အခန်း ၂၂၇

အခန်း (၂၂၇) ချီမိသားစု ကိစ္စများ ပြီးစီးခြင်း... ဂုဏ်ကျက်သရေရှိစွာ အိမ်ပြန်ခြင်း

ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် တကယ်ကို မျှော်လင့်မထားသော မျက်နှာသာပေးခံရမှုကြောင့် အံ့ဩဝမ်းသာဖြစ်သွားရလေသည်။

ဤယောက္ခမကြီးက တကယ်ကို အားကိုးရလွန်းလှပေသည်။ သူ၏ ရှေ့ရေးအတွက် စီစဉ်ပေးရုံသာမက လုံခြုံရေးအတွက်ပါ အသေအချာ ဂရုစိုက်ပေးနေသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဒါအတွက် ကျွန်တော် ဦးလေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့က ရင်ထဲမှ ရှုပ်ထွေးနေသော ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ရိုးသားလေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် လက်အုပ်ချီကာ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"တစ်မိသားစုတည်းပဲဟာ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး... ဒီပစ္စည်းကို ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း နတ်မှော်အဆောင် လို့ ခေါ်တယ်... ငါက နှစ်ပေါင်းများစွာ သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားခဲ့တာမို့ စွမ်းအားက အတော်လေး ကြီးမားတယ်... နတ်အာရုံနဲ့ လှုံ့ဆော်လိုက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု သုံးချက်စာ စွမ်းအားကို ရနိုင်တယ်... နောင်တစ်ချိန် အန္တရာယ်ကြုံလာရင် အကာအကွယ် လုပ်ဖို့အတွက် သုံးလိုက်ပေါ့..."

ချီကျန်းနန်က စကားပြောရင်း သူ၏ အင်္ကျီလက်စွပ်ကြားမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော နတ်မှော်အဆောင်တစ်ခုက လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ထိုနတ်မှော်အဆောင် အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများကို ကျန်းချဲ့ အာရုံခံမိလိုက်ပေသည်။

ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှု သုံးချက်စာ စွမ်းအားပင်။

ထို့အပြင် ယောက္ခမဖြစ်သူ ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး၏ စွမ်းအား ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အပြည့်အဝ စိတ်အေးသွားရလေတော့သည်။ ဤပစ္စည်းသာ ရှိနေမည်ဆိုပါက ပုံမှန် အခြေအနေများတွင် သူ့ကို အန္တရာယ် သုံးကြိမ်တိတိ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ဤသည်ကသာ တကယ့် အသက်ကယ် လက်နက် အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဦးလေး..."

ကျန်းချဲ့က ထိုနတ်မှော်အဆောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်ပြီး ရင်ထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"အင်း..."

ချီကျန်းနန်က ကျန်းချဲ့၏ စိတ်နေသဘောထားကို အလွန် ကျေနပ်သွားပြီးနောက် သူ့ကို မက်မွန်ဥယျာဉ် အတွင်း၌ ဆက်လက် စကားစမြည် ပြောဆိုနေလေရာ လေထုက အတော်လေး သဟဇာတ ဖြစ်နေပေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာ အများအပြားကိုလည်း ညွှန်ကြားပြသပေးခဲ့လေသည်။ ထို့အပြင် ယွဲ့ပြည်နယ် အတွင်းရှိ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားသော အင်အားစုများ အကြောင်းကိုလည်း ကျန်းချဲ့ သတိထားနိုင်ရန် အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးခဲ့၏။

ဤသို့ စကားပြောဆိုနေမှုက နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားသော်လည်း ကျန်းချဲ့က အနည်းငယ်မျှ စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင် မပြဘဲ အမြဲတမ်း လေးနက်စွာ တွေးတောနေသည့် အမူအရာဖြင့် အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံနေလေရာ သူ၏ အပြုအမူက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ တစ်ဖက်လူက ဤမျှ ကြီးမားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပြုလုပ်ထားရာ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ပေါ့ပေါ့တန်တန် တုံ့ပြန်၍ မရနိုင်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိပ်တန်း မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး၏ လမ်းညွှန်ချက်များက သူ့အတွက်လည်း အလွန် အကျိုးရှိလှပေသည်။

