အခန်း ၂၄၉

အခန်း (၂၄၉) ပြစ်မှုအထောက်အထားကို ရရှိခြင်း... မင်းသားကတော်ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်း...

ထိုပေါက်ကွဲသံကြီးက ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်မှ မိုးကြိုးသံအလား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားလေသည်။

လူတိုင်းက အံ့ဩမှင်တက်နေပြီး ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု အချို့ပင် ရောယှက်ကာ အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်နေကြလေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက ကျိုးပျက်သွားလေသည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏ အကြွင်းအကျန် လှိုင်းဂယက် အပူလှိုင်းကြီးတစ်ခုက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ အရာအားလုံးကို ပျက်စီးသုဉ်းသွားစေခဲ့လေသည်။

အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လှိုင်းဂယက်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ မူလက မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့သော ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

မဟုတ်ပေ... အကြွင်းအကျန် အချို့တော့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အနည်းဆုံးတော့ လေဟာနယ်ထဲမှ သိုလှောင်ကွင်း တစ်ကွင်း ပြုတ်ကျလာသည်ကို ကျန်းချဲ့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ယွမ်ဟယ်တောင်၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် နှစ်ယောက်စလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပိတ်မသွားခဲ့ချေ။

သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

'ဂိုဏ်းချုပ်ကော...'

'သေသွားပြီ ထင်တယ်...'

'အလောင်းတောင် မကျန်ဘဲ သေသွားတာ...'

'သေသွားပြီလား...'

'ဒီလို ရိုးရိုးလေးပဲ သေသွားတာလား...'

'ကျန်းချဲ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကွက်တောင် မခံလိုက်ရဘူးလား...'

ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် နှစ်ယောက်စလုံးက ဤအမှန်တရားကို လုံးဝ မယုံကြည်ချင်ကြချေ။

သူတို့ သုံးယောက် အတူတကွ ပေါင်းပြီး ကျန်းချဲ့ကို ရင်ဆိုင်မည်ဟု သဘောတူထားခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ကျန်းချဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်မည်လား။

သို့သော် ရလဒ်ကတော့ ရှင်းနေသည်။

ကျန်းချဲ့တွင် ဤစွမ်းအား တကယ်ပဲ ရှိနေလေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသောအခါ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အတွေးတစ်ခုတည်း ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

'ပြေးမယ်...'

စစ်မှန်သောအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်ပင်လျှင် ကျန်းချဲ့၏ တစ်ကွက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘူးဆိုမှတော့ သူတို့လို ပုံရိပ်ယောင်အမြုတေအဆင့် သိုင်းသခင် နှစ်ပါးကကော ကျန်းချဲ့၏ အရှေ့တွင် ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည်နည်း။

တကယ်လို့များ တိုက်ခိုက်မိလျှင် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်သွားရမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ကြောင့် မူလက ကျန်းချဲ့ထံသို့ ဘယ်နှင့်ညာမှ ပြေးဝင်လာသော အလင်းတန်း နှစ်ခုက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တိုင်ပင်ထားခြင်း မရှိဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပြေးသွားကြကာ တစ်ယောက်က ဘယ်ဘက်သို့ နောက်တစ်ယောက်က ညာဘက်သို့ လမ်းခွဲသွားကြလေသည်။

သူတို့၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ လမ်းခွဲပြီး အသက်လု ထွက်ပြေးကာ ဘယ်သူ ကံပိုကောင်းမလဲ ဆိုသည်ကို ကြည့်ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာက အလွန်ဆိုးရွားနေခြင်းပင်။

ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင်များ၏ အမြန်နှုန်းက အလွန်လျင်မြန်လှပြီး သူတို့က ကျန်းချဲ့၏ ပေတစ်ရာ အကွာအဝေး အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့လေပြီ။

