အခန်း ၂၅၀

အခန်း (၂၅၀) ငါ့စကားက တင်းကျပ်တဲ့ ဥပဒေပဲ

ထျန်းနန်မြို့ရှိ အိမ်တော်တစ်ခုအတွင်း၌။

နင်မင်းသားကတော်က အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဂျီချန်ချင်းတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် မမြင်နိုင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေလေသည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှအပကိုတော့ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ချေ။

ဝင်းမွတ်သော အသားအရေနှင့် သွယ်လျသော မျက်နှာပေါက် ဒေါသကြောင့် အနည်းငယ် စူးရှနေသော မျက်ဝန်းများက သူမ၏ မင်းသားကတော် ဝတ်ရုံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ကျက်သရေရှိလှပေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ မည်သူကမျှ သူမကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲကြချေ။

အခန်းတစ်ခုလုံး၏ လေထုက အလွန်တရာ တင်းကျပ်နေလေသည်။

"ဘယ်လို... ဖြစ်သွားတာလဲ..."

နင်မင်းသားကတော်က တိတ်ဆိတ်မှုကို ချိုးဖျက်ကာ လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ယွမ်ဟယ်တောင် ပျက်စီးသွားကြောင်း သတင်းရရှိပြီးနောက် သူမက ထျန်းနန်မြို့သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာခဲ့သော်လည်း အခြေအနေ အသေးစိတ်ကိုတော့ သေချာ မသိရသေးချေ။ ထို့ကြောင့် ယခု သေချာစွာ စုံစမ်းရမည် ဖြစ်လေသည်။ ဒါမှမဟုတ် တစ်နေရာရာမှာ ကျန်းချဲ့ကို ထပ်ပြီး အမျက်ထွက်အောင် လုပ်မိလို့များလား ဟု တွေးတောနေမိလေသည်။

မဟုတ်လျှင် ကျန်းချဲ့က ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာရသနည်း။

နင်မင်းသားကတော်က အဓိက အကြောင်းရင်းကို မစဉ်းစားတတ်သေးဘဲ သူမ မရှိသည့် အချိန်အတွင်း ဂျီချန်ချင်းတို့က ကျန်းချဲ့နှင့် ပြဿနာ ထပ်တက်ခဲ့သည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေမိလေသည်။

မထွက်ခွာမီက သူမ အထပ်ထပ် အခါခါ သတိပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်ဖို့ သတိပေးခဲ့သော်လည်း ရလဒ်ကတော့ ယွမ်ဟယ်တောင် ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။

ယွမ်ဟယ်တောင် ဆိုသည်မှာ သာမန် အင်အားစု တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ နင်မင်းသားအိမ်တော်က အစိုးရ၏ အာဏာရုပ်သိမ်းခြင်း ခံရပြီးနောက်ပိုင်း ခက်ခဲစွာ တည်ဆောက်ထားခဲ့ရသော လက်ရုံး တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် နင်မင်းသားအိမ်တော်၏ အင်အားများကို ချဲ့ထွင်ရန် တည်ဆောက်ထားသော တံခါးပေါက် တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပြီး ဤနှစ်များအတွင်း နင်မင်းသားအိမ်တော် အတွက် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရှာဖွေပေးခဲ့လေသည်။ ယခင် အစီအစဉ်များ အရ အကယ်၍ ပုန်ကန်မည့် အချိန် ရောက်လာပါက ယွမ်ဟယ်တောင် က အလွန် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတွင် ရှိနေလေသည်။ သို့သော် ယခုတော့ ဘာမှ မရှိတော့ချေ။

သူမ ထျန်းနန်မြို့သို့ မရောက်မီက ယွမ်ဟယ်တောင် သို့ အရင် ဝင်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ပြာကျနေသော အဆောက်အအုံများနှင့် နေရာအနှံ့ရှိ မီးလောင်ထားသော အရာများသာ ဖြစ်လေသည်။ အရိုးစုများ ပြန့်ကျဲနေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေဆဲ ပင်။

"မယ်တော်... ကျွန်တော့်ကို ရှင်းပြခွင့် ပေးပါဦး... ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်တို့နဲ့ တကယ်ကို မသက်ဆိုင်ပါဘူး... အရင်က မယ်တော် သတိပေးသွားတဲ့ စကားတွေကို... ကျွန်တော်တို့ သေချာ မှတ်ထားပါတယ်... လုံးဝ မလွန်ဆန်ရဲပါဘူး... အဲ့ဒါကြောင့် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း... ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပြင်တောင် မထွက်ခဲ့ပါဘူး... ကျန်းချဲ့နဲ့ မဆုံချင်လို့လေ... ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့... ဒီလို ဖြစ်လာတာပဲ..."

