အခန်း ၂၃၁

အခန်း (၂၃၁) မွေးစားဖခင်၏ ဉာဏ်အမြော်အမြင်

ယွဲ့ပြည်နယ် မြို့တော်... တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး စစ်စခန်း အပြင်ဘက်။

ကျန်းချဲ့က သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သတင်းပို့ပြီးနောက် အခေါ်ခံရမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။ ဤခရီးစဉ်သို့ သူတစ်ယောက်တည်းသာ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသော တပ်ဖွဲ့ဝင်အင်အား အများစုကတော့ ချီနင်ပင်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ထျန်းနန်ဂိတ်ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်၏။

သေချာသည်မှာ ထိုနေရာနှင့် ဤစခန်းမှာ သိပ်မဝေးလှပေ။

တောင်တန်းကြီးတစ်သောင်းနှင့် တောင်ပိုင်းယွဲ့လူမျိုးစု ရာပေါင်းများစွာက အမြဲတမ်း ခြိမ်းခြောက်နေသောကြောင့် ယွဲ့ပြည်နယ် အစိုးရ၏ အဓိက အာရုံစိုက်ရာနေရာမှာ ထျန်းနန်ဒေသပင် ဖြစ်လေသည်။ လီချန်ကောမှာ နယ်စားပယ်စား အရာရှိကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့်ရှိ တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီး ရာထူးကို ကိုင်စွဲထားရုံသာမက တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး မြို့စားမင်း အဖြစ်ပါ ဘွဲ့နှင်းအပ်နှင်းခြင်း ခံရသူဖြစ်သည်။

အာဏာစက်အရ ယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ယောက္ခမဖြစ်သူ မြောက်လင်မြို့စားမင်းထက်ပင် သာလွန်နေသေး၏။

သို့သော် အစစ်အမှန် စွမ်းအားနှင့် အခြေခံအင်အားဆိုသည်မှာ ရာထူးအဆင့်အတန်းတစ်ခုတည်းဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ပေ။ လီချန်ကောက အစွမ်းထက်သော်လည်း သူ့နောက်ကွယ်တွင် ကြီးမားသော အင်အားစုကြီးများ၏ ထောက်ပံ့မှု မရှိချေ။ ချီမိသားစုကတော့ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ရှေးဟောင်းမိသားစုကြီး ဖြစ်လေသည်။

အသေအချာ တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက် အားနည်းချက်များ အသီးသီး ရှိကြပေသည်။

ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် တပ်မှူးချုပ်ကြီး ရာထူးကို ရယူချင်ပါက ပထမဆုံး ဤနေရာသို့လာ၍ ရာထူးတံဆိပ်တုံးကို လက်ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မိမိ၏ အထက်အကဲအမှူး အစစ်အမှန်ကိုလည်း တွေ့ဆုံဂါရဝပြုရမည် ဖြစ်၏။ ချီမိသားစုဆိုသော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူက အနည်းငယ်မျှ မောက်မာဝင့်ကြွားနေ၍ မရနိုင်ချေ။

"မင်းက ကျန်းချဲ့ဆိုတာလား... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့..."

တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်စခန်း၏ တံခါးကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာလေသည်။ သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ယောက်က ကျန်းချဲ့ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး အေးစက်သော လေယူလေသိမ်းဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ဆိုလာ၏။ ထို့နောက် သူက ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားပြီး မည်သည့် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုမျိုးမှ မပြသခဲ့ချေ။

ကျန်းချဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ပေ။ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုလူ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားလေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မျက်စိတစ်ဆုံး ကျယ်ဝန်းလှသော စစ်စခန်းကြီးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် လေးနက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာရလေသည်။ ယွဲ့ပြည်နယ် စစ်တပ်၏ အတော်ဆုံးသူများ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ စခန်းအတွင်း၌ အစွမ်းထက်သူ အများအပြား ရှိနေပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းချဲ့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ အများအပြားကို အာရုံခံမိနေလေသည်။ အဆိုပါ နေရာရှိ စစ်သည်များမှာလည်း သာမန်မဟုတ်ကြဘဲ ပျော့ညံ့သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။ တော်ဝင်အစိုးရ၏ အတော်ဆုံး တပ်ဖွဲ့များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး တပ်ဖွဲ့ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။

