အခန်း ၂၂၆

အခန်း (၂၂၆) တာအိုရနံ့ကို ရရှိခြင်း... ယဇ်ပူဇော်စရာများ ပြည့်စုံသွားပြီ

"မင်းနဲ့ နင်ပင်း အပြင်ထွက်သွားကြတာလား..." မက်မွန်ဥယျာဉ်အတွင်း ကျန်းချဲ့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ချီကျန်းနန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ယင်အငွေ့အသက်တချို့ လိုအပ်နေလို့ပါ..." ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။

ဖုံးကွယ်လေ ပိုပြီး သံသယဖြစ်လေ ဖြစ်မည်ကို ကျန်းချဲ့ နားလည်ထားသည်။ ယောက္ခမဖြစ်သူက အရာအားလုံးကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်း မရှိသည်ဖြစ်ရာ သူက အပေါ်ယံတွင် လုံးဝ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။

"နင်ပင်း ဆိုတဲ့ ကလေးမက အရင်က စိတ်သဘောထား မတည်ငြိမ်ဘူး... ကလေးဆန်တဲ့ အကျင့်လေးတွေ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ပြန်လာပြီးနောက်ပိုင်း အတော်လေး ရင့်ကျက်လာတယ်... နောက်ပိုင်းကျရင် မင်း သူမကို သေချာ သွန်သင်ဆုံးမပေးလိုက်ပါဦး..."

"ဦးလေး စိတ်ချပါ... အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်တော် နင်ပင်းကို သေချာ သွန်သင်ဆုံးမပေးပါ့မယ်..."

"အင်း... သွားကြစို့..."

စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် ချီကျန်းနန်က အများကြီး ဆက်မမေးတော့ပေ။ သူ့အမြင်တွင် ချီနင်ပင်း ရင့်ကျက်လာခြင်းမှာ ဝေ့မိသားစုနှင့် စေ့စပ်လိုက်ရခြင်းကြောင့်ဟုသာ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် ချီကျန်းနန်က သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်သွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ဆယ်ပေခန့် အရွယ်အစားရှိသေတံခါးဝတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

"ဒါက... လျှို့ဝှက်နယ်မြေလား..."

ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရသည်။

"ငါ ပြောခဲ့တဲ့ နောက်ဘက်တောင်ကုန်း ဆိုတာ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပြောတာပဲ... မင်း လေ့လာချင်နေတဲ့ မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ကလည်း အဲ့ဒီအထဲမှာ ရှိတယ်..." ချီကျန်းနန်က ရှင်းပြပြီးနောက် တံခါးဝအတွင်းသို့ ဦးစွာ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ကျန်းချဲ့လည်း သူ၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။

ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချီမိသားစု၏ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက် အစီအရင်မှ မရှိပေ။ မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိသူမဆို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး နယ်မြေအတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မူလစွမ်းအင်များမှာလည်း ပုံမှန်ထက် များစွာ ပိုမို သိပ်သည်းနေလေသည်။

မြေအောက်တွင် မူလကျောက်တုံး အမြောက်အမြား မြှုပ်နှံထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ မူလကျောက်တုံး သတ္တုတွင်း တစ်ခုပင် ရှိနေနိုင်ချေသည်။

ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ လူသူကင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကိုမူ အလွန် စနစ်တကျ ပြုစုပျိုးထောင်ထားလေသည်။ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ခမ်းနားသော နန်းဆောင် အဆောက်အအုံများကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး စိုက်ခင်းများနှင့် ဆေးဥယျာဉ်များလည်း ရှိနေပေသည်။ ထိုစိုက်ခင်းများတွင် စိုက်ပျိုးထားသည်များမှာ ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ဆန်များနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များပင် ဖြစ်လေသည်။

ချီကျန်းနန်၏ နောက်မှ လိုက်ပါရင်း ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသွားလေသည်။

'ဒါကမှ နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိတဲ့ မိသားစုကြီး တစ်ခုရဲ့ အခြေခံ အင်အားပဲ... ဒီလောက် များပြားလှတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ရှိနေရင် ဒီအတိုင်း ပုံအောပြီး ကျင့်ကြံခိုင်းရင်တောင်မှ သိုင်းပညာရှင် အများကြီးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မှာ သေချာတယ်...'