ဤအကွာအဝေးမှာ ကျန်းချဲ့၏ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိသော နယ်မြေဖြစ်ရာ စိတ်ကူးတစ်ချက် တွေးလိုက်သည်နှင့် အဆုံးအစမရှိသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အရှိန်အဝါက သူတို့ နှစ်ယောက် အပေါ်သို့ ဖိကျသွားလေတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူတို့ နှစ်ယောက်၏ ထွက်ပြေးနေသော ပုံရိပ်များက ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး အနည်းငယ်မျှ တွေဝေတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ပုံရိပ်ယောင်အမြုတေကို လောင်ကျွမ်းစေကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖိအားကို ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်လေးကပင် အောင်ပွဲကို အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် လုံလောက်နေခဲ့လေပြီ။

ကျန်းချဲ့က ဝမ်ကျဲ့ မိစ္ဆာဓားကိုပင် အသုံးမပြုတော့ဘဲ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ချီစွမ်းအင် နှစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးကာ သူတို့ နှစ်ယောက်ထံသို့ ပစ်လွှတ် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံး ရလဒ်အနေဖြင့် တစ်ယောက်က နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်ယောက်ကတော့ အခွင့်ကောင်းယူကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖိအားမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး ယွမ်ဟယ်တောင်၏ ဂိုဏ်းစောင့်အစီအရင် အတွင်းသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကာ အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ကျန်းချဲ့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကို ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။

သို့သော် အတွေးက ကောင်းသော်လည်း လက်တွေ့ကတော့ အလွန် ရက်စက်လှပေသည်။

နောက်ထပ် နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ချီစွမ်းအင် တစ်ခုက ယွမ်ဟယ်တောင်၏ ဂိုဏ်းစောင့်အစီအရင် အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားပြီး တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုက ယွမ်ဟယ်တောင်မှ တပည့် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သွေးအန်ထွက်စေကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားစေခဲ့လေသည်။

ဤကြားကာလလေး အတွင်းမှာပင် စစ်ရေးပြအစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဖန်းရှန်း တို့က အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ စစ်ရေးပြအစီအရင်ကို လည်ပတ်စေကာ အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယွမ်ဟယ်တောင် ဂိုဏ်းစောင့်အစီအရင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။

စစ်သား တစ်သောင်းနီးပါးခန့်က မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ခါးမှ စစ်ဓားများကို တပြိုင်နက်တည်း ဆွဲထုတ်လိုက်ကြပြီး လူခြောက်ယောက်လျှင် အစီအရင်ငယ် တစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ ယွမ်ဟယ်တောင် ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် သတ်ဖြတ်ကြလေသည်။

နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော ယွမ်ဟယ်တောင်၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အတင်းအကျပ် ဆက်မတောင့်ခံတော့ဘဲ နောက်သို့လှည့်ကာ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

သို့သော် သူက ပေတစ်ရာခန့် အကွာအဝေးသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်ရုံသာ ရှိသေးချိန်တွင် ရုတ်တရက် သူ၏ ပုံရိပ်က ရပ်တန့်သွားပြီး မသိစိတ်၏ လှုံ့ဆော်မှုအရ သူ၏ လည်ပင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် တစ်ခုခု အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။

မျက်လုံးဖွင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းတစ်ခုက လေဟာနယ်တွင် ရပ်တန့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

'ငါ သေသွားပြီလား...'

ဤသည်က ယွမ်ဟယ်တောင်၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ခေါင်းထဲရှိ နောက်ဆုံး အတွေးပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် ဒီရေလှိုင်းအလား ကြီးမားလှသော အိပ်ချင်စိတ်များက သူ့ကို အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံသွားပြီး သေမင်း၏ အမှောင်ထုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့က လက်ထဲရှိ မိစ္ဆာဓားကို သိုလှောင်ကွင်း အတွင်းသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ယွမ်ဟယ်တောင် ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်ဝင်သွားလေသည်။

သူ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လက်ပြတ်ခြေပြတ် အလောင်းများနှင့် ယွမ်ဟယ်တောင် တပည့်များ၏ အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"မင်းသားလေး... ပြဿနာ တက်ပြီ..."