ယင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုက်အန်းဒေသ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့မှာ ကလေးကစားစရာ အဆင့်သာ ရှိလေသည်။

ထပ်မံ၍ အကြောင်းကြား ခွင့်တောင်းပြီးနောက်တွင်တော့ ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် အလယ်ဗဟိုရှိ အဓိက စစ်သေနာပတိ ရွက်ဖျင်တဲကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိသွားလေပြီ။ အောက်ဘက်တွင် လူရိပ်အချို့ ထိုင်နေကြပြီး သူ ရွက်ဖျင်တဲကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အကြည့်များစွာက သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေသည်။

အထင်သေးသော အကြည့်များ... လေးနက်သော အကြည့်များ စသည်ဖြင့် အမူအရာ အမျိုးမျိုး ရှိနေကြ၏။

ရွက်ဖျင်တဲကြီး၏ အဓိက နေရာတွင်တော့ ပုံရိပ်တစ်ခုက ထိုင်နေလေသည်။ ချီလင်ပုံပါသော ပိုးသားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ကို ပတ်ထား၏။ ခန္ဓာကိုယ်က ပိန်ပါးပြီး ဆံပင်များကို အထက်သို့ စုချည်ကာ သရဖူဆောင်းထားလေသည်။ အသက်အရွယ် အတိအကျကို ခန့်မှန်းရခက်သော်လည်း သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ဟု သတ်မှတ်၍ရပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဝါထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော လေပြင်းများက ရစ်ပတ်နေပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေပြီး ရွက်ဖျင်တဲကြီးအတွင်းရှိ လေထုက ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ထိုသူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကတော့ ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်၏။

တော်ဝင်အစိုးရမှ တိုက်ရိုက် ခန့်အပ်ထားသော တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး မြို့စားမင်း... တတိယအဆင့် တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်သူကြီး... နယ်စားပယ်စား အရာရှိ... စစ်မြေပြင်တွင် ကျင်လည်ခဲ့သော စစ်သူကြီး လီချန်ကော ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကျွန်တော် ကျန်းချဲ့... မြို့စားမင်းကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့က အကြည့်တစ်ချက် ဝေ့ဝဲလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ်မျှ မောက်မာသော အရိပ်အယောင်မပြဘဲ လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ကိုင်းညွတ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"မင်းက ကျန်းချဲ့ဆိုတာလား... တကယ့်ကို လူငယ်သူရဲကောင်းလေးပဲ..."

လီချန်ကောက ကျန်းချဲ့ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသွားသောအခါ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"မြို့စားမင်းက မြှောက်ထိုးပင့်ကော် ပြောလွန်းနေပါပြီ... ကျွန်တော်က ဒီလောက် မတော်သေးပါဘူး..."

လီချန်ကောက ဖြည်းညင်းစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖိအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

"အရမ်းကြီး အားနာမနေပါနဲ့... ငါနဲ့ ချီကျန်းနန်က ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်... မင်းက သူ့ရဲ့ သားမက်ဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်လိုပါပဲ... ပြောရရင် မင်းရဲ့ ဒီ ဝူဝေ့ စစ်သူကြီး ရာထူးကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ပေးခဲ့တာ..."

"ကျွန်တော်လည်း ဦးလေးချီ ပြောပြလို့ သိထားပါတယ်... မြို့စားမင်းရဲ့ ချီးမြှောက်မှုကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်..."

"မင်းက အသက်ငယ်ပြီး အတွေ့အကြုံ နုနယ်သေးပေမဲ့ ပါရမီမြင့်မားပြီး စွမ်းအားကြီးမားတယ်လေ... ဒါကြောင့်လည်း ချီကျန်းနန်က မင်းကို အဖိုးတန် ရတနာတစ်ပါးလို သဘောထားတာပေါ့... မင်း အနေနဲ့ ထျန်းနန်မှာ သေချာပေါက် နာမည်တစ်လုံး ရလာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်..."

ကျန်းချဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလေသည်။

"ကျွန်တော်က မြို့စားမင်း မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်လာအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်..."