ချီကျန်းနန်က ကျန်းချဲ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ဤသည်မှာ သူ မြင်တွေ့လိုသော အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျန်းချဲ့ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များမှာ မောက်မာလေ့ရှိပြီး အပြင်ပန်းတွင် မပြသလျှင်တောင်မှ စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေတတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့အား ချီမိသားစု၏ အခြေခံအင်အား အစစ်အမှန်ကို ပြသချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုသို့ ပြသမှသာ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ချီမိသားစုအပေါ် ပိုမို လေးစားကြောက်ရွံ့လာမည် မဟုတ်ပါလော။

အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် ချီကျန်းနန်က ကျန်းချဲ့အား ခမ်းနားသော နန်းဆောင်ကြီး တစ်ခုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ နန်းဆောင် တံခါးဝတွင် သိုင်းသခင်အဆင့်ရှိ အစောင့်နှစ်ဦး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ချီကျန်းနန်ကို မြင်သည်နှင့် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

ချီကျန်းနန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နန်းဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ကြမ်းပြင်ကို အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ခင်းကျင်းထားပြီး ထုပ်တန်းများကို ဝိညာဉ်သစ်သားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားလေသည်။ နံရံဆေးရေး ပန်းချီများတွင် နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ငှက် ပုံများကို ရေးဆွဲထားပြီး တာအိုရနံ့များ သွယ်ဝိုက်၍ ထွက်ပေါ်နေကာ နေရာတိုင်းတွင် ခမ်းနား ထည်ဝါမှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေပေသည်။

"ဒါက မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင်ပဲ... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ မင်းကို လာကြိုမယ်..." ချီကျန်းနန်က နန်းဆောင် အလယ်တည့်တည့်ရှိ ရှေးဟောင်း ကျောက်စိမ်း ကျောက်တိုင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး..."

"ဟားဟား... သေချာ လေ့လာပါ... မင်း တစ်ခုခု နားလည် သဘောပေါက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့အား လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း လျှောက်မသွားရန် သတိပေးပြီးနောက် ချီကျန်းနန် က နန်းဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့လည်း အရှေ့သို့ တိုးသွားကာ သိုင်းလောက တစ်ခုလုံး ချီးကျူး ပြောဆိုနေကြသော မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး အစိမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး သုံးပေခန့် ကျယ်ဝန်းလေသည်။ အပေါ်တွင် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသည့်အလား မျဉ်းကြောင်းများကို ထွင်းထွင်းထားပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် နားလည်ရခက်ကာ ရှေးဟောင်းပုံစံ ပေါက်နေပေသည်။

ကျန်းချဲ့က ဘေးပတ်လည်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သော်လည်း မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ထံမှ တာအိုရနံ့ကို ချက်ချင်း မစုပ်ယူသေးဘဲ အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်နေသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ နက်နဲသော အမှန်တရားများကို အမှန်တကယ် လေ့လာနေဟန် ဆောင်နေလေသည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းချဲ့က သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို ယုံကြည်လွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ ကြိုတင် စဉ်းစားထားသည့် အတိုင်း ဖြစ်ပေသည်။ ပထမဆုံး အနေဖြင့် လေ့လာနေဟန် ဟန်ဆောင်ပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ တာအိုရနံ့ကို စုပ်ယူမည် ဖြစ်၏။

မဟုတ်ပါက တာအိုရနံ့ကို စုပ်ယူသည့် လှုပ်ရှားမှုက ကြီးမားသွားလျှင် သံသယ ဝင်ခံရနိုင်ပေသည်။ သူက တမင်သက်သက် အရည်အချင်းကို ဖုံးကွယ်ထားမည် မဟုတ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးက အလွန်တရာ အံ့ဩ ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဤနေရာက ချီမိသားစု၏ အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်နေပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ မည်သည့် ဘီလူးသရဲအဘိုးကြီးများ ပုန်းအောင်းနေမည်ကို မည်သူကမျှ မသိနိုင်ချေ။

တည်ငြိမ်ရမည်...

သေချာပေါက် တည်ငြိမ်ရမည်...

