အခန်း ၂၃၀

အခန်း (၂၃၀) ထိုက်အန်းတွင် ပြီးဆုံးခြင်း... ခွဲခွာခြင်း

ထိုက်ရှန်းမြို့... မြို့စားအိမ်တော်။

ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ မည်သူမျှ မရှိဘဲ ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ အရက်သောက်ရင်း အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုင်နေလေသည်။

ချီဆန်းကျားက ထိုက်ရှန်းမြို့မှ ထွက်ခွာသွားပြီး ပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ တပ်မှူးချုပ် အသစ်နှင့် ရာထူးတံဆိပ်များ လွှဲပြောင်းပေးရန် သွားရောက်ခဲ့လေပြီ။ အမှန်တကယ်တော့ ချီဆန်းကျားက ထိုက်ရှန်းမြို့တွင် ရှိနေခြင်းမှာ ကျန်းချဲ့ ပြန်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ခု ရှိလေသည်။ ပထမ တစ်ခုက ကျန်းချဲ့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို သိရှိရန်နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ်၏ အခြေအနေများကို ပြောပြရန် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယ တစ်ခုကတော့ သူ၏ သားဖြစ်သူ ချီဟွမ်း အတွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

မြောက်လင်စီရင်စုသို့ သွားရောက်စဉ်ကတည်းက ချီဆန်းကျားက ချီဟွမ်းကို ပြန်ခေါ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့ ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ သွားရောက်နေစဉ် အတွင်းမှာပင် ချီဟွမ်း၏ ရာထူးပြောင်းရွှေ့မှု အမိန့်စာကို အတည်ပြုပြီး ဖြစ်လေသည်။

မည်သူမဆို သိထားကြသည်မှာ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့က ချီမိသားစုကို နောက်ခံအဖြစ် အားကိုး၍ အနာဂတ် တောက်ပနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ချီဆန်းကျားကလည်း သူ၏ သားဖြစ်သူကို ကျန်းချဲ့၏ ဘေးတွင် ထားရှိကာ အကျိုးအမြတ် အချို့ ရရှိစေရန် မျှော်လင့်ထားသဖြင့် ကျန်းချဲ့က ထိုစကားကို အရင် စတင် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ချီဆန်းကျား၏ ကျေးဇူးကို ကျန်းချဲ့ လုံးဝ မေ့ပျောက်မည် မဟုတ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် အများကြီး မကူညီနိုင်သေးချေ။ သေချာသည်မှာ ချီဆန်းကျားကလည်း ထိုအရာများကို မျှော်လင့်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ချီဆန်းကျားက အင်အား တောင့်တင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူက ကျန်းချဲ့၏ ကျေးဇူးရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို အမြဲတမ်း အကာအကွယ် ပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အဆင့်အတန်းများ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ရာ နှစ်ယောက်စလုံး အတွက် အနည်းငယ် အနေရခက်နေကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် ချီဆန်းကျားက ကျန်းချဲ့၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်မည် မဟုတ်သော်လည်း ချီဟွမ်းကတော့ မတူပေ။ သူက ကျန်းချဲ့နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ရုံသာမက အသက်အရွယ်လည်း မကွာခြားလှသဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ ဘေးတွင် ထားရှိရန် အလွန် သင့်တော်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ တွေးတောနေသည်မှာ ချီဆန်းကျား စုဆောင်းပေးခဲ့သော ယွဲ့ပြည်နယ်၏ သတင်းအချက်အလက်များပင် ဖြစ်လေသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်၏ နယ်မြေ အကျယ်အဝန်းက မိုင်တစ်သောင်းကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး တောင်တန်းကြီး တစ်သောင်းနှင့် နယ်နိမိတ် ထိစပ်နေကာ အရင်းအမြစ်များ အလွန် ပေါကြွယ်ဝလှပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယွဲ့ပြည်နယ် အတွင်း၌ အင်အားစု အများအပြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လင်ယွမ် ဝေ့မိသားစု... ထျန်းနန် ကောင်းမိသားစု... ရင်းချွမ်း ကောမိသားစု တို့က ယွဲ့ပြည်နယ်၏ အဓိက မိသားစုကြီး သုံးခု အဖြစ် လူသိများကြလေသည်။

ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း... နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း... သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း... ဓားစံအိမ် တို့ကတော့ သိုင်းလောက၏ အဓိက အင်အားစုကြီး လေးခု အဖြစ် ရပ်တည်နေကြပေသည်။

ဤ အင်အားစု ခုနစ်ခုက ယွဲ့ပြည်နယ်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဖြန့်ကြက် တည်ရှိနေပြီး အစိုးရ အဖွဲ့အစည်းနှင့်အတူ ယွဲ့ပြည်နယ်ကို ပူးတွဲ အုပ်ချုပ်နေကြကာ အင်အား အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။ ထိုအထဲတွင် သိုင်းလောက အင်အားစုကြီး လေးခုက အကြောက်ရဆုံး ဖြစ်ပြီး မြောက်လင် ချီမိသားစု ထက်ပင် မနိမ့်ကျချေ။

မိသားစုကြီး သုံးခုကတော့ အနည်းငယ် အားနည်းပေသည်။

ကျန်းချဲ့ တာဝန် ထမ်းဆောင်ရမည့် ထျန်းနန် ဒေသကတော့ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးလှ၏။ ထျန်းနန် ကောင်းမိသားစု... သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း... နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နှင့် ထျန်းလုံဘုန်းကြီးကျောင်း တို့ အားလုံးက ယွဲ့ပြည်နယ် တောင်ပိုင်းတွင် အခြေစိုက်ထားကြခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းနန် ဂိတ်၏ တပ်မှူးချုပ် ရာထူးက အာဏာ ကြီးမားသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အလွန် အန္တရာယ် များလှပေသည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူက ချီမိသားစု၏ လူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

အစိုးရ အဖွဲ့အစည်းနှင့် ချီမိသားစု၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေသော်လည်း ဤအင်အားစုကြီးများက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာမည်ကို မစိုးရိမ်ရဟု မည်သူကမျှ အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က တာဝန် သွားရောက် မထမ်းဆောင်မီ ကတည်းက အစီအစဉ်များကို ကြိုတင် ရေးဆွဲနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ စရိုက်အရ ယခုအခါ စွမ်းအားများ ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူတစ်ပါး အောက်တွင် လုံးဝ ခေါင်းငုံ့ခံမည် မဟုတ်ဘဲ အကျိုးအမြတ် တစ်ခုကို သေချာပေါက် အရယူမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ယွဲ့ပြည်နယ် တောင်ပိုင်း တစ်ခုလုံးကိုပါ လွှမ်းမိုး ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားရာ အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းချဲ့က ဤအင်အားစုများနှင့် ရန်သူ ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။ ယခင်ကသာ ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့က အနည်းငယ် သတိထား လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သော်လည်း...

ယခုအခါ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း နတ်မှော်အဆောင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များက သေချာပေါက် ပိုမို ပြတ်သား လာမည် ဖြစ်လေသည်။

သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာမှာ ဤအင်အားစုများ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် စွမ်းအားများကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရန်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုက်အန်းဒေသတွင် ရှိစဉ်က ဖူလုံကျောင်းတော် နှင့် ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း တို့က သူ့ကို ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ချိန်တွင် သူတို့ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်...

အခြေအနေများကို နောက်ပြန်လှည့်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"သခင်ကြီး... တပ်မှူး လျို ရောက်လာပါပြီ..."

ခန်းမ အပြင်ဘက်မှ ရွှီချန်ဟူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ တံခါးဝသို့ သွားရောက် ကြိုဆိုလိုက်လေသည်။ အရှေ့ရှိ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီလျက် ပြောလိုက်၏။

"တပ်မှူး လျို... လပိုင်းလောက် မတွေ့ရတဲ့ အချိန် အတွင်းမှာပဲ... အများကြီး ပိုပြီး ခန့်ညားလာပါလား..."

လျိုကျစ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အပြုံးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်ကာပြလိုက်လေသည်။

"မင်းက ငါ့ကို နောက်နေတာပဲ..."