"ကောင်းပြီ... ဒီနေ့ ကိစ္စတွေကတော့ ပြီးသွားပြီ... မင်းတို့ အားလုံး အရင် ထွက်သွားကြတော့... ငါက တူတော်မောင် ကျန်း နဲ့ စကားနည်းနည်း ပြောချင်သေးတယ်..."

နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် လီချန်ကောက ရွက်ဖျင်တဲကြီးအတွင်းရှိ စစ်သူကြီးများကို ထွက်သွားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ခွင့်ပြုပါဦး..."

"ကျွန်တော်တို့..."

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရွက်ဖျင်တဲကြီးအတွင်း၌ ကျန်းချဲ့ နှင့် လီချန်ကော နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေရာ လေထုက အနည်းငယ် အနေရခက်သွားလေသည်။ သို့သော် ဤနေရာက လီချန်ကော၏ ပိုင်နက်ဖြစ်ရာ သူက ကျန်းချဲ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေရန် အချက်ပြပြီး ထိုင်ခိုင်းလိုက်လေသည်။

"ပြောရရင် ငါ့မှာလည်း သမီးအနည်းငယ် ရှိတယ်... အရင်က မင်းရဲ့နာမည်ကို ကြားလိုက်ရတုန်းက မင်းက ရှားပါးတဲ့ သိုင်းပါရမီရှင် တစ်ယောက်မှန်း သိခဲ့လို့ ငါ့ရဲ့ သားမက်အဖြစ် သတ်မှတ်ချင်ခဲ့တာ..."

"နှမြောစရာကောင်းတာက ချီကျန်းနန်က ငါ့ထက် ခြေတစ်လှမ်း ဦးသွားတယ်... ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ ငါ ဘယ်လောက်တောင် နှမြောနေခဲ့ရလဲ ဆိုတာ... ငါတို့ ယွဲ့ပြည်နယ်က ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပါရမီရှင်ကို ယွင်ပြည်နယ်က လုယူသွားတာပဲကွာ..."

လီချန်ကောက ခေါင်းယမ်းကာ နှမြောတသဖြစ်နေသည့် ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"မြို့စားမင်းရဲ့ မေတ္တာအတွက် ကျွန်တော်က အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်..."

ကျန်းချဲ့က လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ဤသဘောထားကိုသာ ပြသနိုင်လေသည်။

"အားနာမနေပါနဲ့လို့ ပြောထားတယ်လေ... ဘာတွေများ တလေးတစား ပြောနေတာလဲ... ငါ့ကို ဦးလေး လို့ ခေါ်ရင် ရပါပြီ... မင်းက ငါ့ရဲ့ သားမက် မဖြစ်လာခဲ့ပေမဲ့ ငါက မင်းကို အရမ်း အထင်ကြီးနေတုန်းပဲ..."

လီချန်ကောက ဒေါသထွက်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးလေး..."

လီချန်ကောက ဤသို့ ပြောလာပြီဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့်လည်း အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ဦးလေး ဟု ခေါ်ဆိုရုံသာ ရှိတော့သည်။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် သတိထားနေမိလေသည်။ အကြောင်းမဲ့ သက်သက် ကောင်းပြနေခြင်း နောက်ကွယ်တွင် ထူးဆန်းသော ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

လီချန်ကောက နယ်စားပယ်စား တတိယအဆင့် အရာရှိကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်နှင့် သူ့အပေါ် ဤမျှ ဖော်ရွေနေခြင်းက သူ့ကို အနည်းငယ် အနေရခက်စေပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လက်အောက်ငယ်သား အဖြစ် သိမ်းသွင်းချင်ခဲ့ကြောင်း သူ သိထားသည် မဟုတ်ပါလော။

နောက်ဆုံးတွင် ချီမိသားစုက အရင်ဦးသွားခဲ့သဖြင့် ဒေါသမထွက်လျှင်တောင်မှ ဤကဲ့သို့သော သဘောထားမျိုးတော့ မပြသင့်ချေ။

"မင်းက ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းက လူတော်တော်များများကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်... အဲ့ဒါ တကယ်ပဲလား..."

လီချန်ကောက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

"တကယ် ရှိခဲ့ပါတယ်... အဲ့ဒီတုန်းက..."

