အခန်း ၂၅၇

အခန်း (၂၅၇) မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး

"လေလံပစ္စည်း အမှတ် ၁၉၇ ကတော့... နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိ ရေခဲရိုးတွင်းခြင်ဆီ တစ်စက်ပါ... ဒီပစ္စည်းကို ဒီအိုကြီး အထူးတလည် မိတ်ဆက်မနေတော့ပါဘူး... စုပ်ယူသန့်စင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ်... အလွန်ရှားပါးတဲ့ ရတနာတစ်ပါးပါ... ကနဦးဈေးနှုန်းကတော့ ယွမ်ချီကျောက်တုံး သုံးရာပါ... မိတ်ဆွေတို့ စတင်လေလံဆွဲနိုင်ပါပြီ"

အစပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့က ဤပစ္စည်းကို ယောက်ဖကြီး ချီရှောက်ယန်ထံမှ ရယူရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အခွင့်အရေးရှိနေပြီဖြစ်ရာ သေချာပေါက် လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကျန်းချဲ့က ယွမ်ချီကျောက်တုံး ငါးရာ့ငါးဆယ်ဖြင့် ဤပစ္စည်းကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ကျန်းချဲ့က ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းလေးမျိုးအနက် နှစ်မျိုးကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

လေလံပွဲက သုံးရက်တိတိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လေလံပစ္စည်းအခု သုံးရာ စုစုပေါင်း ပါဝင်ခဲ့လေသည်။ အထူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးက ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ထိုအထဲတွင် ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင်များကို ရှန်ရှန်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အထောက်အကူ ပြုနိုင်မည့် ရတနာများပင် ပါဝင်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ကလည်း ထိုပစ္စည်းများကို အလွန်လိုချင်နေမိသော်လည်း ဤနေရာရှိ သိုင်းသခင်များစွာကလည်း ရှန်ရှန်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အလွန်ဆာလောင်နေကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင်များက ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူများ ဖြစ်ကြပြီး အစိုးရဘက်တွင်ဖြစ်စေ သိုင်းလောကတွင်ဖြစ်စေ အလွန်သြဇာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင် ဖြစ်ကြလေသည်။

ထို့အပြင် အဆင့်တက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သက်တမ်းလည်း အများကြီး တိုးလာမည် ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်ရှန်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် ရတနာများက အလွန်မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းများဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရလေသည်။

ကျန်းချဲ့က အကြိမ်အနည်းငယ် ဝင်ရောက်လေလံဆွဲခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ဆုံးတွင် မတတ်သာဘဲ လက်လျှော့လိုက်ရလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနည်းငယ်လည်း ညည်းတွားနေမိလေသည်။ ယခင်က သူ၏ ဘဏ္ဍာရေးအင်အားက အတော်လေး တောင့်တင်းသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်း အစွမ်းထက်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အများကြီး ကွာဟနေသေးကြောင်း သိရှိလိုက်ရလေသည်။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ရတနာအချို့ကို စွန့်လွှတ်ရန် လိုလားမှသာ အနိုင်ရနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

'ဒေါင်'

ရန်တုန်းရှင်း၏ တုတ်ကောက်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မမြင်နိုင်သော လှိုင်းဂယက်များက အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက စကားစလိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေတို့ လာရောက်အားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒီနေ့ လေလံပွဲကတော့ ဒီမှာတင် ပြီးဆုံးပါပြီ... ခဏနေရင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော်က မိတ်ဆွေတို့ ဝယ်ယူထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လာရောက် ပို့ဆောင်ပေးပါလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ ယွမ်ချီကျောက်တုံး မလုံလောက်ဘူးဆိုရင်တော့... တခြားရတနာတွေနဲ့ လဲလှယ်လို့ ရပါတယ်... ဒါ့အပြင် မိတ်ဆွေတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရောင်းချင်တဲ့ ရတနာတွေရှိရင်လည်း... ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော်ကို ရောင်းချနိုင်ပါတယ်... သေချာပေါက် တန်ရာတန်ကြေး ပေးပါ့မယ်"

"နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာနန်းတော် ဖွင့်မယ့်အချိန်ကတော့... တစ်နှစ်နေရင် မြစ်မြောက်ပိုင်းဒေသမှာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ မိတ်ဆွေတို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် လာရောက်နိုင်ပါတယ်... ဒါနဲ့... နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်... ကောင်းကင်မိစ္ဆာနန်းတော်က မနက်ဖြန်မှာ ပိတ်သိမ်းတော့မှာဖြစ်လို့... မိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့ မနက်ဖြန် နေ့လယ်လောက်အထိပဲ နေထိုင်ခွင့် ရှိပါတော့မယ်... တကယ်လို့ တခြား စိတ်ဝင်စားစရာ ကိစ္စတွေရှိရင်လည်း အရှေ့ဘက်မြို့တော်မှာ သွားရောက် လည်ပတ်နိုင်ပါတယ်... မိတ်ဆွေတို့ အားလုံး... နောက်မှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

စကားအဆုံးတွင် ရန်တုန်းရှင်းက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် သူရပ်နေသော စင်မြင့်က ဖြည်းညင်းစွာ အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားပြီး လူအများ၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

အခန်းနံပါတ် ၇၆ အတွင်း၌။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အစေခံမလေးအချို့က ကျန်းချဲ့ ဝယ်ယူခဲ့သော ရတနာများကို သယ်ဆောင်လာကြလေသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"ဒါက မိတ်ဆွေ ဝယ်ယူထားတဲ့ ရတနာတွေပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်ဆေးကြည့်ပါဦး"

ကျန်းချဲ့က နတ်အာရုံဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယွမ်ချီကျောက်တုံး ထောင်ပေါင်းများစွာက စားပွဲပေါ်တွင် စနစ်တကျ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသားက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ယွမ်ချီကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေမှာ ရောင်းချင်တဲ့ ရတနာတွေကော ရှိသေးလား... တကယ်လို့ ရှိရင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော်က သေချာပေါက် တန်ရာတန်ကြေး ပေးပါ့မယ်... မိတ်ဆွေကို လုံးဝ အရှုံးမခံစေရပါဘူး"

"နောက်ပိုင်း ရတနာတွေ ရလာရင်တော့... ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော်ကို အရင်ဆုံး ရွေးချယ်ပါ့မယ်"

"အဲ့ဒါဆိုရင်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါက ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော်ကနေ မိတ်ဆွေကို လက်ဆောင်အဖြစ်ပေးတဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြားပါ... နောက်တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော် ဖွင့်တဲ့အချိန်ကျရင်... မိတ်ဆွေကို ပြန်တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ကျန်းချဲ့က နောက်ထပ် အရောင်းအဝယ် မလုပ်ချင်တော့ကြောင်း မြင်သောအခါ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသားလည်း အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုတော့ချေ။ ငွေပေးချေမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ကျန်းချဲ့ထံသို့ လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြားကို ကြိုတင်ရရှိရန် အရည်အချင်းရှိသူများမှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာနန်းတော်တွင် ယွမ်ချီကျောက်တုံး နှစ်ထောင်နှင့်အထက် အသုံးပြုခဲ့သူများသာ ဖြစ်လေသည်။ မဟုတ်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ဖြန့်ဝေမည့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ တံဆိပ်ပြားများကို လိုက်လံရှာဖွေရမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေ"

ကျန်းချဲ့က တံဆိပ်ပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

"ဒီအစေခံမလေးကိုကော... မိတ်ဆွေ ခေါ်သွားချင်လား"

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသား၏ အကြည့်က ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဟုန်ရှို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

အလွန်စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသော ဟုန်ရှို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့ ခေါ်သွားချင်တယ်ဆိုရင်... ဘာတွေ ပေးဆပ်ရမလဲ"