ဂျီချန်ချင်းက အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ ဤကိစ္စက သူနှင့် တကယ်ကို မသက်ဆိုင်ချေ။

ကျန်းချဲ့၏ ရိုက်နှက်မှုကို ခံရပြီးနောက်ပိုင်း သူက ကျန်းချဲ့အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျန်းချဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရန်ပင် သတ္တိမရှိတော့ချေ။ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သွားရောက် ရန်စရဲမည်နည်း။

ရင်ထဲတွင် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ယခု နင်မင်းသားအိမ်တော်၏ အခြေအနေမှာ မကောင်းမွန်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပြီး မောက်မာဝင့်ကြွားရမည့် အချိန် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သဘောပေါက်နေလေသည်။

"တကယ်ပဲလား..."

နင်မင်းသားကတော်က အကြည့်များကို ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသော ဝေ့ကျွင်းကျဲ ထံသို့ လှည့်လိုက်လေသည်။

"မင်းသားလေး ပြောတာ အမှန်ပါပဲ... အစတုန်းကတော့... ကျန်းချဲ့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး မြို့ပြင်ထွက်သွားတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းကို ရရချင်း... ယွမ်ဟယ်တောင်ကို ပစ်မှတ်ထားတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မထင်ခဲ့မိပါဘူး... နောက်ဆုံး သိလို့ သွားကြည့်တဲ့ အချိန်ကျတော့လည်း... နောက်ကျသွားပြီလေ..."

ဝေ့ကျွင်းကျဲက တိုးညှင်းစွာ ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့ က ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ ယွမ်ဟယ်တောင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာလဲ..."

"ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး... အပြင်မှာတော့ အမျိုးမျိုး ပြောနေကြတာပဲ... ဒါပေမဲ့ အစိုးရဘက်ကတော့ ဘာမှ တရားဝင် ထုတ်ပြန်တာ မရှိသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းသိရသလောက်တော့... ကျန်းချဲ့ က တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး မြို့စားမင်း လီချန်ကော ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံတယ် လို့ ပြောပါတယ်..."

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

နင်မင်းသားကတော်၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး ဤစကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

သူမက လီချန်ကော နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး နင်မင်းသားအိမ်တော် အပေါ် တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး မြို့စားမင်း ၏ သဘောထားကို ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ အလွန် ရင်းနှီးလွန်းခြင်းလည်း မရှိ အရမ်း စိမ်းကားလွန်းခြင်းလည်း မရှိ အလွန်အကျွံ ပြဿနာ မရှာသရွေ့ လွတ်လပ်စွာ နေခွင့် ပြုထားခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် နင်မင်းသား အပေါ်တွင်လည်း အတော်လေး လေးစားမှု ပြသခဲ့သေးသည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှာလဲ။ ဒါက သေချာပေါက် ကျန်းချဲ့ လျှောက်ပြောနေတာပဲ ဖြစ်ရမည်။

"မယ်တော်... အခု ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..."

ဂျီချန်ချင်း က မကျေမနပ် ဖြင့် မေးလိုက်ပြီး နင်မင်းသားအိမ်တော်မှ အစွမ်းထက် သိုင်းပညာရှင် များကို စေလွှတ်ကာ ကျန်းချဲ့ ကို ဖိနှိပ် ချေမှုန်း စေရန် အလွန် မျှော်လင့် နေလေသည်။ သူက ကျန်းချဲ့ ၏ မောက်မာ ဝင့်ကြွားသော မျက်နှာကို နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်လေး တောင် မကြည့်ချင်တော့ချေ။

"ဟွန့်... ငါတို့ နင်မင်းသားအိမ်တော် ရဲ့ လူတွေကို သတ်ရဲတယ် ဆိုမှတော့... ဒီကိစ္စ အတွက် အဖြေ တစ်ခု ရအောင် သေချာပေါက် တောင်းဆို ရမှာပေါ့... ပြီးတော့ ဒီကိစ္စ ကို တော်ဝင် အစိုးရ ဆီလည်း သတင်းပို့ ပြီး... ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ် ပေးဖို့ တောင်းဆို ရမယ်..."

နင်မင်းသားကတော် က မျက်လုံး များကို မှေးကျဉ်း ကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

သူမ က ယခုအခါ လျှို့ဝှက် အန္တရာယ် ရှိသော နေရာ များကို ရှင်းလင်း ပြီးစီး ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ က နင်မင်းသားအိမ်တော် မရိုးမသား ဖြစ်နေကြောင်း သတင်းပို့စာ တင်လျှင်တောင်မှ ဘာ သက်သေ အထောက်အထား မှ ရှာတွေ့ နိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။ အခြား တစ်နည်း အားဖြင့် ဆိုရလျှင် ယခုအခါ သူမ က ကျန်းချဲ့ ကို လုံးဝ မကြောက် တော့ချေ။

ဤတစ်ကြိမ် သူမ ဆုံးရှုံး ခဲ့ရသော ဂုဏ်သိက္ခာ များကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ရယူ မည် ပင်။

"မယ်တော်... ကျွန်တော် လည်း လိုက်ခဲ့မယ်..."