ကျန်းချဲ့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အတိုချုံး၍ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းက ဒီနှစ်တွေအတွင်း ပိုပိုပြီး ရိုင်းစိုင်းလာတာ... သူတို့ရဲ့ မာနကို နည်းနည်း ချိုးနှိမ်လိုက်တာလည်း ကောင်းတာပါပဲ... ကြောက်စရာ မလိုဘူး... ချီမိသားစုရဲ့ အကူအညီ မရှိရင်တောင်မှ မင်းက အခု ငါ့လက်အောက်က စစ်သူကြီး တစ်ယောက်ပဲ..."

"ငါက မင်းရဲ့ နောက်ခံဖြစ်ပေးမယ်... နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်းကသာ မင်းကို ထိရဲရင် သူတို့ကို လုံးဝ အလွတ်မပေးဘူးကွာ..."

လီချန်ကောက ခပ်ဖွဖွ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း အပေါ် အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရလေသည်။

ကျန်းချဲ့က အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသော်လည်း ကျေးဇူးတင်သည့် အမူအရာကို ဟန်ဆောင်ပြလိုက်လေသည်။

"မြို့စားမင်းရဲ့ မေတ္တာကို ကျွန်တော်က ရင်ထဲမှာ အမြဲ မှတ်ထားပါ့မယ်..."

"ထျန်းနန်ဂိတ် ဆိုတာ ထျန်းနန်ဒေသရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး နေရာဖြစ်ပြီး ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားလို့ အင်အားစု အများအပြားက မျက်စိကျနေကြတာ... မင်း တာဝန် စတင်ထမ်းဆောင်တာနဲ့ အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းအောင် လုပ်ရမယ်..."

"ပြီးတော့ မင်း ထျန်းနန်ဂိတ် တပ်မှူးချုပ် ဖြစ်လာတဲ့ ကိစ္စအပေါ် ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေနဲ့... လက်ရှိ ထျန်းနန်ဂိတ် ဒုတိယ တပ်မှူးချုပ်က ကောင်းမိသားစု က လာတာ... မင်းသာ မရှိဘူးဆိုရင် သူက တပ်မှူးချုပ် ဖြစ်နေလောက်ပြီ..."

"အခု မင်းက သူ့နေရာကို လုယူလိုက်တော့ သူက သေချာပေါက် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမှာပဲ... မင်းကို ပြဿနာ ရှာချင်ရှာလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... မင်းရဲ့ ရာထူးကို ငါကိုယ်တိုင် ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့တာ..."

"သူသာ မကျေနပ်ရင် အသက်မသေစေရုံလောက် မင်းသဘောကျ အပြစ်ပေးလို့ ရတယ်... နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ မှန်သမျှကို ငါ တာဝန်ယူဖြေရှင်းပေးမယ်..."

ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် လီချန်ကောက ထျန်းနန်ဂိတ်၏ ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေများကို မိတ်ဆက်ပေးကာ ကျန်းချဲ့ကို သူ၏ ဘက်တော်သားအဖြစ် သိမ်းသွင်းလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာလေသည်။

"ဦးလေးရဲ့ ဒီစကား ရှိနေမှတော့ ကျွန်တော်လည်း လုံးဝ စိတ်အေးသွားပါပြီ... ဦးလေး စိတ်ချပါ... ကျွန်တော်က တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး တပ်ဖွဲ့ကို ရောက်လာမှတော့ ဒီတပ်ဖွဲ့က လူတစ်ယောက်ပါပဲ... မြို့စားမင်းကများ ခိုင်းစေစရာ ရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပါ့မယ်..."

ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်းပင် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် သူ၏ သဘောထားကို ပြသလိုက်လေသည်။

လီချန်ကောက မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့၏ သဘောထားကို အလွန် ကျေနပ်ပုံရလေသည်။

"နှမြောစရာပဲ... မင်းက ငါ့ရဲ့ မွေးစားသား မဟုတ်ဘဲ ချီကျန်းနန်က အရင်ဦးသွားတာ..."

