အခန်း ၂၃၇

အခန်း (၂၃၇) ကိုယ်လည်း ကိုယ့်အစွမ်းအစရဲ့ အမြင့်ဆုံးက ဘယ်လောက်ရှိမလဲ ဆိုတာကို စမ်းသပ်ချင်နေတာ

ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ချီနင်ပင်းကလည်း အတော်လေး သဘောတူလေသည်။ ယခုအခါ တော်ဝင်အစိုးရ၏ အာဏာစက်က တစ်နေ့တခြား ကျဆင်းလာနေသော်လည်း အဆုံးတွင်တော့ ဤလောက၌ အင်အားအကြီးဆုံး အဖွဲ့အစည်းပင် ဖြစ်နေသေးသည်။ မတတ်သာသည့် အခြေအနေမှလွဲ၍ မည်သည့် အင်အားစုကမျှ ပေါ်တင် ပုန်ကန်ရဲမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ၎င်းက အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်၏။ ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထား မမိသရွေ့ တိတ်တဆိတ် အစိုးရအရာရှိများကို လုပ်ကြံသည့် ကိစ္စများက အများအပြား ရှိလေသည်။ ယခင် ထျန်းနန်ဂိတ် တပ်မှူးချုပ်ပင်လျှင် လုပ်ကြံခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း ချီနင်ပင်း ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။

ယနေ့ထက်တိုင်အောင် ယွဲ့ပြည်နယ် အစိုးရက စုံစမ်းစစ်ဆေးနေဆဲ ပင် ဖြစ်လေသည်။

"တပ်မှူးချုပ်... ဖန်ရှန်း ဝင်ခွင့်တောင်းနေပါတယ်..."

အပြင်ဘက်မှ အစောင့်တစ်ယောက်က အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အရိုအသေပေးလျက် သတင်းပို့လိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် စူးရှသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"သူ့ကို ဝင်လာခဲ့ခိုင်းလိုက်..."

"ကျွန်တော်မျိုး ဖန်ရှန်း... တပ်မှူးချုပ်ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်..."

သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဖန်ရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် မလုံမခြုံ ဖြစ်နေမှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး ကျန်းချဲ့ကို ဦးညွတ်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။ ကျန်းချဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိပြီး ဤအရာများ အားလုံးက အစောပိုင်း မြို့တံခါးဝ၌ တားဆီးခဲ့ခြင်းကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က ထိုကိစ္စကို ဂရုမစိုက်လောက်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် အရေးပေါ် ခေါ်ယူခြင်း ခံရသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အလွန် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရလေသည်။

သူ့ကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ကျန်းချဲ့က အခြေအနေကို ကောင်းစွာ ရိပ်မိနေပြီး ပထမဆုံး စကားတစ်ခွန်းကပင် သူ့ကို အကျပ်ရိုက်သွားစေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်၏။

"မင်း ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံမလား... ဒါမှမဟုတ် ငါက အတင်း နှိပ်စက်ပြီး မေးရမလား..."

ဖန်ရှန်း၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင်မူ တည်ငြိမ်သည့် ဟန်ပန်ကို အတင်း ဖန်တီးထားလေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးက... တပ်မှူးချုပ် ဘာကို ဆိုလိုသလဲ ဆိုတာ နားမလည်ပါဘူး..."

"တကယ် နားမလည်ဘူးလား..."

ကျန်းချဲ့က အောက်ဘက်ရှိ လူကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် မည်သည့် ခံစားချက်ကိုမျှ ဖတ်ရှု၍ မရနိုင်ချေ။

ဤလူကို သူ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်မနေခဲ့သော်လည်း ကောင်းချီနန်က ခွင့်တောင်းပြီး အနားယူရန် ထွက်ခွာမသွားမီ မြို့တံခါးဝ၌ တားဆီးခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ အစီအစဉ် မဟုတ်ကြောင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ နှစ်ဦးကြား တိုက်ပွဲဖြစ်စေရန် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်နေကြောင်း သတင်းပေးခဲ့လေသည်။

ထိုကိစ္စကြောင့် ကျန်းချဲ့က ဤမျှ ချက်ချင်း စတင် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ တွေးတောမိသဖြင့် အပြစ်ကို ကိုယ်တိုင် မခံယူလိုဘဲ ကျန်းချဲ့ကို ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းစေလိုခြင်း ပင် ဖြစ်၏။ အကောင်းဆုံးမှာ ဖန်ရှန်း၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုနှင့် ကျန်းချဲ့ကို ရန်တိုက်ပေးလိုခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မင်းသားလေး ဂျီချန်ချင်းက ကျန်းချဲ့နှင့် ကောင်းချီနန်တို့ အကြား ရန်ငြိုးဖြစ်စေရန် မျှော်လင့်သကဲ့သို့ ရှုံးနိမ့်သွားသော ကောင်းချီနန်ကလည်း ကျန်းချဲ့ကို အခြား အင်အားစုများနှင့် ရန်ငြိုးဖြစ်စေရန် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။ အားလုံးက နောက်ကွယ်မှ အမြတ်ထုတ်လိုသူများချည်းသာ ဖြစ်ကြ၏။

"ကျွန်တော်မျိုး... တကယ် နားမလည်တာပါ... တပ်မှူးချုပ် ပိုပြီး ရှင်းလင်းအောင် ပြောပြလို့ ရမလား..."