သေချာသည်မှာ ကျန်းချဲ့က သူ၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် တစ်ခုခုကို အမှန်တကယ် နားလည် သဘောပေါက်နိုင်မည်ဟု တွေးတောခဲ့ဖူးသော်လည်း အခက်အခဲ အနည်းငယ် ရှိနိုင်ကြောင်းကို သူ သိထားပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို သာမန် သိုင်းသခင်များ လေ့လာ၍ မရနိုင်ချေ။

ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်များ ပင်လျှင် အသုံးဝင်သော အသိဉာဏ် တစ်ခုခုကို ရရှိရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ အစောပိုင်း တွေးတောမှုများက မှန်ကန်ကြောင်း လက်တွေ့က သက်သေပြနေလေသည်။ သူ အပြင်းအထန် ကြိုးစား လေ့လာခဲ့သော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မခံစားရဘဲ အရှေ့ရှိ အရာက သာမန် ကျောက်စိမ်းတုံး တစ်တုံးသာ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

ဘာကိုမှ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ကျန်းချဲ့ကလည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မလုံလောက်သေးခြင်း သို့မဟုတ် ဉာဏ်ပညာ မလုံလောက်သေးခြင်း ကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ဤတာအိုကျောက်တိုင်က အတုဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

အချိန်များက တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် နေ့တစ်ဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျန်းချဲ့က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင်ကို လေ့လာနေဟန် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ချေ။ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေဟန် ဟန်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ဗောဓိ တာအိုအလင်းပြအသီး ကို ထုတ်ယူကာ စားသုံးလိုက်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် စိတ်အာရုံကို ကောင်းကင်ကျောက်တိုင် နေရာလွတ်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို နားလည် သဘောပေါက်သွားသည့် ဟန်ပန် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အချိန်ကို ရေတွက်နေပြီး အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန် ခန့် အကြာတွင် ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်လေတော့သည်။

နက်နဲ လျှို့ဝှက်လှသော စွမ်းအားတစ်ရပ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မူလက ရှေးဟောင်းပုံစံ ဖြစ်နေသော မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် တွင်လည်း အပြောင်းအလဲ အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ မှုန်ဝါးဝါး အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများက တာအိုကျောက်တိုင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်တော့...

အလင်းတန်း တစ်ခုက ရေကူးနေသော နဂါးတစ်ကောင်အလား ကျန်းချဲ့၏ ခေါင်းအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ချီကျန်းနန်က ကတိအတိုင်း ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းချဲ့လည်း လေ့လာမှုမှ 'လန့်နိုး' လာကာ လေးနက်သော မျက်နှာထား ပေါ်ထွက်နေလေသည်။

"တစ်ခုခုကိုများ နားလည် သဘောပေါက်သွားပြီလား..." ချီကျန်းနန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"နည်းနည်းပါးပါးတော့ ရလာပါတယ်..."

"ဟားဟား..." ချီကျန်းနန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရယ်သွမ်းသွေးသော အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် မျက်နှာမပျက်စေရန် အကြောင်းပြနေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ကို အနိုင်နိုင် လေ့လာခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းချဲ့၏ တောင်းဆိုချက်ကို မဆိုင်းမတွ လက်ခံခဲ့ခြင်းမှာလည်း လက်ရှိ ကျန်းချဲ့၏ အဆင့်ဖြင့် မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် မှ တာအိုရနံ့ကို လုံးဝ ထုတ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ အသေအချာ ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် လူငယ်များ၏ မျက်နှာကို ငဲ့ညှာသောအားဖြင့် သူက ဖွင့်မပြောဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့လေ..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး..."

"ဟားဟား... အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး... ငါနဲ့ ပြန်လိုက်ခဲ့တော့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..." ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အများကြီး ဆက်မပြောတော့ပေ။

ချီကျန်းနန်က သူ မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် မှ တစ်ခုခုကို နားလည် သဘောပေါက်သွားသည်ကို မယုံကြည်ကြောင်း သူ ရိပ်မိသော်လည်း ရှင်းပြရန် လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ချေ။ ဤသည်က သူ၏ ဆန္ဒနှင့် ပိုမို ကိုက်ညီပေသည်။ လက်ရှိ သူ ပြသထားသော ပါရမီဖြင့်ပင် ချီမိသားစု အနေဖြင့် သူ့အပေါ် အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

ပါရမီများကို ထပ်မံ ပြသရန် မလိုတော့ပေ။

လူသားမဆန်လွန်းသော အပြုအမူများကို အများကြီး ပြသနေရန် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။

လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လာခဲ့ကြပြီး ချီကျန်းနန်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တံခါးကို လက်ဝှေ့ယမ်း ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ သူက ဦးစွာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နားထဲတွင် အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"မင်း အရင် ထွက်သွားနှင့်... မက်မွန်ဥယျာဉ်မှာ ငါ့ကို စောင့်နေ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..." ကျန်းချဲ့က ယောက္ခမ ဖြစ်သူ၏ အမူအရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထူးခြားမှု တစ်ခုမှ မတွေ့ရသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ သူ ထွက်သွားပြီးနောက် တံခါးဝကိုလည်း ချီကျန်းနန်က လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပိတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

လေပြေညင်းလေး တိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် လေဟာနယ်ထဲတွင် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရေတံခွန်အလား မည်းနက်သော ဆံကေသာ များ ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်က မတ်မတ်မတ်မတ် နှင့် ရုပ်ရည် ချောမော ခန့်ညားလှပေသည်။ မျက်ခုံးများက ဓားတစ်လက်အလား ထက်မြက်ပြီး မျက်လုံးများက ကြယ်များအလား တောက်ပနေသော်လည်း ထိုမျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်နဲသော အိုမင်းရင့်ရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လူကို ညို့ယူ ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိသည့် အသွင်အပြင်မျိုး ပင်။

"ကျန်းနန် ဘိုးဘေးကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်..." ဤကဲ့သို့သော လူငယ်လေး တစ်ယောက်၏ အရှေ့တွင် ချီကျန်းနန် က အလွန်တရာ ရိုသေကျိုးနွံစွာဖြင့် ကိုင်းညွတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ရပါတယ်..." ချီမိသားစု ဘိုးဘေးက လက်နောက်ပစ်လျက် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေလေသည်။ သူ၏ အသံက အလွန် ဩဇာပါပြီး နှုတ်ခမ်း လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် ချီကျန်းနန်၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာရလေသည်။

"ဘိုးဘေး က ကျွန်တော့်ကို ရုတ်တရက် ခေါ်ထားတာ... ဘာအမိန့်များ ပေးစရာ ရှိလို့ပါလဲ..."

ချီကျန်းနန်က အနည်းငယ် တွေဝေသွားရလေသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ အရ ဆိုလျှင် ဤဘိုးဘေး က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေလေ့ ရှိပြီး သို့မဟုတ်ပါက အခြား နေရာများသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားလေ့ ရှိပေသည်။

ကြီးမားသော ပြဿနာ တစ်ခုခု မရှိလျှင် လုံးဝ ထွက်ပေါ်လာလေ့ မရှိချေ။

"စောစောက လူငယ်လေးက ဒီနှစ်ပိုင်းတွေ အတွင်း ချီမိသားစု မှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တပည့်လား..." ချီမိသားစု ဘိုးဘေးက ချီကျန်းနန်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

ချီကျန်းနန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး ဘိုးဘေး ပြောသော လူငယ်လေး မှာ ကျန်းချဲ့ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အလျင်အမြန် ခေါင်းခါရမ်းလိုက်လေသည်။

"သူ့နာမည်က ကျန်းချဲ့ ပါ... ကျွန်တော်တို့ ချီမိသားစု ရဲ့ တပည့် မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒါဆို ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ..."

"ဘိုးဘေး မသိလို့ပါ... သူက ချီမိသားစု ရဲ့ တပည့် မဟုတ်ပေမဲ့ ချီမိသားစု ရဲ့ သားမက် ဖြစ်ပါတယ်... သူက ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစု ကနေ ဆင်းသက်လာပြီး ဘာနောက်ခံမှ မရှိပေမဲ့... ပါရမီ ကတော့ အလွန် ထူးချွန်လှပါတယ်... မိသားစု အတွင်းမှာ သေချာ စစ်ဆေးပြီးတဲ့ အခါကျမှ ကျွန်တော် က ဝမ်ကျင်း နဲ့ သူ့ကို စေ့စပ်ပေးခဲ့တာပါ... အခု သူ့ကို မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် လာလေ့လာဖို့ ခေါ်လာခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်း ကတော့ သူက ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ..."