လီချန်ကော၏ စကားအသွားအလာကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းချဲ့၏ မျက်မှောင်များ အလိုအလျောက် တွန့်ကွေးသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လေလွင့်နေခဲ့ရပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ သခင် တစ်ယောက်နဲ့ မတွေ့ခဲ့ရတာကိုပဲ နောင်တရမိတာပါ... အခု မြို့စားမင်းနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့် ရတာက သုံးဘဝစာ ကံကောင်းမှု တစ်ခုပါပဲ... မြို့စားမင်းရဲ့ လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းခွင့် ရတာမို့ မွေးစားသား မဟုတ်ရင်တောင်မှ မြို့စားမင်းကို လူကြီးမိဘ တစ်ယောက်လို အမြဲ သဘောထားပါတယ်..."

"ငါက အဲ့ဒီသဘောမျိုး ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး... မင်း တွေးလွန်နေပြီ..."

လီချန်ကောက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ အပြင်ပန်းတွင် ထိုသို့ပြောသော်လည်း ကျန်းချဲ့ ပြသလာသော သဘောထားကိုမူ သူ အလွန် သဘောကျနေလေသည်။

ထို့နောက် လီချန်ကောက ကျန်းချဲ့အား ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက် အချို့ကို ညွှန်ကြားပြသပေးခဲ့ရာ ကျန်းချဲ့ အတွက် အလွန် အကျိုးရှိလှပေသည်။ ကျန်းချဲ့က လီချန်ကော အပေါ် ပိုမို ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြသခဲ့သော်လည်း ရင်ထဲတွင် မည်သို့ တွေးတောနေမည်ကိုမူ မည်သူကမျှ မသိနိုင်ချေ။

"ဒါက မင်းရဲ့ ရာထူးတံဆိပ်တုံးနဲ့ အမိန့်စာပဲ... သိမ်းထားပြီး တာဝန်သွားထမ်းဆောင်တော့... ဘာကိုမှ ထောက်ထား ငဲ့ညှာနေစရာ မလိုဘူးဆိုတာ သေချာ မှတ်ထား... ငါလည်း အဲ့ဒီ နေရာကို ရှင်းလင်းပစ်ချင်နေတာ ကြာပြီ... အခွင့်အရေး မရခဲ့လို့သာ..."

"မင်းမှာ စွမ်းရည်ရှိရင် စမ်းကြည့်လိုက်ပေါ့... နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာ အားလုံးကို ငါ တာဝန်ယူတယ်..."

တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် လီချန်ကောက စကားစမြည် ပြောဆိုခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ပြင်ဆင်ထားသော ရာထူးတံဆိပ်တုံးနှင့် အမိန့်စာများကို ကျန်းချဲ့ထံသို့ ပေးအပ်ကာ အားပေးစကား ဆိုလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြို့စားမင်း..."

"ဟင်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေး..."

"ဟားဟားဟား... ကောင်းပြီ... သွားတော့... မင်းရဲ့ ခရီးစဉ် နောက်ကျမှာ စိုးလို့ ထမင်းစားဖို့ မတားတော့ဘူး..."

"ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပါဦး..."

ကျန်းချဲ့က ရာထူးတံဆိပ်တုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကာ ကျေးဇူးတင်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် ရွက်ဖျင်တဲကြီးအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

"မွေးစားအဖေ... အဖေက ဘာလို့ ဒီကောင်လေး အပေါ် ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ... ဒါက သူ့ကို အရမ်း အထင်ကြီးလွန်းရာ မကျဘူးလား... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ချီမိသားစုရဲ့ လူပဲလေ..."

ကျန်းချဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် အစောပိုင်းက သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော သက်လတ်ပိုင်း လူကြီးက ရွက်ဖျင်တဲကြီးအတွင်းသို့ ဝင်လာပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သူ၏ လေယူလေသိမ်းတွင် ကျန်းချဲ့ အပေါ် အလွန် မကျေနပ်မှုများ ပါဝင်နေပေသည်။

"ဘာလဲ... ဒီလူကို သဘောမကျလို့လား..."