ရက်အနည်းငယ်မျှ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျန်းချဲ့က ချီမိသားစု အတွင်း၌ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ရင်း ယွဲ့ပြည်နယ် ဘက်မှ အကြောင်းပြန်ကြားချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။ သို့သော် ချီမိသားစု အတွင်းရှိ လူငယ်မျိုးဆက် အများအပြားကမူ ကျန်းချဲ့နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်စေရန် အလွန် တက်ကြွစွာ ချဉ်းကပ်လာကြပေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ အခြား မဟုတ်ပေ။ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ တိုက်ပွဲ အကြောင်းက အခြား အင်အားစုများမှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့လာခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ထိုသတင်းများ အရ ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ အရပ်လေးမျက်နှာကို အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရား တားလျှင် နတ်ဘုရားကို သတ်ကာ ဗုဒ္ဓ တားလျှင် ဗုဒ္ဓကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်မည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် လင်းမိသားစု နှင့် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို အစအန မကျန်အောင် ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိကြရလေသည်။

ဤတိုက်ပွဲကြောင့် ကျန်းချဲ့၏ နာမည်က ယွင်ပြည်နယ် သို့ အပြည့်အဝ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူအများအပြား က သူ့ကို စစ်မှန်သော သိုင်းလောက၏ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် အဖြစ် ချီးကျူး ပြောဆိုလာကြလေသည်။ အများစုက သူ၏ စေ့စပ်ပွဲ နှင့် ပတ်သက်၍ အရင်က အပေါ်ယံ ချီးကျူးပြီး အတွင်းစိတ်ထဲ၌ မိန်းမကို အားကိုး၍ ချီမိသားစု နှင့် ဆက်ဆံရေး ရယူသည်ဟု လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ချီမိသားစု ၏ မျက်စိစူးရှမှုကိုသာ ချီးကျူးလာကြလေတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့၏ ပါရမီက အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်လေးဖြင့် ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ အင်အားကြီးမားစွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား မည်မျှ ရှိသည်ကို မသိရသေးသော်လည်း ထိုအမြန်နှုန်း တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လူအများကို ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုများမှ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ အတွက်ပင်လျှင် အသက် သုံးဆယ် မတိုင်မီ ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းက သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကြီးရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ က အသက် နှစ်ဆယ် အရွယ်လေးဖြင့် သိုင်းသခင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤကိစ္စ နှင့် ပတ်သက်၍လည်း ချီမိသားစု က နောက်ကွယ်မှနေ၍ တွန်းအားပေးကာ ကျန်းချဲ့ အတွက် ဩဇာအာဏာ တည်ဆောက်ပေးနေလေသည်။

ချင်းထျန်းဂိုဏ်း က နောက်ကွယ်မှ ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်ခဲ့သော ကိစ္စ ကတော့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သူကမျှ ထုတ်ဖော် ပြောဆိုခြင်း မရှိတော့ချေ။ ကျန်းချဲ့ က နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည် တွေးတောကြည့်လိုက်သော အခါ ထိုကိစ္စကို သဘောပေါက်သွားလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤကိစ္စ က သိပ်ပြီး ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပေ။

ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို အင်အားစုကြီး အချို့က ပူးပေါင်း ထိန်းချုပ်ထားကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြပါလျက်နှင့် ချင်းထျန်းဂိုဏ်း က နောက်ကွယ်မှ ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ သာ အခြေအနေကို အချိန်မီ မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသော အတော်ဆုံး တပည့်များထဲမှ မည်မျှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်မည်ကို မည်သူကမျှ အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ယခုအခါ ချင်းထျန်းဂိုဏ်း ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နာမည်က အလွန် ကြီးမားလှရာ အင်အားစုကြီး များ ကလည်း သူတို့နှင့် အပြည့်အဝ ရန်သူ ဖြစ်မသွားချင်ကြပေ။ အကယ်၍ ကိစ္စများသာ သတင်း ပျံ့နှံ့သွားပါက သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာ အတွက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်ရာ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက အကျိုးကျေးဇူး ထက် ဆိုးကျိုး က ပိုများနေမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤမုန်တိုင်း အတွင်း၌ ကျန်းချဲ့ ၏ အံ့မခန်း ပါရမီ က လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိစေခဲ့ရုံသာမက သူ၏ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများ နှင့် သတ္တိ များကိုလည်း အားလုံးက ပိုမို အာရုံစိုက်လာကြလေသည်။