အစွမ်းထက်လှသော ဘိုးဘေး၏ အရှေ့တွင် ချီကျန်းနန် အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ဖုံးကွယ်ထားရဲခြင်း မရှိဘဲ သူ သိသမျှ အရာအားလုံးကို အတိုချုံး၍ ပြန်လည် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ သံသယ အချို့ ဖြစ်ပေါ်လာရလေသည်။

'ဒါမှမဟုတ် ဘိုးဘေး က ကျန်းချဲ့ ဆီက တစ်ခုခု ထူးခြားတာကို တွေ့သွားလို့များလား...'

ထိုသို့ မဟုတ်ပါက ဘာကြောင့် ဤမျှ အာရုံစိုက်နေရမည်နည်း။

ချီမိသားစု ဘိုးဘေးက အားလုံးကို နားထောင်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်နေပြီး ချီကျန်းနန် လည်း ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်ရဲဘဲ ဘိုးဘေး၏ အမိန့်ကိုသာ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေလိုက်လေသည်။ ခဏအကြာတွင် ချီမိသားစု ဘိုးဘေးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီကိစ္စကို သေချာ ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"ဘိုးဘေး ရဲ့ အဓိပ္ပာယ် က သူ့ကို သဘောကျတယ် ဆိုတဲ့ သဘောလား..." ချီကျန်းနန်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်လေသည်။

"သူက မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ဆီကနေ တာအိုရနံ့ တစ်မျှင်ကို ယူသွားနိုင်ခဲ့တယ်... ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ဉာဏ်ပညာ မျိုးက တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းလှတယ်..."

"ဘာ... တာအိုရနံ့ တစ်မျှင်ကို ယူသွားနိုင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား..."

ချီကျန်းနန် တစ်ယောက် နေရာတွင်ပင် အံ့ဩ မှင်သက်သွားပြီး လုံးဝ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ကို ယခင်က လေ့လာခဲ့ဖူးသူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် ချီကျန်းနန် က တာအိုကျောက်တိုင် ၏ ထူးခြား ဆန်းကြယ်မှု များကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ ၎င်းအတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံ ၏ အမှန်တရား များ ပါဝင်နေပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မနည်း လေ့လာခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းချဲ့ က ရွှေအမြုတေ အဆင့်ကို ယခုမှ တက်လှမ်းထားခါစ ရှိသေးသော်လည်း တာအိုရနံ့ ကို ယူသွားနိုင်ခဲ့သည်တဲ့လား။

သူက တာအိုရနံ့ တစ်မျှင် ဆုံးရှုံးသွားခြင်း ကို နှမြောနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အလွန်တရာ အံ့ဩ တုန်လှုပ် သွားရခြင်း ဖြစ်၏။ ဤစကားကို ပြောသူသာ ဘိုးဘေး မဟုတ်ဘဲ အခြား လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေမည် ဆိုပါက သူ လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဘိုးဘေး ၏ အစွမ်းအစ များကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ ဘိုးဘေးက ဤသို့ ပြောလာပြီ ဆိုမှတော့ ကျန်းချဲ့ က အမှန်တကယ်ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ နှင့် ပြောခဲ့သော စကားများကို အလိုအလျောက် ပြန်လည် တွေးတောမိသွားလေသည်။

'နည်းနည်းပါးပါးတော့ ရလာပါတယ်...'

မင်ရှန် တာအိုရနံ့ တစ်မျှင်ကို ယူသွားနိုင်တာကို မင်းက နည်းနည်းပါးပါး ရလာတယ် လို့ ခေါ်တာလား။

ဒီကိစ္စ က ရှန်ရှန်း အဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တွေတောင် လုပ်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စလေ...

"တကယ်လို့ မသေသွားဘူး ဆိုရင်... နောင်တစ်ချိန်ကျရင် သူ က ငါနဲ့ တန်းတူ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်..." ချီမိသားစု ဘိုးဘေး က ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေး က သူ့ကို ဒီလောက်တောင် မျှော်လင့်ထားတာလား..."

"တကယ်လို့ မင်းသာ ရွှေအမြုတေ အဆင့်မှာ မင်ရှန် တာအိုရနံ့ ကို ယူသွားနိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်... ငါလည်း မင်းကို အခုလိုပဲ မျှော်လင့်မိမှာပဲ... စောစောက ငါ သူ့ကို သေချာ ကြည့်လိုက်တော့ အရိုးသက်တမ်း က အသက် နှစ်ဆယ် ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်... ပြီးတော့ နဂါးဟိန်းသံ ခန္ဓာကိုယ် ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... အဲ့ဒီအပြင် ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ဉာဏ်ပညာ မျိုး ရှိနေတော့... သေချာ ပြုစု ပျိုးထောင် ပေးသင့်တယ်..."