ဖန်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး မည်သည့် နေရာတွင် ကျန်းချဲ့ကို ပြစ်မှားမိခဲ့သနည်း ဟု တွေးတောနေပုံ ရလေသည်။

"မြို့တံခါးဝမှာ ငါ့ကို တားဖို့ မင်း အမိန့်ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"သခင်ကြီး အထင်လွဲနေပါပြီ... ကျွန်တော်မျိုး အဲ့ဒီလို လုပ်ခဲ့တာက တပ်မှူး ကောင်း ရဲ့ အမိန့်ကြောင့်ပါ... ကျွန်တော်မျိုးက အမိန့်ကို နာခံရုံ သက်သက်ပါ... သခင်ကြီးကို ဆန့်ကျင်ဖို့ လုံးဝ မရဲပါဘူး... သခင်ကြီး သေချာ စုံစမ်းပေးပါ..."

ဖန်ရှန်းက ဒူးထောက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

"ငါက ပါးနပ်တဲ့ လူတွေကို သဘောကျတယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက နည်းနည်း မိုက်မဲနေသလိုပဲ..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သွေးရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီး တစ်ခုက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။

ဖန်ရှန်း တစ်ယောက် ချက်ချင်းပင် ချွေးစေးများ ပြန်လာပြီး ကြီးမားလှသော တောင်ကြီး တစ်တောင် ဖိပိနေသည့် အလား ခံစားလိုက်ရကာ ကျောပြင်ကိုပင် မတ်အောင် မတ်မတ် မရပ်နိုင်တော့ချေ။ သူ ဘာမှ ဆက်မပြောရသေးမီ မှာပင် ဖိအားက ရုတ်တရက် ပိုမို ကြီးမားလာလေသည်။

"ဘုန်း..."

ဖန်ရှန်း တစ်ယောက်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ် သွားလေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ ကမူ နေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်၏။ မွေးရာပါအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အရှိန်အဝါနယ်ပယ် သို့ ခြေချထားပြီး ဖြစ်သော ကျန်းချဲ့၌ လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်သော အားသာချက် များ ရှိနေပေသည်။ လှုပ်ရှားရန်ပင် မလိုဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အရှိန်အဝါ ကို အနည်းငယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ ထိုဖိအားကို လုံးဝ ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ချေ။

အရိုးများက တကျွိကျွိ မြည်လာပြီး ဖန်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်သော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။

"တပ်မှူးချုပ်... ချမ်း... ချမ်းသာပေးပါ... ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး..."

"လူတွေပြောကြတယ် အရာရှိသစ် တစ်ယောက် ရောက်လာရင် မီးသုံးပုံ စတင် ရှို့ရတယ်တဲ့... ပထမဆုံး မီးပုံကို ငါက ကောင်းချီနန်ရဲ့ အပေါ်မှာ ရှို့လိုက်ပြီး သူ့ကို အိမ်ပြန် အနားယူခိုင်းလိုက်ပြီ... ဘယ်လိုလဲ မင်းက ငါ့ရဲ့ ဒုတိယ မီးပုံကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်သေးလို့လား... ကောင်းချီနန်ကို သတ်ဖို့ ခက်ခဲပေမဲ့ မင်းရဲ့ အသက်ကတော့ ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူး တစ်ချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... ရိုးရိုးသားသား ဖြေရင် အသက်ရှင်ခွင့် ရမယ်... မဟုတ်ရင်တော့... မင်းက အသားတုံး တစ်တုံး အဖြစ်ပဲ ပြောင်းသွားတော့မယ်..."

ကျန်းချဲ့က ဝမ်းနည်းခြင်း ဝမ်းသာခြင်း ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ လူကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်းက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပုံ ရလေသည်။

"တပ်မှူးချုပ်... ကျွန်တော်မျိုး... ပြောပါ့မယ်..."