ယခုအချိန်တွင် ထျန်းနန်မြို့ အတွင်း၌ အဘိုးအို တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဂျီချန်ချင်းကို လာရောက် ရှာဖွေလေရာ လေသံကပင် အလွန် ဆောက်တည်ရာမရ ဖြစ်နေလေသည်။

"အဘိုးယန်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

ဂျီချန်ချင်း၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ကြိုတင် ခံစားချက် တစ်ခု လျှို့ဝှက်စွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘေးတွင်ရှိသော ဝေ့ကျွင်းကျဲ ကလည်း အကြည့်များကို လှည့်လာပြီး စူးစမ်းလိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

“အဘိုးယန် သေချာ စုံစမ်းပြီးပါပြီ... အဲ့ဒီ ကျန်းချဲ့က... စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ယွမ်ဟယ်တောင်ကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားပါတယ်... မင်းသားလေး... အခု ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..."

အဘိုးအို က မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်လေသည်။

ဂျီချန်ချင်း တစ်ယောက် မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဝေ့ကျွင်းကျဲ က ဝင်ရောက် ဖေးမပေးလိုက်သဖြင့်သာ တော်တော့သည်။

ထို့နောက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး ဂျီချန်ချင်း က ဆက်လက် မေးလိုက်လေသည်။

"သေချာ စုံစမ်းပြီးပြီလား..."

"သေချာပါတယ်... အခုလောက်ဆို တိုက်ပွဲတောင် စနေလောက်ပြီ..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီ အရူးကောင်..."

ဂျီချန်ချင်း က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် ကျန်းချဲ့ကို အလွန် မုန်းတီးနေလေသည်။

ထိုကောင်က ဘာကြောင့် နင်မင်းသားအိမ်တော်ကို အမြဲတမ်း ပစ်မှတ်ထားနေရသနည်း။

ထျန်းနန် ဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် နင်မင်းသားအိမ်တော် တစ်ခုတည်းသာ မရိုးမသား ကြံစည်နေသည်တဲ့လား။

သို့မဟုတ် ကျန်းချဲ့က နင်မင်းသားအိမ်တော် ကျဆင်းနေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အနိုင်ကျင့်နေခြင်းများလား။

"မင်းသားလေး... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..."

အဘိုးအို က ဆက်လက် မေးလိုက်လေသည်။

ဂျီချန်ချင်း က အဘိုးယန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် မွန်းကြပ်သွားလေသည်။

ယခင်က ကျန်းချဲ့၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် မယ်တော်ဖြစ်သူက အိမ်တော်သို့ ပြန်သွားပြီး လျှို့ဝှက် အန္တရာယ်ရှိသော နေရာအချို့ကို ရှင်းလင်းရန် သွားရောက်ခဲ့လေပြီ။

ယခု ထျန်းနန်မြို့ တစ်ခုလုံးတွင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်သူ ဖြစ်လေသည်။

သာမန်အားဖြင့် ဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် သူက ယွမ်ဟယ်တောင်သို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ကာ ကျန်းချဲ့ကို တားဆီးရမည် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချဲ့၏ ရိုက်နှက်မှုကို ခံရပြီးနောက်ပိုင်း အပြင်ပန်းတွင် ခေါင်းမာနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်တော့ ကျန်းချဲ့ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့လေပြီ။

'အခုသွားလို့များ ကျန်းချဲ့က ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်နေရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...'

"ငါ့စကားကို နားထောင်... ယွမ်ဟယ်တောင်ကို ချက်ချင်း သွားမယ်... တစ်ချိန်တည်းမှာ အဒေါ်ကို ပြန်လာဖို့ အိမ်တော်ဆီ ညတွင်းချင်း လူလွှတ်ပြီး အကြောင်းကြားလိုက်... ဒီမှာ ဒီအတိုင်း ထိုင်ပြီး ရလဒ်ကို စောင့်နေလို့ မရဘူး..."