ယခုအချိန်တွင် လီချန်ကောထံ၌ ကျန်းချဲ့ အရှေ့တွင် ပြသခဲ့သော ဖော်ရွေမှုမျိုး လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ မျက်နှာထားက အေးစက်နေလေသည်။

"သားတော် ထင်တာက ဒီကောင်လေးမှာ အတွေ့အကြုံလည်း မရှိဘူး... အောင်မြင်မှုလည်း မရှိဘဲနဲ့ ချီမိသားစုရဲ့ အဆက်အသွယ်ကို အားကိုးပြီး ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ရာထူးကို တိုက်ရိုက် ယူသွားတာက တကယ်ကို မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်လို့ပါ..."

သက်လတ်ပိုင်းလူကြီးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... မင်းရဲ့ အတွေးတွေကို အဖေ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား... အဲ့ဒီ ကျန်းချဲ့ က မင်းရဲ့ ရာထူးကို လုယူသွားလို့ မင်း အခုလို အေးစက်စက် လုပ်နေတာ မဟုတ်လား... မင်းကွာ... အရာအားလုံးကို မျက်နှာပေါ်မှာ အတိုင်းသား ပေါ်နေအောင် ပြသနေတာပဲ... လှည့်ကွက် သိပ်တိမ်လွန်းတယ်..."

လီချန်ကောက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေသည်။

"မွေးစားအဖေရဲ့ မျက်စိက စူးရှလွန်းလှပါတယ်... သားတော် အပြစ်ရှိပါတယ်..."

လီတုန်းရှန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်လေသည်။

လီချန်ကော ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ကျန်းချဲ့သာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပါက ထျန်းနန်ဂိတ် တပ်မှူးချုပ်ရာထူးမှာ သူ၏ အပိုင်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ စာရွက်စာတမ်းများပင် ပြင်ဆင်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တော်ဝင်အစိုးရထံ တင်ပြရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ကျန်းချဲ့က ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လီတုန်းရှန်း အတွက် အခံရအက်ဆုံး အရာမှာ မွေးစားဖခင် လီချန်ကောက ဤကိစ္စကို အလွန် ထောက်ခံနေပုံရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချဲ့နှင့် ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ဆုံချိန်တွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားကို ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ... ထျန်းနန်ဂိတ် ရာထူးက နောက်ဆုံးကျရင် မင်းရဲ့ အပိုင် ဖြစ်လာမှာပါ..."

လီချန်ကောက တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို အဲ့ဒီ ကျန်းချဲ့ ကရော..."

"သူလား... ဟားဟား... သူက အဖေ့လက်ထဲက ဓားတစ်လက် သက်သက်ပါပဲ... တကယ်လို့ ဒီကောင်လေးကသာ ချီမိသားစုနဲ့ စေ့စပ်မထားခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါ ကိုယ်တိုင် သူ့ကို သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမှာပေါ့... နှမြောစရာကောင်းတာက သူက လမ်းရွေးမှားသွားခဲ့တယ်..."

လီချန်ကော အနေဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် နှမြောနေမိလေသည်။ သူ၏ အကဲခတ်မှုအရ ကျန်းချဲ့ သည် အလွန် ရှားပါးသော သိုင်းပါရမီရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်တွင် ရှန်ရှန်း မဟာသိုင်းသခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိနေကြောင်း သိထားသောကြောင့်ပင်။

"ဒါဆို မွေးစားအဖေက ဘာလို့ စောစောက သူ့ကို အဲ့ဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးလေးစားတဲ့ ပုံစံမျိုး ပြနေရတာလဲ..."

လီတုန်းရှန်းက မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

လီချန်ကောက ကုလားထိုင် နောက်ကျောကို မှီလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းထားလိုက်လေသည်။

"ထျန်းနန်က အရမ်း ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်... ကောင်းမိသားစု... နင်မင်းသားအိမ်တော်... နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း စတဲ့ အင်အားစုတွေ အများကြီးက အရှုပ်အထွေးတွေ ဖြစ်နေကြတာ... မူလက အဖေ တွေးထားတာက တခြားနည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး ဒီကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ ထင်မထားတာက ဒီကောင်လေး ရောက်လာတာပဲ..."