အသက်နှင့် သေမင်းကြား ရွေးချယ်ရမည့် အချိန် ရောက်လာသောအခါ ဖန်ရှန်း တစ်ယောက် အသက်ရှင်ရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်ရလေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ အာဏာရှင်ဆန်ဆန် ပြုမူပုံများကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ဤ တပ်မှူးချုပ် အသစ်မှာ ဥပဒေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ကောင်းမိသားစု၏ လူများကိုပင် ဖိနှိပ်ရဲသည် ဆိုမှတော့ သူ့လို နောက်ခံ မရှိသော အရာရှိငယ်လေး တစ်ယောက်ကို ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာ မလိုတော့ချေ။

ချက်ချင်းပင် ဖန်ရှန်း တောင်းပန်လိုက်သည့် အချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဖိအားများက ရောက်လာစဉ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရာ ဖန်ရှန်း တစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းနေရလေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေလေသည်။

"ပြော..."

"ဟုတ်... ယွမ်ဟယ်တောင် က လူတွေပါ... သူတို့က သခင်ကြီး နဲ့ တပ်မှူး ကောင်း တို့ ကြားမှာ ရန်ငြိုးဖြစ်အောင် တမင်တကာ သွေးထိုးပေးခိုင်းတာပါ..."

ဖန်ရှန်းက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ယွမ်ဟယ်တောင်..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားလေသည်။ ဤအင်အားစုနှင့် သူ မည်သည့် ရန်ငြိုးမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ လူက စေခိုင်းခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်လား။ ချီနင်ပင်း ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ထျန်းနန်မြို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိုင်းလောက အင်အားစုများ အားလုံးတွင် နောက်ခံ အသီးသီး ရှိကြသည်မှာ အမှန်ပင်။

လူသိများသော အင်အားစုများဆို၍ အနည်းငယ်သာ ရှိလေသည်။ ယွမ်ဟယ်တောင် မှာလည်း ထိုအထဲမှ တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။ ကောင်းချီနန် ကို ဖိနှိပ်ပြီးနောက် ထိုအင်အားစု ကလည်း သူ့ထံသို့ တပည့်များကို လွှတ်၍ လက်ဆောင်များ ပေးပို့ခဲ့သေးသည်။ သို့သော် တန်ဖိုး သိပ်မကြီးလှချေ။

"ကျွန်တော်မျိုးက အရင်က ယွမ်ဟယ်တောင် ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရခဲ့ဖူးပါတယ်... ဒါကြောင့်လည်း... ရှန်ကွမ်းအဆင့် ကို ရောက်လာပြီး တပ်မှူး နေရာကို ရခဲ့တာပါ... အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း ယွမ်ဟယ်တောင် က ကျွန်တော်မျိုး ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး သူတို့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာပါ... သခင်ကြီး ကို မြို့ထဲ ဝင်ခွင့်မပေးဘဲ တားခိုင်းတာလည်း သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ် ပါပဲ... သခင်ကြီး ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ခိုင်းတာပါ..."

ဖန်ရှန်းက ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားရဲတော့ဘဲ အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"သက်သေ အထောက်အထား ဘာရှိလဲ..."

ဖန်ရှန်း ပြောသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဆိုသည်ကို ကျန်းချဲ့ လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။ အများစုမှာ ယွမ်ဟယ်တောင် နှင့် ဖန်ရှန်း တို့ ပူးပေါင်း၍ အကျိုးအမြတ် ရယူကာ လွယ်ကူမှုများ ဖန်တီးပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်တန်ရာသည်။ သို့သော် သူက ထိုကိစ္စများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေမည် မဟုတ်ချေ။

"ကျွန်တော်မျိုး မှာ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေ အထောက်အထားတော့ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုး ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်... ပြောခဲ့တာတွေ အကုန်လုံး မှန်ကန်ပါတယ်... သခင်ကြီး ကို လုံးဝ မလိမ်ရဲပါဘူး..."

ဖန်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ယွမ်ဟယ်တောင် ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစု က ဘယ်သူလဲ..."

"ဒါကိုတော့ ကျွန်တော်မျိုး တကယ် သေချာ မသိပါဘူး... ယွမ်ဟယ်တောင် က အစိုးရ အဖွဲ့အစည်း နဲ့ အဆက်အသွယ် ကောင်းကောင်း ရှိတယ် ဆိုတာလောက်ပဲ သိတာပါ... ဒီ ထျန်းနန်မြို့ ထဲမှာတောင်မှ ကျွန်တော်မျိုး တစ်ယောက်တည်း ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကျန်းချဲ့က လက်ချောင်းများဖြင့် ဘေးရှိ လက်ရန်းကို ခပ်ဖွဖွ ခေါက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းထားကာ ခန်းမဆောင် အတွင်းရှိ လေထု က ရုတ်တရက် အေးစက်သွားလေသည်။ ယွမ်ဟယ်တောင် ၏ နောက်ကွယ်မှ လူ က မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်ကို သူ စဉ်းစား နေမိလေသည်။

ဖန်ရှန်း ၏ လည်ဇလုပ် က လှုပ်ရှားသွားပြီး ဖိအား များ ပြန်လည် မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အံကြိတ်ကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး မှာ သူတို့ နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သခင်ကြီး ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့တဲ့ သက်သေ အထောက်အထားတော့ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ စာရင်းအုပ် တစ်အုပ် ရှိပါတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ် အတွင်း ပွဲတော် နေ့တွေ မွေးနေ့ တွေမှာ ကျွန်တော်မျိုး ကို ပေးခဲ့တဲ့ အရင်းအမြစ် တွေရဲ့ စာရင်းပါ... ဒါက သက်သေ အဖြစ် သုံးလို့ ရမလား မသိဘူး..."