ဂျီချန်ချင်း က ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ ကာ ပြတ်သားသော အကြည့် ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း လိုက်ခဲ့ လို့ ရတယ်... ဒါပေမဲ့ စိတ်လိုက်မာပါ လျှောက်မလုပ် နဲ့နော်... ဒီ တစ်ခါ က ကျန်းချဲ့ ကို အရှုံးပေး စေမယ့် အခွင့်အရေး တစ်ခု လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ယွမ်ဟယ်တောင် က ပျက်စီး သွားပြီ ဆိုပေမဲ့... တကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ ကိုသာ မင်းသားအိမ်တော် ရဲ့ လက်အောက် ကို ရောက်လာအောင် သိမ်းသွင်း နိုင်မယ် ဆိုရင်... ဆုံးရှုံး မှု တွေ အားလုံး အတွက် အစားထိုး နိုင်မှာပါ..."

"မယ်တော် စိတ်ချပါ... သားတော် နားလည်ပါတယ်..."

ဂျီချန်ချင်း က ဝမ်းသာအားရ ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ သူ ယခု အချိန်တွင် ကျန်းချဲ့ အရှုံးပေး ရမည့် မြင်ကွင်း ကို မြင်တွေ့ ရန် အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန် နေလေပြီ။ အမှားအယွင်း မရှိဘူး ဆိုရင် တကယ်ကို စိတ်ဝင်စား စရာ ကောင်းလိမ့်မည် ပင်။

"နင်ပင်း... မင်း ဒါကို သိလား..."

မြို့စားအိမ်တော် နောက်ဘက် ခြံဝင်း ထဲတွင် ယွမ်ဟယ်တောင် ဂိုဏ်းချုပ် ယောင်းယွီကျိုး ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သိမ်းဆည်း ရမိခဲ့သော 'ရှ' ဟူသည့် စာလုံး ပါသော တံဆိပ်ပြား ကို ကျန်းချဲ့ က ချီနင်ပင်း ကို ပြသ ကာ မေးလိုက်လေသည်။

သူ၏ အမြင် တွင် ချီနင်ပင်း က အစ်မ ဖြစ်သူ ချီဝမ်ကျင်း လောက် သိုင်းပညာ အရည်အချင်း မမြင့်မား သော်လည်း စာပေ ဗဟုသုတ များစွာ ကြွယ်ဝ ပြီး လျှို့ဝှက်ချက် များကို များစွာ သိရှိထား သဖြင့် သူ့ အတွက် ဉာဏ်ကြီးရှင် လေး တစ်ယောက် ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ချီနင်ပင်း က တံဆိပ်ပြား ကို ယူကာ အပေါ်အောက် အသေအချာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် စဉ်းစား နေသည့် အရိပ်အယောင် များ ဖြတ်သန်း သွားလေသည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစား ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ ကို ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ် လိုက်လေသည်။

"ဒီ ပစ္စည်း ကို ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ..."

"ယွမ်ဟယ်တောင် ဂိုဏ်းချုပ် ယောင်းယွီကျိုး ကို သတ်ပြီး ရခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်း လေ... အဲ့ဒီ အချိန်တုန်းက ဒီ ပစ္စည်း က နည်းနည်း ထူးခြား နေတယ် လို့ ခံစား ရလို့... သိမ်းထား လိုက်တာ... မင်း ဒီ ပစ္စည်း ရဲ့ အကြောင်း ကို သိလို့လား..."

ကျန်းချဲ့ က ပြန်လည် ဖြေကြား လိုက်လေသည်။

ချီနင်ပင်း က ခေါင်းညိတ် လိုက်ပြီး တံဆိပ်ပြား ကို ချထား ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ ပစ္စည်း ကို ကျွန်မ က ချီမိသားစု ရဲ့ မှတ်တမ်း စာအုပ် တွေ ထဲမှာ မြင်ဖူးတယ်... ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြား လို့ ခေါ်တယ်... သိုင်းလောက ထဲမှာ လျှို့ဝှက် တည်ရှိ နေတဲ့ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်တဲ့... ကောင်းကင်မိစ္ဆာ အဖွဲ့ က ထုတ်ပေး တာပါ..."

"ကောင်းကင်မိစ္ဆာ အဖွဲ့... နာမည်ကတော့ တကယ်ကို ကျော်ကြားတာပဲ... သူတို့ ရဲ့ အင်အား က ဘယ်လို ရှိလဲ..."