"ချီမိသားစုရဲ့ နောက်ခံ ရှိနေမှတော့ ဒီကောင်လေးက နောင်တစ်ချိန်ကျရင် သေချာပေါက် ငြိမ်ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီလိုမှတော့ အဖေက သူ့ကို နည်းနည်း တွန်းတင်ပေးလိုက်ပြီး တာဝန်တွေ အများကြီး ခိုင်းစေလိုက်မယ်... အဖေ့အတွက် အတားအဆီးတွေကို ရှင်းလင်းပေးဖို့ပေါ့..."

"ကျန်းချဲ့က ရေကို နောက်သွားအောင် မွှေနှောက်ပြီးတာနဲ့ အဖေက အေးအေးဆေးဆေး ဝင်ရောက် ထိန်းချုပ်လိုက်ရုံပဲ..."

လီတုန်းရှန်းက ပါးစပ်ဟသွားပြီး လီချန်ကော၏ စကားများကြောင့် အသိအမြင် ပွင့်လင်းသွားပုံရကာ အလိုအလျောက် ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

"မွေးစားအဖေရဲ့ ဉာဏ်အမြော်အမြင်က ကြီးမားလှပါတယ်..."

"တုန်းရှန်း... မင်းက ငယ်ပါသေးတယ်... မလောပါနဲ့... ထျန်းနန်က ငါ့ရဲ့ နယ်မြေပဲ... မင်း အတွက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်မယ့်နေ့ တစ်နေ့ ရောက်လာမှာပါ... လောလောဆယ်တော့ မင်းရဲ့ အတွေးတွေကို ခဏ သိမ်းထားလိုက်ဦး..."

"တတ်နိုင်သမျှ ကျန်းချဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လှုပ်ရှား... သူက နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နဲ့လည်း ရန်ငြိုး ရှိတယ် မဟုတ်လား... ဟားဟား... သူ့ကို နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နဲ့ ကောင်းမိသားစုကို တိုက်ခိုက်ဖို့ နောက်ကွယ်ကနေ ထောက်ပံ့ပေးလိုက်... ကြားရသလောက်တော့ ဒီကောင်လေး အကျွမ်းကျင်ဆုံး အရာက မိသားစုတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ပစ္စည်းတွေ သိမ်းဆည်းတာတဲ့လေ..."

"ငါလည်း အဲ့ဒါကို မြင်ဖူးချင်ပါသေးတယ်..."

"သားတော် နားလည်ပါပြီ... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အဲ့ဒီ ကျန်းချဲ့ကသာ အောင်မြင်မှု တစ်ခုခု အမှန်တကယ် ရလာခဲ့မယ်ဆိုရင် မွေးစားအဖေက သူ့ကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလို့လဲ..."

"ဘာလို့ ဖြေရှင်းရမှာလဲ... သူက တကယ် အရည်အချင်း ရှိတယ်ဆိုရင် ငါက သူ့ကို ပိုပြီး အရေးပါတဲ့ နေရာတွေမှာ သုံးမှာပေါ့... ချီမိသားစုရဲ့ အခြေခံ အင်အားကလည်း မသေးဘူးလေ... ငါလည်း ချီမိသားစုနဲ့ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ချင်သေးတယ်... ဒီလောကမှာ ထာဝရ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ဆိုတာ မရှိဘူး... ထာဝရ အကျိုးအမြတ် ဆိုတာပဲ ရှိတယ်..."

တောင်ပိုင်းကာကွယ်ရေး စစ်စခန်း အပြင်ဘက်တွင်မူ အစောပိုင်းက ပြုံးရွှင်ဖော်ရွေနေသော ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားလေပြီ။ မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ အနောက်ဘက်ရှိ စစ်စခန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ယခုအချိန်တွင် သူ အများကြီး စဉ်းစားမိနေလေပြီ။ လီချန်ကောက ဤမျှ ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံပြီး သူ၏ နောက်ခံအဖြစ် ရပ်တည်ပေးမည်ဟု တိုက်ရိုက် ကြေညာကာ သူ့ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားခွင့် ပေးခဲ့ခြင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် သေချာပေါက် အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိနေရမည် ဖြစ်၏။