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသားက စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"တခြားမိတ်ဆွေတွေအနေနဲ့ အစေခံမလေးကို ခေါ်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့... အနည်းဆုံး ယွမ်ချီကျောက်တုံး သုံးဆယ် ပေးရပါမယ်... ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေက ကောင်းကင်မိစ္ဆာနန်းတော်မှာ ယွမ်ချီကျောက်တုံး သုံးထောင်ကျော် အသုံးပြုခဲ့တဲ့အတွက်... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပြီး မိတ်ဆွေကို အလကား ပေးလိုက်ပါမယ်"

"ဒီလိုဆိုမှတော့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

အကယ်၍ ယွမ်ချီကျောက်တုံး သုံးဆယ်ပေးပြီး သိုင်းပညာလမ်းစဉ်သို့ទើบဝင်ရောက်စ အစေခံမလေးတစ်ယောက်ကို ဝယ်ရမည်ဆိုပါက လုံးဝ မတန်ချေ။ ကျန်းချဲ့က ယွမ်ချီကျောက်တုံးများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူအတွက် ငွေကုန်ခံ၍ ရွေးယူပေးမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးသည်ဆိုပါက လက်ခံလိုက်ရုံသာပင်။

"ဟားဟား... မိတ်ဆွေကလည်း အားနာစရာတွေ ပြောနေပြန်ပါပြီ... နောက်ပိုင်း အချိန်တွေကိုတော့ မိတ်ဆွေ လွတ်လပ်စွာ အသုံးချပါ... ကျွန်တော် သွားခွင့်ပြုပါဦး"

"မိတ်ဆွေ ဖြည်းဖြည်းသွားပါ"

"စီနီယာ ကျွန်မကို ရွေးယူပေးခဲ့တဲ့အတွက် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အခုကစပြီး စီနီယာရဲ့ အစေခံမလေးအဖြစ် တစ်သက်လုံး အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်"

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော အမျိုးသား ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟုန်ရှို့က ကျန်းချဲ့ကို အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူမ လွတ်လပ်သွားပြီပေါ့။

နောင်တစ်ချိန်တွင် အစေခံမလေးအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အမှောင်ထဲတွင် နေထိုင်ပြီး သေဆုံးရမည့်ဘဝကို မစောင့်ဆိုင်းရတော့ချေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ရွှမ်တန်အဆင့် သိုင်းသခင်တစ်ပါး၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခွင့်ရခြင်းက တကယ်တော့ သူမ၏ ကံကောင်းမှုပင် ဖြစ်လေသည်။

"အင်း"

ကျန်းချဲ့က ဟုန်ရှို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အလွန် တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်၏ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ သွင်းယူလိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော်သို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်းက အကျိုးအမြတ် အပြည့်အဝ ရရှိခဲ့သည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည်အထိလည်း မဆိုးရွားခဲ့ချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးနှင့် ချင်းမင် ဝိညာဉ်အားဖြည့် ကြာပန်းများကိုသာ ထပ်မံ ရရှိမည်ဆိုပါက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို စစ်မှန်သောအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ သေချာသည်ကတော့ ထိုရတနာ နှစ်ခုစလုံးက အလွန်ရှားပါးလှပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နန်းတော်၏ လေလံပွဲတွင်ပင် မတွေ့ခဲ့ရချေ။

သူက တခြား နည်းလမ်းများကိုသာ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်လေသည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ဟုန်ရှို့ကို ခေါ်ကာ အရှေ့ဘက်မြို့တော်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ထောင်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးနှင့် ချင်းမင် ဝိညာဉ်အားဖြည့် ကြာပန်းများကို ဝယ်ယူလိုပါသည် ဟု ရေးသားထားလိုက်လေသည်။

ရိုးရိုးလမ်းလျှောက်ပြီး ရှာဖွေခြင်းက အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သူ အရင်က စမ်းသပ်ပြီးဖြစ်လေရာ ယခုအခါ ဤကဲ့သို့ ကြေညာချက်ထုတ်ပြီး ရှာဖွေခြင်း အပေါ်တွင်သာ မျှော်လင့်ချက်ထားရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ လုံးဝ မတွေ့ရှိခဲ့ပါက ထျန်းနန်မြို့သို့ ပြန်ရောက်မှသာ တခြားနည်းလမ်းကို စဉ်းစားရတော့မည်ပင်။

လေလံပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သိုင်းသခင် ထက်ဝက်ခန့်က ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော်မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။ ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြသော သိုင်းသခင်များအားလုံးက အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခုတော့ ရရှိခဲ့ကြသည်မှာ အသေအချာပင်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မြို့တော်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုက အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း တခြားသူများက ငမ်းငမ်းတက် လိုချင်နေပြီး မြူခိုးများ အပြင်ဘက်တွင် ချောင်းမြောင်းနေမည်ကို မည်သူကမျှ အာမမခံနိုင်ချေ။

အကယ်၍ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခံရပါက အလွန် အန္တရာယ်များလှပေသည်။

သို့သော် အချို့သော သိုင်းသခင်များလည်း ကျန်ရှိနေသေးပြီး သူတို့၏ ရတနာများကို ရောင်းချခြင်း သို့မဟုတ် ကျန်းချဲ့ကဲ့သို့ပင် ဆိုင်းဘုတ်ထောင်ကာ မိမိ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားနေကြလေသည်။ ယွမ်ချီကျောက်တုံးဖြင့် ဖြစ်စေ အခြားရတနာများနှင့် လဲလှယ်၍ဖြစ်စေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လက်ခံကြလေသည်။

နှစ်နာရီကျော်ခန့် အချိန် ကြာမြင့်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့တစ်ယောက် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် နောက်ဆုံးတွင်တော့ လူတစ်ယောက်က သူ၏ အနီးသို့ လျှောက်လာခဲ့လေသည်။

ကျန်းချဲ့ကို အပေါ်အောက် အသေအချာ အကဲခတ်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေက မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးကို လိုချင်လို့လား"

"မိတ်ဆွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေလို့လား"

ကျန်းချဲ့က ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ဖက်လူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"တခြားနေရာကို သွားပြီး စကားပြောကြမလား"

ထိုသူက ရုတ်တရက် အကြံပြုလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

"မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးကတော့... ကျွန်တော့် လက်ထဲမှာ အစက်အနည်းငယ် ရှိပါတယ်"

သူတို့ နှစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ထိုသူက လမ်းကြောင်းမလွှဲတော့ဘဲ သူ၏ လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး ရှိကြောင်း တိုက်ရိုက် ဝန်ခံလိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေ ဈေးခေါ်လိုက်ပါ"

ကျန်းချဲ့က လက်မြှောက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ယွမ်ချီကျောက်တုံးတွေ မလိုချင်ပါဘူး"

"မိတ်ဆွေက တခြားရတနာတွေနဲ့ လဲလှယ်ချင်တာလား"

"ကျွန်တော် ရတနာတွေလည်း မလိုချင်ပါဘူး"

"ဒါဆို... မင်းက ဘာလိုချင်တာလဲ"

ကျန်းချဲ့က တစ်ဖက်လူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ရိုးရှင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်လို့ပါ... မိတ်ဆွေသာ အဲ့ဒီလူကို သတ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်... မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ဆက်သပါ့မယ်"

ထိုသူက ကျန်းချဲ့ကို ပြုံးလျက်ကြည့်ကာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်လေသည်။

"မင်း ဘယ်သူ့ကို သတ်ချင်တာလဲ"

"ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းက ဘုန်းကြီး ဝူချန်ပါ"

ထိုသူက စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ပီသစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလူက မင်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိနေလို့လား"

ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လေးနက်သွားလေသည်။ ဘုန်းကြီး ဝူချန်၏ နာမည်ကို သူ ကြားဖူးလေသည်။ သူက ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ရွှမ်တန်အဆင့် ဗာဂျရာ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဗာဂျရာ ခန္ဓာကိုယ်က သာမန်လူများနှင့် မယှဉ်သာအောင် အစွမ်းထက်လေသည်။