ကျန်းချဲ့က သူ့ကို အရင် နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်းက သူ့ကို လေးစားမှု ပြသလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း သူကတော့ သာမန် အတိုင်း ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ရဲချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းက သူ မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်၏။ ကျန်းချဲ့က စတုတ္ထအဆင့် ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက သိုင်းသခင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ ကြားသိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

စိတ်ကူး တစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူ့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ကျေးဇူး ရှိသည် မှန်သော်လည်း အမြဲတမ်း မောက်မာနေ၍ မရနိုင်ချေ။

"ဟားဟားဟား... ငါတို့ အချင်းချင်း ဘာတွေ အားနာနေစရာ လိုလို့လဲ... လာ... ထိုင်ပါဦး..."

ကျန်းချဲ့က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လျိုကျစ်ကို ခန်းမ အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ အလွန် ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံလေသည်။

လျိုကျစ်က သူ၏ ပထမဆုံး ကျေးဇူးရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ ကျန်းချဲ့က သူ့ကို လုံးဝ မေ့ပျောက်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ သူ၏ အစီအစဉ်များ အရ လျိုကျစ် တစ်ယောက် ထိုက်ရှန်းမြို့ သို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ပြီး ဆဋ္ဌမအဆင့် အရာရှိ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်က ကောင်းကင်သို့ တစ်လှမ်းတည်းနှင့် တက်လှမ်းသွားခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ ကျေးဇူးဆပ်နည်း တစ်ခု လည်း ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် လျိုကျစ်ကို သာဓက အဖြစ် ပြသခြင်းဖြင့် ကျန်းချဲ့သည် ကျေးဇူးကန်းသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းကို အသိပေးလိုက်ခြင်း လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုက်ရှန်းမြို့ အတွင်းရှိ လုပ်ဆောင်ချက်များ အရ ကျန်းချဲ့၏ ဂုဏ်သတင်းက သိပ်မကောင်းလှသော်လည်း ချီမိသားစုနှင့် စေ့စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း... အရင်းအမြစ်များ အဆက်မပြတ် ရရှိနေခြင်းက သူ၏ ပါရမီ ကြောင့် သာမက ကျေးဇူးသိတတ်သော စရိုက်လက္ခဏာ ကြောင့် လည်း ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျေးဇူးကန်းသူ တစ်ယောက်ကို မည်သူကမျှ အလိုရှိမည် မဟုတ်ချေ။ သံယောဇဉ် ကြီးမားပြီး ကျေးဇူးသိတတ်သူ ကိုသာ ယုံကြည် စိတ်ချနိုင်မည် ဖြစ်၏။

"တကယ်ကို ထင်မထားခဲ့ဘူး... မင်းက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီး ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ် လို့..."

ခန်းမ အတွင်း၌ တန်ဖိုးကြီး ဝိညာဉ်အရက် ကို သောက်သုံးရင်း လျိုကျစ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် နီမြန်းလာပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။

သူ သိထားသည်မှာ ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် တစ်နေ့နေ့တွင် အောင်မြင်လာမည်ကို သိထားသဖြင့် အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် သူ မှန်းဆ၍ မရနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည် ဟု လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့ချေ။

အနာဂတ် တွင်...

အကယ်၍ အသက်မသေခဲ့လျှင် ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းလာမည် မှာ အသေအချာပင်။

သူက ဆယ်ဆ ဆတရာ မကသော အကျိုးအမြတ် များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အရင် အထက်အရာရှိဟောင်း တပ်မှူးချုပ် ကျူးကို သတိရသွားမိလေသည်။ အကယ်၍သာ ကျူးက ကျန်းချဲ့နှင့် ရန်သူ မဖြစ်ခဲ့ဘဲ သူ၏ ရတနာ များကို မလုယူခဲ့ပါက... ယခုအချိန်တွင် ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များက ပိုမို ကြီးမားနေမည် မှာ အသေအချာပင်။

ခြေတစ်လှမ်း မှားယွင်းသွားခြင်းက တစ်သက်လုံး နောင်တရသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ဖြင့် ကျန်းချဲ့က ရက်စက်သော သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ ကျူး၏ မိသားစုဝင် များကို ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက် ပေးထားခဲ့ပေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော် တပ်မှူး လျို အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်ဆောင် ပါ... ကြည့်ကြည့်ပါဦး..."