ချီမိသားစု ကို နောက်ခံ အဖြစ် အားကိုးထားရသည် ဆိုလျှင်တောင်မှ လင်းမိသားစု နှင့် နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း တို့ အပေါ် ဤမျှ ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ရဲခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးသော ကိစ္စရပ် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤအကြောင်းရင်း များကြောင့်ပင် ကျန်းချဲ့ ၏ ရက်စက်သော လူ တစ်ယောက် ဆိုသည့် နာမည် က အခိုင်အမာ တည်ဆောက်သွားနိုင်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် ဤမုန်တိုင်းများ နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့ ကတော့ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်စွာ ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး အထူးတလည် အာရုံစိုက်နေခြင်း မရှိချေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ တွေးတောနေသည်မှာ ယွဲ့ပြည်နယ် ဘက်မှ သတင်းများ မည်သည့် အချိန်တွင် ရောက်လာမည်နည်း ဆိုသည်ကိုသာ ဖြစ်၏။

ချီမိသားစု က အလွန် ကောင်းမွန်လှသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေ မဟုတ်သေးပေ။

"သမီးက အပြင်ထွက်ပြီး လှည့်လည် သွားလာချင်နေတာလား..."

မက်မွန်ဥယျာဉ် အတွင်း၌ သမီးဖြစ်သူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချီကျန်းနန် ၏ မျက်မှောင်များ အလိုအလျောက် ကျုံ့သွားရလေသည်။

"အဖေ... သမီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်ဘဲ ရပ်တန့်နေလို့... အစ်မက သမီးကို အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ရင်း စိတ်အပန်းဖြေဖို့ အကြံပေးတယ်... တခြား အကျိုးအမြတ်တွေလည်း ရနိုင်တယ်လေ... ဒီနှစ်ပိုင်းတွေ အတွင်း သမီးက ချီမိသားစု ကနေ အပြင်ထွက်တာ အရမ်း နည်းတယ်... အဖေက သမီးကို အိမ်ထဲမှာပဲ အမြဲတမ်း နေခိုင်းလို့ မရဘူးလေ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခု စေ့စပ်ပွဲ ကိစ္စကလည်း ပျက်သွားပြီ ဆိုတော့... သမီး အပြင်ထွက်ရင် အစ်ကိုကျန်း လိုမျိုး တကယ့် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် နောက်တစ်ယောက်ကို အဖေ့အတွက် ထပ်ရှာပေးနိုင်မလား ဘယ်သူ သိမှာလဲ..."

ချီနင်ပင်း က အဆက်မပြတ် တောင်းဆိုကာ ချွဲနွဲ့နေလေသည်။

ယခင်က စေ့စပ်ပွဲ ကိစ္စကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူ နှင့် အနည်းငယ် ကင်းကွာသွားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုကိစ္စ ပျက်ပြယ်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ဖခင်၏ အရှေ့တွင် အရင်ကကဲ့သို့ အမူအရာမျိုး ပြန်လည် ဖန်တီးလာခြင်း ဖြစ်၏။

"ဟား... ကျန်းချဲ့ နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင် နောက်တစ်ယောက် ထပ်ရှာမယ် ဟုတ်လား..."

ချီကျန်းနန် လည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ကျန်းချဲ့ ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက်က အဲ့ဒီလောက် ရှာရ လွယ်ကူနေမည်တဲ့လား။ သူ က ဘိုးဘေး ကိုယ်တိုင် အလေးထားရတဲ့ တည်ရှိမှု မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

"ဘာလဲ... အဖေက မယုံဘူးလား..."