"စာရင်းအုပ် ကို ယူလာခဲ့... ပြီးတော့... ယွမ်ဟယ်တောင် က လူတွေကို ဆက်သွယ်လိုက်... ငါက မင်းကို သတိထားမိနေပြီ လို့ ပြောလိုက်... သူတို့ကို ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ ဆိုတာ မေးကြည့်..."

ကျန်းချဲ့က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ် နေပြီးနောက် အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်..."

စကားပြော ပြီးနောက် ဖန်ရှန်း က နောက်ဆုတ် ကာ ကျန်းချဲ့ ကဲ့သို့ အန္တရာယ် များသော လူနှင့် ဝေးရာ သို့ သွားရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ စကားမပြောရသေးမီ မှာပင် အလင်းတန်း တစ်ခု က ကျန်းချဲ့ ၏ လက်ချောင်း ထိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန်ရှန်း ၏ အမြုတေ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် သွားလေသည်။

"သခင်ကြီး... ခင်ဗျား..."

ဖန်ရှန်း ၏ မျက်နှာ က အနည်းငယ် ပြောင်းလဲ သွားလေသည်။

"ငါက မင်းကို မယုံဘူး... ဒါဆိုရင်... မင်းရော ငါပါ စိတ်ချရပြီပေါ့..."

ကျန်းချဲ့ ၏ အသံ က တည်ငြိမ် နေပြီး အလွန် သေးငယ်သော ကိစ္စ တစ်ခုကို ပြောနေသည့် အလားပင်။

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ဖန်ရှန်း က တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြင့် ခေါင်းညိတ် လိုက်ပြီး လုံးဝ မငြင်းဆန်ရဲတော့ချေ။

"သွားတော့..."

"ကျွန်တော်မျိုး ခွင့်ပြုပါဦး..."

"ယွမ်ဟယ်တောင် ရဲ့ နောက်ကွယ်က အင်အားစု က နင်မင်းသားအိမ်တော် ဖြစ်ရမယ်..."

ဖန်ရှန်း ထွက်သွားပြီးနောက် ချီနင်ပင်း က တိတ်ဆိတ်မှု ကို ချိုးဖျက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟင်..."

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားလေသည်။

"ချီမိသားစု က ဒီနေရာမှာ အင်အား အတော်အသင့် ရှိတယ်လေ... လူတော်တော်များများ နဲ့လည်း အဆက်အသွယ် ရှိတယ်... ယွမ်ဟယ်တောင် က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာ လောက်ကတည်းက တည်ထောင်ခဲ့တာ ဆိုပေမဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် လောက်ကမှ ရုတ်တရက် ကြီးပွားလာတာ... တခြား ပြည်နယ် တွေကနေ ဒီကို ပြောင်းရွှေ့လာပြီး... တောင်ပိုင်းယွဲ့ က အရင်းအမြစ် တွေကို ခိုးသွင်းတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နေတာ... သူတို့ နောက်ကွယ်က အင်အားစု ကလည်း ယွမ်ဟယ်တောင် အတွက် ပြဿနာ တွေကို ကူညီ ရှင်းလင်းပေးမှာပဲလေ... အဲ့ဒါကြောင့် သဲလွန်စ တွေ ပေါ်လာတာပေါ့... အပြင်ပန်း မှာတော့ ယွမ်ဟယ်တောင် ရဲ့ နောက်ခံ က လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု လို ဖြစ်နေပေမဲ့... လက်တွေ့ မှာတော့ အင်အားစု အသီးသီး က သူတို့ ရဲ့ နောက်ခံကို ကောင်းကောင်း သိထားကြတယ်..."

"မင်း သိထားတာတွေ တော်တော် များတာပဲ..."

ကျန်းချဲ့ က အနည်းငယ် အံ့ဩ သွားမိလေသည်။

"ရှင်က ကျွန်မကို တကယ်ပဲ ပန်းအိုးလေး တစ်လုံး လို့ ထင်နေတာလား..."

