ်စုကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းကြီးများသည် မိစ္ဆာသားရဲများကို မွေးမြူလိုပါက အသားစိမ်းအမြောက်အမြားကို အသုံးပြုရသည်။ အဆင့်မြင့်သားရဲများအနေဖြင့် နေနှင့်လ၏ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်သော်လည်း အဆင့်နိမ့်သားရဲများမှာမူ ဗီဇအရ အသားစိမ်းကိုသာ တောင့်တကြသည်။

သို့သော် ထိုသို့သောလိုအပ်ချက်သည် လက်တွေ့တွင် အလွန်ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုဖြစ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် အေးချမ်းသော ဒေသများတွင် အသားစိမ်းများသည် ရှားပါးသလို ဈေးနှုန်းလည်း အလွန်မြင့်မားသည်။ တာဟဲဈေးမြို့တော်ကဲ့သို့ ဝမ်တောင်တန်းကြီးနှင့်နီးစပ်သော နေရာမျိုးတွင် အဆင်ပြေသော်လည်း အခြားဒေသများတွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

လော့ချန်ကိုယ်တိုင်လည်း နှင်းကြာပန်းနန်းတော်တွင် ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲအလောင်းများကို လေလံဆွဲစဉ်ကတည်းက ထိုပြဿနာကို သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တောင်စောင့်သားရဲဝိညာဉ်အနည်းငယ်ကိုသာ မွေးမြူမည်ဆိုပါက ကုန်ကျစရိတ်ကို ခံနိုင်သော်လည်း အုပ်စုလိုက်ကြီး မွေးမြူမည်ဆိုပါက ကုန်ကျစရိတ် မခံနိုင်အောင် ကြီးမားသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဆေးဖော်ပညာရှင်အသင်းမှ ဆရာကြီးများသည် သားရဲအာဟာရဆေးလုံးဟု ခေါ်သော ဤဆေးနည်းကို တီထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အသားစိမ်းကို ဆက်လက်အသုံးပြုထားသော်လည်း ပမာဏမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ အများစုမှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ကျောက်ရိုင်းများနှင့် ဝိညာဉ်ရည်များကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆေးလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုဆေးကို သောက်သုံးခြင်းဖြင့် အသားစိမ်းအပေါ် မှီခိုမှုကို ကြီးမားစွာ လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်ကိုလည်း အလွန်လျှော့ချနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ဒါက.... ကမ္ဘာပေါ်က တိရစ္ဆာန်အစာလိုမျိုးပဲ မဟုတ်ဘူးလား....”

ဤဆေးလုံး၏ သဘောတရားများကို သေချာစွာ နားလည်သွားပြီးနောက် လော့ချန် တိတ်တခိုးပြုံးလိုက်မိသည်။ ထိုဆေးကို ဖော်စပ်ရခြင်းမှာ သူထင်ထားသလို ခက်ခဲလှသည့်အရာမဟုတ်ချေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး ဖော်စပ်စဉ်က ကျောက်စိမ်းများကို ကိုင်တွယ်ရသည့် အခက်အခဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်ပင် ဤဆေးနည်းမှာ ပိုမိုရိုးရှင်းလွယ်ကူနေသည်။

အဓိကအချက်မှာ သက်ဆိုင်ရာ ဆေးဖော်ပညာဆိုင်ရာ သဘောတရားများကို သေချာစွာနားလည်ထားရန်သာဖြစ်ပြီး၊ ထိုအသိပညာကို သင့်လျော်စွာ ပေါင်းစပ်အသုံးချနိုင်ပါက ဆေးလုံးတစ်လုံးအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။

“အေးလေ…. တကယ်လို့ ဒီထက်ပိုပြီး ခက်ခဲတဲ့ ဆေးနည်းသာဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဆယ့်ငါးရက်နဲ့ ဘယ်လောက်မလဲ.... ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ အဓိကသော့ချက်ကတော့ အဲဒီ ကျန်းချန်ဆေးလုံးပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ထိုသို့ ကောက်ချက်ချပြီးသည်နှင့် လော့ချန် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ဆေးဖော်စပ်မှုကို စတင်လိုက်တော့သည်။ လိုအပ်သော ဆေးအိုးများ၊ ကိရိယာအစုံအလင်တို့ကို ဆေးဖော်ပညာရှင်အသင်းဘက်မှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သလို မြေအောက်မီးလျှံများကိုလည်း အပြည့်အဝ တပ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ငါးရက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသည့်အခါ လော့ချန်၏ မနားမနေ ကြိုးပမ်းစမ်းသပ်မှုများအကြားမှ သားရဲအာဟာရဆေးလုံးများ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုတစ်အိုးတည်းမှပင် ဆေးလုံးသုံးဆယ်ခန့်အထိ ထွက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤအရေအတွက်သည် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး၏ တစ်သုတ်လျှင် ဆေးလုံးနှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရရှိသည့် စံနှုန်းကိုပင် ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချက်တစ်ခုတည်းကိုကြည့်လျှင်ပင် ဤဆေးနည်းကို ဖော်စပ်ရန်မှာ ရိုးရှင်းလွယ်ကူကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

အချောသတ် ဆေးလုံးများကို လက်ဝယ်ရရှိပြီးနောက် လော့ချန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်မောကျသွားခဲ့တော့သည်။ ရက်အတန်ကြာ ဆက်တိုက် လေ့လာခြင်းနှင့် လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုများကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်နှစ်ခုလုံး အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအပင်ပန်းခံမှုများ၏ အကျိုးအမြတ်မှာကား တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။ ကျန်းချန်ဆေးလုံး၏ ဆေးနည်းကို အကြမ်းဖျဉ်း နားလည်ထားပြီးဖြစ်ရာ စနစ်၏ အကူအညီဖြင့် တိုက်ရိုက် ဆက်လက်ဖော်စပ်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူ့အတွက် ကျန်ရှိနေသော အရာမှာ ဒုတိယပွဲစဉ်စတင်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရုံသာဖြစ်သည်။

အခြားသူများ မရပ်မနား ကြိုးစားလေ့ကျင့်နေကြသည့်အချိန်တွင် လော့ချန်မှာမူ စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလျက် အေးအေးလူလူ စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအိပ်စက်မှုသည် တစ်ညလုံးသာမက နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ်အထိ ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။

နေ့လယ်ခင်းအချိန်တွင် ကွင်းပြင်အတွင်း ပရိသတ်များ အုံကြွနေကြသည့်အကြားမှ ထောင်ရိရှန်း၏ ဘေးနားတွင် သူ တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဟေး.... အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”

“အင်း…. ဟမ်….”

ထောင်ရိရှန်း ရုတ်တရက် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့သည်။ ဆယ်ရက်ခန့်မျှ အချိန်တိုအတွင်း လော့ချန် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ထိုအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူထက် ပိုသိမြင်နိုင်သူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

မေးခွန်းကို မဖြေဆိုနိုင်မီမှာပင် လော့ချန်၏ အကြည့်များသည် စင်မြင့်ကြီးဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ထွားကျိုင်းသန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် တုတ်ရှည်ကြီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သောင်းနှင့်ချီသော လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များအောက်တွင် စင်မြင့်ထက်သို့ ခြေချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ အသံသည် ကောင်းကင်ယံထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

“ဟယ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ချူခွေးက တန်ရန်ဇီကို စိန်ခေါ်ပါတယ်”