ကျန်းချဲ့၏ အင်္ကျီလက် တွင်းမှ အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျောက်စိမ်း သေတ္တာလေး တစ်လုံးက လျိုကျစ်၏ အရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်သို့ အတိအကျ ကျရောက်သွားလေသည်။

"ဒါက... မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လား..."

လျိုကျစ်က ကျောက်စိမ်း သေတ္တာလေး ကို သေချာ စိုက်ကြည့်ရင်း အရက်ရှိန်များ ချက်ချင်း ပြယ်သွားလေသည်။

"တပ်မှူး လျို က အခု သွေးကြောပွင့် အဆင့် ကို ရောက်နေပြီ ဆိုတော့... မွေးရာပါ အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ဆိုတာ အချိန် ပြဿနာ တစ်ခုပဲလေ... ဒီ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် က တပ်မှူး လျို အတွက် ပြင်ဆင်ထားတာပါ..."

ကျန်းချဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

သူ မွေးရာပါ အဆင့် သို့ မရောက်ရှိမီ က ဤ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ရတနာ တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစား ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ရွှမ်တန် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားသော အခါ တွင်တော့ သာမန် လူများ အတွက် အဖိုးတန် သော်လည်း သိုင်းသခင် တစ်ပါး အတွက် ဘာမှ မဟုတ်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရပေသည်။

အထူးသဖြင့် အခြေခံ အင်အား တောင့်တင်းသော ချီမိသားစု အတွက် ဆိုလျှင် ဤ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ရာနှင့်ချီ ရှိနေပေသည်။ ကျန်းချဲ့က ချီမိသားစု မှ ထွက်ခွာလာစဉ် က လျိုကျစ်... ကန်းတာပြောင် နှင့် သူ၏ အခြား လက်အောက်ငယ်သား များ အတွက် ရည်ရွယ်ကာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဆယ်ခုကျော် ကို ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု တွေက သူနှင့် အများကြီး ကွာဟသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ အားလုံးက သူ၏ အပေါ်တွင် အလွန် သစ္စာရှိကြပြီး အသက်စွန့်ကာ အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့ကြသူ များ ဖြစ်လေသည်။ စွမ်းရည် ရှိနေသရွေ့ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သူတို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှု ထားမည် မဟုတ်ချေ။

"ကျန်းချဲ့... ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွာ..."

လျိုကျစ်က ကျန်းချဲ့ကို အလွန် ကျေးဇူးတင်သော မျက်ဝန်းများ ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိနေပြီ ဆိုမှတော့ သူ၏ အနာဂတ် တွင် မွေးရာပါ အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမား သွားပြီ ဖြစ်ပြီး သက်တမ်း လည်း နောက်ထပ် ခြောက်ဆယ် ခန့် တိုးလာမည် ဖြစ်ရာ မည်သို့ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အတွေး တစ်ခု ပိုမို ခိုင်မာ သွားလေသည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့ကို အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးခဲ့ခြင်းက သူ၏ ဘဝ တစ်လျှောက်လုံး တွင် အမှန်ကန်ဆုံးသော ရွေးချယ်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

မြို့စားအိမ်တော်... နောက်ဘက် ခြံဝင်း အတွင်း၌...

ကျန်းချဲ့က လျိုကျစ် နှင့် တွေ့ဆုံနေချိန် တွင် ချီနင်ပင်း နှင့် ဟွမ်ရှန်းရှန်း တို့ လည်း နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ဆုံသွားကြလေသည်။ ကျူးကတော် ၏ ကိစ္စ ကို ကျန်းချဲ့က ခယ်မလေး အား လုံးဝ အသိပေးထားခြင်း မရှိချေ။ ဤကိစ္စ က သိပ်ပြီး ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်သဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ကို အနည်းငယ် ထိခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဟွမ်ရှန်းရှန်း ကတော့ မတူချေ။ သူမက ကျန်းချဲ့ လုယူလာခဲ့သော အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမက ကျန်းချဲ့ အပေါ် အလွန် သစ္စာရှိကာ ဤကိစ္စ ကိုလည်း ထိုက်အန်းဒေသ တစ်ခုလုံးက သိထားကြသဖြင့် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့က သူမ ကိုပါ အတူတကွ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည် ဆိုပါက သူတို့ နှစ်ဦး တွေ့ဆုံပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

"မိန်းကလေး ချီ... ကျွန်မ က ဟွမ်ရှန်းရှန်း ပါ..."