ချီနင်ပင်း က ကျန်းချဲ့ ကို မျက်စောင်းထိုး ကာ ခပ်ဖွဖွ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။ ကျန်းချဲ့ နှင့် ပူးပေါင်းရန် အတွက် သူမ ၏ ဖခင် က အခွင့်အာဏာ အများအပြား ကို သူမ ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးထားခဲ့လေသည်။

သူမ ကလည်း ကျန်းချဲ့ ၏ အိပ်ရာဖော် အဖြစ် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းထက်သော အကူအညီ ပေးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်း ပင်။

"နယ်နှင်ဒဏ် ပေးခံရသလို ဖြစ်နေတဲ့ ဒီ နင်မင်းသားအိမ်တော် က ရိုးရိုးသားသား မနေဘဲ ငါ့ကို လာပြီး ပြဿနာ ရှာနေတာ... တကယ်ကို... သေလမ်းရှာနေတာပဲ..."

ကျန်းချဲ့ က နောက်သို့ မှီချလိုက်ပြီး ထိုင်ခုံ နောက်ကျော ကို မှီကာ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင် များ ပေါ်ထွက် လာလေသည်။

ရာထူး မယူမီ ကတည်းက သူ က စုံစမ်း စစ်ဆေးမှု များ ပြုလုပ် ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ နင်မင်းသားအိမ်တော် လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်လေသည်။ သို့သော် သူ က သိပ်ပြီး အာရုံစိုက် မထားခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လက်ရှိ နင်မင်းသား က အလွန် သိုသိုသိပ်သိပ် နေလေ့ရှိပြီး ထင်ရှားသော လှုပ်ရှားမှု သိပ်မရှိချေ။ ထို့အပြင် သူ၏ လက်ထဲတွင် စစ်တပ် အင်အား လည်း မရှိသဖြင့် လက်တွေ့တွင် အမည်ခံ မင်းသား တစ်ပါး သာ ဖြစ်လေသည်။ အာဏာ ကို နှိုင်းယှဉ်မည် ဆိုပါက သူနှင့် အများကြီး ကွာဟ နေသေး၏။

သို့သော် ဤ ထင်ရှားမှု မရှိသော နင်မင်းသားအိမ်တော် က သူ့ကို ပထမဆုံး စတင် ဆန့်ကျင် လာလိမ့်မည် ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့ချေ။ သူ့မှာ အနည်းငယ်မျှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။

"ဒီကိစ္စ... နင်မင်းသားအိမ်တော် က ရှင့်ကို ဆန့်ကျင် တာက... ကျွန်မ နဲ့ သက်ဆိုင် နေနိုင်တယ်..."

ချီနင်ပင်း က တွေဝေစွာ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းက ထျန်းနန် ကို ပထမဆုံး ရောက်ဖူးတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"နင်မင်းသားကတော် က လင်ယွမ် ဝေ့မိသားစု က လူလေ... လက်ရှိ နင်မင်းသားလေး ဂျီချန်ချင်း က ဝေ့ကျွင်းကျဲ ရဲ့ ညီဝမ်းကွဲ တော်တယ်... စေ့စပ်ပွဲ ကိစ္စကြောင့်... နင်မင်းသားအိမ်တော် က နောက်ကွယ် ကနေ လှုပ်ရှားတာ လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ချီနင်ပင်း က မျက်မှောင်ကျုံ့ ကာ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

'ဒီလို ကိုး...'

"ဒါပေမဲ့ ဒီ နင်မင်းသားအိမ်တော် က ငါ့ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ လူတွေ ကတော့ သိပ်ပြီး ဉာဏ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်... ယွမ်ဟယ်တောင် ရဲ့ နောက်ကွယ်က လူတွေ က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်မှန်း သိသိရက် နဲ့ ဒီလောက် ပေါ်တင် ကြီး လှုပ်ရှားတာ... ဟားဟား... တကယ်ကို... မိုက်မဲတာပဲ..."

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပေါ်လာလေသည်။

"ရှင် မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့နော်... နင်မင်းသားအိမ်တော် က အပေါ်ယံ မှာတော့ အာဏာ မရှိသလို ထင်ရပေမဲ့... အဲ့ဒါက အခု အခြေအနေ ကို ပြောတာပါ... ယခင် နင်မင်းသား က ယွဲ့ပြည်နယ် အစိုးရ အဖွဲ့အစည်း ထဲမှာ အင်အား တော်တော် ကြီးခဲ့တာ... တော်ဝင် အစိုးရ က အာဏာ ရုပ်သိမ်း လိုက်လို့ သာ အခုလို ဖြစ်သွားတာ... ပြီးတော့ သူတို့ က ဂျီ မျိုးရိုး တော်ဝင် မိသားစု ဝင်တွေ ဖြစ်နေတော့... အင်အားစု အသီးသီး ကလည်း နင်မင်းသားအိမ်တော် ကို မျက်နှာသာ ပေးကြတယ်... ပြဿနာ ကြီးသွားမှာ စိုးလို့ အရမ်းကြီး မလုပ်ရဲကြဘူး..."