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..." ချီကျန်းနန် က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ် သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ဘိုးဘေး ၏ ဤကဲ့သို့သော ချီးကျူး စကားများ က ကျန်းချဲ့ ၏ အလားအလာ မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း ပြသနေပေသည်။ သူက ဒီကလေးကို အလွန် အထင်ကြီးနေပြီ ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း...

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ အမြင်က နိမ့်ကျနေဆဲပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ က အမှန်တကယ်ပင် ဘိုးဘေး နှင့် တန်းတူ အဆင့် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မည် ဆိုပါက... နောင်တစ်ချိန်တွင် ချီမိသားစု ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ် က အလွန် ကြီးမားလှပေမည်။

"သူ က ယွဲ့ပြည်နယ် ကို ပြန်သွားရမှာ ဆိုတော့ နောင်တစ်ချိန်ကျရင် သေချာပေါက် အန္တရာယ် တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်... မင်း ပြုစုပျိုးထောင် ထားတဲ့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း မှော်အဆောင် ကို သူ့ကို အကာအကွယ် လုပ်ဖို့ ပေးလိုက်ပါ..." ချီမိသားစု ဘိုးဘေး က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့ ဘိုးဘေး က သူ့ကို ဒီလောက်တောင် သဘောကျနေမှတော့... သူ့ကို ချီမိသားစု မှာပဲ ထားပြီး ပြုစု ပျိုးထောင်ပေးရင် ရော ဘယ်လိုလဲ..." ချီကျန်းနန် ၏ ရင်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာပြီး သူ၏ အမြင်နှင့် အကြံပြုချက် အချို့ကို တင်ပြလိုက်လေသည်။

"မုန်တိုင်း တွေကို မဖြတ်သန်းရဘဲ ကြီးပြင်းလာဖို့ ဆိုတာ ခက်ခဲတယ်... ငါ ကြည့်ရသလောက် သူ့ရဲ့ စိတ်ထား က အလွန် နက်နဲတယ်... သူများ လက်အောက်မှာ အကြာကြီး နေမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ ချီမိသားစု မှာပဲ အမြဲတမ်း ဆက်ထားမယ် ဆိုရင် ပြောင်းပြန် အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်... အရေးကြီးတဲ့ အချိန်လေး တွေမှာ ကူညီ ပံ့ပိုးပေးရုံ နဲ့ လုံလောက်ပါတယ်... တကယ်လို့ သူသာ အမှန်တကယ် ကံကောင်းမှု တွေ ပါလာတဲ့ သူဆိုရင်... အန္တရာယ် တွေကို အလိုလို ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကနေ ထွက်သွားရင် အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း မှော်အဆောင် ကို သူ့ကို အကာအကွယ် အဖြစ် ပေးလိုက်ပါ့မယ်..." ချီကျန်းနန် က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် နှမြောနေမိလေသည်။

ထို ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း မှော်အဆောင် ကို သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုစုပျိုးထောင် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး မူလ ရည်ရွယ်ချက် မှာ သားဖြစ်သူ ချီရှောက်ယန် အတွက် အကာအကွယ် အဖြစ် ပေးရန် ဖြစ်၏。 ကျန်းချဲ့ က သားမက် ဖြစ်သော်လည်း သွေးသား ရင်းချာ မဟုတ်သဖြင့် အနည်းငယ် ကွာဟချက် ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော。

သို့သော် ဘိုးဘေး က အမိန့်ပေးလာပြီး ဤမျှ အလေးထားနေမှတော့... သူ လည်း နာခံရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"သွားတော့..."

ချီမိသားစု ဘိုးဘေး က ခေါင်း တစ်ချက် ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် က ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း အလင်းတန်းလေးများ အဖြစ် လွင့်ပျောက်သွားလေတော့သည်။

"ဘိုးဘေး ကို လိုက်လံ ပို့ဆောင်ပါတယ်..."