သူ၏ ဇာတိက သာမန်မိသားစုတစ်ခုမှဖြစ်ပြီး အစပိုင်းတွင် မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ကာ လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သိုင်းပညာရှင်များ၏ အနှစ်သာရသွေးများကို စုပ်ယူကာ ကျင့်ကြံခဲ့လေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီး ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ခိုလှုံခဲ့လေသည်။

ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူက ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို လုပ်ဆောင်ကာ အပြစ်များကို ဆေးကြောရန် ကြိုးစားခဲ့လေသည်။ သူက အလွန် အစွန်းရောက်သော ဥပမာတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က ချီမိသားစုတွင် ရှိစဉ်က ထိုနာမည်ကို ကြားဖူးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီမိစ္ဆာက ကျွန်တော့် မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ အခု သူက ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဗာဂျရာ ဖြစ်နေတော့... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားသတ်လို့ မရတော့ဘူး... အဲ့ဒါကြောင့် တခြားသူတွေကို အကူအညီ တောင်းရတာပါ... မိတ်ဆွေသာ သူ့ကို သတ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်... မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးတွေကို အကုန် ပေးပါ့မယ်"

"ဘုန်းကြီး ဝူချန်ရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်းကြောက်စရာ ကောင်းတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... ပုံမှန် ရွှေအမြုတေအဆင့် သိုင်းသခင်တွေတောင် သူ့ကို သတ်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်... မိတ်ဆွေက ဘာလို့ ငါ့ကို လာရှာရတာလဲ"

ကျန်းချဲ့က တစ်ဖက်လူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက သူ၏ သရုပ်မှန်ကို သိရှိနေမည်လားဟု တွေးတောနေမိလေသည်။

သူနှင့် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းကလည်း ရန်ငြိုးရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ယခင်က ကျင်းယွမ် ဘုန်းကြီးကျောင်းက သူ၏ လက်ထဲတွင် ပျက်စီးခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ အကယ်၍ မြောက်လင် ချီမိသားစုနှင့်သာ စေ့စပ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါက ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းက သူ့ကို သေချာပေါက် အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။

"မိတ်ဆွေမှာ ဒီအရည်အချင်း ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ယုံကြည်လို့ပါ"

ထိုသူက အလွန် ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိနေတာလား"

"အနက်ရောင် သရဲမျက်နှာဖုံးက ဖုံးကွယ်ထားလို့... မိတ်ဆွေ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သေချာမသိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် လက်ထဲမှာ ရတနာတစ်ခု ရှိတယ်... အဲ့ဒီရတနာက ကံကောင်းခြင်းနဲ့ ကံဆိုးခြင်းကို ကြိုတင် ဟောကိန်းထုတ်နိုင်တယ်လေ"

"မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး တကယ်ရှိတယ်ဆိုတာကို ငါ ဘယ်လို ယုံရမလဲ"

ခဏအကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က ရုတ်တရက် မေးလိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေ ကြည့်လိုက်ပါဦး"

ထိုသူက အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ထဲတွင် ပတ္တမြားကဲ့သို့ နီရဲနေသော သွေးစက်တစ်စက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထိုသွေးစက်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို ခံစားနိုင်ပြီး ဤသည်က အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးပင် ဖြစ်လေသည်။

"မိတ်ဆွေက ဒီပစ္စည်းကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ကြီး ထုတ်ပြရဲတယ်ဆိုတော့... ငါက လုယူသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် တကယ်ပဲ ထိုကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"မိတ်ဆွေ နောက်ပြောင်နေပြန်ပါပြီ... ဒီနေရာက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ မြို့တော်ပါ... မိတ်ဆွေအနေနဲ့ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်... ပြီးတော့... မိတ်ဆွေ လိုအပ်နေတာက မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး တစ်စက်တည်း မဟုတ်ဘူးလေ... တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင်မှ... ဒီတစ်စက်ကိုပဲ ရမှာပါ"