ဂျီချန်ချင်း တစ်ယောက် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေချိန်တွင် ဝေ့ကျွင်းကျဲ က အဓိက တာဝန်ကို ယူလိုက်လေသည်။

ယွမ်ဟယ်တောင် က နင်မင်းသားအိမ်တော် အတွက် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

လုံးဝ ပျက်စီးခံ၍ မရနိုင်ချေ။

အကယ်၍ ပျက်စီးသွားပါက နင်မင်းသားအိမ်တော်၏ လက်တစ်ဖက်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရခြင်းနှင့် တူညီပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားစေမည် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ အပြင်လူများက နင်မင်းသားအိမ်တော်မှာ အပြင်ပန်းတွင်သာ အားကောင်းဟန်ပြပြီး အတွင်းတွင် အားနည်းနေကြောင်း သိရှိသွားပါက နင်မင်းသားအိမ်တော်၏ အကျိုးစီးပွားများကို သေချာပေါက် ဝင်ရောက် လုယူကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဆရာတူအစ်ကို... မင်း ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်မယ်... ငါတို့ အခုပဲ သွားကြတာပေါ့..."

ဝေ့ကျွင်းကျဲ၏ စကားကြောင့် ဂျီချန်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိလေသည်။

ဤဆရာတူအစ်ကိုက အသုံးမကျသူ ဟု သူ အမြဲတမ်း ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်း ပြဿနာ ကြုံလာရသောအခါ သူက တစ်ဖက်လူကိုပင် မမီကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"အခုပဲ သွားမယ်... အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်ဘူး... သူတို့ တိုက်ပွဲ ကြန့်ကြာနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ..."

"ဟုတ်တယ်... ဆရာတူအစ်ကို ပြောတာ မှန်တယ်... ယွမ်ဟယ်တောင်မှာ သိုင်းသခင် သုံးပါး ရှိတယ်... ဂိုဏ်းစောင့်အစီအရင် လည်း ရှိသေးတယ်... ကျန်းချဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ... အချိန်တိုအတွင်း ယွမ်ဟယ်တောင်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လို့ မရနိုင်ပါဘူး... သွားမယ်... အခုပဲ သွားမယ်..."

ဂျီချန်ချင်း က ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး စီးတော်ယဉ် ရှာဖွေရန်ပင် အချိန်မပေးနိုင်တော့ဘဲ သူတို့ သုံးယောက်က လေဟာနယ်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်ကာ ယွမ်ဟယ်တောင်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြလေသည်။

ဂျီချန်ချင်းတို့ အပြင်းအထန် ယွမ်ဟယ်တောင်သို့ ပြေးလာနေချိန်တွင် ဤနေရာရှိ တိုက်ပွဲကြီးက ပြီးဆုံးနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

မည်သည့် လှိုင်းဂယက်မျှ မရှိတော့ချေ။

လက်ရွေးစင် နယ်စပ် အစောင့်တပ် တစ်သောင်းနီးပါးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယွမ်ဟယ်တောင် တပည့်များက တစ်ယောက်ကို ဆယ်ယောက် နှုန်းဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်လျှင်တောင်မှ တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ကျန်းချဲ့ ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် လူကြမ်းကြီး တစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

တိုက်ပွဲ စတင်သည်မှ ပြီးဆုံးသည်အထိ အချိန် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ယခင်က စည်ကားခဲ့သော ယွမ်ဟယ်တောင်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး အထီးကျန် ဆန်သော မြင်ကွင်းကသာ အစားထိုး နေရာယူထားလေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် စစ်သားများက အလောင်းများကို စနစ်တကျ သယ်ယူနေကြလေသည်။

ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များကြောင့် လူတိုင်း နှာခေါင်းကို မနေနိုင်ဘဲ ပိတ်ထားရလေသည်။