ကျန်းချဲ့ က ဆက်လက် မေးမြန်း လိုက်လေသည်။ ဤ နာမည် ကို သူ၏ မှတ်ဉာဏ် ထဲတွင် တစ်ခါမှ မကြားဖူး ခဲ့ချေ။ သို့သော် ချီနင်ပင်း ၏ လေးနက် နေသော မျက်နှာထား ကို ကြည့်ခြင်း အားဖြင့် သေချာပေါက် သာမန် အင်အားစု မဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

"တိကျတဲ့ အင်အား ကိုတော့ ကျွန်မ လည်း သေချာ မသိဘူး... ဒီ အဖွဲ့အစည်း က နှစ်ပေါင်း ရာချီ တည်ရှိ နေခဲ့ပြီး... အစဉ်အဆက် လုံးဝ မပြတ်တောက် ခဲ့ဘူး ဆိုတာ ကိုပဲ သိတယ်... သူတို့ ရဲ့ လွှမ်းမိုး နိုင်တဲ့ ဧရိယာ က အရမ်း ကျယ်ပြန့် ပေမဲ့... ရည်မှန်းချက် ကြီးကြီးမားမား ရှိပုံ တော့ မပေါ်ဘူး... သာမန် အင်အားစု တွေလို နေရာလု ပြီး ဘုရင် လုပ်ချင်တာ မျိုး မဟုတ်ဘဲ... အချိန် အတိုင်းအတာ တစ်ခု ရောက်တိုင်း... အဆင့် အမျိုးမျိုး ရှိတဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြား တွေကို ထုတ်ပေး ပြီး... တံဆိပ်ပြား ပိုင်ရှင် တွေကို ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ တစ်ခု ဆီ ဖိတ်ခေါ် လေ့ရှိတယ်... ဒါမှမဟုတ် လေလံပွဲ လို့ ခေါ်လို့ လည်း ရတာပေါ့... အဲ့ဒီကနေ တစ်ဆင့် အကျိုးအမြတ် တွေ ရှာဖွေ နေကြတာ... ယောကျ်ား ရဲ့ ဒီ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြား ကို ကြည့်ရသလောက်... အဆင့်အတန်း အရ ဆိုရင် ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင် တွေ သာ ကိုင်ဆောင် ခွင့် ရှိတဲ့ ပစ္စည်း မျိုး ပဲ..."

ချီနင်ပင်း က သူမ သိရှိ ထားသမျှ ကို တစ်ခုချင်း စီ ရှင်းပြ လိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် အလွန် အံ့ဩ သွားလေသည်။ ဤ လောက သို့ ရောက်ရှိ လာကတည်းက ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ ဟူသော စကားလုံး ကို ပထမဆုံး အကြိမ် ကြားဖူး ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ သေချာ စဉ်းစား စရာ ပင် မလိုဘဲ ဤ ပွဲ က ဘာအတွက် ကျင်းပ သည် ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိ လေသည်။ ထိုအရာ က သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စား သွားစေခဲ့လေသည်။

"ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ မှာ ဘာပစ္စည်း တွေ များ ပါဝင် လေ့ရှိလဲ..."

"အဲ့ဒါ ကတော့ သေချာ မသိဘူး... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ ရတနာ တွေ... နတ်လက်နက် တွေ... ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမယ့် ဆေးမီးဖို တွေ... သတင်း အချက်အလက် တွေ အားလုံး ပါဝင် နိုင်ပါတယ်... ကျွန်မ လည်း မှတ်တမ်း စာအုပ် တွေ ထဲကနေ ဖတ်ဖူး တာပါ... ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ တော့ တစ်ခါမှ မသွားဖူး ပါဘူး..."

ကျန်းချဲ့ က ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။ အကယ်၍ ဤသို့ သာ ဆိုလျှင် ဤ ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ က သူ့အတွက် တကယ်ကို အသုံးဝင် နိုင်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း က ယဇ်ပူဇော် ရန် အတွက် တန်ဖိုးကြီးမား သော ရတနာ အမြောက်အမြား ကို လိုအပ် သောကြောင့် ပင်။

သို့သော် တစ်ခုချင်း စီ လိုက်လံ ရှာဖွေ ရန် ကတော့ အချိန် အလွန် ကြန့်ကြာ နိုင်ပေသည်။ အချို့သော ပစ္စည်း များ ဆိုလျှင် လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြင့် စုံစမ်း ၍ ပင် မရနိုင်ချေ။ ဥပမာ - နဂါးနှလုံးသား အရွက်ကိုးရွက် မှို ကဲ့သို့သော ပစ္စည်း မျိုး ပင်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ တန်ဖိုးကြီးမား သော ပစ္စည်း များ က ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ တွင် ပေါ်ထွက် လာနိုင်ခြေ အလွန် များပြား လေသည်။ အကယ်၍ ပါဝင် ခွင့် ရမည် ဆိုပါက သူ့အတွက် အထောက်အကူ အများကြီး ဖြစ်လာမည် မှာ အသေအချာပင်။

"ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ မှာ အန္တရာယ် ရှိနိုင်လား..."