ချီနင်ပင်း က ကျန်းချဲ့ လက်စားချေ မည်ကို စိုးရိမ် သဖြင့် အလျင်အမြန် တားမြစ် လိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ ကတော့ ခေါင်းယမ်း လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ဒါကြောင့်လည်း နင်မင်းသားအိမ်တော် က ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲတာ နေမှာပေါ့... နှမြောစရာ ကောင်းတာက... သူတို့ လူမှား သွားတာပဲ... ငါ့ကို စတင် တိုက်ခိုက် လာပြီ ဆိုမှတော့... ဒီ ယွမ်ဟယ်တောင် ဆိုတာ ကိုလည်း ဆက်ထားစရာ အကြောင်း မရှိတော့ပါဘူး..."

ကျန်းချဲ့ က ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့် လိုက်ပြီး နင်မင်းသားအိမ်တော် ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့် အလား ပင်။ မဟုတ်ဘူး... အလား မဟုတ်ဘူး... တကယ်ကို ဂရုမစိုက် တာ ဖြစ်လေသည်။ နာမည်ခံ သက်သက် သာ ဖြစ်သော ကျဆင်းနေသည့် မင်းသားအိမ်တော် တစ်ခု... တောင်ပိုင်း နယ်စပ် သို့ နယ်နှင်ဒဏ် ပေးခံထားရသည့် အခြေအနေ မျိုး တွင်... ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဝေ့မိသားစု... ကောင်းမိသားစု ကဲ့သို့သော ဒေသခံ အင်အားစု ကြီးများ လောက်ပင် သူ့ကို ဖိအား မပေးနိုင်ချေ။

"ရှင် တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက် မလို့လား..."

"လီချန်ကော က ငါ့ကို ထျန်းနန် သိုင်းလောက အင်အားစု တွေကို ရှင်းလင်း ပစ်ဖို့ အရိပ်အမြွက် ပြထားတယ်လေ... ငါ့အတွက် ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးမယ် တဲ့... ငါ က တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး မြို့စားမင်း ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပြီး တရားဝင် လုပ်ဆောင် တာပဲလေ... သက်သေ အထောက်အထား သာ ရှိရင် ဘာလို့ မတိုက်ခိုက် ရမှာလဲ..."

ကျန်းချဲ့ က လီချန်ကော လည်း စိတ်သဘောထား မဖြောင့်မှန်း... နောက်ပိုင်း တွင် သူ့ကို အပြစ် ပုံချ လိုသော စိတ်ကူး မျိုး ရှိနိုင်မှန်း သိထားသော်လည်း... ဒါက နောက်ပိုင်း ကိစ္စသာ ဖြစ်၏။ အနည်းဆုံး တော့ ယခု အချိန်တွင် ချီမိသားစု ရှိနေသရွေ့ တစ်ဖက်လူ က သူ့ကို ကာကွယ် ပေးရမည် သာ ဖြစ်လေသည်။ အခြား အထက်လူကြီး များ ကလည်း ချီဆန်းကျား ကဲ့သို့ သူ့အပေါ် အလေးထား လိမ့်မည် ဟု သူ မမျှော်လင့် ထားချေ။

ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက် အောင် လုပ်ဆောင် ရန် က လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထျန်းနန် က အန္တရာယ် များလွန်း လှပြီး... ရှန်ရှန်း အဆင့်ရှိ မဟာသိုင်းသခင် များ ထိုင်နေသော ထိပ်တန်း အင်အားစု ကြီး များ ရှိနေလေသည်။

သူ အမြန်ဆုံး ကြီးထွား လာရန် လိုအပ်ပြီး... အနည်းဆုံး... ရွှေအမြုတေ အဆင့် သို့ ရောက်မှသာ... ရှန်ရှန်း သိုင်းသခင် များနှင့် ရင်ဆိုင် ယှဉ်ပြိုင် နိုင်စွမ်း ရှိလာမည် ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ က အစွမ်းကုန် ကြိုးစား ရမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ယွမ်ဟယ်တောင် တွင် သူ လိုအပ်သော ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းများ ရှိနေမည် ဆိုပါက... ပို၍ပင် ကောင်းမွန် လေသည်။

"ဒါ... ဒါဆိုရင်... ကျွန်မ ချီမိသားစု ဆီကနေ မဟာသိုင်းသခင် တစ်ယောက် ကို အကူအညီ တောင်းလိုက်ရမလား..."

ချီနင်ပင်း က တွေဝေစွာ ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ရတယ်လေ... အဲ့ဒါဆိုရင် နင်မင်းသားအိမ်တော် ရဲ့ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်း ကို ချီမိသားစု က လွှဲပြောင်း ယူလိုက်လို့ ရတာပေါ့... ပျော့တဲ့ ကန်စွန်းဥ ကို အရင် စားရမှာပဲလေ..."