ကန်းတာပြောင် ကတော့ လူများကို ခေါ်ကာ ယွမ်ဟယ်တောင်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို လျင်မြန်စွာ သွားရောက် သိမ်းဆည်းလေသည်။

တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းမှန်သမျှ အားလုံးကို ရထားလုံးများပေါ်သို့ တင်ဆောင်ကာ ထျန်းနန်မြို့သို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်နေကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့က ယခုအချိန်တွင် အလုံးစုံ တာဝန်လွှဲပြောင်းပေးထားပြီး ယွမ်ဟယ်တောင် အတွင်းရှိ တောင်ထိပ် တစ်ခုပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေကာ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ပွတ်သပ်နေလေသည်။

ထိုအပေါ်တွင် သွေးရောင် စာလုံးငယ် တစ်လုံး ပါရှိလေသည်။

'ရှား(Shat - သတ်ဖြတ်ခြင်း)...'

ဤတံဆိပ်ပြားမှာ ယွမ်ဟယ်တောင် ဂိုဏ်းချုပ် ယောင်းယွီကျိုး၏ သိုလှောင်ကွင်း အတွင်းမှ ကျန်းချဲ့ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အစပိုင်းတွင် သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း လက်ထဲ ရောက်လာသောအခါမှ ဤအရာက အနည်းငယ် ထူးခြားနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အသွင်အပြင်မှာ သတ္တုလည်း မဟုတ် သစ်သားလည်း မဟုတ် ကျောက်ခဲလည်း မဟုတ် ကျောက်စိမ်းလည်း မဟုတ်ချေ။

အရှေ့နှင့် အနောက် မျက်နှာပြင် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် သေးငယ်သော အစီအရင် မျဉ်းကြောင်းများစွာကို ရေးထွင်းထားပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

၎င်းမှာ နင်မင်းသားအိမ်တော်နှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေမည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

သို့သော် တိကျသော ပတ်သက်မှုက ဘာလဲဆိုတာကိုတော့ သူ သေချာ မသိသေးချေ။

အလဟဿ မဖြစ်စေရန် တွေးတောကာ ကျန်းချဲ့က တံဆိပ်ပြားကို ယောင်းယွီကျိုး၏ သိုလှောင်ကွင်း အတွင်းသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နောက်ပိုင်းမှ ထပ်မံ လေ့လာရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထျန်းနန်မြို့၌ နင်မင်းသားအိမ်တော်သို့ သွားရောက် သတင်းပို့မည့်သူ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။

တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံမှ ဆရာကျိုး ကလည်း သက်သေအထောက်အထားများ လာပို့လောက်ပြီ ပင်။

ထိုနောက်ပိုင်းမှသာ အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲ စတင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ယွမ်ဟယ်တောင်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချဲ့က သူတို့ကို တစ်ခါမှ မျက်လုံးထဲ ထည့်မထားခဲ့ဖူးချေ။

သာမန် ပစ်မှတ်တစ်ခု အဖြစ်သာ သဘောထားပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် အနည်းငယ်ကို လုယူရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

"တပ်မှူးချုပ်... ယွမ်ဟယ်တောင် ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက် တွေ အားလုံး... ပြီးတော့ ဂိုဏ်းထဲက တပည့်တွေ နဲ့ အကြီးအကဲ တွေကို အားလုံး စာရင်းကောက် ပြီးပါပြီ... စုစုပေါင်း ယွမ်ချီကျောက်တုံး..."

ကန်းတာပြောင် က ကျန်းချဲ့၏ အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများကို အစီရင်ခံ လိုက်လေသည်။

"ဒီလောက်ပဲလား..."