ချီနင်ပင်း၏ အရှေ့တွင် ဟွမ်ရှန်းရှန်း က လုံးဝ အထက်စီး မှ နေ၍ မရနိုင်ချေ။ သူမက အလွန် ယဉ်ကျေး နူးညံ့စွာ ပြမူနေလေသည်။ ချီနင်ပင်း က ကျန်းချဲ့ ၏ မိန်းမ ဟုတ်မဟုတ် ကို သူမ မသိသော်လည်း တစ်ဖက်လူ က ချီဝမ်ကျင်း ၏ ညီမ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

သူမ အပေါ်တွင် အပြည့်အဝ လွှမ်းမိုး ဖိနှိပ် နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ထို့ကြောင့် ဟွမ်ရှန်းရှန်းက အစကတည်းက လုံးဝ မောက်မာသော အပြုအမူ မျိုး မပြသခဲ့ချေ။

သူမကလည်း အခြေအနေ ကို ကောင်းစွာ နားလည် သူ ဖြစ်လေသည်။ ကျန်းချဲ့က ချီမိသားစု နှင့် စေ့စပ်ထားခြင်း က သူမက အားနည်းသော ဘက်တွင် ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေပြီး... အကယ်၍ စေ့စပ်ထားသော ချီဝမ်ကျင်း ကသာ မနာလို ဝန်တို တတ်သူ ဖြစ်နေမည် ဆိုပါက သူမ ၏ ဘဝ လည်း သာယာတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"သခင်မလေး ဟွမ် က အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ... ရှင်က အစ်ကိုကျန်း ရဲ့ မိန်းမ ပဲဟာ... ကျွန်မ ကလည်း အစ်ကိုကျန်း ရဲ့ ခယ်မလေး ဆိုတော့... နောက်ပိုင်း ကျွန်မတို့ ညီအစ်မ တွေ လိုပဲ ဆက်ဆံလို့ ရပါတယ်..."

ချီနင်ပင်းက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ အနာဂတ် ဒုတိယ မယားကြီး ဖြစ်လာမည့်သူ အနေဖြင့် ချီနင်ပင်း တွင် ကျန်းချဲ့ ၏ အိမ်တွင်းရေး ကို ဝင်ရောက် စီမံခန့်ခွဲလိုသော စိတ်ကူး အချို့ ရှိနေလေသည်။ သို့သော် သူမ ကို စိတ်ပျက်သွားစေသည် မှာ ကျန်းချဲ့ တွင် တကယ်တမ်း မိန်းမ တစ်ယောက်တည်း သာ ရှိနေခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

မိန်းမ တွေ အချင်းချင်း အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ရမည့် ခံစားချက် မျိုး လုံးဝ မရှိချေ။

သေချာသည်မှာ သူမ ကလည်း ဟွမ်ရှန်းရှန်း ကို လျစ်လျူရှု ထားမည် မဟုတ်ပေ။ ဟွမ်ရှန်းရှန်း က အန္တရာယ် မရှိသည့် ပုံစံမျိုး ပြသနေသော်လည်း... မင်္ဂလာဆောင်မည့် နေ့တွင် အခြား ယောက်ျား တစ်ယောက် နှင့် ထွက်ပြေးခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ဟန်ဆောင် ကောင်းသူ တစ်ယောက် လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ယခုအချိန် တွင် သူမက အခြေအနေ ကို စုံစမ်း လေ့လာ နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး လုံးဝ ယဉ်ကျေး ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံနေလေသည်။

"အစ်မ ချီ..."