"အဲ့ဒါ... ယောကျ်ား ဒုတိယ အကြီးအကဲ ကို မေးကြည့်ပါလား... ကျွန်မ လည်း သေချာ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ အဖွဲ့ က ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တည် လာနိုင်ပြီး... နာမည်ကောင်း လည်း ရှိနေတယ် ဆိုတော့... အန္တရာယ် ကတော့ အရမ်း ကြီးမား မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ချီနင်ပင်း က ခေါင်းယမ်း လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို... ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ က ဘယ် အချိန်မှာ ကျင်းပ လေ့ရှိလဲ ဆိုတာ ကော မင်း သိလား..."

ကျန်းချဲ့ က ပို၍ ပင် စိတ်ဝင်စား လာလေသည်။

"အဲ့ဒါ ကတော့ ကျွန်မ အစ်ကိုကြီး ပြောဖူး တာကို ကြားဖူးတယ်... ဒီ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ မကျင်းပ ခင် မှာ... ဒီ တံဆိပ်ပြား က အချက်ပြ ပြီး... ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ ကျင်းပ မယ့် နေရာ ကို လမ်းညွှန် ပေးလိမ့်မယ် တဲ့... ပြီးတော့... ဒီ ပစ္စည်း ကို ကောင်းကင်မိစ္ဆာ အဖွဲ့ ဆီ ယူသွား တဲ့ အခါကျရင်... နောက်ထပ် အသုံးဝင် တဲ့ နေရာ တစ်ခု ရှိသေးတယ်... အဲ့ဒါ ကတော့ မျက်နှာဖုံး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားပြီး... ကိုယ့်ရဲ့ သွင်ပြင် နဲ့ အရှိန်အဝါ တွေကို ဖုံးကွယ် ပေးထား နိုင်တယ်... ကျင့်ကြံမှု အရမ်း မကွာခြား ဘူး ဆိုရင်... ဘယ်သူမှ သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... နှမြောစရာ ကောင်းတာက... ဒီ ပစ္စည်း က တစ်ခါ သုံး သက်သက် ပါပဲ... တစ်ခါ အသက်သွင်း ပြီး သွားရင်... လဝက် လောက်ပဲ အသုံးခံ မယ်... အဲ့ဒီ နောက်ပိုင်း မှာတော့ အစွမ်းတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ် သွားလိမ့်မယ်... ဆက်ပြီး ပါဝင် ချင်သေးတယ် ဆိုရင်တော့... တခြား ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြား ကို ထပ်ရှာ မှ ရမယ်..."

ချီနင်ပင်း က လေးနက်သော အသံဖြင့် ရှင်းပြ လိုက်လေသည်။

"ဒါဆို... ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ ကို ဝင်ချင်ရင်... ဒီ ပစ္စည်း က သူ့အလိုလို အချက်ပြ လာမယ့် အချိန် အထိ စောင့်နေရမှာ ပေါ့..."

ကျန်းချဲ့ က ထိုစကား ကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကျုံ့သွားလေသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ သာ ဆိုလျှင် အနည်းငယ် အသုံးမကျ သလို ဖြစ်နေလေသည်။

သူ က ရှန်ရှန်းအဆင့် အထိ ရောက်သွား တဲ့ အချိန်ကျမှ ဒီ ရွှမ်တန်အဆင့် ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ ကို ဝင်လို့ ဘာ ထူးမှာလဲ။

"အဲ့ဒီလောက် လည်း မဆိုးပါဘူး... ဒီ ပစ္စည်း ထွက်ပေါ် လာပြီ ဆိုမှတော့... ပုံမှန် အားဖြင့် နှစ်ဝက် အတွင်းမှာ ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ တစ်ခါ ကျင်းပ လေ့ရှိတယ်... ယောကျ်ား သွားချင်တယ် ဆိုရင်တော့... ကြိုတင် ပြင်ဆင် ထားဖို့ လိုလိမ့်မယ်... ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ မှာ ယွမ်ချီကျောက်တုံး တွေ အများကြီး လိုအပ် လိမ့်မယ်... ပြီးတော့... တချို့ ပစ္စည်း တွေ က ယွမ်ချီကျောက်တုံး ရှိနေရင် တောင် ဝယ်လို့ မရဘူး... ပစ္စည်း ချင်း ဖလှယ် မှ ရလိမ့်မယ်..."

ချီနင်ပင်း က ကျန်းချဲ့ ၏ စိတ်ဝင်စား နေမှု ကို မြင်သောအခါ သူမ သိရှိ ထားသမျှ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ကုန်သွယ်ရေး ပွဲ ၏ အကြောင်း များကို အသေးစိတ် ရှင်းပြ လိုက်လေသည်။

"ငါ သိပါပြီ..."

ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြား ကို ငုံ့ကြည့် ရင်း ကျန်းချဲ့ လေးနက်စွာ စဉ်းစား နေမိလေသည်။

"တပ်မှူးချုပ်... နင်မင်းသားအိမ်တော် က လူတွေ ထပ်ရောက် လာပြန်ပြီ..."