"တကယ်လို့ သမီးသာ ကျန်းချဲ့ နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ကို ခင်ပွန်း အဖြစ် ရှာနိုင်မယ် ဆိုရင်... နောက်ပိုင်းကျ အဖေ သမီးအတွက် တကယ့်ကို များပြားလှတဲ့ မင်္ဂလာ လက်ဖွဲ့တွေ ပြင်ဆင်ပေးမယ်..."

ချီကျန်းနန် က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးများ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။ သမီးကြီး ၏ စိတ်ထားက တည်ငြိမ်ပြီး ရဲရင့် တက်ကြွသော်လည်း အရမ်းကို လွတ်လပ်လွန်းလှပေသည်။ အမှန်တကယ် တွက်ကြည့်မည် ဆိုပါက သူက သမီးငယ် ချီနင်ပင်း ၏ စရိုက်ကို ပိုမို သဘောကျပြီး သူမ၏ အရှေ့တွင် မိသားစု ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်၏ မာန များကို လုံးဝ ဖယ်ချထားလေ့ ရှိ၏။

"တကယ်လား... ဘယ်လောက်တောင် များမှာလဲ..."

ချီနင်ပင်း ၏ မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေသည်။

"သမီး အစ်မ ရဲ့ လက်ဖွဲ့ထက်တောင် ပိုများမယ် ဆိုရင် ရပြီလား..."

"ရတယ် ရတယ်..."

ချီနင်ပင်း က ကြက်ကလေး အစာကောက်သကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဖေ ကြိုပြောထားမယ်... ဘာနောက်ခံမှ မရှိဘဲ ချီမိသားစု အတွက် အသုံးချလို့ ရနိုင်မယ့် တစ်ကိုယ်တော် ပါရမီရှင် မျိုးမှ ရမယ်နော်..."

"အာ... သမီး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်..."

"ဟားဟားဟား..."

"ဒါဆိုရင်... အဖေက သမီးကို အပြင်ထွက်ခွင့် ပြုလိုက်ပြီပေါ့လေ..."

ချီနင်ပင်း က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ ဤကိစ္စကို ချက်ချင်း အတည်ပြုရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

"သမီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားက အရမ်း အားနည်းသေးတယ်... သိုင်းလောက ထဲမှာ လှည့်လည် သွားလာရမယ့် အချိန် မရောက်သေးဘူး... အင်း... သမီး ယွဲ့ပြည်နယ် ကို သွားချင်လား..."

ချီကျန်းနန် က ခေတ္တမျှ တွေးတောနေပြီးနောက် ရုတ်တရက် နှုတ်ဖွင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ယွဲ့ပြည်နယ်လား... မဆိုးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သမီးက ယွဲ့ပြည်နယ် ရဲ့ ဘယ်နေရာကို သွားရမှာလဲ..."

ချီနင်ပင်း ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများ တစ်ချက် လည်ပတ်သွားပြီး တွေဝေနေဟန် ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

"ယွဲ့ပြည်နယ် ရဲ့ နယ်စပ် ဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ..."

"ဘာလို့ အဲ့ဒီကို သွားရမှာလဲ..."

"သမီး ခဲအို ရဲ့ ကိစ္စကို အတည်ပြုပြီးသွားပြီ... သူက ထျန်းနန် ဂိတ် မှာ တပ်မှူးချုပ် ရာထူး သွားယူရလိမ့်မယ်... သမီးရဲ့ စရိုက်က မဆင်မခြင် နိုင်လွန်းတော့ အန္တရာယ် တွေနဲ့ မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရနိုင်တယ်... သမီး ခဲအို ကတော့ စိတ်သဘောထား တည်ငြိမ်တော့ သူက သမီးကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ် ဆိုရင် အဖေ လည်း စိတ်အေးရတယ်လေ..."

"အာ... ဒါက..."