ဟွမ်ရှန်းရှန်းက မျက်လွှာချ ကာ တိုးညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်လေသည်။

"လာ... ညီမလေး ဟွမ် ကျွန်မ ဘေးမှာ လာထိုင်ပါ... ကျွန်မ က အစ်ကိုကျန်း ခဏခဏ ပြောပြနေတဲ့ ညီမလေး အကြောင်းကို ကြားဖူးပါတယ်... နောက်ပိုင်း ကျွန်မ က အစ်ကိုကျန်း နဲ့ အတူ လိုက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ယူရမှာ ဆိုတော့... ညီမလေး ဆီကနေ အများကြီး အကူအညီ တောင်းရဦးမယ်..."

"အစ်မ ချီ က အရမ်း သဘောကောင်းတာပဲ..."

"ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ..."

ဟွမ်ရှန်းရှန်း နှင့် ချီနင်ပင်း တို့ အချင်းချင်း အကဲခတ် နေကြချိန် တွင် ကျန်းချဲ့ကလည်း လျိုကျစ် ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ခြံဝင်း အတွင်းရှိ အမျိုးသမီး နှစ်ဦး စကားပြော နေသည်ကို အလွန် စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ကြည့်ရှု နေလေသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မ က ညီမလေး ဟွမ် ဆီကနေ အကြောင်းအရာ တချို့ မေးကြည့်နေတာပါ..."

ချီနင်ပင်းက ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်လေသည်။

"သခင်ကြီး..."

ဟွမ်ရှန်းရှန်းက ကျန်းချဲ့ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိလေသည်။ ချီနင်ပင်း က အပြင်ပန်း တွင် ရန်လိုသည့် အရိပ်အယောင် မပြသော်လည်း သူမက စကားပြောသည့် နေရာတွင် အမြဲတမ်း လွှမ်းမိုးထားနိုင်လေသည်။

ဗဟုသုတ လည်း ကြွယ်ဝပြီး လုပ်ရည်ကိုင်ရည် လည်း အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။ သူမက အချစ်ရေး တွင် အပြိုင်အဆိုင် လုပ်ရန် လုံးဝ မစဉ်းစားထားသော်လည်း တစ်ဖက်လူ ၏ စကား အသွားအလာ များ အောက်တွင် ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းရန် အလွန် ခက်ခဲနေလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ဆိုသော အားကိုးရာ ကြီး ရောက်လာမှသာ သူမ လည်း အနည်းငယ် စိတ်အေး သွားရလေသည်။

"ညီမလေး ဟွမ် ဟုတ်လား... နင်ပင်း... ပြောရမယ်ဆိုရင် ရှန်းရှန်းက မင်းထက် အိမ်ထဲကို အရင်ရောက်လာတာလေ..."

ကျန်းချဲ့က သူတို့ နှစ်ဦး ကြား ဝင်ထိုင်ကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

ဟွမ်ရှန်းရှန်း တစ်ယောက် အံ့ဩ မှင်သက် သွားပြီး ချီနင်ပင်း ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များ ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

''အိမ်ထဲကို ရောက်လာတယ် ဟုတ်လား...''

'ချီနင်ပင်းက တကယ်ပဲ ကျန်းချဲ့ရဲ့ မိန်းမ ဖြစ်နေတာလား... ဒါပေမဲ့ သူက ချီဝမ်ကျင်းရဲ့ ညီမ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... တွေးကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူက မယားကြီးလိုမျိုး ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာပဲ... တကယ်ကို အဲ့ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့တာပဲ…’

"ရှင်..."

ချီနင်ပင်း၏ မျက်နှာလေး ချက်ချင်း နီမြန်း သွားပြီး ဟွမ်ရှန်းရှန်း ၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်များ ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ သူမ ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ အနေရခက် သွားရလေသည်။ အစကတည်းက သူမ ၏ အဆင့်အတန်း ကို ကျန်းချဲ့ ၏ ခယ်မလေး အဖြစ် သတ်မှတ် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏。

ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဆက်ဆံရေး မျိုး ကို ဖွင့်ဟ ပြသရန် မသင့်တော်ချေ。

ယခုတော့ ဟွမ်ရှန်းရှန်း ၏ အရှေ့တွင် သူမ မယားကြီး တစ်ယောက် လို ဟန်ဆောင် နေခဲ့သမျှ အရာအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ မဟုတ်ပါလော。

ထို့ကြောင့် ချက်ချင်း ပင် ကျန်းချဲ့ ကို ဒေါသတကြီး မျက်စောင်း ထိုးလိုက်လေသည်။

"ကဲပါ... ဟန်ဆောင် မနေပါနဲ့တော့... ရှန်းရှန်း က ငါတို့ နဲ့ အတူ ထျန်းနန် ကို လိုက်ခဲ့ရမှာ ဆိုတော့... မင်း အမြဲတမ်း ဟန်ဆောင်နေလို့... နောက်ပိုင်း မင်း ငါနဲ့ အတူတူ နေချင်တဲ့ အချိန်ကျရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ..."