ကျန်းချဲ့က အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။

ယွမ်ဟယ်တောင်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများက ထိုက်အန်းဒေသရှိ ကျင်းယွမ်ဘုန်းကြီးကျောင်း ကိုပင် မမီသည်မှာ တကယ်ကို နာမည်ပျက်စရာပင်။

ဤသည်က ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ထျန်းနန် ဒေသ တကယ် ဟုတ်ရဲ့လား။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ယွမ်ဟယ်တောင်က အဆုံးတွင်တော့ အစစ်အမှန် သိုင်းလောက အင်အားစု တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ နင်မင်းသားအိမ်တော်မှ ထောက်ပံ့ထားခြင်းသာ ဖြစ်ရာ သူတို့ကိုယ်တိုင်က နင်မင်းသားအိမ်တော် အတွက် အရင်းအမြစ်များ ရှာဖွေပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

စုဆောင်းမှုများ ရှိလာပါက သဘာဝကျစွာပင် မင်းသားအိမ်တော် အတွက် အရင်ဆုံး အသုံးပြုရမည် ဖြစ်လေသည်။

"လက်အောက်ငယ်သား ညံ့ဖျင်းလို့ပါ..."

ကန်းတာပြောင် က ရှက်ရွံ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... မရှိလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး... စစ်သားတွေကို အလောင်းတွေ အားလုံး မီးရှို့ခိုင်းလိုက်... အိမ်ပြန်ကြမယ်..."

ကျန်းချဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

သူက နင်မင်းသားအိမ်တော်ကို ထိန်းချုပ်ပြီးသည့် အချိန်ကျလျှင် အရင်းအမြစ် မရှိမည်ကို ကြောက်နေရဦးမည်လား။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ... လက်အောက်ငယ်သား အခုပဲ သွားပြောလိုက်ပါ့မယ်..."

မီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းလာပြီး အလောင်းပုံကြီး တစ်ခုကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

အပေါ်တွင် မီးလောင်ဆီများ လောင်းချထားသဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် မီးတောက်များ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ မကြာမီမှာပင် ယွမ်ဟယ်တောင် အတွင်း၌ မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေလေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ ကတော့ သူ၏ လက်အောက်ရှိ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ထျန်းနန်မြို့သို့ စနစ်တကျ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဂျီချန်ချင်းတို့က အပြင်းအထန် ခရီးနှင်လာပြီးနောက် ယွမ်ဟယ်တောင် အနီးသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

သူတို့ တွေးထားခဲ့သည်မှာ ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေ သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်နေသည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို တွေ့ရမည် ဟု ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့သည်မှာ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်က မီးပင်လယ်ကြီး တစ်ခု သာ ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်က ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း လူတိုင်း သိကြလေသည်။

ယွမ်ဟယ်တောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

နင်မင်းသားအိမ်တော် လက်တစ်ဖက် ပြတ်သွားပြီ။

ကျန်းချဲ့က နင်မင်းသားအိမ်တော်ကို နင်းဖြတ်ကာ သူ၏ နာမည်ဆိုးကို နောက်တစ်ဆင့် ထပ်မံ မြှင့်တင်လိုက်လေပြီ။

ဝေ့ကျွင်းကျဲ က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် တွေဝေသွားလေသည်။

သူ ယခုအချိန်တွင် မည်သည့် ယုံကြည်မှုမျှ လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

ကျန်းချဲ့နှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း သူ့အတွက် ကောင်းသော ကိစ္စ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့သည့် အလားပင်။

လူအနည်းငယ် က ကျောက်တုံးကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး ကျန်းချဲ့ ကတော့ သားရဲကြီးကို စီးကာ အခြားတစ်ဖက်မှ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင် ပြန်လာနေလေသည်။

သို့သော် သူ၏ နတ်အာရုံ အရဆိုလျှင် လူအချို့ ချောင်းကြည့်နေသည်ကို သဘာဝကျစွာပင် တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

သို့သော် လှုပ်ရှားရန် အစီအစဉ် မရှိဘဲ လူအနည်းငယ်ကို တစ်ချက်သာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