ချီနင်ပင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေပြီး အနည်းငယ် မလိုလားသည့် ပုံစံမျိုး ပြသနေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်တော့ ပန်းတွေ ပွင့်နေသလို ဝမ်းသာနေလေသည်။ သူမ အရင်က စဉ်းစားထားသည်မှာ မိသားစု မှ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ၏ အနီးသို့ တိတ်တဆိတ် သွားရောက်ရန် ဖြစ်၏။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူ က ဤမျှ နားလည်ပေးနိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို သူမ အတွက် တိုက်ရိုက် စီစဉ်ပေးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

"သမီးက မသွားချင်လို့လား..."

ရှက်ရွံ့နေဟန် ပြနေသော ချီနင်ပင်း ကို ကြည့်ရင်း ချီကျန်းနန် ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

"မသွားချင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ထျန်းနန် ဘက်က တော်တော်လေး ခေါင်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... သိပ်ပြီး ပျော်စရာ ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"သမီး က စိတ်ကို လေ့ကျင့်ဖို့ နဲ့ ကျင့်ကြံဖို့ သွားတာလေ... ပျော်ပါးဖို့ သွားတာမှ မဟုတ်တာ... ဒီကိစ္စကို ဒီလိုပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပြီ... ပြီးတော့... သမီး သတိထားရမယ့် ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

"ဘာကိစ္စလဲ..."

ချီကျန်းနန် က မတ်တတ်ရပ်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"သမီး ခဲအို ရဲ့ ပါရမီကို သမီးလည်း သိတာပဲ... သိုင်းလောက တစ်ခုလုံးမှာတောင် ထိပ်တန်း အဆင့်ပဲ... ပြီးတော့ ငါတို့ ချီမိသားစု က သူ့အပေါ်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပြီးပြီ ဆိုတော့... ဒီအတိုင်း ရေစုန်မျော သွားတာကို အဖေ လုံးဝ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ခဲအို က အဲ့ဒီလို လူမျိုး မဟုတ်လောက်ပါဘူး..."

ချီနင်ပင်း က ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်လေသည်။

"အဖေ က သူ့ကို မယုံတာ မဟုတ်ဘူး... လီချန်ကော ကို မယုံတာ... အဲ့ဒီ ခွေးအိုကြီး က အမြဲတမ်း ဉာဏ်များလွန်းတယ်... အရင်ကတည်းက သမီး ခဲအိုကို မျက်စိကျနေခဲ့တာ... ချီဆန်းကျား သာ ပါးနပ်စွာနဲ့ မြောက်လင်စီရင်စု ကို အရင် ခေါ်မလာခဲ့ဘူး ဆိုရင်... အခုဆို ကျန်းချဲ့ က လီချန်ကော ရဲ့ သားမက် ဖြစ်သွားလောက်ပြီ... အဖေ က လီချန်ကော နဲ့ ကျန်းချဲ့ ရဲ့ ရာထူး ကိစ္စကို ဆွေးနွေးတော့... အဲ့ဒီကောင် က လုံးဝ တွေဝေတာ မရှိဘဲ ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်တယ်... အဲ့ဒီအထဲမှာ သေချာပေါက် တစ်ခုခု လျှို့ဝှက်ချက် ရှိရမယ်... လီချန်ကော ဆီမှာ ရုပ်ရည် သေသပ်တဲ့ သမီး အနည်းငယ် ရှိတယ် ဆိုတာ အဖေ သိထားတယ်... ဒီအခွင့်အရေးကို ယူပြီး ကျန်းချဲ့ကို ဆွဲဆောင်ချင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... သမီး အစ်မ ကလည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီး အဆင့်တက်ဖို့ ပြင်နေတော့ အချိန် ဘယ်လောက် ကြာမလဲ မသေချာဘူး... အရေးပေါ် အခြေအနေ တွေကို ကာကွယ်ဖို့ အတွက်... သေချာပေါက် လူတစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေဖို့ လိုတယ်... တကယ်လို့ လီချန်ကော က တစ်ခုခု လျှို့ဝှက် ကြံစည်လာရင် သမီး က ဒီကိစ္စကို မိသားစု ဆီ ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ်... ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေရမယ်... ကျန်းချဲ့ မိန်းမ ရှာတာ ရပေမဲ့... တခြား မိသားစု တွေ ဂိုဏ်းတွေ က လူတွေကိုတော့ လုံးဝ ပတ်သက်ခွင့် မပေးဘူး... နားလည်လား..."