ကျန်းချဲ့က ချီနင်ပင်း ၏ လက်ကို ဆွဲကာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ သွင်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဟွမ်ရှန်းရှန်း ကိုပါ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်လေသည်။

"လာ... ရှန်းရှန်း... မင်း လည်း လာထိုင်..."

"ကျန်းချဲ့... ရှင်... ရှင် အရမ်း လွန်လွန်းတယ်..."

ချီနင်ပင်း၏ မျက်နှာ တစ်ခုလုံး နီရဲ သွားပြီး ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ဘတ် ကို ဒေါသတကြီး ထုရိုက် နေလေသည်။ ကျန်းချဲ့ နှင့် သီးသန့် အချိန် များတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေး မျိုး ထားရှိရန် ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အခြား လူ တစ်ယောက် ၏ အရှေ့တွင်မူ သူမ လည်း အလွန် ရှက်ရွံ့ နေမိလေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်း သိထားကြသည်မှာ ကျန်းချဲ့ ၏ စေ့စပ်ထားသူ က ချီမိသားစု ၏ သခင်မကြီး ဖြစ်ပြီး သူမက ညီမလေး တစ်ယောက် ပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော...

ဟွမ်ရှန်းရှန်း ၏ အရှေ့တွင် ဤကဲ့သို့ ဖွင့်ချခံလိုက်ရသဖြင့် နောက်ပိုင်း သူမ မည်ကဲ့သို့ မျက်နှာပြရမည်နည်း။

"ကိုယ့်လူတွေ ချည်းပါပဲ... ဘာတွေ ကြောက်နေစရာ လိုလို့လဲ..."

"လာ... ရှန်းရှန်း... နင်ပင်း ကို နမူနာ ပြလိုက်စမ်း..."

"ဖူး... ကျန်း... အွန်း... အွန်း..."

ကျူးအိမ်တော်... စာကြည့်ခန်း အတွင်း၌။

ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ပွဲ တစ်ခု အပြီးတွင် အခန်း တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေလေသည်။ ဖယောင်းတိုင် မီးရောင် အောက်တွင် နံရံပေါ်၌ ချိတ်ဆွဲ ထားသော ကျူး ၏ ပုံတူ ပန်းချီကား က ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီး အလွန်တရာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင် မျိုး ပေါ်ထွက် နေလေသည်။

"တကယ် စဉ်းစား ပြီးသွားပြီလား..."

ကျန်းချဲ့က သူ၏ အရှေ့တွင် ရှိနေသော လှပ ကြော့ရှင်းသည့် ကျူးကတော် ကို ငုံ့ကြည့် ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီမှာ နေရတာ အဆင်ပြေပါတယ်... နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေး ရရင် လာကြည့်လှည့်ပေါ့..."

ကျူးကတော်က ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထား ဖြင့် ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်လေသည်။

သူမက ဟွမ်ရှန်းရှန်း နှင့် မတူညီချေ。 သူမက ကျန်းချဲ့ ၏ အထက်အရာရှိ ဟောင်း ၏ ဇနီး ဖြစ်ရုံ သာမက အသက် လည်း ကြီးနေပြီ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှု လည်း မရှိပေ。 သူမ ၏ အလှတရား များ ကလည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန် သွားမည် ဖြစ်ပြီး ဘေးနားတွင် သားသမီး များ ကလည်း သံယောဇဉ် အဖြစ် ရှိနေသေး၏。

ထို့ကြောင့် ထျန်းနန် သို့ အဝေးကြီး လိုက်သွားရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ。

အမှန်တကယ်တော့ သူမ တွင် တရားဝင် အဆင့်အတန်း တစ်ခု လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ。 ကျန်းချဲ့ နှင့် ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ဆုံ ခဲ့ရသည် မှာလည်း နားလည်မှု လွဲမှားခြင်း တစ်ခု ကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ က အာဏာ ကြီးမား လာပြီ ဖြစ်ရာ သူမ အနေဖြင့် ရွေးချယ်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ရမည့် အချိန် ရောက်လာပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ် သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း... ဂရုစိုက်ပါ..."