"အနှစ်သာရသွေး ဆယ်စက်... မင်းကို ကူညီပြီး အဲ့ဒီလူကို သတ်ပေးမယ်... ပြီးတော့ ကနဦးအနေနဲ့ မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး သုံးစက်ကို အရင်ပေးရမယ်"

ကျန်းချဲ့က သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေက တကယ်ကို အခွင့်ကောင်း ယူတတ်တာပဲ... ကနဦးအနေနဲ့ မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး တစ်စက်ပဲ ပေးနိုင်မယ်... ပြီးတော့ အဆုံးမှာ သုံးစက်ပဲ ထပ်ပေးနိုင်မယ်... အဲ့ဒါအပြင်... သွေးကတိသစ္စာ စာချုပ်လည်း ချုပ်ဆိုရဦးမယ်"

"အနည်းဆုံး ခြောက်စက် ပေးရမယ်... မဟုတ်ရင်တော့ မလုပ်ဘူး... ဘုန်းကြီး ဝူချန်က ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းရဲ့ လူလေ... သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းရဲ့ လက်စားချေတာကို ခံရမှာ သေချာတယ်... အန္တရာယ်က အရမ်း ကြီးလွန်းတယ်"

ကျန်းချဲ့က မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုသူက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ"

"သွေးကတိသစ္စာ စာချုပ်ကို ယူလာခဲ့ပါ"

အစပိုင်းတွင် ကျန်းချဲ့က အကျိုးအမြတ်များကို အရင်ယူပြီးမှသာ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက အခွင့်အရေး မပေးဘဲ သူ၏ အတွေးများကို ကြိုတင် သိရှိနေပုံရလေသည်။

သွေးကတိသစ္စာ စာချုပ် အရင်ချုပ်ဆိုပြီးမှသာ ကနဦးအနေဖြင့် အနှစ်သာရသွေး တစ်စက်ကို ပေးမည်ဟု ဆိုလေသည်။

ထိုသူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အင်္ကျီလက်ထဲမှ အနီရင့်ရောင် စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ စည်းကမ်းချက်များကို ရေးသားပြီးနောက် သူ၏ အနှစ်သာရသွေး တစ်စက်ကို စက္ကူပေါ်သို့ အရင်ချလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က စာချုပ်ပေါ်ရှိ စာသားများကို တစ်ချက် ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ တစ်ဖက်လူ၏ အရှေ့တွင် သူ၏ အနှစ်သာရသွေး တစ်စက်ကို စာချုပ်ပေါ်သို့ ချလိုက်လေသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကျန်းချဲ့က ဆွဲငင်အားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

အကယ်၍ သွေးကတိသစ္စာ စာချုပ်ကို ဖောက်ဖျက်ပါက သေချာပေါက် ဘေးဒဏ်များကို ခံစားရမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ကိစ္စ ပြီးသွားရင်... ထျန်းနန်မြို့က လမင်းကြည့်စင်မြင့်မှာ ခင်ဗျားကို ခုနစ်ရက် စောင့်နေပါ့မယ်"

ထိုသူက မတ်တတ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

"မိတ်ဆွေရဲ့ နာမည်လေး သိပါရစေ"

"ချန်ကျောက်"