အကြောင်းမဲ့ သက်သက် အထင်ကြီး လေးစားမှု ဆိုတာ မရှိနိုင်ချေ။ ရှင်းရှင်းပြောရလျှင် သူ့တွင် အသုံးချခံနိုင်သော တန်ဖိုး ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်မှလွဲ၍ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် လူအများကို အလေးထားစေနိုင်ဆုံး အရာမှာ ချီမိသားစု၏ သားမက် ဟူသော အဆင့်အတန်းပင် ဖြစ်လေသည်။ လီချန်ကော အနေဖြင့် ထိုအချက်ကို အသုံးချကာ သူ့ကို ထျန်းနန်ရှိ အင်အားစုများနှင့် ရန်တိုက်ပေးရန် သို့မဟုတ်ပါက ချီမိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လီချန်ကော၏ လှည့်ကွက်များက အလွန် ရှင်းလင်းနေပြီး ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သူက နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း နှင့် အရင်ကတည်းက ရန်ငြိုးရှိနေသည့်အပြင် ကောင်းမိသားစု ထောက်ပံ့ထားသော ရာထူးနေရာကိုပါ လုယူခဲ့သည် ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူက လုံးဝ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ သူ့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်လာနိုင်ခြေ အလွန်များပြားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ရန်သူတွေအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ပြဿနာက...

ကျန်းချဲ့က သူတစ်ပါး အသတ်ခံရမည့် အချိန်ကို ငုတ်တုတ် ထိုင်စောင့်နေမည့်သူ မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ထျန်းနန်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် အလွန် တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံခဲ့ခြင်းမှာ ချီမိသားစုထံမှ နောက်ထပ် အကူအညီများ ရရှိရန် ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အပြင်... ထျန်းနန်၏ ကြီးမားလှသော အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားများကို မြှင့်တင်လိုသောကြောင့် လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာတွင် နေရာတိုင်း၌ ရတနာများ ရှိနေလေသည်။ အများစုက ပိုင်ရှင် ရှိပြီးသား ဖြစ်နေသော်လည်း သူကသာ လုယူနိုင်မည်ဆိုလျှင်... အားလုံးက သူ၏ အပိုင် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါလော။

အရင်းအမြစ်များနှင့် ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများသာ လုံလောက်မည် ဆိုပါက...

မည်သူက မည်သူ့ကို အသုံးချနေသလဲ ဆိုတာ သေချာပေါက် ပြော၍ မရနိုင်သေးချေ။

လီချန်ကော၏ ရည်ရွယ်ချက် ကလည်း အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေပေသည်။ ချီမိသားစုက အင်အားကြီးမားသော်လည်း ဤနေရာနှင့် အလွန် ဝေးကွာလွန်းလှရာ လီချန်ကော ကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက်က သူ့ကို ပေါ်တင် ထောက်ခံပေးထားခြင်းက သူ၏ အပေါ် ကျရောက်လာမည့် ဖိအားများစွာကို လျှော့ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာမှာ အတိုတောင်းဆုံး အချိန်အတွင်း ထျန်းနန်ဂိတ်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် နှင့် ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

မဟာသိုင်းသခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သိုင်းလောက၏ အားပြိုင်ရာစင်မြင့်ပေါ်တွင် အမှန်တကယ် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင် လှုပ်ရှားနိုင်မည့် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ရရှိလာမည် ဖြစ်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ ချီကျန်းနန် ပေးခဲ့သော ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်း နတ်မှော်အဆောင် ရှိနေခြင်းကလည်း သူ့ကို ယုံကြည်မှု အများကြီး ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ နောက်ဆုံး လက်နက်သာ ဖြစ်၏။ အလွန်တရာ အရေးကြီးသော အချိန် မရောက်မချင်း ကျန်းချဲ့က ၎င်းကို လုံးဝ ထုတ်ဖော် အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။

နောက်ဆုံးလက်နက် ဆိုတာ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ရင် နောက်ဆုံးလက်နက် မဟုတ်တော့ဘူးလေ...

ဤသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ကျန်းချဲ့၏ ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းမှု အရှိန်နှုန်းက ပိုမို လျင်မြန်လာပြီး ကြယ်တံခွန် တစ်ခုအလား မိုင်တစ်သောင်းကျော် ကျယ်ဝန်းသော ကောင်းကင်ပြင်ကြီးကို ဖြတ်သန်း ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။