စကားပြော ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က မတ်တတ်ရပ် ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်လေသည်။ အကယ်၍ ကျူးကတော် ကသာ လိုက်ချင်သည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့က လုံးဝ ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်သော်လည်း... သူမ ကို အတင်းအကျပ် လိုက်ရန် လည်း တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ချေ。

သူမ က ရွေးချယ်မှု တစ်ခု ပြုလုပ် ပြီးပြီ ဆိုမှတော့ အရာအားလုံး ကို သဘာဝ အတိုင်းသာ ဖြစ်ပါစေတော့။

"ခဏနေပါဦး..."

ကျူးကတော်က ကျန်းချဲ့ ကို ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ် လိုက်လေသည်။

"ဘာလဲ... စိတ်ပြောင်းသွားလို့လား..."

ကျန်းချဲ့က လှည့်ကြည့် ကာ ကျူးကတော် ကို မေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ ကို ဆံပင် တစ်ပင် လောက် ပေးခဲ့ပါလား... နောက်ပိုင်း... အဲ့ဒါကို ရှင် လို့ သဘောထားပြီး သိမ်းထားချင်လို့ပါ..."

ကျူးကတော်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က တစ်ဖက်လူ ကို စက္ကန့် အနည်းငယ်မျှ စူးစိုက် ကြည့်နေပြီးနောက်... ခါးမှ ကျောက်စိမ်း ခါးပတ် ကို ဖြုတ်ကာ စားပွဲပေါ် သို့ တင်ပေးလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လှည့်ကာ အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ ၍ ကောင်းကင်ယံ သို့ ပျောက်ကွယ် သွားလေတော့သည်။

ခါးပတ် ကို လက်ချောင်းလေး များဖြင့် ပွတ်သပ် ကာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင် သော ရနံ့ ကို ရှူရှိုက် ရင်း... ကျူးကတော် က ကျန်းချဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ် ကို မျက်တောင် မခတ်တမ်း ငေးကြည့် နေမိလေသည်။ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် မျက်ရည်များ ရစ်သိုင်း လာပြီး ပါးပြင် ပေါ်သို့ မျက်ရည် တစ်ပေါက် ကျဆင်း သွားကာ... တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ် လိုက်လေသည်။

"လူဆိုးကြီး... ဂရုစိုက်ပါ..."

သုံးရက် ကြာပြီးနောက်...

ထိုက်အန်းဒေသ တွင် လုပ်ဆောင်စရာ ကိစ္စ အားလုံး ကို စီစဉ် ပြီးစီး သွားပြီ ဖြစ်ရာ... ကျန်းချဲ့က လူ နှစ်ထောင် နီးပါးခန့် ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုက်ရှန်းမြို့ မှ ခမ်းနားစွာ ထွက်ခွာ သွားလေတော့သည်။ မြို့ အတွင်းရှိ သိုင်းလောက သား အများအပြား က ကျန်းချဲ့ ထွက်ခွာ သွားသည်ကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ ရင်ထဲရှိ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထျန်းယာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ က ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး ထိုက်အန်းဒေသ ၏ အရှင်သခင် အဖြစ် ရပ်တည်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့ ဆိုသော လူဆိုးကြီး ကတော့ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏。

ထိုက်ရှန်းမြို့ ရှိ ဇိမ်ခံ စားသောက်ဆိုင် တစ်ခု ၏ အပေါ်ဆုံး ထပ်တွင် သားအမိ နှစ်ယောက် ကလည်း ကျန်းချဲ့ ထွက်ခွာ သွားရာ အရပ် ကို ငေးကြည့် နေကြပြီး အချိန် အတော်ကြာအောင် စကား တစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင် ဖြစ်နေကြလေတော့သည်။