သူ စောင့်နေသော သူမှာ နင်မင်းသားကတော် သို့မဟုတ် နင်မင်းသား သာ ဖြစ်ပြီး မင်းသားလေး ဆိုသူ မဟုတ်ချေ။

ကျန်းချဲ့က ဂျီချန်ချင်းတို့ကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း ဂျီချန်ချင်းတို့ကတော့ ကျန်းချဲ့ကို အလွန် ဂရုစိုက်ကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့က အကြည့်များကို လှည့်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ သူတို့ သုံးယောက်စလုံး၏ ရင်ထဲတွင် ကြက်သီးထသွားလေသည်။

ကျန်းချဲ့က ယွမ်ဟယ်တောင်ကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ရာ သူတို့ သုံးယောက်က ဘာများ အရေးပါမည်နည်း။

အဘိုးယန် ပင်လျှင် သာမန် အသက်ကြီးသော သိုင်းသခင် တစ်ပါးသာ ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ချေ။

အကယ်၍ တကယ်ပဲ တိုက်ခိုက်မိပါက သူတို့ ထွက်ပြေးရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသော ဂျီချန်ချင်း ပင်လျှင် အပြင်သို့ ထုတ်မပြရဲတော့ချေ။

ကျန်းချဲ့ သူ့ကို သတိထားမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ကျန်းချဲ့ကို လုံးဝ မကြည့်ရဲတော့ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျန်းချဲ့က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားလေသည်။

သို့သော် ထို့နောက်တွင်တော့ အရှက်ကွဲမှုများ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

ကျန်းချဲ့က သူတို့ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း လျစ်လျူရှုသွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

သူတို့ သုံးယောက်က ကျန်းချဲ့၏ မျက်လုံးထဲပင် မဝင်ဘူးတဲ့လား။

ဤအချိန်တွင် ဂျီချန်ချင်းက ထပ်မံ၍ မသည်းခံနိုင်တော့ဘဲ ကျန်းချဲ့နှင့် သူ၏ လက်အောက်ခံ စစ်တပ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"လူယုတ်မာ ကျန်းချဲ့... မင်းနဲ့ ငါ တစ်မိုးအောက်တည်း အတူမနေဘူး..."

မကြာမီမှာပင် ကျန်းချဲ့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ ယွမ်ဟယ်တောင်ကို နှိမ်နှင်းခဲ့သည့် ကိစ္စက ထျန်းနန်မြို့ အတွင်း၌ ကြီးမားသော လှိုင်းဂယက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။

သိုင်းလောကသား အများအပြားမှာ အသံတိတ်သွားကြပြီး ကျန်းချဲ့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသည်ဟု တွေးတောမိကြလေသည်။

အရင်ဆုံး ကောင်းချီနန် ကို အနိုင်ယူပြီး နောက်တော့ လဲ့ထင် ကို အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းများက ပြဿနာ မရှိသေးချေ။

သို့သော် ယခု လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ ယွမ်ဟယ်တောင်ကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။

ဤနေရာက သူ၏ နယ်မြေဖြစ်သဖြင့် လုပ်ချင်တာ လုပ်၍ ရသည်တဲ့လား။

အင်အားစု အများအပြားမှာ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြပြီး ဤကဲ့သို့ ဥပဒေမဲ့ လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်တတ်သော သခင် တစ်ယောက်နှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်းက သူတို့အတွက် တကယ်ကို ကံမကောင်းခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

အင်အားစု အများအပြားက အစိုးရကို ဆန့်ကျင်ရန် ပူးပေါင်းဖို့ပင် ပြင်ဆင်နေကြလေသည်။

မဟုတ်ပါက ကျန်းချဲ့၏ ဤအမြန်နှုန်းအတိုင်း ဆိုလျှင် တစ်နှစ်ပင် မကြာမီ အင်အားစု အားလုံး သူ့ကို အညံ့ခံရမည် ဖြစ်လေသည်။