ကျန်းချဲ့ က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

'ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို အစောကြီး ကတည်းက နားလည် သဘောပေါက် ထားတာ ဆိုတော့... ဒီလူ က တော်တော် အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ပဲ...'

အခြား တစ်ဖက် တွင် တိုက်ခိုက် ရန် စေလွှတ် ခံရသော လဲ့ထင် လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထျန်းနန်မြို့ သို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့လေပြီ။ သူ ရောက်ရောက်ချင်း ပင် ကြားလိုက်ရသော ပထမဆုံး သတင်း မှာ ကျန်းချဲ့ က မိုးကြိုး ပစ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ ဖြင့် ကောင်းချီနန် ကို ဖိနှိပ် ကာ... ထျန်းနန်မြို့ တွင် နာမည်ကြီး သွားသည့် အကြောင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

မူလက လဲ့ထင် သည် နာမည်ကြီး နေသော လူငယ် ပါရမီရှင် ကျန်းချဲ့ ကို သိပ်ပြီး အထင် မကြီးခဲ့ဘဲ... မိမိ က အသက်ကြီးသူ အနေဖြင့် အငယ် ကို အနိုင်ကျင့် ရာ ရောက်မည်ဟု ပင် ထင်မှတ် နေခဲ့လေသည်။ သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည် မှာ... တစ်ဖက်လူ က တကယ်ကို အစွမ်းအစ ရှိသူ ပင်။ သာမန် သိုင်းသခင် တစ်ယောက် သာ ဆိုလျှင်... တကယ်ကို ယှဉ်ပြိုင် နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"စီနီယာအစ်ကို လဲ့... အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ... ဒီလူ့ရဲ့ စွမ်းအား ကို သေချာ စုံစမ်း ပြီးမှ ဆက်လုပ်ကြမလား..."

လဲ့ထင် ၏ ဘေးရှိ နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း မှ မွေးရာပါ အဆင့် တပည့်ရင်း အချို့ က မျက်မှောင်ကျုံ့ ကာ မေးလိုက်ကြလေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ဆိုတော့... ဒီလူ က တကယ်ကို အစွမ်းထက် တာပဲ... ညီလေး ဟုန် သူ့လက်ထဲမှာ အသက်ဆုံးရှုံး ခဲ့ရတာ မဆန်းပါဘူး..."

"မောက်မာ တာလည်း အကြောင်း ရှိလို့ပါလား..."

လူအချို့ က တစ်ယောက် တစ်ပေါက် ပြောဆို နေကြပြီး... ဤတိုက်ပွဲ က လုံခြုံမှု မရှိဟု ထင်မြင် နေကြလေသည်။

လဲ့ထင် ၏ မျက်မှောင်များ ကျုံ့သွားပြီး... မကျေနပ်သော အရိပ်အယောင် များ ပေါ်ထွက် လာကာ... ညာဘက် လက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။

"မလိုဘူး..."

"ဒါပေမဲ့..."

"ဒီလိုမှပဲ တကယ့် ပြိုင်ဘက် လို့ ခေါ်လို့ ရမှာပေါ့... တကယ်လို့ ငါ က အသက်ကြီးသူ အနေနဲ့ အနိုင်ကျင့် လိုက်ရရင်... ငါ့ရဲ့ နာမည် ကို ထိခိုက် စေမှာပေါ့... သွား... တရားဝင် စိန်ခေါ်စာ သွားပို့လိုက်... ငါ လဲ့ထင် က သူ့ရဲ့ နာမည် ကို ကြားဖူး နေတာ ကြာပြီမို့... အခု တကူးတက လာပြီး စိန်ခေါ် တာပါ လို့ ပြောလိုက်..."

လဲ့ထင် က ဤအချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ က သူ့ကို ဖိအား အချို့ ပေးစွမ်း နိုင်ရန် ပင် မျှော်လင့် နေမိလေသည်။ မဟုတ်ပါက အားနည်း သူများကို သာ အနိုင်ယူ နေရခြင်း က လုံးဝ ပျော်ရွှင်မှု မပေးစွမ်း နိုင်ချေ။ အနိုင် အရှုံး နဲ့ ပတ်သက် လို့တော့... ကျန်းချဲ့ က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို အစောကြီး ကတည်းက နားလည် သဘောပေါက် ထားတယ်...