ရွှီချန်ဟူ က ကျန်းချဲ့ ၏ အနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိ လာပြီး သတင်းပို့ လိုက်လေသည်။

"လာတဲ့ သူတွေ က ဘယ်သူတွေ လဲ..."

"ခေါင်းဆောင် ကတော့ အရင်က လာတဲ့ နင်မင်းသားကတော် ပါပဲ... သူ့ဘေးမှာ ဝေ့ကျွင်းကျဲ နဲ့ ဂျီချန်ချင်း လည်း ပါတယ်... ပြီးတော့... အဘိုးအို တစ်ယောက် လည်း ပါလာ သေးတယ်... ကြည့်ရတာ ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းတဲ့ ပုံပဲ... အထဲကို ပေးဝင် လိုက်ရမလား ခင်ဗျာ..."

"ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းဘူး..."

ထို စကား ကို ကြားသောအခါ ကျန်းချဲ့ က ပြုံးလိုက်လေသည်။

ယခင် ကနှင့် မတူတော့ချေ။ အရင် တစ်ခေါက် တုန်းက တောင်မှ သူတို့ကို အရှက်တကွဲ ပြန်လွှတ် နိုင်ခဲ့တာ ယခု သူ၏ လက်ထဲတွင် နင်မင်းသားအိမ်တော် ၏ လျှို့ဝှက် ပုန်ကန် ရန် ကြံစည် နေသည့် ခိုင်လုံသော သက်သေ အထောက်အထား များ ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလော။ ဘယ်သူ က များ ရည်ရွယ်ချက် မကောင်း တာလဲ ဆိုတာ စောင့်ကြည့် ရဦးမည် ပင်။ သူ က လည်း အချိန် အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့ရပြီ ဖြစ်လေသည်။

"သွား... သူတို့ကို ဧည့်ခန်းမဆောင် ထဲ ခေါ်သွားလိုက်... ငါ သွားတွေ့ လိုက်မယ်..."

ကျန်းချဲ့ က လက်ဝှေ့ယမ်း လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ရွှီချန်ဟူ က အမိန့် နာခံ ကာ ထွက်ခွာ သွားပြီးနောက် ချီနင်ပင်း က အနည်းငယ် စိုးရိမ်သော မျက်နှာထား ဖြင့် ကျန်းချဲ့ ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင် လိုက်လေသည်။

"ယောကျ်ား... စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်နဲ့နော်..."

သူမ က ယခင် တစ်ခေါက် တွေ့ဆုံ ခဲ့သည့် အခြေအနေ ကို သိရှိ ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ ထိုစဉ်က အလွန် အဆင်မပြေ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ယခု တစ်ကြိမ် တွင်လည်း ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ် လာနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့ က ယွမ်ဟယ်တောင် ကို ဖျက်ဆီး ပစ်ခဲ့ပြီး နင်မင်းသားအိမ်တော် နှင့် အသေအကျေ ရန်ငြိုး ဖွဲ့ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ကျန်းချဲ့ က တစ်သက်လုံး ရန်ဖြစ်တာ ကို မကြိုက်ပါဘူး... ပြေပြေလည်လည် ဖြေရှင်း တာကိုပဲ သဘောကျ တာပါ... ဒီတစ်ခါ လည်း ပြဿနာ တွေကို ငြိမ်းချမ်း စွာ ဖြေရှင်း ဖို့ သွားတာပါ..."

ကျန်းချဲ့ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်ထွက် လာလေသည်။

ချီနင်ပင်း ကတော့ ထို မြင်ကွင်း ကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်း တွန့် လိုက်လေသည်။ တခြား လူတွေ က ကျန်းချဲ့ အကြောင်း မသိရင် တောင်မှ သူမ ကတော့ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။ ကျန်းချဲ့ နှင့် ပတ်သက် ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း သူ၏ တိုက်ပွဲ ကြီးများ အားလုံးကို သူမ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။ အချိန် အနည်းငယ် ကြာတိုင်း သူ က တစ်ကြိမ် လောက်တော့ တိုက်ခိုက် လေ့ရှိပြီး ရန်သူ တွေ ကလည်း တစ်ခါမှ မထပ်ဖူးချေ။

ဒါ က ရန်ဖြစ်တာ မကြိုက်ဘူး လို့ ခေါ်သလား။ အကယ်၍ ရန်ဖြစ်တာ သာ ပိုကြိုက် မယ် ဆိုရင် မြောက်လင် ချီမိသားစု တောင်မှ သူ့ကို ကာကွယ် ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရှင် စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်ဖို့ ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ငါ သိပါပြီ..."