ချီနင်ပင်း က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အဖေ စိတ်ချပါ... အစ်ကိုကျန်း ကို တခြား မြေခွေးမ တွေ မြှူဆွယ်တာမျိုး လုံးဝ အဖြစ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒီကိစ္စကို သမီး လျှို့ဝှက်စွာ နားလည်ထားရင် ရပြီ... အပြင်မှာ ထုတ်မပြနဲ့... ပုံမှန် အချိန်တွေမှာလည်း ဒီလို ကိစ္စတွေကို သွားမချုပ်ချယ်နဲ့... ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အဓိကထားရမယ်... အဖေ က ကျန်းချဲ့ကို သမီးအတွက် သေချာ လမ်းညွှန်ပြသပေးဖို့ ပြောထားလိုက်မယ်... ဒါ့အပြင် ချီမိသားစု ကလည်း အရင်းအမြစ် တွေ နဲ့ အင်အား တွေ အများကြီး သုံးပြီး ယွဲ့ပြည်နယ် အထိ ခြေဆန့်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သမီး က ကျန်းချဲ့ ဘေးမှာ သေချာ ကူညီပေးလိုက်... သမီး အစ်မ ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက် ပြီးသွားရင် သမီး နေရာမှာ အစားထိုးပြီး ကျန်းချဲ့ ဘေးမှာ နေလိမ့်မယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျမှ အဖေ က သမီးကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်..."

ချီကျန်းနန် က ညွှန်ကြားပြသလိုက်လေသည်။

"သမီး တာဝန် ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ပါ့မယ်..."

ချီနင်ပင်း က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင် တွေးတောနေသည်မှာ ခဲအို ကသာ ခွင့်မပြုခဲ့လျှင် အစ်မဖြစ်သူ ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက်မည့် အချိန်တွင် သူမ က အဆင့်တက်ရန် ခြေတစ်လှမ်း စောသွားနိုင်ကြောင်းကိုပင်။

"အင်း..."

ချီကျန်းနန် က ခေါင်း တစ်ချက် ညိတ်လိုက်လေသည်။

"မိသားစု ခေါင်းဆောင်... သခင်လေးကျန်း ရောက်လာပါပြီ..."

သူတို့ နှစ်ဦး စကားပြောနေကြစဉ် မက်မွန်ဥယျာဉ် အပြင်ဘက်မှ သတင်းပို့သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချီကျန်းနန် က ချီနင်ပင်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏနေလျှင် စကားများများ မပြောရန် သတိပေးလိုက်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"သူ့ကို ဝင်လာခဲ့ခိုင်းလိုက်..."

"ကျွန်တော် ဦးလေး ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်..."

"လာ... ထိုင်ပါဦး..."

ချီကျန်းနန် က ကျန်းချဲ့ ကို ကြည့်ကာ အလွန် ရင်းနှီး ဖော်ရွေသော မျက်နှာထားဖြင့် ဆက်ဆံလေသည်။ ယောက္ခမ တစ်ယောက် က သားမက် ကို ကြည့်လေ ပိုသဘောကျလေ ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်မျိုး ပင်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး..."

ကျန်းချဲ့ က ပြောသည့်အတိုင်း ထိုင်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ချီနင်ပင်း ကို တစ်ချက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ယွဲ့ပြည်နယ် ဘက်ကနေ သတင်း ရောက်လာပြီ... မင်းကို စတုတ္ထအဆင့် ဗိုလ်ချုပ်... ထျန်းနန် ဂိတ် ရဲ့ တပ်မှူးချုပ် အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်ပြီ... ရက်ရွေးပြီး ရာထူး သွားယူရုံပဲ... ပြန်ရောက်ရင် ထိုက်အန်း ဒေသ က ကိစ္စတွေကို သေချာ စီစဉ်ပြီးတာနဲ့ လီချန်ကော ကို သွားရှာလိုက်တော့..."

ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို အတော်လေး ကျေနပ်သွားလေသည်။ သာမန် ဗိုလ်ချုပ် ရာထူး တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဗိုလ်ချုပ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလော... တပ်မှူးတို့ ဒုတပ်မှူးတို့ထက် အများကြီး သာလွန်လှပြီး တကယ်ကို မဆိုးလှချေ။

"ဦးလေး ရဲ့ စီစဉ်ပေးမှု အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"နောင်တစ်ချိန်ကျရင် ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေရင် ရပါပြီ..."

ချီကျန်းနန် က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် က ဦးလေး ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို လုံးဝ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး..."

"ဒါ့အပြင်... ငါ မင်းကို အကူအညီ တောင်းစရာ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ်..."

စကားပြောပြီးနောက် ချီကျန်းနန် က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဦးလေး ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ..."

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားလေသည်။

"နင်ပင်း ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု က ဒီနှစ်ပိုင်းတွေ အတွင်းမှာ ရပ်တန့်နေလို့ သိုင်းလောက ထဲကို ထွက်ပြီး လှည့်လည် သွားလာဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်... ဒါပေမဲ့ သိုင်းလောက က အရမ်း အန္တရာယ် များလွန်းပြီး ငါ ကလည်း အမြဲတမ်း လိုက်မစောင့်ရှောက် ပေးနိုင်ဘူးလေ... ဒါကြောင့် သူ့ကို မင်းနဲ့အတူ အချိန် အတိုင်းအတာ တစ်ခု အထိ အတွေ့အကြုံ ယူခိုင်းမလို့ စဉ်းစားထားတယ်... ဝမ်ကျင်း ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက် ပြီးသွားရင် ထျန်းနန် ဂိတ် ကို လာပြီး မင်းကို လာရှာလိမ့်မယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် နင်ပင်း ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပေါ့... မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ..."

မေးခွန်းထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤကိစ္စကို သူ ငြင်းဆန်ပိုင်ခွင့် မရှိကြောင်း ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သေချာသည်မှာ သူ ငြင်းဆန်ရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။ ယောက္ခမ ဖြစ်သူ က ဘာပဲ တွေးနေပါစေ... ချီမိသားစု မှ ထွက်ခွာပြီးသည်နှင့် ချီနင်ပင်း ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် သူ အားလုံးကို မေးမြန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဦးလေး ရဲ့ အမိန့်ပဲ ဆိုမှတော့ ကျွန်တော့် အနေနဲ့ သေချာပေါက် နာခံရမှာပေါ့..."

"နင်ပင်း ရဲ့ စရိုက်က ဆိုးသွမ်းပြီး ငါကိုယ်တိုင် အလိုလိုက်ထားမိလို့ ပျက်စီးနေတာ... မင်း ဘေးမှာ ရှိနေတဲ့ အချိန်ကျရင် သူ့ကို သေချာလေး ညွှန်ကြားပြသပေးပါဦး... တကယ်လို့ သူမ က တစ်ခုခု အမှားလုပ်မိရင် ငါ့ကို ပြောပါ... ငါ ကိုယ်တိုင် ဆုံးမပေးမယ်..."

ချီကျန်းနန် က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အဖေ... သမီး က ဘယ်တုန်းကများ ဆိုးသွမ်းဖူးလို့လဲ..."

ဖခင်ဖြစ်သူ က သူမကို ပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချီနင်ပင်း က ချက်ချင်းပင် မလိုလားစွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းလေး ဆူလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ က တောက်ပပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသော ခယ်မလေး ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဦးလေး စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် နင်ပင်း ကို သေချာ စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်..."

"မင်းရဲ့ ဒီစကား ရှိရင် ငါ လည်း စိတ်အေးရပါပြီ..."