'နဂါးကျား တာအိုဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်ရင်း တွေ ထဲမှာ ရှန်ရှန်း အဆင့် ကို တက်လှမ်း နိုင်မယ့် မျှော်လင့်ချက် အရှိဆုံး လူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ သူ ကရော နားမလည် ဘဲ နေပါ့မလား... ဒီအခွင့်အရေး ကို အသုံးချပြီး ဓားသွေးရမယ်... တစ်ဖက်လူ ရဲ့ အရှိန်အဝါ ကို အသုံးချပြီး... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဝါ ကို နားလည် သဘောပေါက် အောင် လုပ်ရမယ်... ငါ့ရှေ့မှာတော့... ကျန်းချဲ့ ဂုဏ်ယူ နေတဲ့ အားသာချက် တွေက ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး... အချိန် နည်းနည်းလောက် ပိုပြီး တောင့်ခံ နိုင်ရုံ သက်သက် ပဲ...'

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

မြို့စားအိမ်တော် အတွင်း၌...

ကျန်းချဲ့ က လက်ထဲရှိ စိန်ခေါ်စာ ကို ကြည့်ရင်း... အကြောင်းမဲ့ သက်သက် ရင်းနှီး နေသလို ခံစား နေရလေသည်။

'အရင်က ထိုက်အန်းဒေသ မှာ ရှိစဉ် ကလည်း... ရိခုန်း က ဒီလိုပဲ ငါ့ကို စိန်ခေါ် ခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား...'

"ဒီ လဲ့ထင် က သာမန် လူ မဟုတ်ဘူးနော်... ကျွန်မ အစ်ကို ပြောဖူးတာ ကြားတယ်... ဒီလူ က မွေးရာပါ လျှပ်စီးဝိညာဉ်ခန္ဓာ ရှိပြီး လျှပ်စီး သိုင်း တွေမှာ အရမ်း အစွမ်းထက် တာတဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ် က ကျွန်မ အစ်ကို နဲ့ တိုက်ခိုက် တုန်းကတောင်... လုံးဝ မရှုံးခဲ့ဘူး..."

ချီနင်ပင်း ၏ မျက်နှာထား က အလွန် လေးနက် နေလေသည်။

"တကယ် အစွမ်းအစ ရှိတာပဲ..."

"ငြင်းလိုက်မလား..."

"ဒါက ရွှမ်လင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က လူတွေ အတွက် လက်စားချေ ဖို့ လာတာလေ... တကယ်လို့ ငြင်းလိုက်ရင်... အခုမှ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အရှိန်အဝါ တွေ အကုန် ပျောက်သွားမှာပေါ့..."

"ရှင် နိုင်ဖို့ သေချာရဲ့လား..."

"သိပ်တော့ မသေချာဘူး..."

"အာ... ဒါဆိုရင်..."

"ကိုးဆယ့်ရှစ် ရာခိုင်နှုန်း လောက်ပဲ သေချာတယ်..."

"အင်း..."

ချီနင်ပင်း တစ်ယောက် စကား မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။

"ဒါဆို ရှင့် သဘော က လက်ခံ မယ်ပေါ့..."

"သေချာပေါက် လက်ခံရမှာပေါ့... ဒါပေမဲ့... ငါ က အလုပ်တွေ အရမ်း ရှုပ်နေတာ... ငါ့ကို စိန်ခေါ် ချင်ရင်... အရင်ဆုံး စိတ်ရင်း စေတနာ ကို ပြသ မှ ရမယ်..."

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင် သော အပြုံးများ ပေါ်ထွက် လာလေသည်။

'ကိုယ့်ဘာသာ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်း တွေ လိုက်ရှာ နေရတာထက်... ပြိုင်ဘက် က လာပေးတာ က ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်လဲ... အချိန်တွေ အများကြီး သက်သာ သွားတာပေါ့...'

"ရှင် တကယ် သေချာ ရဲ့လား... ခေါင်းမာပြီး အတင်း မလုပ်နဲ့နော်... အဆင်မပြေရင် ကျွန်မ အစ်ကို ကို လာခိုင်းလိုက်မယ်... ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူနဲ့ ဒီ လဲ့ထင် နဲ့က မျိုးဆက်တူ တွေပဲလေ... ရှင့် ကိုယ်စား တိုက်ပေး လည်း ရပါတယ်..."

ချီနင်ပင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ် ပူပန် မှုများ ပေါ်ထွက် လာလေသည်။ ကျန်းချဲ့ က ကောင်းချီနန် ကို လက်ဝှေ့ယမ်း ရုံမျှဖြင့် ဖိနှိပ် နိုင်ခဲ့သည် ကို မြင်တွေ့ ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း... လဲ့ထင် က နာမည်ကြီး နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး သာမန် လူ မဟုတ်ချေ။ ဤအခြေအနေ ကို ကြည့်ရသည်မှာ... ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ လက်စားချေ ရန် လာရောက်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"မလိုပါဘူး... ကိုယ်လည်း ကိုယ့်အစွမ်းအစရဲ့ အမြင့်ဆုံးက ဘယ်လောက်ရှိမလဲ ဆိုတာကို စမ်းသပ်ချင်နေတာ…”