ထျန်းနန်တွင် ကြီးမားသော လှိုင်းဂယက်များ ဖြစ်ပေါ်နေချိန်၌ နင်မင်းသားအိမ်တော်၏ နင်မင်းသားကတော် ကလည်း ယွမ်ဟယ်တောင် ပျက်စီးသွားသည့် သတင်းကို နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံရရှိသွားပြီး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားလေတော့သည်။

သို့သော် ထို့နောက်တွင်တော့ ဒေါသများ ဝင်ရောက်လာလေသည်။

နက်ရှိုင်းလှသော ဒေါသမီးတောက်များပင်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ကို ဤကဲ့သို့ မောက်မာဝင့်ကြွားခွင့် ပြုထားမည်ဆိုပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် မည်သူက နင်မင်းသားအိမ်တော်ကို အထင်ကြီး လေးစားတော့မည်နည်း။

သေချာပေါက် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရမည် ပင်။

သူမက နင်မင်းသား နှင့် လျင်မြန်စွာ တိုင်ပင် ဆွေးနွေးပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်တွင် နင်မင်းသားက ကျန်းချဲ့ကို စွပ်စွဲပြစ်တင်ရန် သတင်းပို့စာ ပြင်ဆင်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ သူမက ထျန်းနန်မြို့သို့ ထပ်မံ ထွက်ခွာကာ ကျန်းချဲ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မေးခွန်းထုတ်ရန် ဖြစ်လေသည်။

အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ယွမ်ဟယ်တောင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရခြင်းမှာ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတာကိုပင်။

ဤလောကတွင် တရားမျှတမှု ဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား။

ဥပဒေ ဆိုတာ ရှိသေးရဲ့လား။

သို့သော် နင်မင်းသားကတော် က ထျန်းနန်ဂိတ်သို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် တောင်ပိုင်းယွဲ့နိုင်ငံမှ ကျိုးရီ က အခြားသော အမတ်များနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် လီချန်ကော ၏ သဘောထားအတိုင်း လိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။

နင်မင်းသားအိမ်တော်၏ အသေးစိတ် ပြစ်မှု အထောက်အထားများကို စုစည်းကာ ကျန်းချဲ့ထံသို့ လူလွှတ်၍ ပေးပို့လိုက်လေသည်။

ပြစ်မှု အထောက်အထားများ ပေါ်တွင် ရေးသားထားသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့ပင်လျှင် သူ၏ ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု မသိမသာ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ဤအရာများ ရှိနေပြီဆိုမှတော့ နင်မင်းသားအိမ်တော်ကသာ မရိုးမသား လုပ်ရဲပါက သေချာပေါက် သေလမ်းသာ ရှိတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

အိမ်တော် တစ်ခုလုံး ပိုင်ဆိုင်မှုများ သိမ်းဆည်းခံရပြီး မျိုးဆက်ပြတ် သတ်ဖြတ်ခံရမည့် အမျိုးအစားပင်။

ယခုအချိန်တွင် သူက နင်မင်းသားကတော် အမြန်ဆုံး ရောက်လာမည်ကိုပင် မျှော်လင့်နေမိလေသည်။

ဤ ပြစ်မှု အထောက်အထားများကို နင်မင်းသားကတော်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်ကာ သူမကို သူ၏ လက်အောက်တွင် ရိုးရိုးသားသား အရှုံးပေးစေရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန် နေလေပြီ။

ယခင်က အေးစက်မာနထောင်လွှားသော နင်မင်းသားကတော် တစ်ယောက် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် သို့မဟုတ် အရှက်ကွဲသော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို အသနားခံမည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို ပို၍ပင် မြင်တွေ့ချင်နေမိလေသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဗီလိန် တစ်ယောက်နှင့် အလွန် တူနေသည်ဟု ခံစားမိသော်လည်း ဒါကလည်း တကယ်ကို အရသာရှိလှပေသည်။