ချီကျန်းနန် က ဘိုးဘေး ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်သို့ ကိုင်းညွတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

မက်မွန်ဥယျာဉ် အတွင်း၌ကား။

ကျန်းချဲ့ က ယောက္ခမ ဖြစ်သူ၏ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် ကို တစ်ယောက်တည်း သောက်သုံးနေရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယ အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။ အစတုန်းက ချီကျန်းနန် လည်း သူ၏ အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တံခါးကြီး ပါ ပိတ်သွားသဖြင့် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရလေသည်။

သို့သော် သူ က အများကြီး တွေးတော မနေတော့ဘဲ စိတ်အာရုံ အားလုံးကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက် ထားလိုက်လေသည်။

ယခုအခါ မင်ရှန် တာအိုရနံ့ ကို ကောင်းကင်ကျောက်တိုင် နေရာလွတ် အတွင်းသို့ သွင်းယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... သူ၏ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ လည်း အပြည့်အဝ စုံလင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အချိန်မရွေး အရှိန်အဝါ နယ်ပယ် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး စွမ်းအားများ ထပ်မံ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချီမိသားစု တွင် ယဇ်ပူဇော်ရန် မဆုံးဖြတ်ခဲ့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် အရင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ သူ ယဇ်ပူဇော်တိုင်း လှုပ်ရှားမှုများ က ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့ရာ လူများကို သံသယ ဝင်စေနိုင်ပေသည်။ သူ ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ကိစ္စက လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်တော့သဖြင့် သူ၏ အတွက် ဖုံးကွယ်ထားသော နောက်ဆုံး လက်နက် တစ်ခု ချန်လှပ်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

အရာအားလုံးကို ထုတ်ဖော် ပြသ၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့ ၏ အစီအစဉ် မှာ ချီမိသားစု ထံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် မှသာ ယဇ်ပူဇော်ရန် ဖြစ်လေသည်။ နောင်တစ်ချိန် အခြား သူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရပါက တစ်ဖက်လူ ကို ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှု တစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းချဲ့ နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေစဉ် အတွင်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်နေသော လေဟာနယ် တွင် နောက်ဆုံး၌ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တံခါးကြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာပြီးနောက် ခရမ်းနုရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချီကျန်းနန် တစ်ယောက် အပြင်သို့ ထွက်လာလေသည်။

သူ၏ အကြည့်များ က ကျန်းချဲ့ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားလေသည်။

"ဦးလေး..."

"မင်း... မင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲမှာ နည်းနည်းပါးပါး ရလာတယ် ဆိုတာ သေချာလား..."

"ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော် က ဉာဏ်နည်းလွန်းတော့ နည်းနည်းလေးပဲ နားလည် ခဲ့ရတာပါ... ရှက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ... ရှက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ..." ကျန်းချဲ့ မှာ အခြေအနေ ကို မသိသဖြင့် ချီကျန်းနန် က မင်ရှန် တာအိုကျောက်တိုင် ၏ ပုံမှန် မဟုတ်သော အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

ချီကျန်းနန် တစ်ယောက် နေရာတွင်ပင် ဆွံ့အသွားရလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ က တိတ်ဆိတ် သွားရပြီး ကျန်းချဲ့ ကိုသာ စူးစိုက် ကြည့်နေမိလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ ထူးခြား ဆန်းကြယ်မှု များကို အသေအချာ ရှာဖွေ ကြည့်ရှုချင်သော်လည်း ရွှေအမြုတေ အဆင့်ကို ယခုမှ တက်လှမ်းထားသူ တစ်ယောက် အနေဖြင့် မင်ရှန် တာအိုရနံ့ ကို မည်သို့ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို သူ အမှန်တကယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရလေသည်။

သို့သော် နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ထံမှ မည်သည့် ထူးခြားချက် မျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

ဘိုးဘေး ၏ မှာကြားချက် များကို ပြန်လည် သတိရသွားပြီးနောက် ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့... မင်း ယွဲ့ပြည်နယ် ကို ပြန်ရမယ့် ခရီး က အန္တရာယ် များတယ်... ငါ မင်းအတွက် အကာအကွယ် ရတနာ တစ်ခု သီးသန့် ပြင်ဆင်ထားတယ်... မင်း သေချာ လေ့ကျင့်ပြီး နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ဝမ်ကျင်း ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”