ကျန်းချဲ့ က ချီနင်ပင်း ၏ လှပသော နှာခေါင်းလေး ကို ခပ်ဖွဖွ ဆွဲလိမ် လိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကာ ထွက်ခွာ သွားလေတော့သည်။

ယခင် က ဧည့်ခန်းမဆောင် ၌ ပင် ယခင် က ထိုင်ခုံ နေရာများ အတိုင်း ပင် ယခင် က သဘောထား များ အတိုင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက် မှာ ဂျီချန်ချင်း တစ်ယောက် အများကြီး ရင့်ကျက် လာခဲ့ခြင်း ပင်။ ယခု တစ်ကြိမ် တွင် နင်မင်းသားအိမ်တော် မှ အဖြေ လာတောင်း ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိ ထားသော်လည်း သူ က အလွန်အကျွံ မောက်မာ ဝင့်ကြွား ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ဘေးရှိ လက်ဖက်ရည် ကို တိတ်ဆိတ်စွာ သောက်သုံး နေပြီး မျက်ဝန်းများ ကလည်း အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှား နေလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ကို ဘယ်လို ဒုက္ခ ပေးရမလဲ ဆိုတာကို လျှို့ဝှက်စွာ စဉ်းစား နေသည့် အလား ပင်။

ဝေ့ကျွင်းကျဲ က လူအများကို တစ်ချက် ဝေ့ဝဲ ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှု က အလွန် နက်ရှိုင်း နေသဖြင့် ယခု တစ်ကြိမ် တွင်လည်း အဒေါ် ဖြစ်သူ တို့ ၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင် လိမ့်မည် ဟု သူ မထင်မှတ် မိချေ။ ကျန်းချဲ့ ကို အရှုံးပေး စေရန် ဖိအား ပေးနိုင်မည် မဟုတ် ဟု သူ ခံစား နေရလေသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော စကား မျိုး ကိုတော့ သူ လုံးဝ ထုတ်ပြော ရဲမည် မဟုတ်ချေ။ မဟုတ်ပါက ကိုယ့် လူတွေ ၏ စိတ်ဓာတ် ကို ကိုယ်တိုင် ရိုက်ချိုး လိုက်သလို ဖြစ်သွား ပေမည်။

လူအများ က တိတ်ဆိတ် နေကြသဖြင့် ခန်းမဆောင် ကြီး အတွင်းရှိ လေထု ကလည်း အလွန် တိတ်ဆိတ် နေလေသည်။

'ရှပ်... ရှပ်...'

နောက်ဆုံး တွင် တိတ်ဆိတ် မှု ကို ချိုးဖျက် လိုက်သည် ကတော့ ကျန်းချဲ့ ၏ ခြေသံ များ ပင် ဖြစ်လေသည်။ ယခု တစ်ကြိမ် တွင် သူ က ယခင် ကလို မဟုတ်ဘဲ ခန်းမဆောင် အတွင်းသို့ ပုံမှန် အတိုင်း ဝင်ရောက် လာပြီး အထက်ဆုံး နေရာရှိ ထိုင်ခုံ တွင် သွားရောက် ထိုင်လိုက်လေသည်။

နင်မင်းသားကတော်... ဝေ့ကျွင်းကျဲ... ဂျီချန်ချင်း နှင့် အခြား ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို တို့ က ကျန်းချဲ့ ကို စူးစိုက် ကြည့်နေကြပြီး မျက်နှာထား ကလည်း အလွန် လေးနက် နေလေသည်။

"ဒီ တစ်ခါ လာတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ..."

ကျန်းချဲ့ က လူအများကို တစ်ချက် ဝေ့ဝဲ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံး တွင် သူ၏ အကြည့် များကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော နင်မင်းသားကတော် အပေါ်တွင် သာ ရပ်တန့် လိုက်လေသည်။

"တပ်မှူးချုပ်ကျန်း... ငါ ဒီတစ်ခါ လာတာ... ယွမ်ဟယ်တောင် အတွက် တရားမျှတ မှု လာတောင်း တာပါ..."

နင်မင်းသားကတော် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ ယခု တစ်ကြိမ် ကျန်းချဲ့ နှင့် တွေ့ဆုံ ရာတွင် သူမ တွင် အထောက်အပံ့ ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အမြဲတမ်း မောက်မာ သော အမူအရာ ကို ထိန်းသိမ်း ထားလေသည်။

ယခင် က သူမ က ကျန်းချဲ့ ၏ စွမ်းအား နှင့် သူ ပြောခဲ့သော ခြိမ်းခြောက် မှု များကို ကြောက်ရွံ့ ခဲ့သော်လည်း ယခု အခါ ထို ခြိမ်းခြောက် မှု များ က မရှိတော့ချေ။ သူမ က မင်းသားအိမ်တော် ၏ ရှန်ရှန်းအဆင့် အစောင့်အရှောက် ကို ပါ ခေါ်ဆောင် လာခဲ့လေပြီ။ ကျန်းချဲ့ ကို လုံးဝ မကြောက် တော့သဖြင့် သဘောထား ကလည်း သေချာပေါက် ကောင်းမွန် မည် မဟုတ်ချေ။

"ငါ သိရသလောက်တော့... နင်မင်းသားအိမ်တော် နဲ့ ယွမ်ဟယ်တောင် ကြားမှာ ဘာ ပတ်သက်မှု မှ မရှိဘူးလေ... မင်း က ဘာ အခွင့်အရေး နဲ့ သူတို့ အတွက် လာပြီး တရားမျှတ မှု တောင်းဆို နေရတာလဲ..."