စကားအဆုံးတွင် ထိုသူက နောက်သို့လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လက်ထဲရှိ မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးကို ကြည့်ရင်း လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေမိလေသည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဤသူက သေချာပေါက် ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှ ဗာဂျရာ ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်ခြေ များလေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် ထိုသူ၏ ပစ်မှတ်က ဘုန်းကြီး ဝူချန် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအရ ထိုသူ၏ စွမ်းအားက သေချာပေါက် မနိမ့်ကျသလို ဘုန်းကြီး ဝူချန်နှင့် ယှဉ်လျှင်တောင်မှ အများကြီး ကွာခြားမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း သူက အခြားသူများကို အကူအညီ တောင်းခံနေရခြင်းမှာ သူ၏ သရုပ်မှန်အရ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် မသင့်တော်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူက မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေး ခြောက်စက်ကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယွဲ့ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် မိစ္ဆာနဂါး ပိုင်ဆိုင်ထားသော အင်အားစုမှာ ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိလေသည်။ အကြောင်းမှာ ဘုန်းကြီးကျောင်းထဲတွင် မိစ္ဆာနဂါးအိုကြီး တစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်ထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။ အနှစ်သာရသွေး ဆိုသည်မှာ သာမန်သွေးများနှင့် မတူဘဲ တစ်စက်ချင်းစီတိုင်းက မိစ္ဆာနဂါး၏ အသက်စွမ်းအင်များ ဖြစ်ကြလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အရာများကို အပြင်သို့ အလွယ်တကူ ပေါက်ကြားစေမည် မဟုတ်ဘဲ ထျန်းလုံ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ အဖြစ် ဖော်စပ်လေ့ ရှိကြလေသည်။

ဤသူက ထိုအရာများကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ သရုပ်မှန်က အလွန် ထင်ရှားလှပေသည်။ သူက မိစ္ဆာနဂါးကို စောင့်ကြပ်ရသော ဗာဂျရာ ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ပါး ဖြစ်နိုင်သလို ဘဏ္ဍာတိုက်ကို တာဝန်ယူရသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤအချက်က ကျန်းချဲ့အတွက် အလွန် အရေးကြီးလှပေသည်။

အကြိမ်ကြိမ် ယဇ်ပူဇော်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က စည်းမျဉ်းများကို အတော်လေး နားလည်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ရွှမ်ထျန်း နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရန်အတွက် နောက်ပိုင်းတွင် မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးများ အဆက်မပြတ် လိုအပ်လာမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ သို့သော် သူက ထိုအရာများနှင့် အလှမ်းဝေးနေဆဲပင်။

အကယ်၍ မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးများကို အဆက်မပြတ် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက သူ့အတွက် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ ဤသူကို သူ၏ လက်အောက်တွင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည်ဆိုပါက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ပင်။

သို့သော် ဤကိစ္စကို အလောတကြီး လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်ချေ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း အကောင်အထည် ဖော်ရမည်ဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံးကတော့ ဘုန်းကြီး ဝူချန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထိုသူနှင့် လူချင်းတွေ့ဆုံသော အချိန်ကျမှ ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ချေမှုန်းလိုက်ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့က မိစ္ဆာနဂါး အနှစ်သာရသွေးကို ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင်၏ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။ ဤတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာမြို့တော်သို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်းက ယဇ်ပူဇော်စရာ ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီး နောက်ထပ် တစ်ခုကိုလည်း သဲလွန်စ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ချင်းမင် ဝိညာဉ်အားဖြည့် ကြာပန်းကိုသာ ကြိုးစားရှာဖွေရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ယဇ်ပူဇော်၍ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အဆင့်မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို ခက်ခဲလာသည်ကတော့ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဤသည်ကလည်း ပျော်ရွှင်စရာ ဒုက္ခတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

အခြား သာမန်လူများသာ ကောင်းကင်ယဇ်ပလ္လင်ကျောက်တိုင် ကဲ့သို့သော အရာကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက သေချာပေါက် အရူးအမူး ပျော်ရွှင်နေကြမည်မှာ အသေအချာပင်။ သူဆိုလျှင် တစ်နှစ်ဝန်းကျင် ကာလအတွင်းတွင်ပင် သိုင်းပညာ လမ်းခရီးကို စတင် ဝင်ရောက်ရာမှ ယခုအခါ ရွှမ်တန်အဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။

အကယ်၍ သာမန် ကျင့်ကြံခြင်းနှုန်းဖြင့် ဆိုပါက သူ၏ ပါရမီက အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အရင်းအမြစ်များ ပြည့်စုံလျှင်တောင်မှ အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်များစွာ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်လေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ မူလပါရမီက အလွန် သာမန်သာ ဖြစ်လေသည်။