စကားအနည်းငယ် ဖလှယ်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က ကိစ္စ အများအပြားကို မေးမြန်း ဆွေးနွေးပြီးမှ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ကျင်း ကလည်း ကျန်းချဲ့ ထွက်ခွာတော့မည့် သတင်းကို သိရှိသွားပြီး သူ၏ ခရီးစဉ် အတွက် ပစ္စည်း အချို့ကို ပြင်ဆင် ပေးထားလေသည်။

ကျန်းချဲ့ ထွက်ခွာမည့် ကိစ္စ က လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နောက်ကွယ်မှ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် အတွက် ချီကျန်းနန် က အပြင်သို့ သတင်း မပေါက်ကြားစေခဲ့ချေ။ သို့သော် ချီဝမ်ကျင်း က စေ့စပ်ထားသူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ လာရောက် နှုတ်ဆက်ခြင်းကို သူ မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ချီဝမ်ကျင်း က စကားပြောရာတွင် သိပ်မကျွမ်းကျင်လှသဖြင့် ချီနင်ပင်း ကို တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ကျန်းချဲ့ ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ လက်ထဲရှိ အထုပ်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"နင်ပင်း က ကလေးဆန်သေးတယ်... ရှင် က ကျွန်မ ကိုယ်စား သူ့ကို သေချာ စောင့်ရှောက်ပေးပါဦး... ကျွန်မ ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက်ပြီးတာနဲ့ ရှင့်ဆီ လာခဲ့ပါ့မယ်..."

"ကိုယ် မင်းကို ယွဲ့ပြည်နယ် ကနေ စောင့်နေမယ်..."

"အင်း..."

ချီဝမ်ကျင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မည်သို့ နှုတ်ဆက် စကား ပြောရမည်ကို မသိဖြစ်နေစဉ် ကျန်းချဲ့ က ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ဖက်ရန် အချက်ပြလိုက်လေသည်။

ချီဝမ်ကျင်း က ဘေးနားရှိ ချီနင်ပင်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ရှေ့သို့ တိုးကာ ကျန်းချဲ့ကို ဖက်လိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်း ကတော့ နှုတ်ခမ်းလေး ဆူကာ မျက်နှာကို အခြား တစ်ဖက်သို့ လွှဲထားလိုက်၏။ တောင်ကုန်း နှစ်ခု၏ တွန်းတိုက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းချဲ့ က ချီဝမ်ကျင်း ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရနံ့ကို အားပါးတရ ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"စိတ်အေးအေးထားပြီး အဆင့်တက်ပါ... ထျန်းနန် ကို မြန်မြန် လာခဲ့ဦးနော်..."

"အင်း... ခရီးလမ်း ချောမွေ့ပါစေ..."

ချီဝမ်ကျင်း က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က ချီနင်ပင်း ကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ချီဝမ်ကျင်း ကတော့ နေရာတွင် မတ်မတ်ရပ်ကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေပြီး မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ကျောပြင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန် အထိ စောင့်ကြည့်နေပြီးမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်လေတော့သည်။

မြောက်လင်စီရင်စု ၏ နယ်စပ် တစ်နေရာတွင်...

လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သည်းခံလာခဲ့ရသော ချီနင်ပင်း က အစ်မဖြစ်သူ ၏ လမ်းမခွဲမီ မှာကြားချက် များကို ပြန်လည် တွေးတောမိပြီး မနေနိုင်တော့ဘဲ စကားစလိုက်လေသည်။

"ခဲအို... ဘာလို့ အဖေ ရော အစ်မ ရောက ကျွန်မ ကို ကလေးဆန်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလဲ..."

"မင်းရဲ့ အရင်က ပုံစံ တွေကြောင့် သူတို့ စိတ်မချ ဖြစ်နေတာ နေမှာပေါ့..."

"ဒါဆို ခဲအို ကရော ကျွန်မ ကို ကလေးဆန်တယ်လို့ ထင်လား..."

"ဒါဆို မင်း က ခဲအို စကားကို နားထောင်မှာလား..."

"ရှင် ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

"မင်း ခဏနေရင် ကိုယ့်ကို ကူညီပြီး..."

"အာ... အဲ့ဒီ အရာက... စားလို့ ရလို့လား..."

"အဲ့ဒါက ခဲအို ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးက အနှစ်သာရ တွေ စုစည်းထားတာလေ... သေချာပေါက် စားလို့ ရတာပေါ့…”