ကျန်းချဲ့ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည် ဖြေကြား လိုက်လေသည်။

"ဟွန့်... ယွမ်ဟယ်တောင် ကို ဘယ်သူ က ထောက်ပံ့ ပေးနေလဲ ဆိုတာ... တပ်မှူးချုပ်ကျန်း ရဲ့ ရင်ထဲမှာ အသေအချာ သိနေမှာပါ... အဲ့ဒါ ကို ဖယ်ထား လိုက်ဦး... အစိုးရ ဘက်ကနေ ခွင့်ပြုချက် မရှိဘဲ ဂိုဏ်း တစ်ခု ကို အကြောင်းမဲ့ သက်သက် ဝင်ရောက် သတ်ဖြတ် တာက... နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဥပဒေ နဲ့ လုံးဝ မညီညွတ် ဘူး လေ... ဒီနေ့... မင်း သာ သေချာတဲ့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခု မှ မပေးနိုင်ဘူး ဆိုရင်... ငါ က တော်ဝင် အစိုးရ ဆီ သတင်းပို့ ပြီး... မင်းကို အပြစ်ပေး ဖို့ တောင်းဆို ရလိမ့်မယ်..."

နင်မင်းသားကတော် ၏ မျက်နှာ က အေးစက် နေပြီး ဒေါသတကြီး ဖြင့် အော်ဟစ် လိုက်လေသည်။

ဘေးတွင် ရှိသော ဂျီချန်ချင်း ကတော့ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ကျေနပ် နေမိလေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ လက်စားချေ ဖို့ အခွင့်အရေး ရပြီ ပေါ့။ ကျန်းချဲ့ အရှုံးပေး ရမည့် မြင်ကွင်း ကို မြင်တွေ့ ရန် သူ အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန် နေလေပြီ။

ဝေ့ကျွင်းကျဲ ကလည်း ကျန်းချဲ့ ကို စူးစိုက် ကြည့်နေပြီး သူ ဘယ်လို တုံ့ပြန် မလဲ ဆိုတာ ကို သိချင် နေပုံ ရလေသည်။

"မင်းသားကတော် က... ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက် နေတာလား..."

ကျန်းချဲ့ က ထိုင်ခုံ တွင် မှီထိုင် လိုက်ပြီး ပျင်းရိ သော လေသံ ဖြင့် ပြောလိုက်ကာ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် လှောင်ပြောင် လိုသည့် အရိပ်အယောင် များ ပေါ်ထွက် နေလေသည်။

"မင်း အဲ့ဒီလို သဘောထား လို့ ရပါတယ်..."

နင်မင်းသားကတော် က ကျန်းချဲ့ ၏ လုံးဝ ဂရုမစိုက် သော သဘောထား ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင် ကျုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟားဟားဟား..."

ကျန်းချဲ့ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် တွင် အပြုံး တစ်ခု ပေါ်ထွက် လာပြီး အင်္ကျီလက် ကို ဝှေ့ယမ်း လိုက်ရာ သတင်းပို့စာ တစ်စောင် က နင်မင်းသားကတော် ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်း သွားလေသည်။ ထို့နောက် သူ က အေးစက်စက် ပြောလိုက်လေသည်။

"နင်မင်းသားအိမ်တော် က... ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက် ဖို့ လုံးဝ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး... မင်း က ငါ့ကို နိုင်ငံတော် ရဲ့ ဥပဒေ ကို ချိုးဖောက် တယ်လို့ စွပ်စွဲ နေတယ် မလား... ဒီနေ့ ငါ မင်းကို ပြောပြ လိုက်မယ်... ငါ့ စကား က... ဥပဒေ ပဲ... ယွမ်ဟယ်တောင် ကို ငါ ဖျက်ဆီး လိုက်တယ်... မင်း က ဘာလုပ်ချင် လို့လဲ..."

နင်မင်းသားကတော် က သတင်းပို့စာ ကို ဖွင့်ကြည့် လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာ များနှင့် တောင်ပိုင်း ကာကွယ်ရေး မြို့စားမင်း ၏ တံဆိပ်တုံး ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ လိုက်ရသော အခါ သူမ ၏ မျက်နှာ က ချက်ချင်း ပြောင်းလဲ သွားလေတော့သည်။